Diōnos Kassiou Kokkēianou Rōmaikē historia =: Dionis Cassii Cocceiani ...

21쪽

xVI PRAEFATIO. τας ἀφήρηται, καὶ διωτας καὶ βασιλεας καὶ πολεις, καὶ τοῖς μη λαβουσι δέdωσκε, παραποιησάμενος τα του Καίσαρος

υπομνηματα και τους μεν μηδεν θελησαντας αυτω προῖε-- καὶ τα δοθεντα αντοῖς ἀφελόμενος, τοι ὁ ων αἰτήσας ελαβε καὶ κεινα καὶ ταλλα πάντα πωλησας. Ubi illud τοις δ ων αἰτησας λαβε intulit pro eo Piod in utromie est codice optimo τοι δ'Ἀννιάσασι, unde ego Dioni restitis τοι ὁ ωνητιάσασι καὶ κεῖνα καὶ ταλλα πάντα πωλησας. ua vectisorina utitur etiam praeter 73, 11, 3 liur 47, 14, 5, quamvisibi leni paullo ante altera usus ωνησείοντα, ut supra dixi variditatem eum amare in formis rarioribus. Nam ne alterius quidem larinae ἀνητιῶν alius praeter grammaticos quosdam exstat testis. Nec debebat Piersonus ad Moerin p. 14 de inserendo ἀνητιῶ pro ἀνησείω cogitare propterea iod λεισθαι vicatur, non ωνεῖν Nam etiam ἀπαλλαξείω dicitur pro απαλλάττεσθαι επι μῶ et φείω Iorinatur tanquam ab ψω, .ntumvis οπτεσθαι dicatur et Oψομαι. Rectius Idem Piersonus, ut ξυμβησείω Thucydidi 8, 56, restituit pro μβασείω, quod nillili,

ita Dioni 40, 32, 2, ut ego feci, restituisset διαβησείων, lodalimioties habet Agai litas, non minus ille quam Procopius aliique recentiorum frequentans verba illa in M, quae saepe sunt depravata Ium apud Atticos et recentiores tum apud ipsum bionem, cui Q, 37, 1, pro ἰδων οτι ο εκιμος υκ ἐνδωσει, ἐν ἐκείνω μεν ονκιον τον ἀδελφὸν παρα-τελιπεν restitui ου ἐνδωσείει, κεινω, ut laucydidi 2, 12, γνω do 'Aθηναῖοι Ουδέν πω νδώσουσιν ex codice Palatino restituendum esse ουδέν πω vel οὐδέπω νδωσείουσιν dixeram ad

Thes. Stephani v. 'Aπαλλαξείω Atque 40 40, 1 Προῖόντος δε του χρόνου στάσις τοι περὶ την 'Aσινόην οὐσιν ἐνέπεύει, και αυτην ὁ Γανυμηδης ἔπει γε τον χιλλῶν, καὶ τοναυτικον προδομαν αποκτειναι, ego neque προδώσοντα neque προδιδόντα, sed προδωσείοντα scripsisse putavi Dionem, eundentilii Dagna. 104, b,8 ἀνέβη ἐπὶ μετέωρον και προ παρωξυνέ σφας, αλλα τέ τινα του Φλάκκου κατηγορησος και τι προδωσε αυτοὐς - χρημάτων, non προδώσει puto εcripsisse, sed προδωσείει, siquidem accusatio de crimine Iuturo minus rationi consentanea est iam de praesente et tantum non onsummato.

Denique tanquam ad cacumen eius pervenit acumen M,

22쪽

PRAEFATIO. XVII 44, 2 Καὶ τουτο μεν καθ' εκαστον αν τις των πραχθέντων

ἐπαιων ἀκριβῶς εἰς κεφάλαιον δε ἐφ' λασιν αυτοῖς γράφω ora τό τε στασιάζον - ἔπαυσε καὶ το πολίτευμα προς τε το κράτιστον μετεκόσμησε καὶ ἰσχυρῶς ἐκράτυνεν Ubi

erit post ακριβως desectum ei ineptam ante κεφαλαιον praepositionem εἰς correcturus scripsit κριβῶς ευρησει κεφά- titio δε nisi inteflexu una littera mutata restituendum essest iens apud Dionem Θrbum ἀκριβώσειε laod saepe depravatum ab librariis notavi ad Xenophontis Curopaed. 1, 3, 16. Talem igitur quilin se praebuerit qui Dionis egit emendatorem, ego non solum levioribus in rebus, etiam ubi recte videri posset sormas vectoriam correxisse, praetuli optimoriam

dicum scripturas, velut in καμηλοπαρδάλιδος 43, 23, 1, prora iηλοπαρδάλεως a me recepto ex edice etaiphilino, ut τίγριδος dicitur et τίγρεως, etsi illius sorinae nullus fortasse alius exstat testis, sed etiam in locis ianifesto quidem xiii0sis, at non ulterius tamen corruptis ab infelici correctore. eluti 3, 45 4 οἱ δὲ δη αετοὶ των στρατοπέδων αυτου τάς τε πτέρυγας σείσαντες καὶ τους κεραυνους, ους ἐν τοις ποσίνινε αυτῶν χρυσοὐς ἔφερον, ἐκβαλόντες ἐκείνω τε το κακον αντικρος ἐνεσκηπιον καὶ αυτοι προς τον Καίσαρα απεπετοντο, quae fit in Medice adduntur: αλλη τε γαρ το

μόνων , τε λιγωρί αυτ ἐ-ιησατο καὶ ἐς πόλεμον - μάχην δη κατέστη, sunt iidem vitiosa et lacunosa, sed Fae corrector illis stiustititit αλν ογε Πομπήιος ἔν τε λιγωρία το δαιμόνιον ἐποιήσατο καὶ ὁ πόλεμος προς μάχην ὁηκπιέστη, non solum eadem audacia quam supra notaViracta de nihilo, sed etiam in postremis plane sunt inepta Et 56, 14, 5 Καν τούτω παντελῶς οἱ Ῥωμαιοι μάτην ἐκινὁύνευσαν, ατ προς δύο ἀμα, την τε τόπων φύσιν καὶ τρο - αντιπάλων ἀντίταξιν, τον αγῶνα ποιούμενοι , εἰ

μὴ πιβέριος ἐκείνους τε ἀκραιφνέσι βοηθείαις φυγειν

ἐκωλυσε καὶ τους πολεμίους ἐτερωθεν αλλοις στρατιώταις ἐς το αναντες του χωρίου ἐκ πλείονος περιελθοῶσιν ἐτάραξε, ipsam exhibui odicis Veneti scripturam καν παντῆλῶς non

solum tibi manifesto est verior multoque melior illius commento καν τούτω παντελῶς supponentis pro καν παντελῶς, ed etiam in ceteris quantumvis corruptam καὶ τους π0λε DI CASSIUS. a. 1 'OS Q

23쪽

XVIII PRAEFATIO.

μίως ἐτέρ- - ἀνειφον ἐς το χωρίον ἐκ πλείονος περιελθομιν, ην περιπέμψει ἐτάραξε

Cutiusmodi locis etsi non cum inanibus est correctoriam commentis luctandum, tamen et illis et aliis plurimis iam antequam exararentur mi hodie stupersunt codices gravis Dioni facta est iniuria, quum in exemplaribus unde illi sunt ducti non tantum singula muli vocabula aut intercidissent aut, quod legi non amplius possent, ab librariis illa describentibus nutterentur, sed etiam integri saepe Versus aut membra vel lalia, qualia aliquoties in codice Veneto aut perierunt aut recentiori manu sunt suppleta. Cuiusmodi lacunas etsi saepe prodit oratio hians et abrupta, tamen ham pauca de hoc nere ne antimadverteret quidem quisquani, nisi qui integriori-lbus usi sunt exemplaribus eclogari Constantiniani Zonaras, Xiphilinus interdum adderent quomini nullum est in codicibus superstitibus vestigiunt, Zonaras quidem etiam diserte Dionen citans testem, quum talia addit iae neque leguntur inlitaris et tamen Dione sunt digna minimeque ab eius consuetudine aliena. Cetera vero vitia, quibus etiam optimi et antiquissimi Dionis codices saepius sunt depravati, pleraque non adeo difficilia sunt et ad investigandum et ad emendandum, si iis omnem eius loquendi rationem et usum diligentius observaverit. De quibus satis recte iudicavit Ρhouus Bibl. cod. 71' Ἀστι

ὁ την φράσιν μεγαλοπρεπως τε καὶ ἐς ογκον διεσκευασμένος, τι καὶ μεγάλων ἔργων ἐννοίας απαγγέλλει αρχαλῶν τε αὐτω συντάξεων ὁ λόγος μεστος και λέξεων πρεπουσῶν μεγέθει, περίοδοί τε μετὰ παρενθέσεων παρατεταμέναι, καιυπερβατῶν ευκαιρος χρησις. υθμός τε καὶ ἀναπαυσεις εἰς ἐπιμελειαν σκημένα δια το σαφὲς ου ἔστι τοις πλέω ἀναγινωσκουσιν ἐμφανῆ ἐν δέ γε ταω μηγορίαις αριστος και μιμητης Θουκυδίδου, πλην ε τι προς το σαφέστεροναφορα σχεδον δὲ καν τοι αλλοις Θουκυδέδης ἐστὶν αυτ' ὁ

κανών. Sed idem ipsis paucis in verius, albus argumentum exponit operis Dionei, cuius integro adhuc utebatur codice omnium octoginta librorunt, in quos totum divisit grammaticus potius aliquis quam Dio, quum emae initia neque fines Singulorum ulluna usquam indiciunt servent talis divisionis, prodii codice usum se esse non libero frequenti in superstiti-

24쪽

PRAEFATIO. XIXbis vitionii genere nominuin propriorum omnium sere exceptis vulgarilius magis minusve depravatormin. quippe qui id ipsum videatur monstriini nominis exhibuisse quod repetit

nolius initio eod. 1 Ἀρχεται μεν απο της Αἰνείου hia την huiών ἐκ ροίας καθοδου καὶ της ηπίσεως Αλμα λεως in Ῥωμης. uam Albam quum Dio alibi recto appellet no-αae, hic librarii commentum 'Aλμάπολις Photium ludificavit, qualia haud pauca etiam in superstitibus sunt collicibus Dio- , velut 40, 12, 2 Σὶστε αλυμενος Εἰλακης ὁ τότε της -- ἐκείνης σατραπεύων ηττηθη, ubi viderant quidem interpretes restituendum esse quod Plutarchus ponunt et Amphalis Σιλλάκης, sed αλυμενος iddius Minui in Da ve- in p. 11, correxit μαχυ μεν , ut sequitur ταχυ δὲ καὶ

φωσσος Ε 45.1.1 U δὲ δη Γάιος λυκταούιος Καιπίας, το γαρ ὁ της -τίας της του Καισαρος ἀδελφιδη οἷος

φνομάζετο, ην με ἐξ Ουελιτρων των Ουολσκίδων, ex uno somnum Dione Aumsti Caesaris cognomen Καιπίας, Periwlnus Mima iv. histor. c. 10 p. 444 d. artes recte quiuem nisi ex matris nomine ortum esse Ἀττίας sed quam proposuit correeuo1ioin o δὲ δη Γάιος ο 'Oκταουίου καὶ Ἀττίας, πτο γαρ ο τῆς Ἀττίας της του Καίσαρος ἀδελφιδης υίος-ομάζετο, auin probari non possit, ego delevi illud Καιπίας

risequente Ἀττίας sive in amne ascripto sive quocunqMe letali modo natum.

pie in his tantum ignotis sibi nominibus frequenterpretarent librarii, sed omnem Dionis dialectum ita contaminassendentur ut incredibile sit test usum esse adeoque in illa incu-Πuia luisse scriptorem in struenda oratione adeo saepe artifieiosum ut minus velis operosum, ubi aut constructio impe sita orationem reddit obscuram aut parenthesis parenthesiissetis attentum, ut iam Photius animadvertit, desiderat lectoriae, veluti 40, 7 2: - της ἐμπειρίας, ην ἐκ της συστρα- τῶν ην μετα τῶν Ῥωμαίων ἐπεποίητο ἐκέκτητο. 43, 25, 2:-ι- τε δεινη λισανθρωπει δια το τῶν πολωλότων πώμος, ῶς ἔκ τε τῶν ἀπογραφῶν, καὶ γαρ ἐκείνας τά τε qua σπερ τις τιμφης ἐποίησε, καὶ ἐκ της φεως αυτης ηψ' ο ηπι 46, 3, 2: μουνορατ οτι καὶ μετα τον του Mήσαρος θάνατον , τε μὲν τα πράγμαθ' υμῶν Ἀντώνιον πιμάλιστα, Ουδ αυτος αρνεRσθαι δυναται, κατεστη,

25쪽

XX PRAEFATIO.

ἀπεδημησε, aliisque locis similibus dui quum 55 12 5 de se scens Καὶ τῶν Eλληνων δε τινες, ων τα βιβλία ἐπὶ τω ἀ

τικίζειν αναγιγνώσκομεν ουτως αυτο ἐκάλεσαν, ipse se uiter eos reserat qui Atticum scribenili genus sint aemulati, multis lite in rebus vectisque et formulis principem Atticismi Thucydidem expresserit, minim prosecto foret si in eo ita titubasset ut verbi caussa modo scriberet quod hic libri praebent ἀναγινωσκομεν modo γιγνωσκειν, eademque incuria in aliis centenis versaretur. Cuiusmodi negligentia quum lini coimmuni multoriam opinione recentioribus scriptoribus omnibus ita tribueretur, ut omnem existimaretur operam perdere ii illos quolae certam quandam rationem sePIutos crederet eamque investigare studeret, cessit quidem diae credulitas meliori iam persuasioni, ex quo multomini libris optimis collatis intellectum est haud pauca de hoc genere apud illos quoque, ut apud veteres, incredibili imputanda esse librariorum correctorumque licentiae, qui aut temere ponerent quod in calami in veniret aut de industria priscas et iam obsolescentes sormas cum novitiis permutarent: sed Dioni quanta in hoc genere facta sit iniuria amini est animadversum, etsi res pluribus iisque satis apertis librorum optimorum constat indiciis Quis enini, ut paucis elangar exemplis, credat, si ille scripserit μπεῖς et similia, fieri posse ut libri optimi ediceus et Venetiis tantum non constanter exhibeant ἱππης, eandent tamen iidem formam Atticam vix usquam in alio de hoc genere nominativo exhibentes, aut quis acciusativos nominum in υς constanter ab eo flexos putabit in εας, sed semel 50, 28, b, scripsisse eundem τραπεζεις Aut quis, io Venetus saepissime exhibet θροίζειν, librarii potius putabit quam Dionis

propterea quod idem liber alibi ου servat ante iὸem verbum et spiritum lenem quem etiam apud Atticos ita utimie aspero substitueri in librarii ut ne apud Aristophanem quid iaspirata ante ἀθροίζειν appareat pro tenui et omnino sus-PIani aptu illum servatus sit asper quem Xenophonti vindicat Optimus in multis Cyropaedia liber Erlangensis Aut cui credibile videbitur Dionem scripsisse non isγαν, sed ηεσαν, pro pterea quod apud illum tomi ut apud plerosque Atticoruinin hoc consentiunt libri nec nisi isti pro ησαν accepit librarius, relicta est forma recta Τ

26쪽

PRAEFATIO. XXIn quan*Iam Dio, quantumvis dialecti Atticae studiosus, nonnullis in rebus ita est lapsus ut Menamim potius et aam Aristophanis aut Thucyssi lis expresserit Atticismum, velliti pium tertias pluralis inierativomam nexit in πιαν, nus- sum in ων, et alia iam pauca lixi quae Phrynicho bilemltavissent, in lignus tamen est mi librariomini modo ευρόμην etημνάμην modo ευράμην et εδυνάμην ei tribuentium eodemque modo in aliis munis peccantium luat temeritatem. Atque euitas in partibus quae clogarioriani Constantinianorum aut Iiphilini epitoniis sunt conservatae et saepe depravatae fieri potest ut opera lii latur omnibus ad consuetudinem eius revorandis, tante in iniri integris viginti quinque ego et restitui saepe suas ei formas et anaplius quam laci puto restituendas. he illius quum singulatim suo sim loco dicturus, verbo filo tangam res duas quibus ut alii multi recentioriini ita Dio lini id paullo maiorem quam liti creditum est impendisse videtur diligentiam, crasin et elisionem. Quamini illam iuni libri in

multis prope constanter servent, egoque ex optinui saepius restituerim etiam in rarioristus quibusdam, ut in τα pro τα 62, 31, 2, satis est probabile diaeresin iisdem certe in soridulis, sicubi est servata, tollendam esse pariter at*I hiatum in multis cum elisione alternantem. 0uem etsi non ita evitavitiis ut nonnullos etiam recentiorum hodie constat fugisse, quibusdam tamen in generit iis nun*Iani videtur admisisse, Veluti praepositionibus in vocalem desinentibus ut ἀμφί, διά, ἐπὶ et retiliis, item in particulis nonnullis, ut ἀλλα et D MiisFae. Feste inutilis est famini rerum quantumvis exilium observatio ad eoarguenda interdum etiam graviora vitia. Libro 38, 37, 4, sium in codicibus sit de Romanis: - εὐδα μονίαν αλλο τι - τα δεοντα πράττειν νομίζοντες, τε δυστυχίαν αλλο τι η - μετὰ ευπραξίας συχάζει, γούμενοι bene sentiens dirius hoc nimium esse coniecit, io praecedentici τα Lοντα πράττειν respondet, ἀπραξίας. Nec dubium ευπραξίας

liliram esse levem correctionem eius quod invenerat μεταπραμις, id est μετ' ἀπράνας Di enim neque μετὰ erat scripturus cum hiatu neque εὐπραξίας dicturus pro ευπραγίας, Pa una ille forma utitur, nusq'Iam altera , ut alios alteriitra usos altera abstinuisse observatum et a Photio et ab nobis ad dies Stephani.

27쪽

XXII PRAEFATIO. Sed Dum Dio in omni hoc remi genere non minus sere quam plerique recentiorum crederetur fuisse indiligens, sactum est ut ampli operis resilaiae, quo non infeliciter veteres est emilatus Graecormi historicos, etiam post contenta per tria secula muliortu studia et millena iam correcta vitia haud exiguo adhuc omni numero ferantur insectae, de quibus aut sublatis a me aut porro inuendis suo mihi erit loco agendum.

28쪽

δὲ Θίων φησὶν τι σπουδην ἔχω συγγράψαι 1:ω- οσα τοῖς Ῥωμαίοις κά εἰρηνουσι κά πολεμου- σιναρίως μνημης ἐπράχθη, στε μηδὲ των ἀναγαίων πτε ἐκείνων τενὰ μητε των αλλων πονησαι. y p. 569.... πάντα, εἰπεῖν τα περ αυτῶν τισι γεγραμ et

μωα, συνέγραψα δὲ Ου πάντα, αλλ οσα ἐξέκρινα μὴ μέντοι μηδ' οτι κεκαλλιεπημένοις, ἐς οσον γε καὶ τα πράγματα ἐπέτρεψε λόγοις κέχρημαι, ἐς την ἀλφειαν αυτῶν δια τουτό τις ποπτευση, περ ἐπ' αλ- λων τινῶν συμβέβηκεν ἐγὼ γαρ αμφότερα,, οἷοντε ν, ομοίως ἀκριβῶσαι ἐσπουδαπα. αρξομαι δὲ

Οοενπερ α σαφέστατα τῶν περὶ τηνδε την γην, νηπτοικουμεν, συμβῆναι λεγομένων παρελάβομεν την χώραν ταυτην ἐν η' τῶν Ῥωμαίων αστυπεπόλιστα ... M p. 135.

i. e. eodex olim Petrescianus, qui Constantini Porphyrogeniti Excerptorum tu IIum De virtutibus et vitiis compleritur. S vatum nunc in bibliotheca publica Turonensi post principeii H. Valesii editionem, Parisiis a. 1634 diligentius contuli E. Gros et descripsit in editione Dionis Cas-εsi Parisin a. 1845, ol. 1, p. LVII seqq. Eum codicem in ipsius usum impωratoris scriptum eiusdemiue exemplaris partea esse cuius Vaticanus continuo nominandus ostendi praefatione ad Diodori ed. aris a. 1844 Vol. 2. i. e. 1 eorundem Excerptorum titulum De sententiis 'omplexus codex palimpsestus Vaticanus n. 73. Quem qui

29쪽

μισαν, στε καὶ πασαν την Ιταλίαν απ αυτης -- σονίαν κληρῆναι cis Tetela ad Lycophr. 44 et 615 702.

et ἔνθα νυν η μη ἐστί, χωρίον ν πρότερον λεγόμενον ανωτρία μου ο Φιλοκροτης κατωκησε μετὰ την της γλίου πόρθησιν, καθὰ Θιονύσιος καὶ Βίων ὁ Κοκκειανος καὶ πάντες οἱ τὰ Ῥωμαῖκὰ γράφοντες ἴστορουσιν idem V. 12. οἱ γαρ Σάπυγες καὶ Ἀπουλοι περὶ τον χόνιον κόλπον οἰκούσιν υπούλων δὲ ἔθνη κατὰ τον σίωνα Πευκέτιοι, Πεδί-υλοι, καὶ Λαύνιοι καὶ Ἀραντῖνοι καὶ Κάνναι Θιομηδους πεδίον ἔστι περὶ τη. --- λίαν των Λαυνίων η δὲ Μεσσαπία καὶ ' πυγία ἴστερον Σαλεντία, εἶτα Καλαβρία ἐκλη . η δὲ Ἀργυριππα πολις του σι ηδους μετεκληθη υπούλως υρ ι idem . 603 et 852.4 τι περὶ Τυρσηνῶν φησὶν ό ίων 'ταυτα γὰρ καὶ προσηκεν ἐνταυθει του λόγου περ αυτῶν γεγράφθαι τερα duae vel tres litterae evanidae ἄλλο τι καὶ αυδις αυ τερον , τω τοτ αν η διέξοδος της συγγραφης - ἀεὶ παρον εὐτρεπίζουσα προστύχη, κατὰ καιρον εἰρησεται. - δ αυτ τούτο καὶ περὶ των

ἄλλων τῶν ἀναγκαίων ἀρκούντως ἔχοντες τὰ

primus ediderat A. aius in Seriptorum veterum nova Collectione Vol. 2, Romae a. 1827, quos commiserat errores, C dico denuo exeusso correxit Henr. anmeraverde in Spici

leo Vaticano Lugd. at 1860 2 sylloges Planudea et ab Anonymo facti Iopilao cc licos Vaticani, unde Dionea quaedam ediderat Μaius bidem p. 27 seqq.

30쪽

ER TnNim O Aς γὰρ των Ῥωμαίων πάντα κατὰ δυναμιν ἐπεξεροι, των δ δη λοιπῶν τὰ πρόσφορα αυτοῖς μόνα γεγράψω τα ' , p. 136. οἱ γαρ Λίγυες την παραλίαν ἀπο Τυρσηνίως

ανειρος Ἀρκὰς ἀπο Παλλαντίου ἐστάλη μετὰ ala μιάδων εἰς ἀποικίαν, καὶ παρὰ τω Θύβρι πολιν ροισε Ῥωμαίων μέρος της καθ' ημῆς πόλεως. καὶ - ἔσχε Παλλάντιον κατὰ μνημην του ἐν μαδία χρ φ δὲ στερον μετεπεσε - νομα ἐν ἀναιρέσει γραμμάτων του τε λ καὶ του . Main icileg.

Rom. Fol. 5 p. 464. Βίων καὶ ιονυσιος γράφουσι τὰ του κάκου. Treta. M. 5, 21.

Λἰνείας ἀπο Μακεδονίας - εν εἰς Ιταλίαν, oh πρὶν ' γεσσα ἐκαλεῖτο, εἶτα Σαπυρνία ἀπο του μό- v, Σατυρνος γὰρ Ο Κρόνος παρὰ Ῥωμαίοις, εἶτα

σονία ἀπό τινος --νος, εἶτα Ἀρρηνία εἶτα areo Ιταλ- τινός ' μος ταυρο των Γηρυόνου πομένων παρ' Ηρακλέους καὶ ἀποσκιρτησαντος

τῆς ἀγέλης καὶ ἀπὸ Ῥηγίου διανηξαμένου εἰς Σικε-uam, εἰς πεδίον Ἐρογκος Ἐλύμων βασιλέως, υλυδε Ποσειδῶνος, Βαλία χώρα ἐκληθη ἰταλον γὰρ

η χωρα ἐκληθη, ς πρῶτος Πῖκος ἐβασίλευσεν, εἶτα usi αυτου Φαωνος, τε καὶ ὁ Ηρακλης ἐκεῖσε μετὰ τῶν λοιπῶν - Γηρυόνου βοῶν παρεγένετο καὶ γεννῆ Λατω- ἐκ της Φαύνου γυναικός, ο ἐβασίλευσε τῶν ἐκεῖσε, καὶ ἀπ--- Λατῖνοι πάντες ἐκλη -- πεντηκοστν δὲ πέμ-φ ἔτει ἀφ' Ηρακλέους o Αἰνείας, μετὰ την της μία ἄλωσιν εἰς