Lexicon Sophocleum adhibitis veterum interpretum explicationibus, grammaticorum notationibus, recentiorum doctorum commentariis composuit Fridericus Ellendt

621쪽

Stephanus de Dial. Au. P. G.

Πόθι tibi. καρύξαι τον Ἀλκμήνας πόθι μοι πόθι παῖς ναίει Trael .m ct. De structura dixit Pors. ad Uec. 1038. Laiar. .a. Flor. Iunii. πόθι μοι πόθι μοι Laur. a. Ald. altero Ioco πόθι μοι . Cod. Par. πόθι

622쪽

v. Herm. πόθος καὶ κακῶν - ἐν τις I694-ἀδακμων με φάρων πα

Μὴ. p. 678, 36. Arcad. p. 49, 9. Ποῖ φιο. Non eonfunduntur Sophocli πῆ et ποῖ, ne specie qiii dem , quo1 in ὁπη et oποι st, nec , si recte introspexeris, ποῖ et που. I. De Jo eis iliciunt proprie ποῖ λέγεις; relatu ni ad ἐκεiM PIii l. 803. ποῖμε9ῶ σi3 805. δρα που στάσει, ποῖ δὲ βάσει 823 est. ποῖ FIor. T. δή-

σει ut στησει tralatam dictionem monstrant, sed aduret, tum propria uuCenseudum est verbo motus significanti ad diluin, nisi adiiciatur voca i-

an. Hi μου ψαύεις; πῶ κλίνεις I002 m. , quae Voculae una compositae porspicue quid disserunt intelligi saciunt. ποῖ τις Ουν φύry p ποῖ μολωνμένω; Ai. 398. 399 in. ποῖ γὰρ μολεῖν μοι δυνατόν, εἰς ποίους βροτους 985. Assert Suid. v. ποῖ falso explicana πολ ποῖ βλέπων πότ αυτὰ καὶ ροόῖς; I 269. βλέπει enim tralate diutum, ποῖ non est. Cete in Trici. ποὐ inepta sententia. ποῖ δ' ἐμπορεύει; El. 397. Flor. T. που, et con- alni: li vitio noὐ φέρεις τώδ' ἔμπυρα pro τω φέρεις, Plane ut AH. Iunii. eos id. Nos tu. Lipss. Mon. ποοῦ φέρεις. νῶν δὲ ποῖ με χρὴ μολεῖν f 802. ποῖ γάρ ποτ ιμβλέψασα τοιοῖτον θράσος αυτῆ θ' οπλίζει - ἔ 983. 2. Trans itiir ποῖ iiii minis ait eo ritationem alipis aceidentem et relatam,di topie ali imo perimentis sit, ni scatilla. πῶ πότ id βης λόγων Phil. 884.

λόγων Nari. iiiiod coniectiva vssectitiis Briinckius est ficta eIegantiae Uecie captiis, nec anilii ait vetet mini Ers. et Blittin. id minime ad sententiam aptuni esse, qliana talein constititi opoliet: τι Onani tmidit oratiores. ποῖ τις φρονιίδος nctii Oed. Col. Is an . ποῖ φρενων ἔλθω; 3II. ποῖ λόγων - χανων ἷnom; El. 1165. ουκ ἔχω τάλαινα, ποῖ γνώμης πέσω Traeli. 702. , viod exein Plinia clini altero Phil. 823. intereogati nem indirectam soluIn naonstrat. - 3. Sed perperam ποῖ et που con-landi credideris in Ilis exeniplis. ProprIa dictio, cui iis rara exenipla BPud OInnes scriptores sunt, πῆ α κατὰ το α μαινόμενον vel Intelligialislii id extrinsecus postillat. noῖ γῆς; Phil. 1195 cIi. Pro xii noni est 'na ιέρα ματεύων, incle auteni sumi Oportet εἰ, .loylant aure patrem

623쪽

φinctituro an ianira est ' ποῖ δῆτ' αὐθιe ύδ' inboς - αιῶνα τλύμον Φύω; Oeil. Col. Iz3I m. Non diceret Isuiena, sed vel rati, quanant via, vel π ου, vi, nisi illi Itina de viaerentio perstigio sollicita , ait quam

rein iterit m et Saepi iis revolvuntur sorores v. 1735. Ira5. - Transs ri intur liaeer α δ' υπέσχεο, ποῖ κατα se σεις p Oecl. Col. 227 Im. ,,τιο sitiit peres alies sic est dici lini, ut Significetiir, quonain a liliactitriis sit essectionena pronussoria in sit oriun clioriis, ut rata sint. IIerni. Male

II iisgr. φιonio IO interpretatur, id cpioil nii diei debilisse an inia ivortitipi ille in Scliaeseriis , se id in eo sallitiir, spioil ποῖ et πῆ idein significare genere solo diversa existi inat. Ceteriin B. Brainckii Et I at. που, i leni- clite in T. Tricliniano supra scriptum. Ea leni siliis attingeti li inest vis Oeil. Col. 477. eto d' D9εν ποῖ τελευτῆσαί με χρῆ ; Olivi Elnasi. corriget, at πῆ, Post repitiliavit, et recte qui letn: ,, reliqiια vero τι oriani aliaiIucet e rite oportet. IIemn. πει γαρ μενεῖς euo νμος, εις τίν ἐλπίδων βλεφtio' ri ὀρθήν; El. 946. ποῖ, ἐς τινα χρόνον. seliol. et Suid. V. ποῆ ποτε, vios Suilliemis seqititur ad Eur. Iph. Taiir. 346., et exquisitior illa sententia: cpian piain facilitate intelligeniti altera coni in unitatur ratio, al, Et insteio ad I pli. Taur. Mart. l. 358. in Miis. G. Cantabrisasc. VI. p. 287. et I Iemnanno I. c. probata, lit ποῖ με φασα conitinga tur , cs. v. 983. Uniini relin lilitiar οἱ δ' αυθόμαιμοι ποῖ νεανίαι πονεῖν; Oeil. Col. 336. , ad viae verba Isinene responciet εros' ovπερ εἰσι. Brun-clcitis ποῖ, idque in Laur. b. Vat. repertunt, sed in illo κυρεῖν prono, Πν. Bollitiis olina et Spalilinius πόνων Sila lebant, non Ininoro e rore qua in λόγων Brunckius Pliil. 884. Sed nec Belsigiurn nec Herinannum probo illii in ἔβησαν subaiulientem, lulnc Pto illi abieritini, ut nouipsi potitis hiιiie Ictorem suspiciant interPretantem; in latitas enini ratione non particilla in iit,i apud SOPlιOcIeu diaera in , anil igo. Coni tingo ποῖ πονεῖν , nec IJγαν scit εἰσίν intelligo I lente aditi: φιouspie aliis r bus in lalserunt, illitιs ut rationem habere non possirit. - Haec satis accitrato introspecta vocialis πῆ et ποῖ etiarn Secundu In aliorii ni scripto riani ferinonem explicandis ac OIninodari poterunt; certe apud Soplioclein clii Utandi cati La ntilla, ut ii aere Iuluin non sit in Ilis, quae clim eteres doctores, velut Elygn. Giul. P. 464, 4 I. Ananion. p. II 2. I 2I.; tuni recentiores militi velut Elmst. ad Ipla. Taur. 358. Monlc. ad Alcest. 874. Pors. et Scliaef. ad Hec. I 062., hic etiaua ad Oed. Col. 227. a IPlia lar. Epp. p. 296. Lips. Et in Passovit IeX. V. ποῖ, deni die Hein- dors. ad Plat. Parim p. 215. parunt distincte clissemierunt.

624쪽

eon enit explicationibus. Loclini. in Palicis Sophoclis desperatu ni He niann iis coniectitra sic resingit Iδαῖα μίμνω λειμώνἰ αποινω; v. Q Tot α et

λφιμώνιος et selicissinie niinc sanavit Vir Sumanus λειμών. ἔπαυλα μῆλων corrigenito. Ceteriam ποιά acui iubent Elym. II. P. 704, 59. Gieg. Cor. p. 220. ποιά pro πόα Doricum dicens, Eust. p. 70, 34. coli. Reig. do Aec. Incl. p. 12I.

Vat. 998. Oed. R. 537. Cul. I022. I04 I. I513. Trach. 384. 389.

ποιουμένη Ant..537. Ποιοι μενοι Phil. 495. Memorabile est ποῶ, ποεῖ ein optimis libris Flor. T. Lauri a. taur crebro reperiri, quanquam non tam constans eius usus est, us Himis cliligentibus codicii in cultoribusnilitantiae scripturae religio esse debeat. Sed ea scripturae, I oriensium potius illiani Allieniensiuni pro Pria putanda tri IntPP. Greg. Cor. P. 72. , a ni inia cori ecloruni quoriandarn. siligentia profecta videtur, G ne in

625쪽

lliesi corriperetur caventitim; nec tamen πῶος et ποιοῖτος quiSquam ali ter SCribere aggressiis est. Herinanniis clitarn Sententiain ποῶ Attico

oliui professiis est praes. ad Hec. p. XXV. clii Iuna ut ieeit. - II. Usu I. Acetivi ditae potissi inuni significationes sunt, altera saeu i ii i. e. exse-φιendi et petiiciendi Uod constitueris iii vel alius, est cieruli alteia. Prior haec exen pia lialbet. ἴτω ποιησω. Plii l. 120. Oρα τι ποιεῖς 589. Oτου τοσῆνδ' lvγῆν καὶ στόνον σαυτου ποιεῖς : 742. ἔς Οὐδὲν ῆδει πλὴν τοπροςτ 9ὲν ποιεῖν 998. et oθαρ ποι σω κοὐκ ἀπώσομαι Trach. I 239. et αὐτ ἐβουλεύσω ποιεῖν; Oe I. R. 537. οἶσθ' ως ποίησον ς 543. V. οἶδα.

τοιαῖτα - και σὲ βούλομαι ποιεῖν 329. ει ποιῆσεις ταὐτ , ἐπαινέσεις ἐμέ

I033. και μῆν ποι σω I034. τί μὴ ποιήσω; I 268. Α Me tritani forinu Iani τί χρ ὴ ποιεῖν; Pliil. 937. Trach. 384. 389. 595. Ei iis leni significationis passimn retinens est. ἔνε τιν ἡ υλάβεια των ποιουμένων oeil. Col.

I 16. ώςπερ ἐγγελῶσα πῶς ποιουμένοις El. 269. - Altera Veilii vis pauciora ex Sophocle clocunienta Silii Postillat. πανουργίας , ἀφ ῆς μηδὲν δίκαιον ἐς τέλος μέλλει ποιεῖν Pliii. 407. των γὰρ ἐν τέλει κλύειν τό τἔνδικόν με και τὸ συμφέρον ποιεῖ 914. - σ' ἐγώ - και τἄργα τἀμαπόλx ἄγαν λέγειν ποιεῖ El. 613. ου γὰρ ποιεῖς τουργον 614. tu rei

μενος Pliii. 375. 1iihil initii) reliqiιiιin sacieris. Alteri ias plura. ὁ συν γυναιξι τὰς μάχας ποιούμενος El. 294. Sontentiain Eustalli ius Ineniorat P. I 072, 4 l. I507, 32. εδοζε μοι μὴ σῖγα - τον πλοῖν ποιεῖσθαι Phil. 548. οὐ γὰρ λόγοισι τον βίον σπουδάζομεν λαμπρὸν ποιεῖο θαι Oed. Col. II 46. Versum euin priorit, iis duobus apposuit Sitidas v. βάθος. μηδ' α μὴ 'cyιγες ποιου σεαυτῆς Ant. 543. Ab liac alteia potesttate illa exotta

626쪽

est , qua aut se alteri aut niterram sibi quis enmiterii a I Iere aut elius Iemm participem dicitur. τον ἄνδρα - ιι τ' ἐν θεῶν ευχαῖσι μῆτε θυμασιν

αρωγόν Oecl. Col. 1287. τους φίλους ποιούμεθα'Ant. I90. ονκ αἰσχυ-νDμαι ξύμπλο εν ἐμαυτην του - ους ποιουμένη 537. cf. Iacoltis. ad Plii-lostr. I inagg. p. 556. - Scit veri instilli vis in ea forma nainirne senipereernitur. Quippe Diuratae dictioni constiti illini deponetis est ali luanilo. Nam predendi vel existhumilli significatione in refert. τoυμὸν ἐν σμικρῶμέρος ποιούμενοι Plii l. 496. καὶ μη θεους τιμῶντες εἶτα τοῖς θεους μει- ραν ποιόῖσθε μηδαμῶς De I. COI. 279. Lit,ri pleri lue μοίρας , Par. B. T. Vat. Farn. Trici. μοῖραν, cilio I iure revocavit Scit aes, clam Briinckiiis ἄραν Scripsisset; de loquenili ration' ait sonsu in institii ta ilis pittavit IIerin annus , UtanqlIarn quo l co inparat δέος ἴσχετε μηδλν ἴσ' αὐδῶ tot timilissi inite est. τυ δ ' ἐν μέσω η λῆστιν ἴσχεις, η δι Ουδενός ποιεῖ Oed.

Col. 590. ἐγὼ μὲν οὐκ ἄτιμα ποιουμαι Ant. 78. i. q. ra τιμάζω sc. θεῶν Ioinu. Ex lioc versu lomitionein enotavit Plir, ni clius App. Nopli. p, 35, 3. Tralatiun ilicenili genus etiarn liaec dito Exelnpla monstiunt,n quo genere Graeci cuni estici eniti exsevienili gignertili vi in aliena inesse viderent, via erant iudicii elegantia, mellio uti Onan ii niter decreveriint. ἐὰν - θέλητέ μου συν προστάταις σεμνήσι δ μovχοις θεαῖς ἀλκρο ποιεῖσθαι Oet . Col. 460. Cum niintilis vixisset σὲ oῆσομαι τῶνδ' αἴτιον, Neoptoluimus respondet ποιου λέγων Pliii. 586. Ποι εις piis iι . νάπει ποιάεντι Oed. Col. IM cli. Ποικίλλω tralate varie et insilliose loptor. ος ἐγὼ νοσῶν οὐδὲν ξυν--μ δε συ ποικίλλεις πάλαι Tracti. IIII. Ι e Tracti. 4II. v. ποικίλος. ποικιλομητις vario et versuto consilio. ποικιλομῆτιδες . ἄται Ter.

Ποικίλος varius i. o. variegatus cum forma tu in colore. ποικίλωφίρει Ter. 525 D. Dr. non liat et, repertii ni ap. Herod. π. μον. λα. p. 36, 23. . τό ποικιλώτατον toυγης μελίσσης κηοόπλαστον ἔργανον Pol id. IV. 2. 464 D. savi nielle Pleni. - Tralate Darilis i. e. de vermιtia et histiliis suspeetus. κἀπὐ παντὸς ἄν ς ρων λόγου δικαίου μηχύ inti ποι αἰλον Oed. Col. 766. Sic tiene Briinckius scripsit. τί ποτε ποικίλας lati e Tracti. 41 I. Atilias et Briinckii Inembr. ποικίλλασ', alii Brunckn eoi ld. Et Laur. a. ποικίλατ', quae est vera scriptura antiquioris libri d scriptore non recte intellecta. Ruliculi sunt, qui Iloc non nuitatu in risia tinentes repente ad Deianiram converti Licliae ferinone in velle videntur. Ποικιλόστολος. χοόν με νηῖ ποικιλοσzόλω μέτα Plii l. 343. Non κυανοπρωρος, μιλτοπάρAος, περικαλλῆς Homerica vocabula respici viden

627쪽

ID. Suid. v. ποικιλωδός. CL Stant. ad Aesch. Prona. 662. Valch. ad Phoen. 50. Ποικιλως varie, eisdem adsignifieationibus, quae in ποικίλος et eou positis insiint. ποικίλως αὐδωμένον Phil. I 30. Affert Eust. p. 806, M. Ποιμασῆρ proprie pastor, sed rectorent si nificat να ν τε ποιμα

τῆρσιν Naupl. V. Io 379 D. . πημαντῆρσιν sueto vitio legebatiir olim ap. Acilii l. Tat. Isag. ad Arat. Pliaen. I.

Oed. R. I029. ποιμὴν ἄλλος I 040. - Pretilatani dicendi rationem Iiabet σέ τοι μόνον δέδορκα ποιμένων ἐπαρκέσοντα Ai. 353 m. Aiax cIiominina litamina alloquitur . SOol. τῶν ἐμὲ ποιμαινόντων καὶ θαλπόντων, ineptet non erant enim ulli, nec vuleo, quo inodo reni adeo di Versam Heranannus cum illo, PIod PIaecessit, μόνοι ἐμῶν gaων conten lere potuerit. Recte de Aiace rege dici intellexere Musgr. et Lobeck.; illi obiectiani est, quod Oαρκεῖν cmn genitivo dictiam putaret, luti c. Proserri debuisse exenipla participii articulo carentis pro substantivo victi. Tamen Mus si ratio sequentia erit. - Toniam docet Herod. N. μον. ut. P. 32, 6.m νη amentum et grex amitentorent. Singularis semel dictus. δεσμωτιν ἄγων ηλυθε no ναν Ai. 230 ait. Scribes ultim Ποίμνην, ilia an- quam adversis, ut videtur, cocld. - Ποίμναις - ξυνειδεομην Oed. R. II25. τί - ποίμναις τήνδ' ἐπεμnta τει βάσιν Ai. 42. προς τε ποίμνας ἐκτρεπω M. noωνας τε Πάσας εἰς δομους κομίζεται M. ἐν ποίμναις πίτνων I 84 cli. 293., illo loco Ποίμναισι mor. S. I ips. a. b. Laur. a. Ricc. πρός μῆλα καὶ ποίμνας Πέσειν I 240. noωνας 'Oλυμπου συναγαγων

Ποιμναν armentum et greae amentorium Deminutivi formam et a centu in gerit, usu a pransisivo noίμνη non disserti ἀγροι ς σφε πέμψαι καπὶ Ποιμνίων νομάς Oecl. R. 76I. ὁρείοις Iroιμνίοις ἐπεστάτουν I028. Hinc Eust. p. 1398, 4 I. no μναις ὀρείαις ἐπεστάτουν asseri memoria de eeptus. διπλοῖσι ποιμνίοις opPOsitum ἐνι I 135. grevis aperte prae se fert significationem. λείας - κατηναρισμένας - αυτοῖς Ποιμνίων ἐπιστάταις N. 27. Suid. v. λείας et κατηναρισμένας.

Ποινή ultio. Ἀρτεμιν, τίνος ποινῆς τα πολλὰ πνεύμα. Ire ἐν Ata λίδι El. 554. Scliol. ἔνεκα τίνος αντε κτίσεως. Item λείπει η διά. Ποινιμος ultorius seio aptui solum Tertullianuni Iegi, sed unice aptum est . De re ultionein et vindictam spectante οἷς θεος - ποίνιμα πάθεα πα9ῶν πόροι El. 203 m. Ailari Suidas v. - . De dita vindictae auctoribus noένιμος dian Trach. 805. u, ω ν aina ποινιμ ι τ ερινυες

628쪽

ρισσόν ῆκουσας λόγον; 84I. ποίαν δύναμιν ὐδ' Iχει διπλῆν; 938. sero. μεριμνῶν ποῖον, fi βίον τινα; I 24. ποιον ἄνδρα καὶ λέγεις; I129. ποῖον δὲ κέρδος deιοῖς ῆκειν φέρων; Oed. Col. 585. ποιον πά9ος δε σαντας 610. ποίαν λάβω θεῶν ἄρη:ιν ω βροτῶν; 832. ποῖόν τινα : I 165.

ποιον τε κινδυνευμα; Ant. 42. ποίαν παρεξελθοῖσα δαιμόνων δίκην; 9I2. πειον goὐgo Πάγκοινον λέγεις; I036. ποῖον; se. λόγον Traeli. 64. ποῖον; l. e. τί Ai. 734. ποίαν ἀξιοῖς δομαι δίκην -; 409. ποίαν δόκησιν; μ27. ποῖον ἔμμα - δηλώσω πατρί -; Ai. 457. ποῖον Ουκ φρῶ κακόν; AEI. ποῖον εἴρηκας λόχον Epig. IV I98 D. . το ποῖον; El. 66I. Oed. R. IN. Oed. COI. 1704 m. - ποίω; Phil. 1 8. - τὰ ποῖα ταὐτα; Oed. R. 29I. - ποίων; Oed. R. II76. - ποίοις ἐν ανθρώποισις Trach. 42I. ποίαις ἐνέγκαι μηχαναῖς - πέπλον TTI. ποίαισι τὀλμαις τάῖς' M. M. ποίοισι; Oed. R. 437. ρομ ιν πομις I37I. ποίοισι τουτοις Oed. Col. 389. τρόποισι ποίοις; 469. - ποίας ἡμέρας El. 258. τἀ ποῖα ac. μα τήνας Trach. 78. εἰς ποίους βροτούς; Ai. 985. ποίους; IMI. αὐλὰς notae Phil. 153 Q. ποῖ' Dδακρῶσαι, ποῖ' ἀποιμῶξαι κακα; 278. εὰπozα ταυτας Oed. R. 935. Oecl. Col. 897. ποίας - cμιλιας, ποίας ορτάς I489. - 2. De risu vocabuli praeter exempla notanda haeo sunt. Baio fias tantiimm est: El. 1340. Ai. 734. Utroque loco proratis in tutere utilia τις daevoneni invasit, euius usus praeterea tertiuIn exein-

629쪽

illiun cst D d. R. 437. Praoterea sui, stantivi vice' dicitiir Ooll. Col. I 417., Et cuin articulo Oed. Col. I 704. Oed. u. I 20. El. 66 I. In El. I 34 . notu intei rogantis respondet aliseritis quaestioni oυκ οἰον ἴτω μ ἔδωκαe χειροις. Soli una ali lii anilo sententia ruin τίς colligatiir, etiarnsi non desciscit a vela natura sita: ἐργον μεριμνῶν ποῖον, ξ βίον τίνα ς Oe l. R. II 24. Rectius eniim τίς tibi pio ποῖος dici affirmaveris. Dein te sic ali illanilo interrogat, ut noeitnti sententiae quaestio aeqliari Possit, violi sin raitio in ii iraestione inost. animi iniiti. D et δὲ τ ς σὴς noῆος Ουκαμ ιλιμῆν, ποῖος Κιθαιρων Ουχὶ σύμφωνος τάχα ' Oed. R. 420. no e γαρ

κινδυνευμα; Ant. 42. - In El. 845 cli. post τί φῆς; in libris Vulgo ait

vitiir ανδψς δὲ ποῖον; Ien. Mos l. b. ποίαν, cuni glossa in altero Πώ- μαν, in altero φωνῆν. ΙIaec initico versu antistropitico praeeunte Triclinio e litores eieceriint. Πόκος uillius Inrine. οἰὸς ευέρου πόκω Trach. 672. Correctum est

Πίκον, non necessaria res e V. αργῆς.

630쪽

Πωάδε Ai. 806. - ωlims. τον ἐκ δορὸς γεγῶτα Πολεμων νό ν AL992. Teucer se ipsum dicit. Πόλεμ- bestiιnt. πόλεμος οὐδὲν ἄνδρ' ἔκῶν υἱρεῖ Πονηρόν Phil. 434. ἐκ μὲν δη πολέμων Ant. I50 cli. υνόρεος πόλεμος Naiii I. VII. I s384 D. . φιλεῖ γὰρ ἄνδρας Πόλεμος αγρείειν νέους Scyri III 498 D. . Figurate dictum σῶ δυςθίμω τίκτουσ' αἰεὶ vi χἀ πολέμους El. 212 an. risus mim Aegi silio et Clytaemnestra habitas. θυμῶ instriimenti ea-

Πολιάς ιιrbis lutriae Minervae cognomen. Ἀθάνα Πολιάς Phil. IM. Ven. Πολλύς, IIari. Παλλάς. Πολιός ennus. πολιας mi μα χαίτας Ai. 62I G. πολιαὶ - ματαρες Oed. R. IM est. πολιοῖ Περ- πόντου Ant. 334 eh. πολιῶς πόντου θινος ἔτεμενος Phil. II in m. Nisi veristinue esset Homero legenito istasi innutritos poetas illud ειν ἐφ άλος πολιῆς ante oculos liatulline, non

protinus sequendos Hermannum I. c. et Lot echium ait Ai. 7. putarem, hypallagen quandam epitheti rectitra mari accOmnio landi inesse exist mantes. Casina arenas dicere poetam nlini Ine dedeeet. Πόλις. De sorana tintis genitivus πόλεος memorabilis, metro

pressns Ant. IM. Significatur I. urbs, hominimi se les. πόλις δ' ὁμοῖμὲν θυμιαμάτων γέμει Oed. R. 4. Suid. v. nόλις et mi illi alii apitii

Herm. eniimerati scriptoris et grammatici eo versu titu nit r. τίνας χώρους ἀφίγμεθ', η τίνων δενδρῶν Πύλιν; O . GI. 2. Πύργοι μέν, οῖ πόλιν στέμνουσιν, - Πρόσω I5. πασῶν Ἀθῆναι τιμιωτάτη Πόλις 108. Οἴτ αν Ουξε-

λελυθὼς πόλιν ἔλθοι nom αυθις 427. , quod et secum ae significationis Exempluin liabeas. οων ain ἀνδρῶν ηδε φρουρεῖται πόλις I0IT. φόνον προκεῖσθαι δημόλευστον ἐν Πόλει Ant. 36. M. Oed. Col. 427. τουτο καὶ

nόλεις Πορθεῖ Ant. 296. αὐτη πόλεις ὀλλυσιν 669. ac. 4 αναρχία. φέρων ἀνόσιον ὀσμην ἔστω θον ἐς πόλιν 1070. τὰν ἐκ πασῶν τιμῆς ἡπερτάταν πόλεων II 24 cli. Εὐρύτου πάλιν ἐπιστρατεύειν αὐτόν Trach. 74. Εὐρύτου πέρσας πόλιν 243. 747. κἀδεὲ ταύτy v πόλει - βεβὼς ην 245. ἔρχεται nόλιν την Εὐρυτείαν 258. και πόλιν Ἀερσε 363. ώς ταύτης Πόθω Πόλις

라틴어 텍스트