장음표시 사용
521쪽
oed. R. I 282. πίrρια λόγω παλαια δώματα. 1395. πύτρια λόγω conitin enita sunt; veteremi, piud patris serebatur, domunt ilicit; nec uni in Pol ulnis Oeclipuin genueiat. παλαιον θῶκον ὀρνιθοσκόπον Ant. 986. En γὰρ παλαιον Ἀργος - τόδε El. 4. μῖσος παλαιόν 1303. παλαιὰν δέλτον
Tiacti. 156. τλ ιν παλαιὰν φηγόν I70. miermim Do Ionaen in . ξένον παλαιον ἔντα 262. ην'μοι παλαιῖν δῶ ρον αρχαίου ποτὲ θηρός 555., ile mi unis ἐκ παραλληλον compositis V. αναῖος. Φοίβου παλαιὸν κηπον in c. XCIII. 3 655 D. , iiiii Oi illi 3 iae sal,ulae iure assignavit . Le itur apud Sitnt,oneni VII. p. 295. ΦοUoυ τε παλαιόν, uirile Dintloi sio in lirael. Scen. Gr. p. XXVIII. παλεόν selibere in nienteni venit: vi ut consutavit Neritinianus ait Deil. R. I 219. - 2. Hinc etia in de tenim e et aetate lictitan exstat. παλαιὸς αφ ου χρόνος - μίμνει Ai. 596 eli. his est, φιod cs Musgr. atl Hiir. Phoen. 554. oν δῆ παλαν αν ir ὁτου δεδοικ ἐγω,
μή μοι μ',6 ν Ρlii l. 49I., mi Oil explicuit Briinclaiis. μακροὶ παλαιοί λαν μετρζ9εῖεν χρόνοι Oeil. R. 56 I. Hinc ait uiuises se es: transfertur,
citi iis lomiendi rationis inveniendae viam Inon strat παλαιῶ - ἴντροφος ωμέρα - μάτηρ Ai. 613 cli. - παλαια σώματα Oe I. R. 961. versiis a
Stobaeo morat. CXVIII. II. CV. 28. et Eliitatbio allatus P. 699, 40. 1266, 40. 1821, 8. I959. 20. πορευονται γὰρ οιδε δή τινες χρόνον παλαιοί Opit. Col. II 2. τί δ 'δς παλαιὸς καγαθάς, φίλος π ἐμός , νόστωρ οIIίλιος, ἔστιν; Ρlii l. 419. Van. ὁ παλαιός. Cutia παλαιὸς κἀγαθος sic
simpliciter itingi non pObsint, iiii 'lipeo una uti Pla re conVenientia, re ictHerin annus docet, παλαιόν voce erigenslii in esse lioc Sensit: pu sene.nest, et irι genectute strenuus. - 3. relus id, mroil in anti lurini tenipias recedit. α παλαια χαλπόπλακεος - γένυς El. 476. Atilo υ παλαια ohsqατα
liunc versu ni cuui praecedente Moscho P. Dicit. Att. V. ἴχνος, soli l. Euri Hec. l035 M., Sit illas et Zonaras v. δυς εκμαρτον. - καὶ μὴν τά r αλλα κωφὰ και παλαί' ἔπη Oe l. R. 290. gl. οαγρά. v. Sciuietae. ad AEs li. Proin. 317. Assuit Suidas v. κωφῶ. Ceteriina Latii . c. μάταἰ ἔπη. Media s3llaba Sopliocli non corii pitiir; de ceteris tragicis ince ita rε Aest, nec verisi in ilia tuanen: V. Matili. ad Eiir. El. 493. Seli et . ait
522쪽
teIligo, quo regnum allePliri Oedipus est; cuius imperiuria cuin salutare civitati sierit, ut Iliali eat, Clior iis Precati tr. Παλαιστῆς. Cii in luctatorern signi sicet Proprie, iam tralate ilicilinivi letiir ile Troiatus Eo Nunque pugnari li ratiotie φίλιπποι και κερουλκοί, σὐν σάκει δε 'κωδωνοκρότω παλαισωι inc. L. XX. 2, 2 738 D. . Magis abest al, legit initi dicendi Iatione, etiIn la Oin ineln artis pleriunt et uco ι- titni sigili sicat. Gog ὁς παλαισι ἐς κεῖνος Pliii. 429. v. Valch. ad Eur. ΙΓΡ- pol. 921. Παλαίφατος antipta iii mitoria. Para eo in Rositi altera conspicita est in vaticinisi lini origine in licatular τουπος το θεοπρόπον - πῶς Παλαε- φύτου προνοίας Trincla. 820 cli. Scitot.: γράφεται παλαιφοίβου, taetῆς Πάλαε μακτευσαμέν ς ' φοιβῶσθαι γύρ et o Moεi εοθαι. Et in vulta ta scripti ira is inest Selisus , nec Serirnonis lux talu coinpositunio elut παλα0οιβος ait iniuit, et nitineri anus tropitici respuiant. Ceterii in qui ita scripserint, τῆς πάλαι Φοίδου πυονοίας clatii ros sitisse credibile est. Huic ali plantiani dissi imite, mi ippe obiective iliciti In τῆςδε τε μανTεῖα - τά et ἐξ la οὐ nαλαίφαν, αμοὶ Φοῖβος ω vois nora Oeil. Col. 455. Vetus oramilii ni ite occulendo Palle Et connubio Iliatris iii ineri te liabet: v. IIeain. - Ilii ius Petreicua vis est vel bi φημι in ῆ παλαιφατος AD Oei I. Lol. I 383 , elii an tu ain Vel lioe Iiustitiae virit Deomini olirii citra et citιusi ole holitivi s patefaciant esse Si lii sic it. Παλαίω Iiutor; itide eongredior rmina liniverse. τίν οὐ παλαίουσ' ἰς
523쪽
στορά dici licebat. Apnd sophbelem non videtur nisi de auctore caedis diei. φονέα γενέσθαι καὶ παλαμνατον σέων Tnich. IIM. ητις ξυνευδεις
πω παλαμνα ω El. 577 ' ς ' .LDλιν. I. Antiquissimam significationem solamore Horriericam non esse rumus sed retro accurate observavit Passovius in lexico, scinavit
' Lehra. de Arist. Sind. Hom. p. I00. Edii lem apud Atticos peritaepe reperiri adverbii usu ni, nec Valchenarium latuit ad Plioen. 732. IM , nee Schnei tomun ait Plat. Civ. p. 584, D. stilli. p. I613. τον σκοπὸν πρὸς τὰυst ἀποστελῶ πάλιν Phil. I25. v. Herm. δευρ αυθις κπέμφιππύλιν - τον α -ὁν ἄνδρα I27. Iterata actio in αυθις inest, πάλιν minime linundat, sed viae renietiendae significatione prae litum est. ώς ἐκ
αραις πάλιν ἐνανυσεις χρέος 156 cliti πάλιν περιτιλλομέναις conuingenita.
θις ἐς δόμους πάλιν 298. - Sed iam apud Homerum ali illoties trans fertur ad significandam actionem eant, φια an tollitur ante sucis es, aut mutata in in istinam eoaditionem restituitur, id quod Latinis πιιnaum advertito dicitur, tarnen ni de actione iterata mininie cogites. V. Molin.
ζύνου λιλλέα πάλιν Pliit. 358. quasi vi ne re i liturn , inora ut Irrita sierbri deretur. εἰ και πάλιν γνώμην μετοίσεις 949. μεταγνῶναι πάλιν I 254. ῶς αν-ῆλεως vaesim μὲν αἴρν, ουρδε δ' α0 δυνν πάλιν I3 5. εἰ πάλιν
524쪽
λιν Sectini lani prae se fert Tincti. I078. Pel. l. 2 et S.; αυ θις πί- λιν Ilii sui ii tertiani Plii l. 342. Oeil. Col. 365.e Παλίνσκιος mirer us, inlaciis. V. IVernicic. ad TrypMod. p. 2 7. χειμ- οὐν παλιν cratis Inacli. X. II. 272 D. , Harpocrationi Explicatiam ζοφερῶ. Glossalia παλινσκω habent Plistius P. 373, 25. σκοτεινοῦ expli 'cuna. et Suidas, mi cuin Harpocratione convenit. Παλίνσο, ne temtiis. παλίντονα τόξα Tracti. 509 eli. reciproea tela Attius Bonianus i,oeta interpretatus est, v. Scalig. ad Varr. de L. L.
n. p. 78. Gel I. N. A. IX. II.
525쪽
Παλίσσυτος retro properans. παλωσυτον δραμημα νωτίσαι πάτρας
απουρον Oed. R. I93 cli. Spectat IIoc sortasse Hes1clitus, παλίσσυτον explicans ἐξ υποστθοτης.
ος η δεινη θεὸς Παλλάς Ai. 933. Respicit lioc Eust. p. 333, 44. ω
ι λλάς. Trach. 1025 an . . προς τε Παλλάδος διπλοῖς ναοῖς Oe l. B. 20. ω μεγίστης Παλλάδος καλω μέναι πασῶν τιμιωτάτη πόλις Ovit. Col. 107. Παλλάδος θεῶς Anti II69. Πάλλας n. pr. o σκληρὸς οὐτος καὶ γίγαντας ἐκτρέφων - Πάλλας Are. I. 7 I9 D. . . Pallas est Pandionis silius, Aeges 1ratur et Pallantidamim stirpis auctor, de quori In cum Aegi sis coIItroveIsiis inulti erant
Atticarurn antiquitatum SoriPtores. . . , x ι -
, , Πάλλω φω . χερὶ πάλλων τῶν ἐμὰν μελέου προάν Pliu. IIIo m. i. DE sortitione: OF αυτοῖς es πεταγμένοι βραβ ς κλήροις ἔπηλαυEL 700. Iomun greundum sort- GSsignum t. Μagis proprie in hoo g nere dictum κλῆρος ἐν δ' Ουη ἐπάλλετο Ant. 392. - Intransitive di . istiun . de torito et reminae ἐκτέταμαι φοβερὰν φρένα δείματι πάλλων O . R. IM AE. Affert Suid. v. φοβερά. Verbi illo usam idem repexi tur Euri El. 435. 477. cf. Si istier. ad EI. 433 αα 435. . Porsonus idem' testatus motri eausa ἀμπάλλεσcta Orest. 3I6. denipto G ἀμπάλλετε απω rigendum etae Put vii, nuInero dochmiaco Plane contrarium iubmi
. ' Παλτός vii ratus. παλτ- ριπτῶ πυρι Ant. I3I an. sumtino. r. Παλ ω inspergo. κἀπι χρωτὶ διψίαν κόνιν παλύνας Ant. 247. . Hoc ' haud dubio respexit Hesychina scribens αλύνας, τo λεπτὸν τρο ρος- ω λών, την καλουμένην χυ την. Iniuria enita χύτην scribunt. Παμβῶτις omnia alena. παμβῶτι Lo Phil. 392 ch. Vedium elim
, Priore assere Eusti P. 46, II., Vovabulum παμβῶτις p. 7I, M. 978, -
526쪽
Παμπλημία turba. ποῦσαψ οἰκετῶν παμπληθιαν Inoe. III. 4 stia D. . M-πὶ ροπος nivitis yrndibusve initui, pleritis. πώμαληκτα παν-- ῶε ωα cirώνων Trach. 504 λ. αγωνίσματα πληγῶν μεστώ petiol. Πάμπλουτος ditissimus. πάμπλουτον ὀλβον Tynd. I. 6 572 D. . et Πάμπαλις. - τ' ἔπειτα καὶ eo μέλλον καὶ τὰ πρών ἐπαρκέσει νόμoeολ', οὐδὸν ἔρ- ατῶν βιόetis πάμπολις ἐκτὸς ἄτας Anti sis citi omni iunmuiram est et Aldinae scripturae; idquo et glossae 2criptor legit, παροκόενμιος explicans, et scitoliastae s κατῶ πασαν πόλιν ψπων νόμος, et ἔστι νόμος ἐν πάσαις ταῖς πόλεσιν interpretati, quorun alter vel legit vel coniecit 7ρπων. Nec profecto Πάμπολις ex Illicari aliter Potest, nisi
cum ren ων coniunctum, inor alia ouinta peruranae nam eri Malis noti nem non censuerim urgen lan , ut ne ineptuin quidena sit, sicut He
manno visum, qui de gentibus , familias, donii bira potius, quam de civitate dicenduin suisse ait . Recte autem ident tironet πάμπολις nielliae sententiae pendenti insortim dici dmissinae. Hane dii ritiein evitaturiis Uexius i nere liliui ctistiti erusi pariter atque eXplicatuli ratione usus est, quana ni id moror. . Rurium renεεν legisse fictoli astariin .un irn annotata docent: ὁ νόμος ὁ πάντων ωνορώων κοινῶς του D χει, μηδενα ζῆν ἀνευλύnvc. Heatllius sententia bene Perspecta πάμπολυ ν lxxὸς ἄτας corr xit, iniuratius ἔμειν intulit, ut inama ct aeternant viaera legem, ut 'nihil in mortalitina vita diu e rea eulpae sit. Sed ni de verbia In una FGatia me I etiam sententiain Primiam, ut expeditior et eleganti orpretitio
527쪽
racle ex rogi ignit, iis ait Deos sublato. Παμφεγγῆς spicii didistin ius. παμφεγγiis ἄστρων eQάς El. Ita an. Suii l. v. seMάς. II isqλεκτος arilans. Certo a pilia Soplioclem non est active dicti ad-sseetivi ex ein pluin. Παμφλέκτου πυρὸς 2νειλοι El. Il28.3ile. ossiἰegio dictum: ab ontrii parte incensiιm i. e. nur Ino ardore stagrantem Urimnsignificat. βωμοισι παριφλέκzοισιν Ant. 993. iramisas aras. Πάμφυος iniri tortalis. υIIo γαίας - Παμψυχος tiνασσει El. 83I cII. Respicit Suidas v. ζῶν et πάμφυχος, quo vilitein loco scitolia 1 ore tota exscripsit, sed Sopoclis notiti ne onaisso. Glossae scriptor explicat ζῶν, selioli astarum alter o διασωσας Πῶσαν την Ιαν ὐ νυχὴν, η ο διυ Παν τῖς την τροχὴν σώζων, o ἐστιν ἀθανατος. Alterilis Explicationem rario του πασων Ψπων ἀνάσσει, ia δ' ἐν χρεί 3 καοεστῶσι τῆς ἐκείνου μαντι κῆς Pri ibat Hermannus , obversatilin poetae allicitians illivi A cliillis II om. O l. a. 49λ; viod ut toto caelo diversum est, ita nec Πάμφιχον υνά- ειν Potest Πασῶν ψυχῶν ἀνάσσειν significare et selioliastae illuit con mentun de usu augurii et divinationis apitis inferos ineptissimu in. Ne Tiresias qii idem mortuis, sed ita vaticinatur, mal ad consulensium eum ud in rorii in Ioca descemiunt. δνάσσει non nrgendum 'i dicitur regnare AmPli raus, qilippe qui in vivis rex suisset, et debito sanctitati suas honore apud inferos a illuc fritatilr, velut Agamemno sertur apitii Aeschy-Iuin taloepta. 352., quo Herii anniis ipse testi in cnio usus est: φιλος φαλοισι τῶς ἐκεz καλῶς θανουσι κατὰ χθονός ἐμπρέπων σεμνότιμος ἀνάκτωρ. Recte igitur Brunckiiis glossatoris et scitoliastae alterius interpretationenitaIculo suo con Probavit.
528쪽
. . Πανδίκως rme et Drditis. πανδίκως στελεῖν χιτῶνι Trach. 608. promerito A. Praemii et decoris ergo. πρίοsειν ἄνωγας ουν με πανδίκως τα- δε; I23T. recte igitur factiιin, tiιn pu leni sententia, erit 3 ὁπως - θάνοιμι πανδίκως Oed. Col. 1308. P ιne Misigius, et πάσa muta Graecureddit, piod sic non dicitur, et coin Parat inversissima gententia dictuin
ινδίκως Aescii. Sept. 562. Non inelius Musgravius πανδίκωρ et Θείρας eolligari iubet. Cum aut vincero aut mori Podnices sibi pinposuisset, aptis dicit recte et oranae sibi esse Inoriendum, si Pilitein victoriae spe Diilla portenderetur. Πάνδοκος mnunuuis oinnes Θxcipiens . πάνδοκος ρενόστασις inaclI.
v. 258 D. , a Pollum πανδοκεῖον explicat in IX. M. CL Blorus. M.
' IIάνδυρτος Immmostis, φιeridus. ἁ πάνδυρτος α δων ELI066. Us manni Est et Poraoni coniectum metro iubente necessaria. Libri πα
529쪽
interpretibus Di servatiam. uerninain. πανεμέριος, Ουχ ὁ δ' ἔλης ἡμερος, ἀλλ' ὁ ἀφ ου τις ἄν ἄρξηται μέρους. Hesyclitiis. SOPliocleni sortasse
Distinctionem post φ positam tolleri lana puto; acciusativi enirn πίνον Et
530쪽
Dicu elii Gere ps iis Lelmses, non ab Ulixe mi idem sultornatum signi si
.. . Πάνσοφος olim stinuis. Sic cerie intolligendum est de Ulixe t ictum Sopliocli. τὸ πάνσοφον κοότημα, Λαέρτου γόνος inc. CV. II 4 784 D: . De scriptnra v. Selanci deri ad Plati Civit. X. 598. xl. 203. t. III. , quan miani et illa et πάσσοφος a libris satis viilgo patrocinii lial et.
σύρτω παμμήνω δεινάου στυγνῶν τ' ἀχέων πολλῶν δεινῶν τ') αἰῶνι El. 84I in. Assert Sitidas V. ωτωρ. Seliol. r παν σ ύρτω, τῶ πάντα -- ροντι τἀ κακά. η πανσυρτω, τῶ μετὰ πάσης δερμῆς των κακῶν ὁρμω
κευ πάνταρχε θ εῶν, παροόπτα, non convenientius numeris antis tropitieis