Historia Graeca

발행: 1890년

분량: 318페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

211쪽

V. IV. I. I. 193

ἐποιήσατο οὐ μέντοι νδραποδίσατο οὐδὲ ἄνδρας ἐφυγάδευσεν οὐδε νόμους μετέστησεν. ἐξ ων τὰς περὶ ἐκεῖνα πόλεις πάσας εὐμενεστέρας ἔσχεν ἀντεπληρωσαν δὲ καὶ οἱ Λακεδαιμόνιοι ναυτικον, καὶ Νικόλοχον ναυαρχον, μάλα θρασει ἄνδρα, ἐξέπεμψαν δ ἐπειδὴ εἶδε τὰς μετὰ ιμοθέου ναῖς, οὐκ ἐμέλλησε, καίπερ ἔξ ε2 αὐτω ἀπουσων των Ἀμβρακιωτίδων, ἀλλὰ πέντε καὶ πεντηκοντα ἔχων ναs ἐξηκοντα ἴσαις ταῖς μετὰ ιμοθέου ἐναυμάχησε καὶ τύτε με ηττήθη, καὶ τροπαῖον δ ιμύθεος ἔστησεν ἐν Ἀλυζεία. ὁ δε

ἀνειλκυσμένων ων ιμοθέου νεον καὶ επισκευαζομμένων, ἐπεὶ παρεγένοντο αυτ αἱ Ἀμβρακιώτιδες ξτριήρεις ἐπὶ τὴν 'Aλύζειαν ἔπλευσεν, ἔνθα ἡ δ ιμύ- θεος ως δε οὐκ ἀντανῆγε, τροπαῖον υ κἀκεῖνος ἐστήσατο ἐν ταῖς ἐγγυτάτω νήσοις. ὁ δὲ ιμόθεος ἐπεὶ ἄρ τε εἶχεν ἐπεσκεύασε καὶ ἐκ Κερκύρας αλλας προσεπληρώσατο, γενομένων αὐτῶ των πασον πλέονεβδομηκοντα, πολὐ δὴ περεῖχε ναυτικω χρήματα μέντοι μετεπέμπετο Ἀθήνηθεν πολλον γαρ ἐδεῖτο, τε πολλὰς ναῖς ἔχων.

οἱ μεν ὁ Ἀθηναῖοι καὶ Λακεδαιμόνιοι περὶ 1. ταγ ῆσαν οἱ δὲ Θηβαῖοι ἐπεὶ κατεστρέψαντο τὰς ἐν τη Βοιωτία πόλεις, ἐστράτευον καὶ εἰς τὴν Φωκίδα. ως δ' ὁ καὶ οἱ Φωκεῖς ἐπρέσβευον εἰς τὴν Λακεδαίμονα καὶ ἔλεγον τι εἰ μὴ βοηθήσοιεν, οὐ δυνήσοιντο μὴ πείθεσθαι τοῖς Θηβαιοις ἐκ τούτου οἱ Λακεδαιμόνιοι διαβιβάζουσι κατὰ θάλατταν εἰς Φωκέας Κλεύμβροτόν τε τον βασιλέα καὶ με αὐτο τέτταρας μύρα καὶ τον συμμάχων το μέρος.

212쪽

VI. I.

μεδον δε περὶ τουτον τον χρόνον καὶ ἐκ Θετταλίας ἀφικνεῖται πρbς, κοινον των Λακεδαιμονίων

Πολυδάμας Φαρσάλιος οἶτος δὲ καὶ ἐν τη λλη Θετταλία μάλα ηὐδοκίμει, καὶ ἐν αὐτη θ πύλει ουτως

ἐδόκει καλύς τε κἀγαθος εἶναι, στε καὶ στασιάσαντες οἱ Φαρσάλιοι παρακατέθεντο αυτ τὴν ἀκρόπολιν, και τὰς προσιδους ἐπέτρεψαν λαμβάνοντι, ὁσα ἐγέγραπτο ἐν τοι νύμοις, εἴς τε τα ἱερὰ ἀναλίσκειν καὶ εἰς τὴν αλλην διοίκησιν κακεῖνος μέντοι ἀπ τούτων των χρημάτων τήν τε ἄκραν φυλάττων διέσωζεν αὐτοῖς καὶ ταλλα διοικον ἀπελογίζετο κατ ἐνιαυτόν. καὶ ὁπότε μὲν ἐνδεήσειε, παρ'Ἀαυτου προσετίθει, ὁπότε δὲ περιγένοιτο της προσήδου, ἀπελάμβανεν. ἡ δὲ καὶ ἄλλως φιλύξενύς τε καὶ μεγαλοπρεπὴς τον Θετταλι- κδ τρόπον οὐτος ουν ἐπεὶ ἀφίκετο εἰς τὴν Λακεδαίμονα, εἶπε τοιάδε.

πιῶ, Ἀνδρες Λακεδαιμόνιοι, προξενος μον - καὶ εὐεργέτης ἐκ πάντων ων μεμνήμεθα προγύνων, ἀξιο, ἐάν τέ τι ἀπορο, προς μας εναι, ἐάν τέ τι

χαλεπb υμῖν ἐν τη Θετταλία συνιστηται, σημαίνειν. ἀκουετε μεν ουν, ευ οἶδ' τι, καὶ μεῖς ασονος

δνομα ὁ γαρ ἀνὴρ καὶ δυναμιν ἔχει μεγάλην καὶ ὀνομαστός ἐστιν οἶτος δὲ σπονδὰς ποιησάμενος συν- εγένετο μοι, καὶ εἶπε τάδε υτ μεν, A Πολυδάμα, καὶ ακουσαν τὴν μετέραν πολιν ΦάρσαλονJ δυναίμηναν παραστήσασθαι ἔξεστί σοι ἐκ τονδε λογίζεσθαι. ἐγώ γαρ, ἔφη, ἔχω με Θετταλίας τὰς πλείστας καιμεγίστας πολεις συμμάχους κατεστρεψάμην δ' υτὰς υμῖν σὐν αὐταῖς τὰ ἐναντία ἐμοὶ στρατευομένων καὶ μὴν οἶσθά γε τι ξένους ἔχω μισθοφόρους εἰς ξακισχιλίους, οἷς, ως γ' οἶμαι, ουδεμία πόλις δυναιτ αν

213쪽

VI. I. 195ραδίως μάχεσθαι ἀριθμος μὰν γάρ, φη, καὶ αλλοθεν οὐκ αν ἐλάττων ἐξέλθοι ἀλλα τὰ μὲν ἐκ Qν πόλεων στρατεύματα οὐ μὲν προεληλυθότας ηδη ταῖς ἐλικίαις ἔχει, τοὐς δ' - ακμάζοντας σωμασκοοσί γε μὴν μάλα λιγοι τινὲς ἐν κάστη πύλει παρ' ἐμοὶ δε υδεὶς μισθοφορεῖ, στις μὴ κανός ἐστιν ἐμοὶ ἴσα πονεῖν αὐτις δ' ἐστί, λεγειν γα χρὴ προς μῆς , τἀληθῆ, καὶ τ σομα μάλα εὐρωστος καὶ λλως φιλόπονος καὶ τοίν- των παρ αὐτω πεῖραν λαμβάνει καθ' κάστην μέραν ' γεῖται γα σὐν τοῖς πλοις καὶ ἐν τοῖς γυμνασίοις καὶ ταν π στρατεύηται καὶ ς μὲν α μαλακους των ξενων αἰσθάνηται, ἐκβάλλει, ους δ α δρα φιλοπόνως καὶ φιλοκινδύνως ἔχοντας πρ0 τους πολέμους τιμὰ οὐ μὲν διμοιρίαις, τους δετριμοιρίαις τοὐς δὲ καὶ τετραμοιρίαις, καὶ ἄλλοις δώροις, καὶ νύσων γε θεραπείαις καὶ περὶ ταφὰς κόσμω sστε πάντες ἴσασιν οἱ παρ ἐκείνω ξένοι τι ἡ πολεμικὴ αὐτοῖς ρετὴ ἐντιμότατον τε βίον καὶ ἀφθονώτατον παρέχεται. ἐπεδείκνυε δέ μοι εἰδότι ὁτι καὶ υπήκοοι

ηδ αὐτ εἱεν Μαρακοὶ καὶ Λόλοπες καὶ Ἀλκέτας ἐν τη πείρω παρχος ωστε, ἔφη, τι αν εγῶ φοβούμενος οὐ ραδίως ν - οἰοίμην καταστρέψασθαι; τάχα οὐν πολάβοι αν τις ἐμοῖ ἄπειρος T οὐ μέλλεις καὶ οὐκ ηδη στρατεύεις ἐπὶ τοὐς Φαρσαλίους ὁτιν ista τω παντὶ κρεῖττον μοι δοκεῖ εἶναι κύντας υμα μαλλον ὴ κοντας προσαγαγέσθαι βιασθέντες με γαρ ἡμεῖς, αν βουλεύοισθε ὁ τι δύναισθε κακbνεμοι, ἐγώ τ α υμδς ς ἀσθενεστάτους βουλοίμην εἶναι εἰ δὲ πεισθέντες ετ μο γένοισθε, δηλον ὁτι αύξοιμεν αν ὁ τι δυναίμεθα αλλήλους γιγνώσκω

μεν οὐν - Πολυδάμα. ὁτι β σὴ πατρὶς εἰς σε

214쪽

VI. I.

αποβλεπει ἐὰν δε μοι φιλικος αυτὴν ἔχειν παρασκευάσης ὐπισχνοsμαί σοι, ἔφη, ἐγ μέγιστόν σε των ἐντη Ἐλλάδι μετ' ἐμὲ καταστήσειw ων δὲ πραγμάτων τὰ δεύτερά σοι δίδωμι ἄκουε, καὶ μηδὲν πιστευε μοι ὁ τι αν μὴ λογιζομένω σοι ἀληθὲς φαίνη αι. οὐκουν τουτο μὲν εἴδηλον μῖν, τι Φαρσάλου προσγενομένης καὶ των ἐξ ἡμῖν ηρτημένων πύλεων εὐπετος αν ἐγὼ

ταγδς Θετταλον απάντων κατασταίην ως γε μήν, ὁταν ταγεύηται Θετταλία, εἰς ε ξακισχιλίους μεν οἱ ἱππεύοντες γίγνονται, ὁπλῖται δὲ πλείους et μύριοι καθίσταν- ται. ων Φωκαὶ τὰ σωματα καὶ τὴν μεγαλοψυχίαν ὁρων οἶμαι ν αυτον εἰ καλος τις ἐπιμελοῖτο, ου εἶναι ἔθνος ποίω ν ἀξιώσαιεν πήκοοι εἶναι Θετταλοίπλατυτάτης γε μὴν γης ουσης Θετταλίας, πάντα τακύκλω ἔθνη πήκοα μέν ἐστιν, ταν ταγις ἐνθάδε

καταστη σχεδον δὲ πάντες οἱ ταύτη ἀκοντισταί εἰσιν ' ωστε καὶ πελταστικω εἰκος περέχειν τὴν μετεραν 10 δύναμιν καὶ μὴν Βοιωτοί γε καὶ οἱ αλλοι πάντες οσοι Λακεδαιμονίοις πολεμοsντες πάρχουσί μοι συμμαχοι καὶ ἀκολουθεῖν τοίνυν ἀξιοῖσιν ἐμοί, αν μόνον απο Λακεδαιμονίων ἐλευθερο αυτούς. καὶ Ἀθηναιοι δὲ ὁ οἶδ' ὁτι πάντα ποιησαιεν αν με συμμαχοι μῖν γενεσθαι αλλ' ἐγ οὐκ αν μοι δοκο προς--οὐς φιλίαν ποιησασθαι. νομίζω γαρ ἔτι αον τὴν κατα11 θάλατταν τὴν κατὰ γην ἀρχὴν παραλαβεῖν ἄν. εἰ

δὲ εἰκότα λογίζομαι, κύπει, ἔφη, καὶ ταμα ἔχοντες μεν γε Μακεδονίαν, ἔνθεν καὶ Ἀθηναῖοι τὰ ξύλα αγονται, πολ δήπου πλείους ἐκείνων ἱκανοὶ ἐσόμεθα ναυς ποιήσασθαι ανδρον γε μὴν ταύτας πληροs πύτερον Ἀθηναίους ' μας εἰκb μαλλον δύνασθαι, τοσούτους καὶ τοιούτους ἔχοντας πενεστας τούς γε μὴν ναύτας

215쪽

τρέφειν πότερον μῆς κανωτέρους εἰκος εἶναι, οὐ διὰφθονίαν καὶ ἄλλοσε σιτον ἐκπέμποντας et Ἀθηναίους τους μηδ' αὐτοῖς κανον ἔχοντας, ὰν μὴ πρίωνται;

καὶ χρήμασί γε εἰκος δήπου ήμας ἀφθονωτέροις χρησθαι 12 μὴ εἰς νησύδρια ποβλέποντας, ἀλλ' πειρωτικὰ θνηκαρπουμένους πάντα γαρ δηπου τα κύκλω φύρον φερει, οταν ταγεύηται τὰ κατὰ Θετταλίαν. οἶσθα δε δηπου- και βασιλεὐ δ Περσον οὐ νησους ἀλλ' πειρον καρπούμενος πλουσιώτατος ἀνθρώπων ἐστω ν θωυπήκοον ποιήσασθαι ἔτι εὐκατεργαστότερον γοsμαι

εἶναι et τὴν Ἐλλάδα οἶδα γὰρ πάντας τους ἐκεῖ ἀνθρώπους πλὴν ενδ μὰλλον δουλείαν η ἀλκὴν με- μελετηκότας, οἶδα δε φ οῖας δυνάμεως καὶ της μετὰ ρου ἀναβάσης καὶ της με Ἀγησιλάου εἰς πανἀφίκετο βασιλευς. ἐπεὶ δε ταs εἰπόντος αὐτο θω is ἀπεκρινάμην τι τὰ μεν ἄλλα ἀξιόσκεπτα λέγει, τοδε Λακεδαιμονίοις δντας φίλους ἀποστῆναι προς τοὐς ἐναντίους, μηδεν ἔχοντας ἐγκαλεῖν, τοῖτ', ἔφην, πορόν μοι δοκεῖ εἶναι ὁ δ' ἐπαινέσας με καὶ εἰπὰν τιμαλλον κτέον μου εἴη, τι τοιουτος εἴην, ἐφηκέ μοι ἐψύντι προς μας λέγειν ἀληθη, τι διανοοῖτο στρατευειν ἐπὶ Φαρσαλίους, εἰ μὴ πεισοίμεθα. αἰτεῖν ουν

ἐκέλευε βοήθειαν παρ' μον καὶ ἐὰν μέν σοι, ἔφη,

διδοσιν με σε πείθειν ἱκανην πέμπειν συμμαχίανος ἐμοὶ πολεμεῖν, γ', ἔφη, καὶ τούτω χρώμεθα ὁ τιαν ἀποβαίνη ἐκ του πολέμου αν δέ σοι μὴ δοκοσινίκανος βοηθεῖν, οὐκ ηδ ἀνέγκλητος α δικαίως εἴης ἐν τη πατρίδι, η σε τιμα καὶ οὐ πράττεις τὰ κράτιστα.περὶ τούτων δὴ ἐγω κω προς μας καὶ λέγω πάντα 140σα ἐκεῖ αυτός τε δρο καὶ ἐκείνου ἀκήκοα καὶ νομίζω sτως ἔχειν ω ανδρες Αακεδαιμόνιοι, εἰ μὲν

216쪽

VI I

πεμψετε ἐκεισε δυναμιν ως μὴ ἐμοὶ μόνον ἀλλὰ καὶ

τοῖς ἄλλοις Θετταλοῖς ἱκανὴν δοκεῖν εἶναι προς γάσονα πολεμεῖν, ἀποστήσοντα αυτο αἱ πύλεις ' θσαι γαρ φοβοῖνται οποι ποτε προβήσεται Wτο ἀνδρος δυναμις. εἰ δε νεοδαμώδεις και ανδρα ἰδιώτην Ιεσθε ἀρκέσειν, ab συμβουλευω ησυχίαν ἔχειν ευ γαρ ἴστε, μιJ πρός τε μεγάλην σται ρώμην ὁ πολεμος, καὶ προς ἄνδρα ος φρονιμος μεν ουτ στρατηγός ἐστιν se οσα τε λανθάνειν καὶ ὁσα φθάνειν καὶ σα βιάζεσθαι ἐπιχειρεῖ οὐ μάλα ἀφαμαρτάνει ἱκανος γαρ ἐστι καὶ νυκτὶ περημερα χρῆσθαι, καὶ Oταν σπευδρ, αριστον καὶ δεῖπνον ποιησάμενος αμα πονεισθαι. οἴεται δε καὶ αναπαύεουθαι χρηναι, ταν ἀφίκηται ἔνθ' αν Δρμημένος η καὶ διαπράξηται δ δεῖ καὶ τοὐς μεθ' αυτο δε ταυτα εἴθικεν. ἐπίσταται δε καὶ ταν ἐπιπονήσαντες αγαθόν τι πράξωσιν οἱ στρατιοται ἐκπλῆσαι τὰς γνώμας αὐτον στε καὶ τομο μεμαθήκασι πάντες οἱ μετ' inos, τι κ16 τον πόνων καὶ τα μαλακὰ γίγνεται. και μην ἐγκρατέστατός γ ἐστὶν ν γ οἶδα τον περὶ το σομαήδονον στε υδε διὰ ταυτα ἀσχολίαν ἔχει το μὴ πράττειν ἀεὶ τ δεόμενον. μεῖς ουν σκεψάμενοι εἴπατε προς ἐμέ, σπερ μιν προσήκει, ὁποῖα δυνήσεσθέ τε καὶ μέλλετε ποιήσειν.17 Ο με ταο εἶπεν. οἱ δε Λακεδαιμόνιοι τότε με ἀνεβάλοντο την ἀπόκρισιν τη δ υστεραία καὶτ τρίτη λογισάμενοι τάς τε ἔξω μύρας σα αυτοις ειεν και τὰς περὶ Λακεδαίμονα προς τὰς ἔξω τειν Ἀθηναίων τριήρεις και ὁ προς τους ὁμόρους πύλεμον, ἀπεκρίναντο τι ἐν τω παρόντι υ αν δυναιντο εκανὴν αυτ ἐκπέμψαι ἐπικουρίαν, ἀλλ' ἀπιόντα συντίθεσθαι αυτον ἐκέλευον πη δυναιτο αριστα τά τε Π

217쪽

VI. I. . 199

ἐπτου καὶ τὰ τῆς πόλεως κἀκεῖνος μέντοι ἐπαινέσας 18 τὴν πλύτητα της πολεως ἀπῆλθε. καὶ τὴν με ἀκρύ- πολιν των Φαρσαλίων ἐδεῖτο του Tάσονος μὴ ἀναγκάσαι inbν παραδοῖναι, πως τοῖς παρακαταθεμένοις διασωχ τοὐς δ εαυτου παῖδας ἔδωκεν ὁμήρους, πιοσχύμενος αὐτω τήν τε πόλιν πείσας κοῖσαν συμ- Astro ποιήσειν καὶ ταγον συγκαταστήσειν αυτόν. ος

ὁ τὰ πιστὰ ἔδοσαν ἀλλήλοις, εὐ- μὲν οι Φαρσάλιοι εἰή νην γον, ταχ δὲ ὁ Σάσων ὁμολογουμένως ταγος

των Θετταλον καθειστήκει ἐπεί γε μὴν ἐτάγευσε, is διέταξεν ἱππικόν τε σον κάστη πόλις δυνατὴ ῆν παρέχειν καὶ ὁπλιτικόν. καὶ ἐγένοντο αὐτῶ ἱππεῖς μενεῖν τοῖς συμμάχοις πλείους ὰ ὀκτακισχίλιοι ὁπλῖταιὴ ἐλογίσθησαν ου ἐλάττους δισμυρίων, πελταστικόν γε μὴν κανον πρις πάντα ανθρώπους ἀντιταχθηναι' εργο γαρ ἐκείνων γε καὶ τὰς πύλεις ἀριθμῆσαι. προειπε δὲ τοῖς περιοίκοις ποσι καl Eoa φύρον σπερ ἐπὶ Σκόπα τεταγμενος ν φο ν καὶ ταυτα μὲν ουτως

0 με γαρ ἀδαιμύνιοι καὶ οἱ σύμμαχοι συν- Π.Hεγοντο εἰς τους Φωκέας, οἱ δε Θηβαιοι ἀναχωρήσαν-Wς εἰς τὴν αu o ἐφύλαeeo τὰς ε ολάς. οἱ δ' Wssint, αὐθωνομένους μεν ροντες διὰ σφας τους 'ηβgωvς, σήμαfiet os συμβαλλομένους εἰς τι ναυτι- η V, Urias δὲ ἀκοκναιύμενοι καὶ χρημάτων εἰσφ0ραῖς gi PVLωι ἐξ Αἰγίνης καὶ φυλακαῖς της χῶρ ς, Θῆ μGα καύσασθαι του πολέμου, καὶ πέμψαντες ρῆ id εἰς Λακεδαίμονα εἰρήνην ἐποιησαντο. d ς δ' ἐκεῖθεν δύο των πρέσβεων πλεύσαντες δύγμα της πολεως εἶπον τῶ ιμοθέω ἀποπλειν

218쪽

οἴκαδε ς εἰρήνης Osσης ὁ ἄμα ποπλέων τους τῖν Ζακυνθίων φυγάδας ἀπεβίβασεν εἰς τὴν χώραν

αυτον. ἐπεὶ δὲ οἱ ἐκ της πολεως Ζακύνθιοι πέμψαντες προς τους Λακεδαιμονίους ἔλεγον οια πεπονθότες εἱεὐυπωτου ιμοθέου, ευθἰς οἱ Λακεδαιμόνιοι ἀδικεῖν τε ηγο-το τους Ἀθηναίους καὶ ναυτικb πάλιν κατεσκεύαζον καὶ συνετάττοντο εἰς ἐξήκοντα ναs απαυτῆς τε της Λακεδαίμονος καὶ Κορίνθου καὶ Λευκάδος καὶ Ἀμβρακίας καὶ Ἐλιδος και Ζακύνθου καὶ χαῖας καὶ Ἐπιδαύρου καὶ ροιζῆνος καὶ Ἐρμιονος καὶ Ἀλιον. ἐπιστήσαντες δε ναύαρχον Μνάσιππον ἐκέλευον τον τε ἄλλων ἐπιμελεῖσθαι τον κα ἐκείνην τὴν θάλατταν καὶ στρατεύειν ἐπὶ Κέρκυραν ἔπεμψαν δε καὶ προς Λιονύσιον διδάσκοντες ος καὶ ἐκείνω χρήσιμον εἴη τὴν Κέρκυραν μὴ - Ἀθηναίοις εἶναι καὶ ὁ μεν δὴ Μνάσιππ- ἐπεὶ συνελέγη αὐτ τ ναυτικόν, ἔπλευσεν εἰς την Κέρκυραν ua δε καὶ μισθοφύρους συν τοῖς ἐκ Λακεδαίμονος μετ' αυ- στρατευομένοις οὐκ ἐλάττους χιλίων καὶ πεντακοσίων. πεὶ δὲ απέβη, ἐκράτει τε της

γης καὶ δίου ἐξειργασμένην μὲν παγκάλως καὶ πεφυτευμένην τὴν χώραν, μεγαλοπρεπεῖς δε οἰκήσεις καὶ

οἰνονας κατεσκευασμένους ἐπὶ τον ὰ, ον' - ἔφασαν του στρατιώτας εἰς τουτο τρυφη ' θεῖν μ' οὐκ

ἐθέλειν πίνειν, εἰ μὴ ἀνθοσμίας εἴη χροὶ ἀνδράποδα δε καὶ βοσκήματα πάμπολλα ηλίσκετο ἐκ τQ ἀγρΦW

ἔπειτα δε κατεστρατοπεδεύσατο τω με πεζ ἐπὶ λύφω ἀπέχοντι της πύλεως Δς πέντε στάδια, προ ' χῶρας ὁντι, πως ἀποτέμνοιτο ἐντεμεν, εἴ τις ἐπὶ ' χῶρα τῖν Κερκυραίων ἐξίοι - δὲ ναυτικον is τἀπὶ θάτερα τῆς πολεως κατεστρατοπέδευσεν, ἔνθεν φε Ταν τα προσπλέοντα καὶ προαισθάνεσθαι καὶ διακωλειν.

219쪽

VI. u.

201 προ δε τούτοις καὶ ἐπὶ τῶ λιμένι, ὁποτε μὴ χειμAν κωλύοι, ἐφώρμει. ἐπολιορκει με δη sτω τὴν πύλιν. ἐπεὶ δε οἱ Κερκυραῖοι ἐκ μεν της γης οὐδεν ἐλάμβανον διὰ το κρατεῖσθαι κατὰ γην, κατὰ θάλατταν δὲ οὐδεν εἰσήγετο αὐτοῖς διὰ το ναυκρατεῖσθαι, ἐν

πολλη πορία σαν. καὶ πέμποντες προς τους 'Aθη sναίους βοηθεῖν τε ἐδέοντο καὶ ἐδίδασκον, μέγα μεναγαθον ἀποβάλοιεν αν, εἰ Κερκύρας στερηθεῖεν τοις δεπολεμίοις μεγάλην αν οὐ προσβάλοιεν ἐξ υδεμιας γαρ πολεως πλην γε θηνον τε ναῖς sτε χρήματα

πλείω ν γενέσθαι. ἔτι δε κεῖσθαι τὴν Κέρκυραν ἐν καλῶ με το Κορινθιακου κόλπου καὶ των πύλεωνά ἐπὶ τουτον καθήκουσιν, ἐν καλῶ δε το τὴν Λακωνικὴν χώραν βλάπτειν, ἐν καλλίστω δε της τε ἀντιπέρας Ἀπείρου καὶ το εἰς Πελοπόννησον απι Σικελίας παράπλου Ἀκούσαντες δε αεια οἱ θηναιο ἐνόμισαν 10 ἰσχυρως ἐπιμελητέον εἶναι, καὶ στρατηγον πέμπουσι Κτησικλέα εἰς ἐξακοσίους ἔχοντα πελταστάς, υλκέτου δὲ ἐδεήθησαν συνδιαβιβάσαι τούτους κα ουτοι μεν 11 νυκτις διακομισθέντες που της χώρας εἰσηλθον εἰς τὴν κύλιν. ἐψηφίσαντο δε καὶ ξήκοντα ναs πληροsν,Πμόθεον δ' αὐτον στρατηγb ἐχειροτόνησαν. ὁ δ 12ου δυνάμενος αὐτοθεν τὰς ναος πληροσαι, ἐπὶ νήσων πλεύσας ἐκεῖθεν ἐπειρατο συμπληροsν, οὐ φαsλον ήγοέμενος ιναι ἐπὶ συγκεκροτημένας ναsς εἰκη περιπλεsσαι. Οι δ' Ἀθηναῖοι νομίζοντες αυτον ἀναλοον τον της ρας 13

εἰς τον περίπλουν χρόνον, συγγνώμην οὐκ ἔσχον αὐτω, ἀλλὰ παύσαντες αυτον της στρατηγίας Σφικράτην ἀνθαι- ρosνται. ὁ δ' ἐπεὶ κατέστη στρατηγύς, μάλα ὀξέως τὰς 14ναs ἐπληρομο καὶ τους τριηράρχους νάγκαζε προσέλαβε δε παρὰ τον Ἀθηναιων καὶ εἴ πού τις ναος περὶ

220쪽

τὴν Ἀττικὴν ἔπλει καὶ τὴν Πάραλον καὶ την Σαλαμινίαν, λέγων ἐὰν τἀκεῖ καλος γένηται, πολλὰς

αυτοῖς ναος ἀποπέμψοι. καὶ ἐγένοντο αὐτ αλαπασαι 15 περὶ βδομηκοντα. ἐν δε τούτω τω χρόνω οἱ Κερκυραῖοι Ουτω σφόδρα ἐπείνων με δι τ πλῆθος τον αὐτομολούντων ἐκήρυξεν ὁ Μνάσιππος πεπρασθαι στις αὐτομολοίη ἐπεὶ δε οὐδεν ῆττον ηὐτομύλουν, τελευτον και μαστιγον ἀπέπεμπεν. οἱ μέντοι ἔνδοθεν τούς γε δούλους οὐκ ἐδέχοντο πάλιν εἰς το τειχος, ἀλλα πολλοὶ 16 ἔξω ἀπέθνησκον. ὁ δ α Μνάσιππος ὁρον ταυτα, ἐνόμιζέ τε σον οὐκ ἔχειν τὴν πόλιν καὶ περὶ τους μισθοφόρους καινούργει, καὶ τους μεν τινας αυτον ἀπομίσθους ἐπεποιήκει, τοις δε μένουσι καὶ δυοῖν δη μηνοῖν φειλε τον μισθον, οὐκ απορων, Δ ἐλέγετο, χρημάτων' καὶ γαρ των πόλεων αἱ πολλαὶ αὐτ αργύρων ἀντὶ των ανδρῖν πεμπον, τε καὶ 17 διαποντίου της στρατείας ἴσης κατιδύντες δε ἀπδτον πύργων οἱ ἐκ της πόλεως τάς τε φυλακας χεῖρον ' προσθεν φυλαττομένας ἐσπαρμένους τε κατὰ τὴν χώραν του ανθρώπους, ἐπεκδραμόντες οὐ μέν τινας 18 αὐτον λαβον, οὐ δὲ κατέκοψαν αἰσθομενος δε Μνάσιππος, αὐτός τε ἐξωπλίζετο καὶ σους εἶχεν ὁπλίτας πασιν ἐβοήθει, καὶ τοὐς λοχαγοὐ καὶ τ ρι ταξιάρχους ἐξάγειν ἐκέλευε οὐ μισθοφόρους ἀποκριναμενων δέ τινων λοχαγον τι οὐ άδιον in μὴ διδόντας τἀπιτήδεια πειθομένους παρέχειν τι μέν

τινα βακτηρία, τον δε τεστυρακι ἐπάταξεν ολ μεν

δὴ ἀθύμως ἔχοντες καὶ μισοsντες αὐτb συνεξῆλθον 20 πάντες οπερ κιστα εἰς μάχην συμφέρει ὁ δ' ἐπεὶ παρετάξατο, αὐτος μεν οὐ κατὰ τὰς πυλας τον πολεμίων τρεψάμενος ἐπεδίωκεν οἱ δ' ἐπεὶ ἐγγὐλτο τεί-

SEARCH

MENU NAVIGATION