Historia Graeca

141쪽

τον Κορινθίων, καὶ ἔγνωσαν πολεμίους ντας, ἀπέκλιναν πάλιν ἐνταυθα μέντοι οἱ μὲν κατὰ τὰς κλίμακας ἀναβαίνοντες λλοντο κατὰ του τείχους καὶ διεφθείροντο, οἱ δὲ περὶ τὰς κλίμακας θούμενοι καὶ παιομενοι ἀπέθνγκον, οἱ δὲ καὶ καταπατούμενοι π/Il ἱδαλλήλων ἀπεπνίγοντο - δὲ Λακεδαιμύνιοι Ουκ πόρουν 12 τίνα ἀπ πείνοιεν ἔδωκε γαρ τύτε γε ὁ θεδ αυτοῖς ἔργον οἷον οὐδ' sξαντό πο ἄν το γὰρ ἐγχειρισθῆναι αὐτοῖς πολεμίων πλοος πεφοβημένον, ἐκπεπληγμένον, τα γυμνὰ παρέχον, ἐπὶ το μάχεσθαι οὐδένα τρεπύμενον, εἰς δὲ τ ἀπύλλυσθαι πάντας πάντα πηρετο τας, πος ου αν τις θεῖον γήσαιτο τύτε γο--sτως ἐν ὀλίγωπολλοὶ ἔπεσον ἄστε εἰασμένοι δραν οἱ ανθρωποι σωροὐς σίτου, ξύλων λίθων, τότε ἐθεάσαντο σωροὐ νεκρον. ἀπέθανον δὲ καὶ οἱ ἐν τῶ λιμένι τον Βοιωτον φύλακες, οἱ μὲν ἐπὶ τον τειχον, οἱ δὲ ἐπὶ τὰ τεγη τον νεωσοίκων ἀναβάντες μετὰ μὲι τοίνυν τομο οἱ μὲν Κορίνθιοι 13 καὶ Ἀργεῖοι τους νεκροὐς ποσπόνδους ἀπήγοντο, οἱ δε σύμμαχοι το Λακεδαιμονίων ἐβοήθουν ἐπεὶ δὲ ῆθροίσθησαν, ἔγνω Πραξίτας προτον μὲν ον τειχον καθελεῖν με δίοδον στρατοπέδω ἱκανὴν εἶναι, ἔπειτα δ' ἀναλαβων το στράτευμα γε τὴν ἐπὶ Μέγαρα, καιαίρεῖ προσβαλων προτον μεν Σιδο τα, ἔπειτα δὲ Κρομμυονα καὶ ἐν τούτοις τοῖς τείχεσι καταστήσας φρουροις τοsμπαλιν ἐπορεύετο καὶ τειχίσας πιείκειαν, ναφροώριον εχ πρι της φιλίας τοι συμμάχοις, οὐτω διαφηκε το στράτευμα, καὶ αὐτος τὴν ἐπὶ Λακεδαίμονα

ἀπεχώρει.

Ἐκ δὲ τούτου στρατια μὲν μεγάλαι κατέρων δι- 14 επέπαυντο, φρουροὐ δε πέμπουσαι αἱ πύλεις, αἱ μεν εἰς Κύρινθον, αἱ δὲ εἰς Σικυῖνα, ἐφύλαττον τὰ τείχη.

142쪽

124 IV. IV.

μισθοφύρους γε μὴν κάτεροι ἔχοντες δια τούτων ἐρρωμένως ἐπολέμουν. 15 Ἐνθα δὴ καὶ φικράτης εἰς Φλειομτα ἐμβαλων καὶ ἐνεδρευσάμενος, ὀλίγοις δὲ λεηλατον, βοηθησάντων τον ἐκ της πόλεως ἀφυλάκτως, ἀπέκτεινε τοσούτους ωστε καὶ οὐ Λακεδαιμονίους προσθεν οὐ δεχύμενοι εἰς το τεῖχος οἱ Φλειάσιοι, φοβούμενοι μὴ τους φάσκοντας

ἐπὶ λακωνισμω φεύγειν κατάγοιεν, τύτε set κατεπλάγησαν του ἐκ Κορίνθου στε μετεπέμψαντ τε τους

Λακεδαιμονίους, καὶ την πολιν καὶ τὴν ἄκραν φυλάττειν αὐτοῖς παρέδωκαν οἱ μέντοι Λακεδαιμόνιοι, καίπερ εὐνοῖκος ἔχοντες τοῖς φυγάσιν ὁσον χρόνον εἶχον αὐτον τὴν πύλιν, οὐδ' ἐμνήονησαν παντάπασι περὶ καθύδου

φυγάδων, ἀλλ' ἐπεὶ ἀναθαρρησαι ἐδύκει' πύλις, ἐξηλ ν καὶ τὴν κύλιν καὶ τοὐς νύμους παραδύντες οἶ-περ καὶ 16 παρέλαβον οἱ δ' ὁ περὶ τον μικράτην πολλαχύσεκα τῆς Ἀρκαδίας ἐμβαλύντες ἐλεηλάτουν τε καὶ προσέβαλλον προς τὰ τείχη ἔξω γαρ o τον Ἀρκάδων

ὁπλῖται παντάπασιν οὐκ ἀντεξησαν sτω τοὐς πελταστὰς ἐπεφύβηντο. οὐ μέντοι Λακεδαιμονίους υτως α οἱ πελτασταὶ ἐδεδίεσαν op ob ἀκοντίσματος οὐ προσησαν τοῖς ὁπλίταις ηδη γάρ ποτε καὶ ἐκ τοσούτου διώξαντες οἱ νεώτεροι τον Λακεδαικονίων λύντες --

17 έκτεινάν τινας αὐτον. . καταφρου τε δε οἱ αὐ- δαιμόνιοι τον πελταστον, ἔτι μαλλον τον αυτον συμμάχων κατεφρύνουν καὶ γὰρ οἱ Μαντινεῖς βοχθροαντές ποτε ἐπ' ἐκδραμόντας πελταστὰς ἐκ του ἐπὶ Λέχαιον τείνοντος τείχους, ἀκοντιζύμενοι ἐνέκλινάν τε καὶ ἀπέθανόν τινες αὐτον φεύγοντες οστε οἱ μὲν Λακεδαι- μύνιοι καὶ ἐπισκώπτειν ἐτόλμων, - οἱ συμμαχοι φοβοῖντο τοὐς πελταστὰς ῶσπερ μορμύνας παιδάρια αυτοὶ

143쪽

IV. Iv. v. 125

δὲ ἐκ του Λεχαίου ὁρμώμενοι συν μύρα καὶ τοῖς Κορινθίων φυγάσι κύκλω περὶ το ἄστυ τον Κορινθίων ἐστρατεύοντο οἱ δ' αἶ'Aθηναῖοι φοβούμενοι τὴν ἐώμην i8τον Λακεδαιμονίων, μὴ ἐπεὶ τα μακρὰ τείχη τῶν Κορινθίων διηρητο, ἔλθοιεν ἐπὶ σφας, γήσαντο κράτιστον εἶναι ἀνατειχίσαι τα διηρημένα πο Πραξίτα τείχη καὶ ἐλθόντες πανδημεὶ μετὰ λιθολόγων καὶ τεκτόνων τ μὲν προς Σικυονος καὶ πρις σπέρας ἐν ὀλίγαις μέραις πάνυ καλον ἐξετείχισαν το δε ωον

Astλλον κατὰ συχίαν ἐτείχιζον. . O δ αυ Λακεδαιμόνιοι ἐνθυμηθέντες τους Ἀργείους is τὰ μεν οἴκοι καρπουμένους, δομένους δὲ τω πολέμω, στρατευουσιν ἐά αὐτούς. Ἀγησίλαος δ' γεῖτο, καὶὁθώσας πασα αυτον τὴν χώραν, ευθυς ἐκεῖθεν ὐπερβαλὼν κατὰ Πνέαν εἰς Κόρινθον αἱρεῖ τὰ ἀνοικοδομηθεντα - τον Ἀθηναίων τείχη παρεγένετο δεαυτω καὶ δελφbς ελευτίας κατὰ θάλατταν, ἔχων τριήρεις περὶ δώδεκα ' στε μακαρίζεσθαι μῖν την

μητέρα, τι τη αὐτη μέρα ν ἔτεκεν ὁ μεν κατὰ γην τὰ τείχη τον πολεμίων, ὁ δε κατὰ θάλατταν τὰς ναυς καὶ τὰ νεώρια ρηκε. καὶ τότε μὲν ταυτα πράξας ὁ

Ἀγησίλαος τό τε τον συμμάχων στράτευμα διηκε καὶ se

τι πολιτικον οἴκαδε ἀπηγαγεν. Ἐκ δε τούτου Λακεδαιμόνιοι κούοντες τον φευ- V.

γύντων οτι οἱ ἐν τη πόλει πάντα μεν τὰ βοσκήματα χοιεν καὶ σωζοιντο ἐν τῶ Πειραίω πολλοὶ δε τρέφοιντο αὐτόθεν, στρατεύουσι πάλιν εἰς τὴν Κύρινθον, ωγησιλάου καὶ τότε γουμένου καὶ προτον μὲν ἡλθεν εἰς

Υσθμόν καὶ γὰρ ἡ ὁ μὴν ἐν Ἱσθμια γίγνεται,

καὶ οἱ Ἀργεῖοι αυτου ἐτύγχανον τότε ποιουντες τὴν θυσίαν τω Ποσειδονι δε υργους Κορίνθου φύντος.

144쪽

126 IV. V.

o δ' si σθοντο προσιόντα τον Ἀγησίλαον καταλιπόντες καὶ τὰ τεθυμένα καὶ τὰ ἀριστοποιούμενα μάλα συνπολλω φύβω ἀπεχώρουν εἰς ἄστυ κατὰ τὴν ἐπὶ Κεγχρειὰς ὁδόν. ὁ μέντοι Ἀγησίλαος ἐκείνους μεν καίπερ δρων οὐκ ἐδίωκε, κατασκηνήσας δὲ ἐν τ ιερῶ

αὐτός τε φ θεω ἔθυε καὶ περιέμενεν, ως οἱ φυγάδες τον Κορινθίων ἐποίησαν τῶ Ποσειδον τὴν θυσίαν καὶ τον αγῖνα ἐποίησαν δὲ καὶ οἱ Ἀργεῖοι απελθόντος Ἀγησιλάου αρχης πάλιν Ἱσθμια καὶ ἐκείνω, λειωτι μὲν α τον θλων δὶς καστος ἐνικήθη, ἔστι

ara δὶς γαυτοὶ ἐκηρύχθησαν τη δὲ τετάρτη μερα ὁ

Ἀγησίλαος γε προς το Πείραιον- στράτευμα ἰδών δὲ - πολλον φυλαττόμενον, ἀπεχώρησε μετ' αριστον προς το ἄστυ, ς προδιδομένης της πόλεως ωστε οἱ Κορίνθιοι δείσαντες μὴ προδιδοῖτο πό τινων ὐπύλις, μετεπέμψαντο τον φικράτη σὐν τοῖς πλείστοις τον

πελταστον αἰσθόμενος δὲ ὁ Ἀγησίλαος της νυκτις παρεληλυθότας αυτούς, ποστρέψας αμα τη μέρα εἰς το Πείραιον γε καὶ αὐτος μὲν κατὰ τὰ θερμὰ προίει, μύραν δὲ κατὰ τ ἀκρότατον ἀνεβίβασε καὶ ταύτη μὲν τὴν νύκτα ὁ μὲν προς ταῖς θέρμαις ἐστρατοπεδευετο, η δὲ μύρα τὰ κρα κατεχουσα ἐνυκτέρευσεν. ἔνθα δὴ καὶ ὁ Ἀγησίλαος μικρω καιρίω δ' ἐνθυμήματι ηὐδοκίμησε. τῖν γὰρ τη μύρα φερόντων τὰ σιτία οὐδενος πυρ εἰσενεγκύντος, ψύχους δὲ ὁντος διά τε τb πάνυ ἐφ' υψηλου εἶναι καὶ διὰ τι γενέσθαι δωρ καὶ χάλαζαν προς τὴν σπεραν, καὶ ἀνεβεβήκεσαν δὲ ἔχοντες οἷ δὴ θέρους σπειρία, ιγούντων δ' αὐτον καὶ ἐν σκύτω ἀθύμως προς τι δειπνον ἐχύντων, πέμπει ὁ Ἀγησίλαος οὐκ ἔλαττον δέκα φεροντας πυρ ἐν χύτραις. επειδὴ δὲ ἀνέβησαν ἄλλος αλλη, καὶ πολλὰ και μεγάλα

145쪽

IV. F.

πυρὰ ἐγένετο, τε πολλης λης παρούσης, πάντες μὲνηλείφοντο, πολλοὶ δὲ καὶ ἐδείπνησαν ἐξ ἀρχης φανερος δὲ ἐγένετο καὶ δ εδες του Ποσειδωνος ταύτη τη νυκτὶ καόμενος' φ' του δ' ἐνεπρήσθη οὐδεὶς οἶδεν ἐπεὶ δε ησθοντο οἱ ἐν τω Πειραίω τα κρα ἐχόμενα, ἐπὶ μὲν το ἀμύνασθαι Ουκέτι ἐτράποντο, εἰς δὲ το φαιον κατέφυγον καὶ ἄνδρες καὶ γυναῖκες καὶ MOλοι καὶ ἐλεύθεροι καὶ των βοσκημάτων τα πλεῖστα.ααι Ἀγησίλαος μὰν δὴ συν τω στρατεύματι παρὰ θαλατταν ἐπορεύετο δὲ μύρα μα καταβαίνουσα πbτων,κρων Οἰνύην τι ἐντετειχισμένον τεῖχος αἱρεῖ καὶ τὰ νύντα ελαβε, καὶ πάντες δὲ οἱ στρατιοται ἐν ταύτητη μερα πολλὰ τὰ ἐπιτήδεια ἐκ των χωρίων λάμβανον. οἱ δ' ἐν τ ιραίω καταπεφευγότες ἐξησαν, ἐπιτρέψοντες Ἀγησιλάω νονα ὁ τι βούλοιτο περὶ σφον ὁ δ' ἔγνω, σοι μὲν των σφαγέων σαν, παρα- δουναι--οὐ τοῖς φυγάσι, τὰ δ' ἄλλα πάντα πραθῆναι. ἐκ τούτου δε ἐξηει μὲν ἐκ του μαίου πάμπολλα τὰ αἰχμάλωτα πρεσβεῖαι δε αλλοθέν τε πολλαὶ παρησαν καὶ ἐκ Βοιωτων ῆκον ἐρησόμενοι τραν ποιοsντες εἰρήνης τύχοιεν. ὁ δὲ Ἀγησίλαος μάλα μεγαλο- φρύνως τούτους μὲν οὐδ' ὁραν ἐδόκει, καίπερ Φάρακος

του προξένου παρεστηκύτος αὐτοῖς, πως προσαγάγοι

καθημενος δ' ἐπὶ του περὶ τὴν λίμνην κυκλοτερους οἰκοδομήματος ἐθεώρει πολλὰ τὰ ἐξαγόμενα. των δὲ

Λακεδαιμονίων - των ὁπλων συν τοῖς δόρασι παρηκολούθουν φύλακες των αἰχμαλώτων, μάλα π των παρύντων θεωρούμενοι οἱ γὰρ εὐτυχο τε καὶ κρατουντες ἀεί πως ξιοθέατοι δοκοοσιν εἰναι ἔτι δὲ

καθημένου Ἀγησιλάου καὶ ἐοικότος ἀγαλλομέν τοις πεπραγμένοις, ἱππεύς τις προσήλαυνε καὶ μάλα ἰσχυ-

146쪽

ρῖς ἱδροντι τῶ ππω. πο πολλον δὲ ἐρωτώμενος δτι ἀγγέλλοι, ουδενὶ ἀπεκρίνατο, ἀλλ' ἐπειδὴ ἐγρος του Ἀγησιλάου, καθαλύμενος ἀπο του Ἀπου καὶ προ δραμὼν αὐτ μάλα σκυθρωπος δε λέγει τι της ἐν Αεχαίω μύρας πάθος. ὁ δ' ς κουσεν, εὐθυς τε ἐκτης δρας ἀνεπήδησε καὶ το δόρυ ἔλαβε καὶ πολεμάρχους καὶ πεντηκοντῆρας καὶ ξεναγοὐ καλεῖν τον κήρυκα ἐκέλευεν se δὲ συνέδραμον οὐτοὶ τοῖς μυἄλλοις εἶπεν, οὐ γάρ πω ριστοποίηντο, ἐμφαγουσιν τι δυναιντο κειν τὴν ταχίστην, αὐτος δὲ - τοῖς περὶ δαμοσίαν φηγεῖτο ἀνάριστος καὶ οἱ δορυφύροι τὰ πλα ἔχοντες παρηκολούθουν σπουδη του μενυφηγουμένου, των δὲ μετιόντων - δη δ' ἐκπεπερακότος αὐτου τὰ θερμὰ εἰς το πλατ του Λεχαίου, προσελάσαντες ἱππεῖς τρεῖς ἀγγέλλουσιν ὁτι οἱ νεκροὶ ἀνnρ - μένοι iησαν. ὁ δ' ἐπεὶ τουτο κουσε, θέσθαι κελεύσας τὰ πλα καὶ ὀλίγον χρονον ἀναπαυσας, ἀπηγε πάλιν τοστράτευμα ἐπὶ τ ιραιον τη δ υστεραία τὰ αἰχμάλωτα διετίθετο μ

οἱ δὲ πρέσβεις τον Βοιωτον προσκληθέντες καὶ ἐρωτώμενοι ο τι κοιεν, περὶ μὲν της εἰρήνης -κετι ἐμεμνηντο, εἶπον δὲ τι εἰ μή τι κωλύοι βουλοιντο εἰς αστυ πρις τοὐς σφετερους στρατιώτας παρελθεῖν. δ' ἐπιγελάσας 'Aλλ' ιδα μέν, ἔφη, τι οὐ τοὐς στρατιώτας ἰδεῖν βουλεσθε, αλλὰ τ ευτυχημα τον φίλων μῖν θεάσασθαι πόσον τι γεγένηται περιμείνατε υν, ἔφη ' ἐγ γὰρ μας αὐτις ἄξω, καὶ μαλλον με μου φύντες γνώσεσθε ποῖόν τι το γεγενημένον 10 ἐστι. καὶ ου ἐψευσατο, ἀλλὰ τη στεραία θυσάμενος ήγε προ τὴν πολιν et στράτευμα καὶ το μὲν τρωπαῖον ου κατέβαλεν, εἰ δέ τι ν λοιπον δένδρον, κύπτων

147쪽

IV. V.

καὶ κάων ἐπεδείκνυεν ο ουδεὶς ἀντεξηει ταυτα δὲ ποιήσας ἐστρατοπεδεύσατο περὶ το Λέχαιον κα τοὐς Θηβαίων μέντοι πρέσβεις εἰς με το στυ ου ἀνηκε, κατὰ θάλατταν δὲ εἰς Κρεοσιν ἀπέπεμψεν. ατε δὲ aήθους τοῖς Λακεδαιμονίοις γεγενημένης της τοιαέτης Ovμφορας, πολ πένθος ἡ κατὰ το Λακωνικb στράτευμα, πλὴν ὁσων ἐτέθνασαν ἐν χώρα η υἱοὶ πατέρες stδελφοί οἴτοι δ'Ἀσπερ νικηφοροι λαμπροὶ καὶ ἀγαλλόμενοι τὰ οἰκείω πάθει περιησαν. γένετο δε o II της μύρας πάθος τοιωδε τρόπω οἱ Ἀμυκλαῖοι αείποτε απέρχονται εἰς τα Ἀκίνθια ἐπὶ τον παιανα, άντε στρατοπεδευόμενοι τυγχάνωσιν ἐάν τε αλλως πως

ἀποδημουντες. καὶ τότε ὁ τους ἐκ πάσης της τρατιας Ἀμυκλαίους κατέλιπε μεν Ἀγησίλαος ἐν Λεχαίω. ὁ δ' ἐκεῖ φρουρον πολέμαρχος τους μεν ἀπο των συμμάχων φρουροις ἔταξε φυλάττειν το τεῖχος, αυτb δὲ συν τη τον ὁπλιτον καὶ τη των ἱππέων μύρα παρὰ τὴν πόλιν των Κορινθίων του Ἀμυκλαιεῖς παρηγεν. ἐπεὶ δὲ ἀπείχον σον εἴκοσιν τριάκοντα σταδίους 12του Σικυῖνος, ὁ με πολέμαρχος - τοῖς ὁπλίταις ουσιν ἐξακοσίοις ἀπηει πάλιν ἐπὶ το Λέχαιον, τον δ' ἱππαρμοστὴν ἐκέλευσε σὐν η τον ἱππέων μύρα, ἐπεὶ προπέμψειαν τοὐς Ἀμυκλαιεῖς μέχρι ὁποσου αὐτοὶ κελεύοιεν, μεταδιώκειν καὶ τι μὲν πολλοὶ σαν ἐντο Κορίνθω καὶ πελτασταὶ καὶ ὁπλιται οὐδεν γνόουν κατεφρόνουν δὲ διὰ τὰς ἔμπροσθεν τέχας μηδένα ἐπιχειρησαι σφίσιν ν οἱ δ' ἐκ το Κορινθίων ἄστεως, 13 Καλλίας τε ὁ Ἱππονίκου, τον Ἀθηναίων ὁπλιτον στρατηγῖν, καὶ φικράτης, τον πελταστον αρχων, καθοροντες αυτοὐς καὶ οὐ πολλοψ οντας καὶ ἐρημους καὶ πελ--στον καὶ ἱππέων, ἐνόμισαν ἀσφαλες εἶναι ἐπιθέσθαι,

148쪽

IV. V.

αὐτοῖς, πελταστικῶ εἰ μὲν γὰρ πορεύοιντο τη δi, ἀκοντιζομένους αν αυτοὐς ἐς τὰ γυμνὰ ἀπύλλυσθαι εἰ δ' ἐπιχειροῖεν διώκειν, αδίως αν ἀποφυγεῖν πελτασταῖς τοις ἐλαφροτάτοις τους ὁπλίτας γνύντες δὲ ταυτα14 ἐξάγουσι. καὶ ὁ μὲν Καλλίας παρέταξε τους ὁπλίτας οὐ πύρρω της πολεως, ὁ γ φικράτης λαβδεν τοὐς

πελταστὰς ἐπέθετο τη μύρα οἱ δε Λακεδαιμύνιοι ἐπεὶ ηκοντίζοντο καὶ ὁ με τις ἐτέτρωτο, ὁ δὲ καὶ ἐπεπτώκει, τούτους μὲν ἐκέλευον τοὐς πασπιστὰς ἀραμένους

ἀποφέρειν εἰς Λέχαιον καὶ οὐτοι μονοι της μύρας η ἀληθεία ἐσώθησαν ὁ δὲ πολέμαρχος ἐκέλευσε τὰ δέκα 1 αφ ῆβης ἀποδιοξαι οὐ προειρημένους δε δὲ ἐδίωκον, ρουν τε οὐδένα ἐξ ἀκοντίου βολῆς ὁπλῖται ὁντες πελταστάς καὶ γὰρ ἀναχωρεῖν αυτοὐς ἐκέλευε, πρὶν τοὐς ὁπλίτας ὁμοs γίγνεσθαι ἐπεὶ δὲ ανεχώρουν ωπαρμένοι, τε διώξαντες ως τάχους καστος εἶχεν ἀναστρέφοντες οἱ περὶ τον Σφικράτη, οῖ τε ἐκ του ἐναντίου πάλιν ηκόντιζον καὶ αλλοι ἐκ πλαγίου παραθέοντες

εἰς τὰ γυμνά. καὶ εὐθs μὲν ἐπὶ τη πρώτ διώξει

κατηκόντιζον ἐννέα η δέκα αυτον. οὐδὲ τοὐτο ἐγένετο, i πολ ηδη θρασύτερον ἐπέκειντο ἐπεὶ δὲ κακος μα- σχον, πάλιν ἐκέλευσεν ὁ πολέμαρχος διώκειν τὰ πεντεκαίδεκα ἀφ' βης. ἀναχωρο τε δε ἔτι πλείους αὐτον ob προτον ἔπεσον. δη δὲ τον βελτίστων ἀπολωλότων, οἱ ἱππεῖς αὐτοῖς παραγίγνονται καὶ - τούτοις αυθις δίωξιν ἐποιήσαντο δε δ' ἐνέκλιναν οἱ πελτασταί, ἐν τούτω κακος οἱ ἱππεῖς ἐπέθεντο Οὐ γὰρ λ ἀπέκτεινάν τινας αὐτον ἐδιωξαν, αλλὰ - τοις ἐκδρομοις ἰσομέτωποι καὶ ἐδίωκον καὶ ἐπέστρεφον. ποιο τες δὲ καὶ πάσχοντες τὰ ὁμοῖα τούτοις καὶ αὐθις, αυτοὶ μὲν Α ἐλάττους τε καὶ μαλακώτεροι ἐγίγνοντο,

149쪽

ο πολέμιοι θρασύτεροί τε καὶ αεὶ πλείους οἱ ἐγχει- ρουντες. ἀποροsντες δὴ συνίστανται ἐπὶ βραχύν τινα 17 γήλοφον, πέχοντα της μὲν θαλάττης ς δυο στάδια, του δὲ Λεχαίου ς ' ἐπτακαίδεκα στάδια αἰσθύ- μενοι δ' οἱ ἀπ το Λεχαίου, εἰσβάντες εἰς πλοιάρια παρέπλεον, ως ἐγένοντο κατὰ τον γήλοφον οἱ δ' ἀποροsντες δη, τι ἔπασχον μὲν κακος καὶ ἀπέθνησκον, ποιεῖν δὲ οὐδεν ἐδύναντο, πρb τούτοις δὲ δροντες καὶ τους ὁπλίτας ἐπιόντας, ἐγκλίνουσι. καὶ οἱ μεν ἐμπίπτουσιν αυτον εἰς τὴν θάλατταν, λίγοι δε τινες μετὰ των ἱππέων εἰς Λέχαιον ἐσώθησαν. ἐν πάσαις δε ταις μάχαις καὶ τ φυγη ἀπέθανον περὶ πεντηκοντα καὶ διακοσίους. καὶ ταυτα μὲν ουτως ἐπε ὶ πρακτο

Ἐκ δὲ τούτου ὁ Ἀγησίλαος τὴν μὲν σφαλεῖσαν μύραν ἔχων ἀπίει, ἄλλην δὲ κατέλιπεν ἐν et Λεχαίω.διιων δὲ ἐπὶ οἴκου μὲν ἐδύνατο ὀψιαίτατα κατήγετο εἰς τὰς πύλεις, Δ δ' ἐδύνατο πρωαίτατα ξωρματο. παρὰ δε Μαντίνειαν ἐξ υρχομενο ὁρθρου ἀναστὰς ἔτι σκοταῖος παρηλθεν ουτω χαλεπος ν ἐδόκουν οἱ στρατιοται τους Μαντινέας ἐφηδομένους τω δυστυχηματι θεάσασθαι ἐκ τούτου δὲ μάλα καὶ ταλλα ἐκ- 'ετύγχανεν φικράτης καθεστηκοτων γὰρ φρουρῖν ἐν Σιδουντι με καὶ Κρομμυονι πb Πραξίτου, τε ἐκει- τος εἷλε ταυτα τὰ τείχη, ἐν Oινύη δε π Ἀγησιλάου, λεπερ- Πείραιον ἐάλω, πάνθ' εἷλε ταsτα τὰ χωρία. τι μέντοι Λέχαιον ἐφρούρουν οι Λακεδαιμόνιοι καὶ οἱ σύμμαχοι οἱ φυγάδες δὲ τον Κορινθίων, οὐκέτι πεζηπαριόντες ἐκ Σικυῖνος διὰ τὴν της μύρας δυστυχίαν, ἀλλὰ παραπλέοντες εἰς Λέχαιον καὶ ἐντεῖθεν ὁρμώμενοι, πράγματα εἶχύν τε καὶ παρειχον τοις ἐν τ αστει.

150쪽

132 IV. VI.

vi. Μετὰ δὲ τουτο οἱ Ἀχαιοὶ ἔχοντες Καλυδονα, τ παλαὰν Αἰτωλίας ν καὶ πολίτας πεποιημένοι τους Καλυδωνίους, φρουρεῖν ναγκάζοντο ἐν αὐτη οἱ γαρ

Ἀκαρνανες ἐπεστράτευον, καὶ τον Ἀθηναίων δὲ καὶ Βοιωτον συμπαρησάν τινες αὐτοῖς δια ἐν συμμάχους εἶναι πιεζόμενοι ουν υ αὐτον οἱ Ἀχαιοὶ πρέσβεις πέμπουσιν εἰς τὴν Λακεδαίμονα οἱ δ' ἐλθόντες ἔλεγον 2 τι οὐ δίκαια πάσχοιεν ὐπο τον Λακεδαιμονίων μεῖς

μὲν γάρ, ἔφασαν, μιν ω ἄνδρες, πως αν μεῖς παραγγέλλητε συστρατευύμεθα καὶ πύμεθα ποι νῆγησθε μεῖς δὲ πολιορκουμένων μον πο Ἀκαρνάνων και τον συμμάχων αὐτοῖς Ἀθηναίων καὶ Βοιωτον οὐδεμίαν ἐπιμέλειαν ποιεῖσθε. υκ αν ουν δυναίμεθα

ημεῖς τούτων Osτω γιγνομένων ἀντέχειν, ἀλλ' η ἐάσαντες b ἐν Πελοποννήσω πόλεμον διαβάντες πάντες πολεμήσομεν Ἀκαρνασί τε καὶ τοῖς συμμάχοις αὐτον,/ὶ η εἰρήνην ποιησύμεθα ὁποίαν ἄν τινα δυνώμεθα. ν3 ταοτα δ' ἔλεγον παπειλοsντες τοῖς ΛακεδαιμονίοWἀπαλλαγήσεσθαι της συμμαχίας, εἰ μὴ αὐτοῖς ἀντεπικουρήσουσι. τούτων δὲ λεγομένων ἔδοξε τοῖς τυφόροις καὶ si ἐκκλησία ἀναγκαῖον εἶναι στρατεύεσθαι μετὰ τον χαιον ἐπὶ τους Ἀκαρνθνας καὶ ἐκπέμπου- σιν Ἀγησίλαον, δύο μύρας ἔχοντα καὶ τον συμμάχων τ μερος. οἱ μέντοι Ἀχαιοὶ πανδημεὶ συνεστρατεύοντο.

σαεὶ δὲ διέβη ὁ Ἀγησίλαος, πάντες μὰν οἱ ἐκ αγρον Ἀκαρνανες ἔφυγον εἰς τα αστη, πάντα δὲ τὰ βοσκήματα ἀπεχώρησε πύρρω, πως μὴ λίσκηται ποτου στρατεύματος. ὁ δ' Ἀγησίλαος ἐπειδὴ ἐγένεeto ἐν τοῖς ὁρίοις της πολεμίας, πέμψας εἰς Στράτον προς δκοινον τον Ἀκαρνάνων εἶπεν ως, εἰ μὴ παυσάμενοι της προς Βοιωτοὐς καὶ Ἀθηναίους συμμαχίας αυτοὐς