Lexicon Sophocleum adhibitis veterum interpretum explicationibus, grammaticorum notationibus, recentiorum doctorum commentariis composuit Fridericus Ellendt

641쪽

νύμφαις πλῶστα m/μπαίζει Oed. R. II00 ch. et cum articulo ποίμναικτὰ πλGστα τοὐ βίου ξυνειπόμP Oed. R. II 25. . Sed aperie adverbium

IV. Propr et as sermonis in eo vocabulo. I. Alupiando cum vecto sociatur ut vel ex adverbi centi usu inte Preteris vel pictile convertas uiationern. ἔκνιζέ μ αἰει τοῖ9' υφεῖρπε γαρπολυ Oed. R. 786. sc. convictuin in eum coniectun , id Od cisin nyud nituitos amuntiis iiivaluisse dicitur. πολύ γάρ, ω γέρον, τὸ συν ἄνομα διῆκει πάντας Oed. Col. 306. celati a tum est. τό τοι πολὐ καὶ μηδαμὰ

Blii 2ol. II. 3. 480 D. , in quibus verbis si quid coreuptiiIn est, UIO IV a Ickenario videtur Diatr. p. I67. et Berghio Coniiii. de D. Sopli elis P. 25. , certo nilii I mnplius est quam τ ῶ, nec tauten corrigendum, curn et illi id pro μεθ' ου dictum bene defendatur. Sed in virili et ni ultivaga Dea πολλὴ φέρεται nec ineptu in est nec attrectandum ullo Inodo, ut iniuria indulserit ingenio Bergicius τὸ δἰ 'Oλυμπου πάλλουσα φέρει scribendo. 2. Πολύς tam arti Io dictum plerii pie quidem de certis quibus- daria et desinitis multis, ut par est, dicitur. Ου γὰρ γένοιτ ἀν εἰς γε τοῖς

πολλοῖς rσος Oed. R. 845. quinam οἱ nouot sint v. in ὁ ἡ τό. τὰ πόλλ' ἐκεῖν ὁι ἐζέχρη κακά Oed. Col. 87. τὰ πολλὰ ρῆματα I283. v. Herin.

ωτινι τον πολύν ἄλλοτε μ ν πόνον ἔμπεδον έθομεν I669 m. , quod et mus unia interpretere, V. Valch. ad Phoen. init. Sellaec ad Lon . p. 35

χ ἄν τις - χειμὼν κατασβέσιιε τὸν πολλὴν μῆν m. II 28. hune s. eis modi magnum claniorem. τίνος ποινῆς - πολλὰ πνεύματ ἔο ἐν Αὐλίδι El. 564. Bene observavit He annus spectari ventosain Euripi n tu Ian . τὰ πολλὰ πατρὸς προς τάφον κτερίσματα 919. nlulla illa. ω

γλῶσσα σιγήσασα τον πολυν χρόνον inc. XXXVIII. I 696 D. . Sic eoinpurativus dictus. μὴ νυν μ lari τὰ πλείονα Phil. 572. πριν νυν Ita πλείον ιστορεῖν Oed. Ces. 36. utruinaue plane ut nos ilicinius Oa Whλtere. σιγῶν ἄν ἁρμόζοι σι τὸν πλείω λόγον Tincti. 728. Sic intelligalν δε τῶ λέγειν κάκ' ἄν λάβοις - πλείον ὴ σωτῆρια O . Col. B00. climbrevilo luentia dictit in pis si ἄν λάδες, πλείω ἄν cIη τὰ κακά, cuius re

642쪽

Iat vi causa articulo opus. τoi'ς πλείονας ἀτωμένους Noις ἄν ς σεσωσμένους Ant. 313. - Sed ὁ πολύς etiani plitris num s. pluriesios sigil ilicat. τοῖς πολλοῖσι - βροτῶν Ai. 667. τοῖς πολλοῖσιν ηρεσκεν κριταῖς I 222.

3. De superlativis cumulatis πλεῖστον κάκιστος, πλεῖ lact&ν et Ood. Col. 747. Ι'lii l. 627. collecta exein Pla sit ni a Porsono ad Heci ib. 618. Matililaeo Gr. Gr. p. 8 9. vol. II. neo explicata tunien. Siliit in eis, quae coacervationein non alia nisi sortitis sirinandi caiisa saetainhal,oiit; sed πλόῖστον κάκιστος est a plium lanis purissius pessinitis, id est

4. Loentiones notabiliores aliis locis iam appositae sit ni ic πλέον ποιω prosicio Oed. R. 9I8., cui oνδ, ην ἐρευνῶσιν πλέον Ant. 368. tan-Φiani passivi in apponend im. πλέον φέρειν Iinrari Oed. R. I 189 eli. τούπλέονος μέρους χρ)ὶζειν =iis in moere Oed. Col. I 213 cli. ἐς πλέον τοὐ λέλοντος πεσῶν sintili sententia Oed. Col. I 22I ch. v. Heriai ann. πλέον φρονῶν re tius sapere adsignificata mirasione dubitantis Phil. 807. cf.

V. De forma. notanda sorina πολλόν pro πολύ ad veri nascente Ant. M., cpiod Porsonns ad Hec. 624. Parum circumspecte in μἄλλον aut nicos nultandi In censuit, firmavit alitena ErL; vlippo pro πολον ita ut neque id nespie aliud UIidquam aut propter Sensiam aut metri causa ullo modo substititi possit, legitur Tracti. II86. cf. Soliae s. ad Gregor. Cor. p. 395. πο λέων pro πολλῶν legitiir in Tliain T. V. I. sed adeo lioc solitarium ut corrigendum videatur. πλέων, πλέω, πλέους Pro πλείων, πλείω, πλείους dicta repreliensa Porsono ad Plioen. I 388. ab Atticis abiudicabat Reifigius in Coniecit. Mistopli. p. 43.; sed ut πλέων Aesch. Ag. I272. incerta fide esse concedain, πλόους certe eripi sit,i non patietur Sopilocles Tracti. 940. , vaod eum in Briincknni embranis πλείους a Priina Inanu script lim esset, et ab Elistat Ilio ita Ialidetur p. 80I, I. est etiam in Latii. a. I Reifigi iis Pi dipliuiongunt inaudita eorreptione astici vult. Cod. B. Brunciai mendosissi ne πλείστας scriptuni liabet. Πολυσταφυλος uita smaae. ἀκτὰ πολυστάφυλος Ant. Ilis est. Trici. πουλυστάφυλος. Digit roci by Cooste

643쪽

Πυλυστονος nitillos se nito mors. την πολυστονον Ποίαν Plii l. I 330. ntidium semieris. μη τι πολι orosos ω δ' ιδώιν El. 267 iii. Heran. excoli. Ien. πολi πονον scripsit scilicet metri causa. Sed et iis in ei odoni agna inceretillulo. Πολύπιοτος varie di scissus i. e. diversus. ἔστη κελεύ=ων ἐν πολυσχίστων

ἄγαλμα Ant. IIo2 cla. Bacclii appellatio. Ad Lyaei, Evii, Dilli ranibi,

Πομπεύω conti antis et nuntii ossicio praesunt. . εἴπερ Ἐρμου τήνδε πομπεύω τέχνην βέδαιον η'racli. 6IT. Mentorat Elist. p. 808, 18. In brevilis contracta sententia , viam talein esse oportebat: εἰ πομπος ἐκείνην την Ἐπου τέχνην πιστῶς διαπράττω a. φυλάττω. II-πτμος ad liκmis s. pros ιctis. πομπίμοις κώπαις ἐρέοσων Tracti. 557. Se i passive dictu in cle nisisso κακῶν ηρξεν το δῶρον μακλεῖ κο πόμπιμον 869. Distinctionibus lito nullis opus, stritenda auteIn Verba ποδωρον τὀ πόμπῬον πιθακλῶ oliun signis,cavi Inias. Πομπος qiιi prose piatur, adducit, comitatur, Nientiat. πομπος ων Tracli. 614. Lichas et qnod nuntius et captivaxum cornea veneriit, vi eitiir. - ἔπεμφα γἀρ διπλους πομπούς Oe I. R. 289. arcessi in os Tir fiam. ias αν τις αυτε Πομπog id υμῶν μολοι; Oed. Col. 70. Theseum; non necessaIio itu nuntio intelligitur. τις ἐκ θεῶν πομπός I657. νμῶς d

644쪽

ἐγὼ πομποῖσιν ἐκ πάντων δίχα ἔστειλ' ἱκεσθαι Ant. IM. - εὶς ολ γαρποιιπόν τε καὐτὸν ίπελον ῆκω Plii l. 46 8. sperat enitia a Neoptolei nil in sese in Graeci an cle vertitui iri. - ἀσσον Iρχεται Κρέων ὁδ' ῆμῖν συκἄνευ πομπῶν Ooll. Col. 727. satellites sunt. - Hinc Mircum i se femiiιnti iEt comitis, in I,rirnis ait inferos at, eunti lini cognomen est Ερμης ὁ πομπός Ooll. Col. I 545. - Coinponenili milii aliis vocabuli latione tanti in In En orcilii te EX una pliani ret ὁδου καtάρχειν τῆς ἐκεῖ πομπὸν δέ με χωρεῖν Sc. προῆτάσοω σοι Oecl. Col. I 023. I inimina lianc Onanilina scriptiliani IIerananniis in δ' ἐμέ inutavit Seli aD sumi in in explicanilo secutus, ego

προςτύσσω opus sit βούλομαι, et non necessaria correctio, cRIn ia in Er-sumlitiis recte Perspexerit πομπύς, iit solent verbalia, Cirin accusativo lici; ipsitin Enini meoii telii sibi praenionstrare vitilii Tlieseus tui, et. Quoit Herii anniis ait, sic emen lanillini solae v γέ potitis τε με) iit nec violentius illo est, quod ipsi placuit, et satis rellitatuita in V. δε. Mi ruin alite in de ii ac sententia Elinsteii iti lici iun, πομπῖν - με illi ritu , Seliae seri tutionein altisimileni vero rati, et ait IIuat liti coniecturii iii π - πὸν δέ μοι revolliti. IIoνεω. I. Ictoro i. e. laboream habeo, universe. πονο α τ' ὁλγειν, καὶ λέγουσ' ανθ ις πάλιν oeil. Col. 365. o δ' εἰ πονεῖ τις, δρι πόνου μr μην υειν bl0. Assori liaec Nitillas V. τέκεα et τοις τεκονοι. Γν I ινον κομίζετον τονδ' tινδρῖς οἶς πονεῖτον I4I4. η και προς καιρὸν πονῶ ς Ai. 38. ὁσους πονῆσας και διε:ελοῶν πόνους ἀθάνατον ἀρει ν ἔσχον Plii l. I 405., qtioid unum activi est extra praesentis sorinas exenipli lin. De figi ira, qtiae ineSt, V. LObeck. nion Ogr. 1ig. Dr. est. I832. p. 6. To υς πονουντας ωφελεῖν inc. IX 661 D.). - Speciatini de aeruninis ut inorbo: α πονεῖ δίχα κηδεμόνων Plii l. I95 an. ile viiii iere: πονῶν πλευρὰν πικρῆ γλωχῖνι Tracti. 667. de serviendor Λυδῆ γυναικι νασί νιν λάτριν πονεῖν Traeli. 70. - 2. spei ini dare et suscipere. εἰ πάνθ' ὁμοια nec ἀνῆρ ανιῶ πονεῖ Ai. I 345. cf. Lobeck. Est sacere, q/ιOct c t vite con

an. eius gratia labora mi oppetere. πρὸς το καίριον πονεῖν Plii l. 52I. ol δ' αὐθόμαιμοι ποῖ νεανίαι πονε ινι Oed. Col. 336. V. πει. ους μὲν εἰκος ἐν πονεῖν τάδε 343. Ουdὲν Mi πονεῖν I026. - 3. Alios explicatus Itoc exen plum liat ei. λεγει γὰρ εἰδὼς Ουδεν, ἀλλ' ἄλλως πονεῖ Oed. R. IIS . μμην, uω που προςῆκoriog κοπι scliol. Non tioc dicit, sed inaniter

645쪽

Πm ηρια pravitas. η δὲ μωoία μάλιστ ἀδελφη της πονηρίας ἔφυ inc. X. 3, 2 663 D. . . Πονηρός - πόλεμος οὐδέν ἄνυ Iκὼν αἱρει πονηρόν Plii l. 435.

Suid. v. εὐαεπεῖ. πόνω γλυκεῖ Παρέσχον τροφήν II33. Veistini eum aliis quatitor Silicias alleit v. φίλος. τῶδ' υπεζύγην πόνω Ai. 24. πόνος πόνω πόνον φέρει 853 eli. labor i labor insuper allisendo alio atset. v. Lobeck. Utitiir ea sententia Suid. v. πόνος. πόνου γε πλῆ&ος 863. πόνω πόνον ἐκ miκεῖς ἄλλάσσουσα τον καθ' ημεραν Nioth. VI. 2 400 D. . Ουτοι πόθ' εξει τῶν ἄκρων ἄνευ πόνον Poluul. III 463 D. . πόνου μεταλλαχθέντος οι πόνοι Hυκεῖς inc. XVII 672 D. . κόπον scribentium videri, emta Παθυήσει Ilio lociis non sit, significavi in εταλλασσω. μανθάνων ἀνευ πόνον inc. C. 7 779 D. . - Pluralis ea significationeni inline Dequens adest. ἄνδρα δ' ωφελεῖν - κάλλιστος πόνων Oed. R. 3 5. Pleriore, nec Opti ini tamen cois l. , Lait r. c. mor. S. Pal. Lips.

262 m. μέ γε τον μακρῶν ἀλάταν πόνων Al. 872 cli. i. e. μακρὰ Oiώ

'morbo , aut graui malo, velut peri Io, besto, insuliis, seruitute. ἔς τὀνδε κωμ ἔσωσας ἐκ πολλῶν πόνων El. I 348. τρόπον μὲν αν πόνων οὐκ ἄν διείποιμι Tracti. 2I. ιle rusna Herculis et Actieloi. τῶν Ηρuκλείων πο- νων 169. οὐδ' ἐπ' φώit; πόνων λατρεύματα 355. ἀναδυἀν τελεῖν Π νων 822 cli. ἔμελλες - 14αννσειν κακῶν μοῖραν ἀπ/ιρεσίων πόνων Ai. 9 Io cli. de tusnusto Aiacis exitio. τοῖς σῶς ἀρῆ:αντ ἐν πόνοισι μηδομου986. ἰω πόνοι πρόγονοι πόνων II75 eli. de Troici belli causis et initiis. τοιῶςδ' ἐν πόνοισι κειμένους I285. de Aiace mortuo dct septi itura Periclitante. πολλῶν ἔχε:ιν δυςoωrων πόνων ῖμα Plii l. 506. de naueria Plii octetae. ἐῶ δύστηνε δῆτα διὰ πόνων Πάντων φανείς TM. ἴσους πονῆσας καὶ διεοελθὼν πόνους I405. Hercules de se Ioviitur. ἐκ των πόνων ωῶνδ' εὐκλεῶ θω9αι βίον I408. λυγρῶν πόνων ἱκzῆρες ἐπιστενάχουσιν Osd. R. I 85 cli. de supplicibus propter pestilicii timii. De eadeIn re ὁ

647쪽

de inmila, qtiam elim nec inarinam nec mari hilarat Latine ilicas, opti- inlini viiletiir priori Rignificationi exempluin accensere, qilippe cuni insilla niari circunistisa Inaris ipsius esse videatur. Afferet illa verba cum Versu seq. Suidas V. προςέσχεν. - Neptuni cognomen est τον πόντιον

bulani refert.

Πόαοι. Exclainatio dolentis est ω πόποι Oed. R. 167 cli. Traeli. 850 est. Et Veterii in et recentioris aetatis doctorii in de lioc vocabillo displitationes notae sitnt. Uniun dico, etsi ante inepte ostentantes emi-ditione in Alexandrinos non sit in liciuni vocabuli aliter quani in sexclaniatione dicit, tanten interiectionem silapte vi et nati ira, velut ω, ῶ, ἰω, παπαῖ liaberi non Posse, cuni qitia nec sacri Potest nec sit usqualia, ut inter εἶ et πόποι virgilla distinguatiir, tuin viod accentus prolubet, de quo seci indit in PiaecEpta generatina ab Apollonio constituta de adv. p. 588, 23. coin inlinis otiani lini Consensi is est: v. Etyin. M. 823, 29. Gud. p. 579, 56. I lieognoSt. ap. BeLk. Anecd. p. 1433. IIοππύζω. Latine recte verit vocabillii in posse negavit Gellius Nocti. Au. t X. 9., certe rogitatii in illud Tlieocriteuin ποππυλιάοδω. nona υ- ζεται ζευγηλατρίς Sopliocles ap. Poll. VII. I 85. inc. C, . I 42. s. 883 D. , clii od vel stri dulo lingi ae s Dio araripit, aut deponentis in Inodii indicto verbo stridore Iiisiuie Dici tat, Sigili sicare villetur. IIορεῖν dare, practere. ὁπως λύσιν τίν ημιν εὐαγη πὀρύς Oed. R. 92l. πόροις Tricliniantis T. a secti rida ni anu, Latita b. c. Flor. A. Pal., Eii stat liliis p. 1112, 37. Rectilis πόρης cetera B, runckii codd. , Laur. a. Hor. T. Θ. hlιας ἔγχος ἐ:αιτῶν noρειν loci. πόροις - δι μούχοις τον εἴαγρον τελειῶσαι λόχον Oed. Col. I088 cli. σοι θεοι πόροιεν ως θω

648쪽

oέλω II 26. o et o τάδε πορὼν δῖοιτο El. Ita est. O c θεος δ μέγας 'Diύμπιος ποίειμα πά εα παροόῖν πόροι 203 m. - De homine ii tetiim este spintu eius sarere, adciueere. πῶς υν εἶ τις - πος τον πάγου ἄριστον διῖρο Θησέα πόροι Oed. Col. 1458. - Passivi perseetnin participii a lium tisitatiim rem sorte vel salo colant et tonstitutam significans. τῆν π πρωμένην ἔριν Oed. Col. 422. πεπρομένης σομφορῆς Ant. I318. Πορευτέος evndus. ἡ δ' οδὸς πορευτέα Phil. 98I. ἐγὼ γὰρ εἶμ ἐκεω , O ε πορευτέον Ai. 675. Πορενω. I. Aetivum araumuli, etiam niIvel micti et tritumaehenili, eum de lioinine, afferendi, mim de re dicitur, significatione praeditu inost. ἐπ εὐστόλου - νεὼς πορενσαιμ' ἄν ἐς δόμους Plii l. SI 2 eli. ἄνακτα χωρας τηςδε μοι πορευσάτω Oed. Col. I474. ἐπιστολὰς πατρὶ ταχεῖ 'πόρευσαν σοῦν χρονου I598. ες - ποταμὸν Εἴηνον βροτους μισθοὐ 'πόρενεχεροίν Tiat Ii. 557. του πορεύσαντος ξένου El. 79I. φ i te misit. ἀποστεα λαντος. πορευο μαι ἐγώ, καὶ πορεύω ἔτερον, υντὶ τοῖ ἄνω deinde addita Platonis auctoritate geliol. - 2. Passi um, quod me litim vulgo vocant, inpra inis est he, vel sic si inpliciter, vel prodi re, abire, 'ficisci. Praeter si itur ni non legitiue apud Soplioelem nisi praesens. Passiva vecti riatura optirne perapicitur Ai. I233. : βους υπὸ σμικρῶς δμως μύστιγος Dρθὸς εἰς Oδὸν πορεύεται, cisi trur ut eat. et Oed. Col. 849.r προς βίαν πορευομαι, Di abdMor. - πορεύομαι Πν9άδε Oed. R. 87. πορε μσθαι παλιν Oed. Col. 80. πορευονται γὰρ o. Λ δη τινες χρόνον παλαισι III. οἱ πορεύομαι προς τους ἐμαυτῆς Ant. 883. πορευέσθω στθας Trach. 328. αt τοκλητος ἐκ δομων πορευεταε 39I. ἄμισθος O .one πορενετα in c. CV. 38 832 D. . - πορευσομαι Oed. R. 676. is exsiliunt sc. εἰ o λονσα μη πορευσεται Oed. Col. 83I. ταφον χώσovo' ἀδελφώ φιλτίτων πορει συιαι Ant. 8 I. - Semel, ut βαίνειν et ἰέναι, tralate dictunx de vita etna oribus. εἰ δέ τις υπέροπτα χεροιν Μ λόγου πορεύεται Οed. R. 884 cli., quein era I in cum sequentibus septem non emendate scriptos Suidas assert v. υπερ οπτα. Sensus At εr τις ἴργου η νω υβριστικου χρη- . Πορθεω devasto. τα Tροίας πεδία ποργῆσαι Pliit 908. ἐὰν πορ- θωσι χώραν τη ν ἐμὴν I39I. ἔταν πορρο τε γυῖαν I427. τοῖτο καὶ πόλεις πορροεῖ Ant. 297. πορθῶν γε τήνδε ρον 514. euvandi adsigni sicatione, πορθεῖν ζητῶν. Πορροευω a lio. ἄλλά μ ἔκ γε τηςδε γης Πόρθμευσον ώς τάχιστα Tracti. 799. Πορθμός I. at,stracta s. mentali significatione Metio s. transvectis. τοσί δ' ὀνῆσει των ἐμῶν πορθμῶν Trach. 568. 2. conereta fretum s. ninre. προφάνη θ. - Παρνησίαν πιπὲρ κλι et ῆ στονόεντα πορθμόν Anti II 3I ch. Schol. : πορρομὸν δὲ ἔνιοι τον ἀα Εὐβοίας εἰς Βοιωτίαν,

649쪽

I 259. IIbri Praeter Priinani La tr. u. Inanu In ἐπωρσεν, n inline conveniens ni tro, Supi, leni versus cloclinii actis est. Recte intellexit Herinanianus esse illain explicauonem veteris scriptitiae , qualem nil inistrare Ue-s3 clii iis videtiir ἐπουρισεν, ωρμησεν, απέπεμψεν interi letallis; nonni in iis certa viiletiir Dinitorsu e In eiulatio ἐπόρισεν, si Iniliter dicto vello ac πορεῖν Oed. Col. 1458.; ea ali tantuni Ponderis a PriIna Inanti coit. Laur. a. naiiciscit Ir, tiliae eSt ἐπορσεν.

nemini et iis victi Sit illas in v. πόρος Et Harpocratio V. πό λιος, explicantes ποταμοι εἰς την θάλασσαν ρέοντες, cliiod ertini esse Potest, it tainen non inintis bene freta niaris, inpra inis IIellespontiis, cui opposita casti a ἰiaecoriiiii erant, intelligi possint. Si iniliter de sitietit ire nia iiiis Lot,ectatis. - i litvius, qiueni iiiiis transvollitur, significatur: Ῥέκ ην μέσω πόρου Tracti. 56I. Longe aliter Ital,et Plii l. 698 cli.

0πει - O9εν ενμύρει υπάρχοι πόρων, ἀιίκ' ἐξανίησι δακέθυμος ἄτα. selioli asta alitein nianifesto πόρον u git, id lite nunc, Post iain ita Einendavit Hermanni in liuetro Praei nolistrante, repertii in in Lait r. a. Ricc., et lain ante in Flor. Praeterea ε ραε in priori luis Pro Ἀπει, ἐζανείη et ἱπάρχοι pro ἐξανί σι et υπάρχει Hermannus, cluippe de rei nas non nunc ipsuin praesenti Mis ilicia correxit. Sic reπει πόρον ὁ θεν ευμωρει υπαρ- χοι conitin genita, lacit adibat, tibi Miliιtures herbae r insere tiιr, qtioilvidit Scitoliasta. - πόρου eoniecti ira Bent leti est Colcli. V. 4. v. σελασφόρος.

χουσι τ ν ασπίδα, ἔς λέγεται και ἔχανον seliOl. Aiacis Emitii in πόρπακα I alitiis se negat Elistat liliis p. 995, 19. antiquos secutiis Inagi Stros et emi ditior sane se iiiiloclis illis, qlios Bollitiis iit niti uia e liti0no Se i litur. Nain diiplox illi ut ἴχανον braclito et niantii inserenito aptuni Bliuit La- Ceila EInonios adlluc, veteris moris retinentes, in usii non sitisse agitur, sed uno τελαμωνι gestata Selita.

650쪽

Ποσειδάν v. Ποσειδῶν. εΠοσειδάων .leiis. Ποσειδάωνα τινάκτορα γαίας Trach. 50I. Laur. a. b. contra vel si is legem Ποσειδῶνα. Ποσειδαώνιος, Ποσειδαόνιος , Ποσειδάνιος v. Ποσειδώνιος.

Ποσειδῶν cluns. σεμνἐς Ποσειδῶν Oed. Col. 55. βωμῶ τῶ Ποσειδῶ- ωoe II 60. Πόσειδον Laoe. II. I 341 D. . Doricii in ἄναξ Ποσειδών in cliorico cantico eXstat Oed. Col. III. Ποσειδώνιος ωγ unius. Ποσειδωνίω θεῶ Oed. Col. 1490 cli. Sic fictalbendum eX d. at. Secundum maxinas probat,ilein loci impeditioris constitue tuli rationeni a C. Maulliae duce Setillero expositaria Qu. Sopli. p. I63. Heranatinus ex Ricc. Ποσειδαονίω, quoil non vi leo clin lege linguae conciliari posse. Ceteri libri Ποσειδαωνίω alit Ποσει μωέωSei iterata olini Ποσειδανίου coniecit. De IIoσειδωνίου θεῶ, id est ipso Neptuno, bene expositit Doederiinus. ΠοσIδειος Neptiui ius. τειχέων καὶ δὴ τους Ποσιδεμυς θριγκους ἀποσεισαμένη Past. 45I D. a Brittachianis abest, qilippe inventii in a P. II ero I. π. μ ον. λ . P. II, 3. τειχέων pro τυχῶν recte einen lavit Dinitorii iis . Til uitiir liaec ite mitras ustis Troiae diei ab Apolline et Neptuno coni-Iniini opera aedificatis. Πόοις eonium υἱῖς και πόσις Oed. R. 459. Οἰδίπους ὁ σὸς πόσις 639. πόσει - στ 934. ποσις μοι κατθονῶν ἐτήκετο Ant. 897. πόσις μἐν -