A Greek boy at home, a story written in Greek; [with a vocabulary]

111쪽

επαιζόν ποτε αἱ κόραι και κάθητο μεν μία των κορῶν ἐν μεσω, αἱ δ' a λαι κύκλον ποιησάμενοιεχόρευον. αδοντες si δ' iam ιαεσω ἀντοδεν P δ' Ἀδη

112쪽

84 A GREEM BOT AT MOME 39 περιερχεται, καὶ δ καὶ τίθησι λαθων το σχοινίον παρά τινι των καθημενων καὶ αν με ἀγνοήσηεκεῖνος παρ' ω τίθεται το σχοινίον, περιθεων περὶ τον κυκλον πληγας λαμβάνει et αυτῶν εὰν δε αἰσθάνθται, περιελαύνει τον Ῥέντα τύπτων. o ἀποδιδρασκίνδα ἴτω πως γίγνεται. εν μεσω

τίς εστι παιδιά. in εν μεσω, καὶ διανετης γραμμῆς rei 15 μελαιναν ἔχει, την δε λευκην. καὶ οἱ τεροι των παιδων νομίζουσιν αυτοῖς προσηκει το λευκόν, οἱ

δ' τεροι το μελαν. στε διώκουσί τε καὶ φεύγουσι κατα το χρῶμα ' οἱ μεν μελανες διώκοντες εὰν μελαινα πλευρὶ φανῆ ύπερθεν γενομενη, it δε λευκοὶ 20 εὰν η λευκη. καὶ ο αν ληφθη διωκόμενος οἶτος

ονος κάθηται.

ἄλλοτε δε ἀφίεμεν στρακον περ το δωρ πι-πολης, αριθμουντες ποσα πηδηματα πηδα εν ij ὐπερ το 4δωρ Ἀπιδρομ' πρὶν καταδῖναι. OP δε πηδῶ-25 σι τω τερω ποδὶ μονον, ἄραντες τον τερον ' οὐτός εστιν ἀσκωλιασμος, ο δ ἀσκωλιάζουσιν. ἀναρρίπτουσι δε καὶ πεντε λιθους 'ρήφους η ἀστραγάλους, στεεπιστρεφαντας την χεῖρα δεξασθαι τὰ ριφθεντα πιτης Ἀναντίας πλευρὰς ὁπερ Ἀνομώζεται το οπισθένaρ30 9 χειρος, το δ ετερον μερος θεναρ. αὐτ εστ τὰ πεντάλιθα, λεγομεν δε τους παίζοντας πενταλιθάζειν.

ἄλλαι δ εἰσὶ παιδιαὶ βασιλίνδα, μυίνδα, κινητίνδa, περὶ ἰν τὰ ονοματα δηλοῖ ἄττα εστίν.

113쪽

τους ποδας καὶ τον τράχηλον και την κεφαλην και το

114쪽

ἡ χελώνη ' καὶ γαρ εξῆλθεν η κακοδαίμων θύρa , καὶ

ιιπώλετο. V δη δ' αἱ κορα πεπαυμεναι σαν τοὐνορου, καὶ θεωντο την μητερα την μήν, ε ελπίδι Οὐσαι ro λη ' ευθὼς καθημεν εν μεσω, εἶπε τοιάδε.

καὶ φιλάνθρωπος καὶ γαρ ὁ τι αν ευ ρωμεν, εἴρημα δίδωσιν - Ερμῆς. o Q παῖς Ἀστι Διος και Maιας 10 καὶ πεὶ τάχιστα τεκεν αὐτον ἡ μητηρ, τύλιξασα

αὐτον εν σπαργάνοις τίθει ν τω λικνω, που

τῶ Διί, τι οἶκος ἄριστος καὶ μην οἴκοι γ ἄμεινον εἶναι, πεὶ βλαβερον το θύραζε. ταὐτ εἰπών, χερσιν ἀμφοτέραις ἄρας 'ν χελώνην οἴκαδε κομιζει και30 λαβὼν μάχαιραν, ξέταμε τὰς σάρκας τῆς χελώνης καὶ δέρμα βοος ἀμφετεινεν, στε η εῖν καλῶς ' ειτενέθηκεν ἐπ' ἄκρας τῆς χελώνης δύο κέρατε, ζευξε δε τὼ κερατε ζυγον πιθείς ε ξ0φε δ' εκ οὐ τε ζυγos καὶ τῆς Ψελώνης Ἀπτα χορδάς, ἰστὶ συμφωνους γιναι.

115쪽

ταὁ ἀκούσασαι συνεκροτησαν τα χεῖρας αἱ κόραι - φησὶ δε τις αυτῶν ἀλλ ω μαμμη, πῶς αρ' κλεψε τὰς βοῖς η γαρ ελαθε κλέψας ο πανοὐργος ' et δ ἀπεκρίνατο τι μηνί λ ακου- σεσθε. ὁ γαρ Eρμης την με λυραν κατέθηκε κρύφα εν τοῖς σπaργάνοις ' αὐτος δέ-ἐσπερ γαρην- ἔφθασε ελθὼν προς το λειμῶνα, εν ω νέμοντο αἱ βόες αἱ του Ἀπόλλωνος καὶ των βοῶν ἀπελαβε 10 πεντηκοντα τα ἀρίστας ' λαυνε δε ἄγων κατα χῶρον ψάμμου μεστόν, τοιάνδε μηχανην μηχανησάμενος

τας μεν πλας ναντίας ποίησε, τάς τ πισθεν πρόσθεν καὶ τα πρόσθεν πισθεν ' στε πορευοντο

τας βοῖς, ελαύνων εμπροσθεν αυτοῖ τα δε σάν αλατα εαυτο ενετύλιξε κλάδοις πολλοῖς και παντοιοις, ἄστε θαῖμα παρέχειν τοις ἰδοῖσιν ' ἴτω τοὐναφραστα και ἄγνωστα ην τα ἴχνη καὶ δ καὶ οὐ ναν τις τα ἴχνη νομισε ε εναντίου πορεύσασθαι a 20βoῖς. καὶ αλλον μεν οὐδεν εἶδεν, γέρων δε τις νεν ν δ σκάπτων περι τας ἀμπελους' Οὐτον τον γέροντα ιδὼν ο Ερμης προσεῖπεν ' - γερον, ἄμεινον μεν ιδοντα μη δεῖν, και ἀκουσαντα κωφον ιναι, ανμ σον εργον se τι μετα τοὐτον οὐδε αλλον ἐδεν, 5εως τας os ει α ην λασεν ' λαμπε σελὶ ν0.ενθένδε συλλέγει με ξύλα πολλά- και λαβὼν γνδάφνης, τ μαχαίρα ἐπελε γε ' πιλέψας δε ξυνεποίει καὶ καταθεὶς μεν χαμαι ἄλλο τι ξυλον ξηρον, λαβὼν δε ταῖς χερσὶν τον κλάδον, πιθεὶς δ' πὶ o 30 ξύλου του κλάδον, δίνει ἔχων τον κλάδον αμφοτεραις

ταῖς χερσίν, ἄσπερ τρυπανον δινοῖσιν ι τεκτονες,εως καπνον τε καὶ πυρ ἀνέδωκεν Οἴτως μεν νυν

116쪽

π0ρ καιεν, ἄπτει εὐθυ- τα ξυλα ' καὶ φλοξ λαμπει.επειτα δύο βοῖς ξελαύνει κ τῆς αὐλῆς, καὶ σφάζει, καὶ κρεα τεμνει, καὶ πτα ἀμφ' ὀβελοῖς - δώδεκα ποιεῖ μοίρας τοῖς μεγάλοις Ῥεοῖ. δώδεκα Ῥυσι 'α δ

αλλα κατατίθησιν ν η αὐλγj. αὐτο δ ου εσθιει, καίπερ πεινων ' ουκετι γαρ σθιε κρεας ' γάλα μονονεπινεν καὶ τελευτῶν τά τε σάνδαλα προηκεν εις τον ποταμόν, καὶ τους ἄνθρακας σβεσεν, καὶ ἀνενώρει προς 'o ἄντρον εισελθων δ ει ν τὶ ἄντρον,1 κατεκεῖτο ἐν τω λίκνω, εντυλίξας εαυτον τοῖς σπαργάνοις.'ταῖτα μεν νυν ειπεν η μητηρ μου ' θαύμασαν ε

20 το πενόμενον, θεον ἴσαν ' a ἰδοῖ αὐτον κειμενονεν τω λίκνω, χοντα τῆ αριστερα την χελώνην,

117쪽

'Από λων, εχ δ ο τι ἀμειψομαι αὐτω. εω γαρ εἰς τον ναον αυτοῖ τον εν Δελφοῖς, ἐν se πολλοί εἰσι τρίποδες καὶ λεβητες καὶ χρυσος πολυς, πολυς δε σίδηρος, πο λη δ' ἐσθης κλέψω δ εκεῖθεν λις, συ

χυτοι μέν νυν αὐτ ελεγον Aπολλων ωθεν επὶ νομον λθεν λθων δ' πὶ νομον, εἴρε πεντηκοντά τινας βοῖς, τὰς ἀρίστας, ἀπολωλυίας ε της ἀγέλης. τῶν δε τὰς os ἀπαντα τω γεροντι καὶ πυνθάνεται ἀπο του γεροντος λεγων τάδε γερον, ζητῶν 10τας βους ερχομαι ' συ δ' αν εγοις μοι, ποτερον τινάνδρ εόρακας πορευομενον μετὰ βοῶν ἀμείβεται δ' ὁ γέρων ' φίλε, χαλεπὸν με λεγειν σα ρα τις πάντα πολλοὶ γαρ οδοιποροι παρερχονται, οἱ μεν κακα φρονοὐντες, οἱ δε καλά ἀλλ εγὼ λην την 15 χθὲς μεραν σκαπτον περὶ τὰς ἀμπελους' αλλ' οἶμαι, ου γὰρ οἶδα σαφῶς, εορακεναι παῖδα, ς λαυνεβοῖς, παῖδα νηπιον, ω βασιλεῖ, εἶχε δε ράβδον, καιτα μεν οὐς ξοπισθεν λαυνε, εχούσας τὰς κεφαλας

αὐτα με δ αποκρινεται ο γερωμ' o δ' ἀκουσας θῶττον δη προύβαινε και ν δ κατενόησε ταἴχνη, και λεγεμ ' δε η και θεοί, οια ορῶ, ἴχνη παλιν τετραμμενα βοῶν, καὶ δ και ἄλλα βηματα,

ού ἀνδρος οντα ἴτε γυναικός, οὐδε λύκων οὐδε μην 25 λεοντωμ' η που κενταύρου λέγοιμ' αν αὐτα εἶναι δεινα οὐ πάντων μάλιστα. επόμενος δε τοῖς ἴχνεσιν, ἀφίκετο προς το ἄντρον Eρμης ορῶν προσιοντα αὐτον, κατεδυ εις τὰ σπάργανα ε δ'ολιγω συνηλαυνε κεφαλην τε καὶ ποδας καὶ χεῖρας 30 καὶ χνὶμ μεν ποίει ως καθεύδων, ω δ' οντι et Πρύπνει ' χελώνην δ' ἐχεν υπὸ μασχάλης. γνω δ'ορῶν ο πολλων την τε νύμφην και τον παῖδα καὶ ρευνησας κατὰ πὰν τ ἄντρον, λεγε τάδε A

118쪽

παῖ, ο εν λίκνω κεῖσαι, μηνυε μοι τας οὐ ζ ἁττον' επε διοι oμεθα νω ου κατα κοσμον. ρίη - γάρ σε ες Ταρταρον λαβών, ε σκοτον δεινον καὶ ἀμηχανοπι εξ υου εστιν στις λύσει, οὐΟείς. ἀποκρίνεται δ' ὁ παῖς,

δολια φρονῶν Aetro λον, τί τόδε λεγεις τί ζητεῖς

γ' ἔργον τοὐτο, ἀλλα πνος τε, καὶ γάλα καὶ σπάργανα 10 ε χειν, καὶ λουτρα θερμά. θαὐμα δ' ἄν εἴη μεγα ει παῖς νηπιος βους ελαύνοι ἀλλα χθες γενόμην, αλλ' detraλοὶ οἱ ποδες, τρα χεῖα δε γη. εἰ δ' θελεις, ομνυμι την πατρος κεφαλην η μη μη κλεψαι τας βοὐς. ταὐτ Ἀλεγεν Ἐρμῆ o δ' Ἀπόλλων γελάσας,

τινές εισι οὐς το γαρ νομα μονον πίσταμαι

ἀκουσας. δος μοι δίκην καὶ δεξαι παρὰ Διὶ

119쪽

Ουδ οἶδ' Ἀ- εστὶν ἡ βοῖς, πλην του νόματος μόνον. μεν νυν ταὐτ εἶπεν ο δ' Ερμῆς ἀπεκρίνατο ' Ζευ πάτερ, εγώ σοι ερῶ την ληθειαν νηπιος γάρ εἰμι, οὐδ' οἶδα 'λευδεσθαι. λθεν εἰς μετερου ζητῶνβos οἶτος, οὐδὲ μάρτυρα παρεσχεν οὐδενα μηνύειν 15δε μ' κελευεν et ἀνάγκης, ἀπειλῶν η μην καταβαλεῖν - ες Τάρταρον ἀλλ ἐγὼ χθιζὸς γενομην, ὼς καιαὐτος οἶδεν, οὐδ εοικα δηπου λατῆρι βοῶν πείθου καὶ γαρ πατηρ φης συ εἶναι ώς ου ηλασα βοῖς οἴκαδε ούτως λβιος εἴην, Δ οὐκ εβην περ οὐδον 20τοῖτο λεγ ἀληθῶς οισθα καὶ αυτὸς ἔτι οὐκ