장음표시 사용
252쪽
φασὶ δε τι λοιμου κατα πασαν την οἰκουμενην γεγονότος ἀνεῖλεν ὁ Ἀπόλλων μαντευομενοις Ἐλλησί τε καὶ βαρβάροις, τον Ἀθηναίων δημον περ
πάντων ευχας ποιησασθαι πρεσβευομενων ὁ πολλῶν
ἐθνῶν προς αυτους, καὶ Aβαμιν ξ 1 περβορέων πρεσβευτην ἀφίκεσθαι λέγουσι κατὰ τη νγ ολυμπιάδα.
ad Aristoph. E f. 25 'υβαρίν φασι τον Υπερβόρειονελθόντα θεωρον ις την Ἐλλάδα, Ἀπόλλωνι qτευσαι,
καὶ ουτω συγγράχραι τους χρησμους τους νυν προσαγορευομενους βάριδος. ΡOdon. Est mira b. 4. Strab. HI p. 301 'υβαρις καί τινες ἄλλοι τοι οὐτοι παρὰ τοι Ἐλλησιν ευδοκίμουν - τι θνικόν τινα χαρακτηρα πέφαινον ευκολίας και λιτότητος και δικαιοσύνης. Himer orat. 25. auis. III, 13, 2. Heiodot. IV. 36. Iainblieli. Vita Pythag. c. 19. 28. Suid. Συνεγράψατο δε χρησμους τους καλουμενους Σκυθικούς καὶ γάμον Ἐβρου του ποταμos' καὶ καθαρμούς καὶ θεογονίαν καταλογάδη και πόλλωνος ἄφιξιν εις Υπερβορεους εμμέτρως.Ρlut mora l. . 14 E Or γα μόνον α Αἰσώπεια μυθάρια και τὰς ποιητικὰς ὐποθέσεις, και τον υβαριντον Βρακλείδου, καὶ τον Λύκωνα τον Ἀρίστωνος
διερχόμενοι, αλλὰ και τα περὶ των φυχῶν όγματαμεμιγμενα μυθολογία μεθ' ηδονῆς ενθουσιῶσι.
253쪽
Auctor περὶ συντάξεως p. Behic. necd. r. p. 145 ἐπιστρεφομαι ἀντὶ του ἐπιμέλειαν ποιουμμαι καὶ φροντίζω. μετὰ γενικῆς. ρακλείδου Ποντι- κοὐ των εἰς Aβαριν αναφερομένων ' , ἔφη δε το δένδρον αυτ τον δαίμονα, νεανίαν γενόμενον, ἐπιθεῖναι, προστάξαι ὁ πιστευειν περὶ θεῶν, τι ς ἐόν τε καιτων ανθρωπίνων πιστρέφονται πραγμάτων ' . Ibid. p. 178 υλακτῶ αἰτιατικη. ρακλείδου Ποντικο εκ o δευτέρου λόγου των εις του Aβαριναναφερομένω C , ἐκ δὲ των ἐγγυς φωλεῶν ἐξείρπυσανοφεις επὶ το σῶμα σφοδρῶς ρουοντες. εκωλυοντο μέντοι πο των κυνῶν, λακτούντων αυτούς--.Liobeck glaoph. p. 314 C. G. M uellei in PaulDEneycl. Sq. ARISTEAS
Herodot IV, 13 Αριστέης ὁ αυστροβίου ἀνηρ
Προκοννησιος ποιέων ἔπεα. Suid. V. I, 1 p. 20 Bemala. Ἀριστέας Λημοχάριδος η Ναυστροβίου, Προκοννήσιος, ἐποποιός. Tatian Orat ad Graee cap. 41
g 62): ρισταίου οὐ Προκοννησίου. Cum Tatiano conspirat ustath ad L. p. 331, 7 Rom. 250 Bas. Suid. Γέγονε δε κατὰ Κροῖσον καὶ Kὐρον, υλυμπιάδι . Contra Strab. XI p. 639: ινες δὲ δι-3άσκαλον μηρου τοὐτόν se Creophylium φασιν, οι δ' υ τουτον ἀλλ' υριστέαν τον Προκοννήσιον, cf.
Eustath. l. l. De vita eius dabulosa sissemini Herodot. IV. 14
254쪽
Aristeas dicuri fuisse των ἀστῶν Ουδενος γένος ποδεέστερος). polion Hist. Intrahi cap. 2 p. 102 Xylan l. 44 6H6rJ 'Αριστέαν δε ἱστορεῖται τον Προκοννήσιονεν τινι γναφείω της Προκοννησου τελευτήσαντα ντο αυτῆ μέρα καὶ ρα εν Σικελία πο πολλῶν θεωρηθηναι γράμματα διδάσκοντα, θεν πολλάκις αυτ του τοιουτου συμβαίνοντος καὶ πε9ιφανους γιγνο αμου διὰ πολλῶν τῶν και πυκνότε9ον εν uΣικελία φανταζομένου οἱ Σικελοὶ ερόν τε καθιδρυ- σαντο αυτ καὶ ἔθυσαν ως ρωι. Cf. Athen. XIIIp. O C. Orig. c. eis. III p. 126. en Gag. Theophr. p. 45 Vols TZeig. Chil. II, 23 sqq. IV 522. - Isid. :TOύτου φασι την ψυχην τε βουλετ ἐξιέναι καὶ ἐπανιέναι πάλιν - trahi. XIII p. 589 Ἀριστέας . . . . ἀνηρ γόης i τις ἄλλος - Mirabilium scriptoribus adniumeratur medio IX, 4, 3. Carmina. o. iiid. IN 'Aριμάσπεια ' καλουμ
255쪽
'Doηδοὶ χαίτνησιν ἀγαλλόμενοι ταναῆσι και σφεας ἀνθρώπους ἐναι καθυπερθεν μουρους προς Βορέω πολλούς τε καὶ ἐσθλους κάρτα μαχητάς, ἀφνειους πποισι, πολυρρηνας, πολυβουτας υφθαλμον δ' εν ἔκαστος ἔχει χαρίεντι μετώπω. ωρσιν λάσιοι, πάντων στιβαρώτατοι ανδρῶν. Teteta Chil. VII, 686 sqq. Καὶ ριστέας δέ φησιν ντοις Ἀριμασπείοις 'Iσσηδοὶ - ἀνδρῶν-- .
Fragm. III. Vecta poetae και - πολυβουτα ad Arimaspos spectare videntur itaque a superioribus Seiuno. - καί σφεας ILegebatur και φῶς corr. Oechly.
256쪽
246 ARISTEAS. Ἀσηδόνων δε περοικεειν Ἀριμασπου ἄνθρας μουνοφθάλμους, περ ὁ τούτων του χρυσοφυλακας γρυπας, τούτων δε τους Γπερβορεους κατήκοντας επὶ θάλασσαν τουτους ων πάντας πλην Υπερβορεων, ἀρξάντων Ἀριμασπῶν, αἰεὶ τοῖσι πλησιοχώ9οισι ἐπιτίθεσθαι, καὶ ποθεν 'Aριμασπῶν ξωθέεσθαι εκ της χώρης Ισσηδόνας, πο ὁ Ἱσσηδόνων Σκύθας Κιμμερίους δε οἰκέοντας επὶ λὶ νοτίλὶ θαλάσσύ πο Σκυ- θεων πιεζομενους κλείπειν την χώρην ουτ οὐθεουτος συμφέρεται περὶ της χωρης ταυτης Σκύθροι
Herodot. IV, 16: ης ὁ γης της περι ὁ ὁλόγος ωρμηται λέγεσθαι, ουθεὶς id ἀτρεκεως o τιτ κατύπερθέ εστι οὐδενος γαρ δ' αὐτόπτεω ειθέναι φαμένου δύναμαι πυθεσθαι Ουδε γαρ οὐδε ριστεης οὐδε υτος προσωτέρω σση dόνων εν αὐτοῖσι τοῖσι πεσι ποιέων φησε ἀπικέσθαι αλλὰ τὰ κατύπερθε ελεγε ἀκοὴ φας Ἱσσηδόνας ιναι τους ταυτα λεγοντας. Paris V, 7, 9 4): Ἀρισταῖος ὁ ὁ Προκοννήσιος μνημην γα εποιήσατο περβορέων κα Obτος τάχα αν τι καὶ πλεον περὶ αὐτῶν πεπυσμένος εο παρὰ
257쪽
τον δε χρυσόν, δν φυλάσσουσιν οἱ γρῖπες ἀνέεναι την γην εἰναι ε ριμασπους μεν ανδρας μονοφθάλμους πάντας εκ γενεταὶς ), γρῆπας δε θηρια λεουσιν εἰκασμενα, πτερα ὁ εχειν καὶ στόμα ἀετ0s. ANTI MACHUS EIUS.
Pirit. Rom. 12: κείνην δε την μεραν ' την πόλιν ὁ ' μύλος κτιζεν, ἀτρεκη τριακάδα τυχεῖν
λεγουσι καὶ συνοδον κλειπτικην εν αυτ γενέσθαι σελην ς προ ηλιον, ην εἰδεναι καὶ Ἀντίμαχον ibνται τον ήιον ποποιόν, τει τρίτω της κτης λυμπιάδος συμπεσουσαν.
locum γης κλειθρον apPellant, produntur Arimaspi quos dixianus, uno oculo in fronte media insignes, quibus tulsidue bellium esse circa metalla cum grVPis, fera ori Volucri genere IIII levolgo traititur eoaente e cluniculis aurum, mira cupiditate et feris custodientibias et Arimaspis rapientibias, multi sed maxume inlustres Herodotus et Aristeas I connesilas scribunt.1 Strab. I p. 21 Tάχα δε καὶ τους μονομμάτους Κύκλωπας ε της Σκυλκζς στοριας ετενήνοχε Dμηρος τοιουτους γάρ τινας τους Ἀριμασπούς φασιν, Ους εν τοις ριμασπείοις επεσιν ἐνδέδωκεν ριστέας ο Προκοννήσιος.
258쪽
Κάμειρος γαρ ην πολις Pόδου καί τινες μεν αυτον μόλπου του ποιητου συγχρονον καὶ μώμενον στο- ρουσι τινες δε α ισιόδου πρεσβυτερον οἱ ὁ κατὰ την γ υλυμπιάδα τάττουσιν ' σχε δε καὶ ιελφηνυιόκλειαν ποιηματα δὲ αυτου ράκλεια ), εν βιβλίοις εστ δε α ιρακλεους εργα ἔνθα πρῶτος υρακλεῖ ρόπαλον περιτεθεικε. τα δε αλλα των ποιημάτων νόθα αυτου δοξάζεται, γενόμενα πό τε αλλων καὶ Ἀριστεως του ποιητου Proel in Chrestomath. I. Ἐπων ποιηταὶ γεγόνασι πολλοί τούτων ' εἰσὶ κρ - τιστ0ι μηρος σίοδος Πείσανδρος Πανύασσις υντίμαχος Andronicus in Belch. necd. r. p. 1461: Ποιηται δε προσδιόριστοι και κα ἐξοχην εἰσιν, Ους τινας αὐτα χαρακτηρίζει τα τέσσαρα, μετρον 9ωικόν,
μῆθος αλληγορικός, στορία τοι παλαιὰ ἀφήγησις,
ηρω κω μετρω ἀρμόζουσα. ἀλλ' D κατατετριμμένη καὶ χθαμαλή. μὰλλον δε ε των τεσσάρων τούτων o αλληγορικος μυθος ὁ χαρακτηρίζων τ0υς κυρίως
ποιητής γεγόνασι τοίνυν πάντων τούτων ποιητῶν
259쪽
γνωρίσματα των καλουμένων κατ εξοχην ποιητῶν.
Strab. XV p. 688 de Baecia et Herculis in Indiam expediti0nibus disserens: Tῶν δε κοινωνησάντων at τω
Heretili της στρατείας της ἐπ' 'M0ρνον απογόνους εiναι τους Σίβας, πιυμβολα του γένους σώζοντας τό
260쪽
τε δορὰς ἀμπεχεσθαι, καθάπερ του φακλεα καὶ τοσκυταληφορεῖν καὶ πικεκαυσθαι β0υσὶ καὶ μιόνοις ρόπαλον καὶ η του ιρακλέους ὁ στολη τοιαύτη πολυ νεωτέρα της ρωικης μνημης εστ πλάσμα των την ράκλειαν ποιησάντων εἴτε Πείσανδρος ' ην εἴ αλλος τις τα δ' ἀρχαῖα ξόανα υχ
Λέων). τινες δέ φασιν τι πιακλέους πρῶτος ἀθλ0ς ην εἰς το μνημονευθηναι φιλοθοξῶν γα μόνον τουτον υ οπλοις ἀνεῖλεν, ἀλλα συμπλακε ς ἀπέπνιξε.
λέγει δὲ περὶ αυτου Πείσανδρος ' ὁ μ/ιος. τι καὶ
Rho Eius refert, eum I primo latiore He illis memoriae cauSa honorifice Stri inlatum Hv in Astr. II, 24 p. 475 Stav. 66 Bunte. Nonnulli etiam hoc amplius iliciant, quod Herculis pruna fuerit hae certario et quod iuuiuerauis interfecerit. De hoe et Pisandriis et conplures alii eripSemini.
Paris. II, 7, 4 Κεφαλην ε iχεν η ὁρα). ἐμοὶ δοκεῖν μίαν κα Ου πλείονας Πείσαν/00 δε Καμιρευς, να et θηρίον τε 0κοίη φοβερώτερον και αυτ γίνηται η ποίησις ἀξιόχρεως ἀλλον ἀντὶ τούτων τὰς κεφαλα ἐποίησε τῆ mos τὰς πολλάς.