장음표시 사용
111쪽
ουτω τὰ σώματα καὶ τὴν γνώμην παρασκευάζοιντο ς ἀγωνιοέμενοι ὁ μέντοι ισσαφέρνης ταυτα μεν ἐνύμισε 21 λέγειν αὐτιν πάλιν βουλόμενον ἐξαπατῆσαι, εἰς Καρίαν δε νυν τω - ἐμβαλεῖν, καὶ τό τε πεζον καθάπερ τοπρύσθεν εἰς Καρίαν διεβίβασε καὶ τ ἱππικον εἰς bMαιάνδρου πεδίον κατέστησεν. ὁ δ' Ἀγησίλαος οὐκεψεύσατο, ἀλλ ωσπερ προεῖπεν εὐθυς εἰς δ Σαρδιανb τόπον ἐνέβαλε καὶ τρεῖς μὲν μερας δι ἐρημίας πολεμίων πορευομενος πολλὰ τὰ ἐπιτήδεια τη στρατια εἶχε, τῆ δὲ τετάρτη κον οἱ των πολεμίων ἱππεῖς καὶ 22τω μὲν ρχοντι των σκευοφόρων εἶπε διαβάντι δν Πακτωλον ποταμον στρατοπεδευεσθαι, αὐτοὶ δὲ κατιδόντες τους των Ελλήνων ἀκολούθους ἐσπαρμένους εἰς ἀρπαγὴν πολλοψ αυτον ἀπέκτειναν αἰσθόμενος δὲ ησίλαος, βοηθεῖν ἐκέλευσε τους ἱππέας. - θ' υΠέρσαι - εἶδον τὴν βοήθειαν, Ἀθροίσθησαν καὶ
αντιπαρετάωντο χαμπληθέσι των 4ππέων τάξεσιν. ἔνθα δὴ ὁ Ἀγγίλαος γιγνώσκων οτι τοῖς μὲν πολεμίοις 3ουπω παρείη τ πεζόν, αὐτῶ δε οὐδὲν ἀπείη τον παρεσκευασμένων, καιρον γήσατο μάχην συνάψαι, εἰ δυναιτο. σφαγιασαμενος ουν τὴν με φάλαγγα -υς ῆγεν ἐπὶ τους παρατεταγμένους ἱππέας, ἐκ δὲ των ὁπλιτον ἐκέλευσε τὰ δέκα ἀφ' βης θεῖν ὁμοσε αὐτοῖς, τοῖς δὲ πελτασταῖς εἶπε δρύμω φηγεῖσθαι παρήγγειλε δε καὶ τοῖς ἱππευσιν ἐμβάλλειν - αυτο τε καὶ παντb τονστρατευματος πομένου τοὐς μεν δὴ ἱππέας 24εδέξαντο οἱ Πέρσαι ἐπεὶ δ' ἄμα πάντα τὰ δεινὰ παρην, ἐνέκλιναν, καὶ οἱ μὲν αὐτον εὐθὐς ἐν τω ποταμωἔπεσον, οἱ δ' αλλοι φευγον. οἱ δ' Ἐλληνες ἐπακολουθοοντες αἱρουσι και το στρατόπεδον αὐτον καὶ
οἱ μεν πελτασταί, σπερ εἰκός, εἰς ἁρπαγὴν ἐτράποντο
112쪽
δ' Ἀγησίλαος κύκλω πάντα καὶ φίλια καὶ πολέμια περιεστρατοπεδεύσατο. καὶ ἄλλα τε πολλὰ χρηματα
ἐλήφθη δ ηὐρε πλέον η βδομήκοντα τάλαντα, καὶ αἱ κάμηλοι δε τοτε ἐλήφθησαν δ Ἀγησίλαος εἰς τὴν Ἐλλάδα ἀπήγαγεν. 25 πιτε δ αυτ η μάχη ἐγένετο, ισσαφέρνης ἐν
Σάρδεσιν ἔτυχεν ν' στε α ιοντο οἱ Πέρσαι προδεδύσθαι υ αὐτου γνους δε καὶ αυro ὁ Περσον βασιλεὐς ισσαφέρνην αἴτιον εἶναι του κακος φέρεσθαι τὰ εαυτου, ιθραύστην καταπέμψας ἀποτέμνει αυτου
τὴν κεφαλην τουτο δὲ ποιήσας ὁ ιθραύστης πέμπει προς το Ἀγησίλαον πρέσβεις λέγοντας Σὸ Ἀγησίλαε, μεν αἴτιος το πραγμάτων καὶ μῖν καὶ μῖν ἔχει την δικην βασιλευς δε ἀξιοῖ με ἀποπλειν οἴκαδε, τὰς ς ἐν η υσία πόλεις αυτονόμους sσας τον 26 ἀρχαῖον δασμον αὐτω ἀποφέρειν ἀποκριναμένου δὲ
του Ἀγησιλάου τι υ αν ποιήσειε ταυτα ἄνευ τον
οἴκοι τελον, Συ δ' ἀλλά ει α πυθη τὰ παρὰ της πολεως, μεταχώρησον, ἐφη, εἰς τὴν Φαρναβάζου, ἐπειδὴ καὶ γωτον σιν ἐχθρον τετιμώρημαι. - αν τοίνυν, ἔφη ὁ Ἀγησίλαος, ἐκεῖσε πορεύωμαι, δίδου δὴ τῖ στρατια τὰ ἐπιτήδεια ἐκείνω μεν δὴ ὁ ιθραυστης δίδωσι τριάκοντα τάλαντα ὁ δε λαβδε ρει ἐπὶ τὴν 27 Φαρναβάζου Φρυγιαν. ντι δ' αὐτ ἐν- πεδίω τωὐπερ Κύμης ἔρχεται ἀπο τον οἴκοι τελο αρχειν καὶ
του ναυτικου πως γιγνώσκοι καὶ καταστήσασθαι ναυαρχον ὁντινα αυτος βούλοιτο τουτο δ' ἐποίησαν ι
Λακεδαιμονιοι τοιφδε λογισμω, o εἰ ὁ αυτος αμφοτέρων ἄρχοι, τύ τε πεζον πολ αν ἰσχυρότερον εἶναι, καθ' is ἴσης της ἰσχύος ἀμφοτέροις, τύ τε ναυτικήν,2 ἐπιφαινομένου του πεζου ἔνθα δέοι ἀκουσας δε ταυτα
113쪽
ὁ Ἀγγίλαος, προτον μὲν ταῖς πύλεσι παρήγγειλε ταῖς
ἐν ταῖς νήσοις καὶ ταῖς ἐπιθαλαττιδίοις τριήρεις ποιεῖσθαι ὁπόσας κάστη βούλοιτο των πόλεων καὶ ἐγένοντο καιναί, α ων α τε πύλεις ἐπηγγείλαντο καὶ οἱ ἰδιοται ἐποιουντο χαρίζεσθαι βουλύμενοι, εἰς εἴκοσι καὶ κατόν Πείσανδρον δὲ τον της γυναικος ἀδελφιν 2s ναύαρχον κατέστησε, φιλύτιμον μὲν καὶ ἐρρωμένον την ψυχήν, ἀπειρύτερον δὲ του παρασκευάζεσθαι ως δεῖ καὶ Πείσανδρος μὲν απελθων τα ναυτικὰ επραττεν '
ὁ δ' Ἀγησίλαος, σπερ ρμησεν, ἐπὶ τὴν Φρυγίαν
μεντοι Tιθραύστης, καταμαθεῖν δοκον τον Ἀγη v. σίλαον καταφρονοsντα τον βασιλέως πραγμάτων καὶ
οὐδαμη διανοουμενον ἀπιεναι ἐκ της Ἀσίας, ἀλλαμαλλον ἐλπίδας ἔχοντα μεγάλας αἱρήσειν βασιλέα, ἀπορο τί χρωτο τοῖς πράγμασι, πέμπει πιμοκράτην ris Ῥόδιον εἰς Ἐλλάδα, οὐ χρυσίον εἰς πεντήκοντα τάλαντα ἀργυρίου, καὶ κελεύει πειρασθαι πιστὰ τὰ μέγιστα λαμβάνοντα διδόναι τοι προεστηκόσιν ἐν ταῖς πόλεσιν ἐφ' τε πόλεμον ἐξοίσειν προς Λακεδαιμονίους ἐκεῖνος δ' ἐλθων δίδωσιν ἐν Θήβαις μὲν Ἀνδροκλείδα τε καὶ σμηνία καὶ Γαλαξιδώρω, ἐν Κορίνθω δὲ ιμολά τε καὶ Πολυάνθει, ἐν Ἀργει ὁ Κυλωνί τε καὶ τοῖς με αὐτos. θηναῖοι δὲ καὶ 2οὐ μεταλαβόντες τούτου του χρυσίου μως προθυμοι ἐφαν εἰς τον πόλεμον, νομίζοντες τε ... αυτον αρχεσθαι Οἱ μὲν δὴ δεξάμενοι τὰ χρήματα εἰς τὰς οἰκείας πήλεις διεβαλλον τοὐς Λακεδαιμονίους ἐπεὶ δὲ ταύτας εἰς μῖσος αυτον προήγαγον, συνίστασαν καὶ τὰς μεγίστας πόλεις προς ἀλλήλας Γιγνώσκοντες δὲ οἱ ἐν ταῖς Θήβαις προεστοτες
114쪽
οτι εἰ μη τις ἄρξει πολέμου, οὐκ ἐθελήσουσιν οἱ
Λακεδαιμόνιοι λύειν τὰς σπονδὰς προς τους συμμάχους, πείθουσι Λοκροὐ τοὐς υπουντίους ἐκ της ἀμφισβητησίμου χώρας Φωκεsσί τε καὶ αυτοῖς χρηματα τελέσαι, νομίζοντες τους Φωκέας τούτου γενομένου ἐμβαλεῖν εἰς τὴν Λοκρίδα καὶ οὐκ ἐψεύσθησαν, ἀλλ' εὐ- οἱ Φωκεῖς ἐμβαλόντες εἰς τὴν Λοκρίδα
πολλαπλάσια χρήματα ἔλαβον οἱ οὐ περὶ τον Ἀνδροκλείδαν ταχ ἔπεισαν οὐ Θηβαίους βοηθεῖν τοῖς
Λοκροῖς, o οὐκ εἰς τὴν ἀμφισβητήσιμον, ἀλλ' εἰς τὴν μολογουμένην φίλην τε καὶ σύμμαχον εἶναι Λοκρίδα ἐμβεβληκύτων αὐτον ἐπεὶ δὲ οἱ Θηβαῖοι ἀντεμβαλοντες εἰς τὴν Φωκίδα ἐδίουν τψν χώραν ευ ς οἱ
Φωκεῖς πέμπουσι πρεσβεις εἰς Λακεδαίμονα καὶ Qίουν βοηθειν αὐτοῖς, διδάσκοντες Δ οὐκ ηρξαντο πολέμου, ἀλλ' ἀμυνέμενοι ηλθον ἐπὶ τοὐς Λοκρούς. οἱ μέντοι Λακεδαιμόνιοι ασμενοι ἔλαβον πρόφασιν στρατεύειν ἐπὶ τοὐς Θηβαίους, πάλαι ργιζόμενοι αὐτοῖς της τε ἀντιλήψεως της το Ἀπολλωνος δεκάτης ἐν Θεκελεία καὶ os ἐπὶ τον Πειραι μὴ ἐθελῆσαι ἀκολουθησαι. ὴτιοντο δ' αὐτοψ καὶ Κορινθίους πεῖσαι μὴ συστρατεύειν ἀνεμιμνήσκοντο δὲ καὶ ς θύειν τ' ἐν Αὐλίδιτον Ἀγησίλαον οὐκ εἴων καὶ τα τεθυμένα ερ ῶς ἔρριψαν ἀπο το βωμο καὶ τι οὐδ' εἰς τὴν Ασίαν Ἀγησιλάω συνεστράτευον ἐλογίζοντο δὲ καὶ καλον καιρον εἶναι το ἐξάγειν στρατιὰν ἐπ αὐτοψ καὶ παθσαι της εἰς αὐτοὐς βρεως τα τε γαρ ἐν τη Ἀσίακαλος σφίσιν ἔχειν, κρατο τος Ἀγησιλάου, και ἐν et Ἐλλάδι οὐδένα αλλον πύλεμον ἐμποδον σφίσιν ειναι. sτω δὲ γιγνωσκούσης τῆς πύλεως τον Λακεδαιμονίων φρουρὰν μὲν οἱ ἐφοροι ἔφαινον, Λύσανδρον
115쪽
ν ἐξέπεμψαν εἰς Φωκέας καὶ ἐκέλευσαν αὐτούς τε τοὐς Φειχέας γοντα παρεῖναι καὶ Οἰταίους καὶ Βρακλεί- τας καὶ Μηλιὰς καὶ Αἰνιῆνας εἰς Ἀλίαρτον. ἐκεῖσε καὶ Παυσανίας, σπερ ἔμελλεν γεῖσθαι, συνετίθετο παρέσεσθαι εἰς τὴν μέραν, ἔχων Λακεδαιμονίους τε καὶ τοὐς ἄλλους Πελοποννησίους. καὶ ὁ μὲν Λύσανδρος τά τε αλλα τα κελευόμενα ἔπραττε καὶ προσέτι 0ρχομενίους ἀπέστησε Θηβαίων. ὁ δὲ Παυσανίας, ἐπεὶ τὰ διαβατήρια ἐγένετο αὐτω, καθεζύμενος ἐν εγέατους τε ξεναγοὐ διέπεμπε καὶ τους ἐκ τοὐπεριοικίδων στρατιώτας περιέμενεν ἐπεί γε μὴν δῆλον τοις Θηβαίοις ἐγένετο τι ἐμβαλοῖεν οἱ Λακεδαιμόνιοι εἰς τὴν χώραναυτων, πρέσβεις ἔπεμψαν Ἀθήναζε λέγοντας τοιάδε.
' ανδρες Ἀθηναῖοι, ὰ μὲν μέμφεσθε ημω ς ψηφιοαμένων χαλεπὰ περὶ μον ἐν τη καταλύσει τοs πολέμου, οὐ δρθος μέμφεσθε οὐ γαρ ὴ πόλις ἐκεῖνα ψηφίσατο, ἀλλ' εἷς ἀνὴρ εἶπεν ος ἔτυχε τότε ἐν τοῖς
συμμάχοις καθήμενος οτε δὲ παρεκάλουν μῆς οἱ Aaκεδαιμώνιοι ἐπὶ ὁ Πειραια, τότε πασα πύλις οπεψηφίσατο μὴ συστρατεύειν αὐτοῖς. δι - οἴνοὐχ ηκιστα δργιζομένων μῖν τον Λακεδαιμονίων, δίκαιον εἶναι νομίζομεν βοηθεῖν μῆς τη πύλει μον. πολυ δ' ἔτι μαλλον ἀξιοομεν, σοι τον ἐν στει ἐγένεσθε, προθύμως ἐπὶ τους Λακεδαιμονίους ἰέναι. ἐκεῖνοι γαρ καταστήσαντες μος εἰς ὀλιγαρχίαν καὶ ἐχθραν δημω ἀφικομενοι πολλὴ δυνάμει ςvμιν σύμμαχοι παρέδοσαν μὰ τω πλήθει. στε τοιὰν ἐπ' ἐκείνοις εἶναι ἀπολώλατε, ὁ δῆμος οὐτοσὶ vμας ἔσωσε καὶ μὴν τι μέν, A ἄνδρες Ἀθηναῖοι, 10 βούλοισθ' ἄν τὴν ρχὴν ην πρότερον ἐκέκτησθε ἀναλα- πάντες ἐπιστάμεθα τομο δὲ πῖ μὰλλον εἰκις
116쪽
γενεσθαι η εἰ αὐτοὶ τοῖς ἐκείνων ἀδικουμένοις βοηθοῖτε; τι δε πολλον αρχουσι, μὴ φοβηθῆτε, ἀλλαπολ μαλλον διὰ τουτο θαρρεῖτε, ἐνθυμουμενοι τι καὶ μεῖς οτε πλείστων ρχετε, τότε πλείστους ἐχθρους ἐκέκτησθε ἀλλ' εως μεν οὐκ εἶχον ποι ἀποσταῖεν, ἔκρυπτον τὴν πρις μῆς ἔχθραν ἐπεὶ δε γε Λακεδαιμόνιοι προέστησαν, τοτε ἔφηναν οἷ περὶ ἡμῖν ἐγ
11 γνωσκον καὶ νυν γε, α φανεροὶ γενώμεθα μεῖς τε καὶ μεῖς συνασπιδοοντες ἐναντία τοι Λακεδαιμονίοις, ε ἴστε, ἀναφανήσονται πολλοὶ οἱ μισουντες
αυτούς. ως δε αληθη λεγομεν, ἐὰν ἀναλογίσησθε, αυτίκα γνώσεσθε. τίς γὰρ δη καταλείπεται αὐτοῖς ευμενῆς οὐκ Ἀργεῖοι μεν ἀεί ποτε δυσμενεῖς αὐτοῖς 12 πάρχουσιν πιεῖοι γε μὴν νυν ἐστερημένοι καὶ χώρας κολλης καὶ πολεων ἐχθροὶ αὐτοῖς προσγεγένηνται. Κορινθίους δε καὶ Ἀρκάδας καὶ Ἀχαιοὐ τί φομεν, οῖ ἐν με τω προς μας πολέμ μάλα λιπαροέμενοι s ἐκείνων πάντων καὶ πόνων καὶ κινδύνων καὶ των δαπανημάτων μετεῖχον, ἐπεὶ δ' ἔπραξαν δ ἐβούλοντο οἱ Λακεδαιμόνιοι, ποίας et ἀρχῆς ῆ τιμης η ποίων χρημάτων μεταδεδώκασιν αὐτοῖς; αλλὰ τοὐς μεν Πωτας ἁρμοστὰς ἀξιοῖσι καθιστάναι τον δε συμμάχων ἐλευθέρων φύντων, ἐπεὶ ηὐτύχησαν, δεσπόται ἀναπεφήνασιν. 13 ἀλλὰ μὴν καὶ ους μον ἀπέστησαν φανεροί εἰσιν ἐξηπατηκότες αντὶ γὰρ ἐλευθερίας διπλῆν αὐτοῖς δουλείαν παρεσχήκασιν ἡπό τε γὰρ τον ἁρμοστον τυραμ νοονται καὶ π δέκα ανδρων, ους Λύσανδρος κατέστησεν ἐν κάστη πόλει ὁ γε μὴν της Ἀσίας βασιλεbς καὶ τὰ μεγιστ' αὐτοῖς συμβαλόμενος εἰς τὴ μον κρατῆσαι νυν τί διάφορον πάσχει - μεθ' ὐμον κατ- 14 πολέμησεν αὐτούς; πος ὁ οὐκ εἰκός, ἐὰν μεῖς αυ
117쪽
UI. v. 99 προστῆτε τῖν ουτω φανερο αδικουμενων, s υμας
πολληδη μεγίστους τοὐπώποτε γενέσθαι ὁτε μὲν γὰρ ἔρχετε τον κατὰ θάλατταν μονον δήπου ηγεῖσθε νυν δὲ πάντων καὶ μῖν καὶ Πελοποννησίων καὶ ων πρόσθεν ἔρχετε καὶ αὐτου βασιλέως του μεγίστην δυναμιν εχοντος γεμόνες ἄν γένοισθε. καίτοι με πολλου ἄξιοι καὶ ἐκείνοις σύμμαχοι, Δ ὐμεῖς ἐπίστασθε νυν δέ γε εἰκος φ παντὶ ἐρρωμενεστέρως μῖν συμμαχειν γαλῆ τύτε Λακεδαιμονίοις οὐδὲ γὰρ υπὲρ νησιωτον ὴ Συρακοσίων ουδ υπὲρ αλλοτρίων, σπερ τότε, ἀλλ' ὐπερ μον αυτον ἀδικουμένων βοηθήσομεν. καὶ τουτο μέντοι χρὴ ευ εἰδέναι, ὁτι η Λακεδαιμονίων πλεονεξία πολ ευκαταλυτωτέρα ἐστὶ της μετέρας γενομένης gρχῆς. μεῖς μὲν γαρ ἔχοντες ναυτικον ου ἐχόντων 'ρχετε, ουτοι δὲ ὀλίγοι ντες πολλαπλασίων φύντων καὶ
Ουδὲν χεῖρον πλισμένων πλεονεκτοsσι ταυτ ουν
λεγομεν μεῖς ευ γε μέντοι ἐπίστασθε, Ἀνδρες Ἀθηναῖοι, τι νομίζομεν ἐπὶ πολυ μείζω ἀγαθὰ παρακαλεῖν
o μὲν ταυτ tati ἐπαύσατο. τῖν δ' Ἀθηναίων 1 πάμπολλοι μὲν συνηγορευον, πάντες δ' ἐψηφίσαντο βοηθειν αυτοις Θρασύβουλος δὲ ἀποκρινάμενος τορήφισμα καὶ τουτο ἐνεδείκνυτο, τι ἀτειχίστου του μιραιος ὁντος ὁμως παρακινδυνεύσοιεν χάριτα αὐτοῖς
ἀποδουναι μείζονα η ἔλαβον. μεις μὲν γάρ, φη, ου συνεστρατεύσατε ἐφ' μας, μεῖς δέ γε μεθ' υμον
μαχουμεθα ἐκείνοις, αν ωσιν ἐφ' υμας οἱ μεν 1 Θηβαῖοι πελθόντες παρεσκευάζοντο ς ἀμυνουμενοι, οἱ δ' Ἀθηναῖοι ς βοηθήσοντες. καὶ μὴν οἱ Λακεδαιμόνιοι Ουκέτι ἔμελλον, ἀλλα Παυσανίας μὲν ὁ βασμιεv ἐπορευετο εἰς τὴν Βοιωτίαν τό τε οἴκοθεν ἔχων
118쪽
στράτευμα καὶ το ἐκ Πελοποννήσου, πλὴν Κορίνθιοι οὐκ κολούθουν αὐτοῖς. ὁ δὲ Λύσανδρος, γων το ἀπιΦωκέων καὶ ρχομενο καὶ των κατ' ἐκεῖνα χωρίων στράτευμα, ἔφθη τον Παυσανίαν ἐν Κυλιάρτω γενύ- 18 μενος. κων δὲ οὐκέτι συχίαν ἔχων ἀνέμενε τι ἀποΛακεδαίμονος στράτευμα, ἀλλὰ σὐν οἷς εἶχεν ηει προς το τεῖχος των Ἀλιαρτίων καὶ το μὲν πρῖτον ἔπειθεν αὐτοὐς ἀφίστασθαι καὶ αὐτονόμους γίγνεσθαι ἐπεὶ δὲ των Θηβαίων τινὲς ὁντες ἐν τω τείχει διεκώλυον, προ is ψαλε προς- τεῖχος ἀκούσαντες δὲ ταυτα οἱ Θηβαῖοι, δρύμω ἐβοήθουν οῖ τε ὁπλῖται καὶ οἱ ἱππεῖς ὁποτερα μὲν ουν, εἴτε λαθύντες τον Λύσανδρον ἐπέπεσον αυτω εἴτε καὶ αἰσθομενος προσιοντας ως κρατήσων ὐπέμενεν, ἄδηλον τουτο δ' ουν σαφές, ὁτι παρὰ τειχος μάχη ἐγένετο καὶ τροπαῖον στηκε πρις τὰς πυλας τον Ἀλιαρτίων. ἐπεὶ δὲ ποθανόντος Λυσάνδρου ἔφευγον οἱ αλλοι προς- ὁρος, ἐδίωκον ἐρρωμένως 20 οἱ Θηβαῖοι. ως δὲ ἄνω δη ησαν διώκοντες καὶ δυ χωρία τε καὶ στενοπορία πελάμβανεν αὐτούς, ποστρέψαντες οἱ ὁπλῖται κύντιων τε καὶ ἔβαλλον δες δὲ μεσον αὐτον δύο ὶ τρεῖς οἱ προτοι καὶ ἐπὶ τους λοιποψ ἐπεκυλίνδουν πέτρους εἰς τι κάταντες καὶ πολλη προθυμία ἐνέκειντο, ἐτρέφθησαν οἱ Θηβαῖοι ὰπ του κατάντους καὶ ἀπο ῖσκουσιν αὐτον πλείους 21 σὶ διακόσιοι ταύτη μὲν οὐ τη μέρα οἱ Θηβαῖοι θυ- μουν, νομίζοντες οὐκ ἐλάττω κακὰ πεπονθέναι πεποιηκέναι τη δ' ὐστεραία, ἐπεὶ ησθοντο ἀπεληλυ- θύτας ἐν νυκτὶ τούς τε Φωκέας καὶ τοὐς ἄλλους απαντας οἴκαδε εκάστους, ἐκ τούτου μεῖζον δὴ ἐφρόνουν ἐπὶ τῶ γεγενημένω ἐπεὶ δ' ὁ δ Παυσανίας ἀνεφαίνετο ἔχων, ἐκ Λακεδαίμονος στράτευμα, πάλιν υ ἐν
119쪽
μεγάλω κινδύνω ήγουντο εἶναι, καὶ πολλὴν ἔφασαν σιωπήν τε καὶ ταπεινότητα ἐν τω στρατεύματι εἶναι αὐτον. ως δε τη στεραία οῖ τε Ἀθηναῖοι ἐλθόντες 22 συμπαρετάξαντο ο τε Παυσανίας οὐ προσηγεν οὐδεἐμάχετο, ἐκ τούτου o με Θηβαίων πολ μεῖζον φρύνημα γίγνετο ὁ δὲ Παυσανίας συγκαλέσας πολεμάρχους καὶ πεντηκοντηρας ἐβουλεύετο ποτερον μάχην συνάπτοι η πόσπονδον τόν τε Λύσανδρον ἀναιροῖτο καὶ τους με αὐτου πεσόντας λογιζόμενος ὁ Παυ- 23σανίας καὶ οἱ ἄλλοι οἱ ἐν τέλει Λακεδαιμονίων ως Λυσανδρος τετελευτηκώς εἴη καὶ το με αὐτου στρά- ευμ ηττημένον ἀποκεχωρήκοι, καὶ Κορίνθιοι μεν παντάπασιν οὐκ κολούθουν αὐτοῖς, οἱ δὲ παρόντες οὐ προθύμως στρατευοιντο ἐλογίζοντο δε καὶ bίππικον τ μεν ἀντίπαλον πολύ, το δε αὐτονολίγον εἴη το δὲ μέγιστον, ὁτι οἱ νεκροὶ π τω τείχειεκειντο, στε οὐδε κρείττοσιν υσι δια τοὐς π των
πύργων άδιον εἴη νελέσθαι διὰ Ουν πάντα ταυταεδοξεν αὐτοις οὐ νεκροψ ὐποσπόνδους ἀναιρεῖσθαι. o μέντοι Θηβαῖοι εἶπαν τι οὐκ αν ποδοῖεν οὐ 24 νεκρούς, εἰ μὴ ἐφ' τε ἀπιέναι ἐκ τῆς χώρας. οἱ δὲ ἄσμενοί τε ταυτα κουσαν καὶ ἀνελόμενοι τοὐς νεκροος ἀπησαν ἐκ της Βοιωτίας τούτων δε πραχθέντων οἱ μεν Λακεδαιμόνιοι ἀθύμως ἀπησαν, οἱ δε Θηβαῖοι μαλα βριστικος, εἰ καὶ μικρόν τις των χωρίων του ἐπιβαίη, παίοντες ἐδίωκον εἰς τὰς ὁδούς.
αυτ μεν ουτως η στρατιὰ το Λακεδαιμονίων διελυθη ὁ μέντοι Παυσανίας ἐπεὶ ἀφίκετο οἴκαδε, 25 ἐκρίνετο περὶ θανάτου. κατηγορουμένου δ' αὐτου καὶ τι στερήσειεν εἰς Ἀλίαρτον του Λυσάνδρου,
συνθέμενος εἰς τὴν αὐτὴν ὴμέραν παρέσεσθαι, καὶ τι
120쪽
υποσπόνδους ἀλλ' οὐ μάχη πειρατο τους νεκρ-ς ἀναιρεῖσθαι, καὶ τι τι δημον των Ἀθηναίων λαβειν ἐν- Πειραιεῖ νηκε, καὶ προς τούτοις οὐ παρόντος ἐν τη isa, θάνατος αυτου κατεγνώσθη καὶ ἔφυγεν εἰς εγέαν, καὶ ἐτελεύτησε μέντοι ἐκεῖ νόσω κατὰ
μεν ουν τὴν Ἐλλάδα ταυτ πρτη. IV. IV. 1. V δὲ Ἀγησίλαος ἐπεὶ ἀφίκετο μα μετοπώρω εἰς τὴν του Φαρναβάζου Φρυγίαν, τὴν μὲν χώραν ἔκαε καὶ ἐπόρθει, πόλεις δὲ τὰς με βία, τὰ δ' κούσας
προσελάμβανε λέγοντος δὲ του Σπιθριδάτου εἰ ἔλθοι προς τὴν Παφλαγονίαν συν αὐτω, o τον Παφλαγόνων βασιλέα καὶ εἰς λόγους αξοι καὶ συμμαχον
του ἀφιστάναι τι ἔθνος ἀπ βασιλέως.
Ἐπεὶ δὲ ἀφίκετο εἰς τὴν Παφλαγονίαν, λθεν πιτυς καὶ συμμαχίαν ἐποιήσατο καὶ γὰρ καλούμενος ποβασιλέως οὐκ ἀνεβεβήκει πείσαντος δὲ του Σπιθριδάτου κατέλιπε τω γησιλάω πιτυς χιλίους μεν ἱππέας, δισχιλίους δε πελταστάς χάριν δὲ τούτων εἰδBς γησίλαος, Σπιθριδάτη Εἰπέ μοι, ἔφη, Δ Σπιθριδάτα, ου αν δοίης πιτυ τὴν θυγατέρα Πολύ γε, ἔφη, μαλλον η ἐκεῖνος αν λάβοι φυγάδος ανδρος βασιλεύων πολλης καὶ χώρας καὶ δυνάμεως. τότε μὲν ουν ταυτα μονον ἐρρήθη περὶ του γάμου. ἐπεὶ δὲ πτυς ἔμελλεν ἀπιέναι, λθε πρbς δν Ἀγησίλαον ἀσπασύμενος. ρξατο δὲ λύγου ὁ Ἀγησίλαος παρύντων των τριάκοντα, μετα- στησάμενος τον Σπιθριδάτην Λέξον μοι, ἔφη, Δ πτυ, ποίου τινος γένους ἐστὶν ὁ Σπιθριδάτης ὁ Γ ε ευοτι Περσον οὐδενb ἐνδεέστερος. G δὲ υἱόν, ἔφη,