Corpus scriptorum historiae Byzantinae. Editio emendatior et copiosior, consilio B.G. Niebuhrii C.F. instituta, opera eiusdem Niebuhrii, Imm. Bekkeri, L. Schopeni, G. et L. Dindorfiorum aliorumque philologorum parata Ioannis Cantacuzeni ... Historiar

발행: 1828년

분량: 603페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

511쪽

A. 133iου-αργοῖς οντω διὰ πάσης ἐστάναι της ημέρας' ἄλλ' ημάχην συνάπτειν, η ἀναχωρεῖν σπονδὰς θεμένους. μηδεν δὲ ἀποκριναμένων των 'Pωμαιων, οἱ βάρβαροι μικρὰν διαλιπόντες, επυνθάνοντο πάλιν, οθεν εῖο τε ἡ στρατιὰ καιτις ὁ εζ'γούμενος αυτης. κελεύσαντος δε βασιλέως, ἀπεκρι-5ναντο, τον μεν στρατιὰν εκ των παρακειμένων πόλεων ἐγχωρίων εἶναι συνειλεγμένην ' στρατηγειν dε αυτης τον ἐκ βασιλέως ἐπιτεrραμμένον την των πόλεων ηγεμονίαν. αυτοὶ διτὰν μεν στρατηγὼν ἀπεκρίναντο οὐκ ἀγνοεῶν, ἀλλα σαφως εἰ-I δίναι ὁστις εῖο ' μονυειν τε αὐτβ τὸν αυτῶν σατράπην ' Ioμ0νρ , ως αυτοὶ μεν 'κοιεν Ερδους ἔνεκα ἐνταὐθα, οιόμενοι κώλυμα ουδεν ἔσεσθαι αυτοῖς προς τον ορμήν. υμῶν. δὸ ω -

ποδῶν γεγενημένων, διὰ πάσος μὲν ημέρας. ἐστάναι ενταυθοῖ, εργω δεικνυντας, ώς ουκ ὀρρωδουμεν την μάχον τον προς

ωμῶς, αλλ' ουτω παρεσκευάσμεθα, ῶς διαγωνιουμενοι τμῖν, Is

νυν είναι προς τὰς ναυς καὶ το στρατόnεδον ἀναχωρεῖν' κανμεν καὶ τμιν δοκοίη βέλτιον αποσχέσθαι μάχης, ἀγαπήσειν καi αυτοὐς, ἄν δ' ἐθέλητε συμπλέκεσθαι, ἀμυνεισθαι καὶ αυroὐς τὰ δυνατά. τοιαῖτα εἰnόντες, ἀναστρέφαντες ξεσανaoci εταγμένοι προς τὰς ναύς' βασίλεῖ δὲ καὶ τοῖς συνουσιν αρ- κειν ἐδόκει τὸ φθορῶς τοσαύτης τον χώραν ἀπαλλάττειν καὶ μὴ διὰ φιλονδεκίαν εαυτοὐς εις κίνδυνον ἐμβάλλειν, υλίγους Ουμπλεκομένους προς πολλούς. αλλ' ἐπεὶ κεναῖς χερσὶν οἱ

βάρβαροι ἀπήλλα ζαν καὶ τῶν ιδίων τινὰς ἀποβαλὀντες, τι-as

gente, I arbari Romanos Graece compellant, non oportere ita inertes

toti In mem Stare, sed vel manii in miscere, vel icto foedere ab re. iii is tacentuitis, barbara parvo interiecto spatio rursum Percunctantur: tincte exercitiis, et qliis eius ductor. Imperatoris it Ssu responsum est, irritigena in esse, ex oppi lis in circulio collectum. Duciati tesu ab eo queni inaporator earuntilem urbium praefectum ereavisset. I ii in illi, diiceni se approbe nosset quem ipsorrum satrapa Amurius certiorena faciat, eos istuc sua lucra Iliaestitim venisse Putasse lue uultl sibi ad explendii in desideratim impe limento fore. Et quoniam ab ipsis impelliantur, eapropter ibi totum diem consistentes re docere se illos noli liniere : sed si velint initium sacere, soP iguaturos. Iam autem, quia lucis extremum esset, ad naves et ad castra recte uti tulit. Si ipsis praestare videatur Pugna abstinere, illurn Sens tiros; si pugnatii velint, pro viratais concertaturos. Ilia lictis composito agni ine ait naves recesserunt. Imperatori et comitilriis Visum a unicere tanta vastitate re onem proli ibere: nec Per P nulationem duin patici eum inultis ilinii caut, sese in discrina eneoniicere: sed eum barbari vacuis manu us discedant, amicis etiam

512쪽

IΠSTORIARUM II. 28.4 3

νὰς γὰρ αδτων απέκτειναν οἱ Pωμαῖοι, περί τι χωρίον ἐσκε-Α. c. 333i δασμένοις ἐντυχόντες,' ἀγαπαν και αυτους ἀναιμωτὶ τον νικον

καρπουμένους. διὸ καἰ ῶσπερ ἀπῖ συνθῆκ'ς ἀπέσχοντο της μάχος. καὶ Ἀμουρπεκις μεν ταῖς ναυσis εμβὰς, ἀπέπλει 5πρῖς Ἀσία βασιλευς δε εις Αιδυμότειχον ἐπανοκε, καὶ

βαρβάρων πόλεμον μηδενα εχων. μετὰ δε τουτο μηνὶ . Dβρουαρί ' ἰνδικτιῶνι πέμπτη επὶ δέκα, ετει τεσσαρακοστῶ επta. C. i 33a ἐκζακοσίοις καὶ ε ξακισχιλίοις, Ἀντώνιος ἐτελευτησεν ὁ βασι-V. 23 iIολενς, δυο καὶ Uδομοκοντα ἐτη γεγονώς. καὶ μετὰ ημισυν καi ἔνα ενιαυτὀν ἀπδ τος βασιλέως τελευτης 4 Ἀνδρονίκου i 333τον βασιλέως μὴ τηρ βασιλ4 4 αενη ἐτελεύτησεν. υπὸ δὲ τους αυτους χρόνους μετὰ μικρὰν καὶ ὁ Θετταλίας δεσπόζων της ομόρου τη Βοτιαία Γαβριηλόπουλος Στέφανος ὁ σεβαστοκράτωρ

15ἐτεθνοκει. Θεσσαλονίκης δὲ ἐπιτροπεύων εν τω τότε υπαρχος ο M0νομάχος, συνέσει τε ἀγαθῖς καὶ πράγμασιν ειδῶς χρη- σθαι, τά τε κατὰ τὰς στρατείας εζησκημένος καὶ στρατογεῖν ικανὸς, συνιδῶν καιρὸν, εἰναι επιθέσθαι Θετταλία, ώς ἄν:vπαγάγοι βασιλεῖ, στρατιὰν οσην ἐνην ἀθροίσας εκ Θεσσαλο- aovi κος, ἐσέβαλεν εις αυτον, ουσαν τεταραγμένον. διὰ την του δεσπόζοnoς τελευτον. καὶ εἷλε τόν τε Γόλον καὶ Καστρὶν καὶ P. 289

7. In MS. sequentia annotarat iiiiispiam stiriatos iis : τρισκαιδε

circiter annis in veste monastica, oculisque morbo quodam ante

corruptis. Vido Gregoram lib. 9. ED. Ade sitis aliquot, quos Romani per clispersis occurrentes interemerant, ipsos citioque incruenta Victoria contentos esse debere. Qt ei rea tamquam ex foedere a pugna se represseri uir et Amurius Pecis naves coiiscendens, in Asiani r imperator Didymotichiam re- Vertit annoque integro ne Ille ab occidentatu iis , necyae ab orienta- Iil iis bello petitus est. Post haec mense Febri amo, trutictione quintadecima , auno Piaciragesimo supra sexies milles initim et octingente- sinitim, Antonitis imperator aviis diem claii sit tittimum, natus anuos septuaginta duos. Deinde antio et dinaidio post Xena mater Andronici iunioris vitam explevit. Sub idem teinpus Thessaliae qua Bo-liaeae confinis est, despota Gabriel Stephanus sebastocrator moriem obiit. I liessalonica o autem tum praefecturam gerens Monomachris, Ir Praulentia et usti remini iri signis , in armis exercitatus et di Regregius occasionem Thessaliae invadendae et linperatori sui, lucendae oblatam vi lens , Thessalonica curia itelectii clitaIn maximo iueam principia obitu perturbatam incursavit; eius oppidula Golum,

513쪽

LQi333Aυκέστομον πολίσματα αυτης. λαγοὐς καὶ Πίκαχα καὶ Φανάριον καi Aαμ ιν καὶ Ἐλασωνα, α υπὸ Γαβριηλόπουλον ἐτέλουν, καὶ λερα φροτριά τινα ο τῆς Ἀκαρνανίας ἄρχων oδεσπότης γωάννῆς ὁ δουβ φθάσας παρεστησατο ομολογία. καῖ κατασχών φρουραις, ἐπανολθεν εις 'Aκαρνανίαν . βασιλευςs

δε εαεἰ ἐπιθετο τὰ κατὰ Θετταλίαν, πνω δεῖν εκεῖ παραγενέσθαι. καὶ ὀλίγω υστερον ελων, εἷλε πάντα ὁσα ωπ

ποιήσατο ὁ λυζ. καὶ τοὐς φρουροὐς ἐκβαλῶν, η)ίκησεν

ουδέν - ἀλλ' εἰ ποι σας, ἀπέπεμφεν εις τον οικείαν. διαρο B τρίβοντα δε εν Θετταλία βασιλέα οι τὰ Ορεινὰ της Θεττα-lo λίας νεμόμενοι Ἀλβανοi αβασίλευτοι Μαλακάσιοι καὶ Nπού- λι καἰ Μεσαρίται ἀπὸ των φυλάρχων προσαγορευόμενοι, Περιδισχιλίους καὶ μυρίους ἔντες, προσεκυνησαν ελθόντες καἰωπέσχοντο δουλεύσειν. ἐδεδοίκεσαν γὰο μ', χειμωνος ἐπελθόντος, διαφθαρωσιν υπὀ των ωμαίων, ἄτε πόλιν οἰ- s-υντες Ουδεμίαν, ἀλλ' ορεσιν ἐνδιατρίβοντες καὶ χωρίοις δυσπροσόδοις, ων ἀναχωρουιτες του χειμῶνος διὰ το κρύος

καἰ την χιόνα, απιστόν τινα ἐν τοῖς ορεσιν ἐκείνοις νιφομένην, ευεπιχείρητοι εσεσθαι εδόκουν. βασιλεῖς δὲ ἐκεῖθεν ἀναζευξας η λθεν εις Θεσσαλονίκην. καὶ μω ου πολλὰς ἡμLao, ρας πρεσβείαν προς αυτὸν ο Κράλης πεπομφὼς, ηζίου καθ cδν ἀν δοκοίη τόπον γενομένους ἐν ταυτω φιλίας ἔνεκα, α λῆλοις τε συνησθηναι καὶ ὁμιλίας τ'ς ἀλληλων καὶ συντυ -- ας ἀπολαύσαι. επεὶ δὲ καὶ βασιλεῖ τουτο ἐδόκει κατὰ γνώ-

rt. De his Albanis et aliis inferioristus Chalcocondylas Iu . I. ED. P.

Castrin, ILycostomuni eepit. Stagos vero , Tricata , Phanarium, Damasin , Elasonem , quae in ditione Gabrielis erant, et alia quaedam

eastella Acarnauiae despota Ioannes dux antea per deditionem occuparat, iisqtie praesidio firmatis, in Acarnaniam reverterat. Imperator rerum Thessalicarum nuntiis excitus co proficiscendum statuit; Paliloque post Veniens omnia qtiae diix subegerat reccpit eiectosque praesidiarios inoffensos , et recte quidem, domum retnisit. Versantem in Thessalia in peratorem , cilii montana et iis ntillo rege incolunt Albani, Malacasti, Bovii et Mesaratae a tril linis sic cogno- miliati, ad cluodecim niluia, salutatuni Veneriint et sita eidem obseruia detulerunt: timebant enim ne per liternem praesentem a Romaniselerentur, utpote urbem nuIlam habitantes , se i in montosis et in-Viis victitantes, a quibus per lilberna propter frigus et nives iuniontibus illis altissimas digressi, sacile opprinii se posse arbitrabantur. Iinperator inde Thessalonicam repetivit. Brevi tutervallo Crates per legatos petit, iit in quo placeret loco, amicitiae, liliaritatis et continercii eollocutionumque causa convenirent. Cum idolu

514쪽

και ἐπένευε πρὸς την ἀζίωσιν , συνέειντο μετα τωνA. c. 333πρέσβεων ἐν Βαῖμi την ἔνωσιν γενέσθαι Μακεδονικω. ὁ Κράλης μεν ουν, επεi επυθετο τὸ συνθημα, εκ τος οικειας ορμολις προς τὰ συντεθειμένον χωριὸν ηει ' βασιλευς δ'

5ωσπερ εκπληξιν τινα βουληθεις τω Κράλη εμποιησαι η μαλ- λον ἀδολου καὶ καθαρῶς φιλίας πίστεις παρασχεῖν , τὰ μετὰ

παρασκευος καὶ αντιρροπου στρατιῶς εἰς τον ωρισμενον τωπον ελθεῖν καταλιπών, τριακοσίους των ἰδίων ἀπολεζάμενος, Dκαὶ ἐκ των επιφανῶν τινας ολίγους χωρὰ των προς τΠηρ

Ioσίας τεταγμένων, περὶ μέσην την οἰκείαν διατριβοντο τω μάλη κατὰ τὸ 'Pαθοβόσδιον προσαγορευομενον, ηγγέλλετο ὁ βασιλεὐ ς εζαίφνης προσιών. πρῶτα μεν ουν εθορυβ θη δείσας τον βασιλέως εφοδον, μη ου κατὰ φιλίαν ειζ. ως δέ ἐπιθετο τὰν ἀριθμὸν τῶν επομένων καὶ τον γνώμην βα-I5σιλέως ην εχων μετὰ τοσουτων ηκει, υπερηγάσθο τε τον βασιλέα τος ἀδολου γνώμος καὶ της προς τοὐς φιχους ελευθερίας, καὶ συνῆδετο εαυτρο τοιοῖτον κτησαμένω φίλον. ει- στίασέ τε αυτὸν φιλοτίμως μάλα καὶ βασιλικῶς, και παρακατέσχεν εαυτου εφ' ὴμέραις επτά. πολλον τε επιδειζάμενος

2οφιλοφροσυνζν καἰ μετρίως ἐς τὰ μάλιστα καὶ οἷα δεσπότηπροσενεχθεὶς τω βασιλεῖ, μετὰ τον ἐβδόμην αυτὸς μὲν ἡ-

πελείπετο εις τον οἰκείαν, βασιλέα δὲ χαίρων χαίροντα οἰκα-P. 290δε ἀπέπεμπε. κατὰ ταυ rον δε τον συκτυχίαν καὶ μεγάλεν

δομεστίκου ἐγένετο πρῖς Κράλην φιλία ισχυρὰ πεῖραν εα-οὐ

optaret imperator , petitioni annuit et ei in Iegatis Baimi castellum

Macedoniae elegit. Ita eonvenisse intelligens Crates , eodem e sua provincia Proficisci maturavit. Imperator velut torrefacere cratem , seu Potitis germanae ac sincerae alnicitiae arguanentii in exhibere Volens, in locum definitum cum apparatu et comitatu se digno Venire omittens, deIectis trecentis et paueis de nobilitate praeter ministros et caculas videlicet) a liniic prope in medio regionis , Blia Iobosciti repentino adventu suo eum oppressit. Crates huius inexspeetati adventiis nuntio primuin eoietera itus timuit, ne side non bona seeum ageretur. Ut autem de numero qui sequeretur, et qt o siue eum tam Paucis advenisset, eomovit, iniperatorem de eandore et Iibertate ergά amicos magnopere admiratiis , sibi Ille de tali amico gratulatus est; epillisque spicii licto et regaliter acceptum dies septem apud se detinuit, humanissimoque et sumn a cum summissione ac tanHluam εlou Inum suuin tractatum, ipse cloini manens a se gaudens gail lentem dimisit. In hoc conventu etiam magniis domestici scum specimen ingenii ac momini suorism Praebuisset, sicina cum

Crate amicitia mi utatus est.

515쪽

A. C. t 333 Βασιλεύς δὲ ἐκειθεν εἰς Θεσσαλονικην ἔλθων και

V. 232ου πολυ ἐνδιατριφας, ηκεν εἰς Βυζάντιον. και Ου πολλαῖς

Βημεραις υστερον ἐγγέλλετο, ώς Βομένικος ο 'Aνδρέου του Κατάνια, ος τος νέας Φωκαιους ηρχε, βασιλεως παραδόντος

κατὰ χάριν , του πατρος αυτω ἀποθανόντος, κληρονόμος τος5ουσιας καταστὰς, πλουσιος δε ην,) τοῖς χρημασι φυσηθεις, σβον διανο θει' Ῥωμαίων ἀφελόμενος, ἰδών εαυτω περιποιησασθαι ηγεμονίαν, μίαν και δέκα ἐκ Γεννουας οἰκείοις C χρημασι πληρώσας τριηρεις καὶ ἐκ Σικελίας μίαν προσεταιρισάμενος φλίους τε πείσας πέντε παρασχειν, ἀκηρυκτως oἐπέπλευσε Αεσβίοις. και Μιτυληναίους μὲν εἷλε τειχομαχίδε ἀπαρασκευοις προσπεσὼν και καταπλήξας τῶ ἀπροσδοκμω ἐκράτησε δε και των αλλων φρουρίων συμπάντων οσα ην κατὰ την νοσοὐ 'φεσσου δὲ και Μηθίμνης ἀπεπείρασανμὸν, ηττους δὲ ὀφθέντες των τειχῶν ἀπέσχοντο, και νυν Is ταυτα μόνα τον προς βασιλέα ευνοιαν καὶ δουλείαν ἀποσώζει. τοιαύτα περι Agσβου πυθόμενος ο βασιλευς, -τίνοις μὲν τοῖς κατὰ Γαλατῶν ἀποίκοις ουσι Γεννουλῶν πολλην

Dἀνείδισε τον πονηριουν και την νεωτεροποιων, και διεμα2τυρατο ἔτι παρὰ τα συγκείμενα 'Pωμαίοις και αυτῶν Veto

βουλῆ και τω ὁ μω οικεία χρώμενοι μοχ μορία καὶ πανουργία πράττουσιν, ἐζ ων ου ζωίας μόνον, ἀλλα καὶ πόνους καὶ

κινδύνους τοῖς ' μαίων βασιλεύσι προξενουσιν. oli οδειαυτοὶ ειχον ἀντειπεῖν ώς δικαίως ου κατηγορουνται. αυτὰς

4. Gregorae dicitur Catanes. ED. P. I 4. scriptum in

Imperator Thessalonicam et paucIs Byzantium V nit: ubi aiulit Dona inicum Andreae Cataniae fili iam, Pii suo beneficio Pliocaeam novam obiiciebat, patre divite mortuo here litatem erevirlse ; et opituis inflatum, Lesbo Romanis erepta , Proprium sibi Principatum instituere meditatilin. Is Genita tirulecim trircinthus stirnptu sito adornatis, o Sicilia lina sibi adiuncta et a Deliis quinque impctratis , bcuo non inclicto , Lesburia adnavis abat. Ac Μitylenaeos clitutem, utpote imparatos insperato Itie casu perterritos ex- P ignavit: et reliqtia citioiclitot erant Per insulain oppillula tu potestatem redegit. Eressum et Mothymnam tentavit ille quidein, sed Perspecta sitariam imbecillitate viritim abstinuit; hodie lue ilaec sola oppida in fide et subiectione imperatoris manent. His itaque de Lesbo ait se perlatis, imperator Galataeis Gentiensiuna colonis im- Probissiini in laciniis et rerum novarum molitionem exprobrat: Deum hona inesque testes appellans, eos pacta inter Roinanos et ipsorum Popilliint ac senatu ni Privata nequitia calliditateque violarer undo nou detriincula soluin, sed etiam Iaborca et pericula Romanorum

516쪽

εν ημέραις εἴκοσι ταῖς πάσαις τεττάρων και ογδo κονταὶ C. i 333 νεῶν στόλον ερζρτυετο, ων ἰσαν αἱ τετταρες καὶ τετταράκοντα διηρεις καὶ τριηρεις ' αἱ λοιπαι δε μονήρεις ἰσαν. εἶποντο ὁ ε καἰ νῆες φορτηγοὶ αγουσαί τε στρατιώτας πεζο- ωαχους καi σῖτον καὶ τα ἄλλα επιτήδεια τῆ στρατια. καὶ ἐπεὶ πάντα παρεσκευασμένα ην καὶ Ουδεν ενέδει ετι, αρα- τες εκ Βυζαντίον επλεον επi Aέσβον. γενομένοις δε αυτοῖς κατὰ τον Ic αλλιουπολιν την προς Ἐλλήσποντον, οἱ απὰ τῆςP. 29IAέσβου των Aατινων σκοποὶ οι παρῆσαν αυτόθι μακρα νηιIoταχυναυτούση, φυλάσσοντες την βασιλέως εφοδον, πρότεροι ἐλθόντες διά τε ταχυτοτα τῆς νηὸς καὶ το μάλιστα επισπευ- δειν τον πλουν, εμήνυον βασιλέως τον ἐπίπλουν ώς ου πολυω στερον εσόμενον. ἐκείνοις δὲ το πλῆθος μὴ εἰδόσι των βασιλικῶν νεῶν, ἐδόκει μαχητέα προς βασιλέα εἶναι' καὶ πα- i5ρεσκευάζοντο ώς ναυμαχήσοντες. οἱ Mλιοι δὲ ὁρῶ iτες αυτους

παρασκευαζομένους, ναυάρχω τω σφετέρω την γνώμον κατά

δηλον ἐποίουν, φάσκοντες ώς πῶσι μῶλλον ἀνθρώποις ἡ βα- B

σιλει τE Pωμαιων οπλα ἀνταίρειν ειεν δυνατοί. ου δ' ἔνεκα καὶ πρὶν καταστῆναι ες την μάχον, φανερὰν αυτω την βου-aολὴν ποιεῖν, οπως τάχιστα τα δέοντα βουλευσηται καὶ μὴ α-ναγκασθη φευγειν αἰσχρῶς καὶ ἀγεννῶς, μήτε οπλα ἀνταιρόν--

των αυτῶν μήτε ἀμυνομένων. ὁ δὲ αυτους μὲν τῆς ἀληθείαςV. 233 ἔνεκα επiνεσε καὶ χάριν ἄμολόγησε πολλήν. μμενίκω δῖ

τl παντὸς αρχοντι του στόλου, καὶ τοῖς αλλοις ναυάρχοις

imperatoribus creent. Qtii Mis ne ipsi qiii lena, quasi immorito accusare Iitur. Italae barit quod Opponerent. Ipse vero totis viginti diel iis clita litor et octogiuta navi lina classem instrii xit, ciliarii ni Hi attior et viginti biremes ot triremes , eeterae uni remes erant; OnerarIaeitent, pecti tena, conam attian et alia exercitui ncccssaria Portaui essequebantur. Paratis plane o Inuibus, Byzantio L. est, lini solviant. Ubi

Callipolin iiixta IIollespontii in delati sunt, praesentes tibi te in e Lesbo

Latinoru In spe ctitatorcs, longa et celeri nave i inperatoris a luentu explorato, Per eam ccleritatem et silm Inam tu navi ando sestiuationem pri ini assuturaim nuntiarunt. Geuticusibus naVii na ni mera Iu aescientibiis, placisit cuni imperatoria classe forti nam cxperiri; iamque se ad naiaticum certamen accingebant. Id aspicientes Delii, nauarcho stio sensu in Suum aperiunt asti ranant Iile, contra cDie invismortalem Polliis, qtiam contra Bon an oratim i inperatorem arma ferre

posse. Quare ante pugnam se illi Voluntatem sitam detegere, ut Ilia in primum quae in rem sitit decernat, et ne tiirpiter atilite ignaviter cogatur fugere, ipsis nee vina illatii ras, nee illatain repta lauris. Nauarchus eos de consessione veri collaudat: gratias naagnas agit: Dominicum totius classis imperatorem ceterosque LatiuO-

517쪽

A. C. i 333των - νων προσελλον, ουκ εφασκε δεὀντως βεβουλευσθαι πρis ακριβῶς εκμαθειν ὁπόσας αγοι τριηρεις ὁ βασιλευς, ἀπερισκέπτως πεῖς τον ναυμαχίαν ουτω και θρασεως χωρεῖν.cεὰν γὰρ συμβαί' ηττοθοναι, ουδεν αλλο λείπεται ' παντάπασι διαφθαρηναι, πάντων των ενθάδε πολεμίων οντων και5 συνεπιθοσομενων . ου δο ενεκα ἐχρον πρότερον την δυναμιν βασιλεως ερευναν ὁπόσην ἄγει. καν μὲν οἷοί τε η τε διαναυμαχεῖν, αν δε μο, καταφυγήν τινα ' οπο σω σεσθε ζητεῖν. ἐγὼ δὲ προθυμως μεν αν προς τον ναυμαχίαν συνζγωνισάμην παρὼν τμιπι φλίους δε ουδεν εστι το πεῖσον οπλα ro ἀνταίρειν βασιλει, αλλὰ πάντα μῶλλον αἰρετεα, η προς βασιλεα αυτοῖς πολεμητέα ειναι λέγουσι. βιάζεσθαι μεν ουν Doυκ εξεστιν αυτους πάντας επίσης τον ὁμοίαν γνώμον εχοντας. εδοξε δέ μοι βέλτιον σκεφαμέντ, πριν βασιλέα ἐκειν, ἀναχωρεῖν. ἐὰν γὰρ ὀφθεντος φευγωμεν , αἰσχυνον ου τὴν is τυχουσαν προστρεφόμεθα Σπιταλιώταις. μελήσει δὲ υ μνοπως ἄν βελτιστα διάθησθε τὰ καθ' αυτούς. ὁ μεν οδν τωνφλίων ναυαρχος τοιαυτα ειπὼν και συντάξάμενος αυτοῖς,

ἀπέπλευσεν εἰς Βῆλον. Αομενίκτ ει καὶ τοῖς ἄλλοις τοῖς

ωπολειφθεῖσιν Ουκέτι εδόκει ναυμαχεῖν ' αλλὰ πέντε με no

των τριήρεων επεμφαν εἰς Καλλονὴν φρούριόν τι κατὰ τον-σβον επὶ τl σῖτόν τε εἰσαγαγεῖν καi φρουράπι ἐδεδίεσαν

γὰρ περὶ αττου μ' υπὰ βασιλέως εζ ἐπιδρομῆς ἁλου ' αντοι

mina nauarchos accedit; non eos bonum cepisse consilium clivit, priusquam exacte didicerint, cum qirot triremit iis Romantis adveniat, ita improvide considenterque naVale cum ipso praeli uni committere. Nam si vinci contigerat, nihil superesse , Quam disperare sun litus reum omnes qui in trisula sint, ipsorii In hostes sint una Ilio cum Romanis ad coriam exitium incilla ituri videantur. Quare imperatoris vires et potcntiam prius indas a II lanat et si se contra non infirmos sentiant, tum demtin constigendum : sin minus, salutis aliquod Perfugium quaerendum. Quod ad me attinet, inquit, cupide vobis- eum ad hanc navalem pugnam aggrederer: Delios autem, ut in peratori armis resistant, nemo adducet: qui cuius omnia sibi perpetienda , quam adversus eum pugnandum testantur. Cogere igitur illos fas non est, quando ex aeqtio omnes ita sentiunt. Nilii porrore considerata conducibilius apparet, antequam adsit imperator, recedere. Si enim ante eius conspecto In fugera natas, non Ilia lenaei ΠΙ- quo labem Hospitalensibus intirenius. Vobis citrae erat, ut illis optirne consulatiir. Haec postquam dicta dedit, eos valere iussit ac Deliina circiirrit. Dominico ceteris liae clucibiis non amplius filii sententia navibus decertare; sed triremes qilinas qui dein in castollitin quoddam Lesbi, Callonem Vocabitio , ad commeatiini et praesidium

importandiun uutiunt , quod-imperatore per incursionem captum

518쪽

HISTORIARUM II. 29. 479

δε ταῖς λοιπαῖς ἐφρουρουν Μιτυλήνην. βασιλευς δὲ α/ιαΑ.C. ira 3παντι του στόλον η λθεν εις Τρεσσόν' ἐπαινεσας δε Ῥοεσσίους P. 292

5βοῶν ἐπυνθάνετο περὶ στόλου οτων εἰ η. ἀποκριναμενων δὲ, ' ως ει η βασιλεως, αυτός τε πάρεστιν ὁ βασιλευς. , ,αι δε ἐν τω κόλπω της Καλλο ς'' εφη ,,τριηρεις τίνος;'' εκ του λόγον δὲ συνεῖς ὁ βασιλευς ἐκ των εἰς Μιτυλήνην ουσῶν εἰν φρονεουσας Καλλογον, ἀναστρέφας ηλαυνεν ἐπ' εκείνους. l .

ron δη δὲ ἐπελάβετο ἡ νυζ. Aατῖνοι δε ώς εἶδεν βασιλέα προσω

λαυνοντα, τό,τε φευγειν ἄπορον ὁρῶντες, καὶ το διαγωνίζεσθαι αδυνατον, ἐξωσαν εις την γον τὰς ναυς, καὶ αυτοὶ κατε-Bκρυβοσαν υπὸ τον υ λην, συνορεφους του τόπου πεφυκὀτος,

ἄμα δὲ συνεργουντος καἰ του σκότους. καὶ τὰς μὲν τριηρεις I5εῖλκυσαν κενὰς οἱ βασιλικοί. ἀποβάντες τε καὶ διερευνησάμενοι την λοχμον, υπὲρ ημίσεις αυτῶν τους μὲν ἀπέκτειναν, τους δὲ καὶ εἶλον ζῶντας. οσοι δὲ υπὸ σκότος η νῆ σαν διαφυγεῖν, εἰς si ιτυληνην διεσώθησαν προς τους οικείους. βασιλευς ει ἐκεῖ πιγκέρνην τον σιλανθ ρωπηνὸν κατα-αολιπών ἄμα στρατιῶ πεζη τε καὶ ἱππικη τον Μιτυλήνην πολιορκειν, ἀπέπλευσεν εἰς Φώκαιαν, ἐς ἰρχε τω τότε μουνάρδος. οι μὲν ουν εἰς Αἐσβον' καταλειφθέντες τα μὲν λοιπὰ φρούρια πάντα παρεστήσαντο ομολογία, Μιτυλο Cνην dὲ ναυσί τε καi πεζου περικαθήμενοι ἐπολιόρκουν. βασμiri metitebant: ipsi. eum reli piis Mitylenen tuebantiir. Imperator

clim classe Eressit in toneus , civium se stu liram commemiavit et eortina rebus pro necessitate Prospexit: irrite Chiu in navigavit. Ε specula porro quidam alliina vociferaus quaesivit, cuiusnana Classis esset: responsum, imperatorIs esse Et Cum praesentem adesso.

At enim quae in sinu Callones sunt triremes , inqi it, ctitiis situ tyE quibiis verbis colligens imperator de iis esse, quae a pucl Mitylenen erant, ait Callon In tuomlam Inissae videlicet, revorsiis in ipsas ferebatiar. Iam nox rchiis ilicubuerat, clina Latini illi imperatorem allabi cognoscerites, ciuia fuga nusquam patebat, et contra Pugnare nou dabatur , naVes ad terram appellunt, et ipsi se in silva proxima, Ioco natura Umbroso et opaco , tenebras etiam eos adiuvanti latis, abscondunt. . Ac triremes quid 'm vacuas Romani trahentes deleendunt Iocaque insidiosa perscraitati, supra dimidium eomam partim triret- dant, Parti in capiundi Qtii per tenebras ossii re potiteriant, Mityi nen ad suos salvi perveneriint. Imperator, pincerna Pituanthropeno ad Mitylenen pedestri et equestri manu obsi lenitam relicto, Phoeaeam cursiam intendit, eui tunc Dunardus si vo Odoar lus praeerati

In Lesbo igitur relicti oppida retera ad unum in deditionem reci.

519쪽

A. C. 3333λευς πρεσβείαν προς Σαρχάνον πέμφας , ος τος δω

τος κατὰ τον Φώκαιαν , σπονδὰς ε γετο προς αυτον και συμμαχίαν, ωστε Σαρχύνην μεν επικουρίαν βασιλει παρασχε πεζζν τε και ναυτικον προς τον τος Φωκαίας και νιτυλ ος

ta34 πολιορκίαν, βασιλέα δὲ τον παῖδα Σαρχάνη Σουλιμὰν και 5

τους λοιπους παῖδας των Περσῶν, οῖ κατὰ Φώκαιαν εν προ- σχηματι inqρων εφρουροῖντο, ελευθεροῖν. οι γὰρ εις ωώκαιαν εκ Γεννούας Aατινοι δόλτ Σουλιμὰν τον παιδα Σαρ-D χάνη καἰ τέτταρας καὶ εἴκοσιν ετέρους τῶν. παρὰ Πέρσαις ευγενῶν κρατῆσαντες παῖδας , εφασαν Ουκ επὶ δουλείl κεκρα- Io

τοκέναι, αλλ' ἄστε ομηρους εχειν βεβαίας ἔνεκα ειρῆνος. ρχάνης dὸ μο εχων ο,τι δραν, ἐσπάζετο καἰ ἄκων την ειρηνον διὰ το προς τοὐς παῖδας φίλτρον. τότε δὲ ἐπαγγειλαμένου βασιλέως ελευθερούν, αν συναγωνίσοται προθύμως Πρῖς τον πόλεμον. τον κατὰ των Aατίνων, ἐλπίδι τῆς των παίδων is ελευειρίας συνῆρατο πρὸς τον πόλεμον τω βασιλεῖ, καὶ εις

Uώκαιαν καὶ αυτὰς ελθὼν ἄμα στρατιῶ πεζῆ τε καὶ ιππικῆ, προσεκύνησέ τε καὶ ἐσπάσατο βασιλέα, καὶ συνδιογεν αὐτφωώκαιαν πολιορκῶν. παρεῖχε τε ἄφθονον αγορὰν τῆ βασιλέως στρατιῶ, ταῖς ὐπ' αυτὸν κελεύσας nόλεσι καἰ χώραις τὰ ἐπι-ao P. 293 τήδεια εις Φώκαιαν κομίζειν. πέμπτος μεν ουν ῆνύετο μvν Φωκαέων καὶ Μιτυληναίων πολιορκουμένων, μάλιστα δὲ κατὰ την Φώκαιαν συχναί τε καὶ καρτεραὶ ἐγίνοντο τειχομαχγαι καὶ

3. Σαρχάνον. Fuit lite satrapes Tiirca, cui obtigeriint, quae a Plit ladelphia et Antio elita Maca iratri u scitio ad SII 3rnam et maritimam Ioniae oram Patcnt. Gregoras lib. 7. incunte. ED. P.

piunt: Mitylene terea marique obsidctiir. Imperator missis ad Sarcliancin orienti circirin Pliocaca in i inperanteIn , foedus et societatena eii in eo pepigit, ut ipse pectes tri et navali sui statio se ad Plio eaeam et Mitnenen obsul eiulas atlitivaret: imperator vicissi in Siali- manum Sarcliariis et reli Ilios Persari in silios , qui non ille Obsicium apud Phocaeana tenerentur, libertate clonaret. Naria 4 ii erant Plio- Carae Genuates, eram Stili in antina atqtie alios liatiior et viginti nobili uni Persarii iii filios dolo cepissent, HOII se illos servitiitis Catisa, sed ut pacis obsides haberent, cepisse aiebant. Sarclianes eii in aliud non posset, ingratis pacem accepit propter caritat In siliorat in videlicet. Clim autein ina peratoris proinissio de In ertate illis rectaenila accederet, si se in bello contra Latinos proin pto assiuVarct, spe Iibertatis id secit, ac Phocaeam per se cuni pedestri et equestri co-Pia veniens, imperatore in venerabundus salutavit et cum eo urbem obsedit: subiectisque sibi urbii us et locis mandans, ut cibaria Phocaeani advellerent, in peratoris exercitui sorum liberrimum Praebuit. Iam quintum mensem Phocaeensium ac Mi lenaeorum obstitio

520쪽

IIISTORIAMIM II. 29. 48 i

nεπὀλεις προσήγοντο και αλλαι μηχαναὶ προς ἔχωσιν πολεωνA. e. i534εζευρημέναι. εκπολιορκοσαι δε ουκ ηδ υναντο αυτους διά τε καρτερότητα τειχῶν και το ευρώστως ἀμύνεσθαι Aατίνους καὶ μ' ενδιδόναι. μηκυνομένος δε τος πολιορκιας επὶ πλεον, 'επεὶ 53,τε σιτος αυτοις ε δει ηδο , καὶ τον πολιορκιαν υπώπτευον ου ταχέως λυσειν βασιλέα πριν η λιμῶν η τειχομαχια παραστήσεται αυτους, μηχανώμενοι το επὶ πλειονα χρόνον ἀντι-

xοαγαγόντες, εἰσήγαγον εις την ἀκρόπολιν, ην αυτοὶ ἐφρουρουν, καὶ χρώμενοι αυτοις υπέμενον τ'ν πολιορκίαν. διατρίβοντί τε κατὰ τον Φώκαιαν βασιλεῖ οι του 'Atriis' παῖδες, ος ην σατράπης γωνίας, πιτὴρ καὶ Ἀμουρ, ον φθάσαντες πρότερ0ν ειρο- καμεν στόλΨ καταπεπλευκέναι εις Θράκην, καὶ τρίτος Σουλα I5μάσας ωνομασμένος, προσηλθον τε κατὰ φιλίαν καὶ προσεκυ- νοσαν καὶ ἐπηγγείλαντο ευνοι ψεσθαι καὶ φίλοι βασιλεῖ, βασιλευς τε αυτους της ευνοίας ἔνεκα δώροις ἀμειφάμενος καὶ ευεργεσίαις, οἴκαδε ἀπέστειλεν. εν τουτοις δὲ οντων 'τῶν πραγμά-Cτων, ηγγέλλετο ἐκ Βυζαντίου βασιλεῖ ως ἐκ Γεννουας κατάαοτινα ἐτέραν χρείαν τριηρεις ἔκκαίδεκα προσέσχον Γαλατλῶν τω ναυάρχ p καὶ τοῖς τριηράρχαις τινες των παρὰ 'Pωμαίοις επιφανῶν κρυφα διαλεχ βέντες, επεισαν δώροις καἰωποσχέσεσι πολλαῖς προσεταιρισαμένους καὶ τὰς λοιπὰς ἐς ar

13. Ioniam infestarat, Ma lino etiamnum vivente. ED. P. dura rat, et Phocaeae praesertim tormentis muralibus machin Isque oppugnatoriis crebra erat et valida moenium adhibita oppug'atio rnec tamen propter soliditatem et Oiod Latini sortiter coiistanterque se tuerentur, expugnari poterat. Sed clim obsimio produceretur longiua, quoniam eos commeatus iam destituebat et hostes ab oppugnatione non ante clesituros suspicabantur, citiam ipsi sanae aut armis subigerentur, quiddam macilinati siint, quo se tueri diutilas possent. Bomauos quotquot Plio eam incolebant, uni matremque tota ct in domo exegerunt: annonam corpori que sustentancio re Itrisita in ur-eena, Praesulio a se munitam, collegerunt et comportarunt: quibus victitantes , obstitionem tolerarent. Ad impcratorem apirii Phocaeam

filii Altinis Ioniae satrapae, Cheteriis et Amirilis quem si Pra iua braciam elasso dcvectum cloeisinius) et tertilis Sillainrasas apPellatris, a uicitiae ergo veniunt, eii inclite venerati, henevolentiain ac sulen Pollicentur. Quos ille donis ae nitinerit,iis assectos clomi In renaisit. In hoc remina statii Bygantio nilntiatiir, Gentia scite ina trireines alia quadam de caiisa Galatam appelli; illiorum clim naitarcho et trie

Tarchis quidam nobiles Romani elatu couocuti, clouis et Pron issis multis eos Pellexerint, ut adiunctis etiam scx aliis, quas Galatae Cantae gentra. 3 i

SEARCH

MENU NAVIGATION