장음표시 사용
51쪽
Quid quod ipso vir clarissimus os optimo do Platonomordius Gothos re tris taliba iam unde EuSobianis sexcorpiis tostificatur Rodundavit indo in operam nostram id utilitatis, ut aliquot locos in codicibus Platonis omnibus vitioso scriptosi Eusobio tuto emendare licueris ' Praef. ad Plat Leges, P. Vi).
Multo mendatiores, Cum Variis odie. VOSs lectionibus
nunc primum divi algatis et soloetis Vigori suisquo Annotationibus edidit, Indicos adiecti F. A. Heinielion. iissiae,
52쪽
ini01 prolation Gallica vir illo clarissimus prelo maridamia paraVerat Sed res infecta mansit.
53쪽
Has Oadom utinam difficultatis Oxcusati nobis quo stieniano primum Anglico idom ophis interpretari aggrodion-tilbius Veniam erronim, iiii in ro tam varia o multipliciti sint pauo Vereor, a lectoribris eruditioribui impetraro
Iam tandom ut finem pra os andi faciam, doctis lectoribus haud ingratum fore Spero, Si e iis Ino Francisoris Vigonas in oditionis iusto Dedicatione locutus si excerptum ali suo tamquam Operi Ostro Colophonem addiderim. Quantum hic e locuplete ponu rem1m at ille locorum set Ianta cum arietate protulerit, SURViUS, ut opinor,
54쪽
providentia divina praudicationum cui tamon si quid do0rat, id totum amplissima o Dionysii Al0Xancinni
55쪽
Oratores, poetae, hiSi orici, BeroSi, Mega Sthenos, Abydoni, Eupoloini, Hecataoi, Demetrii, Clioorili, EZochiolos, Arta-pani. Cuius in laudis a diligontia partem ut Iosopliris otiam Veniat, longo tamen est Eusebii gratia libora ornet eo quidem nostimamia, pluris. 11 1Οd o illis profanori 1111
Iamqtie id solum P0Stat ut amicis, qui mihi in hac
56쪽
GELAsIUA CYZIcENUS in libro secundo De Smiodo Nicaena, a P. i. 'Aκουσωμεν δη τί ενταυθα λέγει καὶ λαροτηρ ὁ κάλλιστος της ἐκκλησιαστικης γεωργίας ὁ φιλαληθέστατος υσεβιος ὁ του παμφημου Παμφίλου. NIcΕΡΗΟBUS CALLISTUS, Hist. Eccl. i. T.
Ευσέβιος δια πάντων λθω μάλιστα τῆ περὶ θεῖα σπουδὶ ενακμάζει. ριστιαὶ ὁ δε a μάλιστα P, a πολυν τον ζηλον περὶ ριστου πνέων, ε δεκάπει τε τόμοις την Ευαγγελικην συγγράφει Προπαρασκευήν, και εν δέκα Πάλιν την Ευαγγελικην Ἀπόδειξιν.
lia ibuere Oneordiam ut inius animae homine pluteS, et ab uno alter nomen acceperit.'
