장음표시 사용
451쪽
ΟΜΗΡΟΥ ΚΑΙ ΗΣΙΟΔΟΥ-ίοδος χερσι βαλέων ἰους ουλων κατὰ φυλα γιγάντων 105 Ομηρος Βρακλέης ἀπέλυσεν -' δεμων καμπυλα τύξα. Ησίοδος ουτος ἀνηρ ἀνδρος τ' ἀγαθου και ἀνάλκιδύς ἐστι Ομηρος μητρος, ἐπεὶ πολεμος χαλεπος πάσησι γυναιξίν. Ησίοδος η τ ἄρα σοί γε πατηρ εμίγη και ποτνια μητηρ Ομηρος σωμα τύτε σπείραντε διὰ χρυσέην Ἀφροδίτην. 110
αυτὰρ ἐπει δμήθη γάμω, 'Ἀρτεμις ἰοχέαιρα
Ομηρψς Καλλιστὰ κατέπεφνεν απ' ἀργυρέοιο βιοῖο. Ησίοδος ως si μὲν δαίνυντο πανήμεροι, ουδεν εχοντες Ομηρος οἴκοθεν, ἀλλὰ παρεῖχεν ἄναξ ἀνδρον Ἀγαμέμνων. Ησίοδος δεῖπνον δειπνήσαντες ενὶ σποδω αἰάθαλοέσση 115 σύλλεγον ὁστέα λευκὰ Λιος κατατεθνηοτος Ομηρος παιδος υπερθυμου Σαρπηδύνος ἀντιθέοιο. Ησίοδος ημεῖς δ' αμ πεδίον Σιμοέντιον ῆμενοι αἴτως ωμεν ἐκ νηον ὁδον ἀμφ' oμοισιν εχοντες
452쪽
προς πάντα δε του ηρου καλος ἀπαντησαντος πάλιν φησὶν ὁισίοδος 'τοοτύ τι δη μοι μοῖνον εειρομένω κατάλεξον, 135 πύσσοι - Ἀτρεῖδησιν ἐς Ἱλιον ηλθον Ἀχαιοί; ὁ δε διὰ λογιστικos προβληματος αποκρίνεται Ουτως' πεντηκοντ ησαν πυρbς ἐσχάραι, ἐν δὲ ἔκάστη πεντήκοντ' οβελοί, περὶ δε κρέα πεντηκοντα 'τρις δὲ τριηκόσιοι περὶ Τν κρέας ῆσαν Ἀχαιοί. 140 τοὐτο δὲ ευρίσκεται πληθος ἄπιστον ' των γὰρ ἐσχαρον οὐσον πεντήκοντα, δβελίσκοι γίνονται πεντακοσιοι και χιλιάδες β , κρεον
453쪽
ΟΜΗΡΟΥ ΚΑΙ ΗΣΙΟΔΟΥ δὲ δεκαδυο μυριάδες, ε . . . κατὰ πάντα δη του υμήρου υπερ-
τεροBντος φθονον ὁ Ῥσίοδος ἄρχεται πάλιν υΩ Μέλητος et ηρ , εἴ περ τιμοσί σε Μουσαι,ος λύγος, υψίστοιο Αιος μεγάλοιο θυγατρες, λεξον μέτρον ἐναρμόζων, ὁ τι δὴ θνητοῖσι κάλλιστύν τε καὶ εχθιστον ' ποθέω γὰρ ἀκο0σαι. ὁ δε φησι 'υσίοδ', εκγονε Βίου, εκύντα με ταυτα κελευεις εἰπεμεν' αυτὰρ εγδε μάλα τοι πρύφρων ἀγορεύσω. κάλλιστον μὲν των ἀγαθον ἔσται μέτρον εἶναιαυτον ἐαυτω' των δε κακον ἔχθιστον απάντων
ἄλλο δε παν, ὁ τι σω θυμω φίλον ἐστίν, ἐρώτα. Ησίοδος πῖς αν ἄριστ οἰκοῖντο πύλεις καὶ εν ηθεσι ποιοις;
142 post μυριάδες in F εsν legitur; ε lacunae signo apposito IVestor- mann ed. 39, πεντακισχίλιοι τετρακόσιοι καi πεντηκοντα Barnes, καὶ χιλιάδες ε Ἀχαιῶν δε ἐνδεκακισχίλιαι καὶ διακόσιαι καὶ ν' μυριάδες BOIssonade ed. 199 θνδρῶν δὲ διπλη μυριὰς μία καὶ ὰπλαῖ χίλιαι διακόσιαι πεντηκοντα Hermann Op. VI 285, ἀνδρῶν vel Ἀχαιον δε μυριάδες ια σν veste anned. 39 RG.; ευ in ευν latere ratus ευ δὴ κατὰ πάντα coniecit Nietetsche ed. 12
454쪽
Ομηρος 160 ος μεν εμη γνώμη, φρένες ἐσθλαι σώμασιν ἀνδρον.υσίοδος η δε δικαιοσυνη τε και ἀνδρείη δύναται τί; Ομηρος κοινὰς δεφελίας ἰδίοις μόχθοισι πορίζειν. Bσίοδος της σοφίης δε τί τεκμαρ ἐπ' ἀνθρώποισι πεφυκεν; Ομηρος
γιγνώσκειν τα παρόντ ορθος, καιρω δ' αμ' επεσθαι. Bσίοδος 165 πιστευσαι δε βροτοῖς ποιον χρεος ἄξιον ἐστιmi Ομηρος οἷς αυτος κίνδυνος επὶ πραχθεῖσιν επηται. σίοδος η δ' ευδαιμονίη τί ποτ ἀνθρώποισι καλεῖται; Ομηρος λυπηθέντ ελάχιστα θανεῖν ησθέντα τε πλεῖστα.ρηθέντων δε και τουτων, οἱ μὲν Ἐλληνες πάντες τον πιμηρον 170 ἐκελευον στεφανουν, ὁ βασιλευς Πανη ς εκέλευσεν εκαστον τb κάλλιστον ἐκ των ἰδίων ποιημάτων εἰπεῖν. Ησίοδος ουν ἔφη
Πληιάδων Ἀτλαγενέων ἐπιτελλομενάων ἄρχεσθ' ἀμητοι, ἀρύτοιύ τε δυσομενάων' 175 αῖ δή τοι νέκτας τε καὶ ηματα τεσσαράκοντα
κεκρυφαται, αυτις δε περιπλομενου ἐνιαυτουφαίνονται, τα προτα χαρασσομενοιο σιδήρου. οὐτός τοι πεδίων πέλεται νόμος, οι τε θαλάσσης εγγυθι ναιετάουσ', οῖ τ ἄγκεα βησσηεντα 180 πύντου κυμαίνοντος ἀποπροθι πίονα χορον 170 sqq. Τgeig. Vin Hes. 49 171-197 cf. Philostr. Her. p. 318 H194, 13 K. 160 ἐμη γνώμη l ἐμη γνώμη malit Ueste ann e 1. 39 161 ἀνδρείηJ
455쪽
ΟΜΗΡΟΥ ΚΑΙ ΗΣΙΟΔΟΥ ναίουσιν ' γυμνbν σπείρειν, γυμνον δε βοωτεῖν γυμνύν τ' ἀμάειν, ὁτ' αν ἄρια πάντα πέλωνται.
μεθ' δν Ῥμηρος ' ἀμφὶ δ' ἄρ' Αωντας δοιοὐς ισταντο φάλαγγες καρτεραί, ὰς Osτ' αν κεν Ἀρης δνύσαιτο μετελθδεν 185ουτε κ' Ἀθηναίη λαοσσύος. οἱ γὰρ ἄριστοι κρινθέντες DOάς τε καὶ Ἐκτορα δῖον ἔμιμνον φράξαντες δορυ δουρί, σάκος σάκεῖ προθελύμνω' ἀσπὶς ἄρ' ἀσπίδ' ἔρειδε, κύρυς κήρυν, ἀνερα δ' ἀνήρ, ψαῖον δ' ἱππόκομοι κόρυθες λαμπροῖσι φάλοισι 1sονευύντων ' ως πυκνοὶ ἐφέστασαν ἀλληλοισιν.
ἔφριξεν δὲ μάχη φθισίμβροτος ἐγχείησι
μακραῖς, ὰς εἶχον ταμεσίχροας. ὁσσε δ' ἄμερδεν αὐγὴ χαλκείη κορύθων ἄπο λαμπομενάων
θωρήκων τε νεοσμήκτων σακέων τε φαεινον 195
ἐρχομενων ἄμυδις. μάλα κεν θρασυκάρδιος εἴη,ος τοτε γηθήσειεν ἰδὼν πύνον οὐδ' ἀκάχοιτο. θαυμάσαντες δὲ καὶ ἐν τούτω τιν et ηρον οἱ Ἐλληνες ἐπηνουν, ὼς παρὰ τι προσῆκον γεγονότων των επον, καὶ εκελευον διδύναι τὴν νίκην. ὁ βασιλεἰς τον Bσίοδον ἐστεφάνωσεν εἰπδεν δί- 20oκαιον εἶναι τbν ἐπὶ γεωργίαν καὶ εἰρηνην προκαλούμενον νικαν, ου τιν πολεμους καὶ σφαγὰς διεξιοντα. της μεν οὐν νίκης ουτωφασὶ τυχεῖν τbν 'Hσίοδον καὶ λαβύντα τρίποδα χαλκοῖν ἀναθεῖναι ταῖς Μούσαις ἐπιγράψαντα 'Ησίοδος Μούσαις Ἐλικωνίσι τύνδ' ἀνέθηκεν 205υμνω νικήσας εν χαλκίδι θεῖον et ηρον.
τos δὲ ἀγονος διαλυθέντος διεπλευσεν ὁ Ῥσίοδος εἰς Λελ- φοὐς χρησομενος καὶ της νίκης ἀπαρχὰς τω θεω ἀναθήσων.
456쪽
προσερχομενου δὲ αυτου τῶ ναῶ ἔνθεον γενομένην τὴν προφῆτίν
ὁλβιος ουτος ἀνήρ, ος εμιν δόμον ἀμφιπολεύει,
-ίοδος Μουσησι τετιμένος ἀθανάτησιν ' του δ' η τοι κλεος εσται, ὁσον τ' ἐπικίδναται ηώς. αλλὰ Aιbς πεφυλαξο Νεμείου κάλλιμον ἄλσος '215 κεῖθι δέ τοι θανάτοιο τέλος πεπρωμένον ἐστίν. ὁ Ῥσίοδος ἀκουσας του χρησμου, της Πελοποννήσου μὲν ἀνεχώρει νομίσας τὴν ἐκεῖ Νεμέαν τον θεον λέγειν, εἰς δὲ Οἰνύην της Λοκρίδος ἐλθων καταλύει παρ' Ἀμφιφάνει καὶ Γανυκτορι, τοῖς Φηγέως παισίν, ἀγνοήσας τι μαντεῖον. ὁ γὰρ τύπος οsτος 22o απας ἐκαλεῖτο Λιbς Νεμείου ἱερόν. διατριβης δε αυτῶ πλείονος γενομένης ἐν τοῖς Οἰνοευσιν υπονοήσαντες οἱ νεανίσκοι την αδελφὴν αυτων μοιχευειν τον σίοδον, ἀποκτείναντες εἰς τι μεταξὐτης Ἀχαιας καὶ τῆς Λοκρίδος πέλαγος κατεπόντισαν. του δὲ νεκροῖ τριταίου προς τὴν γὴν υπο δελφίνων προσενεχθέντος έορ-225 τῆς τινος ἐπιχωρίου παρ' αυτοῖς Ουσης Ἀριαδνείας πάντες ἐπὶ τον αἰγιαλιν ἔδραμον και τb σομα γνωρίσαντες ἐκεῖνο μεν πενθήσαντες ἔθαψαν, τοὐς δὲ φονεῖς ἀνεζήτουν. οἱ δὲ φοβηθέντες τὴν των πολιτον ὀργὴν κατασπάσαντες ἁλιευτικbν σκάφος διέπλευσαν εἰς Κρήτην οχὶς κατὰ μέσον τον πλουν ὁ Ζεὐς κεραυνώσας κατεπύν-230 τωσεν, ως φησιν Ἀλκιδάμας ἐν Μουσείω. Eρατοσθένης δέ φησιν ἐν ισιέδω Κτίμενον και 'Ἀντιφον τοὐς Γανυκτορος ἐπὶ τὴ προειρημένη αἰτία ἐναλύντας σφαγιασθῆναι θεοῖς τοῖς ξενίοις υπ'
457쪽
ΟΜΗΡΟΥ ΚΑΙ ΗΣΙΟΔΟΥ ρυκλέους του μάντεως. την μέντοι παρθένον, την αδελφὴν των προειρημενων, μετὰ την φθορὰν ἐαυτὴν ἀναρτῆσαι, φθαρῆναι δε υπό τινος ξενου συνύδου του Ῥσίοδου δημώδους, Πωίλου γ 235
ρον δε υρχομένιοι κατὰ χρησμον μετενέγκαντες αυτον παρ' αὐ- τοις ἔθαψαν και ἐπέγραψαν ἐπὶ τω τάφω' 'Ἀσκρη μὲν πατρις πολυλήιος, ἀλλα θανόντος ὀστέα πλήξιππος γη Μινυὰς κατέχει 24ONσιόδου, του πλεῖστον ἐν ἀνθρώποις κλέος ἐστὶν ἀνδρον κρινομένων ἐν βασάνω σοφίης. καὶ περὶ μεν Bσιύδου τοσαυτα ' ὁ δὲ Ῥμηρος ἀποτυχῶν τῆς νίκης περιερχύμενος ἔλεγε τα ποιήματα, προτον μὲν την Θηβαῖδα, ἔπη
υργος ἄειδε, θεά, πολυδίψιον, ἔνθεν ἄνακτες '
νυν αὐθ' ὁπλοτέρων ἀνδρον ἀρχώμεθα, μυσαι. φασὶ γάρ τινες καὶ ταὐτα υμηρου εἶναι. ἀκουσαντες δὲ των επον οἱ Μίδου του βασιλέως παῖδες, Σάνθος και Γύργος, παρακαλουσιν 25Oαυτον ἐπίγραμμα ποιῆσαι ἐπὶ του τάφου του πατρbς αυτον, εφ' ου ἡν παρθενος χαλκη τον Μίδου θάνατον οἰκτιζομένη. καὶ
χαλκέη παρθένος εἰμι Μίδεω δ' επὶ σήματος ήμαι.
458쪽
255 ἔς τ' αν sδωρ τε νάη και δένδρεα μακρὰ τεθήλη καὶ ποταμοὶ πλήθωσι, περικλύζη δε θάλασσα, ηέλιος δ' ανιδεν φαίνη λαμπρά τε σελήνη,
αυτοῖ τηδε μένουσα πολυκλαύτω ἐπὶ τυμβωσημανέω παριοῖσι, Μίδης ὁτι τἶδε τέθαπται. uso λαβὰν δὲ παρ' αυτον φιάλην ἀργυραν ἀνατίθησιν εν Λελφοῖς τω
σθσιν ἐπιφροσύναις ' σὐ δε μοι κλεος αἰεν ὀπάζοις. μετὰ δε ταοτα ποιεῖ τὴν Dδύσσειαν, ἔπη Μs , πεποιηκῶς us5 ηδη τὴν πλιάδα ἐπον Μεφ. παραγενύμενον δε ἐκεῖθεν εἰς Λθη- νας αυτον ξενισθῆναί φασι παρὰ Μέδοντι τω βασιλεῖ των ωθηναίων. εν δε τω βουλευτηρίω ψύχους ὁντος καὶ πυρος καιομένου σχεδιάσαι λέγεται τούσδε τοὐς στίχους' ἀνδρος μὲν στέφανοι παῖδες, πέργοι δὲ πύληος, ueto Ἀποι δ' αὐ πεδίου κόσμος, νῆες δὲ θαλάσσης,
λάμπη scriptores ceti. λαμπράJ λαμπρη Goeuling ed. 251, sed est ad Theog. 19 258 πολυκλαυτω ἐπὶ τυμβωJ F Incert. auctor Or. Cor. Anua. Pist. Laertii Diogenis codd. PB, Suidas, πολυκλαυστω ἐπὶ τυμβω Antia. Plan. , πολυκλαυτου ἐπὶ τύμβου Plato Pseudoherodoti Visa 259 σημανέω J F, ὰγγελέω scriptores coit. 262 τοιJ F, τόδ' Bames πιμηρος καὶδνl ελῶν τόδ' Dμηρος TZelges 263 σησιν ἐπιφροσύναιςJ σησιν ἐπιφροσύνης Menrad σyς υποφραδμοσυναις BRImes αἰεν ἐσθλιν Τgetetes 264 N J Nietggelis ed. 20, μβφ β my ex ι corr. η F 265 II εφ J Nietzsche ed. 20 adn., με F269 στέφανοι παῖδεςJ F, στέφανος παῖδες pseudolaerodoti Vita, παῖδες στέφανος Suidas 270 δ' αυ πεδίουJ δ' ἐν πεδίω Pseudoliorodoti Vita Suidas; post hunc versum stliquid excidiAso e Pseudoherodoti Vita Suidas Hom. p. 16 IU. vidit Barnes; e Vitae versibus χρηματα δ' αὐξει οἶκον, ἀτὰρ γεραροὶ βασιλυς l ῆμενοι εἰν ἀγορη κόσμος λαοῖσιν sic Nietetscho pro κόσμος τ'
459쪽
χρήματα δ' οἶκον ἀέξει ἀτὰρ γεραροὶ βασιλῆες
λαοις εἰν ἀγορησι καθήμενοι εἰσοράασθαι. αἰθομένου πυρος γεραρώτερος οἶκος ἰδέσθαι ηματι χειμερίω, ὁπύτ' αν νείφησι Κρονίων. ἐκεῖθεν δε παραγενύμενος εἰς Κύρινθον, ἐρραψωδει τα ποιη- 275ματα. τιμηθεις δὲ μεγάλως παραγίνεται εἰς υργος και λέγει ἔκ
op δ' υργος τ' εἶχον Πρυνθά τε τειχιύεσσαν Ἐρμιύνην τ' Ἀσίνην τε, βαθον κατὰ κολπον ἐχούσας, Ποιζῆν' Ῥιύνας τε καὶ ἀμπελόεντ' Ἐπίδαυρον 280 νησύν τ' Αἴγιναν Μάσητά τε κουροι Ἀχαιον,
των αὐθ' ηγεμόνευε βοὴν ἀγαθος Αιομήδης
Τυδει ς, ου πατρος ἔχων μένος Οἰνεῖδαο, και Σθένελος, Καπανῆος ἀγακλειτos φίλος υἱύς τοῖσι δ' ἄμ' Mρύπυλος τρίτατος κίεν, ἰσύθεος φώς, 285 Μηκιστέος υἱbς Ἀλαζονίδαο ἄνακτος.
ἐκ πάντων δ' ηγεῖτο βοὴν ἀγαθος Αιομήδης.
τοῖσι δ' ἄμ' ιγδώκοντα μέλαιναι νῆες μοντο ' ἐν δ' ἄνδρες πολέμοιο δαήμονες ἐστιχύωντο Ἀργέιοι λινοθώρηκες, κέντρα πτολέμοιο. 290των δε Ἀργείων οἱ προεστηκύτες υπερβολη χαρέντες ἐπι τω ἐγκωμιάζεσθαι το γένος αυτον υπb του ἐνδοξοτάτου τον ποιητον,αυτον μὲν πολυτελέσι δωρεαῖς ἐτίμησαν, εἰκύνα δὲ χαλκῆν ἀναστήσαντες ἐψηφίσαντο θυσίαν ἐπιτελεῖν Uμηρω καθ' ημέραν καικατὰ μηνα καὶ κατ' ἐνιαυτιν καὶ ἄλλην θυσίαν πενταετηρίδα 295 εἰς Τίον ἀποστέλλειν. ἐπιγράφουσι δὲ ἐπὶ τῆς εἰκύνος αὐτου
θεῖος et ηρος ὁδ' ἐστίν, ὼς Ελλάδα τὴν μεγάλαυχον
460쪽
πὰσαν ἐκόσμησεν καλλιεπεῖ σοφίη,
ἔξοχα δ' Ἀργεῖους, οῖ την θεοτειχέα Ποίην 300 ηρειψαν ποινην ηυκόμου Ἐλένης. ου χάριν ἔστησεν δημος μεγαλόπτολις αυτδν ἐνθάδε καὶ τιμαῖς ἀμφέπει αθανάτων. ἐνδιατρίψας δὲ τρ πόλει χρονον τινὰ διέπλευσεν εἰς Βηλον εἰς τὴν πανήγυριν. καὶ σταθεὶς ἐπὶ τον κεράτινον βωμον λέγει υμνον 305 εἰς Ἀπολλωνα, ου ὴ ἀρχή μνήσομαι ουδὲ λάθωμαι υπύλλωνος ἐκάτοιο.ρηθέντος δὲ του υμνου οἱ μὲν ' νες πολίτην αὐτον κοινbν ἐποιήσαντο, Λήλιοι δὲ γράψαντες τὰ ἔπη εἰς λευκωμα ἀνέθηκαν ἐν τω τῆς Ἀρτέμιδος ἱερω. τῆς δὲ πανηγυρεως λυθείσης ὁ ποιητὴς εἰς 310 Πν ἔπλευσε προς Κρεώφυλον κἀκεῖ χρονον διέτριβε πρεσβυτης δεν ηδη. ἐπὶ δε τῆς θαλάσσης καθήμενος παίδων τινον ἀφ' ἁλείας ἐρχομένων, ως φασι, πυθύμενος
ανδρες αγρης ἁλίης θηρήτορες, ἡ ρ' ἔχομέν τι;
εἰπύντων δὲ ἐκείνων 's 15 oω' ἔλομεν λιπύμεσθα, ὁσ' ουχ ἔλομεν φερομεσθα, ου νοήσας τb λεχθέν, ῆρετο αυτους ὁ τι λέγοιεν. οἱ δέ φασιν ἐν αλεία μὲν ἀγρευσαι μηδέν, ἐφθειρίσθαι δε, καὶ των φθειρονους ἔλαβον καταλιπεῖν, οἴς δὲ Ουκ ἔλαβον ἐν τοῖς ἱματίοις φέρειν. ἀναμνησθεὶς δὲ του μαντείου, οτι το τέλος αυτου ηκοι του 320 βίου, ποιεῖ τb του ταφου αυτου ἐπίγραμμα. ἀναχωρον δὲ ἐκεῖ-