장음표시 사용
261쪽
Miis. Crit. Cantat .) an ad V. 285 pertinent. μεμφετο, utem. Valetc. tul Plio en. 12b6 p. 432 sq. et citat Elmst ., ha- boni Flor. 6. i5, iidem antea μετὰ τοὐτο pro μετὰ τοsτον. Matti . 32) 383. η θηκτόν' ωδε καλῶς κεῖται. Λίδυμος σημειοὐται, οτι κακῶς οἱ υποκριταὶ τάσσουσιν επὶ τῶν δυ-οιν το σιγῆ δόμους εἰσβῆοα, καυσω η σφάξω αυτους. Hic locus fugit Rittemini Didyna. Opuse. p. 39.
ubi, ut in Baroec. 74, lioc Selaol. rectius ad V. 75l resertur, omiASO δέ. - Haec docuimento sunt scripsisse Didymum etiam soliol. Sopli. El. 62.
σι συμβουλευειν αυτ si τοὐτο ποιῆσαι, ῖνα ἐρανίσωσιν αυτήν. οὐδὲν γὰρ λαμβάνειν ἐξιόντας ἐφόδιον. η ἶνα συντάξqται αὐταῖς. 4 l6) Or. 3369 IV p. 503 M. ἀρ μάτ ειον μέλος το ἀρ- μάτειον μέλος ὁ Λίδυμός φησιν ἁνομάσθαι, οτι αἱ ἀρχαῖαι
παρθένοι εἰς τοὐς θαλάμους διὰ τῶν αρμάτων ηγοντο. οθεν ἔτι και νύν πάροχοι λέγονται ἀπο τοὐ τοῖς Οχεσι παρε- δεῖσθαι Healla. παροχεῖσθαι , ώς ἐπιθαλάμιον ἐν τοῖς θαλάμοις. - ἔνιοι δὲ ἁρμάτειον τον θρῆνόν φασι τον ἐπὶ τῶ έλκυσμῶ τos '' τορος γενόμενον. Ἀπολλόδωρος δε ὁ Κυρηναῖος ἐπιγράφει, λέγων ειναι αρμόδιον ὼ ' Πιον. εἰ δε ἐν παρεπιγραφή, ἄπαξ ἀν ἐπεγράφετο τo ' Πιον ἀπώλεσεν. ἔνιοι τον Φρύγα τον ἐκπεπηδηκότα ευνοsχον φασί. τοὐς δὲ ευνούχους ἐπιεικῶς οξυφωνους ὐπάρχειν. το οὐν ὀξύτονον ἀρμάτειον αυτὸν φάναι διὰ τὸ τον υπαξόνιον τῶν αρμάτων ἐχον ἀνατεταμένον τε και ὀξὐν εἶναι. οτιδε ευνοῶχος ἐν, φησίν i52 l) οὐτε γὰρ γυνὴ πέφυκας ουτ ἐν ἀνδράσι σύ γ' ει. καὶ πάλιν 1523) οξυγὰρ βοῆς ὐπακ os σαν 'Ἀργος ἐξεγείρεται. εἰσὶ και ἄλλαι αἰτίαι, ἶς ἐκτίθεται ὁ ἡπομνηματιστής.
262쪽
δυμος ουτως cod. οὐ)' μῆλλον ωφειλεν εἰπειν, o τι τους νόμους αἱ ἀνάγκαι διορίζουσιν. αι γὰρ ἀνάγκαι και των
νόμων εἰσιν ἐπικρατεστεραι, Ουχ οι νόμοι των αναγκῶν.κcit νυν ουν του ναντίον εἶπεν.
Λίδυμος Οἴτω Πελασγοὶ ἐπιθέμενοί ποτε ταῖς Mθήναις πολλους των Aθθνῶν αρπάσαντες ξγαγον εἰς Λῆμνον, ἐν οἷς και γυναῖκας υττικάς, αἷς παλλακίσι χρησάμμενοι ἔσχον παιδας. ους αἱ μητερ ες των τε πατερων την γλῶτταν καὶ τα ξθη ἐδίδαξαν ' οἱ δε συνήρχοντο τότε ἀλλήλοις, καὶ εἴ τις τύπτοι ἀπ' αυτῶν τινα ἐβοήθουν ἄπαντες. καὶ μετὰ ταυτα αἱ Aήμνιαι γυναῖκες τους συν Θόαντι πάντας ἀπεκτειναν. δι' ἀμφότερα ουν ταυτα ἡ παροιμία ἐδόθη, τα Λήμνια κακά.
19) l005. τὸ γὰρ υπέγγυον. Αίδυμος ουτως, τοαληθές, φησίν, ουτε παρὰ τῆ diast, ουτε παρὰ τοῖς θεοῖς ἐμπεσδν αφανίζεται. τοὐτο διὰ τον Πολυμήστορα, ἄτιμέλλει τιμωρηθῆναι, πρῶτος ἀρξάμενος τῶν ἀτόπων. Ilic locus fugit Ritteriun Didym. Opiisc. p. 39.)
Do schol. ad Pliit. 550 καὶ ἐν τῆ γλιάδι σαφέστερον οἶδεν η κατὰ Aίδυμον in λι oxplanatii is dicain.
263쪽
Plui. 720 Atliori. II p. 67 Ι . 'Αριστοφάνης δε εν Πλου- τω φησὶ Dξει διεμενος Σφηττίω ' i δυμος δ' ἐξηγουμενος τὼ ἰαμβεῖόν φησι ra σως διότι οἱ Σφήττιοι ὀξεῖς Respie it apponit. proVorb. Cunt. IV 29 vol. I p. 410 o l. L. Ot S. ΙΙcs. Pliot. 560, 18.
Pliit. lut 2 νιτάριον αν και βάτιοπι Σύμμαχός φησι Νίταρος πολυς επι μαλακία ὀνειδιζόμενος ἐν τοῖς εξῆς δράμασι και Βάτος. καὶ τὰς μικρὰς δε θηλείας Βατυ- λους nεγον. καὶ Θεοπόμπου δρῆμα ἐστι Βατυλ q. τινὲς νιτάριον καὶ βάτιον εῖδη φυτῶν. θέλει οὐν εἰπεῖν, ὁτι ώς ἄνθη με εἶχε. Αίδυμος δε φησιν, ὁτι ἡποκορω-
ματα προς γυναῖκας. νιτάριον δε νεόττιον, οἱονεὶ κοράσιον. Ona. V.), cf. Suid. , in illio Di ibunt oxplicatio praeco sit. In-Votorntuna Scripturao vitili in correxisso sibi visi sunt Fabor Bonticius I indorfitis scribendo νηττάριον καὶ φάττιον. Cf. intoroa I Ies. βάττικ ες ' γυναῖκες, Βοιωτοί. Copiosissi-naitin lo li. l. oxeiirgunt edidit C. Th. Antoni iis in coni parationis libroruin sa Omina V. F. ot SCri litoruIn prosan Oriun graecoritin parte I, Gori. 1829 4' p. 2 9.
Plut. llau ἀσκωλίαζ' ἐνταυθαρ εορτὴν οἱ Ἀθηναῖοι ἡγον τα ἀσκώλια, ἐν h ενήλλοντο τοῖς ἀσκοῖς εἰς τιμὴν τοὐ Λιονύσου. δοκεῖ εχθρὸν εἶναι τῆ ἀμπέλω τὸ ζῶον. αμελει οὐν καὶ επίγραμμα φέρεται τῆς αμπέλου πρὸς τὴν αἶγα ούτως ἔχον
κῆν με φάγρς ἐπι ρίζαν, δμως δ' ἔτι καρποφορήσω
ὁσσον ἐπιλειψαί σοι, τράγε, θυομένω. I lieni sunt.)ἀσκωλίαζε δε ἀντὶ τ0s ἄλλου. φ Κυρίως ἀσκω λιά - ζε ιν ἔλεγον τὰ ἐπὶ των ἀσκῶν ἄλλεσθαι ἔνεκα τοί γελωτοποιεῖν. ἐν μέσω δὲ τοὐ θεάτρου ἐτίθεντο ασκοὐς πεφυσημένους και ἀληλιμένους, εἰς ούς ἐναλλόμενοι ἁλίσθανον καθάπερ Et βουλος ἐν Λαμαλεία φησὶν οὐτως
- και πρός γε τούτοις ασκὸν ἐς μέσον καταθέντες εἰσάλλεσθαι και καγχάζετε
264쪽
επὶ τοῖς καταύρεουσιν arro κελευσματος.
μωδεῖται δε ώς ξενος καὶ ἐπὶ φαυλότητι ποιημάτων κώώς ἀλλότρια λέγων καὶ κακόμετρα. εἰσὶ δε καὶ ἄλλοι τρεές Φρυνιχοι. Reli ilia Scitolii pars interpretis est Didyniuin
55. μικρος η λίκο ς M ό λ ω i ' παίζει. εστι γὰρ μεγαλόσωμος ὁ Μόλων. υίδυμος δε φησιν, ὁτι δύο μόλωνες εἰσιν, ὁ υποκριτης και ὁ λωποδύτης καὶ μῆλλον λι - ποδύτην λεγει, ος ην σμικρὸς το σῶμα. Tιμαχίδας θε τον
l04. κόβαλλα ' κακοίργα και ανελεύθερα. Αίδυμος κατεστωμυλμενα ἀπατητικά, καὶ κακοβούλους κοβάλλους. Cf. ΙΙes. schol. Eiir. Hoc. l29 Cobot. I e Colanili liabemus o rogiani clispillationein Lobeckii in Iniscc. eriit.
l86. τὐ δε λήθης πεδίον, Αίδ υμός φησι, χωρίον ἐν
265쪽
αδου τετυπωκεν , καὶ τον Λυαίνου λι ν επλασεν ἀποτου αὐαίνεσθω τους νεκροὐς και ἀλίβαντας εἶναι. κτλ.10. 223. οὐρον Καλλίστρατος την οσφυν καὶ τοιερον οστουν. Λίδυμος την τραμην τράμιν), ουχ ῶς τινες το ἰσχυον. ενθεν και το ὀύρωδεῖν τον ἴσρον ἱδρουν. Ομηρος ' ἴδιον ώς ενόησα. τοὐτο γὰρ πάσχουσιν οἱ φοβούμενοι. IIoineri loeus eSt Odyss. υ 204, ad clitent of schol. Herodiani B p. 525 Blattin. Ceteritin vid. λεξιν κωμικήν p. 77.
κε ρο βάτ ης, οἷον τον βάσιν εχων κερατίνην. εἴπερ ἱστο- ρειται τα κάτω τράγου ἔχειν, ῶστε απὸ των ποθῶν κερο- βάτης. Vid. lex. cou . P. TT. 12.
716. κυμάτων ἐν ἀγκάλαις Αίδυμός φησι παρὰ το Aισχύλου Arctulochi γ) φυχὰς εχοντες κυμάτων εν ἀγκάλαις. θέλει εἰπεῖν και ταυτα ὁντες ἐν πολλοῖς κινδύνοις. ἐνεστήκει γὰρ ὁ Λιονυσιακὰς πόλεμος.
13.7SS. λυγισμῶν καμπῶν. γράφεται λογισμῶν - - Λ ίδυμος δε λυγισμῶν από τῶν συνδέσεων του λόγου. 14. 992. Φορμισιο ς' Αιδυμος φησιν, οτι Φορμίσιος
δραστικὸς ἡν καὶ την κόμην τρέφων καὶ φοβερὸς δοκῶν
ειναι, διο και Αισχυλου μαθητην φησιν αυτόν ειναι. βαθυς δε ην και καθίει τον πώγωνα. κωμωδειται δε εις δωροδοκίαν. ,1 . leX. Com. P. 78. 15.
997 l00 l). ου Xῖος αλλὰ Kῖος' οτι δοκεῖ προσγεγράφθαι τη πολιτεία, υγνωνος αυτὸν ποιησαμένου, ώς Ευπολις LDλεσιν. Aρίσταρχος δὲ ώς γεγραμμένου Κῶος εξηγεῖται, οτι πρὸς τὸ Κῶος εἰσήγαγε τὸ πιος. τον γὰρ
266쪽
ἀr/τίστροφον τῶ χω λέγεσθαι. τοὐτο ουν φησιν, οτι Ουδέποτε κακοβουλεῖ ὁ Θηραμε νης ώς ἐν αστραγάλοις, αλλ' ἐπιτυγχάνει. ἐπιπλπτει δε αυτω ὁ υημήτριος ώς τελεως ἀγνοοὐντι, οτι Κως ῆν. παραλείπει, δε ομως καὶ αυτός, οτιουδεν ηττον παρὰ τον υπόνοιαν εἰ ρηται αντὶ του Κῶος Αως. Λίδυμος δε φθσιν, ἔτι δυναται και τῆς παροιμίας μεμνῆσθαι, ου πιος ἀλλα Κως, παρόσον ποικίλος τις ἀνκαι ἀγχίστροφος καθωμίλει τους καιρους προς το κρεῖττον μερος ἀει διδους ερυτόν. Cf. ἰ ortivi Q. de Aristaretio Am-Stoplianis interpr. p. 30. 3l, Bonia. l850. S.
lut T li 2 l). - - Λίδυμος, ὁτι Μαμμάκουθος καὶ Μελιτίδης επι μωρία διεβάλλοντο. καθάπερ και ὁ Βουταλίων και ὁ Κόροιβος. μήποτε δε γραπτέον εἴη Μαμμάκυθοι διὰ τον στίχον. Videsis nae in annal. Mari iirg. lS53 1 a se. 6 p. 5l7.
HK55 sl 060). ἄλλως. Λίδ υ μο ς, ὁτι Ου πεοιεχουσι θάνατον Λαρείου οἱ Περσαι τὸ δρῆμα. διό τινες Ιlcrodiciis pitta et Eriitosilienosi διττὰς καθεσεις l τουτέστι διδασκαλίας l των IIερσῶν φασί. και την μίαν 8e. κάθεσιν)μὴ φερεσθαι. τινες δε li. c. Clineris) γράφουσι Λαρείου του Σερξου. οἱ δέ, οτι τοῖς κυρίοις ἀντι πατρωνυμικῶν κεχρηνται. καὶ ὁτι ὁ Σχρξης, οι δε δτι εἴδωλον Λαρείου
l332 sl 340). Αίδυμος δε προστίθησιν, ὁτι εἰώθασιν ἀντι λύρας κογχυλια και οστράκια κρούοντες, εὐρυθμόν τινα ηχον ἀποτελεῖν τοῖς ορχουμενοις. Atlion. XIV p. 636 DΕ. Λίδ υμος δε φησιν εἰωθέναι τινὰς ἀντι τῆς λύρας κογχύλια και ὁστρακα συγκρούοντας ἔήρυθμον ἔ . AP. εύρ. U. Bas. L.) ἡχόν τινα ἀποτελεῖν τοῖς ορχουμενοις,
267쪽
Seliol. Avv. 13 ὁ υκ τῶν ὀρνέω αντὶ του ἀρνεοπώλων. Αίδυμος δε δεινὰ φάσκειν αὐτους ἐκ τῶν ορ- νέων πεπονθέναι. ἐπέ υρνέαι τῆς Λακωνικῆς εἰσι. προδε ἐτῶν δύο κακῶς περὶ Μαντίνειαν απήλλαξαν, ώς καὶ τοὐς στρατηγους ἀποβαλεῖν, Λάχητα και Νικόστρατον, καθακαὶ Ἀνδροτίων φησίν. Pertrinctiivit liaec GOd. Hormannus in Pthilologo. Do Orneis disputat E. iirtius Peloponn. Up. 178 sqq. et p. 582 n. 55. 20.43. κανουν δ' ἔχοντε - Αίδυμος δέ φησιν αμυντήρια τῶν ὀρνέων αυτα βαστάζειν, αντὶ οπλου μὲν τὸ κα- νουν, περικεφαλαιας δὲ την χύτραν, ῖνα μη σφιπτάμενατα ἄρνεα τυπτο αυτούς. τὰς δὲ μυήρίνας πρὼς τό ἀποσοβεῖν. Cf. Suid. s. v. κανουν. Loiitsch. in Philol. vol. IIp. 17 sqq.
58. ἐποποῖ Σύμμαχος καὶ Λίδ υμος προπαροξύνουσιπι οἱ δε περισπῶσιν, ῖν' st ἐπωβημα, αντὶ του ἐποπιστί. εἰ δε προπαροξύνοιτο, δῆλον ὁτι ἐσχημάτισται απὰ εὐθείας τῆς ἔποπος.
149. - Λίδυμος δέ φησι Λέπρεον ἁνομάσθαι ἡ διὰ τὰ την χώραν αυτὸ λεπειν διαφαίνονται γὰρ ἐκ τῆς ορεινῆς ' πέτρας γὰρ εἶναι αυτόθι ποικίλας χρώματι καὶ διαλεύκους, ὁμοίας τοῖς τὰς ἄφεις λεπριῶσι, καὶ διὰ τοsτο ου- τως ἁνομάσθαι ἐκ του πάθους ἡ διὰ τὰ τοῖς πρώτους οἰκησαντας την πόλιν ταύτy τῆ νόσω κατεσχῆσθαι. τοὐς ουν πλqσιοχώρους Λεπρεώτας Ηes. Λεπρεάται) αυτοὐς καλεῖw τοὐς δὲ μη βουλομένους δοκεῖν αχθεσθαι τῶ ὀνόμματι, Λέπρεον τον πόλιν καλέσαι ουδετέρως γὰρ λέγεται
268쪽
η πόλις το Λέπρεον, ὁ δε αρσεa ικῶς εiπεν. Cf. E. Cilrtius Poloponn. II p. S. I sq. p. li 7 n. 85. 23.2l T. τοῖς σοῖς ἐλέγοι ς' - Λίδυμος δέ φησιν, o τι οἱ πρὸς αυλὸν αδόμενοι θρῆνοι. τον γαρ αυλόν πένθιμονυπειλῆφθαι. Cf. hiatiis op 3ris lib. IV cap. 9 1 r. l.
302 i 303). οστις ἐστὶ κηρύλος ' Ευ φρόνιός φησι τους Αωριεῖς λέγειw βάλε δη βάλε κηρύλος εἴην. τοὐς δὲ
'Aττικους κείρυλον. φησὶ δε Αίδυμος τὸ κατὰ φύσιν ὀνομα κείρυλος λεγεσθαι. Ἀντίγονος δε φησι τους ἄρσενας τῶν ἀλκυόνων κηρυλους λέγεσθαι, ολ γηράσκοντας αἱ θήλειαι βαστάζουσι τοῖς πτεροῖς. μήποτε παρα τὰ κείρειν ἐσχημάτικεν. ὁ δε Σποργίλος ην κουρεύς. μνημονεύει αυ- τοὐ Πλάτων εν Σοφισταῖς 'το Σποργίλου κουρεῖον ἔχθιστον τέγος. τοὐτο Οὐν ἔστω σημεῖον τοί καὶ τὸν κηρύλον ἴσως παρατό κείρειν ήτυμολογηκεναι τὀν Ἀριστοφάνη. Egregio doli. l. disputat E. lo Lmitseli. in Iutilol. II p. l9-33 soct. V.Cotorum in scholio nonnulla luctata sunt. Alenianis fragmentum enini apiria Antigonuin Carygiiu in exstabat, non apti l Euphronium, quod cuin ex TZelge ad Lyc. 3 ST tum ex ipso Antigono patescit. Rosci ibo imitur Eυ φρόνιός φησι τοὐς Λωριεῖς λέγειν κηρύλον, τοὐς δὲ Ἀττικοὐς κείρυλον. υντίγονος δέ φησι τους αρσενας - τοῖς πτεροῖς Ii
κατα φύσιν ἄνομα κείρυλος λεγεσθαι. μήποτε κτέ. De IJidymi scriptiira κει υλος vid. Lelira. Arist. p. 34 l. 25.
307 305ὶ. πορφυρίς ἡ πορφυρις ἀναγέγραπται, κερχνὶς δε ου, αλλὰ κέρχνη. καὶ ἡ κολυμβὶς δὲ φαίνεται καὶ ἡ ἀμπελίς. Λίδυμος δὲ μικρὸν ἱέρακά φqσιν.
439. ῆν περ ὁ πίθηκος τῶ γυναικὶ διεθετο Σύ μμαχος Αἰσωπείου λόγου ῆ τοιούτου τινος ἔοικε με- Disitigeo by Corale
269쪽
253μνῆσθαι. Καλλίστρατος δὲ τοσουτον φησιν ἔκ διηγηματίου τινὸς εἱλκυσθαι. καὶ Βιδυμος, οτι αἰσχρός τις τqν ἄψιν συνεχῶς τῆ γυναικὶ πλησιαζόμενος so. Schnoider. p. 5 πληκτιζόμενος) συνεθετο - φίλων μήτε τυπτειν μήτε τυπτεσθαι, μήτε δάκνειν φιλουντα μήτε δάκνεσθαι. οἷοπι οὐ μεν οὐχ ελκυσεις τῶν ὀρχιπέδων, οὐδὲ ἐγὼ τῶν τριχῶν.
εοικε δὲ Παναίτιον κωμωδεῖν, ον καὶ ε ν Νήσοις ' καταλιπών Παναίτιον πίθηκον, ἔνθα καὶ μαγείρου πατρος αυτὰν λέγει. πίθηκον δὲ αυτὸν εἶπε δια τὀ πανοὐργον.
530. βλιμάζοντες - 'allistratus - Λίδυμος δὲ βλιμάζοντες ἀντὶ του κακοίντες. ἀποτίλλουσι γὰρ καὶ κατεσθίουσιν. CL et. in . p. 200, 38 Gud. iii , 19 Selinoide scitol. Aristopla. p. 82. 83.28. 70 i. Σύμμαχος - ἐρωμένοις. Θίδυμος δέ, ἐπεὶ ἡ σίττη καὶ εἴ τι τοιοίτον ἔρνεον δεξιὰ πρὸς ἔρωτας φαμνεται. ἐγὼ μὲν ω Λευκίππq δεξιῆ. l 'raginentuin cfioliani-lbicunt ii aetat Meinck. Cliol. I9XII p. 122. 3. 29. 737. Μουσαν λοχμαίαw - Λίδυμος, ωτι ἐγκεκρυμμένοι εν ταῖς λόχμαις φωνεῖν εἰώθασιν. 30 768. Iuocus o libro Didyini περὶ διεφθορυίας λέξεως apponitur, Pietu tractavi in libr. I e lip. l p. 19.
816. οὐδ' ὰν χαμευνηπι Λίδυμός φησιπι οὐδ' ἄσπαρτον, ω χρησαίμην. ούτω μισῶ την Σπάρτην. χαμεύνη δὲ ταπεινὴ κλίνη.
824. - Αίδυμος δέ φησιν διὰ την ομοιότητα τῶν ονομάτων τῆς Φλέγρας και τῆς Νεφελοκοκκυγίας. 32.835. υρεως νεοττός νεοττοί τινες ἀλεκτρυόνες λέ- D siligo i by Cooste
270쪽
γο r/ται, ώς καὶ MVδικοί. ἴσως δε τισι 2τις ην) καλος παις Νεοττος τουνομα, προς ον παίζει d Νεοττε δέσποτα. Οὐτωυίδ υμος. 33. 836. Λ ίδυ μό ς φησι το IIελαργικον τεῖχος επὶ πετρῶν κεῖσθαι. Cf. iootiling. in Iliis. Riten. N. F. IV p. 32l 45 p. 324. 34. ST ,. o δε Λίδυμος μητερα Κλεοκρίτου, οτι ώς γυναικίας καὶ κίναιδος κωμωδεῖται. ἐν δὲ τοῖς μυστηρίοις τῆς 'μας μαλακοὶ πάρεισι. καὶ ibως ετερος αν εἴη του παρ'
Eυπόλιδος ἐν Λήμοις καὶ Κόλαξι.
995. τίς ὁ κόθορνος ' οἷον, τί υποδησάμενος πάρει; ουτω Σύμμαχος ' πρὸς lτοJ τί υποδεδεται τῶ δεξιῶ lAίδυμος οὐτω ' προς τί υποδεδεται τὸ δεξιόν; τίς εστὶν ηεπίνοια τῆς οδοί; RV.l Possis otiani ουτω Σύμμαχος προς TO' προς τί κτλ. , ut Syinnanelliis inipotuni in D lilyini Oxplicationis conninen secisso dicatur. Certo liaco vocalnili πρός significatio soleninis in lus solioliis.
300l l002θ. προτιθεὶς ουν' Αίδυμος, τοιουτος α ρ ἐστι τῆ γῆ περικείμενος, ὁμοιος πνιγει, καθαπερει πί- μα τι περικείμενος. τὰ-εξῆς φηUι Σύμμαχος ἐπίτηδες
ill 2. ὁ ξυν ιερακίσκον ' - Λίδυμος, τάχος ώς ἱερακος, ἶνα ταχέως φύγll.
ill 3. πρηγορεῶνας κυρίως τῶν ορνίθων ὁ λεγόμενος πρόλοβος - τροφήν. Λίδυμος δε, τοὐς βρόγχους τῶν ορνέων, τοὐς λεγομένους προλόβους, ὁτι συλλέγεται ἐν αὐτοῖς τὰ σιτία. λέγεται δὲ καὶ ἐπὶ ἀνθρώπων πρηγο- ρεών πάλιν ὁ βρόγχος. ἐκάτερον δὲ απὰ του συναθρο ειν