Ellenika. Historia Graeca. Recensuit Otto Keller

181쪽

V. II. 159T0ύrων δε προκεχωρηκότων δε ἐβουλοντο, δοξεν H. αυτοῖς, ο ι ν τω πολεμω των συμμάχων ἐπέκειντο καὶ τοις πολεμίοις ευμενέστεροι σαν η τη ακεδαίμονι, τούτους κολάσαι καὶ κατασκευάσαι, μὴ δυναιντο ἀπιστεῖν πρωτον μεν ουν πεμψαντες προς τους αντινεας ἐκέλευσα αυτους τ τεῖχος περιαιρεῖν, λέγοντες οτι υ αν πιστεύσειαν αλλως αυτοῖς μη συν τοῖς πολεμίοις γενεσθαι αἰσθάνεσθαι γαρ ἐφασαν καὶ ς σῖτον ἐξέπεμπον τοι Ἀργείοις σφον αυτοῖς πολεμουν- των καὶ Δ ἐστι μεν τε υδε συστρατευοιεν ἐκεχειρίαν προφασιζόμενοι, πύτε δὲ καὶ ἀκολουθοιεν , ς

κακος συστρατευοιεν ἔτι δὲ γιγνώσκειν ἔφασαν - - νουντας μεν αυτούς, εἴ τι σφίσιν ἀγαθον γίγνοιτο,

ἐφηδομένους δ ει τις συμφορὰ προσπίπτοι ἐλέγοντο

δε και α σπονδαὶ ἐξεληλυθέναι τοῖς Μαντινεοσι τούτωτω ἐτει ι μετὰ την ἐν Μαντινεία μάχην τριακονταετεῖς γενύμεναι ἐπει δ' υκ θελον καθαιρεῖν τα τείχη, φρουρὰν φαίνουσιν ἐπ αυetosς Ἀγησίλαος μεν οὐν ἐδεηθi της πολεως ἀφεῖναι εαυτον ταύτης της στρατηγίας, λέγων οτι τω πατρὶ αὐτο η των Μαντινέων

πόλις πολλὰ πηρετήκοι ἐν τοῖς προς εσσήνην πολέμοις Ἀγησίπολις δε ξηγαγε την φρουρὰν ἡ μάλα

Παυσανίου o πατρος αὐτο φιλικῖς ἔχοντος προς τους ἐν Μαντινεία os η ,ου ποοστάτας δε δε ἐνέβαλε, πρQτον μεν την γην ἐδί ου. ἐπεὶ δε οὐδ' ουτω καθη- ρουν τὰ τείχm, άφρον ρυττε κέκλω περὶ τὴν πύλιν, τοῖς μεν μίσεσι των στρατιωτον προκαθημένοις σψν τοῖς πλοις των ταφρευύντων, τοῖς δ' μίσεσιν ἐργαζο

μένοις. ἐπεὶ ὁ ἐξείργαστο η τάφρος, ἀσφαλος δη

182쪽

160 . . γενομ ενη τω πρόσθεν ἔτει, καὶ νομίσας χαλε αν σε- σθαι, εἰ δεήσει πολυν χρόνον τρυχειν στρατείαις την τε πύλιν καὶ τους συμμάχους, ἀπεχωσε τον ρέοντα πο-

ταμ0ν διὰ της πόλεως μάλ' οντα ευμεγέθη εμφραχθείσης δε της ἀπορροια - ρετο 0 δωρ πέρ τε τωνυα ταῖς οἰκιαι και περ των ab τω τείχει θεμελίων. βρεχομενων δε των κάτω πλίνθων καὶ προδιδουσων τὰς ἄνω, το μεν προτον ἐρρήγνυτο το τεῖχος, πειτα δε και ἐκλίνετο. οι ε χρίνον μεν τινα ξύλα ἀντήρειδον και μηχανοντο ς μὴ πίπτοι ὁ πυργος επε δεηττοντο os δατος, δείσαντες η πεσόντος Mi του κύκλω τείχους δοριάλωτοι γένοιντο, μολόγουν περιαιρήσειν οἱ δε Λακεδαιμονιοι υκ φασαν σπείσεσθαι, ει η και διοικιοῖντο κατὰ κώμας ο δ α νομίσαντες ανάγκην ἐναι, συνέφασαν και ταυτα ποιησειν οἰομένων δε ἀποθανεῖσθαι των ἀργολιζόντων κα των τουδήμου προσrατον, διεπράξατο ὁ πατὴρ παρὰ του Aγησιπόλιδος ἀσφάλειαν αὐτοῖς γενέσθαι ἀπαλλαττομένοις εκ της πόλεως ἐξηκοντα υσι. και ἀμφοτέρωθεν μεντης δο ἀρξάμενοι ἀπο των πυλο εχοντες α δύρατα

μέγα τεκμήριον πειθαρχίας. εκ ὁ τούτου καθ ρρέθημεν το τεῖχος διωκίσθη δ' η Μαντινεια τετραχθ, καθάπερ το ἀρχαῖον κουν καὶ το μεν προτον η χθυντο ὁτι τὰς μεν παρχούσας οικίας δε καθαιρεῖν, ἄλλας δε οἰκοδομεῖν ἐπεὶ δὲ ι ἔχοντες τὰς ουσίας ἐγγυτερον μεν κουν τον χωρίων ὁντων αυτοῖς περ τὰς κώμας, ἀριστοκρατία δ' ἐχρῖντο, ἀπηλλαγμένοι δ'Ἀσαν τον βαρέων ἰημαγωγον, Ἀδοντω τοις πεπρGγμένοις και

183쪽

επεμπον μεν αὐτοῖς οι Λακεδαιμόνιοι ου καθ' εν, αλλὰ κατὰ κώμην κάστην ξεναγόν. συνεστρατευοντο δ' κτων κωμῖν πολ προθυμοτερον η τε ἐδημοκρατουντο. καὶ τα μεν δὴ περὶ Μαντινείας ουτ διεπεπρακτο σοφωτερων γενομένων ταυτύ γε των ἀνθρώπων το μηδιὰ τειχῖν ποταμον ποιεῖσθαl. οἱ δ' ἐκ λειοοντος φευγοντες αἰσθανόμενοι τους Λακεδαιμονίους ἐπισκοπουντα των συμμάχων ποῖοί τινες καστοι ἐν τω πολεμω αὐτοῖς γεγένηντο καιρον

ῆγησάμενοι, πομευθησαν εις Λακεδαίμονα και ἐδίδασκον εως μεν σφεῖς οἴκοι σαν, ἐδεχετό τε ἡ πύλις

τους Λακεδαιμονίους εἰς το τεῖχος και συνεστρατευ-

οντ οποι γοῖντο επε δε σφας αυτοὶ εξέβαλον, ως πεσiλαι μεν ουδαμο ἐθελοιεν μένους δὲ πάντων ἀνθρώπων Λακεδαιμονίους ου δέχοιντο id των πυ- λον ἀκούσασιν οὐ ταὐτα τοι ἐφύροις αξιον ἔδοξεν επιστροφὴ et ἐναι. καὶ πέμψαντες προς την των λειμασίων πόλιν ἔλεγον ω φίλοι μεν οἱ φυγάδες τὰ Λακεδαιμονίων πόλει ειεν, ἀδικοῖντες δ' οὐ)εν φεύγοιεν.

διαπ9 ξασθαι κατελθεῖν αυτούς. α δ' ἀκούσαντες οἱ Φλειάσιοι δεισαν μὴ ι στρατευσαιντο ἐπ αυτούς. τῖν ἔνδοθεν παρείησάν τινες αυτοὐς ει τὴν πήλιν. καὶ

γαρ συγγενεῖς πολλοὶ ἔνδον ησαν τον τευγόντω και ἄλλως ευμενεῖς, καὶ ἐα δ' ἐν ταῖς πλείσταt πέλεσι νεωτέρων τινες ἐπιθυμοοντες πραγμάτων κατάγειν ἐβούλοντο την φυγήν. τοιαοτα μεν δη φοβηθέντες. in 10φίσαντο καταδέχεσθαι οὐ φυγάδας και ἐκείνοις μεν ἀποδοοναι τα εμφανῆ κτηματα, οὐ δε τα ἐκείνων

πριαμένους ἐκ δημοσίου την τιμην ἀπολαβεῖν ει δέ τι ἀμφίλογον προ αλλήλους γίγνοιτο, δίκη διακρι4yῆr αι.

184쪽

11 1 κι υθου δε καὶ Ἀπολλωνίας. αῖπε μέγισταιτων περὶ 'Oλυνθον πόλεώ ν πρέσβεις ἀφίκοντο εις Λακεδαίμονα ἀκούσαντες δ' ι φοροι ν ενεκα κον, ποοσήγαγον αυτους πρύς τε την ἔκκλησίαν καὶ τους

32 συμμάχους. ενθα ὁ Κλειγενης Ἀκάνθιος λεξεν Ωανδρες Λακεδαιμόνιοί τε καὶ σύμμαχοι, ἰύμεθα λανθάνειν μὰ πρῆγμα μεγα φυύμεν0 ε τῖ Ἐλλάδι. οτι με γαρ των πι Θράκης μεγίστη πόλις υλυνθος

σχεδιν πάντες ἐπίστασθε. Obro των πύλεων προσηγάγοντο εφ' τε νύμοις τοι αὐτοῖς χρῆσθαι καὶ συμπολιrεύειν, πειτα δε και των μειζόνων προσελαβύν τινας ἐκ δὲ τούτου πεχείρησαν και τὰς της μακεδονίας πόλεις ελευθερουν έπω Ἀμύντου 'os Μακε-i δύνων βασιλεMy. ἐπεὶ δε εἰσήκουσαν αἱ εγγύτατα αυ- τῖν, ταχ και επι τὰς πύρρω και μείζους ἐπορεύοντο καὶ κατελίπομεν ὴμεις εχοντας ηδ ἄλλας τε πολλὰς και Πελλαν, περ μεγίστη των ε Μακεδονία πύλεων και 'Aμύνταν δὲ Ἀσθανύμεθα ἀποχωρ0οντά τε ἐκ των πόλεων καὶ σον υ ἐκπεπτωκότα δη κ πάσης Μακεδονίας πέμψαντες δε καὶ πρ0 ημῆς καὶ προς Ἀπολ- λωνιάτας οἱ λύνθιοι προεῖπον μῖν τι εἰ μη παρεσόμεθα συσrρατευσόμενοι, Ἀκεῖνοι ἐφ hs cti abιεν.

14 μεῖς δε, o ἄνδρες Λακεδαιμόνιοι, βουλύμεθα μεντοις πατρίοις νόμοις χ9λησθαι και αὐτοπολῖται εἰναι

ει μέντοι μὰ βοηθήσει τις, νάγκη καὶ μῖν μετ' κείνων γίγνεσθαι. καίτοι νον γ' ηδ αυτοῖς εἰσὶν ὁπλῖταιμεν ου ἐλάττους ' ὀκτακοσίων, πελτασταὶ δὲ πολὐ πλείους η τοσουτοι ἱππεῖς γε μέντοι, εὰν καὶ μεῖς

185쪽

V. . 163ελιπομεν δε καὶ Ἀθηναίων καὶ Βοιωτῖν πρέσβεις ψ δηαὐτύθι. κουομεν δε ς και αὐτοῖς λυνθιοις ψηφισμένον εἶ συμπέμπειν πρεσβεις ει ταύτας τὰς πύ- λεις περὶ συμμαχίας. καίτοι ει τοσαυτη υναμις προσγενήσεται τη τε Ἀθηναίων καὶ Θηβαίων ἰσχυι ορῆτε. εφη, πω μ' οὐκετι ευμεταχείριστα εσται κξινα μῖν επε δε καὶ Ποτείδαιαν ,ουσιν επὶ τω σθμω τῆς Παλλήνης Ουσαν, νομίζ' καὶ τὰς εντις ταύτης πόλεις υπηκύους ἐσεσθαι αυτον τεκμήριον ' τι στωυμῖν καὶ OOro Or ἰσχυρος αυται αἱ πόλεις πεφόβηνται μάλιστα γαρ μισουσαι τους υλυνθίους μως οὐκ ἐτόλμησαν μεθ' μῖν πρεσβείας πέμπειν διδαξούσας ταυτα εννοήσατε δε και τόδε πῖς εικος μὰς τη 16μεν Βοιωτίας ἐπιμεληθηναι πως μη καθ' εν εἴη πολὐo μείζονος ἀθρ0ιζομένης δυνάμεως ἀμελησαι, καὶ ταύτης συ κατὰ γην μύνον, αλλὰ κα κατὰ θάλατταν ἰσχυρῆς γιγνομενης. τί γὰρ δη και εμποδῶν, δουξύλα μεν ναυπηγησιμα εν αυτη et u χώρα ἐστί, χρημάτων δὲ πρύσοθοι κ πολλῖν με λιμένων, ε πολλον d εμπορίων, πολυανθρωπία γε μην δια την πολυσιτίανυπάρχει αλλὰ μην και γείτονες γ' εἰσὶν αυτοῖς Θρῆκες Tοι βασίλευτοι οῖ θεραπεύουσι μεν και νον ηδ τους υλυνθίους ει ὁ υπ' ἐκείνοις σονται, πολλη και αυτ idύναμις προσγίνοι αν αὐτοις. τούτων γε μην ἀκολουθούντων καὶ τὰ τω aγγαίω χρυσεια χεῖρα ναυτοῖς δ' ὁρθοι και τούτων μεῖς οὐδε λέγομενο τι ου καὶ ν τω TQ υλυνθίων δημω μυριόλεκτόν ἐστι. τύ γε μην φρόνημα αυτον τί αν τις λέγor; και 18 γὰρ o θεύς- σως ποίησεν ἄμα φ ύνασθαι καὶ τὰ φρονήματα αυξεσθαι τον ἀνθρώπων. μεῖς μεν ουν, o Ddρε Λακεoαιμόνιοί τε και σύμμαχοι, ξαγγελλομεν

186쪽

164 V. i.

Oτι υτω τἀκεῖ χει υμεῖς δὲ βουλευεσθε, εἰ δοκεiαξια επιμελείας iναι δεῖ γε μην μας καὶ τύὁ εἰδέ ναι, Δ ην ειρήκαμεν δυναμιν μεγάλην οὐ γαν, υπωδυσπάλαιστύς ἐστιν. αἱ γαρ κουσα των πύλεων της πολιτείας κοινωνοῖσαι, αυται, αν τι δωσιν ἀντίπαλον,3 1 ταχ ἀποστησονται εἰ μέντοι συγκλεισθέὶσονται ταῖς τε ἐπιγαμίαις καὶ ἐγκτήσεσι παρ' ἀλληλοις, ας ψηφισμένοι εἰσί, καὶ γνώσονται τι μετὰ των κρατOsr/- των πεσθαι κερδαλεον εστὶν σπερ Ἀρκάδες, ταν μεθ' υμων ωσι, τά τε αυτον σώζουσι καὶ τα αλλύτρια ρπάζουσιν, σως Ουκεθ' μοίως υλυτα εσται. 20 Λεχθέντων δε τούτων δίδοσαν οι Λακεδαιμύνιοι τοῖς συμμάχοις λύγον και κελευον συμβουλευειν O τι γιγνώσκει τις αριστον τῆ Πελοποννησω τε και τοῖς συμμάχοις ἐκ τουτου μέντοι πολλοὶ μεν συνηγύρευον στρατιὰν ποιεῖν, μάλιστα ε οι Τουλύμε ι χαρίζεσθαι τοῖς Λακεδαιμονίοις, και εδοξε πέμπειν τε χις τους

2 μυρίους συνταγμα κάστην πόλιν λύγοι δε ἐγένοντο ἀργυριύν τε ἀντ ανδρον ξεῖ i/αι διδύναι τη βουλυ- μέν si τον πολεων, τριώβολον Αἰγιναῖον κατὰ νδρα.

ιππεας τε χι τις παρέχοι, ἀντι τεττάρων οπλιτον τον

22 μισθον τω ππεῖ δίδοσθαι ει δε τις τον πόλεων ἐκλοποι την στρατείαν, ἐξεῖναι Λακεδαιμονίοις επιζημιοΘν 23 στατηρ κατὰ τον ανδρα της μέρας ἐπε δε ταυτα ἔδοξεν, ἀναστάντες οἱ κάνειοι πάλιν ἐδίδασκ0ν ως ταυτα καλὰ μεν εἴη τὰ ψηφίσματα, ου μέντοι δυνατὰ ταχυ περανθηναι βέλτιον ουν ἔφασαν ἐναι , εν αυτ ῆ παρασκευη ἀθροίζοιτο, ως τάχιστα ἄνδρα ἐξελ θειν ἄρχοντα καὶ δυναμιν ἐκ Λακεδαίμονος τε, σηαν ταχυ ἐξέλθοι, και ἐκ το βλλων πόλεωw τούτου γὰρ γενομένου τάς τε Ῥυπω προσκεχωρηκυίας πόλεις

187쪽

V. . 165 1τηνα α και τὰς βεβιασμένας ττον αν συμμαχεῖν. δοξάντων ε καὶ τούτων, ἔκπεμπουσιν οἱ Λακεδαιμ6 24νιοι υδαμιδαν, καὶ συ αυτ νεοδαμώδεις τε καὶ των περιοίκων καὶ των Σκιριτῖν ανορα δε δισχιλίους.

μεντοι Κυδαμίδα εξιδεν Φοιβίδαν του ἀδελφον ἐδεήθη

τεταγμενωνέθροίσαντα μετιεναι αὐτος δε ἐπεὶ ἀφίκετο εἰς τα ἐπὶ Θράκης χωρία, ταῖς με δε ομεναις των πύ- λεων φρουροὐς πεμπε, Ποτείδαιαν ὁ καὶ προσέλαβεν ἐκοῖσαν, συμμαχον δη κείνων ουσαν, καὶ ντεῖθεν ορμώμενος ἐπολεμει σπε εἰκος τον ἐλάττω χοντα

δύναμιν.

G ὁ Φοιβίδας, πεὶ θροίσθ ησαν αὐτω ο ὐπο- 25 λειφθέντες το Εὐδαμίδου, λαβδεν αυτους πορεύετο. δες δ' ἐγένοντο ν Θήβαις ἐστρατοπεδεύσαντο μεν ἐξωτης πόλεως περὶ το γυμνάσιom στασιαζόντων ε των Θηβαίων, πολεμαρχοῖντες μεν τυγχανον Ισμηνίας τε καὶ Λεοντιάδης, διάφοροι δε φύντες ἀλλήλοις και αρχηγος κάτερος των ταιριον ὁ μὲν ουν 'Iσμηνίας διατ μῖσος των Λακεδαιμονίων ουὁὲ πλησίαζε τω οι βίδα. ὁ μέντοι Λεοντιάδης ἄλλως τε i εράπευεν αυτόν, καὶ ἐπεὶ εἰσωκειώθη, λεγε τάδε Eξεστί σοι, o 0ι 26βίδα, ιδ τη μερα μέγιστα ἀγαθὰ σεαυτο πατρίδι πουργησαν εὰν γαρ ἀκολουθήσs εμοὶ ἡ τοις οπλίταις, εἰσάξω σε εγ εις την ἀκρόπολιν τούτου ὁ γενομένου νόμιζε τὰς Θήβας παντάπασιν π Λακεδαιμονίοις και μῖν τοις μετέροις φίλοις σεσθαι. καίτοι s μεν δε ὁρας, ἀποκεκήρυκται μηδένα μετὰ 27 σο στρατεύειν Θηβαίων εα λυνθίους εὰν δε γε σώταοτα μεθ' μῖν πράξἴς, εὐθύς σοι μεῖς πολλοὐς μεν ὁπλίτας. πολλ00ς δε Ἱππέας συμπέμψομεν ' ὀστε

188쪽

I66 V. II.

πολλῆ δυνάμει βοηθήσεις τω ἀδελφω κια εν δε μελλε ιεκεῖνος Πολυνθον καταστρί φεσθαι in κατεστραμμένος 28 σε Θήβας, πολυ μείζω πέλιν λυνθου. ἀκουσας δε ταυτα ὁ Φοιβίδας, ἀνεκουφίσθη και γαρ ὴν ου λαμπρόν τι ποιησαι πολυ μαλλον η ros ζην ροστής, ουμεντοι λογιστική γε υθε πάνυ φρόνιμος εδύκει ἐναι.επε δε μολόγησε τα0τα, προορμησαι μεν αυτονεκελευσεν, σπερ συνεσκευασμένος ν ει το ἀπιέναι '

εκάθητο ν τ εν αγορὰ το δια το τὰς γυναῖκας εντῆ Καδμεία θεσμοφοριάζειν, θερους δε πιος καιμεσημβρίας πλείστη ν ἐρημία εν ταῖς ὁδοῖς, εν ot τω προσελάσας ἐφ' ππου ὁ Λεοντιάδης ποστρέφει τε του Φοιβίδαν καὶ γεῖται εὐθὐ εις τὴν ἀκρόπολιν καταστήσας δ' κεῖ τον Φοιβίδαν καὶ τους με αυτου και παραδους τὴν βαλανάγραν αυτ των πυλον, και ειδεν μηδένα παριέναι ἰις τὴν ἀκρόπολιν οντινα μὴ υτις 30 κελευοι ευθυς ἐπορευετο προ τὴν βουλήν. λθ δεν δε εἶπε τάδε υτ μεν, Ἀνδρες Λακεδαιμόνιοι κατέχουσι τὴν ἀκρόπολιν μηδεν ἀθυμεῖτε ουδενὶ γάρ φασι πολέμιοι κειν, στις μὴ πολέμου ἐρα εγδε δε του νόμου κελευοντος ἐξ Pναι πολεμάρχρ λαβεῖν, ε τις δοκεῖ αξια θανάτου ποιεῖν, λαμβάνω τουτονὶ ' σμηνίαν, Δ πολεμοποιοῖντα και μεις δε οἱ λοχαγοί τε καὶ οι μετὰ τούτων τεταγμένοι. ἀνίστασθε, καὶ λαβόντες 3 απαγάγετε τουτον ενθα εἰρηται. O μεν δὴ ἰδύτες τοπρῆγμα παρῆσάν τε και πείθοντο και συνελάμβανον. τῖν δὲ μὴ εἰdύτων εναντίων δε ὁντων τοῖς περι εοντιάδην, οι με ἐφ ξυγον ευθυς ἐξω της πόλεως, δείσαντες μὴ ἀποθάνοιεν οι δε καὶ ἐκαδε προτον ἀπεχώμ

189쪽

τ θ Καδμεία, τότε δὴ ἀπεχώρησαν εις τὰς ζύθήνας

οι ταυτὰ γιγνώσκοντες υνδροκλείδα τε καὶ Ἱσι 1iνία μάλιστα τριακόσιοι. ως δὲ ταυτ επέπρακτο, πολεμα9 32χ0ν με ἀντὶ σμηνίου αλλον εῖλοντο, ὁ δε Λεοντιάδης ευθυς ει lac κε αίμονα ἐπο9ευετο. 69 δ' κει τους μεν εφύρους καὶ της πύλεως το πληθος χαλεπος ἔχοντα τω Φοιβίδα, ὁτι υ προσταχθέντα υπ0 της πύλεως ταοτα πεπράχει ο μέντοι Ἀγησίλαος ελεγεν τι ειμεν βλαβερὰ τη Λακεδαίμονι πεπραχδες εἰη δίκαιος εῖη ζημιουσθαι, εἰ ὁ ἀγαθή, ἀρχαῖον εἰναι νύμιμον

ἔφη, προσήκει σκοπε Γν, πύτερον ἀγαθὰ κακά ἐστιτα πεπρ&γμένα ἔπειτα μέντοι ο Λεοντιάδης ἐλθA 33εις τους ἐκκλήτους ἔλεγε τοιάδε υνδρες Λακεδαιμόνιοι, ως μεν πολεμικως εἰλον μῖν οι Θηβαιοι, πριντ νυν πεπραγμένα γενέσθαι, καὶ μεῖς ἐλέγετε εωρατε

γὰρ ἀεὶ τούτους τοι μεν ἡμετέροις δυσμενέσι φιλικος ἔχοντας, τοις ' μετέροις φίλοις ἐχθροψ οντας. οὐκ

επὶ μεν ον εν Πειραιεῖ δημον, πολεμιώτατον ὁνταὁμιν, οὐκ θέλησαν συστρατευειν Φωκεῖσι δε δτιὐμῖν εὐμενεῖς ντας ἐώρων, πεστράτευον αλλὰ μην ἔκαι προ υλυνθίους εἰδότες χροὰς πόλεμον κφέροντας συμμαχίαν ποιοῖντ ii , καὶ μεῖς γε τότε μεν ἀεὶ προσείχετε τον νοον πότε ἀκούσεσθε βιαζομένους αὐτοψς την Βοιωτίαν τ' αὐτοῖς ἐναι νυν δ' ἐπεὶ τάd πέπρακται, υ/εν μὰς δε Θηβαίους οβεῖσθαι ἀλλ' ἀρκεσε ἡμῖν μικρὰ σκυτάλ' ωστ ἐκειθεν πάντα πηρε

190쪽

168 V. . φυλάττειν καὶ Ἱσμηνία κρίσιν ποι σίχι. εκ δε τούτου

πεμπουσι δικαστὰς ΛακεJαιμονίων μεν τρεῖς ἀπο δετων συμμαχjδων να ἀφ' ἐκάστης και μικρας καὶ μεγάλης πύλεως ἐπεὶ δε συνεκαθίζετο τ δικαστηριον,

τότε η κατηγορεῖτο του 'Iσμηνίου και ς βαρβαρίζοικα δε ξενος τω Πέρσ) ἐπ ουδενὶ ἀγαθω της Ἐλλάδος γεγενημένος εἴη καὶ ς των παρὰ βασιλεως χρημάτων μετειληψδες i η καὶ τι της ν η Ἐλλάδι ταραχης πά-

ἀπελογεῖτο μεν προς πάντα ταυτα ου μεντοι πειθέ γε τ0 η υ μεγαλ0πsάγμων τε και κακοπράγμων ε ιναι.

και κεῖνος μεν κατεψηφίσθη καὶ ἀποθνήσκει οι επερὶ Λεοντιάδην ib τε τὴν πύλιν και τοῖς Λακεδαιμονίοις τι πλείω πηρέτουν η προσετάττετο λοις. 37 τούτων δη πεπραγμένων οἱ Λακεδαιμόνιοι πολυ προθυμότερον την εις τὴν 'πιλυνθον στρατιὰν συναπέστελ- λον καὶ ἐκπέμπουσι ελευτίαν μεν ἁρμοστήν, τηνδ' εις τους μυρίους σύνταξιν αυτοί τε παντας συνεξέπεμπον, καὶ εἰς τὰς συμμαχίδας πόλεις κυτάλας διέπεμπον, κελεύοντες ἀκολουθεῖν ελευτία κατὰ τωδύγματων συμμάχων και O τε ἄλλοι προθυμως ω ελευτίαυπηρέτουν, και γαρ υκ ἀχάριστος ἐδόκει iναι τοις υπουργοBσί τι, και η των Θηβαίων ὁ πύλις. τε και Ἀγησιλάου οντος αυτ ἀδελ OO προθυμως συνέπεμψε 38 και πλιτας και ιππεας ὁ δε σπεύδων μεν ου μάλα ἐπομευετο, ἐπιμελύμενος ὁ του τε μη δικων τους φίλους πο9εύεσθαι και τομος πλείστην δυναμιν ὰθροίζειν προέπεμπε δε και προς Ἀμύνταν, H ξίου αυτιν και ξένους μισθουσθαι και τοι πλησίον βασιλευσιχρήματα διδόναι, δε συμμάχους ἐναι, ειπε βούλοιτο