The Eumenides;

82쪽

cγὼ δ' αρήξω τι ἱκετην τε ρυσομαι δεινη γαρ εν βροτοισι καν θεοῖσί τωτοῖ προςτροπαίου μηνις, ην προδω σφ' κών.

ἄνασσ' Ἀθάνα, Λοξίου κελευμασιν ηκω, δεχου δε πρευμενως ἀλάστορα ου προςτρόπαιον οὐδ' ἀφοίβαντον χερα, αλλ' ἀμβλυν δη, προςτετριμμενον τε προς ἄλλοισιν οἴκοις καὶ πορευμασιν βροτων. σώζων φετμα Λοξίου χρηστηρίους πρόςειμι δῶμα, καὶ βρετας το σον, θεά, αυτου φυλάσσων ἀναμενω τελος δίκης.

επου δε μηνυτηρος ἀφθεγκτου φραδαῖς

83쪽

APOLLO

84쪽

πολλοῖς δε μόχθοις ἀρθροκμησι φυσια

σπλάγχνον, χθονος γαρ πας πεποίμανται τόπος 'υπέρ τε πόντον πτεροι πωτημασιν 245ηλθον διώκου T, ουδεν στερα νεώς. καὶ νυν δ' ενθάδ' ἐστί που καταπτακών οσμη βροτείων αιμάτων με προςγελα. συστ ά o. ὁρα ορα μάλ' αυ b. λευσσε τον παντ η' 250

b. πλεχθεὶς θεας ἀμβρότου

c. υπόδικος θελε γενεσθαι χρεων. 254 u το δ ου πάρεστιν αἶμα μητρωον χαμαι,

86쪽

b ., δυσαγκόμιστον, παπαῖ ' o is διερον πεδοι χυμενον οἴχεται.

Dρέστης

εγὼ δίδαχθεὶς εν κακοῖς πισταμαι, πολλους καθ' ορμους, καὶ λεγειν που δίκη

87쪽

I taught in m distreSS, ut many a portos refuge, lino alitis vlior it is fit

88쪽

σιγαν θ' ὁμοίως εν δε τῶδε πράγματι φωνεῖν ἐτάχθην προς σοφου διδασκάλου βρίζει γαρ αἶμα καὶ μαραίνεται χερός, 275

μητροκτόνον χιασμα δ έκπλυτον πελει. ποταίνιον γαρ ν προς στία θεου

Φοίβου καθαρμοῖς λάθη χοιροκτόνοις. πολυς δε μοι γενοι 'ν ξ ἀρχης λόγος ο σοι προςηλθον ἀβλαβεῖ ξυνουσία. 280 καὶ νυν αφ' ἄγνου στόματος ευφημως καλῶ χώρας ἄνασσαν της δ' 'Aθηναίαν μοὶ μολεῖν ἀρωγόν κτησεται δ' ανευ δορος αυτόν τε καὶ γην καὶ τον ργειον λεὼν

πιστον δικαίως, ε τ παν τε σύμμαχον. 285

αλλ' εἴτε χώρας εν τόποις Λιβυστικοῖς,

Τρίτωνος ἀμφὶ χευμα γενεθλίου πόρου τίθησιν ορθον η κατηρεφη πόδα,

B ut sed a not justifici in transposing v. 272, 3, laiugli ear os committinga irammatista fauit, καὶ λεγειν . . . σιγαν τε He edit οἴτω δε καμε τ ἡνδε Ἐλέκτρα Choeph. 252, and there are numemus other examples. The objectionto the transposition is that σιγαν θ' ὁμοίως uot to come immediatel bufore is δετφδε πράγματι φωνεῖν τάχθην. 278. Ii v. 272 had notaeon et right it ould e necessar to obviato the tautolog in καθαρμοῖς, and perhaps by the aid O Aesch. r. 278 πρὶν ἁν παλαγμοῖs

280. iter his v. sed O Ome: χρόνοs καθαίρει πάντα γηράσκων ὁμοῖ,

90쪽

φίλοις ἀρηγουσ' ειτε Φλεγραίαν πλακα, θρασυς αγουχος ως ἀνηρ, ἐπισκοπει,ελθοι κλυε δε καὶ πρόσωθεν ων θεός οπως γενοιτο τῶνδ' εμ ο λυτηριος.

ουτοι, Ἀπόλλων οὐδ' Αθηναίας σθενος

ερρειν, το χαίρειν μη μαθόνθ' ὁπου φρενῶν, ἀναίματον βόσκημα δαιμόνων, σκιάν. σωδ αντιφωνεῖς; αλλ' ἀποπτυσεις λογους εμοὶ τραφείς τε καὶ καθιερωμενος καὶ ζῶν με δαίσεις, οὐδε προὐβωμω σφαγεις, υμνον δ' ἀκουσε τόνδε δεσμιον σε θεν.

συστημα

ἄγε δὴ και χορον ἄψωμεν πεὶ

μουσαν στυγεραν

ἀποφαίνεσθαι δεδόκηκεν,

λεξαι τε λάχη τα κατ ανθρώπους ώς επινωμα στάσις ἀμα.

295300305