장음표시 사용
241쪽
τελευτησαντος δε αυτου, πόρρω χρόνων το δερμα ευρη- σθαι γράμ.μασι κατάστικτον γέγονε δε επὶτης λ λυμπιάδος, ως προτερευειν καὶ των ζ κληθέντων σοφῶν, ' καὶ ἐπ' αυτῶν γενεσθαι. ἐκάθηρε γουν τας θη- νας οὐ Κυλωνείου γους κατα την ὁ υλυμπιάδα, γηρο 0 ων. γραψε δε πολλὰ πικῶς, και καταλογάδην μυστήριά τινα καὶ καθαρμους καὶ αλλα αἰνιγματώδη προς Οὐτον γράφει Σόλων ὁ νομοθέτης, μεμφήμενος της πόλεως κάθαρσιν οὐτος ἐζησεν ν ετη, τα δε ξ ἐκαθεύδησεν. καὶ παροιμία, το πιμενίδειον δέρμα, ἐπὶ των ἀποθέτων. Paus I, 14 4 3) Ἐπιμενίδης Κνωσιος, ο ἐλθόντα ς ἀγρον κοιμῆσθαι λερουσιν σελθόντα ς σπήλαιον ὁ δε πνος ου πρότερον ἀνηκεν αὐτον πριν η οἱ τεσσαρακοστον ἔτος γενέσθαι καθεύδοντι, και στερον ἐπη τε ἐποίει και πόλεις ἐκάθηρε αλλας τε καὶ την Ἀθηναίων. Cf. Diog. Laert. I, 10. lut Sol. cap. 12. EladOe. P. 150. Apollon Hist. Mirab. 1 p. 102 Xyland. 43Κelier . luiphr. III, 38. dein Meg. Suom. V p.
και μας, και καθαίρειν ἐπαγγελλόμενος παντὁ οὐτι- νοσοὐ βλαπτικοί, εἴτε περὶ σῶμα εἴτε περ ψυχην, τελεταῖς τισί, κατ αυτὸν ειπεῖν οὐτος καὶ βριν καιἀναίδειαν πέλαβεν ἐναι θεους, και νεὼς και βωμούς αὐταῖς ἱδρυοατο καὶ θηνύσι θύειν παρεκελευετο. Strab. X p. 479. ustath ad 0in Il. P. 13. 19 Rom. 237 aS.
242쪽
232 PIMENIDES. Carmina Epimenidi adscripta. 1. Ἀργοναυτικά. Diog. Liaert. I, 10 5 g 111. Ἀργους ναυπηγίαν τε καὶ Ιἄσονος ει Κόλχους ἀπό
6. ρησμοί. - Hieronunius X fol. 122 B ed. Bas. 1516 . Niceph. X. 26. alii, et . Era Heiurieli P. 13 3. Subsidia Heinriel Epimenide aris reta Lips.1801. - Hoe et Q et Vol. III p. 246 sqq. - obeckAgla0ph. p. 1141 sq. 1183. Diog. I. 0 13 115 Γεγόνασι δε καὶ Ἐπιμενίδαι αλλοι di . o τε γενεαλόγος καὶ siroi 6 ωριστὶ
243쪽
Sehol. Laur ad Apod Rhod. II, 1122 de Phrixi filiis disser0ns Kαὶ οὐτος se. Hesiodiis μεν φησιναυτους τέσσαρας υργον, Φρόντιν Μέλανα, υτίσω ρον Ἐπιμενιδης δε πέμπτον προστίθησι Πρέσβωνα. HISTORIA ELCHINIACA.
Athon. VII p. 282 E T δ' ἐστὶν o καλουμενος ἱερος ἰχθυς ὁ μεν την ελχινιακην ἱστορίαν συνθείς, εῖ Ἐπιμενίδης ἐστὶν ὁ ρης η ηλεκλείδης i τ'
αλλος τις, ιερούς φησιν ἐναι ἰχθυας δελφινας και πομπίλους. ORACULA.
Aristot Rhet. III, 1 p. 1418 21 To δε δημηγορεῖν χαλεπώτερον του δικάζεσθαι, εἰκότως, διότι περὶ τ μέλλow κεῖ ὁ περὶ το γεγονός, ο ἐπιστητον δηκα τοῖς μάντεσιν, ς ἔφη Ἐπιμενίδης ο ρής' κελνος γαρ περὶ των ἐσομένων ου ἐμαντευετο, ἀλλα περὶ των γεγονότων μεν δηλων δέ.
244쪽
ητες ἀεὶ εὐσται, κακα θηρία, γαστέρες ἀργαί
Paulus post Epist. ad Tit. I, 12 Eiπε τις ἐξ αυτῶν ἴδιος αυτῶν προφροης' , ρητες - ἀργαί . f. Hieron. Vol. III M. 148 D sed Bas. 1516. - Hierony- inius Magno Oratori Roman0J Sed et aulus apostolus Epimenidis poetae abusus versiculo est Scribens ad Titum, Kρητες - ἀργαι' . . eund Vol. IX fol. 122 B. Clem Alex. Sirom. I p. 29 299 C Sytb. 350 Pori. Callimach Hymn. in ov. . Socrat. III, 16. Niceph. X, 26. lura dabit Meyer Comment ad Nov. est XI
245쪽
Damasc. de princ. p. 383 opp: ον ὁ Ἐπιμενίδην δυο πρώτας ἀρχας ποθεσθαι. αέρα καὶ νυκτα, δηλον τι σιγ τιμήσαντα την μίαν προ των υοῖν, ε δε γεννηθηναι Tάρταρον οἰόμαι την τρίτην ἀρχην, ῶς τινα μικτην κ των δυοῖν συγκραθεισαν ε δενδυο τινὰς την νοητην μεσότητα ουτω καλέσαντα, διότι π αμφω διατείνει τό τε κρον και το πέρας, νμιχθέντων ἀλληλοις o γενέσθαι τουτο κεῖνο τονοητον ζῶον ἀληπῶς, ε ου πάλιν αλλην γενεανπροελθεῖν. f. Philodena πεμ ευG. p. 1 GomperZ:
246쪽
δυάδα καλέσαντες ε γαρ μονάδος καὶ δυάd0 ὁ πῆς ζω0γονικος καὶ ψυχογονικὸς ξεβλάστησεν ἀριθμός.
Καὶ γαρ εγο γένος εἰμὶ Σελήνης υκόμοιο,
247쪽
INCERTAE SEDIS FRAGMENTA. 23714.
τουτο καὶ τα αυτας εἰναι ταῖς σπερίσιν. 15.
Schol. Laur ad Apod Rhod. V. 57 p. 487, 4KedJ Ἐπιμενιδης δε αυτον se τον Ἐνδυμίωνα παραθεοῖς διατρίβοντα ἐρασθηναί φησι της πιρας διόπερ
Aia χαλεπηναντος αἰτήσασθαι hi απαντος καπευδε ιν in Schol. et ad Theocr. III, 49. 18. Aristot. 0lit. I, 2 p. 1252 12 , μεν Ῥυν χις πῆσαν Ἀμέραν συνεστηκυῖα κοένωνία κατα si σιν
1 Historiam a Schol. ad Genuan Arat. p. 70 Bulate 87Breysi es Schol. Si rogg. p. 155 sq. enarratam EpimenideS dicit in Ida utrosque Iovem et Capricornuni nutritos et ad
248쪽
γον τε καὶ διαθέτην χρησμῶν των Μουσαίου ἀναβεβη-κεσαν την ἔχθρην προκαταλυσάμενοι ἐξηλάσθη γαρυπο ππάρχου του Πεισιστράτου ὁ νομάκ9ιτος ξ-ηνεων ἐπ αυτοφώρω λους π Λάσου του E9μι-οὶ λ ἐμποιέων ε τα Ουσαίου χρησμον αἱ ἐπὶ Λημνω πικείμεναι νησο ἀφανιζοίατο κατὰ της θαλάσσης οι ἐξήλασέ μιν οππαρχος, πρότερον 9εωμε- νος α μάλιστα τότε δε συναναβὰς κως πίκοιτο ἐς ψιν την βασιλέος, λεγόντων των ΠεtσtGr9αθέων περ αυτου σεμνους λόγους κατέλεγε των 9ησμῶν εἰ μεν τι νέοι σφάλμα φέρον τω βα9βάρω τῶν μενήλεγε υδέν. ὁ ε τα ευτυχέστατα κλεγόμενος ἐλεγετον τε Ἐλλήσποντον se ζευχθηναι χρεὸν εὐη υπ' ανδρὸς Πέρσεω την τε λασιν ἐξηγεόμενος. Clem Alex. Strom. I p. 143 s 332 Di vib. 397 Poti Aαι μην νομάκριτος ὁ θqναῖος. ου τὰ ις
Titanorum bellum eum Iove prosectum etc. ex opere Prostaeo depromptam esse Ps.-Erato, th. 2 p. 22 Sehaubach Επιuενίδης ὁ τὰ Κρητικὰ ἴστορῶν docet. Cf. Sehol ad ei an Arat p. 43 Bulale 62. 120 Breys. . qui Cretica conscripsit ). Diod. V 80. Quae p. Schol ad Pind. l. I, 127 cs Hesiocli fragm. 158 supra p. 142 et Schol ad Eur Phoen. 13 Ἐπιαε νω ς υρυ- κλειαν την Ἐκφαντός φησιν αυτὸν se τον Λάιον γεγαμηκέναι, ἐξ h εἶναι τον Οἰδίποδα lemntur, Epimenidii nealogo debentur fragmentum autem XI. Dunig ap. Schol ad Pind. l. VII. 24:Επιμενίδης δὲαυτην scon ' δον D. κεανου γενεαλογει, α ης την πόλιν νομάσθαι, pimenici tertio p. Diog. I 10, 13 11 vindicandum esse recte vidit oechia
249쪽
OXOMACRITUS. 239υρφέα φερόμενα ποιήματα λεγεται εἰναι - κατὰ τηντων Πεισιστρατιδῶν αρχὴν περὶ τὴν πεντηκ0στὴν γ)
κοντα δύο γραμματικοὶ επὶ Πεισιστράτου os θη- ναίων τυράννου διέπηκαν Ῥύτωσί, σποράδην οἴσας το πρίν οἱ δε τέσσαρσί τισι των 4πὶ Πεισιστράτου διόρθωσιν ἀναφερουσιν. ρφεῖ ρ0τωνιάτη Ζωπύρω φακλεώτθ, υνομακρίτω Aθηναίω καὶ κα επὶ κογκυλωδ). Seholium Plautinum Cod. Collegii Romani . . 39. ap. Rit Sciat de bibit Alexandrr.
1 In hoc monsuo cf. interpretationem latinam i επικον κύκλον vel επικλκύκλω latere probabilis est coniectura Craineri l. l. p. 16 cf. Rusciat. Opusec. acadd. I p. 16 sq. 205.
250쪽
ampliu Sollerti cura in ea tuae nunc extant redeot Volumina Sus ad hoc opus divinum industria quattuoreeleberrimorum et emiditissimorum hominum videlicet Condyli Onomaeriti athenien Zopyri heraeleotae et Orphei crotoniatae. Num a1rptim prius Orne u et non