장음표시 사용
461쪽
πάρεστιν Daνάγκης, νάγκη τουτο TO σῶμα την ψυχέιν, εἰ μενε δυο σωμάτων η πλειόνων - , τοι κάτερον αυτῶν, Ἀκαστον,
οὐδαμόθεν δ' α προσέλθοι λόγος, η παρὰ ψυχῆς. Ε δε τι μη ἴτως, ἰλλ' ἀτόμους Ἀμερῆ συνελθόντα ψυχην
462쪽
των νομάτων ἰέρι και πνεύματι σκεδαστοτάτω, καὶ το εν εἶναι ἔχοντι υ raρ αυτοῖ Πῶς γαρ τεμνομένων των πάντων σωματων τινιos τις ἰνατιθεις τόδε το πὰν ου δνόητόν τε καὶ
φερόμενον εἰκη ποιήσει; ις γαρ τάξις εν πνεύματι δεομένω παρὰ ψυχης τάξεως η λόγος, ους Ἀλλα ψυχης μὲν ἴσης,
υπουργὰ ταῖτα πάντα αὐτη εἰς σύστασιν κόσμου και ζώουεκαστου, λλης παρ'Ἀλλου δυνάμεως ει το λον συντελούσης
463쪽
' σκληρον η μαλακόν, υγρόν τε η πεπηγός, μέλαν τε η λευκόν, καὶ πάντα σα ποιότητες σωμάτων ἰλλαι χν ἄλλοις. Και ειμεν θερμον μόνον, θερμανέα ψυχρον δε μόνον ψυξει, και κοῖφα 5 ποιησει τὶ κουφον προσγενόμενον Ἀαι παρόν. καὶ βαρυνα τοβαρύ, και μελανεῖ το μέλαν, και τὸ λευκον λευκον ποιήσει. Ου
464쪽
ἄλλην, και χρόαν νυν δε πολλα.Tας δε γν κινήσεις πῶς διαφόρους, ἀλλ' ο μίαν, μιας ἴσης απαντος σώματος κινησεως Ε δε των μὲν προαιρέσεις, τωνδε λόγους αἰτιάσονται, ὀρθῶς με τοῖτο ἰλλ' ο σώματος προαιρεσις Ουδε οι λόγοι, διάφοροι γε οὶπες, ενὸς ἄντος καὶαπλοῖ του σώματος. καὶ ου μετον αυτ - τοιούτου οὐ λόγου,5 η ὁσος δέδοται αυτ παρα του ποιησαντος θερμὸν αυτ ηψυχρὸν εἶναι. ο δε και εν χρόνοις αυξειν, καὶ μέχρι τοσούτου μέτρου, πόθεν τω σώματι αυτ γένοιτο si προσηκε μὲν
και πῶς εἰσιούσης, και πῶς προστιθεμένης Ε δε ἄψυχον τοπροστιθέμενον, πῶς τοῖτο ψυχώσεται, καὶ - πρόσθεν ὁμογνω-5 μονήσει, και ἔν εσται, και των υτῶν δοξῶν τη πρώτη μετα-
466쪽
ΠΛΩTI 5 αλλο μεν ινός, αλλο δε φθαλμου, ἰλλα ταυτο ὁμου πάντων. Και εἰ, μεν δι ομμάτων τ δε δι' ἰκοης, ἔν τι δει qua εις ὁ ἄμφω η πως ν εἴποι, τι τερα ταυτα, μη εἰς το αυτ ὁμοῖτων αἰσθημάτων χλθόντων; Δεῖ τοίνυν πουτο ἄσπερ αεντρον εἶναι, γραμμὰς δὲ συμβαλλούσας ε περιφερείας κύκλου τας πανταχόθεν αἰσθησεις προς τοῖτο περαίνειν, καὶ τοιουτον τοὰντιλαμβανόμενον εἶναι εὐύντως Ε δε διεστὼς τουτο γένοιτο, καὶ οἰον γραμμης επ' ἄμφω τα πέρατα αἱ αἰσθησεις προσβάλοιεν, 5 νδραμεῖται εις εν καὶ το υτ πάλιν, diu το μέσον η λλο τ δε ἄλλο κάτερον κατέρου αἴσθησιν ξει - τερ ν εἰ ἐγωμεν ἄλλου, συ δε αλλου αἴσθοιο Και ει ν εἴη το αἴσθημα,
αιρέμα γαρ καὶ ἐν αυταῖς ταῖς κόραις ' πῶς ἄν τα μέγιστα διὰ ταύταιν ὁρωτος ωστε τι μὰλλον ει το ηγεμOvos ιόντα, lavὰμερη νοήματα γίγνεσθαι Και σται μερες τουτο, η μεγέθει
τι τούτω συμμερίζοιτο αν, στε ἄλλο ἄλλου μέρος, και μοεν ημῶν λου του αἰσθητο τηλίντίληψιν ἴσχειν. Ἀλλα γαρ εν
467쪽
468쪽
ἄντος, ἄλλου παθόντος, ἄλλου γνῶσιν εἶναι παντος γαρ μεγέ- θους τ μεν ἄλλο, το δε ἄλλο εστί δει τοιουτον τίθεσθαι το
t 'Oτι δε υδε νοεῖν οἰόν τε, εἰ σῶμα η ψυχ' ὁτιουν εοὶ, δεικτεον ἐκ τῶνδε. ι γαρ το αἰσθάνεσθαί στι το σώματι προσγγωμενην την ψυχην ἀντιλαμβάνεσθαι τῶν αισθητῶν, ουκαν εἴη καὶ τω νοεῖν τὶ δια σώματος κατaλaμβάνειν, aυτον ἔσται τω αἰσθάνεσθaι. ι υν το νοεῖν στι το ἄνευ σώματος ἀντιλαμβάνεσθαι, πολύ πρότερον δει μη σῶμα a τ νοησονεῖνaι, επε αισθητῶν μὲν η αἴσθησις, νοητῶν δε η νόησις. ιδ μη βουλονται, ἀλλ' ουν ἔσονται γε και νοητῶν τινων νοησεις, και ὰμεγέθων αντιλήψεις Πῶς ουν μέγεθος δν το μη μεγεθος νοήσει, καὶ τῶ μεριστῶ το μη μεριστον νοήσει 'His ει τινὶ ἰμερε αυτου Ε δε τουτο, υ σῶμα στα το νοησον Ου γαρ δ)ὶ os λου χρεία προς το θιγεῖν' αρκεῖ a και ν τι. Ε μεν ου συγχωρήσονται τὰς πρώτας νοήσεις, περ ἀληθες εστιν, εἶναι τῶν πάντη σώματος καθαρωτάτων, υτ εκάστου, νάγκη καὶ τονοουν σώματος καθαρον ἄν, η γιγνόμενον, γινώσκειν Ε δε τῶνε υλη εἰδῶν τὰς νοήσεις φήσουσιν εἶναι, ἀλλα χωριθομενων γε cl. τῶν σωμάτων γίγνονται, του νου χθωρίθοντος ου a da μετὰ σαρκῶν η λως λης ὁ χθωρισμος κύκλου και τριγώνου και γραμμῆς καὶ σημείου Δει ἄρα και την ψυχὴν σώματος αυτὴν εν τὸ τοιούτω Ἀωρίσαι Δει δρα μηδε πιυτὴν σῶμα εἶναι. 'Aμεγεθες δε οἶμαι και το καλον και το δίκαιον, και ἡ τούτων ἄρα νόησις. D στε και προσιόντα τῶ ἁμερε αυτῆς ποδεξεται, και