Ellenika. Historia Graeca. Recensuit Otto Keller

191쪽

V. II. 169τον Ἐλιμίας αρχοντα, διδάσκων τ οι λυναοι κατεστραμμένοι την μείζω δύναμιν Μακεδονίας εἶ εν καιου ἀνήσ0υσι τὴν ἐλάττω, εἰ μη τις αὐτους παυσει της β9εως ταυr δε ποιον, μάλα πολλην ἔχων στρα- 3 3τιὰν ἀφίκετο εἰς τὴν αυτον συμμαχίδα ἐπεὶ δ' ῆλθεν εἰς την Ποτείδαιαν, ἐκεῖθεν συνταξάμενος πορευετο εἰς την πολεμίαν. καὶ προς μεν την πόλιν ἰων ουτεκαεν ουτ κοπτε, νομίζων, εἴ τι ποιήσειε τούτων, ἐμποδων αὐτω πάντα γίγνεσθαι καὶ προσιύντι καὶ

ἀπιόντι ὁπότε δε ἀναχωροίη π της πόλεως. τότε ὀρθῖς χειν κύπτοντα τα δενδρα εμποδὼν καταβάλλειν, εἴ τις πισθεν ἐπίοι. δες δε ἀπεῖχεν π της πόλεως ψουδε δέκα σταδια, θετο τα πλα, ευώνυμον μεν αυτος εχων, υτ γαρ συνεβαινεν αυτω κατὰ τὰς πυλας ιμαι

si ξησαν οι πολεμιοι, ὴ δε αλλη φάλαγξ των συμμάχων ἀπετετατο π90 τ δεξιόν. καὶ των ἱππεων δετους μεν Λάκωνας καὶ τους Θηβαίους καὶ σοι των Μακεδόνων παρῆσαν επὶ τ δεξι ἐταξατο, παρὰ δὲαυτω εἶχε μδαν τε καὶ τους κείνου ιππεας δε εἰς τετρακοσίους δια τε το αγασθαι oor το ἱππικον καὶ

δια το θεραπεύειν τον Λερδαν, ὼς δύμενος παρείη.ἐπεὶ δε καὶ οἱ πολέμιοι ἐλθύντες ἀντιπαρετάξ αντο ab iΤω τείχει, συσπει9αθεντες αυτον οἱ ἱππεῖς ἐμβάλλουσι κατὰ τους Λάκωνας καὶ Βοιωτούς. καὶ Πολύχαρμόν

τε τον Λακεδαιμόνιον Ἀπαρχον καταβάλλουσιν πbτο ῖππου και κείμενον πάμπολλα κατέτρωσαν, καὶ ἄλλους ἀπέκτειναν, καὶ τέλος τρέπονται επὶ τ δεξιῶκέματι ἱππικόν φευγόντων ε των ππέων νέκλινε

192쪽

170 V. H. I.

στρεψαντες ἀπεχώρουν πολλλὶ σπουδsi ενθα δη ὁ Λερ- δας παρελαύνοντας παμπόλλους ἱππεας αυτον ἀπέκτεινεν ἀπεχώμησαν δε καὶ οἱ πεζοὶ των λυνθίωνεις την πύλιν Ο μεντοι πολλο αυro ἀπεθανον, τε 43 εγγυς το τείχους ὁντος επε δε τροπαῖύν τε στάθη και η νίκη αυτ τω ελευτία γεγενητο, ἀπ/ων ηεκοπτε τα δενδρα. καὶ OOτο μεν στρατευσάμενος τοθερος διῆκε καὶ το Μακεδονικον στράτευμα και τοτο Λέρδα πολλάκις μεντοι καὶ οι λύνθιοι κατα- θεοντες Et τὰς των Λακεδαιμονίων συμμαχίδας πόλεις ἐλεηλάτουν και ανδρας ἀπεκτίννυον.ui. υμ δε τω ρι ποταινομένω ο μεν ολύνθιοι παπεῖς ὁντες ως ζακόσιοι κατεδεδραμηκεσαν εἰς την Ἀπολλωνίαν μα μεσημβ9ία και διεσπαρμενοι λεηλάτουν ὁ δε Λέρδας τύγχανε ταύru I uερα ἀφιγμενος μετὰ

τον ἱππέων τον αυτο και ἀριστοποιούμενος εν τη Ἀπολλω λ ω δ' i δε την καταδρομήν, συχι αν iχε, τους θ' ππους πεσκευασμένους καὶ τοὐς ἀμβάτας ξωπλισμένους ἔχων επε id δε κατα I ρονητικος ι υλύνθιοι και ει 'so στιον καὶ 4ις αυτὰς τὰς πύλας ηλαυνον, τότε δ' συντεταγμένους ἔχων ἐξελαύνει. ι

ψατο, υκ ἀνῆκεν ἐνενήκοντα στάJια διώκων κα ἀποκτιννύς, ως προς αὐτο κατεδίωξε ro υλυνθιλον τοτεῖχος και ἐλέγετο ὁ Λέρδας ἀποκτεινα ἐν τούτωτω ἐργω περὶ γδοήκον; ἱππέας και π τούτου τειχήρεις ' μῆλλον ησαν οι πολέμιοι και τῆς χώρας ὀλίγην παντελος εἰργάζοντο. 'POΓύντος ὁ του χρόνου,

193쪽

θίων πύλιν, ως εἴ τι δενδρον πύλοιπον εἴη ς τι εἰργασμενον τοῖς πολεμίοις, φθείροι, ἐξελθοντες ιυλύνθιοι ιππεῖς συχοι πορευύμενοι διέβησαν τ0ν παρὰ την πύλιν ρέοντα ποταμον, και πορευοντο ὴσυχη lπρος το εναντίον στράτευμα δε δ' i δεν ὁ ελευτίας, ἀγανακτήσας τῆ τόλμ' αυτῖν ευθυς λημονίδαντον των πελταστον αρχοντα δρόμω φέρεσθαι εἰς αυτους εκέλευσεν οι ε λυνθιοι ως iδον προθεοντας τοὐς πελταστάς, ἀναστρέψαντες ἀπεχώρουν συχ0ι, κοι διέβησαν πάλιν τ0ν ποταμόν. οι ' ηκολουθουν μάλα

θρασέως καὶ δε φευγουσι διώξοντες επιJιψοινον ἔνθα δὴ γυλυνθιοι ιππεῖς, νίκα ἔτι ευχείρωτοι αυτοῖς ἐδόκουν εἰναι ι διαβεβηκότε , ἀναστρέψαντες ἐμβάλλουσιν αυτοῖς, και αυτόν τε ἀπέκτειναν τον λημονίδαν

κα των αλλων πλεχυς η κατύν. ὁ δε ελευτίας ς εiδε το γιγνύμενον, ὀργισθεὶς ἀναλαβδεν τα πλα γεμεν ταχυ τους ὁπλίτας, διώκειν δε και τους πελταστὰς κέλευε καὶ τους ιππέας καὶ μὴ ἀνιέναι πολλοιμεν ου δη και αλλοι του καιρο ἐγγυτέρω του τείχους διώξαντες κακος ἀπεχώρησαν, και κεῖνοι δ' ἐπρι απbτον πύργων ἐβάλλοντο, ἀποχωρεῖν τε ναγκάζοντο τε θορυβημένως καὶ προφυλάττεσθαι τα βέλη εν τούτω

ὁ καὶ οἱ πελτασταί τέλος ὁ και ι ὁπλῖται ἐπεξέθεον,κδει τεταραγμέν' τη φάλαγγι προσπίπτουσι. και ομεν ελευτίας ἐνταυθα μαχύμενος ἀποθνίσκει τουτουδε γενομένου ευθυς καὶ οι ἀμφ αυτον ἐνέκλιναν, καιουδεὶς ἔτι στατο, αλλὰ πάντες ἔφευγον, οι με επὶ Σπαρτώλου, οἱ δε ἐπὶ Ἀκάi θου, οι ε ει Ἀπολλωνίαν Ο πλεῖστοι δε εις Ποτείδαιαν. ἰς ' ἄλλο βλλ,

194쪽

172 V. I. Oφευγον ουτ κα οἱ πολέμιοι ἔλλο αλλοσε διώκοντες παμπληθεῖς ἀπεκτειναν ἀνθρώπους καὶ ο τιπερ φελος ην το στρατεύματος. Ἐκ μέντοι γε των τοιούτων παθον εγώ φημι αν- θρώπους παιδευεσθαι μάλιστα μεν ουν se οὐθ' οἰκε

τ γ χρῆ ργη κολάζειν πολλάκις γαρ καὶ δεσπόταιοργιζύμενοι μείζω κακὰ παθον η ποίησαν ἀτὰρ ἀντιπάλοι το μετ οργης αλλὰ μη γνώμr προσφέρεσθαι

τι τους πολεμίους.

Toίς δ' ουν Λακεδαιμονίοις, πεὶ κουσαν τοπραγμα, βουλευ0μένοις dύκει υ φαύλην πεμπτέον δυναμιν ἐναι, πως τό τε φρύνζμα των νενικηκύτων κατασβεσθείη καὶ μὴ μάτην τα πεπονημένα γενοιτο. ουτ δε γνύντες γεμόνα μεν γησίπολιν τον βασιλέα εκπέμπουσι, με αὐτοε δε σπερ Ἀγησιλάου ει την υσίαν τριάκοντα Σπαρτιατον. πολλοι ὁ αυτω καὶ των περιοίκων ἐθελονταὶ καλοὶ κἀγαθῬὶ κολουθουν, καὶ

ς ο των τροφίμων καλουμένων, καὶ νύθοι των Mas τιατῖν, μάλα ευειδεις τε καὶ τον εν τη πύλει καλῖνου ἄπειροι συνεστρατευοντο δε καὶ ε τον συμμαχίδων πολεων ἐθελονταί, καὶ Θετταλον γε ππεις

γνωσθῆναι τω Ἀγησιπύλιδι βουλόμενοι και Ἀμύντας δε καὶ Λέρδας ἔτι προθυμύτερον Ἀρύσθεν 'Aγ σί πολις μεν δη ταυτα πράττων ἐπορεύετο ἐπι τὴν Ολυνθον 10 , ε ῖν Φλειασίων πολις, ἐπαινεθεῖσα μεν πιτο 'Aγησιπύλιδος τι πολλὰ καὶ ταχέως αυτ χρήματαεις την στρατείαν ἔδοσαν, νομίζουσα δ' ξω inop Ἀγὶ σιπύλιδος ου αν ἐξελθεῖν ἐπ υτοὐς Ἀγησίλαον, οὐθ' αν γενέσθαι ,στε ἄμα ἀμφ0τέρους τοὐς βασιλέας ξω

195쪽

V. I. 173Σπάρτης iναι θρασεως ουδεν των δικαίων ἐποίουν

τοις κατεληλυθόσιν. οι μὲν γαρ δη φυγάδες ξλυντα ἀμφίλογα ἐν σω δικαστηρίω κρίνεσθαι οἱ θε νάγκαζον εν αυτη τη πύλει διαδικάζεσθαι λεγόντων δετων κατεληD θύτων, και τις αυτ δίκη εἰη που αυτοι οἱ ἀδικ00ντες δικάζοιεν, ουδεν εισήκουον. εκ τούτου uεντοι εὐχονται εἰς Λακεδαίμονα ι κατελθόντες κατ- ηγ09ησοντες qς πόλεως, και ἄλλο δε των οἴκοθεν συνηκολουθουν, λέγοντες τι πολλοῖς καὶ των πολιτον υ δοκοιεν δίκαια πάσχειν ἀγανὰκτήσασα δε τούτοις των

Φλειασίων η πύλις ἐζημίωσε πάντας σοι μη πεμπούσης τῆς πόλεως λi'Oν εις Λακεδαίμονα. οι δε ζημιωθεντε 12 Oi καδε μεν κνουν ἀπιέναι, μένοντες δ' ἐδίδασκον δες Ουτοι μὲν εἴησαν ι βιαζόμενοι ταοτα, ο ῖπερ σφῆς τε ἐξέβαλον και Λακεδαιμονίους ἀπέκλεισαν, ουτοι θε οἱ πριάμενοί τε τα σφέτερα καὶ βιαζόμενοι μη ἀποδιδόναι,οίτοι δε και νον διαπεπραγμένοι εἰσι ζημιωθω/α σφῆς αυτους ει Λακεδαίμονα ἐλθύντας, πως το λοιπου

μηδεὶς τολμώη ἰέναι δηλώσων τὰ ἐν τῆ πόλει γιγνύμενα. τω δ' ὁντι βρίζειν δοκουντων των Φλειασίων 13 φρουρὰν φαίνουσιν ἐπ αυτους οι ἔφοροι. ν δε υτ Ἀγησιλάω ἀχθομένω ταυτα καὶ γαρ τω με πατριαυτου Ἀρχιδάμω ξένοι σαν ι περὶ Ποδάνεμον, καὶ τότε των κατεληλυθότων σαμ αυτ δε οι ἀμφὶ Προκλέα τ0ν Ἱππονίκου. Δ δε των διαβατηρίων γενομέ- 4νων ου ἔμελλεν ἀλλ' ἐπορεύετο, πολ- πρεσβεῖαι

ἀπήντων καὶ χρήματα ἐδίδοσαν, στε μη ἐμβάλλειν ὁ

ὁ ἀπεκρίνατο τι υ ῖνα δικοι, στρατευοιτο ἀλλ' oπως τοι ἀδικουμένοις βοηθήσειεν οι ὁ τελευτοντες 5 πάντα ἔφασκον ποιήσειν, ἐδέοντό τε μὴ ἐμβάλλειν. δε πάλιν ἐλεγεν δε Ῥυκ αν πιστευσειε λύγοις, και

196쪽

174 V. III.

γαρ το πρότερον ψευσασθαι αυτούς ἀλλ' εργου τινυς πιστου δεῖν φη ερωτώμενος ὁ καὶ τί τυοτ αν sat πάλιν ἀπεκρίνατο πιπερ καὶ πρόσθεν, ἔφη, ποιήσαν

i ἰκρόπολιν παραδουναι. υκ θελοντων δε αυτον OBTOποιεῖν, ἐνέβαλε τε ι τὴν χῶραν καὶ ταχυ περιτειχίσας ἐπολιόρκει αυτούς. πολλων δὲ λεγύντων Λακεδαιμονίων δε ολίγων νεκεν ανθρώπων πόλει ἀπεχθάνοιντο πλέον πεντακισχιλίων ανδρον καὶ γαρ δη πως τ0οτ' ἔνδηλον iη, οἱ Φλειάσιοι ἐν τω φανερω τοῖς ἐξ ἐκκλησίαζον ὁ μέντοι 'Aγησίλαος προς TOOTO αντ-1 7 μηχανήσατο. ποτε γαρ ξίοιεν η δια φιλίαν et διασυγγένειαν των φυγάδων, δίδασκε ξυσσίτιά τε αυτον κατασκευάζειν καὶ ις τα επιτηδεια ἱκανον διδύναι, ὁπύσοι γυμνάζεσθαι ἐθέλοιεν κα οπλα δὲ ἐκπυρίζειν απασι τούτοις διεκελεύετο, καὶ μη κνεῖν εις ταῖτα χρήματα δανείζεσθαι. οι δὲ ταOτα πηρετουντες ἀπέδειξαν πλείους χιλίων ἀνδρῖν αριστα μεν τα σώματα

ἔχοντας ευτάκτους δε καὶ εὐοπλοτάτους ' στε τελευ- τοντες ο Λακεδαιμόνιοι ἔλεγον ως τοιούτων δέοιντο

συστρατιωτῖν.

197쪽

V. III. 175ψυχρον δάτων. κομίσθη μεν υν κεῖσε ετ ζον,ομως μεντοι, βοομαῖος ἀφ' ου καμεν ἐξω του ἱερουἐτελευrησε. και κεῖνος μεν εν μέλιτι τεθεὶς κα κομισθεὶς οἴκαθε ἔτυχε της βασιλικῆς ταφης. γησιλαος ὁ τουτο ἀκουσας ου ' τις αν ετ 3 20 ἐφν σθη δε ἀντιπάλω, αλλὰ καὶ δάκρυσε καὶ ἐπύθii σε την συνουσίαν συσκηνοοσι μεν γαρ ὁ βασιλεῖς ντ αυτω, τα Oi κοι σιν. ὁ ε Ἀγησίπολις τω γq- σιλάω ἱκανος μεν ην καὶ βητικων καὶ θηρευτικον καὶ ἱππικον καὶ παιδικῖν λόγων μετεχειν προς δε τούτοις και πύδειτο αυτον εν et συσκηνία, σπερεικb πρεσβύτερον. και ι με Λακεδαιμόνιοι ἀντ'εκείνου Ioλυβιάδην ἁρμοστὴν επὶ την ' λυνθον κ-

πεμπουσιν.

,σου ἐλεγετο ν τῖὶ Φλειουντι σῖτος ἐναι τοσουτονγα εγκράτεια γαστρος ἀκ9ατείας διαφέρει στε οἱ Φλειάσιοι τον μισυν ψηφισάμενοι σῖτον τελεῖν η πρύ- σθεν καὶ ποιουντες τουτο bi διπλάσιον το εἰκοτος χρόνον πολιορκούμενοι διήρκεσαν καὶ τόλμα δε ατολμίας 22εσθ' τε τοσουτον διαφωει στε ελφίων τις λαμπρος δοκων ἐναι, λαβὼν πρbς υτι τριακοσίους νορας Φλειασίων κανις με ην κωλύειν του βουλομένους ειρήνην ποιεῖσθαι, κανος δε ἐς πίστει εἴρξας φυλάττειν, δυνατο δε εις τε τὰς i)λακὰς ἀναγκάζειντ πῖχθος ἰέναι και τουτους ἐφοδευων πιστους παρέχεσθαι πολλάκις ὁ μεθ' ον εῖχε περι αυτὶ, καὶ ἐκθέων ἀπέκρουε φύλακας αλλοτ' αλλr του περιτετειχισμένου κύκλου ἐπει μεντοι ι πίλεκτοι υτοι πάντα 23 τρύπον ζητουντες ου ηυρισκον σῖτον εν Γ πύλει, κ

198쪽

176 V. III. σπεισασθαι π9εσβείαν εις Λακεδαίμονα λυσι δεδόχθαι γα σφίσιν ἔφασαν πιτρεπειν τοῖς τέλεσι των Λακεδαι-24 μονίων χρήσασθαι τη πόλει ο τι βουλοιντο ὁ δε ὀργισθεὶς τι κυρον αυτον εποίουν, πεμψας μεν πρ0ς τους οἴκοι φίλους διεπράξατο αυτ ἐπιτραπηναι ταπερὶ Φλειουντος, ἐσπείσατο δὲ τί πρεσβεία. φυλακίὶ δε τι ἰσχυροτέρα et πρότερον ἐφυλαττεν, να μηδεὶς

των ε της πόλεως ξίοι. μως μέντοι ο γε ελφίων καὶ στιγματίας τις μεν αυτου. ος πολλὰ φείλετο ὁπλα 25 των πολιορκουντων, ἀπέδρασαν νυκτωρ επε δε κονε της Λακεδαίμονος ἀπαγγέλλοντες τι η πόλις επιτρέποι Ἀγησιλάω διαγνωνα τα ἐν λειουντι πως αυτωδοκοίη, Ἀγησί ο δ ουτως γνω, πεντήκοντα μεν αν- δρας των κατεληλυθότων, πεντήκοντα δε των οἰ κοθεν προτον μὲν ἀνακρῖναι ντινά τε ζην ἐν λ πόλει καὶοντινα ἀποθανεῖν δίκαιον i η' ἔπειτα δε νόμους θεῖναι, καθ' ους πολιτευσοιντο εως δ' αν αοτα διαμπράξωνται. φυλακὴν καὶ μισθον τοῖς φρουροῖς ξ μη- νῖν κατέλιπε. ταοτα δε ποιήσας τους μεν συμμάχους ὰφηκε, το δε πολιτικον ἐκαδε ἀπήγαγε. καὶ τα μεν περὶ Φλειοοντα υτως α ἐπετετέλεστο εν κτ μησὶ

26 αι ὁ Πολυβιάδης δε δὴ παντάπασι κακος ἔχοντας λιμω τους λυνθίους δια το μή ἐκ της γης λαμβάνειν μήτε κατὰ θάλατταν εἰσάγεσθαι σῖτον αυτοῖς, νάγκασε πέμψαι ει Λακεδαίμονα περ ειρήνης' ο δ ελθόντες

πρεσβεις αυτοκράτορες συνθήκας ἐποιήσαντο τον αυτον μεν εχθρον και φίλον Λακεδαιμονίοις νομίζειν, ἀκολουθεῖν δὲ ποι αν γονται και συμμαχοι iναι και μύσαντες ταυται ἔμμενεῖν Ουτως ἀπηλθον O καδε.27 Προκεχωρηκότων δε τοῖς Αακεδαιμονίοις στε η-

199쪽

V. III. IV. 177

βαίους μεν καὶ Ους αλλους L0ιωτοὐ παντάπασιν ἔπ'εκείνοις εἶναι, Κορινθίους δε πιστοτάτους γεγενησθαι, υργείους δὲ τεταπεινοσθαι, δια το μηδεν ετ δεφελειναι τους των μηνῖν την υπ0φοράν , 'Aθhναι υς δε ρq- μῖσθαι, των δ α συμμάχων κεκολασμενων οι δυσμενος ἐχον αὐτοῖς, παντάπασιν δη καλος καὶ ἀσφα- λῖς η ἀρχὴ δόκει αυτοῖς κατεσκευάσθαι. Im2.λὰ μεν ουν αν τις εχοι καὶ λ λα λεγειν καὶ V. Ελληνικὰ καὶ βαρβαρικά, δε θεοι υτε των ἀσεβουν των υτ τον ἀνύσια ποιουντων ἀμελο0σι νυν γε μην λεξ τα προκείμενα Λακεδαιμύνιοί τε γαρ οἱ ὀμόσαντες αὐτονομους ἐάσειν τὰς πόλεις την εν Θήβαις ἀκρόπολιν κατασχόντες υ αυτῖν μύνων τον ἀδικηθέντων κολάσθησαν, πρῖτον Ουδ υφ' ν0 τῖν πώποτε ανθρώπων κρατηθεντες τους τε του πολιτονεισαγαγοντας εις την κρύπολιν αυτους καὶ βουλη-

θεντας Λακεδαιμονίοις δουλευειν την πόλιν. στε αυτοὶ τυραννεῖν, τὴν τούτων ἀρχην επτὰ μόνον τον φυγύν- των ρκεσαν καταλοσαι. id τουτ εγένετο διηγ*iομαι. ιν τις Φιλλίδας, o ἐγραμμάτευε τοῖς περὶ Αρχίαν πολεμάρχοις, και ὰλλα π ρετει, o εδύκει, αριστα.tost o ἀφιγμένω θήναζε κατὰ πρῆςίν τινα και πρόσθεν γνώριμος ων έλων τον Ἀθήναζε πεφευγότων Θηβαιων συγγίγνεται, καὶ διαπυθόμενος μεν τὰ περὶ Ἀρχίαν τε τον πολεμα9χO0ντα και την περὶ Dλιππον τυραννίδα, γνους δε μι i0οντα αυτbi ἔτι μὰλλον αυτο τὰ iκοι, πιστὰ δους καὶ λαβδεν συνεθετο δες δει καστα γίγνεσθαι. εκ ὁ τουro προσλαβῶν ὁ δε λων ε τους επιτηδειοτάτους τῖν φευγόντων ξιφίδια εχοντας καὶ λλο πλον ουδίν, ἐρχεται προτον μενεις τὴν χώραν νυκτός' ἔπειτα δε μερεύσαντες ν τινι

200쪽

178 V. U.

ἀπιόντες, ἶνίκαπερ ι ὰπ των ργων ὀψιαίτατοι ἐπεὶδ εισῆλθον εἰς την πόλιν, διενυκτέρευσαν με ἐκείνην την νύκτα παρὰ Δάρωνί τινι, καὶ τὴν Ἀπιουσαν δε ημ εραν διημέρευσαν. μεν υν Φιλλίδας τά τε αλλαεπεμελεῖτο τοῖς πολεμάρχοις, ως Ἀφροδίσια γουσιν ἐπἐξύδω της ἀρχης, καὶ δ και γυναῖκας πάλαι πισχνούμενος ἄξειν αυτοῖς τὰς σεμνοτάτας καὶ καλλίστας των ε Θήβαις, τοτ εφη ἄξειν o δε - σαν γὰρ τοιOO- τοι - μάλα ηδεως προσεδεχοντο νυκτερεύειν. πεὶ εἐδείπνησάν τε καὶ συμπροθυμουμενου κείνου ταχs ἐμεθύσθησαν, πάλαι κελευοντων γειν τὰς ταίρας, ἐξελθὼν γαγε του περὶ μελωνα, τρεις μεν στείλας δε δεσποίνας, τους δὲ ἄλλους ως θεραπαίνας κἀκείνους μεν εισήγαγεν εις τυ προταμιειον του πολεμαρχείου, αὐτος δ' εἰσελθων iπε τοι περι ρχίαν τιου αν φασιν εἰσελθεῖν αι γυναικες, i τις των διακύνων ενδον σοιτο ἔνθεν Ο με ταχ ἐκελευον

πάντας ἐξιέναι, ὁ δε Φιλλίδας οὐ oiνον εις ἐνυς

των διακύνων ξεπεμψεν αυτούς. εκ δε τούτου εἰσήγαγε τὰς ταιρα δη, και κάθιζε παμ εκάστω. ην δε σύνθημα, πεὶ καθίζοιντο, παίειν εὐθb ἀνακαλυψαμε- νους. ι με δη ἴτω λεγουσιν αυτοὐς ἀποθανεῖν, οι

δε καὶ ς κωμαστὰς εἰσελθόντας τους ἀμφι Μέλωνα ἀποκτεῖναι τους πολεμάρχους λαβδεν δε ὁ Φιλλίδας τρεῖς αυτον ἐπορενετ επι την του Λεοντιάδου οἰκίαν κύψας δε τὴν θύραν ἐπεν τι παρὰ των πολεμάρχων ἀπαγγεῖλαί τι βουλοιτο ὁ δε τύγχανε μεν χωρὶς

κατακειμενος τι μετὰ δεῖπνον, και η γυνὴ ἐριουρ- γoso παρεκάθητο κέλευσε δε τυν Φιλλίδαν πιστον νομίζων εἰσι εναι O δ' Ἀπει εἰσῆλθον, τον μὲν ,π-