Didymi Chalcenteri grammatici Alexandrini fragmenta quae supersunt omnia collegit et disposuit Mauricius Schmidt

발행: 1854년

분량: 460페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

281쪽

G. a i Ai. 83 ot ad Eur. π32. Accodii, citi Od veterein illii in Soplioclis intoi protoni ii non inuin ounde navi e nostri interpretis sonteiit Iloinera tant stipiri stitiosi uia salitorem sitisse cognoscitniis, ut Obtrectare Atti eo trago ostiamini Semptori suavis stilio relinio Di non haberret, sicubi in sibi illi inina Onarratione Vol tri iasVersunt, ut Riunt. hin maeni ni II Ona ero suo ait lorot rescodere. Soliol. El. 53 λαμβάνονταί τινες li. e. critici, limi Didb alio pi toros Vixerunt) τοὐ ποιητου ἐκ των Us θρικῶμ' ἐπεὶ ε κεῖνος μίαν γεγονέναι τῶ Μενε- λάω την Ἐρμιόνην φησίν, ουτος δε διπλούς ὁμομqτρίους φησὶν αυτῶ γεγονέναι. ομως s οὐ del. συμφωνεῖ αυτω Hσίοδος η τέκε λ' Ερμιόν ν δουρικλείτω Mενελάω, ὁπλότατον δ' ἐτεκεν Νικόστρατον oζον ρηος . ου περὶ μεγάλων δε αἱ τοιαυται διαφωνίαι τοῖς ποιήμασιν, ῶστε οὐ πάνυ δεῖαυτοῖς επὶ των τοιουτων ἐνοχλεῖν αφεμένους των ἀναγκαιοτέρων, ἀπερ παρατηρεῖν ἐχρῆν. ταὐτα δέ εστι τὰ ηθικὰ καὶ χρήσιμα ἡμῖν τοῖς ἐπιτυγχάνουσιν. Insi nis hic locus ost ad illustratullini aliuan inani sto luitul nbsqtio nota dimissum, Achol. El. 445 οὐ /εῖ δε διαφωνίαν δοκεῖν ειναι πρὸς τον πιμηρον, ἐπεί φησιν ἐκεζνος δ 53b ' δειπνήσας, ως τα τε κατέκτανε βουν ἐπι φάτνρ'. ηρκει γὰρ τὰ ολα συμφωνεῖν τῶ πράγματι. τὰ γὰρ κατὰ μερος ἐξουσίαν ἔχειε καστος ώς βουλεται πραγματευσασθαι, εἰ μη τὰ πὰν βλά πτst τῆς υποθέσεως. Cf. soliol. Eur. Hec. l255 U. Od. Vitgseli. Addo selaol. ad El. I ἀπειρόκαλον τὸ λέγειν, οτιοῦν τρόπον τὰ κατὰ μέρος τῆς 'Iθάκης ἡ 'Aθηνὰ ἔδειξε τῶυδυσσεῖ, ουτως εδει και τον παιδαγωγὸν τῶ ορέστρ δεῖξαι. Eiistiitia. 656, 45 It soliol. Ai. Tal El. 157. Vocabi illi in ἀπειρόκαλον contrii onstati eos ot luticos dictuin recurrit schol. Ai. 4l T os δεῖ δε ἀπειροκάλως ζητε , τίς πρῶτος ἐχρήσατο οπλοις; Ι,olirs. Ar. p. 152. Uidoor inihi in his

282쪽

li orti iii R in otii in entoria In nitens reni Sibi Statuero posse visiis

est. At pii proverbia i Stix cliiis clitis altillii setitque a I i lynio

bi, μεγα φρονεῖ μῆλλον, η Πηλευς επὶ τ si μαχαίρα. No quo inagis IVolsiius P. t S perspexit, quid sibi talos volint

283쪽

ώς καὶ Θάμυρις την μουσικην καὶ λ ιόβη τῶν τέκνων. OT. 314 παιδευτικος ὁ λ γρος. εδει α παντας ἀφ' ων δύ

V. Seli Ol. Vat. a i Eur. Illuas. 248 Andr. 724 ΙΙoc. 569seliol. Pind. Notii. VII 56 p. 478 ανάγει τους χρόνους. I loni fit in se liol. tui Soph. El. 47 ἀνῆκται δὲ τοῖς χρόνοις. ἐπὶ Tριπτολέμου γάρ φασι γενέσθαι Πυθικον αγῶνα εξακοσίοις ετεσι πρότερον. Εmlein observatio legitii r nil Diuiligo 1 Cooste

284쪽

El. is τοῖς χρόνοις ανῆκται. νεώτερος γὰρ υρέστοtν ἐστιν ὁ Πυθικος αγών. Tr. l ὁ τρόπος ἀναχρονισμός ' μεταγενέστερος γὰρ ὁ Σόλων. Ai. l285 ἀνῆκται τοῖς r l. χρόνοις) ' ἱστορία ἡ περὶ Κρεσφόντου. Novio notae istae

non ii ispergebantu i , si quid poeta i διον 'C. ill 9. 12al. l229. lG473 nusiis osse vi lorotiir Ut in nitoriania dis sabulis ot in novatulis transferemtis pie vocat illis schol. Eiir.

i 372 ΟC. 4i S). Notabant consit otii lineam τῶν νεωτέρων, El. lls τα παρὰ τὰ πρόσωπα λεχθέντα, CaSuuin enallage

Fusii is ilixi do notii mini craticaruin in Sophocleis eXeniplaribus usu, clivo i lilii ei lius npparerot satis bona atmie antiqua soliolin nos ninnii tororo ac iusto iniquitis de scholiis in Sophoclena o litis iiivicasso Loboeiciti in ad Aiae. 58 p. 228, iatio novitiores itulicos so goriint Berntiarii. Graii uir. d.

285쪽

pi optoreii Lobeckio ad Al. 84l p. 355. Ne pio ego scio, qua tali letu arte leniores Pliolio 482, I iuodori possitia, nisi seiusdem l idymi noinino ii scito ρακχίζειν το διαιρεῖν

τα μέρη τῆς ράχεως, ῆτοι διακόπτειν, ῶς φησι παρ' Ευριπιδ th Legeritia παρ' Ευριπίδη Λίδυμος coli. Aeli Ol. ad Al. 56 IIcs. ραχίζων, nisi consusa di xoris Soplioclis et

Euripidis nornina, flua de liba atri milii oscitantia soletitia ies. Osaian. ad Plitioni. p. lii l. Duindo sol lol. ΟC. 106lΟἰατίδος ἐκ νομos sequi tui' in ius. diplithongiis οὐ initi uiualicuius additainsenti, cpio id non complevit libramus, ni biti OΡstro Et insteio. Nonio non videt hoc osso compendi uiuvocat illi ουτως utina οὐ constituti soliti. Bast. Conanti ni. pal. p. 828. Simili serrore in soliol. ad Eur. Hoe. 830 Duiligod by Corale

286쪽

pit cf. comin. III p. 5 Mis n. lS53), linec otiaria Vettin potuisso scriboro. Addo Aristare liti in a d O lyss. κ 26,, unde sapit Dida antis. J Ad lorona liis locis suliol. Ar. Plui. 286ἐν Σοφοκλεῖ εἴρηται περὶ του ημιν, ἄτε καὶ βραχύ ἐστι ses. Elnasi. ad Sopli. O. T. p. XIlI Eiir. Ino D. st

287쪽

heri S. V. αυτοεντης.

Nequo in lino caussa flocci facienda est cxvii sitioris doctrinae, Piain prae ceteris Seliolia in OC. Ostoiuliint, copia iis comparata, ut non naOdo nd. neVuIn Mananiaticae Alexandrinuni, sed ad ipsuna Didymuin litoratissimiliuliominem nos ducere Videatur. Neque profecto casui dandum. Orit, quod in indico scriptoriam in scholiis La. laiulatorum nulliis appareat, vii Didyano posterior Vixerit, Ho-

Piam conflato corpori scitolior IIII extrin8eeus accessisse Vero simile est, adeoque posteriorem Pio litterro continoia intoro aetatern sapit. Scriptores Vero titillenti siu*issi inoet poetae sunt, quibus Didymina operain navasso lueoni- Pio Conamentariis attulisse scimus, Aeschyliis Aristopluinos

Cratinus, Eupolis Euripidos Hesiodus ΙΙonaorus Pin lariis

Vissimum Vero, armmonuini, cuius in lanc de scholioriani fontibus siuaestione summa auctoritas ost, in eo posituna Videtur, quod, ut in dissoriationo do toxi tringica exposui, plii-rimne Vocabulomini explicationes, quas n Didymo pi sectas esse recepta in Hos 3 clitum λέξις τραγική probabilo facit, iisdona fore vel paucis tantuininodo iiDimittatis vorbis in solioliis vio*io deprelienchintur. Atque linee cau8sa eS

288쪽

lj Didynuis collectionsili voeuhiulcimi In, luibuS Ot OOmici ot tragici pootae usi sunt, instituit, ciliatu in hirovius contractant Hesyelitus farragini sua o in sol uit. 2 idoni contanontarios sive hyponitioinata in Si pii ,-cleni Euripidoua Aristoplinnoni Ci atinii in Eupolin ollinavit. 3) i dein liγlio itinena ala illa ita, lexi a cuin elucubrni'etui', OX ussit, ut 8oinet ipsum PIasi Cona pilasse videretur. 4) utroque opere seliolin uti constat. Hinc ino iii liuo Oiscitui , ut solioli 0riun H sycliti quo consensus alio ni tisicio sexplicari posse non videatur, nisi si Auinas ali uti O lite Di duini arva clopasta esse. AbSOI uinoni in osset itulo, Piod schol. Tr. ll6l tra; icuin lexi con a l-ldbent, Sic nilitii oro vollo, Seliolia I R., cluotiens eum ΙΙesyclito conspirent, isti liue illain sarragia lin Conipulisso, Pm

289쪽

partes vocantur in solioliis ad OC. 388. 390. 68l. 900, vitos locos, ut non intolluxu Ritterias, ita nainus recte interpretiitus est, clitern tauten nieliori, edocere poterant ab ipso appositus soliol. I iii l. Ol. V 55 et Hesych. ἐναροφόροι κυν-

ρας a nobiliore quodani grana malico, fortaSSQ Aristarcho, in cuiua Verba i eli tur iitrarent Oinnes, profecta Sunt; quae sequuntiir ab εβουλόμην - ποιητου Didynauan sapiunt, qui olimn ap. soliol. Sopli. OC. 1593 queritur ἀμάρτυρον. OC. 390 ευσοιας ident Aristarctius eius tuo discipuli et probasse et explicuisso videntiir suos.), OC. 68l vero integriun DX llypoinneinate I ictbrini fluxit, itingon lium cum OC.6S4. Astori Di lymiis liyponinonuitistaruna verba latile a

τῆς Θήμητρος - ἀνεῖται, ab οτε δε titile ipse continuat

Difficilior sentieleatu res est, Pius solioliastarunt Riter iis quid scripserit 3 Nain ne illud qui leni constat, qualitu aetato et ubi locomini vixeI'it, quaInquani QOInparanti

granianaticis osse Videtur, certam Sidein aspernati,

peregrinantes et scriberent et cloeorent, quales otiana Apiost Alexandor Cotyaeensis fueriint. Quaeri etiaui potest, sitne. Pius lito a Costio Pio rlictore Graeco, cuius apud Senecaan inultoties mentio inicitur forta8se non distinguon- lus, an natione Graecus patrium noImen Elisobii citan Latino nonaino Ρii mutaverit. Fortasso Pii ost schol. Mi Sopli. ΟC. 1047 El. 4. 6. 7, neque, rhetor si sitit, linprobabiliter ab eodem originon1 lucere dixeris quae tuae in Aetioli. La. rhetorein sapiunt, e. OC. 939. 916. 1254 Ai.

Dein cuni Aristophania grammatici de V. μασχαλίσματα observatio a Didymo transscripta eo nos ducat, ut Schol. ad El. 445 indo a vorbis εἰώθεσαν οἱ δρῶντες usque a lἔλεγον ad I)idΠni h 'poinnonia re rivinus, e Pii cOInrnentario fieri potest ut scholii pars posterior depronipta sit, in quo Apollonitis Illio litis IV 4TT iulvo ratiir. Sitnile qui istatuo de selioli. ad v. Tll et 745, quoi iiiii illini olim IIo- syclito conspirans Didymo, liue Pio adscripserim, Apollo-

DIDYMUS. 18

290쪽

ost. Qiino subtilissinii critici suspicio, tanaesti novio A. Nauchio Aristoplunnis sospitatori emaditissina O p. 62. 63,noque G. Woli fio de solioli. Soplioci. Laiar. p. 27 plane probetur, tiinion PIin ivli Pininnitalia Aristopliani Byg. debeantur, Callistrati, si quid video, stridio ad nos pervulgata sor. 304. 424. 103l R. Si liinidi . do Callistr. Arist. p. l9 - 325 Noh.), dubitari non potet it, minin sententia etiaINO. Schnei dormin l. l. p. 75S i iiiisso video sarg. Med. Baecla.

SEARCH

MENU NAVIGATION