Didymi Chalcenteri grammatici Alexandrini fragmenta quae supersunt omnia collegit et disposuit Mauricius Schmidt

401쪽

I nunc, et mnoum esse vitam neoas ' Haec ille, cui grananiatici his similia quaerentes vapulant, ut etiani Bion I ap. Stob. Sem. 8 a Iusto Lipsio laiulato vol. II p. 384. 5 ed. xron. Ac de vera quidem Aenoas Inatro si quidem serio Didyimis vel per historiain peregrinain Vel in peculiari alivio libello quaesivit, desipuit sortasso pervagato Isto RInnintieOmIn morbo coreeptus cuin insipientibus. Quanullianiliaiul diffiteor Senecae loetion ut, qualiivis libris Si riptis usi . linunt Oinnibus probatana, suspectatu Inilii videlit Aeneae matre vera. Matroin, luod Selain, universa antiquitas agnoscit Venerent, sed do mωle Aenuae diibitatuni esso eoinportuna habenitis: cf. Hotii. I l. T 307 schol. vol. II

vol. ΙΙΙ p. 1463 ed. Mueli. Quod vero derideretur a Seneca reliquamin Ulaestionuan triga non erat, cum salsis emit opinionibus diVulgatis tuo per coinoediani coinparationibus occurrere cupienteni quaesiVisse noque asso lini sis

osse, ut scite adnotat Nouius p. 6, hinc fieret probabile, quod quaesivisset. Sic ille libruin de patria Homera sortasse eo corasilio scripsit, ut eomni conatus reprimeret, qui ΙIoinoritin Titobaica vel Ronanna, civitate donarent, cf. ΗOni.

vit. ap. Iriari. p. 233 o cod. Matrit. 67 Eustalli. I l. p. 4, i 6,mios inter otialia Aristodemus fuit Nysaeeiasis graminaticus illustrissianus. Vid. Muellor. D. iii stor. Gr. III p. 307 col. l. Singulari libro do patria Ilonieri egit otiain Hemnogenes Sinyrnaeus, V. Fabric. BG. XIII p. 181 Boockli. C. I. 33llMuoller. D. iii stor. Gr. III p. 522 sqq.

lias quaestiones in Symposiacis locum liuiauisso Auspicatur. Milii potius μονόβιβλοι fuisse videntur. DIDYMUS. 25

402쪽

Portinebant tales disquisitiones quo lainna Odo ad eatuli istoriae litorariae partein, clitana nos ibi Ograptii earn vocii reconsuovi Inus. In quo serit, 3ndi fronere o Veterit,us, inituiti uti noni libri imitu si speetiit linus, liaud facito quispiam Cliani a deontoni Superaverit. Vid. in die . ad Atlion. p. 183SD in i s. I ropius talia cn nil finoin, Pierii sibi in literaruntii istoria coirilenda nostria aetas coiistititit, I i lDialis in opore castigatissuno περὶ λυρικῶν coni posito a cossisse putandus osset, iii si lite ipso liber, iit ita corni ii iit. IV pari. 4 suspientiis stilia, I i ibriato Potius Horraclidis filio iiii 1sico nobilis stilio, qualia Cliale utero attribit Iulus QSSe vi deI'otiir, qiIRin-

403쪽

nt iis onaissus, citius quot ii vosti rare licuit semitonia Opseris περὶ λυρικῶν ποιητῶν lineo Sunt:

404쪽

Pliot. p. 319, l0 Belia. Ean leni sententiam verbis paululimi mutatis nostri testimonio affiruiat ut. m. 327, 1ἐλεγεῖα - Λίδυμος δέ, ὁτι διὰ τοίτο τῶ ηρωι - Gaiff.ῆρψω) ἐπῆdo i , ώς πεντάμετρον καὶ λειπόμενον τοs ἐρωμκοs ηρώου G.), μιμούμενοι τὴν ἀπο σκόντων ἀπόπαυσιν. ἐπὶ γὰρ μόνοις νεκροῖς πάλαι ῆδετο προς παραίνεσιν καὶ

παραμυθίαν τῶν συγγενῶν καὶ φίλων του τεθνεῶτος. No- quo abliorret et . Gud. 180, 16, quamvis in Didmeis corruptutu, praemissis his: Λημολέων ἐν τῶ περὶ μέτρων παρὰ το ευ λέγειν τους τεθνεῶτας η παρα τὸ ἔλεγον τον θρῆνον, quae liaud scio an ipso Dictynio apposita investierit otyniologiis. - Didymus talalcentems ap. schol. Ai . Avv. 2IT ἐλεγοι' οἱ προς αυλον αδόμενοι θρῆνοι. τον γὰρ αυλον πενθιμον υπειλῆφθαι. Clim iis, qui ab ε δ λέγειν iderivabaiat, Hes aehitis sacere videtur ν η λέγω ' θρη- νω ῆ δεινῶ. desuerunt qui Asiati alii vocabilli originean Statueroni. ut Irii por tactuni est in annali. Mari,. lS53XI p. 88 D, i. P. Bootti eluet ΙΙalensis coli. Ario. p. 34 N. 2l ἐλεγεία ex Amnoniaca lingua derivat, Oxpli atque carinen. nil organi,n el vn cantatuna selegn καλαμος, elemeV

Scliol. Plat. I .eg I. I p. 630 A p. 488 BOIch. περι Θεόγνιδος καὶ τῆς κατ' αt,τὼν ἱστορίας αμφιβολία πολλὴ ἐγίγνετο τοῖς παλαιοῖς. καὶ οἱ μέν φασιν αiWὐν ἐκ Μεγαρέων γεγενῆσθαι τῆς 'Aττικῆς. Ουτως ο Λίδυμος ἐπιφυόμενος τῶ Πλάτωνι ώς παριστοροέντι, οἱ δὲ Οτι ἐκ Σικελίας. I ii serontiana latillani sesso inon et Horatiar lyiis lit. ἰi'. liist. II p. 367 Didyini liaiul oblitiis. - Usuni Vomi παρι- στορεῖν illustrant Solinoide vin. Ibyc. p. 3S4, qui consorri iubet Pliit. plac. plillos. II 24 mala iam narrare), Meinelc. n l Stepti.

405쪽

γαρευς sic σικελιώτης ἐκλογὴ λέξεων κατὰ στοιχεῖον. 'Hiiiiis nomoti oblitoratuin i s se iii Aininonio do dies. p. ll 28. V. πειραστής non pervi lit Ualchonarius. RAIΝΕΙΛΟ6'ost ΚΑΙΚΙΛΙΟΓ sub v. θεωρός a Lysiniae iii in appositus, ciuius nomen sero ubique d pravatunia librariis est in Κεκῆ-

λιος vol Κικίνου vol κἀκεῖ vel κα . Nain App. Pliot. 676, 23 logendum videtur πινάκιον Καικίλιος λέγει καὶ συμ- βολον δικαστικόν.)

Εt. m. 777, 9 υμνος' κατὰ συγκοπὴν υπόμονός τις ων, καθὸ εἰς υπομονην leg. υπόμνησιν) καὶ μνήμην ἄγει τας των ἐπαινουμένων πράξεις καὶ αρετάς. κεχώρισται δὲ ἐγκωμίων καὶ προσοδίων vulg. -ωδιῶν καὶ ἐπαίνων, ουχ ώς κἀκεινων μὴ οντων et μνων, αλλ' ἀiπιδιαστέλλονται ώς εἴδη προς γένος. γράφεται γαρ υμνος προσοδίου v. προσωδίας υμνος ἐγκωμίου υμνος παιῆνος καὶ τὰ Ομοια. IIaec voluit etymologus, vulgo corruptelia sentens Circumsor batur locus his: γρ. δὲ υμνος πρ. - τὰ Ομοια. διαστέλλεται δὲ ώς εἴδη ἀπο γένους ἀλλ' ἀντιδιαστέλλονται.) προσόδια γὰρ ωθηναῖοι προσιόντες sorio προΓοντες) ναοῖς ὴ βωμοῖς προς τοναυλον ηδον, τον δὲ υ - προς κιθάραν. οὐτω Aίδυμος ἐν τῶ περὶ λυρικων ποιητῶν. Haec etymologus, quo copiosior Orio 155, 22 inter vecta οντων ὐμνων et προσόδια γὰρ Mθηναῖοι liaco Oxhibet ἀλλ' ώς γένος ἀπο εἴδους. πάντα γὰρ εἰς τους υπερέχοντας γραφόμενα ἴμνο iς ἀποφαινόμεθα καὶ ἐπιλέγομεν το εἶδος τῶ γένει' υμνος προσοδίων ὐμνος ἐγκωμίου, υμνος παιῶνος. σημαίνει δὲ ἐν ταῖς

406쪽

tὐ εἰδικόν seod. ἰδικόν), ώς επὶ Ομήρου ' ποιητην γὰρ αυ- τὀν εἰδικῶς λέγομεν, καὶ θεῖον ὁταν λέγωμεν cod. ομ l, ἰδίως

τον υπερέχοντα νοουμεν ἐπὶ του κοινοὐ δια την υπεροχήν. Ουτω και υμνον ἰδίως λέγομεν διὰ τὴν σεμνότητα καὶ περιττῶν vulg. περὶ τῶν) ἄλλων υμνον οντων. illos homoeoteleuton, di Cunt, CR ISSan OSSO, Char inuti nosti Inlial e Ranus ei. In.) κεχώρισται δὲ τῶν προσοδίων καὶ κατὰ τοὐτο ἐστι' τὰ μεν προσόδια, καθὰ και κέκληται προσιόντες

κιθάραν εστῶτες αδουσιν. ουτω Λίδυμος ἐν τῶ περὶ λυρικῶν ποιητῶν.

Εt. Giul. 446,5l παιῶνες παρὰ το παύσω παυων καὶ κατὰ τροπὴν τοὐ υ εἰς ι. καὶ οὐτως ὁ Λίδυμος. CL st. ni. 65T, 3 Procl. p. 320, 2 l. Tot igitur loci supersunt, in quibus Dul Dii ei oporas περὶ λυρικῶν ποιητῶν Con pOSiti Diei oI'ia saeta est, tonitis illa pro socio alvio olblivioni proxiina, si quis in vostigaruli,

illine oculi S suse quasi subtri liunt, vestigia operra fessiis in iis acquiescere si aginentis satis liabii erat. At Proeli citro- stomatiliana grainuanti ain cuIn reliquiis I idymois apud Orion in Theliaiulin, Procli iusto Marino vii. Pr. c. 8 inas stratim, servatis Vel Olbitur Coinpariintilbiis nobis non polostrion priuio statim intili tu Se obtritiloro, qtino intor utri ius litoplacita interco lit, sinii litii lo lani in ira on talia lue ni aliis Sin, ut nostri περὶ ποιητῶν ira intulit pratilili'ilun at lue adeo uni uni non modo Orioni in locis alliptiun inultis, soci otiam Proeto in luobus prioribus clii Ostonintlitiae libri SDisit reo by GOoste

407쪽

fontem fuisse non sine maxima Veri specie suspiceris. Mo-

ttiani, Piodo Iul. CapuOl. in Antonin. c. 2 Treboli. Poli. in Aonii l. t tr. Casaiib.) Apulei. de ortii. g. 43 Alox. Aptiro l. ad Ari St. Soph. olorach. p. 4, 6 Fabric. bibl. Gr. IX p. 365 cd. Harius. Proculus Siccensis orat in latinis granimaticis. Etyniologus enitia, quamluain p. 327, 38 ait

Procli citrostoniathiain prοVocare Videtur, tamen ipso liunc librunt non inspexisse putandus est, sed Pliotii excol pta transscripsit p. 3l 9 n 8 sqq., ut quaecunqtie apiul ipsuin de variis carminum generibus leguntur etian non Di octo sed Orionis Thebani copiis lebere appareat. At Proelii in aboocloin orione totuni pendere abSuriluin eSSet statuere: poterat enim Lycius pliilosoplius haud dubie, quoin libriini

Orio magister eius iIispexerat, eo et ipso uti, excerptis orioneis contentuS QSSe non poterat, eum ad magistri consilium veriloquin tutatuminodo caruitnuin a I idymo congesta spectarent, ipsius Vero inboretii reliqua etiam, quae lisputaverat Didymus, proxime attingerent. Itaque ex oOdoin fonto liausit uterque: quo efficitur ut quae conaminia sint utrique et ei. Na. e nostro fluxeritit, adeoque lacuna

32l a 30 ct. m. 454, 50 Serv. erg. ecl. V l4). Quodsi a vero non abliorret, hos Procli libros ex aliqua parto I idynii quasi epitomen osse, licebit, Opinor, ex his ipsis augurari, Did unei operis quale tandem suerit consili iun,

qui ambitus, quae dispositio periractandique materiem ratio. Stamia igitur carminum genera tractaturiis lianc sibi videtur legem statuisse, ut primini cui officio praestando

408쪽

sinmia generi, inservissetit poetis edissereret, deitulo ea in specios divideret sub livideretque, in singulorum et rΠIOlogiam, inventores primos, historiarii atque antiquitates iii iiii reret, denivie tanquam Or linibus sive κανόσι saetis, reliquis poetis minomna gentiuIn obiter Inemoratis, principes enumeraret, eo mlue, Piantum fieri posset, καὶ γένος καὶ

πατρίδας καί τινας ἐπὶ μέρους πράξεις , ut Procli vo bis

utar p. 319 a 20, persequeretur. Hine factuna ut D. 2 ad quaestionum do Tlieognidis patria solvendana recta iasputandi via doserrI POSSet. . Havit inutilis igitiiu videtur quaestio esse, nihilne PS hac ipsa eius operis parte aetateni tulerit, in de patria in licomam, ortu, carininibus rebusque gestis exposuerit. In qua solvenda PIG re nata prae celei is animum advertunt Evilocia Suidas sive, flui utri lue conantunis fons suit, Hesyclitus ilio Illustris in Ononaalologo, quoIII S InpOsiaca etiam adliibuisse vidinius. Ex his scriptoribus collectos βίους λυρικῶν Antonius Vesterniannus Vitariam serI-ptoribus raucis minoribus informit lib. II p. 89-la 6), quitanion capita V. XIV. XXXV non lebebat admittere, quo-mIm priora duo e schol. Arist. Ach. 1150 Lys. t 237, tortiunt ox Athonaoo XIV p. 6l6 F 617 B in Suidam irropserunt, ab Hesycluo vero haud dubie asilorunt. Ε roliquis vitis pro temporum ratione Didyinus enarrare non potuit vitas Mosonaodis hymnonaphi et Marciani metaphrasino XVIII. XXI), enarrare potuit, si tempus spectas, Parthenii mammatici Nicaeni, sed aut non scripsit, utpote grammatici, aut ex parto duntaxat quae Suidas ot Eii loca a p. 357 referrent, propter Hemippi Bernii, qui Hadriani aequalis suit, appositim testimonium. Bemium entin neque vero Callimachium intellomni cum Reinosio A. Meinelc. anall. Alox. p. 255 C. Muellor. hist. Gr. III 45 not. Sed quae restant

lyricorum vitariun enareationes ita comparatae sunt omnes,

ut a Did nno scriptae osse, sive is Chalcontoriis suit, si vomusicus Pbethagoricus, temporis ratione habita potuerint. Hoc moneo Pthilotae Coo mallo ine qui dein inter gramnR-ticos locum concedere, praesertim cum Suidas vecta haec sint: γρὰμμὰτικός τις κριτικός, sed non Rudere inmen

409쪽

'Voster tinnuin vituperare, cuna sciam et Callimachum Cyrenaoum et Colim Philetain eoelis olegiariim poetis accensori apud Procluin, yt Quinctiliantina taceam. Neque hoc Vi peraVerim, septem quos dicunt sapientes lyri- coria in agimini addidit Wostor annus, Pii non simila II emor eorum, quae scripsit Bernhardyus in Griandr. d. Gr. Lit. Gesch. II p. 357 Zusaig), litamquam SuidaS S. VV. Κλεόβουλος, Περιανδρος, Πιττακός, Σόλων Diogenem Laertium expilasso videtur, nisi etiani Laertius usus est Didymi περὶ ποιητῶν voluminc, cuius quidem ADNposiaci. eum

Cominoinorat igitur Suidius Ox iis, qui προ Πωῖκῶν inclaruerunt, Musaeum et olyinpuni, qui προ υμήρου, Thalotam Cretensena; doirulo ex Honieri prosapia Terpandrum Arnaeum, post lios:

Alcmano in Laconem λυρικόν.κη Arionem MothJranaeum λυρικόν.

Tyrtaeum ἐλεγοποιον καὶ αὐλητήν.

Hipponactum Ephesiuim ἰαμβογράφον.

410쪽

Sili lani exstant A perlogonti lioc non potost non Ruin ad- . Versione dignuin es Se, quod in coni plumbiis septona Sapi Ontuni Inontio inicitur, cliuod litantii in in nostrant rena laabeat potuleris docet coninient. IV 3 1,. 372 ot p. 384. Sic Tyrtilo iis ilicitur σύγχροχ/ος τοῖς ζ κληθεῖσι σοφοῖς η καὶ παλαιότερος, Mi Innerinus ViXisso sortiir ἐπὶ τῆς λζ ὀλυμπιάδος, ῶς προτερευε ιν τῶν ζ σοφῶν, Sapplio γεγονυῖα κατὰ την μβ ολυμπιάδα, ἔτε καὶ 'Aλκαῖος ην καὶ Στησίχορος και Πιττακός, Lasi vero II eri Dionensis cilio loco Ineni init, nil lit τι i/ὲς τοὐτον συναριθμοίσι τοῖς ζ σοφοῖς ἀντι Περιάνδρου. In ipsis sapientu in vitis uni in uni adve runt Plae S. V. Πιττακός caesunni εἷς και αυτὼς τῶν ζ