Historia Graeca

121쪽

IV. I.

εόρακας αὐτου ς καλός ἐστι Tr δ' o μελλω καὶ γὰρ σπέρας συνεδείπνουν αὐτω. ούτου με φασι τὴν θυγατέρα αὐτω καλλίονα εἶναι. , Λί', ἔφη δυτυς, καλὴ γάρ ἐστι. Ἀαὶ θω μέν, ἔφη, ἐπεὶ φίλος

ὴμῖν γεγένησαι, συμβουλεύοις αν σοι τὴν παῖδα αγεσθαι γυναῖκα, καλλίστην μὲν ουσαν, οὐ τί ἀνδρὶ ηδιον πατρος δ' εὐγενεστάτου, δύναμιν δ' ἔχοντος τοσαύτην, ς π Φαρναβάζου ἀδικηθεὶς ουτω τιμωρεῖται αὐτον στε φυγάδα πάσης της χώρας, Δ ὁρας, πεποίηκεν. ἴσθι μέντοι, ἔφη, τι σπερ ἐκεῖνον Θρθριν δντα δύναται τιμωρεῖσθαι, sτω καὶ φίλον ανδρα εὐεργετεῖν αν δύναιτο. νομιζε δὲ τούτων πραχθέντων μηκεῖνον ἄν σοι μόνον κηδεστὴν εἶναι, ἀλλακαὶ με καὶ τους αλλους Λακεδαιμονίους, μον δ' ηγοιμενων της Ἐλλάδος καὶ την ἄλλην Ἐλλάδα καὶ μὴν μεγαλειοτέρως γε σου, εἰ ταυτα πράττοις, τίς αν ποτε γημειε ποίαν γὰρ νύμφην πώποτε τοσομοι ἱππεῖς καὶ πελτασταὶ καὶ ὁπλῖται προέπεμψαν σοι τὴν σὴν γυναῖκα εἰς τον ον οἶκον προπέμψειαν αν καὶ δυτυς ἐπήρετο Λοκουντα δ', ἔφη, o Ἀγησίλαε, ταυτα 10 καὶ Σπιθριδάτη λέγεις - οὐ θεούς, ἔφη ὁ Ἀγησίλαος, ἐκεῖνος μεν με γε οὐκ ἐκέλευσε ταυτα λέγειν θω μέντοι, καίπερ περχαίρων, ταν ἐχθρb τιμω- ρῖμαι, πολυ μαλλύν μοι δοκ2 δεσθαι, ταν τι τοῖς φίλοις ἀγαθον ἐξευρίσκω. ουν, ἔφη, ου πυνθάν 11 . εἰ καὶ ἐκείνω βουλομένω ταυ ἐστί; και ὁ Ἀγησίλαος, πτ', ἔφη, μεῖς, ω Ἐριππίδα, καὶ διδάσκετε αὐτον

βουληθηναι ἄπερ μεῖς οἱ μὲν ii ἀναστάντες ἐδίδασκον 12 ἐπεὶ δὲ διέτριβον Βούλει, ἔφη, vis καὶχμεῖς δεsροκαλέσωμεν αὐτόν Πολύ γ' αν οἶμαι μαλλον - σos

πεισθῆναι αὐτον ' πωτον αλλων απάντων ἐκ τούτου

122쪽

104 v. I.

δὴ ἐκάλει ὁ Ἀγησίλαος τον Σπιθριδάτην τε καὶ τους 13 ἄλλους προσιόντων δ' εὐθυς εἶπεν ὁ Ἐριππίδας Nμὲν αλλα, ω Ἀγησίλαε, τὰ ηθέντα τί ἄν τις μακρολογοίη τέλος δὲ λέγει Σπιθριδάτης παν ποιεοῦν ν14 δέως ὁ τι σοὶ δοκοίη Ἐμοὶ μὰν τοίνυν, ἔφη, δοκεῖ, ὁ γησίλαος, δε μέν, Δ Σπιθριδάτα, τέχη ἀγαθηδιδύναι 'υτυ τὴν θυγατέρα δὲ λαμβάνειν τὴν μέντοι παῖδα προβρος οὐκ αν δυναίμεθα πεζ' ἀγαγεῖν. Ἀλλα ναὶ μὰ de ἔφη δ πιτυς, κατὰ θάλατταν δη15 αν πέμποιτο, εἰ σὐ βουλοιο ἐκ τούτου δεξιὰς δόντες καὶ λαβύντες ἐπὶ τουτοις ἀπέπεμπον - πιτυν. εο ς ὁ Ἀγησίλαος, ἐπεὶ ἔγνω αὐτον σπευ-

δοντα, τριήρη πληρώσας και αλλίαν Λακεδαιμόνιον κελεύσας ἀπαγαγεῖν τὴν παῖδα αὐτb Dia ασκυλειου ἀπεπορευετο, ἔνθα καὶ τὰ βασίλεια ἡ Φαρναβάζω, καὶ κομαι περὶ αὐτὰ πολλαὶ καὶ μεγάλαι καὶ αφθονα ἔχουσαι τὰ ἐπιτήδεια, καὶ θηραι αἱ με καὶ ἐν περιειργμένοις παραδείσοις, αἱ δὲ καὶ ἀναπεπταμένοις τύποις, πάρο1 καλαι παρέρρει δὲ καὶ ποταμb παντοδαπον ἰχθυων πλήρης ην δὲ καὶ τὰ πτηνὰ φθονα τοῖς δρνιθευσαι δυναμένοις ἐνταυθα μὲν δὴ διεχείμαζε, καὶ αὐτόθεν καὶ συν προνομαῖς τὰ ἐπιτήδεια et στρατια λαμβάνων. I καταφρονητικος δέ ποτε καὶ φυλάκτως διὰ το μηδενπρύτερον ἐσφάλθαι λαμβανόντων τῖν στρατιωτον τὰ ἐπιτήδεια, ἐπέτυχεν αυτοῖς ὁ Φαρνάβαζος κατὰ το πεδίον ἐσπαρμένοις, αρματα μὲν ἔχων δύο δρεπανηφύρα, ἱππέας 2 Δ τετρακοσίους διὰ γὰρ το φοβεῖσθαι μή, εἴ που κατασταίη, κυκλωθεὶς πολιορκοῖτο, ἄλλοτε ἄλλη τῆς

χώρας προι, σπερ οἱ νομάδες, καὶ μάλα ἀφανίζων

18 τὰς στρατοπεδευσεις οι δ' Ἐλληνες ο εἶδον αὐτουπροσελαυνοντα, συνέδραμον δε εἰς πτακοσίως ὁ δ'

123쪽

ΙV. I. 105

οὐκ ἐμέλλησεν, ἀλλὰ προστησάμενος τὰ ἄρματα αὐτος δε συν τοῖς ἱππευσιν πισθεν γενόμενος, ἐλαύνειν εἰς αὐτοψ ἐκέλευσεν. ἡ δε τὰ αρματα ἐμβαλόντα is διεσκέδασε o θρύον, ταχ οἱ ἱππεῖς κατέβαλον ς εἰς κατb ανθρώπους, οἱ δ' αλλοι κατέφυγον προς

Ἀγησίλαον ἐγγὐ γὰρ ἔτυχε σὐν τοις ὁπλίταις ν. ἐκ δε τούτου τρίτη ' τετάρτη μερα αἰσθάνεται δ 20 Σπιθριδάτης τι Φαρνάβαζον ἐν Καυη κεμ μεγάλη

στρατοπεδευόμενον απέχοντα στάδια ς ἐξήκοντα καὶεκατόν, καὶ Θυς λέγει πρις τον Ηριππίδαν καὶ 21 ὁ Ἀριππίδας ἐπιθυμων λαμπρόν τι ἐργάσασθαι, αἰτεῖτιν Ἀγησίλαον ὁπλίτας τε εἰς δισχιλίους καὶ πελταστὰς αλλους τοσουτους καὶ ιππέας τους τε Σπιθριδάτου καὶ τους Παφλαγμα καὶ των Ἐλλήνων ὁπόσους πείσειεν. ἐπεὶ δε ὐπέσχετο αὐτω, ἐθύετο καὶ αμα δείλn καλλιερη-22σάμενος κατέλυσε τὴν θυσίαν. ἐκ δε τούτου δειπνη- σαντας παρήγγειλε παρεῖναι προσθεν του στρατοπέδου. σκύτους δε γενομένου οὐδ' οἰήμίσεις εκάστων ἐξῆλθον. οπως δε μή, εἰ ἀποτρέποιτο, καταγελωεν αὐτο οἱ 23αλλοι τριάκοντα, ἐπορεύετο συν η εἶχε δυνάμει. Jμα ετη μερα ἐπιπεσον η Φαρναβάζου στρατοπεδεία, της με προφυλακῆς αὐτου Μυσῖν φύντων πολλοὶ επεσον αυτοὶ δε διαφεύγουσι τ δε στρατόπεδον

ἁλίσκεται, καὶ πολλὰ μεν ἐκπώματα καὶ αλλα δὴ οἷα Φαρναβάζου κτήματα, προ δε τούτοις σκεύη πολλὰ καὶ ποζύγια σκευοφόρα ἐπεὶ δε τὰ ληφθέντα χρη- 26ματα ἀπήγαγον οι τε Παφλαγύνες καὶ ὁ Σπιθριδάτης, υποστησας ριππίδας ταξιάρχους καὶ λοχαγοὐς ἀφείλετο

απαντα τύ τε Σπιθριδάτην καὶ τοὐς Παφλαγονας, ῖνα δὴ πολλὰ ἀπαγάγοι τὰ αἰχμάλωτα τοῖς λαφυροπώλαις ἐκεινοι μέντοι ταοτα παθόντες οὐκ νεγκαν, αλλ' β 27

124쪽

106 v. I.

ἀδικηθέντες καὶ ἀτιμασθέντες νυκτος συσκευασάμενοιωχοντο ἀπιόντες εἰς Σάρδεις προς Ἀριαῖον, πιστευ-

σαντες, ὁτι καὶ ὁ Ἀριαῖος ἀποστὰς βασιλέως ἐπολέμησεν αὐτῶ. Ἀγησιλά μὲν δὴ της ἀπολείψεως του Σπιθριδάτου καὶ του Μεγαβάτου καὶ τον Παφλαγόνων οὐδὲν ἐγένετο βαρυτερον ἐν τη στρατεία. Ην δέ τις Ἀπολλοφάνης Κυζικηνός, ὁ καὶ Φαρναβάζω ἐτύγχανεν ἐκ παλαιο ξένος ν καὶ γησιλάωκα ἐκεῖνον τι χρύνον ἐξενώθη οἶτος ουν εἶπε προρτον Ἀγησίλαον Δ οχια συναγαγε, αὐτῶ ν εἰς λύγους περὶ φιλίας Φαρνάβαζον οὐδ' κουσεν αὐτου, σπονδὰς λαβὼν καὶ δεξιὰν παρην γων τον Φαρνάβαζον εἰς συγκείμενον χωρίον, ἔνθα δὴ Ἀγησίλαος

καὶ οἱ περ αυτbν τριάκοντα χαμαὶ ἐν πύα τινὶ κατακε

μενοι ἀνέμενον ὁ δὲ Φαρνάβαζος ήκεν ἔχων στολὴν

πολλου χρυσο ἀξίαν. ποτιθέντων δὲ - τον

θεραπήντων απτά, ἐφ' ἁ καθίζουσιν οἱ Πέρσαι μαλακος, σχυνθη ἐντρυφῆσαι, δρον του Ἀγησιλάου τὴν φαυλύτητα κατεκλίθη ουν καὶ αὐτος σπερ εἶχε χαμαί. καὶ προτα μὲν ἀλλήλους χαίρειν προσεῖπαν, ἔπειτα τὴν δεξιὰν προτείναντος του Φαρναβάζου ἀντι- προυτεινε καὶ ὁ Ἀγησίλαος μετὰ δὲ τομο ηρξατο λύγ ὁ Φαρνάβαζος καὶ γαρ ἡ πρεσβυτερος ' Ἀγησίλαε καὶ πάντες οἱ παρύντες Λακεδαιμονιοι isti μιν, τε τοῖς Ἀθηναίοις πολεμεῖτε, φίλος καὶ συμμαχος γενόμην, καὶ τ μὲν ναυτικον το μέτερον χρήματα παρέχων ἰσχυριν ἐποίουν, ἐν δὲ τη γ αυτος π του Ἀπου μαχύμενος μεθ' ὐμον εἰς τὴν θάλατταν κατεδίωκον του πολεμίους. καὶ διπλουν σπερ ισσαφέρνους ουδὲν πώποτέ μου ουτε ποιήσαντος os εἰπόντος προς μας ἔχοιτ ῶν κατηγορῆσαι ν τοιοῖτο δὲ

125쪽

Iv. I. 107γενόμενος νυν ουτω διάκειμαι φ' μον Δ οὐδεδεῖπνον ἔχω ἐν τη ἐμαυτο χώρα, εἰ μή τι - αν Ῥεῖς λίπητε συλλέξομαι, σπερ τα θηρία. δ δέ μοιο πατὴρ καὶ οἰκήματα καλὰ καὶ παραδείσους καὶ δενδρων καὶ θηρίων μεστους κατέλιπεν, ἐφ' οἷς ηὐφραι-τήμην, ταμα πάντα ὁρατὰ μεν κατακεκομμενα τα δεκατακεκαυμενα. εἰ - ἐγω μὴ γιγνώσκω μήτε τα σια μήτε τὰ δίκαια, μεῖς δὴ διδάξατέ με οπως ταυτεστὶν ανδρον ἐπισταμένων χάριτας ἀποδιδόναι δ μεν ετ τ' εἶπεν. οἱ δε τριάκοντα πάντες μεν προχυνθησαναυτὸν καὶ ἐσιώπησαν δ δε Ἀγησίλαος χρύνω ποτε εἶπεν Ἀλλ' οἶμαι μέν σε, o Φαρνάβαζε, εἰδέναι τι καὶ ἐν ταῖς Ἐλληνικαῖς πύλεσι ξενοι ἀλλήλοις γίγνονταιανθρωποι. ουτοι δέ, ὁταν αἱ πύλεις πολέμιαι γένωνται, συν ταῖς πατρίσι καὶ τοῖς ἐξενωμένοις πολεμουσι καί, α Ουτω τυχωσιν, ἔστιν τε καὶ ἀπέκτειναν ἀλλήλους. καὶ μεῖς Ουν νυν βασιλεῖ τω μετέρω πολεμουντες

πάντα ναγκάσμεθα τὰ ἐκείνου πολεμια νομίζειν σοί γε μέντοι φίλοι γενέσθαι περὶ παντος αν ποιησαίμεθα. καὶ εἰ μευ ἀλλάωσθαί σε ἔδει αντὶ δεσπότου βασιλέως 358 ς δεσπότας, οὐκ αν ἔγωγε σοι συνεβουλευον νυν ὁ ἔξεστί σοι μεθ' ημον γενομένω μηδένα προσκυνουντα μηδε δεσπύτην ἔχοντα αν καρπουμενον τὰ σαυτου. καίτοι ἐλεύθερον εἶναι θ μεν οἶμαι ἀντάξιον εἶναιτο πάντων χρημάτων οὐδε μεντοι τουτωσε κελευομεν, 36 πένητα μέν, ἐλευθερον δ' εἶναι, αλλ' μῖν συμμάχοις χρώμενον αυξειν μὴ τὴν βασιλέως αλλὰ τὴν σαυτου ἐρχαν, τους νυν ὁμοδουλους σοι καταστρεφύμενον, ωστε σοὐς πηκύους εἶναι καίτοι εἰ μα ἐλευθερος, εἴη καὶ πλούσιος γενοιο, τίνος α δέοι μὴ οὐχὶ άμπαν ευδαίμων εἶναι Ουκουν, ἔφη ὁ Φαρνάβαζος, 37

126쪽

απλος μῖν ποκρίνωμαι περ ποιήσω Πρέπει γουν σοι. πι τοίνυν, ἔφη, ἐὰν βασιλευς ἄλλον μεν στρατηγον πέμπη. με δε πήκοον ἐκείνου τάττη, βουλήσομαι μῖν καὶ φίλος καὶ συμμαχος εἶναι ἐὰν μέντοιμοι τὴν ἀρχὴν προστάττη - τοιουτόν τι, ως ἔοικε, φιλοτιμία ἐστίν - ευ χρὴ εἰδέναι τι πολεμησω μω38 ῶς αν δύνωμαι αριστα ἀκουσας ταυτα ὁ Ἀγησίλαος ἐλάβετο τῆς χειρος αὐτου καὶ εἶπεν ἴθ' ω λωστε Ου, τοιουτος ων φίλος μῖν γένοιο ἔν δ' οὐν ἔφη,

ἐπίστω, τι νυν τε πειμι ῶς αν δύνωμαι τάχιστα ἐκ τῆς σῆς χώρας του τε λοιπου, καν πύλεμος , εως νει αλλον χωμεν στρατευεσθαι, σου τε καὶ τον ον ἀφεξύμεθα. 39 ουτων δε λεχθέντων διελυσε τὴν συνοδον καὶ

μεν Φαρνάβαζος ἀναβὰς ἐπὶ τον Ἀπον ἀπίει, ὁ δε ἐκ τῆς Παραπίτας υῖς αὐτου, καλος ἔτι ων, πολειφθεὶς καὶ προσδραμών Σένον σε, ἔφη, o Ἀγησίλαε, ποιουμαι. ' ci δέ γε δέχομαι Μέμνησό νυν, ἔφη. καὶ εὐθυς

τ παλτόν - εἶχε δε καλόν - ἔδωκε τῶ Ἀγησιλάω. δε δεξάμενος, φάλαρα εχοντος περὶ τω - γδαίου του γραφέως πάγκαλα, περιελὰν ἀντέδωκεν αὐτῶ τότε μεν οὐν ὁ παῖς ἀναπηδησας ἐπὶ το ῖππον μετεδίωκε 40 τον πατέρα. ος δ' ἐν τη του Φαρναβάζου ποδημία

ἀποστερον δελφος τὴν ἀρχὴν φυγάδα ἐποίησε τον τῆς

Παραπίτας Αν, τά τ' ἄλλα ὁ Ἀγησιλαος ἐπεμελεῖτο αὐτου, καὶ ἐρασθέντος αὐτου του Εὐάλκους υίεος Ἀθηναιου, πάντ' ἐποίησεν πως α δ ἐκεἴνον ἐγκριθει. τ στάδιον ἐν λυμπία, μέγιστος δε τον παίδων.41 α τοτε δή, σπερ εἶπε πρις τον Φαρνάβαζον, εὐθὐς πεπορευετο ἐκ τῆς χώρας σχεδον δε καὶ ἔαρηδη πέφαινεν ἀφικομενος δ' εἰς Θήβης πεδίον κατ-

127쪽

IV. I. II. 109

εστρατοπεδεύσατο περὶ το της Ἀστυρηνῆς Ἀρτέμιδος ιερύν, καὶ ἐκεῖ πρbes εἶχε συνέλεγε πανταχύειν παμπληθες στράτευμα παρεσκευάζετο γαρ πορευσύμενος οὐδέναιτο ἀνωτάτω, νομίζων ὁπόσα ὁπισθεν ποιήσαιτο ἔθνη πάντα ἀποστήσειν βασιλέως.

Ἀγησίλαος μεν δὴ ἐν τούτοις ἡκ οἱ δὲ Λακεδαι n. μόνιοι ἐπεὶ σαφος vsθοντο τά τε χρήματα ἐληλυθότα εἰς τὴν Ἐλλάδα καὶ τὰς μεγίστας πόλεις συνεστηκυίας ἐπὶ πολέμω ρδ εαυτούς, ἐν κινδύω τε τὴν πολιν

ἐνύμισαν καὶ στρατεύειν ἀναγκαῖον γησαντο εἶναι καὶ αὐτά με ταοτα παρεσκευάζοντο, εὐ- δε καὶ ἐπὶ τον Ἀγογίλαον πέμπουσιν Ἐπικυδιδαν ὁ δ' ἐπεὶ ἀφίκετο,

τά τε ἄλλα διηγεῖτο ς ἔχοι καὶ ὁτι η πολις ἐπιστέλλοι αυτ βοηθεῖν ς τάχιστα τη πατρίδι ὁ δε Ἀγησιλαος 3 ἐπεὶ κουσε, χαλεπος μεν νεγκεν, ἐνθυμούμενος καὶ oων τιμω καὶ - ἐλπίδων ἀποστεροῖτο, δμως δεσυγκαλέσας τοὐς συμμάχους ἐδήλωσε τὰ ὁπο της πύλεως παραγγελλόμενα, καὶ εἶπεν τι ἀναγκαῖον εἴη βοηθειντο πατρίδι ἐὰν μέντοι ἐκεῖνα καλος γένηται, ὁ ἐπίστασθε, ἔφη, ω ἄνδρες σύμμαχοι, ὁτι οὐ μὴ ἐπιλάθωμαιυμον, ἀλλὰ πάλιν παρέσομαι πράξων ων μεῖς δεῖσθε. ἀκουσαντες δε ταυτα πολλοὶ μεν ἐδάκρυσαν, πάντες οδ' ἐψηφίσαντο βοηθεῖν με Ἀγησιλάου τη Λακεδαίμονι εἰ δε καλος τἀκεῖ γένοιτο, λαβόντες αυτον πάλινῆκειν εἰς τὴν Ἀσίαν. καὶ οἱ μεν ηε συνεσκευάζοντο

Δ ἀκολουθήσοντες. ὁ δ' Ἀγησίλαος ἐν μὲν ηυσί.

κατέλιπεν Esξενον ἀρμοστὴν καὶ φρουροὐς παρ' αὐτω

οὐκ ἔλαττον τετρακισχιλίων, να δύναιτο διασωζειν τὰς πύλεις αὐτος δε ρων τι οἱ πολλοὶ των στρατιωτον μένειν ἐπεθύμουν μῆλλον η ἐφ Ἐλληνας στρατεύεσθαι, βουλώμενος ς βελτίστους καὶ πλείστους αγειν

128쪽

110 IV. .

μεν αυτου, θλα προύθηκε ταῖς πόλεσιν, τις αριστον στράτευμα πέμποι, καὶ τον μισθοφύρων τοῖς λοχαγοῖς, ὁστις εὐοπλότατον λόχον ἔχων συστρατεύοιτο καὶ ὁπλι- τον καὶ τοξοτον κά πελταστον προεῖπε δὲ καὶ τοῖς ἱππάρχοις, στις εὐιπποτάτην καὶ εὐοπλοτάτην τάξιν παρέχοιτο, ως καὶ τούτοις νικητήριον δώσων τὴν δὲ

κρίσιν ἔφη ποιήσειν, ἐπεὶ διαβαίησαν ἐκ της Ἀσίας εἰς τὴν Εὐρώπην, ἐν χερρονήσω, πως ὁ εἰδείησαν

ὁτι τοὐς στρατευομενους δεῖ εὐκρινε, ἡ δὲ τὰ αθia τὰ μὲν πλεῖστα πλα ἐκπεπονημένα εἰς κόσμον-πὶ ὁπλιτικὰ καὶ ἱππικά ῆσαν δὲ καὶ στέφανοι χρυσοῖ ταδὲ πάντα αθλα οὐκ ἔλαττον ἐγένοντο ναπ τεττάρων ταλάντων τοσούτων μέντοι ἀναλωθέντων, παμπόλλων χρημάτων ὁπλα εἰς τὴν στρατιὰν κατεσκευάσθη isti δὲ διέβη τιν Ελλήσποντον, κριταὶ κατεστησαν Λακεδαιμονίων με Μένασκος καὶ ιριππίδας καὶ 'ορσιππος, τον δὲ συμμάχων εἷς ἀπ πολεως. καὶ Ἀγησίλαος μέν, ἐπεὶ τὴν κρίσιν ἐποίησεν, ἔχων το στράτευμολορεέετο τὴν αυτὴν ὁδον ῆνπερ βασιλεὐς 3τε ἐπὶ τὴν

Ελλάδα ἐστράτευεν.

Ἐν δὲ τούτω οἱ μὲν ἔφοροι φρουρὰν ἔφηναν δὲ πόλις, ἐπεὶ Ἀγησίπολις παῖς ἔτι ν, Ἀριστύδημον

του γενους ὁντα καὶ προδικον του παιδος, γεῖσθαι το10 στρατια ἐκελευον ἐπεὶ δ' ἐξησαν μεν οἱ Λακεδαιμόνιοι, συνειλεγμένοι δ' ησαν οἱ ἐναντίοι, συνελθόντες ἐβοv-λεύοντο πῖς αὐτὴν μάχην συμφορώτατα σφίσιν αυτοῖς

11 ποιήσαιντο. ιμόλαος μὲν δὴ Κορίνθιος ἔλεξεν Auἐμοὶ δοκεῖ, ἔφη, Ἀνδρες σύμμαχοι, μοιον εἶναι τοτον Λακεδαιμονίων πρθγμα οἷόνπερ- τον ποταμον, οῖ τε γαρ ποταμοὶ πρις με ταῖς πηγαις ου μεγάλ' εἰσὶν ἀλλ' εὐδιάβατοι, ὁσω ν ὰν πορρωτέρω γίγνωντgi,

129쪽

ἐπεμβάλλοντες ἔτεροι ποταμοὶ ἰσχυρότερον αυτον τορεsμα ποιοsσι, καὶ οἱ Λακεδαιμόνιοι σαυτως, ἔνθεν 12 με ε ξέρχονται, αὐτοὶ μύνοι εἰσί, προῖόντες δε καὶ παραλαμβάνοντες τὰς πόλεις πλείους τε καὶ δυσμαχώ-μτεροι γίγνονται. ὁρω δ' ἔγωγε, ἔφη, καὶ ὁπόσοι σφῆκας ἐξαιρεῖν βούλονται, ἐὰν μεν ἐκθέοντας τοὐς

σφῆμα πειρονται θηραν, πο πολλον τυπτομένους ἐὰν ν ἔτι ἔνδον ἔντων τ πυρ προσφέρωσι, πάσχοντας μεν ουδέν, χειρουμένους δε τους σφηκας ταμ οὐν ἐνθυμούμενος γοsμαι κράτιστον εἶναι μάλιστα μεν ἐν uvτη, εἰ δε μή, τι ἐγγύτατα της Λακεδαίμονος τὴν μάχ ην ποιεῖσθαL δόξαντος δ' υ λέγειν αὐτο ἐφηφίσαντο ταυτα. ἐν δε περὶ γεμονίας τε διεπράτ- 13rovet καὶ διωμολογοοντο εἰς πύσους δέοι τάττεσθαι παν- στράτευμα, πως μὴ λίαν βαθείας τὰς φάλαγγας ποιούμεναι αἱ πόλεις κύκλωσιν τοις πολεμίοις παρέχοιεν, ἐν τούτω οἱ Λακεδαιμόνιοι καὶ Q. πεγεάτας παρειληφότες καὶ Μαντινέας ἐξησαν τὴν ἀμφίαλον καὶ 14 πορευύμενοι, σχεδόν τι - οἱ μεν περὶ τους Κορινθίους ἐν τη Νεμέα σαν, οἱ δε Λακεδαιμόνιοι καὶ οἱ συμμαχοι ἐν τω Σικυονι. ἐμβαλόντων δε αυτον κατὰ τὴν Ἐπιείκειαν το μεν προτον ἐκ τον περδεξίων βάλλοντες αυτοὐς καὶ τοξεύοντες μάλα κακος ἐποίουν οἱ γυμνητε τῖν αντιπάλων ως δὲ κατέβησαν ἐπὶ i5 θάλατταν, ταύτη προησαν διὰ του πεδίου, τέμνοντες καὶ κάοντες τὴν χώραν καὶ οἱ ἔτεροι μέντοι απελθόντες καπεστρατοπεδεύσαντο, ἔμπροσθεν ποιησάμενοι τὴν χαρα- - ἐπεὶ δε προῖόντες οἱ Λακεδαιμόνιοι οὐκέτι δέκαοτάδια ἀπεῖχον τον πολεμίων, κακεῖνοι αὐτο στρατοπεδευσάμενοι συχίαν εἶχον. Φράσω δε καὶ τ πληθος κατέρων. συνελέγησαν 16

130쪽

γὰρ ὁπλιται Λακεδαιμονίων μὲν εἰς ξακισχιλίους,υλείων δὲ καὶ ρινυλίων καὶ Ἀκρωρείων καὶ Αασιωνίων ἐγρος τρισχίλιοι καὶ Σικυωνίων πεντακέσιοι καὶ χίλιοι, Ἐπιδαυρίων δὲ καὶ ροιζηνίων καὶ ' - μιονέων καὶ Ἀλιον ἐγένοντο οὐκ ἐλάττους τρισχιλίων. πρις δὲ τούτοις ἱππεῖς μὲν Λακεδαιμονίων περὶ ἐξακοσίους, μοες δὲ τοξόται κολουθουν Δ τριακόσιοι, καὶ μὴν σφενδονηται Μαργανέων καὶ Λετρίνων καιἈμφιδύλων οὐκ ἐλάττους τετρακοσίων Φλειάσιοι μέντοι οὐκ κολουθουν ἐκεχειρίαν γὰρ ἔφασαν ἔχειν αὐτη

μὲν δὴ η μετὰ Λακεδαιμονίων δυναμις ν η γε μὴ των πολεμίων θροίσθη Ἀθηναίων μὲν εἰς ξακισχιλίους ὁπλίτας, Ἀργείων δ' ἐλέγοντο περὶ πτακισχιλίους, Βοιωτο δ ἐπεὶ ρχομένιοι οὐ παρημαν, περὶ πεντακισχιλίους, Κορινθίων γε μὴν εἰς τρισχιλίους, καὶ μὴν ἐξ Εὐβοίας πάσης οὐκ ἐλάττους τρισχιλίων. ὁπλιτικb μ ν δὴ τοσοῖτον ἱππεις δε Βοιωτον μεν ἐπεὶ ρχομένιοι οὐ παρησαν εἰς ὀκτακοσίους, Ἀθηναίων δ' εἰς ξακοσίους, καὶ χαλκιδέων τον ἐξ Εὐβοίας εἰς κατύν, Λοκρον δὲ τον υπουντίων εἰς πεντήκοντα. καὶ φιλον δὲ Θ τοῖς τον Κορινθίων πλέον ν . . . καὶ γὰρ Λοκροὶ οἱ Dωλα καὶ Μηλιεῖς καὶ Ἀκαρνανες

παρησαν αὐτοῖς. PMτη μὲν δὴ κατέρων δύναμις ἐγένετο. οἱ δε

Βοιωτοὶ εως μὲν το εὐώνυμον εἶχον, οὐδέν τι κατηπειγον τὴν μάχην συνῶπτειν ἐπεὶ δὲ οἱ μὲν Ἀθηναῖοι κατὰ Λακεδαιμονίους ἐγένοντο, αὐτοὶ δὲ τ δεξιονεσχον καὶ κατ Ἀχαιοὐς ἀντετάχθησαν, εὐθυς τά τε ἱερὰ καλὰ ἔφασαν εἶναι καὶ παρήγγειλαν παρασκευάζεσθαι δες μάχης ἐσομένης καὶ προτον μὰν ἀμελήσαντες του εἰς ἐκκαίδεκα βαθεῖαν παντελος ἐποιήσαντο τὴν