A Greek boy at home, a story written in Greek; [with a vocabulary]

발행: 1909년

분량: 172페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

141쪽

'ειδον υν, ς καὶ προτερον, οἰκίας πολλὰς καὶ μεγάλας, καὶ τεῖχος ἔξωθεν καρτερον, καὶ οικηματά

τινα δρηλα καὶ τετράγωνα ε τω τειχει καὶ πλοῖα πολλὰ Ορμουντα σπερ εν λίμνη κατα πολλην σνχίαν. τοὐτο δε ενθάδε ου εστιν οὐδαμου, που κατηνε χθης' καὶ δια τοῖτο αἱ νῆες ἀπο λυνται. αὐτα υν εώρων, καὶ πολυν χλον εν ταὐτω συνειργμένον, καὶ θόρυβον ἀμηχανον καὶ κραυγην ' στε μοὶ δοκουν πάντες μάχεσθαι Vληλοις. αγει υν με προς τινας ἄρχοντας. καὶ εἶπε γελῶν χυτός εστιν φ ὁ με πεμφατε 10

εχε δε υδεν, εἰ μη γε την κομην, καὶ σκηνην μάλα ἰσχυρων ξυλων. οἱ δε ἄρχοντες εἰς το θεατρονεβάδιζον, κἀγω με αὐτῶν. τ δε θέατρόν εστιν ωσπερ φάραγξ κοῖλον, πλην υ μακρον κατέρωθεν, ἀλλὰ στρογγυλον ξ μισεος, ου αυτοματον, ἀλλ' Ibωκοδομημένον λίθοις. ἴσως δε μου καταγελας, τι σοι διηγοῖμαι σαφῶς ειδοτι αὐτα. πρῶτον μεν ουν πολυν τινα χρονον ἄλλα τινα πραττεν χλος, καὶεβOων, ποτε με πράως καὶ ἱλαροὶ πάντες επαινοῖντές

τινας, ποτε δε σφόδρα καὶ ὀργίλως ἄλλοι δέ τινες 20ανθρωποι παριοντες, οἱ εκ μέσων ἀναστάντες, διελέγοντο προς το πλῆθος, οἱ μεν ολίγα, οἱ δὲ πολλά. καὶ των μεν κουον οἱ ν τω θεάτρω πολυν τινα χρονον, τοι δὲ χαλέπαινον ευθυς φθεγξαμένοις καὶ ουδὲ γρυζειν πέτρεπον. πεὶ δέ ποτε συχία 25εγένετο, παρηγαγον κἀμέ. καὶ εἶπέ τις ' χυτός εστιν, ανδρες, τῶν καρπουμένων την δημοσίαν γην πολλὰ

ἔτη, ου μονον αυτος, ἀλλα καὶ ο πατηρ αυτοῖ προτερον και κατανέμουσι τα μέτερα ορη καὶ γεωργοῖσι καὶ θηρευουσι, καὶ οικίας νωκοδομηκασι, 30 και αμπελους εμπεφυτεύκασι πολλάς, καὶ ἄλλα πολλα

ἔχουσιν ἀγαθά, υτ τιμην καταβαλόντες Ουδενὶ της γῆς, οὐτε δωρεαν παρα οὐ δημου λαβόντες. πὲρ τινος γαρ πιν καὶ ἰλαβον eχοντες VP τω μέτερα

142쪽

πόλεως. O αι δε, εφη μηδε εληλυθεναι πώποτε αυτούς εὐρο. κἀγὼ ἀνένευσα. ο δε χλος γέλασεν, Δ εἶδε. καὶ ὁ λεγων κεῖνος δεργίσθη επὶ τω γέλωτι, καί μοι λοίδορεῖτο. επειτα επιστρεψας, - ουν, εφη, δοκεῖ ταυτα υτως, ου αν φθάνοιμεν παντες τα κοινα διαρπάσαντες OP ,εν χρήματα της 10 πόλεως, σπερ καὶ νυν ποιοῖσί τινες, οἱ δε την χωραν κατανειμάμενοι Ου πείσαντες νας, αν επι - τρέφητε τοι θηρίοις τούτοις προῖκα ἔχειν πλεον χίλια πλεθρα γῆς της αρίστης, θεν μῖν εστ τρεις χοίνικας 'Aττικας σίτου λαμβάνειν κατ aνδρα. εγὼ15 δε ἀκουσας γελασα οσον δυνάμην μέγιστον το δεπληθος οὐκετ γελων, σπερ προτερον, ἀλλ' θορύβουν. δε ἄνθρωπος χαλεπαινε, καὶ δεινον εμβλεφας εις εμε ειπεν Ἀρὰτ την ειρωνείαν και την βριν του καθάρματος, P καταγελα πάνυ θρασέως; oν20 ἀπάγειν ὀλίγου δεω καὶ τον κοινωνον αυτου δἶμαι γὰρ αυτούς μηδε των ναυαγίων ἀπεχεσθαι των κάστοτε εκπιπτοντων. ποθεν γὰρ ἴτως πολυτελεῖς ἀγρους, μὰλλον δε ολας κώμας κατεσκευάσαντο, και τοσοῖτον

30 πλεουσιν, ὁπως εκπίπτωσιν εις τὰς πέτρας ταὐταδε κείνου λεγοντος καὶ πολλα προς τουτοις, ο μεν

143쪽

43 A GREEc BOY Ar MOME 13ανθρωπος, πρῶτον μεν ξίου σιωπῆσαι το πληθος καὶ σιωπησαν ' πειτα εἶπεν συχ Π τῆ φωνὴ, τι Οὐδεν ἀδικοῖσιν οἱ την αργον της χωρας εργα μενοι καὶ κατασκευάζοντες, ἀλλα τοὐναντίον παίνου δικαιως

φυτεύουσι την δημοσίαν γῆν χαλεπως χειν α λατοῖς καταφθείρουσιν Ἀπεὶ καὶ νυν, φη, ω ἄνδρες, σχεδόν τι τα δύο μερη της χωρας μων ρημα εστι, δι' ἀμελειάν τε καὶ λιγανθρωπιαν κἀγω πολλα κεκτημαι πλέθρα, σπερ οἶμαι καὶ α λος τις, ου 10 μόνον εν τοῖς ρεσιν, ἀλλα καὶ ε τοι πεδινοῖς, α εἴ τις θέλοι γεωργεῖν, ου μονον αν προῖκα δοιην, ἀλλακαὶ ἀργύριον γ)δεως προστελεσαιμι δῆλον γαρ ῶς εμοι πλέονος αξία γίγνεται, καὶ ἄμα δ οραμα χωρα οἰκουμεν καὶ νεργος η δ ερημος ου μονον ἀνωφελες 15 κτῆμα τοῖς ἔχουσιν, ἀλλα καὶ σφοδρα ελεεινον τι ορὰν οὐκοs ἄξιον, ἔφη, θαυμάσαι των ρητορων, ὁτι τους με επὶ τω Καφηρε εργαζομενους εν τοις

εσχάτοις της υβοίας συκοφαντοῖσι, τους δε το γυμνάσιον γεωργοῖντας και την ἀγοραν κατανεμοντα 20 οὐδεν Ἀνται ποιεῖν δεινον βλεπετε γαρ αὐτοὶ δήπου τι το γυμνάσιον μῖν ἄρουραν πεποιηκασιν, ωστε τον Ηρακλεα καὶ ἄλλους ἀνδριάντας συχνους Detro του θερους ἀποκεκρύφθαι, τους μεν ρωων, Ους

δε θεων καὶ τι καθ' ἡμεραν τα του ρητορος 25 τούτου πρόβατα εωθεν εις την ἀγορα εμβά λει, και κατανεμεται τα περὶ το βουλευτηριον καὶ τα ἀρχεῖα

ωστε τους προτερον επιδημησαντας ξενους τους μεν καταγελῶν της πολεως, τους δε οἰκτίρειν

αὐτήν πάλιν υν ταυτα ἀκούσαντες ργίζοντο προς 30εκεῖνον καὶ θορυβουν. καὶ τοιαυτα ποιῶν τους

ιδιώτας οἴεται δεῖν ἀπαγαγε ιν ἶνα μηδεὶς δ εργάζηταιτ λοιπόν, ἀλλ' οἱ μεν εμ pστεύωσιν, οἱ δ' εν nπOλει λωποδυτῶσιν. Ἀμοὶ δε. εφη. δοκεῖ τουτους -ἀν

144쪽

γεωργοῖσι την γῆν. εα δε τιμην ἐθελωσι καταβ εῖν τοὐ χωριου ἀποδοσθαι αὐτοῖς λάττονος η ἁ λοις. εἰποντος δε αυτο τοιαῖτα, πάλιν ὁ ε ἀρχης κεινος ἀντελεγεν, καὶ λοιδοροῖντο ἐπι πολύ τέλος δε καὶ

in Ἀκελευον εἰπεῖν ὁ τι βούλομαι. και τι με, φην, δεῖ λεγειν προς τα εἰρημένα,

οὐδε αληθές εστιν ων εἴρηκεν. γὼ μεν δε ἄνδρες, ενυπνια μην, φην, ραν, ἀγρούς καὶ κώμας καὶ τοιαὐτα φλυαροῖντος. μεῖς δε ούτε κωμην ἔχομεν Οἴτε ίππους χύτε ονους οἴτε βοῖς εἴθε Παμ εἴ χ ομεν 15 ημεῖς σα οἶτος ἔλεγεν γαθά, θῖνα και μῖν μετεδομεν καὶ αὐτοὶ των μακαρίων μεν. καὶ μην τα Γν γ' οντα μῖν ἱκανά εστιν, ξ ν ει τι βούλεσθε, λάβετε καν πάντα θίλητε, μεῖς τερα κτησόμεθα. ἐπι

20 αρχων τι δυνησομεθα οὐναι τω δημε κἀγω τέτταρα, φην, λάφεια δερματα πάνυ καλά οι δε πολλοὶ αυτῶν γελασαν. ὁ δε ἄρχων γανάκτησε

προς με. ' τα γαρ ἄρκτεια, φην, σκληρά εστιν, καὶ τα τρίγεια ουὶ ἄξια τούτων. ἀλλ μεν παλαια, 25 τα δε μικρὰ, αυτῶν ε δε βούλεσθε, κἀκεῖνα λάβετε. πάλιν ὁν γανάκτει, καὶ φη με ἄγροικον ειναι παντελῶς κἀγω πάλιν, εἶπον, ὁ και συ ἀγροῖς λεγει ου ἀκούεις τι ἀγρους υ εχ ομεν ' ὁ δεῆρώτα μει ποτερον τάλαντον Ἀκάτερος 'Aττικον Ιοὐναι 30 εθελοιμεν. ἐγὼ δε εἶπον οὐχ Dτaμεν τα κρεα μεῖς α δ αν , διδομεν εστ δε ολίγα εν 1λσι, ταλλαδ εν ω καπνω ξηρά, υ πολύ κεινων χειρω, σκελίδες si και λάφειοι καὶ ἄλλα γενναῖα κρεα.

145쪽

45 A GREEς BOR AT MOME II 5δε ηρώτα με ποτερον σῖτον εχ ομεν ast ποσον. εἶποντον οντα ληθῶς ' δύο, φην, μεδίμνους πυρῶν καιτετταρας κριθῶν καὶ τοσούτους κέγχρων, κυάμων δε ἡμιεκτον ου γὰρ γενοντο τητες τους μεν οὐ πυρούς

ποταμο περαν ας Ἀναγχος φυτεύσαμεν, Ἀτεραι τοσαὐ-

146쪽

116 GREEς BOY AT HOME 45 μισῶσθαι ἄξιοί σμεν ο δε τολμησεν εἰπεῖν περὶ των ναυαγίων, πρὼγμα Oύτως ἀνοσιον καὶ πονηρον τοὐτο γαρ σχεδον ξελαθόμην εἰπεῖν, ο πάντων πρῶτον ἔδει με εἰρηκέναι se τίς αν πιστεύσειέ ποτε μῶν προς γαρ τῆ ἀσεβεία, καὶ δύνατον εστιν ἐκεῖθεν καὶ τέουν λαβεῖν' ἴτω πάνυ σμικρα ἐκπύπτει. καὶ τούς λάρκους, ους παξ ευρόν ποτε εκβεβρασμένους, καὶ

τούτους ἀνεπηξα εἰς την δρυν την ἱεραν την πλησίον της θάλάττης. μη γαρ εἴη ποτε, Q Ves, λαβεῖν μηδε10 κερδῶναι κερδος τοιοῖτον ἀπὸ ανθρώπων δυστυχίας. ἀλλα φεληθην μεν οὐδε πώποτε, λέησα δε πολ λάκις ναυαγοῖς ἀφικομένους, καὶ τ σκην ὐπεδεξάμην, καὶ φαγεῖν δωκα και πιεῖν, καὶ εἴ τι ἄλλο δυνάμην επεβοήθησα. ἀλλα τίς αν Ἀκείνων μοὶ is μαρτυρή-

15 σειεν οὐδε γαρ τοὐτο ποιουν μαρτυρίας νεκα

νάριτος, Ους γε οὐδ ποθεν ησαν πιστάμην μη γαρ υμῶν γε μηδεὶς πάθοι τοιαῖτα. 'ταῖτα δε εμολ λεγοντος ἀνίσταταί τις ες μεσων' καγὼ προς Ἀμαυτον Ἀνεθυμηθην ὁτι ἄλλος 'οιοῖτος 20 ἴσως, μοὐ καταψευσομενος. o δε εἶπεν δενδρες, εγὼ παλαι τοῖτον ἀμφιγνοῶν, ηπίστουν μως επε δε σαφῶς αὐτον γνωκα, δεινόν μοι δοκεῖ, a λον εἰσεβες, μη εἰπεῖν α σύνοιδα αὐτω, μη ἀποδοῖναι λόγω γάριν, ργω τα μεγιστα in παθών. εἰμὶ δε. εφη, 25 πολιτης, ῶς ἴστε, καὶ δε δείξας τον παρακαθημενον καὶ ς επανέστη ' τύχομεν δε πλεοντες ε TyΣωκλεους νηί, τρίτον τος. καὶ διαφθαρείσης της νεως περὶ τον Καφηρεα, πάνυ λίγοι τινες σώθημεν αποπολλῶν. 'ους μεν οὐ πορφυρεῖς ἀνελαβον εἶχον γαρ 30 αυτῶν τινες ἀργύριον εν φασκώλοις. μεῖς δε γυμνοιεκπεσόντες δι ἀτραποῖ τινος βαδιζομεν, ελπιζοντες

εἴρησειν σκεπην τινα ποιμενων η βουκολων, και

ἐκινδυνεύομεν πο λιμο τε και δίφους διαφθαρηναι.

καὶ μόλις ποτε Ἀλθομεν επὶ σκηνάς τινας, καὶ στάντες

147쪽

τελο δε δωρ κατέχεον θερμον, ως ἀνελαβον φυ χρους

οντας. πειτα κατακλίναντες, και περιβάλοντες οἷς

εἶχον, παρεθηκαν φαγεῖν μῖν ἄρτους πυρίνους, αὐτοὶ δε κεγχρον φθον ἡσθιον. δοσαν δε καὶ οἶνον μίν πιεῖν, ἴδω αὐτοὶ πινοντες, καὶ κρεα λάφεια οπτῶντες ἄφθονα, τα δε φοντες ὐστεραία βουλομένους

ἀπιέναι κατεσχον επὶ τρεις μερας επειτα πρού- 10 πεμψαν ει το πεδίον, καὶ ἀπιοsσι κρεας εδοσαν καιδερμα κατερω πάνυ κάλον. με δε ορῶν τι πονοὐντατω πάθει, νέδυσε χιτώνιον, της θυγατρος ἀφελομενος εκειν δε ἄλλο τι ράκος περιεζώσατο τοὐτο, πειδηεν κώμη γενομην, ἀπεδωκα. ἴτως μεῖς γε πο 15 τούτου μάλιστα Ἀσωθημεν μετὰ τους θεούς.' αὐτ δε κεινου λεγοντος ο μεν δημος κουεν ήδεως καὶ πηνουν με, εγὼ δε ἀναμνησθείς, ' χαῖρε, εφην, Σωτάδη ' και προσελθων φίλουν αὐτον καὶ τον

παρελθων δε κεῖνος ο επιεικης ὁ την ἀρχην περεμο λεγων, Ἀμοι, φη, δε ἄνδρες, δοκεῖ καλεσαι

τουτον ει το πρυτανεῖον ἐπὶ ξένια ει μεν γὰρ ν πολεμω τινὰ σωσε τῶν πολιτῶν περασπίσας, πολλῶν αν και μεγάλων δωρεῶν τυχε νυνὶ δε δύο σώσας 25 πολίτας, ἴσως δε και ἄλλους, πῶς υ εστιν ἄξιος τιμη : δοκεῖ δε μοι ἀντὶ του χιτῶνος, ο εδωκε, τω πολίτ9 κινδυνευοντι, την θυγατέρα ἀποδύσας επιδουναι αὐτω την πολιν χιτῶνα καὶ ἱμάτιον, ψηφίσασθαι δε αυτοῖς καρποῖσθαι το χωρίον καὶ 30αυτούς και τὰ τεκνα, καὶ μηδένα αὐτοῖς νοχλεῖν, δοῖναι δε αὐτω καὶ κατον δραχμὰς εις κατασκευην το δε ἀργυριον τοῖτο περ της πολεως εγὼ παρ'

148쪽

ημεῖς μεν κατακλιθεντε. ἐπὶ φύλλων τε και δερματων 20 ἐπὶ στιβύδος ψηλῆς, η δε γυνη πλησίον παρὰ τον ἄνδρα καθημενη θυγάτηρ δε ραία γάμου διακονει,

και νε χει πιεῖν μέλανα οἶνον δύν. οἱ δε παῖδες τα κρέα παρεσκεύαζον, και αὐτοὶ ἄμα δείπνουν

παρατιθεντες.

ος γελάσας, χυκ, εφη, ἀλλ' εκείνη πάλαι προς ἄνδρα

149쪽

ἐδόθη, καὶ τεκνα εχ ει μεγήιλα δη, προς ἄνδρα πλούσιον εις κώμην. χὐκοῖν, φην, παρκοῖσιν μῖν τι αν δέησθε ' οὐδεν, ψη η γυνη, δεόμεθα 'ημεῖς. εκεῖνοι δε λαμβάνουσι καὶ πηνίκ αν τι θηραθῆ καὶοπώραν καὶ λάχανα ' O γαρ εστι κηπος παρ' αὐτοῖς. περυσι δε παρ αυτῶν πυρους λάβομεν, σπέρμα

150쪽

εφασαν. ὁτε την υν λάβομεν την τα τεκνα εχουσαν,

τα μεν ἁ λα διεδρα καὶ ην, ἔφη, θάττω του λαγώ

οποτε θαυμάζοιμι ἀκούων γρυ λιζούσης της συος, και τας κριθας Ῥύτως, ἀνηλισκες. a γαμ εὐβοιδες,10 ειπεν, οὐχ ἱκαναὶ σαν πιῶναι ἀλλα εἰ βούλεσθε ἰδεῖν αὐτήν, ξ ἀνύσας. V οἱ δε κελευον ἀπήεσανουν κεῖνος τε καὶ οἱ παῖδες αυτόθεν δρόμω χαίροντες ε δε τούτω ἡ πaρθενος ἀναστῶσα εξ τερας

σκηνη εκομισεν Oυα τετμημενα, καὶ μεσπιλa,l και μηλα χειμερινά, καὶ τῆς γενναίας σταφυλῆς βοτρυς σφριγωντας, και θηκεν επὶ την τράπεζαν, καταψήσασα φύλλοις ἀπο των κρεῶν, καὶ ποβαλοῖσα καθαραν πτερίδα. κον δε καὶ οι παῖδες την ναγοντες ῬεT γελωτος και παιδιῶς. συνηκολούθει δε

20 η μήτηρ οὐ νεανίσκου, και ἀδελφοὶ δύο παιδάρια εφερον δε ἄρτους τε καθαρούς, καὶ ωα εφθα ενξυλινοις πιναξι, καὶ ρεβίνθους φρυκτούς. ἀσπασαμενηδε τον ἀδελφον η γυνη και την ἀδελφιδῆν, καθίζετο παρα πω δευτῆς ἀνδρί, καὶ εἶπεν. ιδοὶ is, ἱερεῖον -

25 οἶτος πάλαι τρεφεν εἰς τους γάμους, καὶ ταλλα ταπαρ μων τοιμα εστι, και ἄλφιτα και λευρα πεποίηται ' μονον ἴσως οἰναρίου προσδεησομεθα ' καιτοῖτο ου χαλεπον ε της κώμης λαβεῖν παρειστήκει δει αὐτm πλησίον in υἱος προ τον κηδεστὴν ἀποβλεπων. 30 και ς μειδιάσας εἶπεν ' οἶτος, φη, στὶν Ο πεχωμ' ἴσως γαρ τι βουλεται πιῶναι την ἴν. και τομειράκιον αύτη μεν, εἶπεν, υπο οὐ λίπους διαρρα

SEARCH

MENU NAVIGATION