Diōnos Kassiou Kokkēianou Rōmaikē historia =: Dionis Cassii Cocceiani ...

11쪽

VI PRAEFATIO. τας γυναικα εἱστίασε, suppositum erat ei quod ex Veneto ego recepi 0ύτοις et ταις γυνm sὶν εἱστίασε, quam 4 praecedente accusativo. Solet enim Dio, ut est artificiosus et D stidiosus, immoribus Vocabulis constriictionibusque varietatis caussa uti instar condimenti, ut fastidium evitet iisdem saepius ponendis oriturum, non ut ipse fastidium moveat legentibus frequenter talia ingeretulo quae diligenti veterum lectione acquisivisset. Hic autem constructio verbi ἐστιῶν primum cum accusativo, deinde cum dativo coniuncti, non mirum qu0d correctori non Visa est serenda, quum altera ipsis veteribus magistris negotiunt lacessiverit, ut scholiastae Aristophanis Thestia. 941 prodit annotatio: γνα μην κροκωτοῖς καὶ μίτραις

γέρων ἀνηρ γέλωτα παρέχω τοι κόραξιν ἔστιῶν αντὶ

του ἐστίασιν παρέχων. ττικη δε η σύνταξις, τι το στων

καὶ δοτικῆ συντάσσουσιν , ς καὶ παρ' υπόλιδι ἔστιν ἐν τολύκω δευτέρω στε υτε ἐκει οἴτε ἐνθάδε δει ξενί -

σθαι, Iod postrentuu voeabullini vertendum esse Mirari lixi 'ad Thes. Stephani contulique Euripideum Ipla T. 387 μ

ντάλου θεοισιν στιάματα. Quam constructionem non Atticorun tantun esse ostendit Epicharmus apud Athen. 8, p.

378. D O Zευς' ἐκάλεσε Πέλοπί γ' ερανον εστιῶν, ut Homerus dixit δαίνυ δαῖτα γέρουσιν, pio conaparat Plirynichus Belchem p. 37, 24, ubi praecipit: Ἐστιὰν τωδε, ου μόνον τόνδε, κατὰ αιτιατικην, ἀλλα και δοτικην. Dio autem sic aliquoties dixit ὁύρεσθαι una genitivo exemplo Homeri, quamvis pleriamque dicens cum accusativo, pariterque προορῶσθαι aliquoties cuni genitivo, quod non intelligens corrector in uno nullius pretii libro 45, 19, 1 Πάνθ' ημῶς οὐτωὁει καὶ εἰπεῖν και πρῆξαι τημεριν ωστε και τα παρόντα καταστησασθαι και του μέλλοντος προῖδέσθαι, sialbstituit ταμέλλοντα, quod certe propior sequens μη και αυθις ἀναzκασθῶμεν ομοίως περ αυτῶν διαγνῶναι non est necessariun I. Sed lanifesta in Dau de locis multis tenetur corrector, illa saepe qui leni vitiosa emendare conatus, sed ausis ridicut una in modum excidens similem se praebet plerisque Veteri millorum correctoriini et criticorum, qui poetas et scriptoresoninis generis inde ab omero usque vel ad satis recentes, ut patres et ecclesiasticos, emendare studentes nisi minus curarent aut consequerentur quam probalbilitatem criticam

12쪽

ΡRAEFATIO. VII ipsa lue veterum manum investigandi diligentiani, sed satis haberent quae non intelligerent, utcunque restituere et, ut ipsi interdum in subscriptioitibus codicum confitentur, ut po33ent emendare, de quibus illoisonus agnitatr. p. 136. Velut hic hi0nis corrector quum 42 4, 2 inveniret quod est in Me-

iliceo: Ε ὁ Ουν τω τότε Σεπτίμιος και Ἀχιλλας ὁ στρατί- ρος, ἄλλοι τε με αυτῶν οντες, τοίμως φασαν ἐσδεξε- σθαι τον Πομπηρον, πως ως ῆαστα απατηθεὶς αλοίη ' καὶ τους τε ἐλθόντας παρ' αυτο προέπεμψαν, θαρσεῖν σφας ἔνιοι κελεύσαντες, καὶ αυτοὶ μετὰ τουτο,κατίων ἐπιβάντες προσέπλευσαν αυτφ, καὶ τά τε θλλα ἐφιλοφρονησαντο αυτον

x ηξίωσαν προ εαυτοὐ μετεκβηναι, λέγοντες μήτε τινα κνασθαι - του μεγέθους δια τὰ βράχη προς την γην προσχεῖν, καὶ τον Πτολεμαιον ἐν πολλῆ ἐπιθυμία εἶναι

θἀσσον αυτον ἰδεῖν. και ό μεν οἶτω, καίτοι πάντων οἱ των εὐμπλων ἀπαγορευόντων, πιστεύσας αὐτοῖς, τοσουτον μόνον εἰπών, οστις γαρ ως τύραννον ἐμπορευεται, κεινουστὶ ὁοὐ-

ροντο, φοβηθέντες μη και εντυχών τω Πτολεμαίω σωθῆ απέκτειναν αυτόν, primum τινὰ inter μήτε et δύνασθαι πο τρο μεγεθους, Mao nilini est, mutavit in νῆα formani Homericae et apud Dionem, ναυν cum aliis omnibus dicentem, B0 minus ridiculam quam nominativus eiusdem dialecti νηυς, desie intellexit ne ναυν quidem captum fore vocabulum pr0pter semiens υπὸ του μεγεθους, quo maioris I uoddam genus navigii significari satis foret imanifestum, etianis quodem Dioni restitui τριήρη non suppe litaret Plutarchus Pompeii e 78 υ δὲ Ἀχιλλῆς ἀσπασάμενος αυτόν ελληνιστὶ παρεκάλει μετελθεῖν εἰς την ἀλιάδα τέναγος γὰρ εἶναι πολῖμὶ βάθος ου εχειν λόφον τριήρει την θάλατταν --φαμμον οὐσαν. Deinde quod ἐξῆλ, supplevi post πιστεν-

σοις αυτοις, et vecto usus est non satis apto et uno Vocabulo don omnia supplevisse videtur quae hic excideriint et Pli1-iuchi ope possunt restitui, ii per it 'Aσπασάμενος ουντρο Κορνηλίαν προαποθρηνουσα αυτο το τέλος καὶ δύο -τοντάρχους προεμβῆναι κελεύσας - των απελευθέρων em Φίλιππον καὶ θεράποντα Σκύθην νομα, δεξιουμένων -τῶ νήδη των περι τον Ἀχιλλῆν ἐκ της ἀλιάδος, μεταστρα- ροὶ προς την γυναικα και τον ιὸν εἶπε Σοφοκλέους ἰαμ-

13쪽

VIII PRAEFATIO.βεῖα, στις κτλ. uo eodem modo b4, 3 8 Καν ἐξηκέσατο πῆσαν τὴν των ου ἀρεσκομένων τοις πραχθεισι μέμψιν, εἰ μη καὶ ἐπὶ νίκη τινὶ καὶ ψηφισθείσας περιεῖδε καὶ γε--μέωας, inserendis post εἰ μη vertis καὶ σως ως partem tantum lacunae plurium ortasse versuum explevisse videtur corrector, ut 64, 12, 2, Zonaras paucis versibus interpositis et a me in annotationem relegatis occuluit duomun in codice inneto soliorum lacunam post ἐπὶ τους Κελτους. Et raphilinus, ut videtur 55 18, 5, ubi codex Venetus - νυν γε πολλους

δε ἐπιθυμία χρημάτων, αλλους ἀ-ρείας φόβω, καὶ μάλα

αλλους αρετης τινος φθόνεικτείνειν δοκουμεν, crudendo πολλοὐ μὲν pro πολλους δε lacunam obscuravit potius quam quod Dio scripserat restituti, corrector autem ceteris in litu's conspicuus mio ante πολλοως δε insemiti πολλούς μὲν φθό-νφ, evertitur sequenti αλλους αρετης τινος φθόνω, pro quo insigni temeritate altero inserendo commento αλλους δ ευ- γενείας δόξsi, ilii curans antecedens καὶ μάλα, se psum superaVit. Nihilo elicius 42 28, 3 H με γαρ προς τους μοπαθεις συνουσία ἔφερε τινα αυτοις κούφισιν, καί τις ἀσφαλῶς ἐκλαλησας τέ τι καὶ αντακούσας οἷα ἐπασχον ἐάων ἐγίγνετο η ὁ ὁ προς τους ου ὁμοήθεις απιστία θείργνυ τε ἐν ταῖς ψυχαῖς αυτῶν την ἀνίαν καὶ ἐπὶ πλεῖον αυτας ξέκαεμητ απορα ην μητ ανάπαυσίν τινα λαμβανουσας, pro illis μητ απορα ν suppositu quod in libris legitur deterioribus μητε τἀπόρρητα λεγούσος. Nam aut substantium latet in απορα ν aut integer versus interceptus periit, Ii inchoar tu eiusmodi vocabulis ut ἐπικουφιζομένας τω ἐκλαλειν et clauderet in cum his coniunctis eiusmodi ut o καὶ ἐκφαινόμενα καὶ σιγωμεν vel similibus. Idem quod 42 49, 2 Πράως ὁ ταυτα, καὶ τα λοιπατω Λομιτί καταστησασθαι κελεύσας, ἐς την Βιθυνίανηλθε, κἀντεῶθε ες τε την Ἐλλάδα καὶ ἐς τηνδεταλίαν επλευσε, πολλὰ καὶ ἐπὶ πάση προφάσει χρηματα παρὰ πάνη- ωσπερ καὶ πρίν, ἐκλέγων τουτο μὲν γάρ, σα τινες τω Πομπηι προὐπέστηντο, ἐπράξατο, τοὐτο δε καὶ ἄλλα ἐξωθεν, προσεπικαλῶν τινα, τει, scripsisse videtur pro eo quod est in Medice ἄλλας ἔξωθεν, si in illo quoque esset scriptum nenio vitii aliquid hic latere foret suspicaturus. Sed

14쪽

sum illud αλλα qinii vix videatur ab librario potuisse poni pria αλλα, tanto inaos aliud iid prodit scripsisse Dionem. φiin etiam προσεπικαλῶν non intelligitur cur dicatur potius

fiam ἐπικαλῶν. Quamobrem hic quoque male correctas puto Aueras obscurius in antiquiori et Meiliceo et correctoris exemplari exaratas: ουτ δε Mia ἄλλας ἐξωθεν ἐσαφοράς, ἐπικαιῶν τινα νςει. uomodo et ipse dixit 47, 17, 5 οὐδεγαι -δε ἐξηρκει σφίσιν ουτ η μισθοφορὰ καίπερ ἐντελης--, ουτ α ἔξωθεν ἐπιφοραὶ καίπερ παμπληθεις γενόμεναι, uti in ἐπιφθοραὶ coi ruptum conexit Xylander, et Theophrastus e. pl. 5, 12, 11: α δὲ πνεύματα τοι μεν ψυχροῖς φύσει των τόπων σπερ ἐγχωρι αττ αν - , καθάπερ ἐν τωαντω καὶ τῆ Θρακη, τοι δ' ἀλεεινοτεροι ἐκ των ἐξωθεν ηἐπιφορά, καθάπερ ἐν βοία Polybius noθ'παν μέν τις εἰς τον χρόνον ἐμβλεφη καὶ την αρχην, αφ υσροβαίνει την πόλιν αυτῶν συνωκίσθαι, καὶ λίαν θανά- ζειν - βραχεῖ χρόνω μεγάλην ἐπίμαν εἴληφε περί τε τους -τ' ἰδίαν βίους και τα κοινὰ της πολεως ὁτανὰ εἰς την ἀ-ιρίαν του τόπου και την ἔδεεν ἐπιφορὰν και συμπλη- ρωοιν της ευδαιμονίας, μηκέτι θαυμάζειν, μικροὶ ἐχλείπειν δοκεῖν του καθηκοντος ' denique schol Thucyd. 6, 3l:

Dμ οράς τε προ τω ἐκ δημοσίου μισθῶ διδόντων 'Ἐβω- - του δημοσίου μισθos ἐκ των ἰδίων ἐπιδόσεις παρειχον 'τ-το γαρ ἐστιν αἱ ἐπιφοραί. 42 46, 1 ουτ γαρ η Αἴγυπτός πω καθειστηκε καιοπιδα τε εἶχε λ λέρω αυτον χειρωσεσθαι, scripsit inaniem particula τε maod in codice Medice scriptum καὶ ἐλπίδος τε εἶet ego correxi καὶ ἐλπίδος τι εἶχε, exemplo Thucydiissa, di 6 παραχρημα περιχαρει καὶ ἐς τον ἔπειτα χρόνον ἐλπιδος τι εἶχον κουφης μηδ' αν π αλλο υ νοσήματός ποτε

ειν φθαρηναι - Ibidem infra την τε υσίαν οἱ και στρα-ν εω προστάξας absurde scripsit και τα ἐκεῖσε στρατοπεδα προστάως λαβεῖν, neque verbi προστάττειν usum saepe sic positi a Bione cum dativo perspiciens neque ἐκεισε intelligens pro λεῖ positum in illum non cadere, et si quid addendum ui στρατοπεδα aliud quid esse excogitandum.

2, 56, 1 Tαυτά τε ἐν ἐκείνω τω ἔτει, ἐν δικτάτωρ in πτως αυτος το δεύτερον ρξεν, πατοι δὲ ἐπ ἐξόδως-- ἀποδειχθέντες ο τε Καληνος καὶ λουατίνιος ἐλέγον-

15쪽

X PRAEFATIO.

- εἶναι, ἐποίησε, καὶ ἐς την 'Aφρικην καίτοι του χεφῶνος ἐνεστηκότος ἐπεραιώθη. uum infra c. 58, 2 sit: αὶ ουτωτον τε πλουν προς Ἀδρυμητον ποιησατο καὶ λαθεν αυ- τοὐς ἀνελπιστος π του χερμῶνος περαιωθείς, ut Hirtius Debello Asric. c. 2, 3 dicit: ,Datis matulatis ipse navem conscendit a. d. V kal. Ian. et reliquas naves statim est consecutus. Ita vento certo celerique navigio vectus, post diem quartum cum longis paucis navibus in conspectum Asricae Venit, ' o rector hic pro ἐνεστηκότος audacter scripsit μεσοῶντος Diovero, ut 40, 34, 3 Πρὶν δη ὐετός τε λάβρος καὶ πνεόμα μέγα προσβάλλουσί πη αυτοις ἐπιγενόμενον, ο γαρ χερμὼν -

ειστηκει, πρώτους μεν ἐκείνους ἀπηλασε et 54, 28, 2 Καὶ υς την μεν στρατείαν, καίτοι του χειμῶνος ἐν, Μάρκος τε Οὐαλεριος και Πούπλιος Σουλπίκιος πάτευον ἐνεστηκότος, ποιησατο, non magis quam Polybius, quium dixtis, l5,2 Ηδη της πολιορκίας δεύτερον τος ἐνεστωσης, et similia ipse aliique ad Tlies Steph. v. Ἐνίστημι mensiorati, de imminente hieme potius cogitavit quam de praesente iam et dudum

inchoata.

Neque 4b, 14, 3 Ιαι γαρ ευ πίστατο τι τούτω μέν, δν των ανθεστηκοτων δι αὐτοὐ κρατηση, ουδεν μέγα ἔπον μετὰ τοὐτό οἱ προσπολεμησας ξει, ἐκεινον δὲ ἰσχυρον αυθις

πόλεμον σχησει, tutando πόλεμον in πολέμιον locum haud dubie gravius depravatum expedivit. Nam et αὐθες inane nunc est et οἱ cum τούτω coniunctum interpositis verbis non excusatur. Suspicor et post τούτω μεν excidisse προσθέμενος et post ἐκεινον δε oblitteratum esse αυξησας. 45, 27, 5 Ω ουδεν ο μιαρος ουτος, καίπερ οἰωνιστης εἰναι λεγων, φροντίσας, κακῶν και πολλῶν, σπερ εἶπον, ου την πόλιν μόνον ἀλλα και την οἰκουμένην ἐπληρωσε. Addidi absurde μεγάλων ante κακῶν, nec vidit corrigendum κακῶν καὶ ωλέμων, etsi ipsum lio poscit σπερ εἶπον, pio respicit s. 2 Ἐνι λόγω πάντων των κακῶν τῶν ἐμφυλίων τῶν μετα ταυθ' υμῖν συμβάντο- αἰτιώτατος ἐγένετο.

ει γα μη τότε τοις βουλημασιν μῶν ἀντεπεπράχει, ου αν ποτε ὁ Καισαρ οὐτε σκηψιν οὐδεμίαν φ πολέμω εὐρηκε et

quae sequuntur.

45, 36 4 Πιστεύσομεν ἐξαπατῶντι αδτω και λεγοντι Ου πολεμεῖ την πόλιν. Scripsit πολεμεῖν, Dio, ut opinor, λέ-

16쪽

PRAEFATIO. XIροντι τι υ πολεμει. Atque etiam 45, 38, 3: - γα κοι/εν εἰ μη μετὰ των ε της Καμπανίας στρατιωτῶν ἐν-

τι - αφικτο, πάντως αν Ἀντώνιος ... ἐσεπεπτώκει, non

φiud ille inseruitia post οἶδεν sed ὁτι intercidisse persuadet 4b, 30, b Τίς γα - οἶδεν οτι η πατεία δημοσία του δη-μο παντός ἐστι 40, 1 Τίς μὲν γαρ υκ οἶδεν τι-υτος ημῶν πάντα τα ἐμφυλια κακὰ παρασκευάσας πει ἐπ ἐλά-ῖιστον των κινδύνων μετέσχεν Et ib. 2: ἰς δ υκ οἶδεν

0rt τον τε Κλώδιον . .. καν ἀπέκτεινεν αὐτοχειρί' 47, 3 Π γα ου οἶδε τουθ οτι . . . υκ ἐπεκούρησε; 46, 18,3 Π ὁ Ουκ οἶδεν οτι την μεν γυναικα την προτέραν ἐξ- ψαυς Ne aliorum memorem exempla, ut Alcidamalitis p. 80.l6 T. γαρ υκ οἶδεν ὀτι λέγειν μεν . . . αναγκαιόν ἐστι; Tum 49, 28, 3 Και τέραν τινα Οὐόν, ν γαρ λουν, αποκεκλεῖσθαί σφισι παντελῶς νομίζοντες, διερχόμενοι πολ- iam ατοπα ἔπαθον, de suo inserens omissunt in Veneto)αρχόμενοι, uerum non intellexit et vecto se ab hoc loco

alien usum esse et structuram orationis ulterius corrupissel lius quam emendasse, quae quum ἐνόμιζον poscat, facile jam est restituto ut ego feci post ἐνόμιζον 10 in νομίζοντες latet verbo ἰόντες Dioni reddere quod ipse halbet continuos 4 ετερας δους προλελοχισμένας ἰεναι, scribendo ἐνόμι- νῶντες. porro 52. 34, 1 Πάνθ - τους αρχομένους και ρο-

- και πράττειν βούλει, καὶ λέγε και ποίει. ουτω γαρ ανμuila παιδεύσειας αυτους η ταῖς ἐκ των νόμων δειματῶσεως, Ium post νόμων inermi omissum in Veneto ἀνάγκαις, infelix coniector iterum usus est vocabulo neque ad sententiam apto elae ad consimictionem. Nam et των νόμων potiusquam ἐκ των νώνων vicit Dio ut 53, 28, 2 Πάσης αυτον της των νόμων αναγκης απηλλαξαν, et alta seinper genitivum quae hoc nomine coniunxit, et quod sequitur δειματωσειας huic vocabulo minus convenit iam βιάσαι aut sinisse. Deni-

si non intelligitur quotmodo jlud ἀνάγκαις interciderit inter vocabula dissimillima Bis vero incommodis omnibus caret fim ego Dionem scripsisse coniicio ζημίαις. uod et excidere laede potuit ante δειματωσεως et optime convenit quum liuio eri, tum sequentibus: To μεν γα ζηλον, το δε φόβον ἔχει,

17쪽

XII PRAEFAΤΙΟ. et dixit scriptor orat contra Neaerana p. 1337, 18 Λιεξεισι

τὰς ἐκ των νόμων ζημίας.

Libro 64 4 4 Οἱ γαρ τὰς συνοικίας νυκτωρ φυλάσσοντες κωδωνοφοροῶσιν, πως σημαίνειν σφίσιν οπόταν βουλη θωσι --ται, si mo scripsisset quod ille posuit βουληθῶσι pro eo iod est in Veneto δυνηθῶσι, mirum laret, in ὁ νηθῶσι depravasse librarium. Sed Dio scripserat quod ego reposui δεηθῶσι aptiusque altero est de vigilibus nocturilis

βοηθείας δεομένοις.

Neque huiusmodi tantum magis minusve gravibus in vitiis ita lapsus est hic audacissimus simul et infelicissim' coIN-ctor, sed etiam in multo levioribus et unius alteriusve vel adeo nullius litterae mutatione tollen lis aut sanissimis.

Uiur 42, 14, 3, quod est in codice Mediceo 'Aθηναι μὲνουν καὶ τα αλλα τα πλείω της Ελλάδος ευθως τότε μολόγησα αυτω, Μεγαρεις ὁ καὶ ως ἀντέσχον, πολλω γε στερον χρόνω τα μεν βία τα δε καὶ προδοσία άλωσαν, ille correxit πολλήγαρίστερον, ego lenius aptiusque ad sententiam πολλῶ τε Ibidena 22 4 Καὶ ἀπέκτεινεν αυτόν, εἰ μη τε ἐσθητα ηλλάξατο καὶ διέφυγε σφας ἐν τω χλω, male

omissumis inepte inseruit post αυτόν, aut Dio more suo scripserit quod ego restitui καν ἀπεκτεινεν αυτόν.

44, 16,2 Tους μονομάχους, ους πολλοδ ἐν τω Πομπηί θεάτρ προπαρεσκευάσαντο, βοηθησειν σφίσιν ηλπιζον, scripsit quod Πομπηίω scriptum in libro Medice ego correxi Πομπηιείω, ut Pompeianum theatraιm dicunt Iiatini, et saepissini in talibu larmis in ιειος peccatum est quum apud alios tum apud Dionem, velut 6 39, 1, in ἐν τῆ του Ἀντωνίου στρατοπεδου καταληφει, pro Ἀντωνιεlos, et in ipso Ποει- πηίους pro Πομπηιείους 41, 30 4 43, 36, 2, et alibi. 44, 18 4 Τό τε σύμπαν ουτως ἐθάρσει ἄστε καὶ προς τον μάντιν τον την ημέραν ἐκείνην φυλάσσεσθαί τοτ αυτῶ προαγορεύσαντα εἰπεῖν ἐπισκωπτων ,ποῶ δητά - ταμαντεύματα η υχ ορας τι τε η μέρα ν ἐδεδίεις πάρεστι καὶ ἐγὼ ζῶ; καὶ ἐκεῖνος τοσούτον, ως φασι, μόνον ἀπεκείρονατ οτι καὶ πάρεστιν, Ουδέπω δε παρεληλυθεν, delevit quod inter τι et πάρεστιν Me liceus interponit καί non intelligens id corrigendunt esse ναί, ut est non solum apud Plutarchum Caes. c. 63: Ἐστι δὲ καὶ ταυτα πολλῶν ἀκοῶσαι

18쪽

PRAEFATIO. XIII διεξιοντων ως τις αυτ μάντις Τμ-s Μαρτίου μηνος πιεἰλος Ῥωμαιοι καλουσι, προείποι μέγαν φυλάττεσθαι κω-

μνου ἐλθούσης δὲ της μέρας προῖὼν ὁ Καῖσαρ εἰς την

συγκλητον ασπασάμενος προσπαίξειε τω μάντει φάμενος,

Αἱ μεν δη--τιαι εἰδοὶ πάρεισιν,4 δὲ ησυχῆ προ αυτονεικοι, αἱ πάρεισιν, αλλ ου παρεληλύθασι, sed apud ipsum X hilhiuin p. 27, qui etiana 2 8, 3, αγανακτεῖν ἐπὶ τ-οu μαυτοs, interpositum imperite a correctore ἐπὶ omittit eum libro optimo, quibus ego auctoribus Dioni restitui tuam sibi is eo usurpatam verbi constriactionem. Eodem autem loco illo 44 18, 4, non minus infelix fuit corrector delendo

rev'catul ab me τε post οτι quod prope necessarium est ex consuetii line Bionis in Inembris inter se contrariis, monstrat-φie missum potius in altero inelubro καί. Sic enii 44 47,

6 Hυτο γάρ ἐστι παραδοξότατον καὶ μη/εμίαν περβολημεχον, oτι τε ἀφεί σαν πριν αἰτιαθῆναι καὶ oτι σωθησαν πρὶν κινδυνευσαι ' 46 65, b 'Eκαλεῖτο δε ἐκείνη μεν πῶ- τα, τι τε εἰρηνικωτέρα παρα τα αλλας ἐδόκει εἶναι Θι - τῆ ἐσθῆτι τη μαλ τῆ ἀστικὴ χροπτο η . Iuli et 43, 49, 3: ας δε οἰκίας τους τε ναοὐ τους ἐπιτωrωρίω κείνω οντας ὁ Καισα καθελὼν αἰτίαν λαβεν, τις τα πάλματα, ξύλινα πλην λέγω οντα, κατεκαυσε και--ρους χρημάτων συχνους εὐρων πάντας αὐτος ἐσφετερίσατο, inserendum videtur alierum τι inter καὶ et θησαυ- ρους et 43, 24, 1 D. και καθ' εκάτερον ἐπεκβοῆσθαι μι- αδίκως αυτῶν et πλείω συνελέξατο και τι ἐς τα τοιαυτα avτοις κατεχρησατο, recte mutari τι και in δτι τε.42, 26, 2 ' είν τε γάρ τω τε τελευτῶντι ἄλλα τέ τινα συνέβη praecesserat τέρατα καὶ μελισσα εν τω Κα

πιτωλίφ παρὰ τον Ηρακλέα ἱδρύθησαν. ἐτύγχανε γὰρ ἰερ-

isia ἐνταὐθα τότε γιγνόμενα, δοξε γνώμη των μάντεων πάντα αυθις τά τε ἐκείνης και τὰ του Σαράπιδος τεμεν Ῥατα κατασκάψαι, deleto ενταῶθα, inepto nunc quidem, quasi in Capitolio saera Isidi esse facta credibile sit, lacunam non m m explevit quam qui post illum και intulerim ante ἐτύγχανε. 42 40, 5 Kαι ὁ γὰρ και τὰ στρατεύματα, ἀπο της Σπίας μετεπέμπετο ἐπλησίασε, τάς τε κατάρσεις ἐτηρουν καὶ πολλά--οὐς ἔβλαπτον, non congruens cum ἐπλημίασε in persectum μετεπέμπετο mutavit in μετεπέμψατο, ego v

19쪽

xIV PRAEFATIO. μετεπέπεμπτο, saepius sic aptu ipsum Dionem depravatum in imperfectum. 43, 34 5 Ως ουν τουτό τε αυτοις συνεβεβηκε και η γη ἐπορθεῖτο, του τείχους τινος ἐξ υπον- - ἔπιπτεν, non s0lum τειχίσματος temere intulit, sed fortasse ne τι quidem recte scrripsit pro τινος in τινα potius mutando.

45, 4b, 5 Ου αν ποτε την εἰρηνην αφεὶς πολεμεῖν μῖν. εἰ μη γε καὶ συμφέρειν γοώμην, παραινέσαροι, scripsit pl0 utriusque codicis scriptura παραινέσαι, neque intellexit γοη-μην poscere quod ego restitui παρ εσα, alioqui γοίμη dicendum, quod sere sensu interpres qui vertit, auctorem su- turtii suisse. Sic infra c. 47, 1 Καὶ εἴγε καὶ Ἀντώνιος ταὐτ ἐγίγνωσκεν, ου αν ποτε ἐς τοιαυτα πράγματα προυχώρησεν. 46, 19, 5 Πόθεν γαρ αν ἐπίστευσε τον δημον ταυτἐπεσταλκέναι, τω μητε ἐψηφισμένον τι τοιολον αὐτον εἰδως μητε ἐκ βοῶντα αἰοθόμενος, delevit interpositum τρο neque

intellexit scribendum ἐπεσταλκεναι τω, ut praecesserat σαο ημος ο Ρωμαίων εἰπεῖν τινι ἐνετείλατο. 46, 22, 2: ντ δε της χαριστίας η ἐκείνου κατεηγορεῖς, scripsit pro eo quod est in utroque codice της ἐκείνου, et scrii tendunt erat ης. ua de constructione dictum ad Thes. Stephani. 48, 5, 6 Μεταπεμφθεὶς π αυτο ουνυπηκουσεν, αλλα τους μεν μετα οὐτο πεμφθέντας συλλαβών απεκτεινε, scripsit εἰς pro μετά ego κατά. Nec minus singularia acuminis sui specimina quattuor aliis

edidit locis 4b, 46, 4 Καὶ γαρ ὁ μὲν θάνατος ον αν--ος

αλλως τε καὶ προ τοσούτων ἐτῶν πατευκοτι μοι γένοιτο, ...

το δὲ δη φοβηθῆναί τινα καθ υμῶν καὶ το δουλευσαί τινι μεθ' ωμῶν και πάνυ αν μοι δεινότατον συμβαίη, isti quod intulit δεινότατον pro utriusque libri optimi scriptura δωρ

τατον, ei ego substitui quod praecedentis caussa αωρος --pserat Dio ἀωρότατον. 47, 37, 1 D. δ' ουν ουτός τε Ου αυθαίρετος ἔδοξεν

εἶναί σφισι και τα του Κασσίου του τε Βρούτου μῶλλον αυ- τους ηπειξε, scripsit ου εὐκαθαίρετος Dio vero non hoc, qui nusquam est usus, scripserat, sed ου καθαιρετός, ut fragm. 43, 11: ο μεν γα κτητον δια βραχέος τοις τον νουν αυτρο

20쪽

PRAEFATIO. XV προσέχουσι καὶ καθαιρετον μελετη εἶναι, το δὲ εἰ μη φύσει τω προσείη, υκ αν διδαχῆ πορισθηναι, meam confirmans

apud Thucydidem 1, 121 'O γαρ μεῖς ἔνρον φυσε αγαθον ἐκείνοις ου αν γένοιτο διδαχῆ, ο δ ἐκεινοι ἐπιστήμα πρού-

ροσι, καθαιρετέον μιν ἐστι μελετη, memlationem καθαι-53, 28, 3 1 αυτ ελης καὶ αυτοκράτωρ καὶ ἔαυτου καὶ τῶν νόμων πάντα τε σα βουλοιτο ποιοίη καὶ πάνθ' av μη βούλοιτο μη πράττοι scripsit cum soloecismo quod ego ex eo licis Veneti, qui σα α βουλοίη μη πράττοι, scriptura correxi οσα βουλοίη μη πράττοι 59, 16 6 Ουτω μὲν γαρ οὐτε τι πείση κακον καὶ πάν--rων των δίστων πολαύσεις . . . ἐκείνως δε ἔργω μὲν -- ὸἐν ληφη, tum scripsit, non intellexit quod ego ex codice Veneto restitui ουδεν νησει duae forma Attica etsi hoc sin es loco servata, tamen haud dubie redarguit quicquid vulsarium in mest apud Dionem. duibuscum commentis componi possunt eiusdem inse- heissimi coniectoris iam ante me explosae correctiones 43,

38, 4: οσουτον δ' ουν το σύνολον των Ῥωμαίων πλεις κατέρωθεν γενετο υτ ἀπορησαντες πως χὶν πόλιν, μη καὶ νυκτο εκδρῶσί τινες, αποτειχίσωσιν , αυ-- τα σώματα των νεκρῶν αυτη ἐρινησαι, ubi ἐρανίσαι ridiculum hic verbum substituit ei auod in ἐρινησαι latet περινησαι. t 45. 20, 3 Ἐγὼ μὲν γαρ τοσoῶτον δεω ταυταποιοὐντα αυτον ἔννομόν τι και παντὶ καλον πράγμα φάναι-ττειν ωστε καὶ τι την της Μακεδονίας αρχην την ἐκ

το κληρου προσταχθεῖσα αυτω κατέλιπε και τι - ἐκ-

περιέρχεται την χώραν πορθῶν καὶ λυμαινόμενος, παλαιν - αυτον πολέμιον απάντων μῶν αυτ εἶναι, ubi ulteritis depravans corruptum παντὶ κακον in παν ὐκαλον non Mit io Hugius scribendum esse πολιτικόν Item 40, 26, 1:0 ὁ Ἀντώνιος πείχθη μεν προς την πρώτην πρεμωθεισάν οἱ πο ου Στατιανο αγγελίαν, quod προσελθοῶσαν intulit pro illo πρεμωθεισαν, leviter corrrepto ex πεμφθεῖσαν. Sed omnium eius coniecturarum, quae ni illae nihilo meliores in annotationibus exagitabuntur, quasi nos est Iod ulti- in II meniorabo par earum 45 23, 6 Και γαρ χώρας καὶ ωλιτείας καὶ ατελείας καὶ αλλας τινὰς τιμὰς τους τε ἐχον-