Eusebiou tou pamphilou euaggelikes proparaskeues

492쪽

τοῖς δεδηλωμενοι προς ἀλληλους διεστασίασται Θεαδὰ καὶ τὰ περὶ γης-

493쪽

εκείν' l. IΠαρμενίδης πρῶτος φώρισε της γης τους Οἰκουμενους τόπους coetro ταῖς δυσι γναις ταῖς τροπικaις. 58. Περι κινησεως γης.

οἱ μεν λλοι δε ειν την γην. Φιλόλαος δε ὁ Πυθαγόρειος κύκλω 'γριφέρεσθαι περὶ το πυρ 5κατα κύκλου λοξου, μοιοτρόπως λίω και σελην' l. dἹIρακλείδης ὁ Ποντικος καὶ Εκφαντος ὁ Πυθαγόρειος κινουσι μὲν την γην, ου μην γε μεταβατικως, ὰλλα γε τικῶς, τροχου δίκην εν ξονι στρεφομένην πο δυσμων π ανατολας, περὶ τοἴδιον αυτης κέντρον 5 Δημόκριτος κατ ὰρχας μεν πλάζεσθαι την ην δια τε μικρότητα a 6ουφότητα, πυκνωθεῖσαν δε τω χρόνω και βαρυνθέῖσαν

καταστῆναι.

494쪽

ΠΛΟΥΤ Toυτων καὶ περὶ γης διαπεφωνη μενων τοῖς γενναίοις,

p. 85I 59. Περι θαλάσσης, πῶς συνέστη, ast πῶς ἐστι πικρά. 'Aναξίμaνδρος την θάλασσάν φησιν εἶναι της πρώτης γρασίας

λείψανον ης το μεν πλεῖον μέρος νεξηρανε το πυρ, το δευπολειφθεν δια την εκκαυσιν μετέβαλεν. 'Aναξαγόρας του κατ ὰρχας λιμνάθοντος ποῖ περικαεντος υπ τῆς λιακης περιφορας, καὶ του λιπαροῖ ξατμισθέντος, εἰς ἁλυκίδα καὶ πικρίαν το λοιπον ποστῆναι. 'Εμπεδοκλῆς χρωτα της γης Ἀκκαιομένης πω του λίου, δια την επι τ πλἐ ν πίλησιν. 'Aντιφων ἱδρωτα του θερμου, ἐξ υ το περιληφθὲν γρον ἀπεκρίθη, ω καθεψηθηναι raραλυκίσaν, περ επι παντος ἱδρῶτος συμβαίνει. Μητρόδωρος δια το διηθεῖσθαι δια της γης μετειληφέναι του περ αυτ)ὶ πάχους, καθάπερ a δια της τέφρας λιωμGra. O απὸ Πλάτωim του στοιχειωδους δατος το μεν ξ ἀέρος κατα περίψυξιν συνιστάμενον γλυκυ γίνεσθαι, το δε ἀπὸ γης κατα περίκαυσιν καὶ κπύρωσιν ἀναθυμιώμενον αλμυρόν.

Ταυτα μεν ουν καὶ περὶ θαλάσσης. πως δε οἱ

περὶ του παντος κόσμου ουρανίων τε περι και αιθεριων και η των λων καταληψεως φυσιολογεῖν παγγει

λάμενοι Ουδε τὰ καθ' εαυτους δεσαν, μάθοις αν- ων καὶπερὶ τούτων δε πως διαπεφωνηκασιν.

495쪽

το προσεχε καὶ κριβες τριμερ* το γαρ λογον διαιροῖσιν εις τε το θυμικον καὶ το ἐπιθυμητικόν. εοἱ Στωiκοι εξίκτω μερων συνεστάναι, πέντε μὲν ων aισθητικων. ὁρατικου. ὀσφραντικου, δεκουστικου γευστικου, ἁπτικοῖ' εκτου δε φωνητικου, ἐβδόμου δε σπερματικοῖ ὀγδόου δε αυτου του ηγεμονικου, si ου ταυτα πάντα επιτεταταιλ δια των Oικείων P. 52οργάνων, προσφερῶς ταις του πολύποδος πλεκτάναις.

Δημόκριτος, Ἐπίκουρος διμερῆ την ψυχήν, το μεν λογικον

εχουσα εν τω θωρακι καθιδρυμενον, το δε λογον καθ' oλην την σύγκρισιν του σώματος διεσπαρμενον. V δε Δημόκριτος πάντα μετεχειν φυσει ψυχῆς ποιας, και ανεκρα των σωμάτων διότι ψaνῶς τινος θερμου και αἰσθητικοῖμετεχει, του πλείονος διaπνεομενου. 6l. Περι του γεμονικου. bΙΠλάτων, Δημόκριτος, εν λ' τη κεφαλῖl. Στρατων ε μεσοφρυω. 'Ερασίστρατος περὶ την μηνιγγα του εγκεφάλου, ν επι

496쪽

Ἐμπεδοκλγὶς δὲ ε τη του ψατος συστάσει. οἱ δ' εν τω περικαρδίω μένι οι δ' ἐν τω διαφράγματι. Tων νεωτέρων τινες διήκειν πο κεφαλης μέχρι του διαφράγ

ματος.

IΠυθαγόρας το με ζωτικον περὶ την καρδίαν το δὲ λογικον καὶ νοερον περὶ την κεφαλην.

Τοσαυτα με δη καὶ τα περὶ τωνδε 'Αρ ουν υκ εν io δικη σοι δοκου μεν κρίσει καὶ λογισμω της τουτων απάντων νωφελους καὶ πολυπλανοῖς ματαιοπονίας ἀνακε- χωρηκεναι, καὶ των μεν εἰρημενων μηδεν πολυπραγα φονεῖ μηδε γαμ οραν εξ αυτων , λυσιτελες καὶ αυτόθεν συντεῖνον προς ἀφελειαν καὶ γαθου κτησιν

ἀνθρώποις), μόνης δε της ἀμφὶ τον πάντων δημιουργον

Θεον ευσεβείας χεσθαι, και δια σώφρονος βίου της τε αλλης κατ έρετην θεοφιλους πολιτείας ἀρεσκόντως ην σπουδάζειν ω επι πάντων Θε- Ἀλλ' ει καὶ συ βασ

κανία και φθόνω την ἀληθη μαρτυρίαν μῖν προσεσθαι δι' οκνου φερεις, φθάσει γε σε πάλιν ὁ πάντων Ἐλλη- νων σοφώτατος Σωκρατη τὰς περ ημων ψηφους φιλ-

i αληθω εξενηνεγμένος. Τους γουν μετεωρολεσχας εκείνους μωραίνοντας ἀπεδείκνυεν, καὶ μηθεν μαινομενων p. 853 διαφερειν ελεγεν, ἀπελεγχων αυτους διαρρηδην ου μόνονως νεφικτων ρεγομενους, ἀλλα και περὶ αχρηστα καιανωφελ τω βίω κατατριβομενους. Ταῖτα δε σοι και, πρόσθεν μαρτυρησει Ξενοφῶν, Σωκράτους ταίρων γνωριμώτατος, δε πη γράφων εν Ἀπομνημονεύμασιν

498쪽

καὶ ἰνέμους καὶ δατα καὶ ρας καὶ του αν ἄλλου δέωνται των τοιούτων; η τοιουτο μὲν ουδὲν ουδ' ἐλπίουσιν ἰρκεῖ δ' αυτοῖς γνῶναι μόνον φ των τοιούτων -καστα γίγνεται, ΙΠερὶ μεν ουν

των ταυτα πραγματευομένων τοιαυτ ελεγεν υτος δε περὶ των

μανία.

Ταυτα μεν ουν ὁ Σωκράτης. ετ δε αὐτον οἱ περὶ 'Αρίστισπον τον Κυρηναῖον επειθ' υστερον οι περὶ ρίστωνα τοναῖον πεχείρησαν λεγειν, ὼς δεοι μόνα ταηθικα φιλοσοφεῖν εἶναι γαρ δὴ ταυτα με δυνατὰ καιώφελιμα τους μεντοι περὶ της φύσεως λογους παντουναντίον μητε καταληπτους ειναι, μη εἰ και ὀφθεῖεν, io φελος εχειν τι Μηδεν γαρ μῖν σεσθαι πλεον, ἀλλ' οὐδ ει μετεωρότεροι του ΙΠερσεως ἀρθεντες

Ἐπέρ τε πόντου χεῖμ' υπέρ τε Πλειάδa,

αὐτοῖς τοῖς ομμασι κατίδοιμεν τον πάντα κόσμον, καιτην τω οντων φυσιν, τις δη ποτέ εστιν Ου γαρ δηδια γε τουτο φρονιμωτερους η δικαιοτερους ἀνδρειοτέ- ρους η σωφρονεστέρους μας σεσθαι, και μην οὐOεισχυροῖς η καλοῖς η πλουσίους, ων χωρις οὐχ οἱόν τε ευδαιμονεῖν ηοθεν ορθως εἰπε Σωκρατης, τι τωνοντων τα μεν περ ημα ειη, τα δε υδεν προς μας.

499쪽

Eἱναι γαρ τα φυσικα μεν περ μας, τα δε μετα τον θάνατον ουδεν προς μας, μόνα δε προ ημα τα ἀνθρώ- οπινα. Tαυτη δε καὶ χαίρειν αυτον εἰπόντα n Ἀναξ p. 855

αγόρου και Αρχελάου φυσιολογία ζητεῖν

Και αλλως δε εἰναι τους φυσικους λόγους ου χαλεπους οὐδε αδυνάτους μόνον, ἀλλα και σεβεῖς καὶ τοῖς νόμοις εὐπεναντίους. oυς μεν γαρ ἀξιουν μηδ' εἶναι θεους

τ παράπαν τους δε το ἄπειρον τοαν το ν' και παντα ἀλλον η τους νομιζομενους. Την τ αυ διαφωνίαν παμπόλλην οὐ σαν τους μεν γα- ἄπειρον ἀπο- , φαίνειν το πῆν τους δε πεπερασμένον και τους μεν ἀξιουν 'παντα μινεῖσθαι τους β καθάπαξ μηδεν. Και μην ει τι και αλλο παντων αριστά μοι δοκε περιτούτων αυτῶν - τοῖς Σιλλοις και ὁ Φλιάσιος Τίμων εριρηκεναι τάδε

Ορας ς δη και ἀλληλους σκώπτουσιν οι γενναῖοι Την γουν προς αλλήλους φιλονεικίαν αυτῶν τάς τε μάχας και τὰς διαστάσεις τι προς τοῖς εἰρημένοις δηλωθεὶς ἀνηρ τουτον πογράφει τον τρόπον ε

500쪽

xλλὰ γαρ καὶ της τωνδε προς σφας αυτους ἀποδε-Oειγμενης στάσεως τε καὶ μάχης, της τε μηδεν μῖν προσηκουσης περιττης δε αλλως και ου γνωστης παιδείας τε και μαθησεως των λοιπων ἁπάντων, in i εισετ νυν ἀποσεμνυνονται φιλοσόφων παῖδες, ἀπεληλεγμενων οὐχ ημετεραις ταῖς δ' ικείαις αυτων ἀπο-οείξεσιν ου μην ἀλλα και η αιτίας ει φανερον τε θεὼ 1 σης, δι ν τα τωνδε ἀποστραφεντες τα 'Eβραίων λόγια P. 856 προτετιμηκαμεν, τα με της Κυαγγελικης Προπαρασκευη εν τούτοις μῖν περιγεγράφθω τα δε της εντελεστερας πραγματείας της κατα την Ευαγγελικην Απόδειξιν δηλοιπον επισκεπτεον 'τερας λόγων ἀρχης της δη λειπου Τ τω προβληματι, την διδασκαλίαν ποιησο - μενοις Ἀείπει Γ ἄρα προς τους ε περιτομης πιμεμψαμενους ἀποκρίνασθαι, τί δη ποτε ἀλλόφυλοι οντες και ἀλλογενεις ταῖς αυτων βίβλοις ἀποχρώμεθα, μηδεν μῖν, ὼς αν αυτοὶ φαῖεν, προσηκούσαις' τί δη τα παρ' 1 αὐτοῖς ἀσπαζόμενοι λόγια οὐ χι και τον βίον ἀκόλουθον

τω παρ αυτοῖς παρεχομεν νόμω. 6 imon Phliasius, Fri s