장음표시 사용
491쪽
in via sententia ποῖ τον Ρ an Iliani Proxiine colligaturii videtur 'clim re
492쪽
plum certiun liac significatione dicti non est. - Hur. nonι. OUFO - ἐλεουσι μέν Pliii. 307. δεδώκασ' ἐνδίκως ουτοι τάδε 372. non sunt eniIn qui Praesentes cominonstrantur, sed i vilices , ite viariun in nrniis dece nendis iniustitia questus Neoptolentiis erat. ουτοι - ώφθησαν κενοί Ant. 705. -- κἄκείνοισι ταυτ ἐναντία Plii l. 638. παοέσται ταῖτά ooι 663. γένοιτο ταὐτα νῶν τλ. ἡ δεδοκται ταῖτα 978. δοκοsνια ταυτ ην λe l. R.
493쪽
id, eli Oil Deianira ex eo quaesiverat, που πότ εἰσι και τίνες. - αὐταμὸν τί δῶ λέγειν; Ρltu. II. εἰ δ' ἐργάσει μὴ ταὐτα 67. πῶς - τις ταυτα τολμήσει λαλῶν; IIa ταῖτ ἄν idέρπων τάλας ἐμηχανάμην 294.
495쪽
Addo καὶ Οὐτoe et is s. et φudem. ἐξέλυσας - δασμόν - , καὶ ταυθ' υφ ημῶν Ουδὲν ἐξειδως πλέον Oed. R. 37. τοιαῖ- - ἴθρισεν, καὶ ταὼμ τηλικουτος El. 604. καο ταῖF iN ἀργυρε γε την ψυχὴν προδους Ant. 322., lii Geontis sermo nuntd Vecta explet v. 32I. b. Sed si adiective dictum nominilnas additur, non naodo priora reia apicit, sed significat etiani iliud φιοd n morarivius, inuus apud nos reeoris datio movetur, id qiιod semione trivis itin, quod Notum omnibi , qui adsunt. Haec igitur pronominis vis non dialectica potitia, quam ethien vocanda - non . Bing. οἶτος - οὐδενὸς χστερος Plii l. IM cli. δέ' ἀν Οἴio
497쪽
404. - Genit ira adiective non dicitur. - dat. τοῖς λόγοις που κPhil. 52 I. τούτοις ἐγὼ ζην τοῖς νόμοις Ου βούλομαι El. 1032. illis, Prae
ibi placent. - ποίοισι τουτοις; Oed. Gl. 389. So. μαντευμα εν. -
ανς ἔπη Oe l. Col. 635. μνημεῖα ταυτα EI. 920. De illa signifieandi
Parte, qua notum selum vos πον dicimus, multi liuerpretum observarunt;
498쪽
volsina ad Dem. Lept. p. 295. Bo minas ad PIat. Μin. p. 55. Heind. hi Plisti Phaed. P. 69, o. p. 60. Dissen. Expl. Pin l. p. 459. e. Hinc Est, quod praegnanti minis velut nostriim ειθ hontisti eum
minonstrantis Esse Potest. ει πρόσθεν ουτος ουκ ἔτλη nox ἄν Ai. 405. De Aiace iIuan Iliam praesunte, seci non ut G Π Inonstretur tamen , Te mi ssa loquitiir. αρ οἶτος ταυτ ἔδρασεν ἔνδικα; Ire . αἱ τη πον
quantiva in incerta sententia. οὐ ληιιὸν Obτος τῶνδ' ἀπῶσεν ΡaI. I. I. ius dicti eadem ratio. d. Ita sontentias postpositum insertur eum vi absolvendae, resume daevo orationi interpellatae. ἔσοι δ' ἔκ-σωισιν ἐγκεῖνται βλάβαις - τολτοις Ουτε συγγνώμην ἔχειν δίκαιόν ἐστιν Pliu. I303. τον τόπον δ', rνα χρῆ 'σται ' ἐφευρεῖν, τουτο βούλομαι μα ἐν O . Col. 505. ωςπερ αυ- ῶς τοὐς νόμους εἰςῆλθ' εχων , τούτοισι κουκ αλλοισιν ἄρμoae μνεται 912. μείζον' δ ις ἀνιε της αδτοὐ πατρας φιλον νομίζει, τουτον Ουδαμου λέγω t. 182. oet ρον πατρώαν - ἡθέλησε μὲν πυρε πρῆσαι - τουτον πόλει
πατέρα - κατέκτανεν, ταντ st χοροῖς τησε El. 272. ὁσων γὰρ εἰςεκήρυ- ω - τούτων ἐνεγκὼν πάντα τἀπιτίμια ίλβίζετο 682. δπως δε λῆοεις, ουδὲ τουτο γίνεται Tracti. 455. τὸ μη πν=έσθαι, τοῖτό μ' ίλγύνειεν ἄν 458. τον ἄνδρα τουτον - ουτός ἐστιν ἐνθ άδε O . R. 45I. e. Ceterum relativum miniornem, etiamsi οἶτος non dicatur gravius. non aequitur modo, sed etiam praumsit litiιr. Oσ' ἄν ολος λέγη σοι, ταλε
M. χ μεῖς φαμέν Phil. I062. ω γ' ἔλαβες βουλαῖς ἐμαις, πάλιν μεθειν-
499쪽
φνσαντες ησσῶνται τέκνων, ουκ ἔστιν αυτη σωφρόνων ἀνδρῶν πόλιe ino. XIX. I, 2. ἀ γὰρ προςεῖδον - φάσματα -- ταυτά μοι - δος τελεσφόρωEL 635. α δε δοξ' τοπάζω, ταυτ' ἰδεis σαφως θέλω Erig. I. 2. f. Sed et praenimitur gerimitiae quasi pra aertiamine, ut geφιentia spectet, rarius adiectivi, suhstantivi Dequentius vice langens. καὶ γὰρ ἐμοὶ τουτο μελει μη φιλότητ' ἀπωση Phil. II07 ch. Oυκ αν νενοιτο τοὐθ', οπως ἐγὼ λαβων σημεῖα τοιαυτ' ου φανῶ τοχμὸν γένος Oeil. R. Io58. σι σοι τουτ' ἐστὶ λυπηρόν, κλυειν; Oed. COI. II78. Distinguitur sine
idonea UIidem ratione, sed necessario tamen post λυπηρόν, ne platenIuassici rem au litu inolestarn. φυχρὰν παραγκάλισμα τουτο r*νετ ο, γυροκακη ei ευνος ἐν δόμοις Anti 646. - τουτο γιγνώσκουσ' ὁτε ζην αἰπρὸν αἰσχρως τοῖς καλῶς πεφυκόσιν EL 976. Aλι- αιτῶ τουτο καρυξαε, vos Ἀλκμ ας πόθι μοι - ναίει Triicli. 97. Branchius αἰτῶ τουτo conixum bat, quod nescio quomulo Digere videtur Hennanno. ἐς τOυθ' ως τις αντὸ παρθενου γυνη κληθs 147. παυλά τοι κακῶν αυτη, τελευτηεουδε τἀνδρος ἐσχάτη I246. τοὐτό σοι δ' ἐφίεμαι, τονάνδ' αει μοι σύμμαχον παρεστάναι Ai. II6. ζηλουν υω, ὁθούνεκ' ουδὲν τῶνδ' ἐπαισθάνει κακῶν 548. τουτ' ἐπίστασ', ῶς ἐγὼ σοὶ μὲν νέμοιμ' ἄν mcδε και μείζω rgeis I 340. αυ- τουτο δει σοφισθηναι, κλοπεῖς ὁπως γενησει των ἀν- κήτων ὁπλων Phil. γλ ωθι τουτο πρῶτον, συνεκα Ἐλληνές ἐσμεν 232. ου γάρ ποτε - τουτ' ἄν ἐξηυχησ' ἐγώ, τλῆναι σ' ἐλεενῶς ωδε τἀμci πη- μἄτα μευαι 857. ἀλγέγομαι τουτ' αυθ', ἔτι ζῶ συν κακοις πολλεις Io I. -υτο δ' ἐννοῶσθε - ευσεβεῖν τὰ προς θεους 1426. σκεψαι δὲ τουτε πρῶτον, hi, τιν' ἄν δοκεῖς ἄρχειν ἐλέσθαι Oed. R. 584. τουτ' ἀφικόμην, ὁπως - ευ πράζαιμι τε 1005. ἐννοεῖν χρη τουτο μεν, γυναῖκ' δτι εφνε re Anti 6I. τουτο δ' ειθ', με ἄνους μὲν ἔρχεο in. τουτο γιγνώσκων - ῆδ' ἐστὶν η σώζουσα IM. ευ τουτ ἐπίστασο - ει μη τον αυτόχειρα ἐκφανεῶτε - ουκ υμιν 'Aιδης μουνος ἀρκέσει 305. ου δητα - , τουτομη δόξnc ποτέ, loυ9' ηδ' ὀλεῖται πλησία T58. τι τουτ ῶν εἰκάσειας; ηνυνη πάλιν φρουδη 1229. quod si vincta oratione coniunxeris , haec sentensia exibit : τί εἰκάσειας τουτο, ὁτι η νυνη πάλιν φρούδη. -υτυ κατειδότας, ῶς ουκ ἔστιν πλqν Λιὸς ουδεις τῶν μελλόντων ταμίας Ter. V. 2. Hur. ταυτα δητ ἀνασχετά , εὶ μ ουτος - ἀπάξεται βία Phil. 975. ταυτἐστὶν ἄλγιστ, ην παρῖν θέσθαι καλῶς αυτός τις αυτ- την βλάβην προσθῆ.
Creus. VI. I. --και παυε ἐπίστω - σὐ γὰρ νοσεῖς τόθ' ἄλγος ἐκ θείας
Eadem ratio , quando cmn relativo pronomine in8eφιmite proXiine consociatur. πρὸς δὲ τουω, o μοι βάλοι νευροσπαδὴς ἄτρακτος, - εἰλυ-