Carmina

411쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ

Οειν αφυζαν 'γωνες ἐκάλουν τον λέοντα

Strinbo VIII p. 364 παραδείγμασι χρῖνται του μεν ποιητου τῶκρῖ καὶ δῖ καὶ μάψ . . . ,σιόδου δε, υτι το βριθυ και βριαρὸν 'βρι' λέγει unde sua. Eustathius Hom. 295, 3

ηδυμος

Oτων Schol. Ρhilostr. Her. p. 464 B. ιστέον Orι oτου καὶ ουτινος ευρι-

σκεται καὶ 3τω και ωτινι, γενικη καὶ δοτικy μόνως' αἱ δὲ αλλαι πτώσεις Ουκ ἐν χρησει εἰσίν. ευρίσκεται δὲ και παρ' Nσιόδω μόνω καὶ γενικητων πτώσεων πληθυντικον ἐν χρήσει, 'ὁτων' ἀντι του δντινων cf. Phavorinus Lex. p. 1309, 7 B. και ὁτων' αντι του Aντινων παρα Ησιόδω μόνω εsρηται ἐν χρησει

προκριν Anecd. Ox. I p. 46, 31 Cr. Ησίοδος δε τι 'πρόκριν' παρὰ τὼ κρίσις, πρόκρισις, πρόκρισιν και ἐν συγκοπη πρόκριν

φυλλοχύος μείς Pollux I 231 I p. 72, 10 B ) 230 ἐπὶ φυτῖν καὶ δενδρων καρ-

240 Callim. Hecat. Fr. Vindob. c. I 12 p. 7 O. φυλλοχόος μ ε ἰς Apoll. 235 suspoctum Sit o Wien. St. XII 62 αφυζανJ ὰφυζαν eod. ΤοWul. φησινJ εἶπεν scholi Tomit. τιν λέονταJ την λέαιναν γ Dindors in schol. ecl. 239 πρόκρινJ Πρόκριν Cephali uxorem) Schneiderarin Exerc. crit. 27240 referebatur ad Op. 421, sed cf. Nauch MGrR. m 275 scripsi, μήν Pollux

412쪽

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ

οτι ετερους των Tρώων οἶδε τους Φρύγας καὶ ἔτι 'Oμηρος ουκ οἶδε καλουμένους χυδούς, αλλὰ μονας. προς τα περὶ ηλικίας ,σιόδου

Strabo XIII p. 587 ἀπεδείχθη δὲ θεος οἶτος Πρίαπος) ἡπο των νεωτερων' ουδε γὰρ Nσίοδος οἶδε Πρίαπον

Schol. Ηari. Ambr. Hom. τ 34 II 670, 21 D ) λυχνονJ λέγει δὲ την δαδα κυρίως. τos δε παρ' /ῆμῖν καλουμένου λύχνου τους ηρωας χρωμένους ὁ ποιητης Ουκ εἰσάγει ουδὲ Ἀσίοδος μέμνηται

νεώτερον το τοs τυράννου δνομα δῆλον ουτε γὰρ 'Dμηρος ολε Ἀσίοδος οw ε ἄλλος Οὐδεις των παλαιον τύραννον ἐν τοῖς ποιημασιν ὀνομάζει

413쪽

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ

Λωτίω ἐν πεδιω

orus ap. Stephanum Byg. v. Λώτιον scf. Ritschi Op. I 649) εκληθη Λώτιον ἀπὁ Λώτου του Πελασγos παιδός, ῶς Ηρωδιανός εν τί Λωτος ὁ Πελασγου, ἀφ' ου τo Λώτιον πεδίον. εκ περιττου τοίνυν ' Ωρος ἐν τοῖς Ἐγθνικοῖς τηδε γράφει - και τὰ περι Θάμυριν ἐν Λωρίω παρ

ιστοροsντος του ποιητου πάλιν 'μωδος Λωτίω εν πεδίω' φάσκει αυτιν τετυφλωσθαι

διάνοιαν και λογισμον εἶπέ τις ποιητὴς εν καρδία περιέχεσθαι, συνάγειν εδει, καθάπερ εχει καὶ τὰ τοιαsτα ' και - Ζευς'

Schol. Laui . Apoll. Rhod. Λ 1396 p. 522, 24 Κ.) ω ἔνι -δων JΠείσανδρος τον δράκοντα ἡπείληφεν ἀπο της γης γεγενησθαι, Nσίοδος δε ἐκ Τυφῶνός φησιν

246 Hymn. Hom. XVI 3 Λωτίω ἐν πεδίω246 sit, Hesiodo abiudicavit Marchschesset l. c. 389 sq., cui adversatus est Sitis Ivlen. St. XH 64247 Hesiodi esse suspicari licet, quoniam de Homeri et Hesiodi versibus a Ch sippo allatis apud Galenum Aθάμαὶ v. Ivilamowi Deut scire 1000 c. 1955, ἄμα cod. M Marcianus , αθ' ἄμαL schedae Laurent. 218 num Ascraei poetae sit, dulatum propter perexi ain Pseudophilemonia' auctoritatem δα ομένοιοJ OARnn ed. 63 adn., δαrζομένου cod., δαῖζομένου Marcischesset l. c. 285249 aliud levitur Theog. 333

414쪽

Nainat. sabul. Ovidi Mel. IV fab. 5 p. 811 St. Sol praesa tam Leucothoen eae Eurynome et Orchmno Achaemonicie princFe origine Belissenuum, Clymenae ac Rhodo, circra matri et Clytiae, qua an pulchritudine ante sollicuunm animum esserat, dii u et cupiem, ut in ante-dietis cupidi tem sedare, in speciem ninlriS puellae Eurynomes conversius virmnein deceptam dolo vulavit. cuius adulterio Clytie ineensa, qua nondunι satiatus erat Sol, parenti puellae indicavit. M mn tille et mterrae deffodisset, vitiator admissi misericordianι Iribens diducto solo, ci i simiecta ' erat, pro ea viryam cinctam nectare, quae stratissima diis hominιtri gine raser, erit lit, cluae turea adstillatur. hoc Hesiodius indieat

Nareat. fa . Ovid. Met. XI fab. 4 p. 864 St. P u cunet Tmolum nonteam Lydiae frequentans mirua se oblectaret, elatus stloria agrestium Nymsharum, ApollMnem in cerianior devocavit. iudice emo Tmolo, cuius mons erat, cum victoria Moliinι esses adiudicata, Midae regi supra tela adsidenti soli displicuit. Muam ob causam Mollo eandem stultitiam, mimn et supra gesserar in Libe=ή patris voluntate iratus aures eius asininae ut essent scinpiterno effecit, cuirta iudiciuin nulli reci facerent. qui tamen 'rtur Midas esse Matris Ma ue MitG. Sic enirn cum Hesiodo consentit Ovidius

Narrat. fabul. Ovid. Met. XIV sab. 3 p. 873 St. Memnon, Tithoni et Aurorae mitta, Priarno ferens arulliu=n ab Aciniae occiditur. minueremo precibus pro adsiduo offlcio inducendae liwin ab Iove inpetrat, ut in cinerra eius adusto rom Sororra in voluσω convertantur, MemnonideS nomine. quae memiores belli quotannin ad sepultoru=n eius conveniunt et inter se dimica mira sanguine suo manetbtre ciua frequentes parentant. et ipsa niater eius niatutinis ten oribus laeris S desiderio Mii sui Memnonis transmutat in rorem, cui tamen ηmonumeri u mι in Phryma constituit patruus eius, ut Hesiodus vult

Αuctor libri do caelo Aristoteles') III 1 εἰσὶ γάρ τινες or

φασιν Ουδεν ἀγένητον εἶναι των πραγμάτων, ἀλλα πάντα γίγνεσθαι 250 eiciendum esse censet Sitti Wien. St. XH 65251 e framentis expellit Sitti l. c. 252 delet Sitti l. c. cuit Muncker, legebatur quod 253 ad Theog. 116 sq. pertinere censuit Sitti l. c. 38

415쪽

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ γενόμενα δε τὰ μεν αφθαρτα διαμενειν, τα δε πάλιν φθείρεσθαι μάλιστα μεν οι περὶ Ησίοδον, εἶτα καὶ των αλλων οι πρῶτοι φυσιολογησαντες φ

Liaertius Diogenes VIII 1, 25, 48 αλλὰ μην καὶ τον Ουρανὸν πρῖτον ὀνομάσαι κόσμον καὶ την γην στρογγυλην Πυθαγόραν ῶς δε Θεόφραστος Παρμενίδην, ὼς δε Ζηνων Ἐσίοδον

Ρlinius Nat. hist. XXII 22, 73 asphodeston ab Hesiodo quidam inlimon appellari Mistimavere, D od falsum arbιtror; rat enim Suo Ninmine hali,non, non parvi et ipsum erroris inter auctores

Ιosephus Flavius Miti 1. Iud. I 108 I p. 25, 9 N.) cf. Eusebius Praep. evang. α 13 p. 415 D.) Ησίοδός τε καὶ Ἐκαταῖος καὶ Ἐλλάνικος και Ἀκουσίλαος καὶ προς τουτοις ' μορος καὶ Νικόλαος ἱστορουσι τους αρχαίους ζησαντας ετη χίλια cf. Ioannes Laurentius Lydus de mens. III 5 p. 39, 18 IV ) Ησίοδος δε και Ἐκαταῖος και Ἐλλάνικος καὶ 'Aκουσίλαος και 'Eφορος και κόλαός φασι τους μακραίωνας και ἡάερ χιλίους διαζησαι χρόνους κοιουκ αυτους μόνους ῶς ηρωικὰς ἀνημμένους ψυχάς, ἀλλα καὶ ἀνθρώπους τινάς, ῶς Αιογένης ἐν τοις ἡπερ Θουλην ἀξιοι

Εustathitis Hom. 1293, 25 ες πηγὰς δε ἱερευονται μηλα δια τοαὐτὰς γονίμους' εἶναι του ὀλου ποταμοs, ετι δε και τιμίας ἀρχικω λόγω, καθὰ παραδηλοῖ και Ησίοδος

Osomus Harnariolus Chron. I 26, 5 ex Ioseph. F M. Antiq. Ιud. I 167) καὶ πρῶτος κατελθὼν ὁ Ἀβραὰμ) εις Αιγυπτον ἀριθμητικην και ἀστρονομίαν Λιγυπτίους ἐδίδαξε πρῖτοι γὰρ εὐρεται τουτων οι χαλαιοι γεγενηνται παρὰ δε τον Ἐβραίων ελαβον Φοίνικες' ἀφ' ἁν ὁ μευ

254 ad Theog. 127 spectare ratus est Suil l. c. 39255 ad Oper. 41 reti lit Suu l. c. 43256 ad Oper. 130 pertinere suspicatur Misel Epic. Gr. Fr. I 166, cui RAsensus est Nauch ΜGrR. IV 397 257 ad Oper. 757 reserendum 8 cf. Sitti l. c. 45258 Georoum Hamariolum ad Opera spectasse putat Sitti l. c. 60

416쪽

Κάδμος ταυτα μετηγαγεν εἰς τους Ἐλληνας. ὁ δε Ησίοδος μάλα συντάξας ευνυῖς 'Ἐλλησιν

Nareati fabul. Ovid. Metam. Π fab. 5, 6 p. 797 St. do Callisione: quae a Iove cum Arcade mio, F eam erat enisa, inter sidera coriocatiιr. a Graecis autem Helice, a nostris septentrio nuncusatur et a Tethy et Oceano ob Iurionis iram inter cetera sidera littore non lingitur, ut auctor Hesiodus indieat

ἄρκυς Εt. Gud. v. ἄρκυς' εἶδος δικτύου ἐκ πανος σχοινίου, ὀ ἱστῶσι προς θήραν λεόντων η ἄρκτων η ἐλάφων. καὶ δασύνεται, ἐκ τοs εῖργω τοs κωλυω, τροπη της ει διφθογγου εἰς α. Ἀσίοδος cf. El. ma g. V. ἄρκυς p. 144, 9) Anecd. Ox. II 336, 427 Cr.

Aἰὲν . . μὴ . . πετηνα γενέσθαι Li. gon. Titim. V. ζαην ἄνεμον 948) τον σφοδρῖς πνεοντα . . . Aς παρὰ το πέτω γίνεται πετην' Ἐσίοδος αιεν μη πετηνα γενεσθαι'

Ap. Iulian. p. 297 C et p. 451 Α 0 382, 7 et Π 584, 6 Η.) ἀτασθαλέησι νόοιο 259 MI Oper. 685 ἀιδρείησι νόοιο pertinere suspicatus est GaIssordiu Ει. mag. Edn. ad p. 162, 35; ad Homeriim rettulerit Nauch MGrB. V 150; aut Epaphroditi commentarium verbis Ουτως ἐν 'Hσιόμ' si ficari aut Εὐνομιδης pro ἐν 'mιόδω) legendum esse censuit Sitti l. c. 55260 ad Hom. Σ 489 ε 275 'o' δ' ἄρκτος) αμμορός ἐστι λοετρῶν ' ὀκεανοῖο spectare iudicat Sufi l. c. 48261 ἘσίοδοςJ 'φωδιανός Marchschesset l. c. 388, qui frustum in salsis collocari iussit 262 framentiun pro dubio habuit Ritschi Op. I 664: lyrico poetae cuidam adscripserit Hemann Op. VI 272 αἰενJ El. gen. zod A. αἰετον γEt. Tuina. μη . . πετηναJ με πετηνα Hemann l. c., υη ιπετηνα Sitti l. c. 63

417쪽

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ

Ἀλετρευουσι μυλης επι μηλοπα καρπον Sehol. Anabros. Hom. η 104 I 332, 10 D ) μέλη γὰρ καὶ το ακρον τοὐ μηρου. και 'Ησίοδος γάρ φησι το ἀλετρευουσι - καρπόν' εώ της ηλακάτης της στρεφομένης δίκην μύλης. μήλοπα γὰρ τον των προβάτων καρπόν, ητοι τον μαλλόν

Ἐν Βηλω τύτε προτον εγὼ καὶ πιμηρος ἀοιδοὶ μελπομεν, εν νεαροῖς υμνοις ράψαντες ἀοιδήν, Φοῖβον υπύλλωνα χρυσάορον, ον τέκε Λητώ1-3 Schol. Pind. Noin. II 1 p. 54, 8 Ab ) Φιλόχορος δε ἀπὸ

Schol. paraphr.) Lycophir. 822 p. 71 Seli. πρωτος 'Ησίοδος της Ἐλένης τὸ εἴδωλον παρήγαγε

418쪽

τετορες Phavorinus Eclog. Gramin. Gr. I 421, 29 D. τετορας Λωρικος οἴ ευθεια κεῖται πυρ' Nσιόδω

Nareat. fabul. Ovid. Met. sab. I p. 788 St. eae terra cum mnniastenerata Sint variarumqine remιnι mater referiatur, tum hiι manum ste nuS, Fod cuncta τι nceret, Prometheus Iapeti mitis, ut iamim Hesiodus ostendit, ea hunio maeu, cui Minerva spiri uam tristidit

λεπος ἐπὶ δράγματι λιμης Iulianus Misop. p. 369 b II 477 Η.) ει δε τοσαυτα μετρα θέρους

ην παρ' inis του νομίσματος, τί προσδοκαν ἔδει τω ικαῖτα, ηνίκα, φησὶν ὁ Βοιώτιος ποιητής, χαλεπον γενέσθαι τον λιμον ἐπὶ δράγματι;

nu an mala aurea habuisse dicit 267 delendum esse censuit Nauch MGAE. IH 274 IV 398 V1avorini ver-1 Is hunc in modum initatis: ου Ουδέτερον κεῖται παρ' 'Hσιόδω cs. Oper. 698)268 cf. V elcher Tril. 13; solam Promethei genealoia n commemorari arbitratur Sitti l. c. 42 variaricinpreJ variamιin e c. ea C. Schenkl in ed. meae 3 p. 164269 Ascraeo vati tribuerunt Herilein ed. p. 618 et Bergit PLGr. I 478, qui hemistichium restituit ἐπὶ δράγματιJ Voss. 77 Paris. 3038, ἐπὶ τῶ δράγματι V, ἐπὶ δράχματι Marcian. 251 Mona. c. 113, ἐπὶ δράματι Paris. 3029, ἐστὶ δώματι volgo, quod recenit Herilein I. c. 270 versum constituit Unger Sinis 108), qui nominibus confusis Apollonium pro HesIodo commemorari exposuit; nomen aut a scholiasta aut a librario e praecedente scholio, ubi eadem vecta Iπολλώνιός φησιν ὁ 'Pόδιος lemntur, suc illatum esse existimavit Dindori in Clem. ed. I 420; dissentit Seeliger in Roscheri Lex. Myth. Ι c. 2597 Αἰγλη - βοῶπιςJ IInger l. c. versum post Theos. 216 olim scriptum fuisse contendit Muetgeli de em. Theog. Heg. 431 sic consorinatum: Λἴγλην 'Eσπερίην καὶ ἀγακλειτὴν χρέθουσαν Αἴγλην 'Eσπερόεσσαν ἰδὲ κλειτην υρέθουσαν Goeuling ed. 30 ad

419쪽

μδε δίκην δικάσης, πρὶν αν ἀμφοῖν μυθον ἀκου'ς Aristophanes Vesp. 725 η που σοφὸς ην, δς τις εφασκεν, πριναν ἀμφοῖν μυθον ἀκουσης, l ουκ ὰν δικάσαις

Cicero ad Attio. VII 18 ego autem etsι illud ψευδησιόδειον - ruamιm putatur observo, μηδε δίκην, preMVertim in te, a quo nilud in i am vidi temere feri, toneri mus querela ni ovctar Plutarchus Mor. 1034 s VI 218 B.) προς τον εἰπόντα μηδε - ἀκούσος' ἀντέλεγεν ὁ Ζήνων . . . Pseudoptato Demod. p. 383 B, C συ δέ μοι δοκεῖς ουδὲ τουτο τουπὸ των πολλον λεγόμενον ἀκηκοεναι. το ποιον, εφη μηδε - ἀκουορς' Lucia nuS Calumn. n. tena. cred. 8 φησι δε ποιητὴς . . ἄριστος)

AOρα θεους πείθει, δορ' αἰδοίους βασιλῆας

272 d 402 βασιλῆος . . αιδοίοιο 271 Pseudopho l. 87 μηδὲ δίκην δικάσης, πρὶν ἄμφω μυθον ἀκουσει 272 Eurip. Med. 964 πεχ ειν δῶρα καὶ θεους λόγος Trag. Fr. R lesp. 271- Chironis praecepta' reseremtum esse putavit Schneide in de Pittheo 13 πρὶν ἄν δμφοῖνJ Aristophanes schol. Aristoph. Plutarchus. πρὶν ἄκτω Pseiulophocvlidea, pars codd. Luciiunt, πριν δμ*ois testes ceteri

420쪽

ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΙΜΑ

Plato ds Rep. VI p. 390 Ε οὐδ' αστέον αυτοῖς οτι 'δωρα - βασιληας' Suidas v. δορα I 1, 1448, 11 B.) 'δωρα - βασιληας'. οἱ μεν Ἐσιόδειον ο&νται τὸν στίχον, ειρηται δε καὶ Πλάτωνι ἐν τρίτη Πολιτεία

Φοῖβον sδωρ ἐπάγων κερασ' 'SΩκεανοῖο ροησι

Tηυγετη τ ἐρύεσσα καὶ πιλέκτρη κυανοπις Ἀλκυόνη τε καὶὶ Ἀστερόπη δίη τε Mλαινωμαῖά τε καὶ Μερόπη, τὰς γείνατο φαίδιμος 'Ἀτλας Schol. Ρind. Nem. II 16 p. 61, 3 A.) ζητεῖται δὲ διὰ τί ορείας

434 p. 923 N. δῶρα καὶ θεους v. l. σοφους) παρήπαφεν Versus Rp. Clement. Alex. Strom. VI 743 δῶρα υὰρ se θανάτωσε νόον ἡπαφεν 4δ' ἀνθρώπων corr. Nauch l. c.) Ovid. A. A. vi 653 munera, crede niini, capiunt honi inesφιedes M, t placutur donis Iuppiter ipse datis 275 Arat. 262 sq. de Pliadibus) χλκυόνη Μερόπη τε Κελαινώ τ' πλέκτρη τε l καὶ Σαερόπη καὶ 'sγέτη καὶ πότνια Μαῖα 273 v. a salsariis Iudaeis fictum esse censuiu Valchenaer de Aristob. Ixul. 9 sqq. 120sqq.; ad operiam recensionem quamlam pertinere ratus ost Ηρ ann Op. VI 266 ἐβδομάτη l ἐβδοuάτη Eusebius i. utroque αvrari Eusebius XIII 12, 34, αὐεις Clemens Euaesiua l. altero 274 Heliodori. poetae epimaminatici, esse censet Suu Wien. St. XH 55 adn. 74 κέρα ς' l Belcher, κέρας cod. 'ΠλιόδωροςJ Ἐσίοδος Villoison 275 framentum cum proximo Astronomiae adscribit Marctoechesset l. c. 352, Musaeo' dubitans tribuit Sitti Wion. St. XII 58 2 δίηJ θείη Hariel ZMUG. 1876 p. 622, sed cf. Theog. 260 ὼν οἱ ὰστέρες ουτοιJῶς codd. BD; Aς ὁ Σρατος, αυται Ηocher Phil. V 426; Ἐσίοδος ὁτιὰστέρες -τω C. Schen, i in ed. meae p. 150