Ellenika. Historia Graeca. Recensuit Otto Keller

141쪽

0ουντες Ot με δια τὴν δυσχωρίαν πιπτον, ο δε καὶ διὰ et μὴ προορὰν τα ει προσθεν ο δε καὶ π των βελον ενταυθ' ἀποθνήσκουσι Γυλίς τε ὁ πολέμαρχος

κα των παραστατον Πελλης, και ι πάντες δες κτωκαίδεκα των Σπαρτιατον, οἱ μεν καταλευσθεντες, ιδε και τραυματισθεντες. εἰ δε μὴ ἐβοήθησαν αυτοῖς εκ ου στρατοπεδου δειπνουντες, ἐκινδύνευσαν ναπαντες ἀπολεσθαι.

μετὰ τουτύ γε μὴν ἀφειθη με κατὰ πόλεις τ0 IV. αλλο στράτευμα, ἀπέπλευσε δε και ὁ Ἀγησίλαος ἐπ Oiκου. εκ ὁ τούτου ἐπολεμουν θηναῖο μεν και Βοιωτοι καὶ Ἀργεῖοι καὶ οἱ σύμμαχοι αυτον - - ρίνθου ὁρμώμενοι, Λακεδαιμύνιοι δε καὶ οι συμμαχοιε Σικυῖνος ὁ ροντες δ' ι Κορίνθιοι λυτον μεν καὶ τὴν χώραν di ουμένην καὶ πολλους' ἀποθνxiσκοντας δια το ει τον πολεμίων εγγυς ἐναι, τους δ αλλους συμμάχους καὶ αυτους εν εἰρήν' ὁντας καὶ τὰς χώρας αυτον ἐνεργους υσας, ι πλεῖστοι καὶ βέλτιστοι αυτονειρήνης επεθυμησαν, και συνιστάμενοι ἐδίδασκον ταυταὰλληλους. γνύντες δ' ο Ἀργεῖοι καὶ θηναῖοι και Βοιωτοὶ καὶ Κορινθίων ο τε τον παρὰ βασιλεως χρημάτων μετεσχηκύτε και ι Os πολέμου αἰτιώτατοι γεγενημένοι ς ει μη εκποδδεν ποιήσοιντο τους ἐπὶ τηνείρήνην τετραμμένους, κινδυνεύσει πάλιν ἡ πόλις λακωνίσαι, υτ δη σφαγὰς ἐπεχείρουν ποιεῖσθαι κα προτ0ν με τι πάντων ἀνοσιώτατον ἐβουλευσαντο Oi με γαραλλοι, καν νόμω τις καταγνωσθθ, υκ ἀποκτιννυουσιν ἐν εορτὴ εκεῖνοι δ' Ευκλείων την τελευταίαν προείλοντο δυ πλείους αν φοντο λαβεῖν ἐν τηὶ ἀγορα, δεστε αποκτεῖναι δε δ' σημάνθη ἐς ri ρητο ους δει αποκτεῖναι, σπασάμενοι τὰ ξίφη ἔπαιον τον μεν τινα

142쪽

120 IV. V.

συνεστηκότα εν κύκλω, τον δε καθήμενον, τον δετινα ε θεάτρω ἐστι δ' O καὶ κριτην καθήμενον δες δ εγνώσθ' το πρῆγμα, ευθυς ἔφευγον οἱ βέλτιστοι, οἱ μεν πρ0ς τὰ ἀγάλματα των ε τῖ αγορὰ θεῖν, οἱ δ' πὶ τους βωμούς ἔνθα δη οἱ ἀνοσιώτατοι καὶ παντάπασιν Ουθεν νόμιμον φρονοοντες, οῖ τε κελευοντες καιοι πειθύμενοι ἔσφαττον καὶ π90 τοῖς ἱεροῖς, στ ενίους καὶ των is τυπτομενων, νομίμων δ' ἀνθρώπων. ἀδημονῆσαι τὰς ψυχὰς δύντας τὴν ἀσεβειαν ἀπο- θνι σκουσι δ' υτ των με πρεσβυτέρων πολλοί μῆλλον γα ἔτυχον ν τῆ ἀγορα ντες ο ὁ νεώrεροι,6ποπτευσαντος Πασιμήλου et μελλον σεσθαι, συχίαν ἐσχ0 ε τω μανείω δες δε της κραυγῆς ῆσθοντο, καὶ φευγοντές τινες ε του πράγματος ἀφίκοντο προς αυτούς, ε τούτου ἀναδραμόντες κατὰ τον 'Aκροκόρινθον, προσβαλόντας μεν Ἀργείους καὶ τους ἄλλους

ἀπεκρούσαντο βουλευομενων δε τί χ0η ποιεῖν, πίπτειτο κιόκρανον απύ O κιονος υτ σεισμου οἴτε ἀνεμου γενομενου. καὶ θυομένοις δε τοιαοτα ην τὰ ιερὰ στεο μάντεις ἔφασαν μεινον εἰναι καταβαίνειν ἔκ του

χωρίου. καὶ τ μεν προτον δε φευξομενοι ἔξω της ρινθίας ἀπεχώρησαν επε δε και οἱ φίλοι αυτους επειθον καὶ μητέρες ἰουσαι καὶ ἀδελφαί, καὶ αυτον δετον εν δυνάμει ντων σαν ο ομνύοντες πισχνουντο μηδεν χαλεπον αυτους πείσεσθαι, sτω δὴ ἀπηλθόντινες οἴκαδε αυτον ὁμοντες δε του ἐν δυνάμει ὁντας τυραννεύοντας, αἰσθανόμενοι δε ἀφανιζομενηντην πόλιν δια το και ρους ἀνεσπάσθαι καὶ ' ργος ἀντὶ Κορίνθου την πατρίδα αὐτοῖς ὀνομάζεσθαι, και πολιτείας με ἀναγκαζομενοι της εν Ἀργει μετέχειν, ψουδεν δεοντο, εν ὁ τη πόλει μετοίκων ἔλαττον δυνά-

143쪽

ἀβίωτον iναι πειρωμένους δε την πατρίδα, σπερ νκαὶ ξ αρχῆς, Κύρινθον ποιῆσαι και ἐλευθερα ἀποδεῖξαι καὶ των με μιαιφόνων καθαράa , ευνομία δεχρωμενην, ξιον εἰναι, εἰ μεν δύναιντο καταπρῶξαι ταῖτα, σωτῆρας γενέσθαι της πατρίδος, εἰ δε μὴ δυ-

ναιντο, των γε καλλίστων και μεγίστων ἀγαθων ὀρεγομένους ἀξιεπαινοτάτης τελευτὴς τυχεῖν. sτω δη πιχειρεῖτο ανδρε δύο, Πασίμηλύς τε καὶ Ἀλκιμένης, διαδυντ δια χειμάρρου συγγενέσθαι Πραξίτα τω Λακεδαιμονίων πολεμάρχω, ο ετύγχανε μετὰ της ἐαυτοs

μύρας φρουρον εν Σικυῖνι, και εἰπον ὁτι δύναιντ αν παρασχεῖν αὐτω i σοδον εἰς τα κατατείνοντα ἐπι Λέχαιον τείχη ὁ δε και πρόσθεν γιγνώσκων τ ανδρε ἀξιοπίστω οντε, ἐπίστευσε, καὶ διαπραξάμενος στε και τὴν ἀπιέναι μέλλουσαν ἐκ Σικυῖνος μόραν καταμεῖναι, ἔπραττε την i σοδον ἐπεὶ δὲ τ ανδρε και κατὰ τύχην καὶ κα ἐπιμέλειαν γενέσθην φύλακε κατὰ τὰς πύλας ταύτας νθαπερ το τροπαῖον στηκεν, ἴτω δὴ ἔχων ὁ Πραζίτας 'χεται την τε μύρα και Σικυωνίους και

Κορινθίων ὁ γοι φυγάδες ντες ἐτύγχανον. ἐπεὶ δ' ην προς ταῖς πύλαις, φοβούμενος την εἴσοδον, ἐβουληθητον πιστον ἄνδρα εἰσπεμψαι σκεψύμενον τὰ ενδον τὰ,

δὲ εἰσηγαγέτην και sτως πλος ἀπεδειξάτην στε εἰσελθA εξηγγειλε πάντα εἶναι ἀδόλως ο ιάπερ ἐλεγέτην

ἐκ τούτου δ' εἰσερχεται. ος δε πολ διεχόντων τον τειχον α αλληλων παραταττόμενοι ὀλίγοι ἐαυτοῖς εδοξαν εἰναι, σταύρωμά τ ἐποιησαντο και τάφρον ο ῖαν ἐδύναντο προ αυτον, ως δὴ οι συμμαχοι βοηθήσοιεν

αὐτοῖς. ην δε και πισθεν αυτον ἐν λιμένι Βοιωτον φυλακη την μεν οὐν ἐπι τη νυκτι λὶ εἰσῆλθον μέραν

144쪽

122 IV. V.

αμαχοι διήγαγον τῆ δ' υστεραία ἐκον Ἀργεῖοι πασσυδία βοηθοῖντες καὶ ευρόντες τεταγμενους Λακεδαιμονίους μεν ἐπὶ τ δεξι εαυτον, Σικυωνίους δε ἐχομενους, ορινθίων ὁ τους φυγάδας δε πεντήκοντα

και κατον προς ω εω τείχει, ἀντιτάττονται ἐχόμενοι

δε τούτοις Ἀργεῖοι εὐώνυμον δ' iχον αὐτοῖς Κορίνθιοι l0 οἱ ἐκ της πύλεως. καταφρονήσαντες δε τω πλήθει εὐθ0ς ἐχώρουν καὶ τους μεν Σικυωνίους ἐκράτησαν καὶ διασπάσαντες το σταύρωμα εδίωκον ἐπὶ θάλατταν, καὶ ἐκεῖ πολλους αυτον ἀπεκτειναν Πασίμαχος δε ἱππαρμ0στής, εχων ιππεας ου πολλούς, δε ἐώρα τους Σικυωνίους πιεζομενους, καταδήσας ἀπ δενδρων τους Ἀπους, καὶ ἀφελύμενος τὰς ἀσπίδας αυτον, μετὰ τονεθελέντων νηε εναντίον τοῖς Ἀργείοις. οἱ δὲ Ἀργεῖοι οροντες τα σίγμα τα ἐπὶ τον ἀσπίδων, Δ Σικυωνίους οὐδὲν ἐφοβουντο ενθα δη λέγεται 1πδεν ὁ Πασίμαχος Ναι δε σιώ, o Ἀργεῖοι, ψευσεῖ με τὰ σίγμα ταοτα. χωρεῖν ὁμόσε καὶ οἴτω μαχόμενος με λίγων πρ0ς

11 πολλοὐς ἀποθν1 σκει και λλοι τον περ αυτόν. οἱ μέντοι φυγάδες τον Κορινθίων νικοντες τους καθ'

αυτοὐς διέδυσαν ἄνω, καὶ γενοντο εγγ0 το περὶ τοβστυ κύκλου. οἱ δ' αὐ Λακεδαιμύνιοι Ο ὐσθοντο κρατοOντα τὰ κατὰ τοὐς Σικυωνίους, βοηδ οσιν ἐξελθόντες, εν ἀριστερα εχοντες το σταυρωμα . οι γε

μην Ἀργειοι ἐπει κουσαν ὁπισθεν οντας τοὐς Λακεδαιμονίους, στραφεντες δρόμω πάλιν ἐκ το σταυρώματος ἐξέπιπτον. καὶ οἱ μεν ἐν δεξια ἔσχατοι αυτον παιόμενοι ις τὰ γυμνὰ πο τῖν Λακεδαιμονίων ἀπ- ωνλύσκον, οἱ δε προ τω τείχει ὰθρύοι σὐν πολλω 5χλωπρος την πολιν ἀπεχώρουν. ἐς δ' ἐνέτυχον τοῖς φυγάσι

145쪽

IV. Iv. 123των Κορινθίων, καὶ ἔγνωσαν πολεμίους ντας ἀπεκλιναν πάλιν. ενταοθα μεντοι ι μὲν κατὰ τας κλίμακας ἀναβαίνοντες ηλλοντο κατὰ το τείχους και διεφθείροντο, οι δε περὶ τὰς κλίμακας θούμενοι καὶ

παιόμενοι ἀπέθνIσκον , οι δε καὶ καταπατούμενοι πἀλλήλων ἀπεπνίγον ro. οι δὲ Λακεδαιμόνιοι ου τὶ πύρουν 12 τίνα ἀποκτείνοιεν εJωκε γὰρ τότε γε ὁ θεις αὐτοῖς εργον io οὐδ' ἴξαντύ ποτ αν το γαρ ἐγχειρισθηναι αὐτοῖς πολεμίων πλη- ς πεφοβημενον, ἐκπεπληγμενον, τα γυμνὰ παρέχον επὶ το μάχεσθαι Ουδένα τρεπύμενον,εις δε τ ὰπύλλυσθαι πάντας πάντα πηρετ00ντας πως ου αν τις θειον γήσαιτο τότε γοον ἴτω ἐν ὀλίγωπολλοὶ επεσον στε ἐθισμένοι ὁρῆν ο ανθρωποι σωροὐς σίτου, ξύλων λίθων, τότε ἐθεάσαντο σωροὐ νεκρον.

απέθανον δε και ι ἐν λιμένι των Βοιωτων φύλακες,

οἱ μεν ἐπὶ των τειχων, οἱ δε ἐπὶ τὰ τέγ των νεωσοίκων ἀναβάντες. μετὰ μεν τοίνυν τοῖτο ι μεν ορίνθιοι 3κα Ἀργεῖοι τους νεκρ00ς ποσπύνδους ἀπήγοντο, ιδε σύμμαχοι των Λακεδαιμονίων ἐβοήθουν ἐπεὶ δεῆθροίσθhσαν, ἔγνω Πραξίτας προτον μεν ον τειχον

καθελειν στε δίοδον στρατοπέδω κανὴν ἐναι, ἔπειτα

δ' ἀναλαβδεν τ στράτευμα γε την ἐπὶ Μέγαρα, καὶ

αἱρει προσβαλδεν προτον μεν Σιδοοντα, ἔπειτα nε Κρομμυονα καὶ ἐν τούτοις τοῖς τείχεσι καταστήσας φρουροὐςτosμπαλιν ἐπορεύετο καὶ τειχίσας Ἐπιείκειαν, ναφρούριον εἴη προ της φιλίας τοι συμμάχοις, οἱ τω διαφηκε το στράτευμα, και αὐτ0ς τὴν ἐπὶ Λακεδαίμονα ἀπεχώρει. - δε τούτου στρατια μεν μεγάλαι ἐκατέρων δι- 4επέπαυντο, φρουροὐ δε πέμπουσαι αἱ πύλεις, αἱ μεν εἰς Κύρινθον, αἱ δε εἰς Σικυῖνα, ἐφύλαττον τὰ τείχq.

146쪽

124 IV. IV.

μισθοφόρους γε μὴν κάτεροι ἔχοντες διὰ τούτων ερρωμένως ἐπολεμουν. 15 ' θα δη και Iφικράτης εις Φλειοοντα εμβαλδεν καὶ ἐνεδρευσάμενος, λίγοις δε λεηλατον, βοηθησάντων των ἐκ της πόλεως ἀφυλάκτως, ἀπέκτεινε τοσουτους

ωστε και τους Λακεδαιμονίους πρόσθεν ου δεχύμενοι εἰς τεῖχος ο Φλειάσιοι, φοβούμενοι μη του φάσκοντας ἐπι λακωνισμω φεύγειν κατάγοιεν, τύτε υτω κατεπλάγησαν τους ε Κορίνθου στε μετεπεμψαντ τε τους Λακεδαιμονίους, καὶ την πύλιν και την,κραν φυλάττξιν αὐτοῖς παρέδωκαν οι μεντοι Λακεδαιμόνιοι, καίπερ εὐνοἶ κος εχοντες τοῖς φυγάσιν, σον χρόνον ἐχον αυτον την πύλιν, οὐδ' εμνήσθησαν παντάπασι περὶ καθόδου

φυγάδων, ἀλλ' ἐπει ἀναθαρρησαι ἐδύκει η πόλις, ἐξηλθον

και τὴν πόλιν καὶ τους νύμους παραδόντες O νπερ και 16 παρελαβον. οἱ 1 α περ ι τον φικράτην πολλαχόσε κά της Ἀρκαδίας ἐμβαλόντες ἐλεηλάτουν τε και προσμεβαλλον προς τα τείχη εξ γαρ ι των 'Αρκάδων

ὁπλῖται παντάπασιν υ ἀντεῖ ἴσαν Osr τους πελταστὰς πεφόβηντο τους μεντοι Λακεδαιμονίους ἴτως αὐ ι πελτασται ἐδεδίεσαν ως ἐντος ἀκοντίσματος ου προσῆσαν τοις πλίταις ηδη γάρ ποτε και εκ τοσούτου διώξαντες ι νεώτεροι των Λακεδαιμονίων λύντες ἀπ-I7 κτεινάν τινας αυτον. καταφρονουντες δε οἱ Λακεδαιμένιοι τον πελταστον, τι μαλλον τον ἐαυτο συμμάχων κατεφρόνουν και γὰρ ι αντινεῖς βοηθησαντες ποτε ἐπ' εκδραμόντας πελταστὰς ἐκ του ἐπὶ Λέχαιον

τείνοντος τείχους, ἀκοντιζόμενοι νέκλινάν τε και ἀπέθανόν τινες αυτον φεύγοντες ' σr O με Λακεδαιμόνιοι καὶ επισκώπτειν τόλμων δε οἱ σύμμαχοι φοβοῖντο τους πελταστὰς σπερ μορμύνας παιδάρια. αυτοὶ

147쪽

IV. v. v. 125

1 ἐκ το Λεχαίου ὁρμώμενοι συν μύρα καὶ τοῖς Κορινθίων φυγάσι κύκλω περὶ το στυ των Κορινθίων ἐστρατευοντο οἱ δ' αυυθηναῖοι φοβούμενοι την ρώμην 8των Λακεδαιμονίων, μὴ ἐπεὶ τα μακρὰ τείχη των ρινθίων διλ ρqτο, ἔλθοιεν ἐπὶ σφῆς, γήσαντο κράτιστον εἶναι ἀνατειχίσαι τὰ διyρημένα πο Πραξίτα τείχη καὶ ἐλθόντες πανδημεὶ μετὰ λιθολόγων καὶ

τεκτόνων το μεν προς Σικυωνος καὶ πρ0ς σπέρας νολίγαις μεραις πάνυ καλb ἐξετείχισαν το δε ωον μὰλλον κατὰ συχίαν ἐτείχιζον. οἱ δ' αὐ Λακεδαιμόνιοι ενθυμηθέντες τους υργείους is τὰ μεν οἰκοι καρπουμένους, δομένους ε τω πολεμω, στρατεύουσιν ἐπ αυτούς. Ἀγησίλαος δ' ηγεῖτο, καὶ

δΓώσας πῆσαν αυτον την χώραν, ευθυς ἐκεῖθεν περβαλδεν κατὰ ενεα ει Κύρινθον αἱρεῖ τὰ ἀνοικοδομηθεντα υπ0 των Ἀθηναίων τείχη παρεγένετο δε αυτ και δελφ0ς ελευτίας κατὰ θάλατταν, ἔχων

τριήρεις περὶ δώδεκα δεστε μακαρίζεσθαι αυτον τὴν μητερα, τι η αὐτη μερα ν τεκεν ὁ με κατὰ γῆν τὰ τείχη τον πολεμίων, ὁ δε κατὰ θάλατταν τὰς ναυς καὶ τὰ νεώρια ἴρηκε. καὶ τότε μεν ταῖτα πράξας ὁ Ἀγησίλαος τό τε τον συμμάχων στράτευμα διηκε καὶ

το πολιτικον οἴκαδε ἀπήγαγεν. Ἐκ δε τουτου Λακεδαιμύνιοι ἀκούοντες τον φευ V.

γύντων ὁτι οἱ εν τη πύλει πάντα μεν τὰ βοσκήματα εχοιεν και σωζοιντο ν τω Πειραίω, πολλοὶ δε τρεφοιντο αὐτόθεν, στρατεύουσι πάλιν εις την Κύρινθον, γησιλάου καὶ τότε γουμένου. καὶ προτον μεν λθεν εἰς Ἱσθμόν και γὰρ ν δ η εν Ἱσθμια γίγνεται, και ι Ἀργεῖοι αὐτο ἐτύγχανον τότε ποιοῖντες την

148쪽

126 IV. v. ος ' ἱσθοντο προσιόντα τον 'Aγησίλαον καταλιπόντες καὶ τὰ τεθυμενα καὶ τα ἀριστοποιουμενα μάλα συνπολλή φύβὸ ἀπεχώρουν χις 'in αστυ κατὰ χην επὶ

Κεγχρειὰς δόν. ὁ μεντοι 'Aγησίλαος ἐκείνους μεν

καίπερ θρῖν ου ἐδίωκε, κατασκηνήσας δε ε τω ιερῶαυτός τε τω θε εθυε καὶ περιέμενεν, ως ι φυγάδες των Κορινθίων ποίησαν τω Ποσειδῖνι την θυσίαν

καὶ τον ἀγονα. ἐπ0ίησαν δε καὶ οἱ 'Aργεῖωι απελθόντος 'Aγησιλάου ξ ἀρχης πάλιν Ισθμια καὶ κείνω τῶ ἔτει

εστ μεν α των αθλων δὶς καστος νικήθη, εστ δε

α δὶς οι αὐτοὶ ἐκηρυχθησαν τῆ δε τετάρτη μερα Ἀγησίλαος γε πρ0 το Πείραιον το στράτευμα ἰδδεν

δὲ π πολλον φυλαττόμενον, ἀπεχώρησε με αριστον προ τ αστυ δε προδιδομενης της πόλεως ωστε οἱ Κορίνθιοι δείσαντες μη πρ0διδ0ῖτο πό τινων ὐπολις, μετεπέμψαντο τον φικράτην σίν τοῖς πλείστοις .dν

πελταστον αἰσθόμενος δὲ ὁ Ἀγησίλαος της νυκτος παρεληλυθότας αυτούς, ποστρέψας αμα τη μέρα εἰς τ Πείραιον γε καὶ αὐτος μεν κατὰ τὰ θερμὰ προἴει μύραν δε κατὰ το κρύrατον ἀνεβίβασε. καὶ ταύτην μεν την νύκτα ὁ μεν προς ταῖς θερμαις ἐστρατοπεδεύετο. φ δε μύρα τὰ ἄκρα κατεχουσα ἐνυκτέρευσεν. ενθα δη και ὁ Ἀγησίλαος μικρω καιρίω δ' ἐνθυμήματι ηὐδοκίμησε τον γαρ τη μύρα φερόντων τὰ σιτία Οὐδενος πυρ εἰσενεγκόντος, ψύχους δε ντ0ς διά τε τοπάνυ ἐφ' ψηλοῖ ἐναι καὶ διὰ το γενέσθαι δωρ καὶ χάλαζαν προς την σπέραν, καὶ ἀνεβεβήκεσαν δὲ ἔχοντες οἱ δη θέρους σπειρία, ριγούντων δ' υτῖν καὶεν σκύτω θυμως πρ0ς το δεῖπνον εχύντων, πέμπει ὁ γησίλαος ου ἔλαττον δέκα φέροντας πορ εν χύτραις.

επειθῆ ὁ ἀνέβησαν ἁλλος ἁλλn, καὶ πολλὰ καὶ μεγάλα

149쪽

IV. v. 27 πυρὰ γενετο, τε πολλης λης παρουσζς, πάντες μενηλείφοιτο, πολλοὶ δε καὶ ἐδείπνησαν ξ ἀρχῆς. τα-

νερο δε γενετο καὶ ὁ νεδες τ00 Ποσειδονος αυτ si τη νυκτὶ καύμενος' φ' του δ' ενεπρήσθη υδεὶς οιδεν επε δε σθοντο οἱ ν τω Πειραίω τὰ ἄκρα ἐχόμενα, επὶ μεν το ἀμύνασθαι Ουκέτι ἐτράποντο, εις δε c ιον κατεφυγον καὶ ἄνδρες καὶ γυναικες καὶ δοθλοι καὶ ἐλευθεροι καὶ των βοσκημάτων τὰ πλεῖστα. καὶ Ἀγησίλαος μεν δη συν τω στρατευματι π&ρὰ θάλατταν ἐπορευετο δὲ μύρα μα καταβαίνουσα ab των ἄκρων Οἰνόην τ ἐντετειχισμενον τεῖχος αιρεῖ καιτ ενύντα λαβε, καὶ πάντες δε οἱ στρατιοται ἐν ταυτ si τε τὶμερα πολλὰ τὰ πιτήδεια ε των χωρίων ἐλάμβανον. οἱ δ' ἐν τω μαίω καταπεφευγύτες ἐξ ησαν,επιτρέψοντες Αγησιλάω γνῖναι ο τι βούλοιτο περὶ

σφον ὁ δ εγνω, σοι μεῖ των σφαγέων σαν, παρα- δουνα αυτους τοῖς φυγάσι, τὰ δ' ἄλλα πάντα πραθῆναι. εκ τούτου δε ξriει με ε του ιραίου πάμπολλα τὰ ιχμάλωτα πρεσβεῖαι δε ἄλλοθεν τε πολλαὶ παρησαν καὶ κ Βοιωτον κον ρησόμενοι τί αν ποιοBντες ειρήνης τυχοιεν ὁ δε Ἀγησίλαος μάλα μεγαλοφρόνως τουτους μεν ουδ' ὁραν ἐδόκει, καίπερ Φάρακος του προςένου παρεστ κύτος αὐτοῖς, πως προσαγάγοι καθήμενος δ' επι του περὶ την λίμνην κυκλοτερους

οἰκοδομήματος ἐθεώρει πολλὰ τὰ ξαγόμενα. των δε

Αακεδαιμονίων π των πλων συν τοις δόρασι παρηκολ0υ υν φύλακες των αιχμαλώτων, μάλα ab των παρύντων θεωρούμενοι οἱ γὰρ ευτυχουντες καὶ κρα-τοοντες αεί πως ἀξιοθεατοι δοκουσιν ει ναι. ετ δε

καθημένου Ἀγησιλάου καὶ οικότος ἀγαλλομένω τοις πεπραγμενοις, ἱππεύς τις προσήλαυνε και μάλα ἰσχυ-

150쪽

128 IV. V. ρῖς δροντι τω ππω. π πολλων δε ρωτώμενος

τι ἀγγέλλοι, ουδενὶ ἀπεκρίνατο, ἀλλ' ἔπειθ' ἐγγυς ην του γησιλάου, καθαλόμενος ἀπ το ῖππου καὶ προσδραμον αυτ μάλα σκυθρωπος ων λέγει το της ἐν Λεχαίω μύρας πάθος. ὁ δ' ς κουσεν, ευθυς τε κτης δρας ἀνεπήδησε καὶ τ δόρυ ἔλαβε καὶ πολεμάρχους καὶ πεντηκοντῆρας καὶ ξεναγοὐ καλεῖν τον

κηρυκα κελευεν δε δε συνέδραμον Οὐτοι, τοῖς μεναλλοις ἐπεν, ου γάρ πω ηριστοποίηντο, ἐμφαγ00σιν τι δύναιντο κειν την ταχίστην, αυτος δε συν τοῖς

περὶ δαμοσίαν φηγεῖτο ἀνάριστος. καὶ οι δορυφοροι

τὰ πλα ἔχοντες παρηκολουθουν σπουδύ, το μεν ὐφηγ0υμενου, των ε μετιόντων. ηδ δ' ἐκπεπερακύ- τος αὐτου τὰ θερμὰ εἰς το πλατυ του Λεχαίου, προσελάσαντες ἱππεῖς τρεις αγγέλλουσιν τ οι νεκροὶ ἀν/Γρη-μ μοι εἴησαν. ὁ δ επε τοOro κουσε, θέσθαι κελευσας τὰ πλα καὶ λίγον χρόνον αναπαυσας, ἀπηγε πάλιν τοστράτευμα επὶ το μαιον τη δ υστεραία τὰ ιχμάλωτα διετίθετο. οἱ δε πρέσβεις των Βοιωτον προσκληθέντες καιερωτώμενοι ο τι κοιεν, περὶ μεν της ειρήνης ουκέτι ἐμέμνηντο, ειπον δε τι εἰ μη τι κωλυοι βουλοιντο εἰς ἄστυ πρ0ς τους σφετέρους στρατιώτας παρελθεῖν.

δ' ἐπιγελάσας υλλ' οἶδα μεν, ἔφη, τι υ τους στρατιώτας ἰδεῖν β0υλεσθε αλλὰ το ευτυχημα των

φίλων μῖν θεάσασθαι πόσον τι γεγένηται περιμείνατε υν, ἔφη ' γ γὰρ μῆς αὐτb αξω, καὶ μαλλον

μεν Ἀμου οντες γνώσεσθε ποῖον γεγενημένον 10 στί. και υκ ψευσατο, ἀλλὰ τη στεραία θυσάμενος γε προς την πολιν το στράτευμα καὶ τ μεν ροπαιον υ κατεβαλεν ει δε τι ν λοιπον δένδρον, κύπτων