Carmina

441쪽

Dμηρον καὶ ισίοδον τους θειοτατους ποιητὰς πάντες ανθρωποι πολίτας ἰδιους ευχονται γενέσθαι. αλλ' 'Hσίοδος μεν την

ἰδίαν ὀνομάσας πατρίδα πάντας της φιλονεικίας ἀπήλλαξεν εἰπῶν

υσκρηὶ, χεῖμα κακῆ, θερει ἀργαλεη, ουδε ποτ ἐσθλθ. υμηρον δὲ πασαι δες εἰπεῖν αἱ πύλεις καὶ οἱ αποικοι αυτον παρ' μυτοῖς γεγενησθαι λέγουσιν. καὶ προτοί γε Σμυρναῖοι Μέλητος ὁντα του παρ αυτοῖς ποταμοs καὶ Κρηθηίδος νύμφης κε- 10 κλῆσθαί φασι προτερον Μελησιγενη, sστερον μεντοι τυφλωθενταχυηρον μετονομασθῆναι διὰ τὴν παρ' αὐτοῖς ἐπι των τοιούτων συνήθη προσηγορίαν. πιοι πάλιν τεκμήρια φερουσιν ἴδιον εἶναι πολίτην λεγοντες καὶ περισωζεσθαί τινας ἐκ του γένους αυτ παρ' αὐτοῖς Ομηρίδας καλουμένους. Κολοφώνιοι δὲ καὶ 15 τύπον δεικνύουσιν , ἐν se φασιν αυτιν γράμματα διδάσκοντα τῆς ποιήσεως αρξασθαι και ποιῆσαι προτον τον Μαργίτην. περὶ τῖν γονέων αὐτοs πάλιν πολλὴ διαφωνία παρὰ πu-

σίν ἐστιν. Ἐλλάνικος μὲν γὰρ καὶ Κλεάνθης Μαίονα λέγουσιν, Εὐγαίων δὲ Μέλητα, Καλλικλῆς δὲ Μνασαγύραν, Aημοκριτος δὲ 20 ὁ Tροιζήνιος Βαήμονα ἔμπορον, ἔνιοι δὲ Θαμύραν, Αἰγύπτιοι δὲ

Biscriptio: ὴσιόδου ου ex ω corr. F 2 γενέσθαι' restituit Barnes, λέγεσθαι F 5 εῖσατοJ εἴσατο F, corr. Stephanus in ea. 1, νάσσατο Hes.

ed. 4 R in., vocula evanuit in F ΘαμύρανJ liniadium aueram litterae primae et prius litterae α evanida in F, cf. ΤZelges i. o. 6428.

442쪽

ΟΜΗΡΟΥ ΚΑΙ ΗΣΙΟΔΟΥ Μενέμαχον ἱερογραμματεα, εἰσὶ δε, οῖ Πλεμαχον τον 'Οδυσσεως

μητερα δε οἱ μὲν μητιν, οἱ Κρη ίδα, οἱ δὲ Θεμίστην, οἱ δε

1 νηθῶ, ενιοι δὲ 'Ιθακησίαν τινὰ υa b Φοινίκων ἀπεμποληθεῖσαν, οἱ δὲ Καλλιόπην τὴν Μουσαν, τινὲς δὲ Πολυκάστην την Νεστορος. ἐκαλεῖτο Μελης, ῶς δέ τινες φασι, Μελησιγένης, ῶς ενιοι, 25υλτης. ὀνομασθηναι δὲ αυτύν φασί τινες υμηρον διὰ το τον πατερα αυτου ὁμηρον δοθῆναι υπb Κυπρίων Πέρσαις, οἱ δὲ διὰ τὴν πήρωσιν των δμμάτων' παρὰ γὰρ τοῖς Αἰολευσιν ουτως οἱ πηροι καλουνται. ὁπερ δὲ ἀκηκόαμεν ἐπὶ του θειοτάτου αυτο- κράτορος Ἀδριανου εἰρημένον ino τῆς Πυθίας περὶ υμηρου, εκ- 30θησύμεθα. του γὰρ βασιλεως πυθομένου, πόθεν Ῥμηρος καὶ τίνος, ἀπεφοίβασε δι ἐξαμετρου τόνδε τον τρύπον' ἄγνωστύν μ' ερεαι γενεὴν καὶ πατρίδα γαιαν

ἀμβροσίου σειρῆνος. εδος δ' Ἀθακήσιός ἐστιν, 'λεμαχος δὲ πατὴρ καὶ Νεστορέη Ἐπικάστη 35 μήτηρ, ῆ μιν ετικτε βροτων πολυ πάνσοφον ἄνδρα.

οις μάλιστα δεῖ πιστευειν διά τε τbν πυθύμενον καὶ τον ἀποκρινάμενον, ἄλλως τε Ουτως τοs ποιητου μεγαλοφυος τον προπάτορα διὰ των επον δεδοξακύτος. ενιοι μὲν Ουν αυτον προγενέστερον 'Hσιόδου φασὶν εἶναι, 40 τινὲς δὲ νεώτερον καὶ συγγενῆ. γενεαλογουσι δὲ Ουτως' υπύλ- λωνος φασι και Αἰθουσης τῆς Ποσειδονος γενέσθαι Λίνον, Λίνου

Πίερον, Πιέρου δὲ και νυμφης Μεθώνης Oῖαγρον, Οἰάγρου καὶ Καλλιοπης υρφεα, υρφεως δε Aρην, cetos M Eυκλέα

του δὲ Ἀαδμονίδην, τοῖ δὲ Φιλοτερπην, του δὲ Ευφημον, του ιβ' ιφράδην, του δὲ Μελάνωπον, τουτου δε Λῖον καὶ Ἀπελλῆν,

catur ed. 6 Mn.

443쪽

ΑΓΩΝ

τos ποταμου πιμηρον. 6ο τινὲς συνακμάσαι φασὶν αὐτους ωστε καὶ ἀγωνίσασθαι

ὁμόσε ἐν χαλκίδι τῆς Mβοίας. ποιήσαντα γὰρ τον Μαργίτην πιμηρον περιέρχεσθαι κατὰ πύλιν ἐαψωδοοντα, ἐλθύντα δὲ καὶ εἰς Θελφους περὶ της πατριδος αυτου πυνθάνεσθαι, τίς εἴη, τὴν δὲ Πυθίαν εἰπεῖν' 55 εστιν Ἀος νησος μητρος πατρίς, η σε θανύντα δέξεται' ἀλλα νέων παίδων αἴνιγμα φύλαξαι. τον δὲ ἀκουσαντα περιιστασθαι μὲν τὴν εἰς πον ἄφιξιν, διατρίβειν δὲ περι τὴν ἐκεῖ χώραν. κατὰ δὲ τον αὐτbν χρόνον Γανυ-κτωρ ἐπιτάφιον του πατρις Ἀμφιδάμαντος βασιλέως Εὐβοιας ἐπι-60 τελον πάντας τους ἐπισήμους ἄνδρας ου μύνον ρεμη καὶ τάχει, αλλὰ καὶ σοφία ἐπὶ τον ἀγονα μεγάλαις δωρεαῖς τιμον συνεκάλεσεν. καὶ ουτοι ουν ἐκ τυχης, ως φασι, συμβαλύντες ἀλληλοις ήλθον εἰς τὴν χαλκίδα. του δὲ ἀγονος Ελλοι τέ τινες τονεπισήμων χαλκιδέων ἐκαθέζοντο κριταὶ καὶ μετ αὐτον Πανηδης, 65 ἀδελφος ὼν του τετελευτηκότος. ἀμφοτέρων δὲ τον ποιητον

θαυμαστος ἀγωνισαμένων νικῆσαί φασι τbν υσίοδον τον τρόπον τουτον ' προελθύντα γὰρ εἰς το μέσον πυνθάνεσθαι του υμήρου καθ' εκαστον, τbν δὲ πιμηρον ἀποκρίνασθαι. φησὶν ουν σίοδος

το υἱὲ Μέλητος, Ῥμηρε, θεῖν ἄπο μήδεα εἰδώς,

εἴπ' ἄγε μοι πάμπρωτα, τί φέρτατον εστι βροτοῖσιν;

TATl nihil servavit Α

444쪽

ΟΜΗΡΟΥ ΚΑΙ ΗΣΙΟΔΟΥ μηρος 'ἀρχὴν μεν μη φυναι ἐπιχθυνίοισιν αριστον, φυντα δ' οπως δεκιστα πυλας 'Aίδαο περησαι. Ησίοδος τb δεύτερον 'ελ αγε μοι καὶ τουτο, θεοῖς επιείκελ' Ῥμηρε, τι θνητοῖς κάλλιστον δίεαι εν φρεσὶν εἶναι; ὁ δε ὁππύτ αν ευφροσυνη μὲν εχη κάτα δημον ἄπαντα,

δαιτυμώνες δ' ἀνὰ δώματ ἀκουάζωνται ἀοιδου 80ῆμενοι εξείης, παρὰ δὲ πλήθωσι τράπεζαι

σίτου και κρεεων, μεθυ δ' ἐκ κρητῆρος ἀφυσσωνοἰνοχύος φορεησι καὶ δεπάεσσιν. τουτύ τί μοι κάλλιστον ἐνὶ φρεσὶν εἴδεται εἶναι. ρηθέντων δὲ τον ἐπον, ουτω σφοδρος φασι θαυμασθηναι υπο 85τον 'Eλλήνων τους στίχους ὐστε χρυσους αυτους προσαγορε -

θηναι, καὶ ετι καὶ νυν εν ταῖς κοιναῖς θυσίαις προ τον δείπνων

73 sq. Τheo . 426 πάντων μὲν μη φυναι ἐπιχθονίοισιν δηστον l μηδ' ἐειδεῖν αὐγὰς ὀξδος ηελιου l φοντα δ οπως ἄκιστα πυλας ' ιδαο περησαι Bacchyl. v 160 θνατοῖσι μη φυναι φέριστον μηδ' ψελίου προσιδεῖν φέγγος Soph. Oed. Col. 1225 μὴ φυναι τιν ἄπαντα νικα λόγοw το δ' ἐπεὶ φανθ. lβηναι κεῖθεν, ὁθεν περ ῆκει l πολυ δεύτερον, ῶς τάχιστα Eurip. Besser. Fr. 285 p. 443 N. -τb μὲν δη πανταχου θρυλουμενον l κράτιστον εἶναι φημι

A, unde locum restitiai Wien. St. XIV 142 sq., τὰ ἔπη F

445쪽

ΑΓΩΝ

καὶ σπονδον προκατευχεσθαι πάντας. ὁ Ησίοδος ἀχθεσθεὶς ηρου ευημερί' ἐπὶ τὴν των ἀπορων ωρμησεν επερώτησιν so καί φησι τουσδε τους στίχους'

Μουσά γε μοι τά τ ἐόντα τά τ ἐσσύμενα πρύ τ εόντα, τον μὲν μηδὲν ἄειδε, συ δ' ἄλλης μνησαι ἀοιδης. ὁ δὲ μηρος βουλύμενος ἀκολουθως τι ἄπορον λοσαι φησίν 'ουδε ποτ' ἀμφὶ Λῶς τυμβω καναχήποδες Ἀποι95 ἄρματα συντρίψουσιν ερίζοντες περὶ νίκης. καλος δε καὶ ἐν τουτοις ἀπαντήσαντος ἐπὶ τὰς ἀμφιβύλους γνώμας ωρμησεν ὁ Ῥσίοδος, καὶ πλείονας στίχους λέγων ηξίου καθ'

ενα εκαστον συμφώνως ἀποκρίνασθαι τbν Ῥμηρον. εστιν ουν ὁ

100 στίχων τὴν ἐπερώτησιν ποιουμενου του Bσιόδου Ησίοδος δεῖπνον επειθ' εῖλοντο βοον κρεα καυχενας ιππων

εκλυον ἱδρώοντας, ἐπεὶ πολέμοιο κορέσθην. Ησίοδος καὶ Φρυγες, οῖ πάντων ἀνδρον επὶ νηυσὶν ἄριστοι

μηρος ἀνδράσι ληιστῆρσιν ἐπ' ἀκτῆς δορπον ελέσθαι.

rantiar in Α 101 sqq. Ἐσίοδος et Ῥμηρος indices omittuntur in F 101 δελ- νον - εἴχοντοJ Aς οῖ μεν δαίνυντο Aristophanes 102 πολέμοιοJ Stephanus ed. 5, πτολέμου F, πολέμου Aristophanes κορέσθηνJ F, cf. μιανθην Hom. A 146, ἀπελυθην IUesche Foucaret Inscr. rec. st Delphie 264, ἐστεφανῶ ν Bull. de corr. heli. V 225 sq. n. 14, διελέγην C. I. O. II 3048, 7; κόρεσθεν Her- mann Op. VI 282, πολέμο) ἐκόρεσθεν Aristophanes 104 ἐπ' - ἐχέσθαιJ ἐπ' ἀκτὴν δosλι ἔπεσθαι dubitans coniecit Nietzsche ed. 10 adn.

446쪽

. Καλλιστῶ κατεπεφνεν ἀπ' ἀργυρεοιο βιοῖο. Hσίοδος ὼς οι μεν δαίνυντο πανημεροι, οὐδὲν εχοντες

447쪽

ΑΓΩΝ

φάσγανα κωπήεντα καὶ αἰγανέας δολιχαυλους.

Bσίοδος δὴ τοτ ἀριστρος κουροι χείρεσσι θαλάσσης

Ῥμηρος

ασμενοι ἐσσυμενως τε ἀπείρυσαν δεκυαλον ναυν. Ησίοδος

φεsγον, ἐπεὶ γίγνωσκον ἀνέστιον ὴν ἀθεμιστον.υσίοδος αὐτὰρ ἐπεὶ σπεῖσάν τε καὶ εκπιον οἶδμα θαλάσσης υμηροῖ ποντοπορεῖν ημελλον ἐυσσέλμων ἐπὶ νηων. Ησίοδος τοῖσιν Ἀτρεῖδης μεγάλ' εsχετο πασιν δλεσθαι ' μηδε ποτ' εν πύντω, καὶ φωνήσας επος ηοδα ἐσθίετ . ω ξεῖνοι, καὶ πίνετε ' μηδέ τις υμεων οἴκαδε νοστησειε φίλην ἐς πατρίδα γαῖανυμηρος πημανθείς, ἀλλ' -τις ἀπήμονες οἴκαδ' ικοισθε. προς πάντα δὲ του μηρου καλος ἀπαντησαντος πάλιν φησὶν ὁ Ησίοδος ' τουτό τι δή μοι μοsνον ἐειρομένω κατάλεξον, 135 πόσσοι - Ἀτρεῖδησιν ες Ἱλιον ῆλθον Ἀχαιοί; ὁ δὲ διὰ λογιστικου προβλήματος ἀποκρίνεται Ουτως πεντηκοντ' ἡσαν πυρος ἐσχάραι, ἐν δὲ έκάστη πεντήκοντ' ὀβελοί, περὶ δὲ κρεα πεντήκοντα ' τρὶς δὲ τριηκύσιοι περὶ κρέας ῆσαν Ἀχαιοί. 140 τ το δὲ ευρίσκεται πληθος ἄπιστον ' τον γὰρ ἐσχαρον ουσον πεντήκοντα, ὁβελίσκοι γίνονται πεντακήσιοι καὶ χιλιάδες β, κρεον

νέα restituenduin esse censui in ed. meae, p. 241 123 sq. ἐπει θ' ἴκοντο

448쪽

DMIlΡΟΥ ΚΑΙ ΗΣΙΟΔΟΥ δε δεκαδυο μυριάδες, s. . . κατὰ πάντα δη τοs υμήρου υπερτερουντος φθονον ὁ Ῥσίοδος ἄρχεται πάλιν '

υἱὲ Μέλητος Τ μηρ εἴ περ τιμωσί σε Μοθσαι,ος λύγος, υψίστοιο Θῶς μεγάλοιο θυγατρες, 145 λέξον μετρον εναρμύζων, ὁ τι δὴ θνητοῖσι

κάλλιστύν τε καὶ εχθιστον ' ποθέω γὰρ ἀκουσαι.

ὁ δέ φησι '

κάλλιστον μὲν των αγαθον εσται μετρον εἶναια-bν μυτω' των δὲ κακον εχαστον απάντων

ευχεσθαι δὲ θεοῖσι τί πάντων ἐστὶν αμεινον; Ομηρος εἴνομον εἶναι ἐω θυμω χρένον ἐς τον ἄπαντα. Ησίοδος ἐν δ' ἐλαχίστω ἄριστον ἔχεις ὁ τι φύεται εἰπεῖν;

142 post μυριάδες in F ευν ieitur; ε lacunae simo apposito IV ter- mann ed. 39, πεντακισχίλιοι τετρακόσιοι καI πεντηκοντα Barites, καὶ χιλιάδες ε , ' χαιῶν δε ἐνδεκακισχίλιαι καὶ διακόσιαι καὶ ν' μυριάδες Boissona lo ed199, ἀνδρῶν di διπλη μυριὰς μία καὶ ἁπλαῖ χίλιαι διακόσιαι πεντηκοπια Hemann Op. VI 285, δενδρῶν vel Ἀχαιῶν δὲ μυριάδες γα σν V esterinanned. 39 Rdn.; ευ in ευν latere ratus εο δὴ κατὰ πάι τα coniecit Niet2sche ed. 12145 υψίστοιοJ υψίστοι F, corr. Apon. Stephani 146 μέτρονJ μετρω Barnes ἐναρμόζωνJ Boissonade ed. 200, ἐναρμοζον F 147 τεJ om. Fθέω F, corr. in nas g. apos Naphi Stepilani 150 εἰπέμενJ Barnes, εἰπεῖν F152 ἔχθιστονJ ἔχθιστ F post 152 deest versus, liueuna e simum Posuit Nietzsche, cf. Iul. Mus. XXVIII 241 sq. 153 σῶ θυμωJ τω μῶ Boiswnade l. c. 156 τιμωντoJ τιμοῖντο F 157 θεοῖσι τιJ Boli se in ed. Nietaschii 13 Rdn , θεοῖς oτι F; versum ante 157 excidisse suspicatus est Heranam ΟΡ. VI 289, 157 vero sic esse consorinandum: εἴχεσθαι δὲ θεοῖσι τι πάντων ἐστὶν ἄριστον; simplicius εὐχεσθαι δὲ θεοῖς ἔτι πάντων ἔστιν αμεινον visum Goeulinoo ed. 320 adn. 158 εὐνομονJ conieci in ed. p. 243, εφνουν F, εἴνους Nietascho Rh. Mus. XXVIII 242 ἐω θυμωJ de deoriam animis intellegens) Niet2sche l. c., de homine accipio; ἐαυτω FI 59-Ηutchingon in ed. Robinsonii p. 237 adn. b, ἔχειν σ' F

449쪽

ΑΓΩΝ

Ησίοδος η δὲ δικαιοσυνη τε καὶ ἀνδρείη δυναται τί; Ομηρος κοινὰς οφελίας ἰδίοις μύχθοισι πορίζειν. Ησίοδος της σοφίης δε τί τεκμαρ ἐπ ἀνθρώποισι πεφυκεν; Ομηρος γιγνώσκειν τὰ παρύ- δμος, καιρω δ' αμ επεσθαι. Hσίοδος 165 πιστεῖσαι δὲ βροτοῖς ποῖον χρέος αξιον ἐστιν; Ομηρος οἷς αυτος κίνδυνος ἐει πραχθεῖσιν επηται. -ίοδος ὴ δ' ευδαιμονίη τί ποτ ἀνθρώποισι καλεῖται; Ομηρος λυπηθέντ ελάχιστα θανεῖν ῆσθέντα τε πλεῖστα.ρηθέντων δὲ και τουτων, οἱ μὲν Ἐλληνες πάντες τον πιμηρον 170 ἐκέλευον στεφανουν, ὁ δὲ βασιλευς Πανηδης ἐκέλευσεν εκαστοντο κάλλιστον ἐκ των ἰδίων ποιημάτων εἰπεῖν. Ησίοδος ουν ἔφη προτος '

Πληιάδων Ἀτλαγενέων ἐπιτελλομενάων ἄρχεσθ' ἀμή τοι, ἀρότοιd τε δυσομενάων'

175 αῖ δη τοι νυκτας τε καὶ ηματα τεσσαράκοντα κεκρυφαται, α ις δὲ περιπλομένου ἐνιαυτουφαίνονται, τὰ. προτα χαρασσομένοιο σιδηρου. ουτύς τοι πεδίων πέλεται νόμος, οι τε θαλάσσης ἐγγυθι ναιετάουσ', οι τ ἄγκεα βησσήεντα 180 πύντου κυμαίνοντος ἀποπροθι πίονα χορον 170 sqq. Τgeig. Vin Hes. 49 171 - 197 cf. Philosiae. Her. p. 318 H194, 13 K. 160 ἐμο γνώμηJ ἐμη γνώμη malu IVestemiann ed. 39 161 ἀνδρείηJ

δ' ἄγγεα F

450쪽

ΟΜΗΡΟΥ ΚΑΙ ΗΣΙΟΔΟΥ ναίουσιν ' γυμνον γυμνον δὲ βοωτεῖν γυμνύν τ ἀμάειν, ὁτ αν δερια πάντα πέλωνται.

μεθ' - μηρος ἀμφὶ ἄρ Aωντας δοιους ῖσταντο φάλαγγες καρτεραί, ὰς Osτ ἄν κεν υρης δνύσαιτο μετελθών 185οsτε κ' Ἀθηναίη λαοσσύος. οἱ γὰρ ἄριστοι κρινθεντες DOάς τε καὶ Ἐκτορα δῖον ἔμιμνον φράξαντες δορυ δουρί, σάκος σάκεἶ προθελυμνφ ἀσπὶς ἄρ' ἀσπίδ' ερειδε, κύρυς κόρυν, ἀνερα δ' ἀνήρ,

ψαθον δ' ἱπποκομοι κόρυ θες λαμπροῖσι φάλοισι Iri νευόντων ' ως πυκνοὶ ἐφέστασαν ἀλλήλοισιν.

εφριξεν δὲ μάχη φθισίμβροτος ἐγχείησι

μακραῖς, ὰς εἶχον ταμεσίχροας. ὁσσε δ' ἄμερδεν αὐγὴ χαλκείη κορύθων ἄπο λαμπομενάων

θωρήκων τε νεοσμήκτων σακέων τε φαεινον Isbἐρχομενων ἄμυδις. μάλα κεν θρασυκάρδιος εχ, τύτε γηθήσειεν ἰδὼν πύνον οὐδ' ἀκάχοιτο. θαυμάσαντες δὲ καὶ ἐν τούτω τον πιμηρον οἱ Ἐλληνες ἐπηνω a , ῶς παρὰ τb προσηκον γεγονότων των ἐπον, καὶ εκέλευον διδόναι τὴν νίκην. ὁ δὲ βασιλε0ς τον - δον ἐστεφάνωσεν εἰπhν δὐ 200καιον εἶναι τον ἐπὶ γεωργίαν καὶ εἰρήνην προκαλουμενον νικῆν,ου τον πολεμους καὶ σφαγὰς διεξιοντα. τῆς μὲν ουν νίκης ολωφασὶ τυχεῖν τον 'Hσίοδον καὶ λαβόντα τρίποδα χαλκοον μαθεῖναι ταῖς Μούσαις ἐπιγράψαντα ' σίοδος Μούσαις Ἐλικωνίσι τόνδ' ἀνε κεν 205υμνω νικήσας εν χαλκίδι θεῖον πιμηρον. του ἀγῖνος διαλυθεντος διέπλευσεν ὁ 'Hσίοδος εἰς Θελφους χρησομενος καὶ τῆς νίκης ἀπαρχὰς τω θεφ ἀναθήσων.