Carmina, accedit Homeri et Hesiodi Certamen recensuit Aloisius Rzach

421쪽

Κάδμος ταsτα μετήγαγεν εἰς τοὐς Ἐλληνας. ὁ δε Ησίοδος μάλα συν- τὐζας ευφυος Ἐλλησιν

Nareat. fabul. Ovid. Metam. II fa b. 5, 6 p. 797 St. do Callistone: qtιae a Iove cum Arcade mio, Οιem erat enieta, inter Sidera conlocarὶιr. a Graecis mitem Helice, a nostris septentrio nuncusatur et a Tethy et Oceano ob Iunonis iram inter cetera sidera lupuore non tingitur, ut auctor Hesiodus indieat

ἄρκυς Εt. Gud. V. ἄρκυς' εἰδος δικτύου εκ παχέος σχοινίου, ο ἱστῶσι προς θήραν λεόντων η ἄρκτων η ἐλάφων. καὶ δασένεται, εκ του εῖργω τουκωλέω, τροπη της ει διφθόγγου εἰς α. Nσίοδος es. El. Inag. V. ἄρκυς p. 144, 9) Aneed. Ox. II 336, 427 Ch.

Aἰὲν . . μη . . πετηνα γενέσθαι At. gen. Titim. v. ζαην ἄνεμον 948) τον σφοδρῖς πνέοντα . . . Aς παρὰ το πέτω γίνεται πετην' Ἐσίοδος αἰεν μη πετηνα γενέσθαι

ap. Iulian. p. 297 C et p. 451 Α 0 382, 7 et II 684, 6 Η.) ἀτασθαλίησι νόοιο 259 ad Oper. 685 ἀιδρείησι νόοιο pertinere suspicatus est Gaissordin El. Inag. adn. Bid p. 162, 35; ad Homerum rettulerit Nauch ΜωR. V 150;mat Epaphroditi commentarium voctis 'osτως ἐν Ησιόδω significari aut Etνομέδης pro ἐν 'mιόδω) legendum esse censuit Sitti l. c. 55260 ad Hom. Σ 489 ε 275 ola δ' ἄρκτoo ἄμμορός ἐστι λοετρQν Mκεανοῖο ' spectare iudicat Sitti l. c. 48261 Ἀσέοδoc 'φωδιανός Μarchschesset l. c. 388, qui fruatum in falsis collocari iussit 262 fragmentum pro dubio habuit Ritschi Op. I 664: lyrico poetae cuidam adscripserit Hemann Op. II 272 αἰὲνJ El. gen. cod Α, αἰετιν' El. Tium. μη . . πετηναJ με πετηνα Hemann l. c., ἡψιπετηνα Sitti l. o. 63

422쪽

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ

Ποταμῶ 'l ρέοντι ἐοικώς Ssrvius in Vorol. Georg. Ι 245 III 1, 188, 9 ΤΚ-Η.) in morem seni iri Hesiodus ποταμω ρέοντι ἐοικώς'

ώλετρευουσι μυλης επι μήλοπα καρπον Schol. Ambris. Hom. η 104 I 332, 10 D ) μέλη γὰρ και το ἄκρον τοs μηρos. και Ἀσίοδος γάρ φησι το ἀλετρεύουσι - καρπόν' επὶ της ηλακάτης της στρεφομένης δίκην μύλης. μήλοπα γὰρ τον των προβάτων καρπόν, ητοι τον μαλλόν

'M Aήλω τότε προτον εγω καὶ πιμηρος ἀοιδοι μελπομεν, εν νεαροῖς υμνοις ράψαντες ἀοιδήν, Φοῖβον Ἀπολλωνα χρυσάορον, δν τέκε Λητώ1-3 Sehol. Pind. Nein. II 1 p. 54, 8 Ab.) Φιλόχορος δε ἀπι

Schol. pamiphr.) lacophr. 822 p. 71 Sch. πρῖτος Ἐσίοδος της Ἐλένης το εἴδωλον παρήγαγε

423쪽

τέτορες mavorinus Eglog. Granina. GIL I 421, 29 D. τέτορας Λωρικος λεχθέν, ου ευθεῖα κεῖται παρ' Nσιόδω

λεπος δ' επὶ δράγματι λιμος Iulianus Misop. p. 369 b II 477 Η.) ει δε τοσαυτα μέτρα θέρους

ἐν παρ' υμῖν του νομίσματος, τί προσδοκαν εδει τηνικαυτα, ἡνίκα, φησὶν ὁ Βοιώτιος ποιητής, χαλεπὸν γενέσθαι τον λιμὸν ἐπὶ δράγματι;

Servius in Vorgil. Asn. IV 484 Ι 552 Τh.-Η.) Hesiodus has Hesperidas Aeglen Erytheam et Hespereth sam, Noctis mitis, ultra Oceanum mala aurea habuisse diecit 267 delendum esso censuit Nauch MMR. IV 274 IV 398 Phavorini ver-lsis hanc in modum mutatis: ου Ουδέτερον κεῖται παρ' Ἀσιόδω cf. Oper. 698)268 cf. Nelcher Tril. 13; solam Promethei genealogiam comnemorium arbitratur Sitti l. o. 42 variam nup eJ variarmnupιe cea se C. Schenri in ed. meae p. 154269 Ascraeo vati tribuerant Herilsin ed. p. 618 et Bergit PLGI . M I 478,mai hemisticinum restituit ἐπὶ δράγματιJ Voss. 77 Paris. 3038, ἐπὶ τῶ δράγματι V, ἐπὶ δράχματι Marcian. 251 Monac. 113, ἐπὶ δράματι Paris. 3029, ἐπὶ δώματι volgo, Naod recepit Herilein l. c. 270 versum constituit Unger Sinis 108 , mai nominibus confugia Apollonium pro Hesiodo comnemorari exposuit; nomen a scholiasta, Rut Rintrario e praecedente scholio, ubi eadem vecta πολλώνιός φησιν ο 'Pόδιος leguntur, nuc illatum esse existimavit Dindors in Clem. ed. I 420; dissentit Sestiger in Roscheri Lex. Μyth. I c. 2597 Λἴγλη - βοωπιri Unger l. c., versum post Theog. 216 olim scriptiua missse contendit M aetgeli de ein. Theog. Heg. 431 sic conforinatum: Αἴγλην 'Eσπερίην καὶ ὐγακλειτὴν χρέθουσαν Λἴγλην 'Eσπερόεσσαν ἰδὲ κλειτὴν 'Aρέθουσαν Goeuling ed. 30 ad Theog. 215) Αἴγλη τ ὴδ' ' μυθειαJ ὴ δὲ ἐρυθία libr. Αἴγλη τ addidit Unger l. c. Aeglen - Heverethusaan nomina ista Servius ipse addere ex alio fonte poterat' Goeuling l. c. Aegle J egie codd. F Bern. 172) Tinem. 165 Eroesinan erueren cod. F, erithei en cod. T; ex Apollod. II 5, 11, 2 corr. Thilo ed. I 553 adn. HesperectusanιJ Unger l. c., heSperau8απι F, h speristit a Τ, Hesperiam Aretinusam ex Apollodoro Thilo l. c.

424쪽

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ Schol. Clement. Alox. Protropi. I p. 420, 26 D. παρ' Ἐσπερίδων Ἐσπερίδες νυμφαι τινες νόμιοι ουτω λεγόμεναι, siι φυλάττουσαι τὰ λεγόμενα χρύσεα μηλα Αἴγλη - βοοπις Aς φησιν Ἀπολλώνιος Ο Ρόδιος cf. Τgetetes Theog. 118 sh ἡ Νυξ γεννα) Ἐσπεραν και Ἐρείθυιαν καὶ Αἴθουσαν καὶ Αἴγλην' i κατὰ δε τον Ἐσίοδον αἱ Ἐσπερίδες αυται

Μηδε δίκην δικάσης, πριν ἄν ἀμφοῖν μυθον ἀκουσης

Aristophanes Vesp. 725 η που σοφὸς ην, ος τις εφασκεν, πρινὰν ἀμφοῖν μsθον ἀκουσης, l ουκ ὰν δικάσαις Cicero ad Attic. VII 18 ego autem etsi illud ψευδησιόδειον - ita enim putatur - ,bsorvo, μηδε δίκην, praeSeriim in te, α Οιo nihil uni quanι vidi temere feri, tamen illius pwerrita movebar Ρlutarchus Mor. 1034 o VI 218 B.) προς τον εἰπόντα ' μηδε - ἀκουσος' ἀντελεγεν ὁ Ζήνων . . . Pssudoptato Demod. p. 383 B, C σb δε μοι δοκεῖς Ουδε τουτο τουπὸ των πολλον λεγόμενον ἀκηκοέναι. τὸ ποιον, εφη ' μηδε - ἀκουσνς' Lucianus Calvi n. n. tem. cred. 8 φησι ποιητὴς . . ἄριστος ' μήτε - ἀκούσης Schol. Msdic. Asseisi. Eurn. 431 μηδε - ἀκουσης' Schol. Eurip. Andrain. 957 II 308, 15 Schn.) η παρὰ την παροιμίαν ' μηδε - ἀκουσης' Schol. Aristoph. Vesp. 725 152 D.) κατὰ το μηδε - ἀκούσης' Schol. Thucyd. I 44 ἀκουσαντες ἀμφοτερωνJ μηδε - ἀκούσης' Parisiniogri Gr. II 759, 14 Mant. prov. II 6 μηδε - ἀκουσης' cf. Gregorius Τhsol. Epist. 218 Ι 37 c. 356 B M.) ου μεντοι τοσουτον ἀμαθῖς εχω και προπετος ωστε δίκην δικάζειν, πριν ἀμφοτερων ἀκosσαι Schol. Eurip. Hipp. 264 II 39, 3 Sola v.) . . . . ὁ δε Θεόφραστος, ως τὰ Σισυφου λεγόμενα και Πιτθέως, οἷον μηδεν ἄγαν', μηδε δίκην δικάσης

Aῖρα θεους πείθει, δορ' αἰδοίους βασιληας

272 d 402 βασιληος . . αἰδοίοιο 271 Pseudophocyl. 87 μ δε δίκην δικάσης, πρὶν ἄμφω μυθον ἀκουσης 272 Eurip. Med. 964 πειθειν δῶρα καὶ θεους λόγος Trstg. Fr. RideSP. 271 ad. Chironis praecepta' reserendum esse putavit Schneide van de Pittheo 13 πρὶν ἄν δμφοῖνJ Aristophanes schol. Aristuph. Plutarchus, πρὶν ἄμφω Pseudophoc yliclea pars codd. Luciani, πρὶν ὰμφοῖν testes ceteri

425쪽

Ησιόδειον Οἴονται τον στίχον, εἴρηται δε καὶ Πλάτωνι εν τρίτ)ὶ Πολιτεία

Tηυγέτη τ ἐρόεσσα καὶ 'Hλέκτρη κυανῖπις 'Aλκυύνη τε καὶ Ἀστερόπη δίη τε Κιλαινῶ Μαῖά τε καὶ Μερόπη, τὰς γείνατο φαίδιμος υτλας Schol. Ρin I. Nem. II 16 p. 61, 3 A.) ζητεῖται διὰ τί ὀρείας

εἶπε τὰς Πλειάδας. καί τινες μὲν ἔφασαν, ἔτι νύμφαι ησαν, ῶν οἱ ἀστέρες Ουτοι ' Τηυγέτη - Ἀτλας 273 A 605 λαμπρον φάος ηελίοιο ' 275, 3 cf. Η 187 φαίδιμος Λεις'

426쪽

Kυλλήνης εν ὁρεσσι θεῖν κήρυκα τρ Ερμῆν Sehol. Ρind. Nem. II 16 p. 62, 1 Α Σιμωνίδης δε μίαν των

Πλειάδων Μαῖαν ὀρείαν προσηγόρευσεν εἰπών Μαιάδος Ουρείας ελικοβλεφάρου ' ' κατὰ λόγον αυτη γὰρ ' Κυλλήνης - Ἐρμην' undo sua Τgetetos in Lycopes'. 219 sqq. I p. 490 M.) και Σιμωνίδης Μαιάδος υρείης ελικοβλεφάροιο' ' κατάλογον. αυτη γὰρ 'Κυλ

Ἀσπληδών Κλυμενός τε και ' φίδοκος θεοειδής

Stephanus Byg. v. 'Aσπληδών p. 135, 13 M.)' 'Oρχομενου δε υἱεῖς Ἀσπληδων - θεοειδής' undo Eustathius Honi. 272, 18 'Oρχομενου γάρ, φασίν, υίοι 'Aσπληδὼν - θεοειδής'

Tελαμων ἀκύρητος αυτῆς ῆμετέροις ετάροισι φύως πρώτιστος εθηκε κτείνας ἀνδρολέτειραν ἀμώμητον Μελανίππην, αυτοκασιγνήτην χρυσοζώνοιο ἀνάσσης Schol. Pind. Noni. III 64 p. 91, 4 A.) περὶ τοs και ἐπι τὰς

Ἀμαζόνας συστρατευσαι Tελαμων - ἀνάσσης

γαμψώνυχα, καθάπερ εἴρηται πρότερον, ως απλος ειπεῖν, ἄποτα πάμπαν 278, 1 N 621 ἀκόρητοι αὐτης' 2 Z 6 φόως δ' ἐτάροισιν ἔθηκε

mia i Cyllenae gelido conceptum vertice fudit 276 Astronomiae adscripserit Marchachestet t. o. 352, Catalogo Schneide-Win Exerc. crv. in poet. min. 26 θεῶνJ θεδν ΒΤU τέχ'J τέκε V ' κατὰ λόγοW αυτη γ J αυτη γὰρ κατὰ τον α κατάλογον Bergh IH PLGr. M 395277 Hesiodo versum tribuerant Butiniann de Minyis 178 Rdn. et Hermiunn Op. VI 270 278 do Telamonis virtute adversus Amazonas Rgitur, cf. Pind. Nem. HI 36-39; Εoeariam fragmentum esse iudicat Laaebbeii de Pind. stud. Hes. et Hom. 10, Cinaethoni dat Corey de Amag. ant. fig. 39

427쪽

ΚΙΒΔΗΛΑ ΚΑΙ ΦΕΥΔΕΠΙΓΡΑΦΑ

ἐστίν' ἀλλ' Ἀσίοδος ηγνόει το υτο ' πεποίηκε γὰρ τον της μαντείας πρό εδρον αετον ἐν τη διηγησει τη περὶ την πολιορκίαν την μνου πίνοντα

Nicander Ther. 8 s Fb ἀλλ' η τοι κακοεργὰ φαλάγγια, συν και ἀνιγρους ερπηστὰς εχιάς τε και ἄχθεα μυρία γαίης Πτηνων ἐνέπουσιν ἀφ αῖματος, εἰ ἐτεόν περ Ἀσκραῖος μυχάτοιο Μελισσήεντος ἐπ ἔχθαις Ησίοδος κατέλεξε παρ' υδασι Περμησσοῖο cf. Schol. Nicandi . Ther. 11 p. 5, 1 Κ.) ἰστέον δε υτι ψεύδεται κανδρος ἐνταsθα. Ουδαμου γὰρ τουτο εἶπεν ὁ Ἀσκραῖος) ἐν τοῖς πραττομενοις . . . 4) περὶ γουν της των δακνόντων θηρίων γενέσεως, ὁτι ἐστιν

Εustathius Hom. 124, 37 ὁ δε ποιητης φησι και oτι του πατρις ἀμείνων ην, ὁπερ σπάνιον κατὰ τον Ἀσίοδον λεγοντα ' παυροι δε τε πατρις ἀρείους idem Hom. 447, 26 παυροι γὰρ παῖδες ἐοίκασι πατράσιν οι πλείονες κακίους φησιν Ἀσίοδος

ημισυ του παντις εφη εἶναι 1 Ἀρόδοτος, non 'Ησίοδος, scribendum esse exposuit NRI arre Rev. de phd. XVI 57 s b; fragmonium ad Omithomantiam rettulit Bergit M. Livi. Ι1010 adn. 1032 vix falsis adnumerandum esse iudicat Schoemiunn Op. V 414 sq.; Nicandrum enim ex ali imo camine HeLiodeis adiuncto haurire potuisse; ad Theogoniae recensionem simandam pugnam Iovis ciun Typhoeo) Nicandri nari ationem pertinere existimat Bergit 6tr. Uin. I 986 adn. 553 confusi loci Hom. Υ 492 ἄνεμος φλιγα εἰλυφάζει et Hesiod. Theog. 692 ιερην φλόγα εἰλυφόωντες φλόγα εἰλυφάζωνJ Εt. gen. cod. B, φλόγα εἰλυστάζων sic euasdem cod. Αδὲ, δε φλόγ' εἰλυφάζων El. mag. 4 est versus Hom. β 2775 cf. Hes. Op. 40; v. Plato Leg. VI 753 E ὰρχη γὰρ λέγεται μεν ημισυ παντος ἐν ταῖς παροιμίαις ἔργου Aristoteles Polit. V 4 ὴ δ' ἀρχη λέγεται ημισυ εἶναι παντός cf. Eth. Nic. I 7 Τop. IX 33ὶ Polylatiis V 32 1 οἱ μεν γὰρ αρχαῖοι τὴν ἀρχην ημισυ του παντος εἶναι φάσκοντες . . Philo Quod det. potiori insid. soleat I 273, 10 C. ἀρχη δέ, ῶς ἔφη τις των πάλαι, του παντος ημισυ μέρος

428쪽

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ

Schol. Medic. Aesel l. Prorri. 367 Κιλίκων' οἰκησαντα μεν ἐν Κιλικία, κολασθέντα δὲ ἐν Σικελία. Ἀσίοδος δε τόν ποτε Κιλίκιον θρέψεν πολυώνυμον αντρον

Anscd. Graeca V 144 Boiss. ὁ μεν γαρ Ἀσίοδος σοφόν φησιν εἶναι τον πολλα εἰδότα φυα

Strabo I p. 59 και η πρότερον δὲ ' τεμίτα λεγομένη μία των Ἐχινάδων νησων ηπειρος γέγονε . . . συγχοsνται δε και αἱ λοιπαί, ὼς Ησίοδος φησιν

Hisronymus Epitaph. Nepoti t. IV 273 M. et Hesiodus natales hominum plangem gaudet in funere

δεύτερον δὲ απb του αδυνάτου επιχειρησομεν, δεικνύντες ὁτι αδύνατον idem Qu1s rer. div. heres 116 IH 27 V . ἐνθένδε μοι δοκεῖ τις ὁρμηθεὶς ευστόχως εἰπεῖν 'ἀρχη δέ τοι ρμισυ παντός', ἀρχὴν αἰνιξάμενος τὴν φυσιν, ῆ τις ἄσανεὶ ρίζα καταβέβληται προς τὴν ἐκάστου συναψξησιν, ἡ καὶ το ῆμισυ παντις ἀπένειμεν Iaacianus Somn. 3 ἀρχη δέ τοι ῆμισυ παντύς' Gregorius Theol. Epist. 179 L XXXVII c. 293 C Μ.) εἰ γὰρ η ἀρχὴ το ῆμισυ του παντος γίνεται, του /μίσεως τι πλέον τί ἄλλο γε ῖ τδ παν; Suidas I 1, 770 B. Pseudo-cliogenianus I 83 Paroean. gr. II 13, 9 ἀρχη δέ τοι δέ τοι oni. Suid. ῆμισυ παντός' Pseudodiogenianus II 97 Famem. gr. I 213, 5 ἀρχη ῆμισυ παν- τός' ' ἐπὶ τῶν εἴς τι προκοπτόντων ' παρηκται δὲ ἐκ της Ἱέσιόδου παροιμίας si verba Γαῖα μὲν Σκμον' ἔτικτ ὰπb δ' Mκμονος l Ουρανός Momanis esse cf. Eust. Ηom. 1154, 25 ῶς δὲ Σκμονος ὁ Οὐρανις ὁ Λὶκμάν φασιν ιστορεh censet Hemann Op. VI 271 s b; e Turinomachia esse petita est, atur Ber c ΡLGr. M III 68 coli. Anecd. Ox. I 75, 12 Cr. οι δὲ τον Mκμονα τον Αἰθέρα, Λἰθέρος δ' υιος Ουρανός, ῶς ὁ την Tιτανομαχίαν γράψας. Hesiodi esse Γαῖα μὲν laκμον' ἔτικτεν suspicatur Suu Wien. Si . m 64 piod nomen Idaeo Dactylo inditum fuisse censet coli. Phoronidis Fr. 2, 3 K. 7 Pindariun Ρyui. I 30 ab Hesiodo versum Inuinatum esse dubitanter praeeunte Schulgio Quaesti ep. 154 adn. 1) existimavit Mess Rh. Mus. LVIII 3; recte adversatur Usener ibid. 174 et 1868 Pindari ost Ol. II 1549 πιόδοτος recte Coraes10 pertinere videtur ad Euripidis Cresph. Fr. 449 p. 498 N. 11 ox Hesiodeis eicienditan osse dixit Κontos γθήναιον VH 145 , qui

429쪽

ΚΙΒΔΗΛΑ ΚΑΙ 'ΠΕΥΔΕΠΙΓΡΑΦΑ

το πρῆγμα ούτω γενέσθαι, ως φησιν ὁ συγγραφευς, η τοι δια τb μη- δόλως πεφυκέναι γίνεσθαι, η δια το μη κατὰ τον αυτὸν χρόνον εἶναι τα ἴστορούμενα, οἷον προς τους λέγοντας, ὁτι πρακλῆς ἀπέκτεινε Βουσιριν ' κατα γαρ Ἐσίοδον πρεσβυτερος Ἀρακλέους ἐστὶν ὁ Βουσιρις ενδεκα γενεαῖς

Εustathius Hom. 1318, 7 . . το υπερβαίνειν καὶ η ἐξ αυτου υπερβασία, ης καὶ παρ' Ἀσιόδω χρησίς ἐστιν, ἐν τω 'υπερβασίαι δ' ἀλεγειναι

Εt. gen. et mag. V. βυβλος' Ἀσίοδος ἐν 'Aσπίδι οῖον Βυβλον τἀγχίαλον καὶ Σιδον' ἀνθεμόεσσαν

430쪽

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΚΙΒΔΗΛΑ ΚΑΙ ΨΕΥΔΕΠΙΓΡΑΦΑ

prima opinio est ab Hesiodo: futtιra praedicere, puta svernus conditor orbis, cum chaos Duraret in semina, hanc illis potestatem concessit

Schol. iactantius Plaeidus') in Stat. Thob. IV 482 p. 225 J.)Οwidam enim volint non Iovis f Mimn esse Mercurium, sed i Pyrrhae - in peta opinione etiam Hesiodus senatur in his lioris, quos de Theogonia sciripsit, si idam Persei

Riclus Holog. in Hesiod. Op. p. 4, 18 G. ταυτα μεν ουν και ἐν ἄλλοις εἴρηται. νυν δε των εν τω βιβλίω λεξεων τὰς δεορονας σαφηνείας διερμηνευσωμεν . . . D'Oolim codex additum habet: ἐήσεις Ἐσιόδου ' μουσοπνόων στομάτων'. αλλως

Atiasnagoras lib. pro Christ. 14 p. 15, 12 Seli v.)' sιδρυνται θε- ους . . . .) ἀλκμὰν και ησίοδος μηδειαν η νιόβην

Ηes Mus V. Ἀργείη ' Πελοποννησία ' λευκὴν δε Ἀσίοδος

Hemisius V. ἄμφουδις' περὶ το εδαφος ' ὁ δε Ἀσίοδος ἀμφοτέραις ταῖς χερσὶν εἰς το ουδας ἐίπτων

Et. Inag. v. λάταξ' παρὰ το λα -τατικὸν και το στάζω, στὰξ και

λάταξ ἡ μεγάλη σταγών, Ἀσίοδος