Thomae Linacri Britanni De emendata structura Latini sermonis libri sex. Cum indice copiosissimo in eosdem

발행: 1541년

분량: 351페이지

출처: archive.org

분류: 어학

241쪽

ris ualebat

Sestertius quoque,ut paulo insta dicetur. v ERRVM uel sermo. ut in talibus, Quid multis morere Quid muta s Paucis te uolo. Cicero, Paucis complectar, discuram pluribws.s E R v v s uel ministeri ut in illa circuitionibus, i pediis bus,circum pedes,a manu,ad manum,asecretu,a libellis Vt sit, serum uel mininer a pedibus manu,vel ad manum. RECORDATIO. ut in illo cum similibus, Vbi eius diu

si uenit in mentem.

P A s s v s. ut caesar de Britannia, Huius est longitudo toteris,ut re idorum spinio, septingentorin milium. pronatilium passuum. Martialis Te tamen ut uideam,duo millia non piget ire: Vt te non vidcam,quatuor ire piget. HOMO. ut in talibus elocutionibus,quales fiunt, Ferunt,dia eunt,aiunt. Terentius,Ita aiunt. Id ,Ita praedicunt. cicer Extaenophontis uoce Musas quasi locutas Ierunt. Ouidius, Quem dixere chaos. Etiam ante prouocabuli , Qvi, in illo loquendi

genere,quale est I ustini, stemunis omnia, ut qui sciant se gnare non ste uictoriae, sed ultionis. Terentius Ita tuo discerido ab illo, ut qui sie filiam Neget daturum. pro eo quod est, ab homi ne qui,vel ut Prisciano placet,ab illo qui I tem post adiectivorum que etiam dehominibus dicuntur,masculina, ubi sine appellativo leguntur: ut Graecus, Inlus Britannus, grammaticus,

dialecticus, iustus, amicus, amiliaris, liber, nec seria Cr quis. Quorum pasim sunt exemptu. Ηo Mi NEs vel populi. ut post nomina patria sicut Pari Ih,Morin Cantis, Brutij. Plinius quarto natur. bylon Deinde Nenapq, Morin Oromansuci iuncti pago,qui cerciacus uocat

ε v N τ qui adiectiva haesique per E clipsin unius alterius ueappellatiui absolute pronuntiari dicimus, appellativa dici ma sinit.

242쪽

DE CONSTRVC. FIGUR. 2 sunt:quibus nihil praescribimus, sed sine ulla ut st)ero artis gruamaticae fraude iberum opinionem permittimusaum ne ignoret, cum adiectiuorum naturam deponunt, Enallagen saltem essλeum alioqui pro ambiguis, id est, quit modo appellativa, modo adiectiva sunt,d grammaticis non notentur. DOMEsTICVS, Familiaras, vel minister, uel famulus

post post tua pronomina,cum sine appellatiuis uel proprijs uirili gentre leguntur. caecilius Plin. ad Pompeium Celerem, Hoerimen dideri, quod fossicitius Cr intentius tui me quam mei reaecipiunt. Cicero Valerio, Nam ilio si ueneris, tanquam vidisses

cognosces tuorum nenlinem.

ε τ os ictam post eadem pronomis tam in neutro leguntur sola. Terentius,Tuum est iquid praeter stem tacui mihi in scere.Aliquando adiungitur:ut Nunc tuum es olliciwm,bis beane ut a, ii las nuptias. TEM P vs. ut in talibus, Ex quo,exeo,ex isto. Vergilius,

-1 mpius ex quo TVides. I dem,Ex illo fluere,ac retro subi psi reserri. Sueton. Domit. Neque cessavit ex eo insidias struere patri.pro,ex quo,silo,π eo tempore. Et in illo Vergiter hosti iniit e pectatu in potis stit in agmine cadris. pro ante ex peructatum tempus. sic dici post ea,Cr post ista,videntur.Terentius, τute scis post illa, quam intimis habeam te. MEN sis. ut post adiectiva illa, Ianuarius, Februarius, Quintilis,september: ut calendis Ianuari . pro meri s Ianuaα xij. Nam quod adiectiva haec sint, declarat quod intrusillae cum appellativss iunguntur. ut cum dicimus Nonas, calendas, uel Idus Ianuarias, Quintiles uel septembres. DIE s. ut apud Ovidiaem, Bruma noui prima est, veteri snoufima silis. Vergilius, Meus est natalis I ola. Dies uel lux. ut eum dicimus, Illuxit. FAC τvΜ quos in illo ciceronis Rmul audiendum Latiarentius censere,obluit plurimum eo tempore consulum,iluesturu q r titiani,

243쪽

fitiani, siue malitiam dicere oportet. ut fit,ob cit consulum Ddium,sive tau stultitiam,σα APPELLATI UuM aliquod cognatae significationis cum uerbo. ut in silis, Aduestrea' discit. nisi quis nominatiis

uuis,Deus, ubaudiri mauult,sicut ante ista,Pluti,grandina iungit,iona quae uulgus grammaticorum Graecorum ac Latinoruad Deum restrunt. ut sit,Deus pIuit,ningit,grandinat. quanqualeguntur haec apud ueteres er sub alijs nominatiuis. Statis Thebaid. Saxa pluunt. Vergilius in Georgicis, Tantum pluit ilice glandis. Tibiit Mustus ut in terris depluretis lapis. PIA , .

iniustifigies qux pluerat, spongiaram Irrcsintilis Iaerat. Nibi inte cum his quos, si per grammaticos, qui iam occuparunt, integrum sit, aliquid eiusdem significationis subaudiri non diasyliceat. ut Grando,pluui tonitrus,nix. cura praesertim diuerissarum nationum idiomata, sarei natur ut videtur, impellarute,talia subaudiunt. . APPELLATIVvΜ aliquod eiusdem significationis

Cr cum absolutorum caet rum si neutroru pastuta ijs, quae nos genus vocamus tmium pastuorum, subaudiri Apollonio de Prisciano placere uideo. ut cum sedetur, si io:cum curritur,cursus. Huius enim ex X v III. uaba sunt, Sed siquis Cr haec omnia

impresonalia uelit penitus instime, ad ipsus res uerborum rem runtur,CI fiunt tertis p onae, etiam si prima cr siccunda de mesantur. Illius uσbu paulo infra Priscianus ipse subiecit. Nihieote religio est,ob delicias ne dicam iniquitatem eoru,qui Graeaece nesciun Graecorum verborum,nisi res impensi exigat, quod non brevisimum sit in rem. Sed siquem tantorum virorum auritoritas mouet, non uideo curis v ba bulasimodi imposonalia

'tua potius quam p onalia pσ defctum nominaturi, qui uidelicet cretus est,ritu aliorum, de quibus modo egimus, si prenotata. Nam qui ab hoc eiusdem significationis nominatiuo diu us est is utpote incatus, plane proprendus est. νt Ovidiust,

244쪽

lam tertia uiuitur aens. E Tota mihi dormitur Deitis. Q dcthaec probabilia uidetur ut mihi plane videntur non uideo quota modo hoc uerborum genus,a quocunq; etiam uerbo declinetur,

transire in accusativum posit,ne si principale quidem in dupliacem transea alterum persome, alterum re ut Doceo,oro. Non enim oratur te, ues oratur regem, nec cratur pacem, dixeris: Ruidelicet oratio pro nominatiuo intelligitur nisi quis tam demessit,ut oratio oratur regem uel pacen dici pose putet. Ad eunde modwm,nec docetur te uel grammaticam, nisi etiam doctio docetur te uti Irimaticam,dici posit,quod assurdisimust. Quare siquae apud autores huius figurae leguntur, uris pecta sint, ut

deprauat uel alia quapiam ratione curanda.

E I v s D E M Agniscatiotim appellatio Cr post absoluta pero, finis subauditur, sdem autoribus. Post curro, cursus.Post uirius,uita. Inq; nec profrtur in certust. Quod diuersim ab hoe est,prostratur,necesse est,utpote incertu: curro sti diu. Visi aenaetem. Adeo ipsa quae eiuste significationis sint quando ea desiniri aliquo adlaetiuo ucus,necese est adhibeatur: Vivo uita imis serui ucurri cursum longis imum. Terent. Nam ego uitam durum,quam uixi usque adhuc,prope iam excursi1 statio, omitto Quintil. Qui uitam beata uiuere uolet, philosophetur oportet A N τ ε genitivum qui sequitur uerbu Sum,uidetur subaudiari appellatiuum aliquod, quod magis fit comune, quam id quod ide uerba praecedit ut Quintus cicero erat breups wturae. pro eo quod est,homo breuiijtiturae. Ouid. de poto, crede inibi,uetari si sum tibi cognitus oris. Alib res,ut Plin. Felicitas cui praeiscipua jerit homini, non est humani iudicit. Vergilius, A. Grates persoluere dignas Non opita est nostrae. pro,res humani iudicij, m res opis nostrae. Et in talibus,Antiqui moris est,cr moris est. Plinius,omnia ea non stitim moris est in sua locari,sed prius nutrici dari. Quintilianus, Pathagoraeis inte moris fuit, Cr cum euigilassent, animos ad brum excitare. Quae et per nominatiaq

245쪽

num interpretari licet: ut Antiquis mos est, er mos est. Eade erper ablativum interpretantur autores. ut Plinius,Ludos ineuntis per assurgi etiam ab senatu in more est. s i C v et i autem in quibus subauditur vocabulum rei, ea per nominatiuum interpretari licet,ita alibi nominatiuu pergerinitiuum cum uocabulo rei posito,vel 9ubaudito interpreteris ut vectri consilii est,non solum mei. EGRes uestri confiiij est. Freisquens tamen est per nominatiuum sermo. ut in itis ciceronis ad Atticum, Sed tu id quanti aestimes,tuum iudicium est. Et ad uxorem cr filiam, V iarum iam cosilium est,non solum mea quid sit uobu Aciendum. Et iterum,Romaenestis, an mecum aliquo tuto loco,id non solum meum consilium est, sed etiam uestrum. NOMEN cum praepositione,ut ante tales genitivos: Ania malium,quibus sanguis est crastor, fortiora. Subauditur enim denumcro I ex numero. E t Quintilianus, Veteres quorum βω runt Minotcles Cr Theodectes.

ADIECTIVORUM ECLIPSIS.

ADiectiva quos constructionis integritati non raro desunt, ut cum iis que diaributiva dicuntur, ubi pluraliter usuris patitur singuli, quiss,uel unusquisque. Plinius de canibus, Visut

Laconici annis dems. Idem, eminae duodenis. pro singuli Lais conici,er singula foeminae. Vergilius B ina boum nobis Troia generatus Acestes Dat numero capita naues. pro in singulas nubes. Cicero, Is se ternis nummis in pedem tecum transegisse dicebat pro in queris,uel unumque is pedem. Simili siubaudiatione utitur priscianus er in issis, in dies,in horas. ubi tamen nullum est distributivum.pro in dies singulos,in horas singulis,acincipienda esse dicens. Sic etiam interpretanda videntur In libras, in modios. ut Plinius, Cinamo pretia quodam fuere in libras deis notum vvlle. I dem, pretiam huic annona media in modiiu frianae κ L. 4es. Quanquam in las de numerasi ambigas, ine cardinale scribendum,an distributivum.

centena

246쪽

DE coNs T. FIGUR CENTENA millia, in itis nummarijs summis, sestertium centies, sestertium decies. Suetonius, Etiam circa se tertium uiaries prosecutus est. Etiam praeter centena milia ipse genitium, sestertium. Martialis, Habet Asticanus millies,er tamen capiat. pro milis centena imitia sestertium.

s o L v s,ut apud Ovid. Fast. At ruber bonora Deus,er tutela Priapus innibus ex illis Lotide captus erat. pro sola Lotide . v N v s,ut plinius natur. binor. Primus autem hominum lamenem manu tractare ausius, Cr ostendere mansuefactum Hanno eclarifimis Poenorum traditur.

Item NULLUS, praesertim ante, nisi, ut in tesibus, si ni)ῖ quae facie poterit te digna uideri, Nutila futura tua est. Est enim integra, si nulla poterit te digna uideri, nisi quae acie est te dia P nulla latura est tua. A L I v s, ut in illo Caecilij Plin. de quo genere alibi laeutissmus. Qu)d defrine arbitrabar, cui alburgere, cui loco cedere omnes oportet,hunc cinnibus sedentibus stire. Vult enim omniabus alijs sedentibus dicere. Plinius de obeliscis, Omnibus quocunque in mari uisa fiunt,mirabiliorem. pro omnibus abjs. Huius uel siimus nominis ablativus,Cr post comparatis ubi

vel nullMuel solum ablatiusi excessus secum habet, simul audiendus est. Terent. siqua est bubilior paulo,pugilem esse aiunt. pro . caeteris babilior,uel quam decet,babilior. Alibi aliud quippiam,

quod comparationem perficiat:uKVentriculi Deme Cr vere calidiores natura sunt. pro, quam alijs temporibus calidiores. Sic

suppleri posse uidetur illud Terenti j cum sinalibus,-Is postiqua excesit ex ephebis Sosia,Liberius uiuendi Ait potestis prohiberius quam ante. Nec ignoro Donatum subaudire,aliquanto. Sed sic quoque expectat animus planius absolui comparationem. τε vis q uoque, uel Is, ut in illa figura, Homo i iteratus, sed cui paucos anteponas. Homo illiteratus quidem, quem tamen multis non postponus. pro tabi vel is, cui uel qgem, autore

247쪽

aso DE EMEND. s TR Uc T. LIB. VI.L durentis.

A L i α v a s,ut in illis locutionibus,sunt quos curriculo purnerem obmpicurii. E Est qui nec ueteras pocula nafici. Non defuerunt qui interpretarentur insomnia m. t tem in talibus NM qui ei diceret, Non habeo quem sequar.

DE sunt orationi nonnunquam Cr pronomina Irre omnis gerineris: nam ante verba primae Cr secundae personae adeo omitti solent stialia demonstrativa pronomina, ut nili certis de causis in publica dicendi consuetudine raro adhibeantur:ut Arrima, utravis cano. Et, Paulo maiora canamus. Et, In te nimuentia. Et, Naturate fugam.

Adhibentur uero,aut discretionis causa: ti Si uales,bene es hego quidem ualeo. Et, Nos patriam si gimus, Tu Tiore lentus in umbra. Aut cum scrimi aliquid orationi promttitur u Ego postquam te emi a paruulo. Aliquando in discretione omitu tur,sed plane durisime ut apud Horatium, Quod si me Laricis uatibus inseris.ubi desideratur tu. P R I V A T I ri uero non utilius, tu nisi adbibitum Ili post omnem uocativis, cui subjicitur vel bini secudae personae, desiideraturi ut Vergilius, Sed tamen ille Deus qui silida Tiore nobis. Idcm, - Non me pasconte capellae Florentem othis Cr salices carpetu amaras. pro tu da,Cr uos carpetis. Etia post ipsium uocativum. ut si in illo fermone, o tu accede,accipiatur,tu,uocatiue,nihilominus subaudiendus est eis dem nominativus, nc desit non natiuus uerbo. a N prima quoque appositissa saepsime omittuntur demonis D utilia primae Cy secundae persone. ut Ouidius,Hanc tibi Pri trades metito Ledaea salutem. Vergilius, Troes te n fieri oramus. Terentius, Cinnos dotcriores sumus licentia. Plinius, Magna pars studiorum amoenitates quaerimus. Horatius, Non semel diacemus Io triumphe, citatas omius. Inaena S, His emitur, qui

' qui

248쪽

DE c O N s T. FIGUR. quid graciles hue mittitis Indi.

PRAETEREA ante infinita uerborum, quae vim habeant

sensus,ubi deest accusatium, saepe ad costructionis debitum fusis sciendus est accusativus pronominis eiusde personae,cuius est nonanatiuus uerbi finiti: v Nemini uidere. pro me uidere. credis latere. pro te latere. credit scire. pro se scire. Vbi uero dativus praecedit,accusatiures ipsius,ut qui quod satis ex eo intelligitur merito omittaturitit, Permitto tibi dicere. pro permitto tibi te di cere. Permitto illi dicere. pro permitto illi illum,uel ipsum dicere. fAgPE etiam post uerba,quae quum fuit transitiua,absolutate tamen prostruntur.ut Terentius, Facile ut pro Eunucho proribes. Iden Haec hinc acessat. pro te probes,Gr se facessat,ut uult

Donatus. Et Vergilius,Dixi π auertens rosea ceruice refulsit. . I dem ii I I. Aeneidos, Ingeminant curae, rursuss resurgens Saevit amor. I dem, Tam prora auertit. pro, sie auertens, Orseauertit,ut inquit Seruius.Sic dici uidetur,Bene habet, Bene uomtat, Male uortat. Sicut in posterioribus duobus non placet,Enalis

lagen esse activi pro pastuo.

ETIAM tertia personae demonstruitur,u I dem,quod coinpositum est,ante prouocabula , Oni. ut Plinius, Tarando marignitudo,quae leoni idem, E quo stre, qui homini, morbi. I dem, vis bituminis,quae fulphuris, discuti attrahi glutinat. pro e dem quae, dein qui. Ire uelis. Curtius,Haec uocistiatem,quibus erat imperatum, iugulant. cicero, Initium dicendi quae uellem Vergilius.insam quibus in patriam ventosa per aequora uectis, Pontus cr onristri auces tetantur Abdidi. Integra enim horum,nt,l lli quibus,CI ea quae.1τε M similia pronomina una cum praepositione repeties. cicero ad Atticum,Quare ad illud redeo,cura ut huius rei carensa dedita opera mitteti aliquem Balbus, ad quos uidebitur . pro ad eos,ad quos uidebitur.

In illo uero, scio quem timeas, cum sensibus, nihil opus si disi pro

249쪽

Mα DE EMEND. s TR Vc T. LIB. VI.tsi pronomine, sit ibi,Quem nomen infinitum,non prolloa

fAEPE pronomen,ili cum alijs quibusdam additis,ut sit, quanto ad illud, sicut in quibus subaudiri uidetur uerbum reaestondeo, ut claro in epistolu, Quod scribis te uelle scire, qui

streipublicae stitus, mina dissensio est, sed colentis dilhar.pro eo quod est,quantum ad illud pertinet, quod scribis te uiae sciare. Praeterea ante relatiuum,cum sequitur praeut vel prae. Tereritiivi in Eunucho, praeut huius rubies quae dabit. Et Plautus in Persa, Omnes res relictas habeo, prae quod tu uela. Hic enim, Eo,vel I llo,illic,I da, ubintelligendum. R v R s v s relativa, ut Plinius, Imposito rapbano βοτῖο-- nibus, moriuntur. Item in illa Graeca figura, ubi redundare uia detur participium,de qua alibi dicemus, ut Vergilius, Et diu amplexae simulachra tenebant. Aut enim uerbo, aut participio addendus est accusativus relativi pronominis, ut sit, et ainplexae simulachra tenebant illa, uel tenebant simulachra amplexae illa. R v R s v s post tua omnia pro materiae circuli1 tinths froquentisime. Terent. Non tu ibi gnat s ubi deest tuum. I dem, Gnatim ut det oro. ubi deest suum.Ouidius in epinosis,Frigidius

glacie pectus amantis erat.pro meum amantis.sAEPS uitius onustum uel prouocabulum, Qui, uel certe relatiuum I s. ut Vergilius,Vrbs antiqua fuit: ΤIrij tenuere coaloni. Est enim integra locutio, aut quam TFrij, aut eam T ij, ut sit Parenthesis. Seruius tamen priorem rationem probat, uomedis rationem hunc Cr cum Eclipsi pronominis, Cr citra hanc epexegesn:ut, Est locus, Italiam Graii cognomine dicunt.

TE a quos non pauca ad legitimum conjbructionem nonae V nunquam requiri solet, precipue uerbum Sura, quod etiam in omnibus desideratum Iegas. I dicativo:ut Vergilius, sed uos qui tandem,quibus aut venistii ab onis Ouidius,Quid nubi eum

250쪽

pomis exuberet arbos. Idem,Hinc nubi prima muli Iabes. Idem, Et qua uestus Atas. pro Iabes erat, Cr vectus erat. Item in illa

locutione cum Ibrulibus, Immensum quorum, Mirum quitum Liuius, M iram quantum illi uiro nuntianti haec, fides fuerit. pro mirum est quantum. I mperativo: ut Vergilius,ris mιbi Graio rum secreta res oluere iura, Fas odisse uiros. pro fas esto uel sit,

autore Seruio.In optatiuo:ut Vtinam non omnia uana, Vtinum

haec ueraeprosint rana,sint vera. In potentiali uel subiunctivo. Terentius, Et Mustu sopa, adeo modesto, adeo uenusto,ut nihil supra.ubi deest,esset. Et Vergilius, Nunc quales Diomedis equi, nunc quantus Achilles. Desunt enim essent, Cr esset. In modo

infinito saepsime: u Vergilius,pro si ultorem ubi deest fore, uel luturum esse. Et in luturorum modi huius periphrasi: ut, Dirixi uturum,Dixi tibi cauendum.

PRAETEREA FaGuel uide, ante subluctiva praesertim cuimperativorum locum, sed mitius implet ut Μ ittas,prosae mitistas. Ouid. Nil nubi rescribas,attamen ipse ueni.

E T, dico,uerbum, vel aliquid cognatum siri Asias in talibus transitionibus Sed de his pluribus, sed de his hactenus, sed haec ,er muta alia coram. Quid multas Ne multam quibus supplenis dum dicum,uel dictum sit prout sensus poscit. Item in illis cum similibus,Egomet continuo mecum, Et baec secum. desiderantur enim ibi dixi, hic dixit. Alias ante infinita uerbora , ut in ea dicendi figura, quam Quintilianus obliquam assocutionem uo cutiqua tis est illa ciceronis,Habendas esse quam laxisimus an citiae habenas. caput enim esse ad bene uiuendum. ubi dicunt, subaudiendaem. Et vergilius, Nam si vestra manus uiolasset dotaria Mineruae, Tum magnum exitium quod dii prius omen in ipsum conuertant Priami imperio Phogibusq; futurum. ubi,

a rebat uel dixit ad ciendum i s hac uero nuru, tum hoc verbum M ijs modis, tum alia - requi

SEARCH

MENU NAVIGATION