Epicorum graecorum fragmenta : vol. 1

발행: 1877년

분량: 377페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

261쪽

Schol ad ind. l. III 52 Θήλειαν δε εἶπε τηνελαφον καὶ χρυσόκερων ἀπω Ἀστορίας in γαρ Θησηιδα γράψας τοιαυταὶν αυτην λέγει καὶ Πείσανδρος ὁ Καμειρευς και Φερεκύθης.

Ρaias. VIII, 22 4 Ἐπὶ δε τω υδατ τω ν Στυμφηλωκατέχει λόγος ορνιθάς ποτε ἀνδροφάγους ἐπ' αυτψτραφηναι ταύτας κατατοξευσα τὰς ρνιθας Ηρακλης λέγεται Πείσανδρος ε αντον ὁ Καμιρευς ἀποκτεῖναι τὰ ορνιθας im φησιν, Ἀλλα Mi ψόφω κροτάλωνεκδιώξειεν αυτάς. )

Tω δ' εν Θερμοπυλισι θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη ποίει θερμὰ λοετρὰ παρὰ ρηγμῖνι θαλάσσης.

1088 πιθανῶς δε ο Πείσανδρος τους ὀρνιθάς φησιν εἰς Σκυθίαν ἀποπτῆναι, θεν και ληλτθεσαν). - Haec ad Heracleam spectare cenSet Schubari phem. u. Hal. a. 184 Vol. I p. 527, repugnant alii es. Duentet. p. 90. Duebu ad Pseudo-Ρisailr fr. 12. 14.

262쪽

252 PISANDER CAMIRENSIS. Sehol. Rav. ad Aristoph. Nub. 1050 υρακλεῖ π0λλα καμόντι περὶ Θερμοπυλας θην θερμὰ λο ρ ἀνα-dέδωκεν Πείσαν oso .. ω - θαλπισσης ' . Zenob. VI, 49 υ γαρ Ἀθηνῶ τ ιρακλεῖ ἀνηκε πολλαχου θερμὰ λουτρὰ π90 ἀνάπαυλαν των πόνων ως φησι καὶ Πείσανδρος ο ποιητης ν τοῖς περὶ φακλεους.

263쪽

. Proel in Chrestom. I supra p. 248). - ΑΠΟ-ΠΠn. p. 'ra111. n. Xon. III p. 189. Androese loeum supra. p. 248 laudatium.

264쪽

ἐνεγκατο, καὶ αυτῶν πραγματεία καὶ τύ κατ αυτον οἰκονομία διήνεγκεν. Quintil. X, 1, 54. Panyasin ex utroque se Hesiodo et Antimacho mixtum, utant in eloquendo neutrius

aevia re VirtuteS, alterrum tamen ab eo materia, alterum Esponensi ratione superiuri.

1. 2.

υέρμα τε θημειον Βεμβινήταο λεοντος. Kαι Βεμβινήταο πελώρου ερμα λεοντος. Steph. Buz. V. Βέμβινα κώμη της Νεμέας ὁ πολίτης Βεμβινίτης ώς Πανυασι εν Βρακλείας

265쪽

Ps.-Eratostia Catast. 11 Καρκινος). Osτος δοκεῖεν τοῖς στροις τεθῆναι δι πιραν, τι μόνος, υρακλεῖ των αλλων συμμαχουντων ), τε την δραν ἀνήρει, ε της λίμνης εκπηδήσας δακεν αυτο τον πόδα, καθάπερ φησὶ Πανυασι εν Ηρακλεία θυμωθεὶς δ' ὁ φακλης δοκεῖ τω ποδὶ συνθλάσαι αυτόν. Eadem

T0υ κεράσας κρητημα μέγαν χρυσοῖο φαεινόν. σκυπφους αἰνυμενος θαμέας πότον δυν 4'νειμεν.

Αthen. XI p. 49 D: Πανυασι τρίτω υρακλείας φησί

Kαί ' Ῥεν κ κόλποιο τροφου θόρε ποσσὶ Θυώνης. Schol ad ind. lyth. III, 177 Θυώνην την Σεμέλην λέγει ενιοι δὲ την Θυώνην τέραν της Σεμέλης φασὶν εἰναι τροφον του Λιονυσου, σπερ Πα- νυασι εν τρίτω μακλείας , καί ' - Θυώνης .

266쪽

θειαν uae hi Sat. V 21 19: ocido vitem Herculem vectum ad Ἐρυθειαν id est Hispaniae insulam navi aSSe et Panvasis, negius Seriptor Graecomun dieito Pherecyde auctor St.

267쪽

Θησευς καὶ Πειρίθους επὶ των θρόνων παράσχοιντο σχημα υ κατὰ δεσμώτας, π90σφυες ε ἀπο του χρω- τος ἀντὶ δεσμῶν σφίσιν ἔφη την πετ9αν.

10. Sehol ad Germ. Arat. p. 61 BreySig. Diditur, 11111 ad mala laurea profectus esset Hercules), ut refert anu assis Heraelea, Serpens hortomam cuSto immen Sae mamilii Enis insomnis lite fuisse. iii cum Herculi obstiterit Victorque 1a Ximo perieisso Here ite abierit, Iovis hunc latiorem memoriae dignum lionoravit te. Cf. Sehol. Strogg. p. 118 r. - Hy in Astron. II 6 p. 41 Bunte. Engonasin Hunc Tratosthenes Herculem dicit, supra

tur. De sirio etiam Panyasis in Heraclea dieit. - f. A vien Phaenom. 17 sqq. anyasi sed nota tamen, cuilon ior aetas i enatu excussis areana exordia rel iri t. te. - 8.-Eratosth. Catast. Sehol ad Arat. 5.11.

12. Σεῖν ' γε ὁ καὶ πῖν' ' ρετή νυ τίς εστι καὶ αυτ V, ο κ ανδρῶν π0λυ πλεῖστον εν εἰλαπίν si μέθυ πίν si1 , Die rund in de olympiselae Spiele tam volat erst

268쪽

0υ γάρ μ0 ζώειν γε δοκεῖ βροτος υ δε βιῶναι ἀνθρώπ0ι βίον ταλασίφρονος, στις ἀπ' οἴν0im 10

269쪽

πίνων ἀβλεμέως, τότε ' υβριος iσα καὶ ἄτης γίγνεται ἀργαλεη, κακὰ δ' ἀνθρώπ0ισιν ὀπάζει.

στειχε παρὰ μνηστην ἄλοχ0ν, κοίμιζε ' εταίρους δείδια γὰρ τριτάτης μ0ίρης μελιηδέος ι νου πινομενης μ' ' βρις ἐνὶ φρεσι θυμ0ν ἀέρσρ,

270쪽

Fragmin. q. 12- 14 4I convivitum apud tholium centauriun retulit ueli Dor. II p. 73. 15.

SEARCH

MENU NAVIGATION