Historia Graeca

241쪽

VI. V. 223

καὶ μετὰ τιν ἐκείνου θάνατον μεχρι ης ισιφύνου en' δεδήλωται νυν δ' ἐπάνειμι ενθεν ἐπὶ ταυταεξέβην. ἐπεὶ γαρ Ἀρχίδαμος ἐκ της ἐπὶ Λευκτρα βοηθείας πηγαγε τι στράτευμα, ἐνθυμηθεντες ι

παχι τι οἱ Πελοποννήσιοι ἔτι οἷονται χρῆναι ἀκολουθεῖν καὶ ουπω διακέοιντο οἱ Λακεδαιμόνιοι περ τοὐς Ἀθηναίους διεθεσαν, μεταπέμπονται τας

αλεις ὁσαι βουλοιντο της εἰρήνης μετέχειν βασι- κατεπεμψεν ἐπεὶ δὲ συνηλθον, δόγμα ἐποιήσαντο 2Hτὰ των κοινωνεῖν βουλομένων μύσαι τόνδε τονρμον μεν ταῖς σπονδαῖς δ βασιλεὐ κατέπεμψε ut τοῖς ψηφίσμασι τοῖς Ἀθηναίων καὶ τον συμμάχων. si δέ τις στρατευη ἐπί τινα πόλιν τῖν δμοσασον τόνδε ρ ὁρκον, βοηθήσω παντὶ σθένει. οἱ μὲν οὐν ἄλλοι πάντες ἔχαιρον τω ορκω ' λεῖοι δὲ ἀντέλεγον ως οὐ si αὐτονόμους ποιεῖν με Μαργανέας sτε Σκιλ-iουντίους υτε ριφυλίους σφετέρας γαρ εἶναι ταύτας πόλεις. οἱ δ' Ἀθηναῖοι καὶ οἱ ἄλλοι ψηφισά- μ νοι, σπερ βασιλεὐ ἔγραψεν αυτονύμους εἶναι ὁμοίως in μικρὰς καὶ μεγάλας πόλεις, ἐξέπεμψαν τοὐς ὁρκω- καὶ ἐκελευσαν τὰ μεγιστα τέλη ἐν κάστη πόλειὴρμοσαι καὶ μοσαν πάντες πλὴν Nλείων.ε ων δὴ καὶ οἱ Μαντινεῖς, ως ηδ αυτύνομοι

stντάπασιν ὁντες, συνῆλθόν τε πάντες καὶ ἐφηφίσαντομων πάλιν τὴν Μαντίνειαν ποιεῖν καὶ τειχίζειν τὴν πόλιν οἱ δ' αὁ Λακεδαιμόνιοι γουντο, εἰ τουτο νευ φης σφετέρας γνώμης ἔσοιτο, χαλεπον ἔσεσθαι πέμπουσιν - Ἀγησίλαον πρεσβευτὴν προς οὐ Μαντινέας, ὁτι ἐδόκει πατρικος φίλος αὐτοῖς εἶναι ἐπεὶ δὲ ἐφίκετο πρb αὐτους, τον μεν δημον τον Μαντινεων

hi αρχοντες οὐκ θελον συλλέξαι αὐτω, προς δὲ φας

242쪽

ἐκέλευον λέγειν του δέοιτο. ὁ δὲ ὐπισχνειτο αὐτοῖς,εὰν νυν ἐπίσχωσι της τειχίσεως, ποιήσειν στε μετὰ τῆς Λακεδαίμονος γνώμης καὶ μὴ δαπανηρος τειχι- σθηναι το τεῖχος ἐπεὶ δὲ ἀπεκρίναντο τι ἀδύνατον

εἰ ἐπισχεῖν δογματος γεγενημένου πάση τη πύλει ηδη τειχίζειν, ἐκ τούτου ὁ μον Ἀγησίλαος ἀπίει ργιζήμενος στρατεύειν γε μέντοι ἐπ αὐτοὐς οὐ δυνατον ἐδόκει εἶναι, ἐπ αυτονομία τῆς εἰρήνης γεγενημένης τοι δὲ Μαντινευσιν ἔπεμπον μὲν καὶ των Ἀρκαδικον πύλεων τινες συντειχιοοντας, οἱ δὲ ιλεῖοι καὶ αρρορίου τρία τάλαντα συνεβάλοντο αὐτοῖς εἰς τὴν περὶ το τεῖχος δαπάνην. καὶ οἱ μὲν Μαντινεῖς περὶ ταυτῆσαν.

To δὲ Tεγεατον οἱ μὲν περὶ τον Καλλίβιον καὶ

Πρύξενον ἐνηγον ἐπὶ το συνιέναι τε παν το Ἀρκαδικήν, καὶ ὁ τι νικω ἐν τω κοινῶ, τουτο κύριον εἶναι καὶ

των πύλεων οἱ δὲ περὶ ὁ Στάσιππον ἔπραττον Dν τε κατὰ χώραν τὴν πύλιν καὶ τοι πατρίοις νύμοις χρῆσθαι. ττώμενοι δὲ οἱ περὶ τον Πρόξενον καὶ Καλλίβιον ἐν τοῖς θεαροῖς, νομίσαντες, εἰ συνέλθοι ὁ δημος, πολ αν τῶ πλήθει κρατῆσαι, ἐκφέρονται τὸ οπλα ἰδόντες δὲ τοsτο οἱ περὶ τον Στάσιππον, καὶ αυτοὶ ἀνθωπλισαντο, καὶ ἀριθμῶ μὲν οὐκ ἐλάττρος ἐγένοντο. ἐπεὶ μέντοι εἰς μάχην ωρμησαν, τον Πρόξενον καὶ αλλους ὀλίγους με αὐτο ἀποκτείνουσμτους δ αλλους τρεψάμενοι οὐκ ἐδίωκον καὶ γὰρ τοιολτος ὁ Στάσιππος ν οἷος μὴ βούλεσθαι πολλοὐς ἀποκτιν- νύναι των πολιτον οἱ δὲ περὶ τιν καλλίβιον ἀνακεχωρηκύτες πο- προς Μαντινείας τεῖχος καὶ τὰς πυλσς, ἐπεὶ οὐκέτι αὐτοῖς οἱ ἐναντίοι ἐπεχείρουν, ησυχίαν εἶχον ῆθροισμένοι καὶ πάλαι μὲν ἐπεπύμφεσαν ἐπὶ το

243쪽

VI. v. 225

Μαντινέας βοηθεῖν κελεύοντες προς δὲ οὐ περὶ Στάσιππον διελεγοντο περὶ συναλλαγον. ἐπεὶ δὲ καταφανεῖς σαν οἱ Μαντινεῖς προσιόντες, οἱ μὲν αὐτον α δοντες ἐπὶ τ τεῖχος ἐκέλευον βοηθεῖν τὴν τα-r-ν, καὶ βοοντες σπεύδειν διεκελεύοντο ἄλλοι δὲ ἐνοίγουσι τὰς πύλας αὐτοῖς. οἱ δὲ περὶ τον Στάσιππον s. ροθοντο το γιγνύμενον, ἐκπίπτουσι κατὰ τὰς ἐπὶ τὸ Παλλάντιον φερούσας πύλας, καὶ φθάνουσι πρὶν παληφθηναι - τον διωκόντων εἰς τον της Ἀρτέ- δος νεων καταφεύγοντες, καὶ ἐγκλεισάμενοι συχίαν diov. 4 δὲ μεταδιώξαντες ἐχθροὶ αυτον ἀναβάντες τον νεδεν καὶ τὴν ὀροφὴν διελόντες ἔπαιον ταῖς κερα- ρίσιν. οἱ δὲ ἐπεὶ ἔγνωσαν τὴν ἀνάγκην, παύεσθαί τε ἐκέλευον καὶ ἐξιέναι ἔφασαν οἱ δ' ἐναντίοι ς πο-

et ιρίους ἔλαβον αυτούς, δήσαντες καὶ ἀναβαλόντες ἐπὶ π/ρμάμαξαν ἀπήγαγον ἐς εγέαν ἐκεῖ δὲ μετὰ τον-ντινέων καταγνόντες ἀπέκτειναν.

τούτων δὲ γιγνομένων ἔφυγον εἰς Λακεδαίμονα 10 τον περὶ Στάσιππον εγεατον περὶ κτακοσίους μετὰ ο ταυτα τοῖς Λακεδαιμονίοις ἐδόκει βοηθητέον εἶναι τὰ τους ορκους τοῖς τεθνεῖσί τε τον εγεατον καὶ ιπεπτωκόσι καὶ sτω στρατεύουσιν ἐπὶ τοὐς Μαν-

ινέας, ως παρὰ τοὐς ὁρκους συν ὁπλοις ἐληλυθότων ἀτον ἐπὶ τους Τεγεάτας καὶ φρουρὰν μὸν οἱ ἔφοροι δαινον, Ἀγησίλαον δ' ἐκελευεν η πόλις γεῖσθαι. οἱ 11ρὶ ἀλαλλοι Ἀρκάδες εἰς Ἀσέαν συνελέγοντο υρχο- μνίον δὲ οὐκ ἐθελύντων κοινωνεῖν του ρκαδικου ι τὴν προς Μαντινέας ἔχθραν, ἀλλὰ καὶ δεδεγμένων τὴν πόλιν τὶν ἐν Κορίνθω συνειλεγμένον ξενικύν, ἡ Πολύτροπος ῆρχεν, ἔμενον οἴκοι οἱ Μαντινεῖς οὐ-την ἐπιμελύμενοι ιραεῖς δὲ καὶ Λεπρεατα συνεστρα-

244쪽

226 VI. V.

12 τεύοντο τοῖς Λακεδαιμονίοις ἐπὶ τοὐς Μαντινέας ὁ δε Ἀγησίλαος, ἐπεὶ ἐγένετο αὐτω τὰ διαβατήρια, εὐθυς ἐχώρει ἐπὶ τὴν Ἀρκαδίαν. καὶ καταλαβων πόλιν μο- ρον ἴσαν μαιαν, καὶ εὐρων ἐκεῖ τοὐς με πρεσβυτέρους καὶ τὰς γυναῖκας καὶ τους παῖδας οἰκωυντας ἐν ταῖς οἰκίαις, τους δ' ἐν τη στρατευσίμω λικία οἰχο- μενους εἰς το Ἀρκαδικόν, δμως - δίκησε τὴν κύλιν, ἀλλ' εἰ τε υτοὐς οἰκεῖν, και νούμενοι ἐλάμβανονοσων δέοιντο εἰ δέ τι καὶ ρπάσθη, τε εἰσροι εἰς τὴν πολιν, ἐξευρων ἀπεδωκε καὶ ἐ κοδύμει δὲ τοτεῖχος αυτον ὁσα ἐδειτο, ωσπερ αὐτο διέτριβεναναμένων οὐ μετὰ Πολυτρύπου μισθοφύρους. 13 Ἐν δὲ τούτω οἱ Μαντινεῖς στρατεύουσιν ἐπὶ τους Ορχομενίους καὶ ἀπο μὲν του τείχους μάλα χαλεπος ἀπῆλθον, καὶ ἀπέθανόν τινες αὐτον ἐπεὶ δὲ π χωρο-τες ἐν τη λυμία ἐγένοντο, καὶ οἱ μεν ρχομένιοι ὁπλῖται οὐκέτι κολούθουν, οἱ δὲ περὶ του Πολύτροπον ἐπέκειντο καὶ μάλα θρασέως, ἐνταυθαγνύντες οἱ Μαντινεῖς ς, εἰ μὴ ἀποκρούσοντα αυτούς, ὁτι πολλοὶ σφον κατακοντισθήσονται, ποστρέψαντες 14 ὁμόσε ἐχώργα τοῖς ἐπικειμένοις. καὶ δ μ ν Πολύτροπος μαχύμενος αυτο αποθνγκει των δὲ ἄλλω, φευγύντων πάμπολλο αν ἀπέθανον, εἰ μὴ οἱ Φλειάσιοι ἱππεῖς παραγενύμενοι καὶ εἰς το ὁπισθεν περιελάσαντες των Μαντινέων ἐπέσχον αὐτοὐς της διώξεως καὶ οἱ μὲν Μαντινεῖς ταsτα πράξαντες οἴκαδε ἀπῆλθον.

15 U δὲ Ἀγησίλαος ἀκούσας ταsτα, καὶ νομίσας οὐκ αν ἔτι συμμε ξαι αὐτω τοὐς ἐκ το υρχομενο μισθοφύ- ρους, οὐτω προροι καὶ τη μὲν πρώτη ἐν τη εγεάτιδι χώρα δειπνοποιήσατο, τη δ' ὐστεραία διαβαίνει εἰς

τὴν Μαντινικήν, καὶ ἐστρατοπεδεύσατο πο τοῖς ποος

245쪽

VI. V.

ἐσπέραν ορεσι της Μαντινείας καὶ ἐκεῖ αμα δήου τὴν rώραν καὶ ἐπορθει τους γρούς των δὲ ρκάδων οἱ συλλεγέντες ἐν τη 'Aσέα νυκτος παρηλθον εἰς τὴν εγέαν. et δ' ὐστεραία ὁ μὲν Ἀγησίλαος απεχων Μαντινείας οσον 16είκοσι σταδίους ἐστρατοπεδεύσατο ' οἱ δ' ἐκ της εγέας Ἀρκάδες, ἐχόμενοι τον μεταξ Μαντινείας καὶ Tεγέας ἰρων, παρῆσαν μάλα πολλοὶ ὁπλῖται, συμμεῖξαι βουλόμενοι τοι Μαντινευσι καὶ γαρ οἱ Ἀργεῖοι οὐ παν-Zημεὶ κολούθουν αὐτοῖς καὶ σαν με τινες ο τον Ἀγησίλαον ἔπειθον χωρὶς τούτοις ἐπιθέσθαι δφοβούμενος μὴ ἐν ὁσω προς ἐκείνους πορεύοιτο, ἐκτης πόλεως οἱ Μαντινεῖς ἐξελθύντες κατὰ κέρας τε

καὶ ἐκ του πισθεν ἐπιπέσοιεν αυτω, ἔγνω κράτιστον εἶναι ἐῶσαι συνελθεῖν αυτούς, καὶ εἰ βούλοιντο μά-rεσθαι, ἐκ του δικαίου καὶ φανερο τὴν μάχην ποιει-

σθstι. καὶ οἱ μὲν δὴ Ἀρκάδες ὁμο ηδη ἐγεγένηντο.οι δ' ἐκ του υρχομενου πελτασταὶ καὶ οἱ των Φλειασίων 17ίππεῖς με αὐτον της νυκτος διεξελθόντες παρὰ τὴν Mαντίνειαν θυομένω τω Ἀγησιλάω προ του στρατοπεδου ἐπιφαίνονται μα τη μερα, καὶ ἐποίησαν τους

με αλλους εἰς τὰς τάξεις δραμεῖν, Ἀγησίλαον δ' ἐπαναχωρῆσαι προς τὰ πλα ἐπεὶ ἐκεῖνοι μὲν εγνώσθησαν φίλοι ντες, γησίλαος δὲ ἐκεκαλλιέρητο, ἐξ ἀρίστου προηγε τι στράτευμα. σπέρας δ' ἐπιγιγνομενης ἔλαθε στρατοπεδευσάμενος εἰς τολύπισθεν κύλ- πον της Μαντινικῆς, μάλα σύνεγγυς καὶ κύκλω φύρηεrοντα. τη δ' ὐστεραία μα τη μερα ἐθύετο μὲν πρ 18 του στρατεύματος ἰδων δὲ συλλεγομένους ἐκ της των Μαντινέων πόλεως ἐπὶ τοῖς ὁρεσι τοῖς πὲρ της Ουρῆς ro εαυτων στρατεύματος, ἔγνω ἐξακτέον εἶναι τὴν ταχίστην ἐκ του κόλπου εἰ μὲν ουν αὐτος ἀφηγοιτο,

246쪽

228 VI. v.

ἐφοβεῖτο μὴ τη οὐρα ἐπίθοιντο οἱ πολεμιοι ' συχίαν δὲ ἔχων καὶ τα ὁπλα προς οὐ πολεμίους φαίνων, ἀναστρέψαντας ἐκέλευε του ἀπ' ουρὰς εἰς δόρυ πι- σθεν τῆς φάλαγγος γεῖσθαι προ αυτόν καὶ ουτως αμα ἔκ τε του στενο ἐξηγε καὶ ἰσχυροτέραν ἀεὶ την I9 φάλαγγα ἐποιεῖτο. ἐπειδὴ δὲ ἐδεδίπλωτο φάλαγξ,

ουτως ἔχοντι τῶ πλιτικῶ προελθti εἰς το πεδίονεξέτεινε πάλιν ἐπ ἐννέα η δέκα το στράτευμα σπίδων οἱ μέντοι Μαντινεῖς οὐκέτι ἐξησαν καὶ γαρ ι πιλεῖοι συστρατευύμενοι αὐτοῖς ἔπειθον μὴ ποιεῖσθαι μάχην, πρὶν οι Θηβαῖοι παραγένοιντο ευ δὲ εἰδέναι ἔφασαν τι παρέσοιντο καὶ γαρ δέκα τάλαντα δεδα-

20 νεῖσθαι αὐτοὐς παρὰ σφων εἰς τὴν βοήθειαν οἱ μὲν δηυρκάδες ταμα ἀκούσαντες ησυχίαν εἶχον ἐν τη Μαντινεία ὁ Ἀγησίλαος καὶ μάλα βουλόμενος ἀπάγειν τι στράτευμα, καὶ γαρ ἡ μέσος χειμών, μως ἐκει κατέμεινε τρεῖς μέρας, οὐ πολ απέχων της Μαντινέων πολεως, πως μὴ δοκοίη φοβούμενος σπεύδειν τὴν αφοδον τη δε τετάρτη προ ἀριστοποιησάμενος ἀπηγενος στρατοπεJευσύμενος ἔνθαπερ το πρωτον ἀπο της 2 Εὐταίας ἐξώρμητο ἐπεὶ δὲ Ουδεὶς ἐφαίνετο των Ἀρκάδων, γε τὴν ταχίστην εἰς τὴν Esταιαν, καίπερ μάλαδψίζων, βουλήμενος ἀπαγαγεῖν τοὐς ὁπλίτας πρὶν καὶ τα πυρὰ των πολεμίων ἰδεῖν, να μη τις εἴποι ςφευγων ἀπαγάγοι ἐκ γὰρ της πρόσθεν ἀθυμίας ἐδώκει τι νειληφέναι τὴν πόλιν, ὁτι καὶ ἐνεβεβλήκει εἰς τὴν Ἀρκαδίαν καὶ δρο τι τὴν χώραν οὐδεὶς θελήκει μάχεσθαι. ἐπεὶ δ' ἐν τη Λακωνικη ἐγένετο, τοὐς μ ν Σπαρτιάτας ἀπέλυσεν οἴκαδε, οὐ δὲ περιοίκους ἀφηκεν ἐπὶ τὰς εαυτῖν πόλεις.

22 Οἱ δὲ Ἀρκάδες, ἐπεὶ ὁ Ἀγησίλαος απεληλύθει καὶ

247쪽

ἔσθοντο διαλελυμένον αὐτῶ τ στράτευμα, αυτοὶ δε ηροισμένοι τυγχανον, στρατεύουσιν ἐπὶ τους μαιος, - τε οὐκ θελον του ρκαδικο μετεχειν καὶ τι πεισεβεβλήκεσαν εἰς τὴν ρκαδιαν μετὰ τον Λακε- λιμονίων ἐμβαλόντες δ' ἐνεπίμπρων τε τὰς οἰκίας in ἔκοπτον τὰ δενδρα. Era δε οἱ Θηβαίοι βεβοηθηκότες παρεῖναι ἐλέγοντο εἰς την Μαντίνειαν, οsτως ἀπαλλάττονται ἐκ της μαιας nil συμμιγνυουσι τοῖς Θηβαίοις - δε ὁμο ἐγένοντο, 23ρ μεν Θηβαῖοι καλος σφίσιν φοντο ἔχειν, ἐπεὶ ἐβεβοη- θροεσαν μεν, πολέμων δε οὐδενα ἔτι εώρων ἐν τηδεώρα, καὶ ἀπιέναι παρεσκευάζοντο - δε Ἀρκάδες υργεῖοι καὶ πιεῖοι ἔπειθον αυτοὐς γεῖσθαι g ἡvστα εἰς τὴν Aακωνικήν, ἐπιδεικνύοντες μεν το Qvτον πλῆθος, περεπαινοοντες δε το τον Θηβαιων qτράτευμα καὶ γαρ οἱ μεν Βοιωτοὶ ἐγυμνάζοντο πάν- περὶ τὰ πλα, ἀγαλλόμενοι τη ἐν Λεύκτροις νων νολουθουν δ' αὐτοῖς καὶ Φωκεῖς πήκοοι γεγενημένοι καὶ Εὐβοεῖς ἀπο πασον των πόλεων καὶ Λοκροὶ gμφότεροι καὶ Ἀκαρνἄνες καὶ ιρακλεῖται καὶ Μηλιεῖς, Πολουθουν δ' αὐτοῖς καὶ ἐκ Θετταλίας ἱππεις τε καὶ Mλτασταί, ταμα δὴ συνιδόμενοι καὶ τὴν ἐν Λακεδαι- ρον ἐρημίαν λέγοντες ἱκέτευον μηδαμος ἀποτρέπεσθαι, se ἐμβαλεῖν εἰς τὴν τῖν Λακεδαιμονίων χώραν οἱ δε οθηβαῖοι ηκουον μεν ταλα, ἀντελογίζοντο δε δτι δυσεμβολωτάτη μεν 4 Λακωνικὴ ἐλέγετο εἶναι, φρουρὰς

ηqθεστάναι ἐνύμιζον ἐπὶ τοῖς εὐπροσοδωτάτοις καὶ γαρῆ 'σχύλαος μεν ἐν οἰ της Σκιρίτιδος, ἔχων νεοδαμ δεδεις τε φρουροὐς καὶ το δεγεατον φυγάδων τους ποπιάτους περὶ τετρακοσίους ἡ δε καὶ ἐπὶ Λεύκτρω

- τῆς Μαλεάτιδος ἄλλη φρουρά. ἐλογίζοντο δε καὶ

248쪽

τουτο οἱ Θηβαῖοι, Δ καὶ συνελθοsσαν αὐταχέως τὴν τον Λακεδαιμονίων δύναμιν καὶ μάχεσθαι αν--οὐς οὐδαμο ἄμεινον ἐν τη αυτον ὰ δὴ πάντα λογιω- μενοι οὐ πάνυ προπετεῖς σαν εἰ τὶν ἰέναι εἰς τὴν 25 Λακεδαίμονα ἐπεὶ μέντοι κον ἔκ τε Καρυων λέγοντες τὴν ἐρημίαν καὶ πισχνούμενοι αυτοὶ γήσεσθαι,

καὶ κελεύοντες, ἄν τι ἐξαπατοντες φαίνωνται, ἀποσφάττειν σφῆς, παρησαν δέ τινες καὶ των περιοίκων ἐπικαλούμενοι καὶ φάσκοντες ἀποστήσεσθαι, εἰ μόνον φανείησαν εἰς τὴν χώραν, ἔλεγον δε ς καὶ νυν καλούμενοι οἱ περίοικοι πο των Σπαρτιατον υ ἐθέλοιεν βοηθεω πάντα ουν ταυτα ἀκούοντες και παρὰ πάντων

οἱ Θηβαῖοι ἐπείσθησαν, καὶ αυτοὶ μεν κατὰ Καρύας 26 ἐνέβαλον, οἱ δε Ἀρκάδες κατὰ Οἰον της Σκιρίτιδος καιε μεν ἐπὶ τὰ δύσβατα προελθti ὁ Ἱσχόλαος φωτατο, οὐδένα αν ταύτη γε ἔφασαν ἀναβηναι νυν δὲ βου- λύμενος τοῖς ἰάταις συμμάχοις χρῆσθαι, ἔμεινεν ἐντη κώμη οἱ δὲ ἀνέβησαν παμπληθεῖς Ἀρκάδες. ἐν-ταsθα δὴ ἀντιπροσωποι με μαχόμενοι οἱ περὶ τον Ἱσχόλαον ἐπεκράτουν ἐπεὶ δὲ καὶ πισθεν καὶ ἐκ πλαγίου καὶ π τον οἰκιον ἀναβαίνοντες ἔπαιον καὶ ἔβαλλον αυτούς, ἐνταμα ὁ τε σχύλαος ἀποθνησκει καὶ οἱ αλλοι πάντες, εἰ μή τις ἀμφιγνοηθεὶς διέφυγε.27 διαπραξάμενοι δε ταυτα οἱ Ἀρκάδες ἐπορεύοντο προς τοὐς Θηβαίους ἐπὶ τὰς Καρύας. οἱ δε Θηβαῖοι ἐπειθσθοντο τὰ πεπραγμένα πο τον Ἀρκάδων, πολ δὴ

θρασυτερον κατέβαινον καὶ τὴν μεν Σελλασίαν εὐθος ἔκαον καὶ ἐπόρθουν ἐπεὶ δε ἐν τῶ πεδίω ἐγένοντο ἐν τετεμενε του Ἀπόλλωνος, ἐνταsθα ἐστρατοπεδεύσαντο τη δ' ὐστεραία ἐπορεύοντο καὶ διὰ μεν της γεφυρας οὐδ' ἐπεχείρουν διαβαίνειν ἐπὶ την πολιw καὶ

249쪽

γαρ ἐν τήτης λέας ερ ἐφαίνοντο ἐναντίοι οἱ ὁπλιται. ἐν δεξιὰ δ' ἔχοντες τον Εὐρώταν παρησαν κάοντες και sosντες πολλον κἀγαθον μεστὰς οἰκίας τον δ' ἐκ 28 - πόλεως αἱ μ ν γυναῖκες οὐδὲ τι καπνbν ρῖσαι ἐνείχοντο, ἄτεχυδέποτε ἰδοsσαι πολεμίους οἱ δε αρτιαται ἀτείχιστον ἔχοντες τὴν πύλιν, ἄλλος ἄλλ δια-τοχθείς, μάλα λίγοι καὶ ὁντες καὶ φαινόμενοι ἐφύλαττον ἔδοξε δὲ τοις τέλεσι καὶ προειπεῖν τοῖς αλω-ειν, εἰ τις βούλοιτο πλα λαμβάνειν καὶ εἰς τάξιν x-σθαι, τὰ πιστὰ λαμβάνειν ς ἐλευθέρους ἐσο- vovς σοι συμπολεμήσαιεν καὶ τι μὲν προτον 29 φασαν ἀπογράψασθαι πλέον η ξακισχιλίους, στεφήβον - ἔτο παρεῖχον συντεταγμένοι καὶ λίανούκουν πολλοὶ εἶναι ἐπει μέντοι ἔμενον μὲν οἱ ἐξ noμενο μισθοφοροι, ἐβοήθησαν δὲ τοῖς Λακεδαιμονίοις Φλειάσιοί τε καὶ Κορίνθιοι καὶ Ἐπιδαύριοι καὶ Πελληνεῖς και αλλαι δέ τινες τον πόλεων, δη καὶ τοὐς ἀπογεγραμμένους ττονωρρώδουν - δὲ προῖον 30 τὸ στράτευμα ἐγένετο κατ' Ἀμύκλας, ταύτ διέβαινον xὴν Εὐρώταν καὶ οἱ μον Θηβαῖοι, που στρατοπε- ῆ vοιντο, εὐθὐ ων ἔκοπτον δένδρων κατέβαλλον προ

0 τάξεων δε ἐδύναντο πλεῖστα, και υτως ἐφυλά τοντο οἱ δὲ Ἀρκάδες τούτων τε οὐδὲν ἐποίουν, καταλείποντες δὲ τὰ ὁπλα εἰς ἁρπαγὴν ἐπὶ τὰς οἰκίας ἐτρά- ντο. ἐκ τούτου δὴ μέρα τρίτη et τετάρτν προῆλθον

'Nππεῖς εἰς τον ἱππόδρομον εἰς Γαιαύχου κατὰ τάξεις, ρι τε Θηβαῖοι πάντες καὶ οἱ ιλεῖοι και σοι Φωκέων Θετταλον η Λοκρον ἱππεῖς παρησαν. οἱ 3 τον 1aqκεδαιμονίων ππεῖς, μάλα ὀλίγοι φαινύμενοι, ἀντιτε- 'γμένοι αὐτοῖς ἡσαν ἐνέδραν δε ποιήσαντες ὁπλιτοντο νεωτέρω oσον τριακοσίων ἐν τη τον Τυνδαριδον,

250쪽

VI. V.

ἄμα οὐτοι μὲν ἐξέθεον, οἱ δ' ἱππεῖς λαυνον. o Mπολέμιοι οὐκ ἐδεξαντο, ἀλλ' ἐνέκλιναν. ἰδόντες εταῖτα πολλοὶ καὶ τον πεζον εἰς φυγὴν ρμησαν. in ἰμέντοι οῖ τε διώκοντες ἐπαύσαντο καὶ τ τον Θηβαίων στράτευμα ἔμενε, πάλιν δὴ κατεστρατοπεδεύσαντο miro μὲν μὴ προς τὴν πολιν προσβαλεῖν - ἔτι αὐτοῖς ηδ τι ἐδόκει θαρραλεώτερον εἶναι ἐκεῖθεν μέντοι ἀπῆραν το στράτευμα ἐπορεύετο τὴν ἐφ' λος καὶ Γύθειον καὶ τὰς μον ἀτειχίστους τον πόλεων ἐνεπφ-πρασαν, Γυθεί δέ, ἔνθα τὰ νεώρια τοῖς Λακεδαιμονίοις ήν, καὶ προσέβαλλον τρεις μέρας. σαν st

τινες τον περιοίκων ο καὶ ἐπέθεντο καὶ συνεστρατευοντο τοῖς μετὰ Θηβαίων.

Ἀκούοντες δὲ ταὐτα οἱ Ἀθηναῖοι ἐν φροντίδι ἐσον τι χρὴ ποιεῖν περὶ Λακεδαιμονίων, καὶ ἐκκλησίον ἐποίησαν κατὰ δύγμα βουλῆς ἔτυχον δε παροντες πρεσβεις Λακεδαιμονίων τε καὶ τον ἔτι πολοίπων συμμάχων αὐτοῖς. θεν δὴ οἱ Λακεδαιμόνιοι Ἀρακος καὶ π κυλλος καὶ Φάραξ καὶ τυμοκλῆς καὶ υλονθεῖς σχεδον πάντες παραπλήσια ἔλεγον. ἀνεμίμνγκύν τε γὰρ τοὐς Ἀθηναίους ως ἀεί ποτε ἀλλήλοις ἐν τοῖς μεγίστοις καιροῖς παρίσταντο ae ἀγαθοῖς αυτοί τε γὰρ φασαν τοὐς τυράννους συνεκβαλειν Ἀθήνηθεν, - Αθηναίους, τε αὐτοὶ ἐπολιορκοοντο ab Μεσσηνίων, προ μως βοηθεῖν ἔλεγον δε καὶ ὁσ' ἀγαθὰ εἴη or κοινος ἀμφότεροι ἔπραττον, πομιμνήσκοντες μὲν τον βάρβαρον κοινῆ ἀπεμαχέσαντο, ἀναμιμνήσκοντες

δὲ ς Ἀθηναῖοί τε ὐπωτον Ἐλλήνων ηρέθησαν γεμφνες του ναυτικου καὶ τον κοινον χρημάτων φυλακῆς, τον Λακεδαιμονίων ταμ συμβουλομένων, αἰτο τῆκατὰ γῆν ὁμολογουμένως φ πάντων τῖν Ἐλλήνων