Lexicon Sophocleum adhibitis veterum interpretum explicationibus, grammaticorum notationibus, recentiorum doctorum commentariis composuit Fridericus Ellendt

발행: 1835년

분량: 1074페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

611쪽

πλάνοις Oed. R. 67. Ante Briinckium πλύναις legetatur nainns attice; ille πλάνοις ex scliol. et cod. B. restituit, pirastatque id etiani in Pal.

ἐδίσκευσεν.

Πλάσσω eonfingo. λόγους ψιθυροἰς πλάσσων Ai. IV an. . - Πλάστιγξ eramen triιtitiae. Sio e Inendan illina diu iam putavi αν δὲ δαίμων ἀνδρὸς εντυχοῖς τὸ πριν πλάστιγγ ἐρείσn τοὐ βίου παλίν τροπον Ai. Locr. IV. 5. I4 D. , quam correctionem eum Viro Summo Lobec o cominianicans ab illo ean lem saeta in comperi. Legitur μάστιγα apvit Stob. CX lv. 6. quod de mutata in deterius f tuna per ersuu . . Πλαστός saditus. πλαστὸς ώς εἴ ν πατρί Oed. R. TM. Πλατη remus. Proprie dicuntiir ἄλιον δε ἐπέβας ἔλίσσων πλάταν Ai. 35I in. ἁ δ' εἰήρετμος ἔκπαγλ' ίλω χερσὶ παραπτομένα πλάτα θρώσκει Oed. Col. 721 cli. Dimia sententia est ναύκληρον πλάτην Naupl. VII. 5 387 D. . ναυτικὴν ex phicatu in Hesyclito. Figurrato ilicendi genere universe navigan ti notione praedita liaec siint: τίνες πότ ἐς γην τῆνδε ναυτίλω πλάτy κατεσχετι Phil. 220. πικρόν Σθειον ουρίω πλάτsi κατηγόμην 355. - De tono V. Aread. p. II 3, 26. Πλατύς proprie latus, sed est homilius magno eor*ore praediuappellatio. οὐ γὰρ o. πλατεῖς ουδ' εὐρύνωτοι φωτες ασφαλεστατο a

Πλεκτός nexus. πλε παῖς ἐωραις Oed. R. I264.. πλεκταῖσιν ἀρτάναι

612쪽

sentiain v. ad Med. 259. li. sociitus His scripsit. Suil nec fieti potest, ut a vocabulo attice iii ως inclinati se iii inina somna deflectatur, ea pie

oninia a s oc sinisione in redeiant, nec ullus veterii in inagisti maiia tam PoI- tentosae flocita nuct utletor est. Πλεύμων v. πνευμων.

Πλευρα latus. Proprie ilici ina, ut tamen ait tot i in corpus translatii ni vi leatiir: πίνος πλερορ ἄν μαραίνων Oed. Col. Ima. πονων πλευρὰν πικρα γλωχῖνι Tracti. 678. ἐκ δ' ἐλώπισεν πλευρῶν απασαν 922. qαπάνω πλευρὰν ὁφ ῆπαρ καὶ φρενας πεπληγμένην 927. πλευρό&εν πλευρὰν παρεχ935. πλευρὰν διαδρῆξαντι τοδδε φασγάνω Ai. 82I. - ῆρεισε πλευραις με - σον ἔπος Ant. 122I. προςnτύσσετο πλευραῖσιν ἀρτίκολλος - χιτων Tracti. 765. πλευραῖσι γὰρ προγαχ9έν αμφίβληστρον I042. σπασμος λῆξε πλευρων 1073. πατρος - θιγων πλευρὰς συν ἐμοὶ τάςδ' ἐπικούνιζε Ai. 389 an. Hunc pluralem τὰ πλευρά soluin Proliana ex tragicis exelii-ptumis errat Elms . ait Euri Heracl. 824. abiistis Porsoni alictoritate ei linihil ei iis inossi in menteni venit continentanti ait Huc. 820. Or. 217.

Illi satis responsi iiii ali IIer anno ait Λi. I 389. - Tralatii ni 1eperitur ad circiιnimeutionem esticiendam, iit σῶμα, eoi piis: μέγας δὲ πλευρὰ βοῖς υrto σμικρῶς ομως μάστιγος Ορθὸς εἰς oδὸν πορευεται Ai. I232., quae affert Eust. p. 1524, 5I. Hanc scriptitiain longe elegantissinianx praeter Eust. et Stob. Hor. p. I5. Grol. servamini Brunckii T. Lalir. b. mor. T. A. In Laiir. a. a secunda uianti, Flor. Θ. Briinckn D. et aliis mi ibi fidam est πλευραν , in Lait r. a. a Prima Inunu πλευρῶς. De Tracti. 830. V. πλευρόν. - De tono v. schol. II. r. 35. s. α. 464. Arca I. -97, 2. Πλευρόo εν a ratere. πλευρόθεν πλευρὰν παρείς Tracti. '934. De ac-

οῦ . . m. . ,

613쪽

232 an . . -

icin signisicat: πών ἐστίβηται πλευρον roΠερον νεων Ai. 86I. castra cogi tantur dextra a. OrienteIn Vel Sus nil Rhoeteuiri, si lustra a. occidenteis vereus ad Sigeum PIOmontorium Ponecta, cornuum exercitus in aete eon

tam ilictionem duo exen pIa monstrant. ηδ' ἐστὶν η σώζουσα, καὶ ταυτης ἔπι n λεοντες ὀρθῆς τοὐς φίλους ποιούμεθα Ant. I90. se. της πατρίδος. Suam sorteIn et EaluteIn OInnem ait patriae coninurita referri iubet, quae salva eum nave non everi a confertur. Contendit Erc Cic. ad Div. XII. 25. - ἐν κακοῖς μυο πλεῖν υφειμενη δοκεό El. 327. Suidas v. ὐφε μενοι vereum Eulipilli tribuit. Qui angusta Et sollici in sorte utuntur, cum eis

614쪽

576 Πλ

comparantur. qui. Elo contractiore, velut in tempestate . navi ni. 3. Uno ex Emplo strinatiir castis quartus verbo a Iditus. ἐπεὶ - ἀν στίχον λει σατ αν τόνδε Phil. I027. Πλέως v. nuo

743 D. . πληγας non naultu in abeSt, quin interpretatio selectioria vocabuli τυπάς videatlir, quan plana malleurit iloc signi sicat. πρίονος πληγαline. 787 D. v. πρίων. - 2. Cuna metapliora dictum inprimis calani ita- mn scilicet affligentem et quasi i rosternenteni gignificat. σὲ δ' oταν πληγῆ Αιὸς - ἐπιδ et Ai. I37 an. νόσον interpretatiar Ecliol. Veti, ninita anguste; ondu In Enim de vesania Aiacis ceria Elior a compererat. δέ-

ει α μὴ 'κ θεοὐ πληγή τις ἡκs 272. Assert Suid. . πεπαυμένος. με- νάλω δὲ λόροι μεγάλας πληγας τῶν ὐπεραυχων ἀποτίσαντες Anti I330 an. ου δὲ πληγὴν οθ υπερπηδου βροτός ine. I 656 D. . Sophoclis esse

eitur ex Theoph. ad Aluol. p. IIst; apud Stobae IIII enim ecl. pli a. I. 4. p. I06. Heeri nomen Poetae desideratur. Πλῆγμα letus. Non dieit ir nisi proprie; de pugilantariis μετώπωνολόεντα πλήγματα Trach. 5 I9 ch.; de vulnere τέμηκε - νεοτόμοι σε πλῆγμασιν Ant. 1268.; de Iigoris in immani demmo Οὐτε του γενῆδος ἐν πλῆ=α Ant. 250. Πλῆθος multi MIO. I. de sitimerandis, πλήθει πολλῶν μηνῶν Pliii. 712 cli. post niuit rant mensisιnt morationen , raro elativi usu. οὐ μιαρώμη κτανῶν νιν, αλλὰ συν πλῆθει χερῶν oed. R. Ira. ἄνευ τε πλῆθοDe παι φίλων τυραννίδα θ ραν, ὁ πλήθει χρήμασιν ο' ἀλίσκεται MI. 542. πλουτου inutilis ignoti cuiusdam coniectura ab Erlardsio niemoratur. νοπάζιται δὲ naῆ9ος - Φρυγῶν Laoc. III. 5 342 D. . Haec duo exempla viam monstrant, quonaodo inusus, popuἰus illo vocabulo appelle tur. ἄρχει τις αὐτῶν ὴ 'πὶ τω πλήθει λόγος; Oed. Col. 66. Medium liuina et alteritis significationis locu in occupavit illud Antig. 582 cli. rατας Ιοὐδὲν ἐλλείπει γενεῆς inὶ πλῆθος Ilanori tota sma familiari calamitato eo reipi dicitur. - 2. de pAderandis, ut vis et copia spectetur. aDou ra πλῆθος Ai. 863. ἄλλων δὲ πλωος οὐκ ἐπαισθάνει κακῶν Oed. R. 424. . '

616쪽

ωῶ, ρῆς Ant. l004. πλῆρες ἄτης στέγος Ai. 300. Significantur enirn

pecudes Imactatae. insaniae iIocumenta. πλῆρες ἐκπιόντι s/κπιών τι v. ἰκ-

piod πλήρη μασχαλισμάτων iriterseriori ni appellasse Sophocles sertiir Troilo III. 8. oni. D. ; testis Suillas v. ωαπαλίοθη. A corpore trans- sentir. ad mlimum res ron: ταίσης σὴ μέροοι τῆς νόσου πλῆρης ἔφυς Ant. 1039. satiatum: πλήρη δ' rχοντι θυμὸν ων χρῆζοις Deil. Col. 782. Tontini notavit Arcad. p. IIT, IL, Emcitur iue is ominationiblis a veteribiis creditis: V. Et m. M. P. 676, 52. πληρόω in piso. Proprie dictit in passivi in de Inna: πρόςωπα ωὰλλύνουσα καὶ πληρουμέν' inc. LVI. 6 TI3 D. . Tralato si ignificat exsatiare. θυμὸν γένοιτο χειρο πληρωσαι ποτε Pthil. 324. v. ἐλυμός. ' IN. ρωμα exstrvinio. Irt/ους Πλήρωμα Trach. I 203. Πλ σώζω assisum. εἰ τ με χρῖγις πλησιαζόντων κλύειν De I. R. 9I. una versor. ωλησίαζον τῶδε τἀνδρὶ τρεῖς ὁλους - ἔκμ ῆνους χρόνους Oed. R. II 36 Πλησίος prinpinpιus; non dicitur nisi de locis. ώς κατ ομματ αυ- τίκα παρύντι θνῆσκη πλησία τῆ νυμφίω Ant. 757. Postreina vecta En- statilius assert p. 723, 44. ολεῖται πλησία T59. παρούσης τῆςδε πλησίας μοι El. 630. ἐπεῖδον, ως δὴ πλησία παραστάτις Tincti. 885. εἰ παρ- οῖσα πλησία ἔλευσσες 892. - οι δὲ πλήσιοι γύαι Oed. Col. 58. Ioia rim

nisuri sunt. Munckitis ex non optimis colla. B. T. illior i in lito Triclinianiis est, αι δὲ πλησίον dedit. Sic procul dubio scribendiina οπε πλησίοι πάρεισιν ἀνδρος τοῖδε παῖς τε καὶ γυνῆ Ai. II47. sic enim

617쪽

Haec cum valde dura ait vectorem ratio νέμων πλούτου χάριν ἀ:ων ἄν χάριν νείμειεν, eum sensum tamen esse convoniat hunc: numatoritatis pro Geminnis suis et perietina dii trita dis diuitiis idoneam n wrcedem perso vere nin1 possiιnt, emendandum censueriin αλ οὐ πον. εἰ και κακοβου ς φροντες tκτρέφει τον ευαίωνα nλλον inc. LVIII. 7, 3 II8 D. . Opra et regales qlliclem dicuntur. ω πλοῖτε καὶ τυραννί Oed. R. 380. πλουτουτοὐ παρόντος El. 638. Et, .quanquam Paulo aliter dicta Πλουτου μα-

618쪽

. Πλώσιμος varignia is. φαπι σεται μακρον - δεῖ eo Πέλαγος, οὐδὲ πλώσιμον Oed. Col. 660. Sie dicitur imagine a navigantibus sumpta iter Oedit,i ex Atti ea per vini ah lucertili causa ingrMiendum. Affert

verso in Suidas v. Πλώσιμον.

t. Πλωτός natans. ἐχθίων πλωτῶ νωι ine. XXIII. 9 678 D. . - Πνευμα status. I. Proprie dictum de vento. πνευμα τοὐκ πρώρας Phil. 635. ovae ἔστι λνσταῖς πνεῖμ' ἔναντιούμενον 639. ὀξυτόνου διὰ πνομματος I 2 eli. τὰ πολλὰ πνευματ τυ D Αὐλιδι El. 554. καί νιν Dυσάλπος θ εο ῖ, ουδ' ἔμβρος, οὐδὲ πνευμ ων ουδὲν κλονεῖ TrMli. I4b. tralatii ni illivi ad tutam puerilis aetatis vitain , nullis mi Mi procellis vexari solita in; in viam sententiani Conser τέως δὲ κουφοις πνευμασιν βόσκον Ai. 555., quod eleganter explicuit Lot,perius. - δεινῶν ἀημα πνευμάτων Al. 659. v. δεινός. Affert Suid. v. δεινόν, ἄγα πνευμάτων alitem assert Elist. p. 732, 24. - Aliter vicitur proverbiali locutione ἄνθρωπός ἐστι πνεDμα καὶ σκιὰ μόνον Ai. Locr. III U I . . De Colch. IV. 2. . πνευμων. 2. Figurate dicti Vocatiali unum Exeniplum est Πνε αεαυτὴν ου Ποτ oo ἐν ἀνδράσιν φίλοις βέβηκεν, Ουτε προς πόλιν πόλει oe I, Col. 6 8., Iliasi de nurante an inio benevola es amoris pIctior es. Naikl. a d Enr. Suppl. 553. Πνευρων ruinis; ut Latinii in vocabulum plurali nun ero vicitur, et proprie quidem: ἐς δὲ Πνευμονας στέρνων διεζήoίζησεν Trach. 564. πλευ- μονας, Vulgaris attici sermonis sorina, est in membI'. Br. Aldina et Lanr. a. a Prima manu. Ceteri Brancksi eo M. Vat. ει Laur. a. a' correctore πνευμονας, quod iure praetii lit Brunckius. - ilate de Quoeritiis dicitiar ώς - σπαραγμὸς αυτοῖ πνευμόνων ἀνθήψατο Tracti. 25. ad viserea pereetrabat, prorsus ut ἐκ μὲν ἐσχάτας βέβρωκε σάρκας πνε μονας τε 1043. Priore Ioco a naeinbr. Br. Hari. Laur. b. Ald.; sed

619쪽

reperium post in Vati et Rice. et ν in Laur. n. sit pra scripti lim; certo πνευμόνων sive πλει, μόνων ilici oportuit. Ioῆκεται γὰρ πνευμόνων oσοις

latetur ib. v. 15.:'Aιὸς τυραννεῖ πνευμόνων. Utrobi pie apii I Stobastiani Bdori l. LXIII. 6. πλευμόνων legitiir. Reil lendii in Sopliocli ex Colch. VI. 2 320 D. . ἐκπνεhi σι πνε υμ όν ω ν ἄπο ex ceria eniendatione Berghia Coinrn. de fragmentis Soph. P. I6., pro πνευμάτων; dictuna de igni voviis Aeetae tauris. IIνέω spiro. Propritim est do volto, sed sic non dicitur. Tra luctaautein inde locutio τὰ πολλὰ των δεινων ὀναo πνευσαντα νυκτος ἡμέρας μαλάσσεται Acris. VI. 2.' 63 D. , de gravi laus visis nocturniis cum Ingruente te in Pestate coim aratis. - ἰὼ πνο πνεόντων χοράγ αστρων Ant. II32 cli. igneomιnt, quod asseIt Eustalli. p. 5 5, 45. πνειοντων Br nescius contra libroriam si dein et tragicomina usiam, de ciuo ilocto expositu in ab I Iern anno. De sententia V. χοραγός. - mi signi licantur: προς των πνεόντων μηδενὸς θανῶν ino Tracti. II M. Coll. Par. πλεον ων. Eri. πρὸς ii πνεόντων, ossensi is illia hiis praepositionibus. V. Προς. I συα clarisii ilicitiir: ὁρω μένος πνέουσαν El. 6I0. locutio perini altis tractata, irrachio ad Aesch Eiun. 843. Lobeta. ait Ai. p. 342. IntPP. TU Plito' dori aP. Hernich. p. 400. Boeckli. Expl. Pinit. p. 341. Iacobs. ad Ilii Iostr. Imagg. P. 394. - Deni pie de Oloitit iis usitatii ni est: V. SPan- Iiem. ad Calliin. h. Apoll. 38. πεοὶ δ' ἔμου κύρα κατάγνυται τὸ τεθος

ου μύρου πνέον Synd. II. 3. IM D. qnippe matura. Crebrior geniti 1

Πνοὴ I. status. υπνον δἰ ἀμφιτρῆτος αὐλίου πέμπει πνοή Phil. I9.

ςΠνόως - Θρῆσσαισιν πνοαῖς Ant. 585 ch. Respicit ni stativus di ς νουν πνοὴν p. 732, 28. - 2. uentus. ξ πνοαῖσιν si βα=υσκαφῶ κονει, κρύφον νιν El. 427. alit defodere inserias aut abiiciendo ventis dare iubet, loquendi forinula periistiata veteribus. Quanquam κρύφον est in Zeugmate, id quod animum advertit scitol. De sententia v. Dorvi II. ad Char. P. 442 Lips. - 3. halitus. ιαπικαὶ πνοαί El. 709. ψόαν ἐκβάλ-im Πνοὴν λευκῆ παρειῶ φοινίου σταλάγματος Ant. 1223. αιμα ἐξεπνευσθhene schol. Mirum non niodo Aug. et Laur. b. sed optimum ommiun .Rur. R. ieiuna sententia scripturam eoην exilibere.

Ποδῆγός pedissequus. σῶ ποδαγὸς ἐσπόμν πόσει Anti II M. Acce tum generis Arcadius enotavit P. 88, I. Ποδαπός 'mias. ποδαπόν; se. ἄνδρα κα9ῆσθαι φασιν Oecl. COl. II62. ποδαπὸν - δῶρον αμφὶ φαιδίμοις ἔχων ἀμοις Niptr. V. 4 403D. . Hoc etiana in illis exemplis est, quae male intellecta iam antiquo sempore in suspicionem adduxere Iegem atticistariun a Plirmino sa

620쪽

Pli Ocle; cpii onim nutui Ialn niare vi dissent, reInuui ventilabr In esse Ptuantes intrat, uri si inter rogaliant Ulixen adventantem, citias et ubi ter- rarit ni talii nitia instriinienti si glira iisitata esset. Seil gratiani alicuin, etsi Pliocletia Perpeiain intellexit, tamen enientiatione illva ulli in esse di

IIόθεν unde. Proprie dicta liaec: τίς τε καὶ Πόθεν Πἀρει; Phil. 56. πόθεν σιλέων ; 244. Πόθεν λαβών Oed. R. II62 Ant. 397. Hoc lom

πόθεν λαβών cuni altera interrogationa πω τρόΠω ita colligantur, ut, interpungenitum non sit, et recte virgulain delevit Herm.; Plane ita. τίς πόθεν μολων σοὶ μαρτυρῆσει ταὼτ ἐμοὐ κλύειν Tracti .. 420. Gῆμαινοτου τ' εἰ καὶ πόθεν Alet. IV. 2 91 D. . Legitur apud Stob. Hor. iLXXXVIII. II. etiam χώΠόθεν, nec nilaus recte. - Tralatae dictionis haec Sunt: του δε- etεsdouαι σιτονόμου μέλεος πό=εν ἐλπίδος; Plii l. IMI ni. Vulgo post μέλεος signo liueriogatuli distinguitiir, intellecta nec Elegantia sorinulae ianις σιτονόμος, nec dii plici interrogatione inunt In Coniuncta, quae res alli luc Ersirilliu in movit ut noctεν SCritieret. πίθεν γαρ εσται βιοτά; II44 m. πόθεν κλέος γ αν ευκλεέστερον καταπον Ant. 498. πόθεν δ' αν εὐροις - ἄρηξιν; El. 863. Πόθεν TOvx ἐ-ε- is μηνας κακόν; II82. 1iόθεν γὰρ ἄν nox, ἀντι τοὐ θνῆσκων ὁ θὴρ ἐμοὶ. Παρίσχ εὐνοιαν -; Tracti. 704. πόων πότ αλυπον ώδε εὐρον ἄνθος μνίας; Dionys. I. I 182 D. . Hor in quaedain, Plii l. II44. Ant. 498.. EI. 863. Tracb. 704. responsum negans laciunt exspectari; qua de ro Pinguius quidam nescio cluarn neganili vi in in πόθεν vellit in ποῖ et Πῶε antinacive ituro sibi visi sunt: v. Valch. ait Plioen. 16 II. Non L. ad Alc. 94. In P. Greg. Cor. p. 144. - Semel κατι χρησcικῶς noli nullis

SEARCH

MENU NAVIGATION