장음표시 사용
411쪽
σοφῶν ἄν et s. v. Σόλων : εστι δε και ουτος εἷς των ζονομαζομενων σοφῶν, nevio intellegi possunt, nisi ex ampliore quodam opere desiimpta putas. Asfine est, quod S. v. Ἀλκμάν logitur εστι καὶ ετερος 'Aλκμάν, εἰς των λυρικῶν , ον ηνεγκεν η Μεσσήνη. ΙΙaec profecto suspicioneIn movent lexicographum volunaino quodam περὶ λυρικῶν ποιητῶν emisso usum esse. Ne ille Oniitti debet, quod locis nonnullis auctor vitarunt Pythagor IcOS Scriptores Se piitur, iit s. v. Ἀλκμάν Archytani ap. Chamaeleon-
λυρικοὶ δέ εἰσιν ουτοι ' 'Aλκμάν, Στησίχορος, Αλκαῖος, Ἱβυκος, Ἀνακρεων, Σιμωνίδης, Πίνδαρος, Βακχυλίδης.ουτω δε προσηγορευθησαν διὰ το προς λυραν αδεσθαι τὰ ποιήματα αυτῶν. διὸ δεῖ ταυτα παρ' αυτοῖς sic). μέλη δὲ τὰ εν αυτοῖς ητοι διὰ το ἀπὸ τελείων ἀφαιρεῖσθαι μέτρων, καὶ γὰρ ημεῖς τὰ ἀπὸ τελείων ἀφαιρουμενα μέτρων μέλη καλουμεν, η ἀπὀ Μέλας Boiss. core. Μελίας, cuius Dion,init Apollod. Bibl. II init.) του γZκεανου θυγατρός, . καθὰ Λυσανίας φησίν ῆ παρ' ὁσον μέλιτι παραπλησίαν ἔχει την ηδονήν. δυναται δε καὶ διὰ τὸ κρουμα ι δὴ καὶ μέλος ὁμωνυμως λέγεσθαι. καὶ κῶλα δε ομοίως, ἐπειδὴ μὴ τέλειόν ἐστι μέτρον. τῶν δε ωδῶν αἱ μέν εισι μονό- στροφοι, αἱ τριαδικαί. και μονόστροφοι μεν αἱ Σαπφοῖ καὶ 'Aλκαίω και υνακοέοντι διὰ τριῶν ῆ τεσσάρων κώλωνώρισμένην ἔχουσαι την κατάστασιν καὶ υπῖ περιγραφῆς διειργόμεναι, τριαδικαὶ δὲ αἱ συνεστῶσαι ἔκ τε στροφῆς καὶ ἀντιστρόφου και ἐπωδου. κέκληται ὁὲ ἡ μὲν στροφή, καθά φησι Πτολεμαῖος ἐν τῶ περὶ στατικῆς ποιήσεως, διὰ
412쪽
τοὐς ἄδοντας κυκλω κινεῖσθαι περὶ τον βωμόν, σημαίνον - τας την τοs ῆλιου cod. βίου, corr. Boiss.) κίνησιμ' ἀντίστροφος δε παρὰ τὀ ἀναστρέφοντας αυτους ευρυθμως κινεῖσθαι. ὴνίσσοντο δὲ διὰ τούτoti τὴν του ἡλιου κίνησιν,επειδὴ την ἐναντίαν ουτος δοκεῖτφ κόσμω ποιεῖσθαι. ἐπω- δός, δέ, ἐπειδὴ ἱστάμενοι ἐπῆδον, διὰ τουτο τὸ ἔμμονον και στερεὸν τῆς γης παριστῶντες cs. Galen. T. I p. 556od. Has . Crutari l. 15SS). λυρὰ τοίνυν προσηγορευθη διὰ το λυθρον υπὸ Ἐρμου δεδόσθαι τῆς κλοπῆς τῶν βοῶν του Ἀπόλλωνος, καθάπερ φησὶν Κυριπίδης ἐν 'Aντιόπη Dalriia.
Τlirigium in Cyronaic. g 93 p. 354 Quid scripserat
accuratius Oxposuit Aolius Festus Aptillionius p. 24l o l. Gaiss.: ' μέλος alit an, quod Ox liis nascitur, dictum putnnta Molino oceani filia, quana primani IV chordis iis aut affirmat L.ysanias. Huc pertinet etiam Crain. an edd. Ox. I p. 285, quo do loco dixi in ditia byr. p. 85. - Εius dom Ι,ysaniae Da minorant, ni lassor, Suid. s. v. Ἐρατοσθένης.
Περὶ παροιμιῶν. In libris pi ovorbiorum Did rinus, quOR concinnRVPrRt troilei im, stipserioriIm Vicietur narrationes sa po dissonas stabsona A eonvellere instituisse. Id quod vel ox inscriptione
clarol. Holladius Pliotii p. 865, 22 HOoschel. leo l. 279p. 530 a l0 Bolch.J ὁτι Λίδυμος περὶ παροιμιῶν δεκατρία βιβλία συντέταχε καὶ J πρὸς τοὐς περὶ παροιμιῶν
413쪽
Zonob. II 3l vol. I p. 4l L. et S) αυτῶ κανῶ αυτη τάττεται κατὰ των ἄμδην ὁτιοὐν λυμαινομένων. φ σὶ γὰρ ὁ Λίδυμος, ἔτι τὰ δεῖπνα ἐπὶ κανῶν ἐκομίζετο, καθάπερ ἐν Γρυψι λέγει καὶ Πλάτωπι ἀνηρπάκασ' άπαξάπαντ' αυτῶ κανῶ. Vulgatain ἐν κρυφίοις λέγεται corr. Meliteicius. Ide iii pro v mixtin illustrant Bodlol. l55 Diog. II 39 IV 68 Apost. IV 97 IX 2l Ars. 85. 242.
Zonol,. IV 20 I p. 89ὶ η Ῥμαία την 'Aζησίαν με τῆλθεν. ἱστορεῖ Λίδυμος, ὁτι 'Aμαία μὲν η Aqμήτηρ παρὰ Τροιζηνίοις προσαγορεύεται, 'Aζησία δὲ ἡ Κόρη. απὰ γουν τῆς ἱστορίας ὴ παροιμία προήχθη. λέγεται δὲ ἐπὶ τῶν πολυχρονίω ζητήσει χρωμένων. Πλουτωνος γὰρ Περσεφόνην ἁρπάσαντος 4 Aημήτηρ ἀνὰ πῆσαν την γον περι-
Hesmii. ΙΙ 48l Λ ι μοδ ωρι ε ῖς ουτως ἐκλήθησαν οἱ ἀπὸ Πελοποννησον, αφορίας χαλεπῆς ἐκεῖ γενομένης. ἀποικισθέντες διὰ ταυτην την αἰτίαν καὶ κατοικίσαντες περὶ Ροδον και Κνίδον. Λίδυμο ς δε τους περι τqν Οἴτην Diuitigod by Corale
414쪽
Neliol. Plat. ratyl. p. 369 Ilelch. χαλεπὰ τα καλά. παροιμία ἐπὶ των ἐν ευπραγία μεταβαλλομένων εἰς ωμότητα. φοσὶ αυτην Λ ίδυμο ς υπὰ Σόλωνος ἀναφωνηθῆναι ἐπι IIιττάκω ἱκετεύοντι τqν αρχὴν ἀποθέσθαι καιφάντιε χαλεπὰν ἐσθλον φυναι, διὰ το τον Περίανδρον εἰς ωμότητα μεταβαλεῖ οθεν, οἶμαι, φησὶ καὶ Μένανδρος 'ἀρχὴ μεγίστh τῶν ἐν ἀνθρώποις κακῶν ἀγαθὰ τὰ λίαν ἀγαθά.
μέμνηται δε αυτῆς καὶ Ἐπίχαρμος καὶ Πλάτων Πολιτεία καὶ Κρατυλω. 's. Sclinoi l iv. ad Sit noni l. p. luis Ot a d Zenob. VI 3, vol. I p. l72. 462.
Micli. Apost. Cent. XIX 4l p. 24l Elg. Τορώνη 'υίδ υμος φησιν, ἔτι παροιμία ἐστὶν ἐπὶ τῶν αρμοζομέ-νων καὶ σεμνοποιούντων εαυτούς προς τὰ ἐναντία. 'Iσοκράτης δέ φησι πόλιν εἶναι ἐν Θράκζ. Cf. noti. I logon. V 43 od. L set S. Ι)o Micli. Ap. XVII i 4u p. 227 est lux. coin. p. 46.
415쪽
Πεοὶ των αξόνων των Σόλωνος ἀντιγραφη προς Ἀσκληπιάδην.Pliit. Solon. c. l vol. I p. 16i Sinten. Λίδυμος ὁ γραμματικος εν τι περὶ των αξόνων των Σόλωνος ἀντιγραφὴ προς 'Aσκληπιάδην Φιλοκλεους τινὐς τεθεικε λεξιν, ἐν τον Σόλωνα πατρὀς Et φορίωνος ἀποφαίνει παρὰ την των ἄλλων δόξαν , ὁσοι μέμνηνται Σόλωνος. ρξηκεστίδου γὰρ αυτὀν ἄπαν rες ὁμαλῶς γεγονέναι
queIn scripsit I idb Inus, nOVinius ex ei. Gud. p. 355 κυρβεις . . . . 'Aσκληπιάδης ἐν τοῖς των αξόνων
σαντος, ως φησι Φανίας ὁ Ερέσιος, es. adnot. ad ot. Giul. p. 940 ot. in . Sui l. Crain. nnoccul. II p. 455. Ei utilein re. spici si int illii suspicentur in seliol. ii l Arist. Nubb. 37
καὶ 'Aσκληπιάδης ὁ Ἀλεξανδρευς τοὐς κατὰ δῆμον
ἄρχοντας φησιν. CL Lelirs. IIorOdiain. Ser. tria P. 446. - Νο-leiici Hotuerici libritin I idyino ad Inaniis suisse probabile est.
Didyinum Iubae rogi litteratissimo, Afro Varroni, Saepius obtrectasse dixi in comment. I II. Ideni adversus Ciceronis libros, quos de republien composuerat, partumVit, aut, ut Plinii verbia utar, abortus fecit. Testis est Anunianus Marcollinus XXII 16, 16 Inter V os Alexati trinos) eminuit Di nus multiplicis scientiae copia sic Voss., IIS. Copti, Griiter. captu, Vales. Scriptis, Ri. coepti, Angel. Mai. praef. ad Cic. reinp. Vocabuluin orniun) ui 'morabitis, qui in illis VI lib= is, in quibus nonnumῬιam mper
416쪽
Tράγκυλλος .... περὶ τῆς Κικερωνος πολιτείας, ἀντιλέγει Οε τῶ Αιδυμω. - Ηine tactuin est ut a nonnullis noster inter sillographos referretur, e. a Vossio Instit. poci. II c. 20 g 1. Veriana taIlien OInnino non Inagis constat, opus illud utriam ligata an soluta oratione conlposnuni fuerit, quam sententiaene an Stilus Ciceronis in reprehensionein Didymi inciderit. Vid. Paulum de sillis p. 22. Hariolatur igitur me iii lice Fr. Ritterus p. 3, ciun dicit:
Antonio liactenus gratificatus cSt, Ciceronis consilia et rationem capessendae reipublicae Sox libris exagitaret. 'Coniecturani prolaeto satis vacillantem debebat ruinore eum confidentia pronunciare. Quanto rectius hae in quaestione antestabunur Plinium in epistula nuncupatoria ad Vespasiantiam p. 8 Bip., qui Ciceronem in libris de ropublica Platonis se eoinitetu esse prosessuin refert; atque hic ipse coines, Si meaIn qualeIneunque opinionem requiris, apud Didynium habuit offensionem. Aristotelem eniIn inn
pta cius loviuntur, Cicero Vero tactum esse potost ut vix in illos intain utrius lue pliilosophi partein recte intellexisset.
Cf. A. Maii praef. p. XXXIII o l. Moser.
notis et interpret. prodiit Mediol. t Sl T. 8. ad calc. Ilisul. Continemoraverat tuin I. A. Fabricitis B. G. XIII p. l4llib. VI cap. IX Didyini Alexandrini περὶ των μαρμάρων καὶ παντοίων ξύλων μετρήσεως ex Anatolio MSto in cod. Bavarico 238. l
417쪽
Εt. m. 178, 3 cod. Par. 2630 αφενος - η απενος τὸ μη ἐν πενία, ἀλλ' ἐν περιουσία χρημάτων.
Λίδυμος παρὰ τὰ αβρὸν τῆς διαίτης τὸ γὰρ β του φ
συγγενες ἐστιν. δῆλον ἐκ του τους Μακεδόνας τὰν Φίλιππον Βίλιππον καλεῖν καὶ τόν φαλακρόν βαλακρόν και τὴν Κεφαληνόν Κεβαληνόν και τους Φρυγας Βρυγας και τοὐς
ανέμους διὰ τὸ φυσῆν φυσητὰς ἔντας βύκτας. και 'υμηρος ' βυκτάων ἀνεμων κατέδησε κελεύθους. διχως δε ἡ αβροδίαιτος δτι δει αυτὴ διὰ κάλλος χλιδῆς, ἡ δτι κατεχόμενοι τῆ θεα ἀβροι καὶ πολυτελεῖς. οἴτω Λίδ υμος. Cf. ei. Iii. l95, 36 Βέροια. Valch. ad II it. VI 45 p. 547
418쪽
El. iii. 195, 49 β ευδος - Αίδυμος δὲ δέρματα βο-
Hesycli. βέδος sic) στέμμα τι καὶ ἱμάτιον γυναικεῖον. καὶ πόλις καὶ αγαλμα. Ροll. VII 49 p. 285 Behic. βευδος,ώς Σαπφώ D. CI p. 9l Neii.J, κιμβερικόν. ἔστι δε το κιμβερικὰν διαφανής τις χιτωνίσκος. Zonivr. p. 384. Calliin. D. 155 Parilien . orol. c. 11. - LObeck. toclin. p. 299 Vesti-nientum pretiosuin fuisse conset. Stepli. illos. ΙΙ 1 p. 227.
El. na. 208, 15 βουκόλος - Αίδυμος δὲ παρα τοκομεῖν εἴρηκεν, ἶν' ἡ βουκόμος ώς ιπποκόμος και κατὰ τροπὴν βουκόλος. Vid. ot. Gud. li 2, 38 et. Ita. 656, 43GOeiis. ad Porptib r. de antr. Nynapii. p. 1l9 Valch. iiii Ainnion. Ι 10 p. 45 Arist. Vespp. 10.
Εt. iaa. 224, I 6 γεγωνεῖν - Λίδυμος δέ φησι γεγωνεῖν εἶναι το εἰς πῆσαν γωνίαν ἀφικνεῖσθαι την φωνήν. El. Gud. 123, 57.
El. Gud. 322, 12 γείτων Didyilio arbitro γ περὶ παθῶν) descendit a γείνω, πλησιάζω, ut τέκτων R τεύχω.
Εt. in . 247, 56 Gud. 134, 30 δάνειον - Λίδυμος δὲ το χρονίζον χρέος. παρὰ το δὴν δάνος καὶ δάνειον. ἐπαρὰ το δίδοσθαι μετὰ ανίας.
ΙIosych. Ι 14ll ἐπωβελία παραβόλιον τῆς δίκης. ἔστι δὲ το ακόλουθον τῶ τῆς καταδίκης τιμήματι ἄφλημα, ώς Λίδυμος τὰ ἔκτον μέρος τοὐ τιμήματος, οι δὲ τὀ δέκατον. Cf. Booctili. Staatsh. Ι p. 388.
419쪽
Εt. ni. 645, 2 οχεσφιν - δεῖ γιγνώσκειν, o τι τό ἴχεσφιν καὶ ο ρεσφιν ο μὲν Αίδυμος λέγει γεγονέναι ἀπδτῆς Οχεσι κῶ ὁρεσι δοτικῆς των πληθυντικῶν κατ' ἐπένθεσιν του φ. Cf. Zonar. 149l Pliavor. oel. p. 334, 24 Velson. clo Τοpli. p. 52. Pertiri iiii liaec ol sorvatio for-tἰasso ad libros περὶ παθῶν. 10.Λpollon. Helch. anee ld. II 569, 15 co τὰν - γεγενῆσθαι δὲ οἱ μεν παρὰ εταιρικὴν ἐκφώνησιν, ώς υίδυμος ἔφη, καὶ παραλαμβάνει αυτο παρὰ τὰ ἔτης μετὰ μο-
106, 13 Belch. Λίδυμος δὲ τὰ πλῆρες εἶναί φησιν ω ἐταν, αγνοεῖ δ', ώς ἀπὸ του ἔτης ἡ κλητική ἐστιν ἔτα καὶ Λωρι
ἐτήεις, Nauch. in Mus. Illienan. l848 p. 343 ab a τάλαν dea rivat cs. Hes. ω πον - ω πέπον). Cf. A. Volson. do Tryplion. p. 49. 50, qui in Pliit ei nono p. 220 pro Λείναρχος recto Didylai nonien restituit. Ibidem pro παρὰ Κτησιφῶντι suit, ni salior, παράχρησιν φιλουντες παραχρώμενοι). Contra Λίδυμος oxpulit Z1ιομον in Bactrin. anoedd. 285, 11 ani inadvortonto Prolloro in Dolena. p. 117. Alias Ormiptolas seiusdein no minis supra attigi: δίδευσι, δέ με θυμύς, ποταμόν, Λάρδανος, Πίνδαρος.
Choerob. cd. flais . vol. I p. 75, 20 - τὸ μέντοι Νέδων τω λόγω τῶν μετοχικῶν διὰ του ντ κλίνει Κόριννα, ola ν Νέδοντος. οἱ δὲ περὶ Θίδυμον και Ἀπίωνα διὰ τουω κλίνουσιν ἀναλόγως, οἷον Νέδωνος Beklc. anoeci d. III
420쪽
κλυτος εν τῶ περὶ υλυμπίας φησὶν ουτως - Λίδυμος δε κατασκευάσαι τον κολοσσόν φησιν Περίανδρον, υπερ του της τρυφῆς καὶ του θράσους ἐπισχεῖν τους Κορινθίους καὶ γὰρ Θ εό φ ρ αστ ος εν τῶ περὶ καιρῶν β λέγει Ουτως ' ἔτεροι δε εις ἀνδρωδέστερα καταδαπανῶντες, οἷον στρατείας ἐξάγοντες καὶ πολέμους ἐπαναιρούμενοι, καθάπερ καὶ Λιονυσιος ὁ τυραννος ' εκεῖνος γὰρ ου μόνον ωετο δειν τὰ τῶν ἄλλων καταναλίσκειν, ἀλλα καὶ τὰ αυτοs, προς το μὴ υπάρχειν ἐφόδια τοῖς ἐπιβουλευουσιν. ἐοίκασι δε καὶ αι πυραμίδες ἐν Αιγυπτω καὶ ὁ τῶν Κυψελιδῶν κολοσσος καὶ πάντα τὰ τοιαυτα την αυτὴν καὶ παραπλησίαν ἔχειν διέ-νοιαν. φέρεται δέ τι και ἐπίγραμμα του κολοσσου ' εἰμι
ἐγὼ χρυσοὐς σφυρήλατος εἰμι κολοσσός, ἐζώλης εἴη Κυψελιδῶν γενεά. o περ 'Aπελλας ὁ Ποντικὐς ουτω προφέρεται ' εἰμὶ ἐγώ ναξος παγχρυσεός εἰμι κολοσσός, ἐξώλης εἰη Κυψελιδῶν γενεά. Ἀξιος εἰμὶ ἐγών.