장음표시 사용
211쪽
DE CONST. ADVERB. Ex ijs igitur quae loci esse diximus, genitivis iuncta legimus:
Ubi,ubinam, nusquam,eo,CT longe: ut, Vbi gentium, ubinam gentium,nusquam gentium onge gentium. Cicero ad Atticam, Tu autem longe genti . Eo loci. D procu vero siue praepoα
sitio sit, siue adverbium, mox dictum est. Vss, quod tum loci,
tum temporis adverbium est, bis praepositionibus coniunctum legitur. Ab,ut: Siculo prostexit ab usque Pacbγno. Acut Hinc usq; ad Ddera notus. Ex, ut Ex Aethiopia est usq; haec. In, ut Vsque in flumen. Sub,ut Vsque sub obscursim noctis. Item ex his quae tempus signiscant, genitivo iunguntur: T uno,intere pridie,postridie: u Tunc temporis, interea loci. iis hoc compositin dicis. Pridie eius diei. I ustinus,Tunc remae poris Persarum CambUmediocri uiro. Idem in Aenulio Probo legitur, sed locus non succurrit. Terentius, Te interea loci corignoui. cicero ad Lentulum, Quod iam illam sententium Bibuli de tribus legatis pridie eius ditis egeramus. Caesar de bello GuMlieo,Postridie eius diei Caesar praesidium utrisq; castris,quod μαι is esse uisum est, reliquit. Nam quod haec posteriora cum accurasatiuis leguntur,uel ena age est. Cicero ad Atticum, Tu pridie compitalia memento, balneum calefieri iubebo. Liuius, Etiam ponridie Idus rebus distinis supersederi iustum est. Vel eclipsis praepositionum,ante Cr post. D v D V Μ, pridem,Cr nuper praeteritis uerborum iungi poostulant.Terentius,Narro huic,quae tu dudum narrasti mihi. PIAnius in naturali historia, Ipsi uero pridem uidimus eadem strine omnia, praeter pubertatem in filio cornelii Taciti equitis Roinmani. cicero, Neque enim assentior his, qui nuper haec diserere
coeperunt. Hoc tamen Cr cu praesenti iunxit Teretius in Heaut. Quanquam haec nuper inter nos notitia admodum est.
Iradudum er iampridem praesens magis uolunt: sed ubi moriere adhuc actio,non cessaJe intelligitur. Terentius, Iandudum antass est in patinis. Vergilius, Iampridem nobis coeli te regia o 3 caesur
212쪽
it4 DE EMEND. s TR Vc T. LIB. v. caesar I nuidet. I dem, I ampridem a me illos abducere Thestilis orat. sed nonnunquam Cr praeteritum admittunt. Vt Plautus, Iandurim mulier tibi non imprudes aduersabar.Plinius, I andi dum ex eadein Histania Zoeliton uenit in Italia plagis utilistam . Idem, Quod maiores nostros iampride scisse mani'lim est. Sallustiust ampridem equide nos veru uocabula rerum mira sinus. I andudum uero pro continuo vel quamprimussin, omnibus moris Cr temporibus iungi potest. Sinaim his constructionem habet iam olim. Quintilianus, Olim iam imperator inter Abgentes uirtutes tuus liuor locum quaerit. pro tum longo tepore. Vergilius, At iam olim feras posuit cum itinea frondes. Donec pro, quandiu nitivos lic oram adsciscit modos.Ouidius, Doα nec era sospes.Et pro quoad vel quous modos item finitivos. Liuius,Donec ad haec tepora,quibus nec uitia nostra,nec remea' diu pati possumus,peruentu est. Vergilius,-Donec regina sacerdos N arte grauis geminam partu dabit I lia prolem.I dem,Coa gere donec oves stibulis numeri cs referre I usit. M odos subis iunctivos. Columella,Donec ea aqua, qui adieceris, decos fit. D v Μ de re praesenti non persteti, fatendi modo iungitur. Terentis Dum apparatur uirgo in conclaui. Idem, Dum haeremecum reputo. Etiam pro donec Vergilius, Titγre dum redeo breuis est via pasce capellus. cicero, Ego in arcano operior,
dum isti cognosco. Idem Attico,Quod si totum tibi persuadere non possum,sulte quid de Hi panis agamus, s itur,expem.
Et pro, quandiu. Terentis Ego te motu dici nnisser uolo,ri quod te dignum est, facis. Pro, dummodo, vero alias potentiali. I dem, Dum id efficius,quod cupis. Neque modum benignitatis, neque,quid me ores,cogitu. Idem, Dum prosim tibi. Sallunius,
Nes id quibus artibus assequmtur, dum sibi regnum pararet, quicquam pensi habebat. Alias subiunctivo. Terontius,Dum ne ab hoc me fili comperiam chreme. Et pro donec subiunctivo. Vergilius, Tertia dum Latio regnantem viderit aestis.
213쪽
DE cΟNs T. AD VE R B. a Uci. V o A D pro quandiu, indicatiuis. Terentius Phormione, Quid senem quoad expectatis vestrum in Et subiunctivis. Cicero, Vt quoad possem ex licere ab eius lutere nunquam discederem.
Pro,donec,subiunctivis. Plancus ciceron omnia ut integra servem,dabo operam, quoad exercitus summittatis E X negandi aduerbijs, Non, omnibus modis praeter imperiratiarum iungi potest: ut, Non facio,utinam non faciam,non Dcissem,cum non Acci em,non facere. N B uero prohibendi adverbium secundis personis non solurni subiunctivoris, ut Seruius praecipit, sed etiam imperativorum. Et boru quide,ut Vergilius, Ne sevi magna sacerdos. Idcin, Nepete conubijs. I dem, N e fugite hostitit ne ue ignorate Latinos. Liuius, crahino die oriente sole in aciem redite,erit pugnidi copia,ne timete. Subiunctivoru uero,lit Teretius, -Ego qlioq; una
pereo, quod imbi est charius, Ne ilibue tam iniquo patiare an iamo. Plinius ad Suetonium, Aut 1si tutius putas istud, cautistim cunis'; praeceptum quod dubites,ne streris, id ipsunt rescribe. Teorentius, Hic, nebulo magnus est, ne metuas. Ne tamen pro non,
etiam alijs modis Cr personis merito adiagitur. Optatius,ut cricero, sed ne uiuam,si tibi concedo. M artialis, N e ualeam, si non multo sapit altius illud. Terentius, Osod utinum ne Phormioni id suadere, in mentem uenisset. Subiunctivo, ut Terentius, Hoc modo te obsecro,ut ne credas a me allegatum hunc senem. Eo ID BΜ ut Seruius iactat cum non solum pro, Ego quidem, it apud Vergilum ubique, sied etiam pro,quidem,acci piatur, non immerito diuersis personis iungitur. Vergilius, -Equidem per littora certos Dimitam. Persius, Non equidem hoc dubites, amborum foedere certo coissentire Deos. I dem, Per me equidem sint omnia protinus alba. Cicero Attico, Equisdem id erat primum ex maximum Clodiae.
Iurandi adverbijs finiendi modus, uel potentialis maxime congenit. Terentius, Peraecastor scitus puer natus est e Pamphimo 4 la,
214쪽
xts DE EMEND. STR Vc. LIB. V. B.Et, Non hercle fecissem. α v A E uero hortandi uocitur,imperativos omnia poscunt: u Die sodes, Vide sis. Quaedam tamen cum discretione. Nam, age,ssingularem stre postulat. Terentius, Age si bis non infinit satis sua sponte, instiga. Rarius plurali iungitur, ut Valerius Flaccus,Vos age funereus ad littora voluite DIuas.Plautus, Agelicemini. Age ulns. Agite,pluralLVergilius,Qvare agite o tea diis iuuenes succedite nostris. Agedum,utris. Plautus in Asin ria,Agedum istum ostende,quem conscripsiai 6ngraphum. ciaeem,Sic agedum conferte nunc cum alijs uitam Publii Sallu uois bis populos Romano notifimam. Quintillantas,Agedum si uia detur,extra portus prosticite. Agitedum,plurali. Liuius, Agia
ted ite mecum. Vocandi adverbia nominum iunguntur uocativis ut,O' Neaeliboee, G scesse. Amabo cr amabote siue adverbia sunt homintis,ssiue interiectiones blidienus,licet singularium speciem praeobeunt,tamen singularibus Cr pluralibus accommodantur. Singularibus ut cicero ad Quintum stat rem, Amabote aduola, conrisolabor te.PIuralibus: Plautus in Truculento,properate,allene mensum amabo. I dein Rud. Quo amabo ibimus s Idem,lte, im quam, domum amabo.
Optandi adverbia ut optatiuorum sunt propria, ita merito ijs solis iunguntur.Teretius, Vtinam sissint, qui mihi male uolant. Vergilius, G si remeasset in urbem. I dem, Si nune se nobis ille
aureus arbore ramus ostendat. I dem, S tantum libeat mecum
tibi sordida rura, Atque humiles habitare cusas. Quantitatis adverbia genitivos post se recipiunt: ut Satis μαpientis, Parum antini. Praeterea,multiam,paulum Cr paululum,
ji modo adverbia sunt:ut, Multum eruditionis,Pauli ot . α v A L diuersitatis appellauimus, nempe, aliter Cr secus, in ablatiu- generalis qualitatis feruntur: Multo aliter,Paulo fieri Qu. Morum natura duo illa temporis imitantur, Ante, eripost:
215쪽
DE CONSTR. ADVERB. MIat Multo ante,Paulo post.Vino de re rustic Praemea habenaeda ratio,quanto ante,quam incipiat a Jura fre mares a foeminis secretos habeant. Quibus addi,ut uidetur,potest,clam ut cicero Attico, Quinetiam paulo clam ijs eum uidi. Quae comparativi Cr superlativi gradus sunt,nominibus bis, a quibus proxime ducuntur, finalem consti uctionem habent ut Doctius illo,cir doctifime omnium. Propius illo, proxime Oimnium Propius uero Cr cam dativo legitur. V ilius, Propius stabulis amensti tenebat. Utrans lim tam propius, quam proαxime accusativo, sicut prima corum origo, iunctum repritur. icσo ad Octauium,cur medio cactra stitim longius adures rior ciariS,Cr propius urbem mouentvrs Idem pro Milone, Proxime deos accesti. I dem Attico, scium meum esse putavi, quam proxime hostem esse. Hircius, cum propius hostem accesse sisset. Legimus Cr propius ad deos, Ir propius a taris. cimo pro Ligario, Homnes enim ad deos nulla re propius accedere,
quam salutem hominibus dando. Idem de natura deorum, Insta autem hanc propius a tena I oris stella syrtur.
fractionis ius propristra habent,quod,pmabsolutu iunctum leaegitur. Tmntius,PGpulchra Gedo dona,haud nonris similia. Item quibusdam uabii:ut PGuclini,p lucet.Rarisime superalatiuis. ut columella, Adbuc p aucifimis contigit agricolis. Quam,ino suprelativis. Terentius, Si quisquam est, qui pi creese studeat bonis quam plurimis. Quintilianus, Ut in manus hominum quam mendatisimi ueniant. Rarisime alitre: ut Plirinius, Onare quaeso,tis ut quam multi eas conserui instrret. Sed
cum talia rarisima sint quod dicendum semelβerio qui simili.
iitre uel bus loqui studebi non committet ut ea stequentet, in
quibus, si non per incuriam sunt admisi, crete illi Aere parco
simi. Quam,pro quantam posivius iungitur,siue insinite lega,
elin ut cimo, Videte quam ualde malitis suae confiat. Siveo I inter
216쪽
its DE E ME ND. STRV c. LIB. V. interrogatiust ut Terentiu Reiecit se in eum flens quam furuisliariter. Quibusdam tamen interpositis verbis, cuiusimodi sunt possum,ualeo,Cr Huoum tum superlativis,non possitiuis adaditur. Et superlativis. ut Salludius,Iugurtha quam maximas potest copias armat. Caesar in commentarijs, Ins restumentaria quam celerrime potuit comparata. Positivis. ut cicero in Phia lippicis,sed reliquum cursum uitae,quam quidem possum breuia ter perstringam. Cum ijs in Mybn Cr,u pro quam uel quantum 9ubinde possitim legis. Cicero de Oratore,Haec ut breuis, me dici potuere,ita a me dicti sunt.
ETIAM non tinnim eleganter nomen ipsum, Quant . ut cicero de amicitia, Tanta hi inter eos, quanta maxima potest,
morum studiorumq; dimittis. Quintilianus, cis aliquid actis bris quanta maxima potest cur diligenter elimaverit. Ε x aduerbhs ijs, quae rei non plane peractae appellariimus, Fere,er cum uniuersalisigno π apposito Cr o bo,idem subainde ualet: ut, I ii Isis re hac utor ueste. pro stre semper. E GSic fre uiuit .pro ubis,uel ab omnibus. Et, Romani Deo benisubegerunt. pro stre totum orbem. cicero, Neganda stresunt omnia. Quintilianus, Nam hi omnibus stre minus ualentprscepta,qu am experimenta. Idem, Hu fre ueteres facultatem
dicendi exercuerunt. pro veteres omnes.
ILLA vero complexa per qllam, anequm, valdequam, adamodam quam, i nusquam,oppidoqva,ta oppido perquam abri solutis nominam maxime iunguntur,cir quibusdam uerbis. Semn Sulpitius ad ciceronem,Sanequam pro eo ac debui, grauia ter molestes tuli. Decius Brutus ad ciceronem, Nam suos valis
quam paucos habet. Titus lauius, Nec enim mulci solum, sed etiam pleras oppida quam parua erat. Caes V in commentetrijs, Quibus rebus oppido perquam pauci siub pellibus acquiescebat. Cicero ad Qv patrem, Sanequam refixit. Caelius ad cicerone, Sanequam literis C. Caesaris sumus commoti. Plinius ad suram, Perquam
217쪽
Perquam uelim scire esse phant fimum, seu habere propriam se
curam, numens aliquod putes. Raristae autem iunguntur si perlativis. ut Curtius, Bessim qllos Bactrianorum ducem pera quam maximo posset exercitu coacto, descendere ad se iuben Poponius de origine iuris, Nam ante eum Sermius duos libros ad Brutum perquam brevisimos ad edictum subscriptos reliquit. similem hi s Cr illla naturam habent, In primis, in paucis, c paucis,inter primos,inter paucos, super omnes,ante alios,praeviter ceteros, ut quae absolutis frequenter iungantur. Sallustius, Tamen in primis arduum uidetur res gestis scribere. Idem, Id facinus ego in primu memorabile existimo. Si perlatiuis raro Ela legas. Sicut in illo ciceronis in Verrem, Homini in nitam gloriosi, imo restondet. Et Plinius de ab Fnthio, conuenit dicere herbae fcillime, dis inter paucas utilisimae. Et Vergit
Petit ante alios pulcherrimus omnes Turnus. Raro etiam coma parativis. ut in illo Vergiliis,Scelere ante alios immanior omnes. Et suetonius in Galba, Praeter caeteras altiorem Cr dealbatam
L O N G E vero pro ualde,comparatiuis additur Cr superi rivis. Quintillianus, Longe omnium quos quide limbi uidere conαtigit,prae, nisimus Domitius Afri Vergilius At pedibus lotirige melior Lγcus. Praeterea his, quibus diuersitas significatur, partim adverbijs, cuiusimodi sunt,secus, aliter: ut Longe aliter, Longe secus. Cicero de Amicitia, Quod longe secus est. Partim nomιnibus ut alius,diuersiis,dfinalis,alienus. Sallustius,Longe mihi alia mens est Patres conscripti. Pari modo iis,quae superlautionem quandam important lae ea verba sint: ut Vinco, supenro. CIquae ex prae,post, CT ante componuntur ut Praecello,pr. Ilo,posthabeo,antecello. Qvintil. Sed cim longe praecedunt inae genia uiuenti . Sive non ira sint ut Princeps,praecipuus, prιαrnus. Idem Quintillanm, Novem uero Lγricorum longe Pindaririm princeps. Em his autem proximis nominibu Ler gener
218쪽
DE EMEND. STRV c. LIB. V. liter superlativis, etiam,Facile, pro haud dubie sepe iungitur cicero pro Rabirio,V irum unum totius Graeciae facile doctisi,m- Platonem. Idem pro Roscio, Non solum municipq Laria natis,ex quo erat, sed etiam regionis illius Cr vicinitatis uirtute, exillimatione, nobilitate jacile princeps. Quintil. de Euripide, Ina jectibus tum omnibus,tum in ijs,qllaenoeratione coistitit, icile praecipuus Cr adnarandus maxime est. Dicimus etiam acile secundus,sed pari modo ad dignitatem referentes magis,quam ordinem. Alia quos, quae ad intentionem reirruntur, superlatia νιs iungunturi.ut Eximie, Egregie. columes. Stagirrum censemus eximie optimum, quod sic positum est. Σ κ s litudinis adverbijs, quae imaginem potius innuunt,
uerbi quidem subsistendi stubiunctivis iunguntur, fere que si
praesens praecedit, praeterito imperstcto: ut Incedis, ueluti rex sies. Aliorum uera uerborum,potcntialibus potius: Inceris,ueriluti rex incederet. Et, Facis,ueluti vir probus aceret. Minaris, quasi laedere pinu. Plinius in naturali historia, Tanquam nea sciamus hunc esse solum, quae nunquam irascatur. Quae uero βαmlitudinem significan indicatuus: ut Fremis, sicut uel sicuti leo frenat,vel si cinere solet. I ii hoc genore sunt, quae intersen tura praecedunt Cr sequantur. Praecedunt, Sic,ita,Cτ itidem. Serquuntur, Vt, ut sicut,sicuti. Suet. Centuriones stitione deserta, itidem vi manipulares capitali animaduersione punivit. Desie adiurantis alibi dicetur.
Ex hiis duo,V atque, Ita, superlativis sepe iungi solant, erparia esse uolunt. Num si prius superlatiuu fortiatur, reliquum quos superlativum postulat. Cicero de Oratore, Vt enim quisque optime dicit,ita maxime dicendi discultatem,uariosq; euentus orationis, expectationemq; hominum pertimescit. Idem de cijs,Vt quisque animi magnitudine maxime excellit, ita in xime uult princeps omnim,uel potius solu3 esse. Quintilianus, Quod ut longe optimam,ita docillim;m est. Simim his naturam
219쪽
DE coNs TR. ADVERB. ram habent,Tum Cr Onam, siue pro iam dictis accipiuntur ut fallustius, Quam qui psime stri m maxime tutus est. Teri rentius, Nanq; adolescens quam minima instesitus erit, Tam facilime patrιs pacem in leges conficiet suas. Sive pro tantumer quantum accipia maxime praecedente Tam: ut Hic est tam omnium optimusquam nobilisimus. Sic tamen etiam compararitiuos, tametsi raro, admittunt. VergiliuS, Tam magis illasterimens er tristibus estera flammis, Quam magis elybso crudoscunt sanguine pugnae. id est tanto magis, quanto magis. Nam quod absoluti hoc signiscato recipiunt, sicuti tantum Cr quantum,quorii uicem explent,nemo dubitet. Non sit hoc loco inuistile monitu, quaedam ex similitudinis adverbijs sepe amphibologium in oratione creare,quae aliter quam ex circumpositis discuti uix posit. sicuti, quemadmodum er quomodo,ut in illo Quintiliani cum similibus,Lumina non inter umbras quemadmodum cicero dicit, sed plane in tenebris clariora fiunt. I ncertum enim est,ex ipsa dictione quid asprinare Ciceronem Quintil. Melit.
Demonstrandi adverbia nominatiuis frequentius iunguntur. Quintilianus,En improbitas.Vergilia En Priamin. Cicer. E crice tibistitus noster. I dem ad Atticum, E cce tibi nuntius pueros venisse Romam. Rarius accusativis. Plautus in Bacch. Opus ne erit tibi aduocato tristi,iracundos Ecce me. Iullen. En habitu mPristi ex his adverbialia nomina declinarunt,Eccus,ca,cu,quod
ecce hic significat.Et ellus,la,lu,quod ecce illic significat. conis
fruitur autem utrunq; intransitive cum eo quod demonstratur. Terentius, E ccum Parmenonem. Idem,Sed ecca ipsa egreditur. I dem, Essis,considens, catus: Cum faciem uideas,ui tum quotiuis pret .pro ecce illic uirum.hoc enim subintelligitur. α v A E negatae solitudinis siue cogregandi diximus ut Non solum,non modo,non tantum,nedum, ea duos siensus fre post runt. Quorum secundus, si horum aliquod sine ultera negatione Priorem occupat,per,sed etiam,vc uerum etiam,vel,sed nsilia,
220쪽
L DE EMEND. sΤRVc T. LIB. V. sed necreddituri ut cornelius Balbus ciceroni, Nedum boni num humilium,ut nos sumus, sed etiam amplifimorum uiro consiliu ex euentu,non ex uolante, a plerisque probari solent.
At si additur illis alia negatio, succedunt fere, sed nec, uel, sed
ne quidem. cicero Attico,Horum ego mimorum imperatorum non modo res gestis non antepono meis, sed ne fortuna quidem
ipsunt,qua illi florentissima,non duriori consititi sumus. Aliis quando tamen sic quoque succedit, sed etiam. cicero Dolabe . contigit enim tibi,quod baud scio an nemini, ut summa seueriatus animaduersionis non modo non inuidiosa,sed etiam populauris esset.Dixi supra, duos haec sensus stre ponulare propter eleagantem illum Aguram,qua utitur Quintilianus, Primi, quorum quidem opera non uetultius modo gratia uictenda fiunt,clari piis ctores fuisse dicuntur Pobgnotus, utque Aglaophon. Idem, Et inti Hortensi filiae oratio apud Triumuiros bubiti, Iegitur
non tantam in sexus honorem. Horum adverbiorum peculiaris quidem autorum Uus a Laurentio obstruatur. Nedum enim cum poneriorem classulam te net, in affirmatione minoris momenti rei iungitur. ut Efundere pro te sanguinem,nedum pecuniam. In negatione contra, Non et underem pro te pecuniam, nedum sanguinem. Reliquorum contrarium huic notat usum,ut Cr priorem siensium occupet, Cres sulas,quae res tum imparis,iam paris momenti fiunt,coniuriae gant: er quae impares sunt, contrario ordine eommittant: ut . Non solum,uel non tantu,vel non modo pecuniam pro te effunis derem, sed etiam sanguinem, uel sed etiam mortem oppeterem. E t negatiue, Non silura non moriar pro te, sed nec e funda perieuntum n rebus paribus, Non solum uenes a me accipies, sed etiam libros. Videtur tamen hic horam adverbiorum usus nonis nunquam contundi. Nam Cr,nedum,in priore clausula pro non solum, uel non tantum legimus. ut cicero Attico, Tu quoniam quartana cures,er nedum morbum remouisti, sed etia grauedia