장음표시 사용
241쪽
τῆνον του Ἀλκιβιαδου νεκα, τα δἐ ἄλλα νερον καταzizi et
κρατος την πολιν. και ανδρα τε τινα απεκτειναν ου--ιαπο - οι δοκουν πιπηδειοι εἶναι πεξαιρώναι, καὶ παλ&αλλους ελσαν, τους δ; και μετεστησαντο προς τε μιν 2: . τον Λακεδαιμονίων βασιλ- οντ εν ῆ Δεκελεια -Wzia Σκηρυκευοντο, ποντες διαλλαγηναι βουλεσθαι, και εἰκος et τ' '
242쪽
de P mi π ιν την στρατιαν. καὶ αυτος μεν καὶ οἱ μετ -τῶ κατα χλωρον εν ' Δεκελεία μενον, τους rear θοντας aoολίγας τινας μερας τη γῆ μείναντας απεπεμψεν Ar οἴκου μετα δε -υτο παρά τε τον ' μιν πρεσβευοντο
243쪽
244쪽
Samsi nobiles Reman frustra' Inio uplebi insidiati fui sent. Nam Leon et Diomedon,
νάβη τοιαδε γενέσθαι - ωπον τον χρόνον τωτον, νπερ οἱ τσρακοσιοι ξυνίσταντο οἱ γὰρ τοτε των Σαμίων παπνασταντες τοῖς ματοῖς καὶ σε δημος, μετοίαλλομερο sνω ἔθις καὶ πεισεεντες ὐπο τε του Πεισάνδρου, σε λθε, και - εν Σ - Θνεσπωτων Ἀθηναιων, γενοντο τε ες τριακοσίους ξυνωμοται, και μελλον τοις ἄλλοις - μμ οντ επιθησεσψαι. καὶ Υπερβολον τέ τινα των θρο
οἱ γαρ τότε των Σαμίων μανα- σταντες τοῖς δυνατοῖς Primum
videbatur aliquid vitii esse in
voce με nam ἐπανάσταπι illa anno Superiore a demit. Sed,
ima Thucyssides saepe implicita
ac disiecta structura orationis utitur, deinde putavi, τοτε non cum παν--κνες Sed mim sequentibus, οπες μος, μεταβαλλόμενοι et πεισθεντες, auremdum
esse. DUN. 7. - νοντο -- H om. H. 'Eγνοντό τε ἐς τριακοσίους Si iam usque - - Λέρφών τέ τινα Per Parenthe in Interposita accipiamus condecuiri Paline-cti l ntis Οι κω μελλον non improbabilis quidem, sed tamen non plane necessaria est. Nam κω interitum Vim panicipii, vel pronominis relativi habet Thu- dides IV. 67. 'κκορύγματι ἐκα- θέσοντο ἔθεν ἐπλίνθευον τὸ τείπη, κάἀπεῖχεν ου πολι, pro ν ἀπειχεν vel ἀπωντι. Apollodorma I. . .
' δε τούς παιδας επικαλεῖται, και
κατατοξει υσιν αὐτόν. Mistaenetus I. Epist. s. Θεος τις εὐμνης εις κοινην σωτηρίαν φιλανθρωπω ἀπόσταλκε ταύτην, καὶ ἀμφοτέρους ἀπλσωσεν εισδραμῖσα sibi sine causa Μer aeriam, puto, emendarem --φοτέρους. Rusdem generi mi, quod Bega ad Actor Apost Ho6. e lutarcho de Solertia animal pag. 79 I. M Steph. --
sint Κουρούς τις θαυμαστόν τι -- μα πολυφωνου - πολυφθόγγου κίττης τρεφε, καὶ ἀνθρώ- ματα καὶ θηρείους φθογγους ἀνταπεδόμ. Quod si haec tantum ἐγώοντό τε ἐς τριακοσίους ξυνωμαι, in parenthesi dicta quis putet; non hii-niis retineri potest και, in tamen, ut distinctio maxima post ἐπιθησεσθαι tollatur, et oratio ita pira aestat: μεταβαλλόμενοι ἄθις,
κοὐ πεισθεντες, και ψαλλον ἐπιθη- σεσθαι κω Υπέρβολον ποκτείνου
245쪽
του --, φερον την λιγ χιαν το μελλον πη-νουσι,1οκα Θρασυβου καὶ Θραπυλλω - μεν τριηραρχουσι, - δε οπλιτευοντι, καὶ ἄλλοις οἰ σοκουν αε μ ισταεναντιῶσθαι τοῖς ξυνεστωσι καὶ ου ηξίουν περιιδεῖν -
35 νεν ω δε ακούσαντες των τε στρατιωτων Ἀνα καστον
246쪽
των Σαρώων πλείονες. και τριακοντα - τινας ----
247쪽
μουσι, και ἀπειπών ἔροιν οὐ π- τως ἔχοντας τὸ quis Ain
Tεθνηκωσι Vid. horn. Μωgistrum in τεθνηξεται. Iriss. Ostendit ibi Thomas, Hatonem in Goroa, et Libanium in futuro activo dicere τεμηξει, tinctur; sed hoc amprobari a Luciano in Soloecisis Graevius ad G-cianum pag. 47. notat, in Platonis exemplaribus editis leo τεθνηξεται ex Henr. Stephano Propter reprehensionem Lai fiant suspectum est, ouod rtur ex Aristophanis Acmari eos. V. 324.ώς τε ξων ἴσθι asin γε Non negari potest, insolentiori esse iam latura activa neque tamen ob eam causam vel in aliis Scriptoribus, via in liue inde, im
fieri potuit, qua πεφύκω, πεφονεν, πεπλεω, et alia hujusmodi a persectis e sententia Grammaticorum sommae sunt Lucitati auctoritas autem ideo aliquanto minus ponderis habet, quod non raro tam*Iam soloeca reprehendit ea, quibus non modo probatissimos Scriptores Graecos, sed etiam ipsum usum me, constat Thomas in is in Plocum hunc ' iniunt lusis ita lau- ξονται. in Metamia minavit, unam in suo exemplari invenisset τεθνήξωνται, ouod e Canone Grammatico, caelint, sui nctivos futuris Mere. Sed parum memor praecepti aut in 1α πά- - ὸς - του με - ος να,
248쪽
249쪽
Tεθνηκωσι Vid. horn. Μωgistrum in τεθνηξεται WAss. Ostendit ibi Thomas, Platonem in Goroa, et Libanium in futuro activo dicere πιο ξει, morietur; sed hoc improbari a Irii moin Soloecisis Graevius a Lurcianum pag. 47. notat, in PlatonIs exemplaribus editis leo τεθνηξεται ex Henr. Stephano propter reprehensionem Uiciatumspectuin est, ouod rtur ex Aristophanis Achari eos. V. 324. - τελ-ξω zσθι anis γε ΝΟ nem potest, i olentiori esse iam sui ira activa neque tamen ob eam causam vel in aliis Scriptoribus, via in liue inde, qui L
fieri potini. Pa πεφύκω, πεφω, πεπλεω, et alia hujusmodi a persectis e sententia Granam licorum forinata sunt Luesimi auctoritas autem ideo aliquanto minus ponderis habet, quod non raro tamquam soloeca reprehendit ea, quibus non modo probatissimos Scriptores Graecos, sed etiam ipsum usum me, constat Thomas in te in Plocum hunc Thucydi sis ita laudaa: - εν - ὁποι-οωσι, τεο ξονται. Ita nquasi minarit, quum in suo exemplari invenisset τεθνήξωνται, quod e Canone Grammatico, sciebat, sui nctivos futuris Mere. Sed parum memor praecepti sui in sin πάνυ ἀμαθες - του μελλοντος να, - ε αν, ε ταν τιθέναι Inmarone Cod. or hic ad τε 1--σι adnotatum Eras, iam etsi τεθνηξωνται Gθνηκωσι etiam Scholiastes agnoscit. iv K.
250쪽
s. . οι δ' ακούσαντες εος τους - ολιν ' ίαν μαλιστα ποιηρο
primu ista Δάσου κωλυθειος, και διὰ 'εντες - των πολεμίων αν- s
prohibiti βουλομενοι ροταστῆσαι τα εν τη Σάμω ο τε Θρα βουλος alii, istotii 4 του Λυκου καὶ Θράσυλλος οὐτοι - μαλιστα προ
starent, de V -- μυα σεσθαί τε, ο -- σειν κω τὰς τετρακοσίους, πολε- Im cratia se