장음표시 사용
51쪽
ATTEA OS. τὴν αἰχμάλωτον, ἡν επεμψας ες δόμους. κάτοισΘα δή που,
κλύειν γ' εφασκον. ταυτο δ' οὐχὶ γίγνεται, δόκησαν εἰπεῖν. καξακριβωσαι λόγον. ATTEA OS.
ποιαν δόκησιν; οὐκ, επωμοτος λέγων, δάμαρτ εφασκες Ηζακλεῖ ταυτην αγειν
52쪽
δέσποινα, τόνδε, τις ποτ ἐστιν ο ξένος.
ος σου παρων ἡκουσεν, ως ταύτης ποθω
πολις σαμείη πασα κοὐχ η Λυδία πέρσειεν αυτην , αλλ' ο τῆςδ' ἔρως φανεις.
AHIANEIPA.μη, προς σὲ του κατ ακρον Οἰταῖον νάπος Διος καταστράπτοντος , ἐκκλά ς λόγον. οὐ γαρ γυναικι τοῖς λόγους ἐριῶς κακη, οὐδ' ητις οὐ κάτοιδε τάνθρώπων, ου ηδοχαίζειν πέφυκεν οὐχι τοῖς αὐτοις άεί
m q35. Perperam in libris ανθρωπος sine articillo. Quod sequitur, αποστητω, Aldi et Brissiach. lectio est, eaque genuina; sed quid ea lanurearetiri , nec veteres nec novi iIrie pretes intelligere potuerunt, postquam ridiculo libriirii errors Nuntii partes Deianira invaserat. Itaque alius παρα-στητω, alitas ἐπιστώσω legendun, esse sibi persuasit, quod posterritis in Τuriredi, Stephani et Cantem edd. reperirer.
V- q37. σὰ ori Sic optime B. T. et Turnebus. In Inenal r. , ut apirii Alalina et relicDIOS, προς συ του. Vide Brittunt. ad Euripdd. Med. 326. et ad Apollonium III. 985.
53쪽
πλείστας ἀνηρ εἶς Ηρακλης εγημε δη; κού- εκ γ -οὐ λόγον κακον
54쪽
το κάλλος αυτης τον βίον διωλεσεν, . . . .
καὶ γην πατρωαν οὐχ εκουσα δύ-οζος επερσε κάδούλωσεν. ἁλλα ταυτα μεν ρειτω κατ οὐρον' σοι δ' εγω φράζω κακον
V. 466. διώλεσειν recte Alci. Brula. ceteri ν finale onituum.
V. 476. Iumina posterior frra sine finali ν. .
55쪽
μη στέρνον ἀλγύνοιμι τοῖςδε τοῖς λόγοις, ημαρτον, εἴ τι τηνδ' ἁμαρτίαν νέμεις. sπεί γε μεν δὴ πάντ ἐπίστασαι λόγον, 48 3κείνου τε και σην εξ ἴσου κοινην χάριν , καὶ στέργε την γυναῖκα, καὶ βούλου λογους, Οἴς εἶπας ἐς τηνδ', ἐμπέδως εἰρηκέναι. ως ταλλ' εκεινος πάντ δειστευων χερῶν, του τηςδ' εζωτος εἰς ἄπανΘ' ἡσσων εφυ. - 49
αλλ' ωδε καὶ φρονουμεν, ωςτε ταυτα δρον, κου τοι νόσον γ επακτὸν ἐξαιρουμεΘα, Θεοῖσι δυςμαχουντες. αλλ' ἔσω στεγης
Mέγα τι σΘένος α Κύπρις ἐκφέρεται νίκας αεί. καὶ τὰ μεν Θεων
56쪽
παρέβαν, και οπως Κρονιδανάπάτασεν, Ου λέγω, οὐδε τον εννυχον Αιδαν, οὐ Ποσειδάωνα τινάκτοζα γαιας.
τόξα, και λογχας, ροπαλόν τε τινάσσων, πάις Διος' οι τοτ άολλεις, C a ' ηῖσαν
' ν. 5Oo. κου oretius librI consensu, ut sit anapaestus, qualena dat antistropha. Briinclitus cur spreverat hanc scripturam et percrasin χψπως ediderat, sateor me non perspicere.
V. 5O9. υψίκερω τετραορον φάσμα ταυρου. Sic sophoetea haec citat Eustathius ad II. E. p. 573. Verum ad Il. Q. p. 33I3. ubi eadem excitat, legisse videtui', ut in nostris exemis plaribus est, τετραόρου. Priorem lectionena praestro. B in ch,
57쪽
Uισαν ἱεμενοι λεχεων ' μόνα δ'ευλεκτζος εν μέσω Κύπρις
ραβδονόμει ξυνουσα. τότ ἐν χερός. ἐν δε τόξων πάταγος, ταυρείων τ ἀνάμιγδα κεζάτω ην δ' ἀμφίπλεκτοι ao κλίμακες. ἐν δε μετώπων ολόεντα πληγματα,
εγω δε μάτηρ μεν οἷα φράζω.το δ' ἀμφινείκητον ομμα νυμφας
. SIS. Vett. co M. et ella. habent zσαν ἐs μέσον ιέμενοι λεχέων. In T. Iσαν μέσον. Τot verbis suffarcinatus vectus cum m ophico congratere neqvit. Ηeathius vσαν eκ glossa irrepsisse censuit. i Ego is μέσον a mala manu suppositum fuisse opinor, et ἀνῖσαν ad metri norinam lego. Quid infi- CeuuS, quani ἐs μέσον, ἐν μέσω in duobus continuis versibus IEt quid hici ad sensus integritatem conseret Is μέσον λ Perspicua est erroris causa. BOInch. 5N. Iαβδονόμει. Sic libri omnes. Brianch. αβδονομ. r. 525. Turiaeti. Stephan. at Cantar. ταλαυγεοῦ. 52 9. ἐλεινὰν attice. Vulgo ελεεινόν. 53I. πόροις. Sie bene AH. B . Iuntinae et inem branae. 4'umieti. Stepli. et Canter. ωs πόρτιs, probante Briin cicio. In B. zsπερ.
58쪽
Ημος, φιλαι, κατ οἶκον ο ξένος θροεῖ τὰ la αιχμαλωτοις παισίν, ως ἐπ ἐξοδω, τημος Θυράῖος ηλθον ως -- λάθρὰ, τα μεν, φρασουσα, χερσὶ, a 'τεχνησάμην, 53sτα δ, oiα πάσχω ξυγκατοικτιουμένη. κοζην γάρ, οἶμαί γ', οὐκ ετ, ἀλλ' ἐζευγμένην παρειςδεδεγμαι, φορτον ωοτε ,αυτίλος, λωβητον ἐμπολημα της φης φρενος.
και νυν δυ ουσαι μιμνομεν μιας ὐποχλαινης υπαγκάλισμα. τοιάδ' Ηρακλης, ο πιστος ημῖν κάγαθος καλουμενος,οικουρι αντεπεμψε του μακρου χζονου.
εγω δε Θυμουσθαι μεν οὐκ ἐπίσταμαι
νοσουντι κείνω πολλα τηδε τη νοσω '
την δὲ φθίνουσαὐ ων, ἀφάρπάζειν φιλεῖ
59쪽
- 38 , ταυτ ουν φοβουμαι, μη ποσις μεν FIρακλης εμὸς καληται, της νεωτέρας άνης. αλλ' ου γαρ, ωςπερ ειπον, ὀργαίνειν καλον γυναῖκα νουν εχουσαν ' η δ' εχω, φίλαι, λυτηριον λυπημάτων, υμιν φράσω. 6 3 sην μοι παλαιον δωρον ἀγρίου ποτε Θηρός, λεβητι χαλκεω κεκρυμμένον,
Nεσσου φθίνοντος εκ φόνων ανειλομην,ος τον βαθυρρουν ποταμὸν Eυηνον βροτους θύομισΘου 'πόρευε χερσίν, ουτε πομπίμοις κωπαις ἐζέσσων, ουτε λαίφεσιν νεως. ος κάμε του 'μοὐ πατρος ηνίκα στόλων ξυν Ηρακλεῖ το πρωτον συνις εσπόμην, φερων ἔπ' ωμοις, ηνίκ' ην μεσω πόρω, 6 - ψαυει ματαίαις χερσίν ' εκ δ' ηὐσ εγω, χω Ζηνὸς ευθυς παις επιστρεψας, χεζῶνηκεν κομητην ιόν' ες δε πλεύμονας
στερ V. 55S. I .egendum, ill edidi. Vulgo sine sensu λυτηριον λύ- πημα, τῆλ' ὐμῖν φρασω. V. 556. αγρίου conj. Ualces. Vulgo αρχαίου. i
ut ilic habent membri In aliis codd. atque in Thima. Stepi . Canter. πνευμον- , P od Brinutatis dubitat an verius sit. Recentioris eri ini, inquit, Atticisini plerasque formas Trλ-gicos sprevisse video.
60쪽
εσται φρενός σοι τουτο κηλητηοιον της Ηρακλείας, ωςτε μη τιν, εἰςιδων στερξει γυναῖκα κεἰνος άντι σου πλεον. - τουτ εννοησασ, ω φίλαι ' δομοις γάρ ην, κείνου θανόντος, εγκεκλεισμένον καλως ' 8o χιτωνα τόνδ' εβαψα, προςβαλουσ οσα ζων κεῖνος εἶπε ' και πεπείρανται τάδε. κακὰς δε τολμας μητ επισταίμην εγω, μητ εκμάθοιμι, τάς τε τολμωσας στυγω
V. 578. στέρξει. Sic emerulate in B. Τ. IMembr. Ald. Iuntinae et Turnela. στέρ ι sxhibent. Quod Ηenita Stephanus, supposuit στέρξὶ, soloecum est. v. 585. ἐοιν πως. Sic libri nostri omnes. Εiistathlus vero haud deterius βάν που. Sic ille ad Il. Κ. p. 799. Σοφοκληs D το ει που eis το εάν που μεταλαβων, καθ' ομοίαν ἔννοιαν φράζει το, φίλτροις εάν που τηνδ' υπερβαλωμεθα, μεμηχα νηται τουργον, ηγουν ἐμηχανησαμδεα τόδε , οπως τόδε τι ἀνυσωμεν. BP nch.