장음표시 사용
251쪽
ρον αυτῶν ἐν τοῖς Νεμεονίκαις αναγεγράφθαι. I isson. p. Ila coinparat Aeliol. I Silini. I ll. 52.
Noni. D 95 p. 497 ἀμφ' ἀκτ αῖς Ἐλώ 9o w - περὶ δε τουτου τοί πολέμου Tίμαιος ἐν τῆ δεκάrii δεδήλωκε. καθάπαξ γάρ, φησὶν ὁ Αίδυμος, ουδεμίαν ἄλλην μάχ iv
εχομεν ευρεῖν περὶ τον Γλωρον των συνηκμακότων τῶXρομίω τυοάννων, ὁτι μο συν Ἱπποκράτει τού Γέλωνος πρὸς Συρακουσίους. δτι μεν ουν Γέλωνα ἱππαρχεῖν κατέστησεν Ἱπποκράτqς, σαφὲς ὁ Tίμαιος ποιήσει γράφωνουτως ' Iπποκράτης δὲ μετα τqν Κλεάνδρου τελευτὴν αμα μὲν τos Γέλωνος ἐν τῆ τεταγμέν si μεμενηκότος, ἄμα δὲ τοῖς Γελωοις χαρίσασθαι βουλόμενος, μεταπεμψάμενος αυ' τὼν και παρακαλέσας πρῖς τὰς πράξεις, ὁ πάντων τῶν lππέων επιμέλειαν ἐκείνω παρέδωκε. ώς δὲ και ὁ Γε λων Disit jaco by Corale
252쪽
μαιος εν τst δευτέρα γράφων ουτως' επιτρόπους δὲ του παιδος μετ ε κεῖνον κατέστησεν Ἀριστόνουν και χρόμιον
ib. 1l4 p. 507 ἴδεν Λυγκευς δρυὰς εν στελεχειη μεν ου ς' ὁ μεν 'Aρίσταρχος ἀξιοι γράφειν ημενον, ἀκολουθως τρ ἐν τοῖς Κυπρίοις ) λεγομενη ἱστορία ὁ γὰρ τὰ Κύπρια συγγράψας φησὶ τον Κάστορα εν τη δρυῖ κρυφθεντα ὀφθῆναι υπὸ Λυγκεως ' τρ δε αυτst γραφν καὶ 'Aπολλόδωρος III ll, 2) κατηκολουθησε. προς ους φησι Λίδυμος, ἀμφοτερων υπὸ τρ δρυῖ λοχώντων, του Κάστορος καὶ του Πολυδεύκους, μόνον ὁ Λυγκευς τον Κάστορα ειδε l. ἀνεῖλε). μήποτε ουν δεῖ, φησίν, ἀναγιγνώσκειν την παραλήγουσαν συλλαβην ὀξυτόνως η μ ενος η διὰ τοὐως η μενως, ῖνα κατ' ἀμφοῖν ἀκούηται ὁ δε Λυγκευς δρυος ἐν στελέχει ημένος, αντὶ του ημένους, δηλονότι τοὐς Αιοσκουρους ως ἀελλόπος και τρίπος Il. sZ77),-ἔδος ἐστί, γεραιέ , ἀντὶ του ουχ ἔδους Ιl. X 164).
Boockh. ut Dissen. p. 474, elim corturn liabeant, Pin- clamina in nulla re a Carminibus Cyprii8 discessisse, scri-hnini: ημένους. Εandena lectioiaena Bergicius p. 393 recepit, ceteriam in lioc falsus, quod a Didymo Aristarctii loctionum ημενον Contra graInmatico S ημενος Scribentes defen-Sam esse dicit. E codicibus unus Augiistanus C Oxhibet
l) In Cyprioriini fragmento Boockhii ημήνω ἄμφω κοίλη ferri nequit, quod κοιλος li. o. κόrλος primain ηnlalaam nisi in illosi non habet, quamquam δειλη ab Rliis δεῖλη pronunciatuni in arsi ad-
253쪽
p. 19 et scisol. Soph. Ant. 798 παρεδρος et πάρεδρος).
Insor. Nem. p. 510 ουδὲ ολως, φησὶν ὁ Αίδυμος, ἐχρῆν την ωδὴν ταυτην εις τους ἐπινίκους συνενῶσθαι 'ου γὰρ ἱερον αγῶνα νενίκηκεν ὁ Ἀρισταγόρας, αλλὰ περιχώρους. γεγράφθαι δο φησι την ωδὴν εἰς πρυτανεύοντα καὶ τῆς πόλεως προεστῶτα τον 'Αρισταγόραν, σαφὲς δὲ τοὐτο ἐξ ἄν φησιν v. 10) ἀλλα συν δόξα τέλος δυωδ εκάμηνον πε ράσ ει. 4πατῆσθαι δε φησιν ὁ Βίδυμος ἐνίους, ώς δοκεῖν ἱερους στεφάνους αυτὰν ἀνyρῆσθαi. διὰ τῆς ωδῆς σημαίνεται, ὁτι στεφάνους εσχεν ώς δέκαεξ, ἀλλ' ουχὶ περιοδικους, ώς ἐπλανήθησαν ἐκ του λέγεσθαι - ἐλπίδ ες δ' ὀκνηρότεραι γονέων παιδός βίαν ἔσχον εν Πυθῶνι πειρῆσθαι καὶ 'ολυμπία ἀέθλων. ου γὰρ σημαίνει διὰ τουτων, ώς Ἱσθμια καὶ Νέμεα νενικηκότος αυτοs, ἀλλα τουναντίον οἱ γονεῖς δι' εὐλάβειαν συγγενικὴν ουκ ἀπέστειλαν αυτὸν επὶ τους ἱερους
στεφάνους , ἐπεὶ κἀν ' Ισθμια καὶ Νέμεα εἰλήφει. ἐποίσει γάρ ναὶ μὰ γὰρ ορκον, ἐμὰν δόξαν παρὰ Κασταλία καὶ παρ' ευδένδρω μολὼν ἄχθω Κρόνου κάλλιον αν δηριώντων ἐνεστήσατ ἀντιπάλων. ομνυει
γὰρ ὁ Πίνδαρος, ὁτι κατὰ τὴν εαυτοs δόξαν, εἰ ἐξεδήμη
σεν εἰς Πυθῶνα καὶ 'ολυμπίαν , κάλλιο ν ἰν των ανταγωνιστῶν ἐπανεληλυθει εἰς τὴν πατρίδα, τουτέστιν ἐνίκησεν ἄν. νῶν δὲ ἐλπίδες ὀκνηρότεραι κατέσχον τῶν γονέων αυ- τόν, διὸ ουδ' ὁλως ἐξεδήμησεν. συντακτέον ουν, φησὶν ὁ Λίδυμος εἰς τὰ παροίνια, καθὰ καὶ τοῖς περὶ τον Φασηλίτην ἀρέσκει. li ολως ουν κτε iani alius Sunt. Voluii igitur Didymus ad σκολιά referre, nisi forte
παρθένια scribendiun, sit ad tortium librilin Parthenioruna, qui carniina miscella complectebatur, retuler it. Bel glc. ed. ali. p. 195. P letitor Dionysio Phaselitae I idyiniis Obsecutus est. Cf. Berntiari Dis succinct. lit. Gr. liist. Ι1 527.
254쪽
Soliol. Istliin. Λ 52 p. 520 α νιν ἐρειδόμενοπι αμ-φίβολον δε ἐστι, φησὶν ὁ Λίδυμος, πότερον τον Nρόδοτον η τον 'Aσωπόδωρον λεγει δύναται γὰρ ἐπ ἀμφοτερων
ib. 60 - βέλτιον δε φησιν ὁ Λίδυμος τὸ ευρόν -
τεσσι τον αγάνορα κόμπον, τουτεστι τον υμνον εἰς
τοὐς δαπάν si και εργω κεκτημενους την αρετην μη φθονεῖν.ωστε και τον Πίνδαρον μὴ δεῖν φθονεισθαι' δια τοὐς εἰς τον Nρόδοτον επαίνους. λεγοι δ' αν αγάνορα κόμπον τονεκ των αγαθῶν ἐπαινον τον ἐκ των ποιημάτων ' τουτο δεσαφες ἐκ του ἐπιφερομένου. ita. 67 και ον πόντος τρέφει ' χρύσιππυ τον ἔμπορον, Αίδυμος δὲ τον ἀλιέα φησίν.1 rinoihi enda I idyini interpretatio. 5S. Sudi , l. Istinia. B l9 ουκ ἀγνῶτ' ἀείδω - ἔνιοι δὲ τοἄγνωτα προπαροξυνοντες ου κατὰ συναλοιφην ἀκουουσιν
ἀντὶ του o υκ ἀγνῶτι ἀείδω, ἀλλ' ἐπὶ αυτου του νικηφόρου) καὶ τῆς 'Iσθμικῆς φασι νίκης λέγειν αυτόν. οὐ περιἀγνωτων φησὶν αδω. ὁ δε Αίδυμος μειοὐσθαί φησι τὰ ἀξίωμα του ποιητου, εἰ μηδέπω του ἐπινίκου συντεταγμένου γνώριμός ἐστιν ἡ του Ξενοκράτους νίκη. ἔμπαλιν γὰρ ὁ Πίνδαρος αφανεῖς καὶ ἀδόξους φησὶν εἶναι τὰς νίκας, εις ας αυτὸς μηδεν γέγραφε. γελοίως. Quis γελοίως γ Crodo Didynnis. Cf. sciiOl. Istiun. III IV) 47. 63. Boockli. p. 526. - I id 'mus i itur ἀγνῶτι ἐκ πλήρους fortasse Callistrati sententiani
Arrunon . de diis. p. 70 Valch. Θηβαῖοι και Θηβαγενεῖς διαφέρουσιν, καθὼς Λίδυμος ἐν υπομνήματι
255쪽
τῶ πρώτω τῶν παιάνων Πινδάρου φησίν, καὶ τον τρίποδα ἀπο τουτου Θηβαγενεῖς πεμπουσι τον χουσεον εἰς Iσμηνον πρῶτον. τις δ' ἐστὶ διαφορὰ Nqβαγε νεων προς Θηβαίους, Ἐφορος ἐν τῆ δευτερα φησί. ουτοι μὲν ουν συνετάχθησαν εἰς την Βοιωτίαν, τους δὲ τοῖς Ἀθηναίοις ομορους προσοικουντας id λ ωθβαῖοι προσογάγοντο πολλοῖς ἔτεσιν. υστερον δε οἱ συμμικτοι ησαν πολλαχόθεν, ἐγέμοντο δὲ τqν υπο τον Κιθαίρωνα χώραν καὶ την ἀπο- μάντιον τῆς Eυβοίας. ἐκαλουντο δε Θηβαγενεῖς, ο τι προσεγένοντο τοῖς ἄλλοις Βοιωτοῖς διὰ Θηβαίων. Do Icilius II 2 p. . , 73 si . i5 3,l ot Τli. Ilor ricius o l. all. p. 23 , i . 44 in inst,. KOonli Oinoiulἰationo nil Grog. 'or. p. 225 - p. 475 Selii ), σμήνιον ιερόν pro γσμηνῖν πρῶτον ac pi iuveriint. Ego in Plii lol. II p. 749 cora Oxi 'Io μηνίου II UZIΟΝ, cs. Alpii. IIoel cor. opist. civit. in Setinoi clo v. Plii lol. 3 p. 422. Ville L. nnini. in Ainnaon. p. 97Iσμηνιον ivloptat c t εἰς το 'I. scri I it. Epliori Dagni otiti inis n. 26 vol. I p. 239 o l. Muolior.) C. O. Muollor. in Or-ctioin. p. 397 liiinc in ino luni restituit, ut Scriberet προσοικειουντες - οὐ πολλοῖς ἔτεσιν υστερον. Ουτοι G. ἀπεναντίον. Cetomini initii Epitomitia appositisse Iii lytiuis vi lettir, citius forta88o ne unuin pii l in vorbuin oXcol psit Λinan Oilius, si qui imii recto conicio vorba καὶ τον τρίποδα
Seliol. Ol. A 26 περι δὲ τῆς Λωριστι αρμονίας εω αι ἐν Παιῶσιν, οτι Λώριον μέλος σεμνότατόν ἐστιν. I)o DO- i ii tolli indole iii Oiali vici. Boeckli. MP. p. 238.6 l.
Sehol. Ol. B 70 ἐν δὲ τοῖς Παιῶσιν εω ται περὶ του χρησμου του ἐκπεσόντος Λαω, καθὰ καὶ Mνασέας ἐν τῶ περὶ χρησμῶν γράφει Λάιε Λαβδακίδη, ἀνδρῶν περιώνυμε πάντων.
256쪽
Selaol. Arist. Plut. 9 καὶ τὰ μεν περὶ του Πινδάρου τρίποδος διαφόρως ἱστορουμενα ἐν τοῖς Πινδάρου υμνοι ς ευκαίρως ὴμῖν διείληπται.
IJ , Dictyilio principali seliolioritari nostromini veteriini in Pitulariun ibi ite Onania, quae ilici possunt, Occupavit A. Booc litus, dilectissi inus Praeceptor, in Praes. ad scit Oll. p. IX XVIII, persuasitque O. Selinoi loro Fr. Rittoro Burrili ardyo Selinei te vino. Hunc igitur legi ut luo relegii iii,seo. Ibo antoeossoribus vero Didyini, inprii nis Aristar-olii stii liis Pin laricis, cuin initiis loci lion sit dissorei e oX- platantius, lata opera coniniental , Or in Aristaretii singi non-to milia, qtiam dudiunt Inotior, collectione. 7.
Aeschyli lectioneui apud Alexanclai nos non plano qui- dein neglectain iacuisse G. Bernii ardymia liti. Gr. lusi. succinet. p. 782 recte conclusisse o seliol. Tlieocr. X l8 uer- naian. opusc. V p. I 2), ulbi 'Aρίσταρχος ἐν ἴπομνήματι Aυκουργου laiulatur, atque ex Hesychio ἐναροφόρος, q. l. οἱ . ἡπομνηματισταί advocantur, inea etiani sert opinio, sed
257쪽
24 lineinoria illi Hesyclito t. l. propamata, ab uno I idynici inlexico tragico redintograta videri potetit. 8.Commentaria in Soptio te in.
l) Seliol. Laur. Sopli. O. I. 156 ἀλλ' ῖνα μη προσ- πέσης - ἀντὶ του μὴ προσπέσθς. καὶ κατὰ τον ημετέραν συχ/ήθειαν εἰώθαμεν λεγειν ουτως, ῖνα παραγενη πρὸς ἐμέ, βούλομαί σοι σημαίνειν. ουτω Aίδυμος. 2) ib. 237 ω ξένοι αἰδόφρονες το τῆς Ἀντιγόνης πρόσωπον ολον καὶ τὸ τοὐ χοροs τὐ τετράστιχον ἀθετουνται. κρεῖττον γά9 φασιν ευθέως τῶ δικαιολογικῶχρήσασθαι τον Οἰδίπουν προς αυτούς. ἀλλα τὰ πράγματα αυτοῖς Ουκ ἐν καιρῶ ἐστιν, ἀλλ' ἐν δυσπραγία, ωστε ἐπαφρόδιτον ειναι αὐτοῖς την ἐλεεινολογίαν καὶ τοίτο τὸ πρόσωπον ἡ Ἀντιγόνη πληροῖ. ἐπεὶ μέντοι Ουτοι οὐ πείθονται, τότε Mκαιολογώτερον καὶ ῶσπερ απολογούμενος ἐκφέρει τὰ εξῆς ὁ Οἰδίπους, οτι ακούσιά ἐστιν αυτου τὰ αμαρτήματα. καὶ εἰ ταὐτα τῆς ὁμοίας ἔχεται δυνάμεως του ποιητοί. καὶ καθόλου θαυμαστή τίς ἐστιν ἡ οἰκονομία του δράματος. ουδὲν δὲ ἐν τοῖς is ιδ s μου τούτων ὀβελισθὲν ευρομεν. idotur Pii csso acinouitio Didbuni vorbis, in quantuni potitit, Servatis.
legisse τι τῆδε πείρα vel τι ταὐτα; πείρα καμέ. Cf. V olfr. de seliol. Laiur. 11. 229. Sclinoide vino iudico Didninis coniecit πείρα sa πείραμαι domvanduin) pro πειρῶ sa πειρῶμαι ) coli. schol. Odyss. λ 221 Il. Σ 199 Loboch. Phrynich. p. 359 sq. , fieri tamen posse, ut Didyinus contrariunt ad-tiotaverit πειρῆ ' περισπωμένως ἀναγνωστέον πειρῶ, ου βαρυτόνως πείρα. Cf. Jahrb. s. Philol. u. Paedag. 3853LXVII p. 50 l. 4ὶ Ant. 4 ου τ' ἄτης ἄτερ Αίδυμός φησιν , οτι
ἐν τούτοις τὀ ' ἄτης ἄτερ' εναντίως συντέτακται τοῖς συμφραζομένοις. λέγει γὰρ ουτως' ουδὲν γάρ ἐστιν Ουτε ἀλ-
258쪽
γεινόν, ουτε ἀτηρον, ουτε αἰσχρόν, ο ουκ ἐχομεν ημεῖς. οἄτης ατερ δε ἐστι το ἀγαθόν. περισσον δέ ἐστι καὶ τὐετερον Ου, ωστε ωσπερ ἀπόφασιν εἶναι. συνηθες δὲ τουτοτραγικοῖς. Vereor ne invidoratum h. l. vitium diutius se oculis criticomiti subtraxorit. Intellegorona Soplioclis verba, liune in Ino luin si scripta essent: ουδεν γὰρ ουτ' αλγεινόν, ore ATHZ ατερ, ουτ αἰσχρόν, ουτ' ατιμόν εσθ' κτε. CL Sopli. GC. 1707 JOlina. ουκ οἴκτου μέτα. Pind.
Pylli. V TG ου θεῶν ατερ. II 8 ας οὐκ ατερ. II 32 Ουκατερ τέχνας. Istlina. VI VJ 22 οὐκ ἄτερ Αἰακιδῶν. Valotigitiu αλγεινὸν Ουκ Aτης ἄτερ i. q. αλγεινόν υτης υπερ. 5) ib. 45 Aίδυμος δέ φησιν υπὴ τῶν υπομνηματιστῶν τον εξῆς στίχον νενοθευσθαι. 6) lib. 722 εἰ δ' Ουw εἰ δέ τις ανόητος ευρεθῆ. Λίδυμος δέ φησι . . . Dictynii vecta porterrunt. 7ὶ Ai. 83 Aίδυμος σημειοίται την φράσιν ἀλλ' ουδε μῆ χθ πέλας. avi ossit o Flor. G. 8) ib. 408 δίπαλτος' ἀμφοτέραις ταῖς χερσίν, οἱονπεριδεξίως με φονευει. παντι σθένει, ώς Αίδυμος, ἐστρατός με φονευοι λαβὼν τὰ δίπαλτα δοράτια, ώς Πίος φησίν. 9) ib. 1225 Aίδυμος καὶ δῆλός ἐστιν, ῶς τι σο-
li ) Atlion. II p. 70 C Λίδυμος δ' ὁ γραμματι -
κος ἐξηγουμενος παρὰ τῶ Σοφοκλεῖ τὀ κυναρος ἄκαν - θα μήποτε, φησί, την κυνόσβατον λέγει, &ὰ τὰ ἀκανθῶδες καὶ τραχὐ εἶναι τὰ φυτόν. καὶ γὰρ ἡ Πυθία ξυλίνην κυνα αυτὸ εἶπε καὶ ὁ Λοκρὸς χρησμὰν λαβὼν ἐκει πόλιν οἰκίζειν, ὁπου αν υπὁ ξυλίνης κυνὰς δηχθῆ, κατα- μυχθεὶς την κνήμην υπῖ κυνοσβάτου ἔκτισε την πόλιν. ἐστὶ δὲ ὁ κυνόσβατος μεταξὐ θάμνου καὶ δένδρου, ῶς φησι Θεόφραστος καὶ τὰν καρπὸν ἔχει ἐρυθρὸν παραπλήσιον τῆ ροια ' ἔχει και τό φυλλον ἀγνῶδες. Cf. p. 88. 9.
259쪽
- Λίδυμος μεμφεται τουτοις ώς παρὰ τὰ πρόσωπα cod. τουτους ώς τὰ παρακαθεστῶτα, elliend. Cob.). σεμνότεροι γὰρ οι λόγοι, η κατὰ βάρβαρον γυναῖκα καὶ δυστυχοίσαν. 2) ib. 363 scliol. R. εν σου δέδοικα ' μη διὰ την Ερμιόνην με ἀπολέσει, ωσπερ διὰ την Ἐλένην την Τροίαν. Θίδυμος μεμφεται πῆσι τουτοις ώς παρὰ καιρόν και τὰ
Taur. Hor. 6. i5 pro μαντευόμενος), ποιαν οἰκήσει πόλιν. ἀπιὼν ουν ἔρχεται εἰς την Φθίαν. Λίδυμος δὲ ταυτάφησιν εἶναι ψευδη και ἄπιστα HI. AM. δέ φ. ψ. τ.
λόμην ἐγκαλεῖ Λίδυμος καὶ ευεπίληπτόν φqσι τὸν αυ- τὰν ἐν πάθει ὁντα λέγειW οὐδέν εἰμι, φρούδη μεν αυδη.
6) Alcost. 255 vol. V p. 52l Mauli. γαῖά τε καί εἰκη φησι δεδόσθαι τὰ περὶ της ἐν τω Ἀχέροντι πορθμείας, μαρτυρει καὶ Λουρις ἐν τη ις των Μακεδονικῶν vulg. Λακεδαιμονικῶν), ἔτι ἐν γωλκω ἐνυμφεύθη. γωλκοὐ γὰρ IIελίας ἐβασίλευσεν. Matthiae lineo adnotat Sed qui l Verbis εἰκη φησι δεδόσθαι etc. lacinna non habeo. Fort. VV. είκη φ. δ. τὰ ἔδνα, ὁτε ἐνυμφεύθη ἐν γωλκω, ώς μαρτ. etc. l ad uv. 255 sqq. , reliqua ταυτα φησὶJ περὶ τῆς ἐν του 'Aχ. π. ad uv.
260 sqq. reserenda sunt. ' Ρro δεδόσθαι logendiun διαδεδύσθαι, ei . Hes. Ορείχαλκος. 6) Tr. 107l Hos. αἰθέρα ' ἐμπυρισμὰν από του αἴθεσθαι. Κυριπίδης Τρωάσιν supra p. 89 attuli, clini de le-
260쪽
ήκουσατε, καὶ ου προς τον Aια. ἐν ἐθει ουν τo Zεs καὶ γῆ καὶ φῶς. τουτο δὲ 'Aπολλοδωρος τῆς Μηδείας φησίν, ἀπὸ δὲ του ἰαχάν του χορου, is' ἐχνὶ λόγον τὰ κἀπι βοῆται Θέμιν ευ κτ αίαν Ζῆνά τε v. lTI , τοὐς δ' υποκριτὰς συγχέειν. S) Itoi iiii v. l7l p. 350. 35l, post lunati interpres Apollodori Tnrsensis soni ntiti in exposuit, DidynieaIn ζητήματος λυσιν allicit ὁ δε Λίδυμός φησιν , οτι θιὰ του λέγειν διά μου κεφαλῆς φλὀξ ουρανία βαίη ἐπικαλεῖται τον Λία. τίς γὰρ εἶχεν αυτῆ ἐπιπέμψαι τον κεραυνόν, εἰ μὴ ὁ Ζευς; εἰ καὶ 4 πρεσβυτις μ ξ πάντων, ων ἡ Μήδεια ἐπεκαλέσατο, ἐμνήσθη, ου παράδοξον. 4ρκέσθη γὰρ
τοῖς σεμνοτάτοις. 9ὶ Quibus una colla ront v. 2l2 τὰν Ζηνὰς ὁρκίαν θέμιν ' ταυτα τοῖς ἀξιουσιν υπὰ τῆς Μηδειας οιὰ τῆς Θέμιδος προσειλῆφθαι τον ista συμπράττει. Oi γουν προυπομνqματισάμενοι γράφουσιν οὐτως ' δυναται τὸ λέγειν Ζηνὰς ὁρκίαν Θέμιν βοηθῆσαι τοῖς προκειμένοις, υτι διὰ τῆς Θέμιδος τόν ista ἐπεκαλεῖτο διὰ τὼ εἶναι Aιὸς την Θέμιν. Addo seliol. iid V. 215 ωστε - ἐπικαλεῖσθαι. ii ) Mod. 276 p. 357 Παρμενίσκος γράφει κατὰ λέξιν ουτως' ταῖς δὲ - οργήν. Λίδυμος δε ἐναντιουται τουτω sic Flor. 15 τούτων Irior. 6 καὶ παρατίθεται τὰ Κρεω- φυλου ἔχοντα Ουτως ' την γὰρ Μήδειαν λέγει διατρίβου- σαν εν Κορίνθs τὀν ἄρχοντα τότε τῆς πόλεως ἀποκτεῖναι φαρμάκοις, δείσασαν δε τους φίλους καὶ τοὐς συγγενεῖς αὐτου φυγεῖν εἰς Αθῆνας, τοὐς δὲ υἱους, ἐπεὶ νεώτεροιόντες Ουκ ὴδυναντο ἀκολουθεῖν, καθίσαι sic Matili., καθιεῖν collit.) ἐπὶ τὸν βωμὀν τῆς Ἀκραίας πιρας, νομίσασαν τὀν πατερα αυτῶν φροντιεῖν τῆς σωτηρίας αυτῶν. τοὐς δὲ Κρέοντος οἰκείους ἀποκτείναντας αυτοὐς διαδουναι λόγους, οτι ῆ Μήδεια ου μόνον τὸν Κρέοντα, ἀλλα καὶ τοὐς εαυτῆς παῖδας ἀπέκτεινε. γεγονέναι δε παραπλήσιον μυθευε- ται καὶ περὶ τὸν Adωνιν.
li) 360 p. 362 ου γάρ τι δράσ εις ' Λίδυμος μετὰ τοὐτο φέρει τό σιγῆ δόμους εἰσβῆσ', ἶν' ἔστρω