Iohannis Heumanni ... Commentarii de re diplomatica imperatorum ac regum Germanorum inde a Caroli M. temporibus adornati Iohannis Heumanni ... Commentarii de re diplomatica imperatorum ac regum Germanorum inde a Ludovici Germanici temporibus adornati

발행: 1753년

분량: 515페이지

출처: archive.org

분류: 역사 & 지리

291쪽

XXVII. rem eligendi tribuit. si Et quia, ait, Carolomannus eorporis, scut isti .. Rudiuimus, incommoditate grauatus, Regnum retinere iam nequit,sbi ita imaut de noui Regis electione) omnes pariter consideremus, uos prae ἡi .... di to adesse tempore ualde oportet: et ideo antea nullum absque alibi' i. nostro consensu Regem debetis percipere. Nam ipse qui a nobis est ordinandus in Imperium, a nobis primum, atque potissimum debet esse uocatus atque electus, quoniam et nos una cum uestra fraternitate cupimus pertractare, et de hoc, et quo tenore uel ordine communes causas, et utilitates Ecclesiarum Dei nobis commissarum ordinemus, et iure canonico statuainus: quatenus tantorum malorum Opera, quae sustinemus, procul abiicere, et leue iugum Christi, laetis, ut condecet, possimus ceruicibus ferre, quapropter nullam inueniendo excusationem habeatis. Sed alacri mente Occurrere, et

ad iam dictam synodum uenire procuretis, quam sane, et canonica v. . Eb. ΩΠct0rum Patrum regula bis in anno fieri iubet, et instantis tempo- ...'. ' ris necessitas magna compellit.,, In epist. CLXxXI eidem Archiepi- ipso inui. scopo Mediol praecipit, ut cum eo, qui de regibus Francorum Italiam .... .' Det u i gressus, nullum absque ipsius conse u et unanimitate placitum facere praesumat. Metuebat enim Pontifex, ne unus ex fatribus Carolomanni in huiusmodi conuentu Rex Italiae eligeretur. Quamuis enim, Carolomanno aegrotante. et Carolum et Ludovicum Romam uocarit; id tamen potius ad turbas mouendas, quam ad imperium stabiliendum facere poterat. Nibodum, episcopum, per epist. abs...'' CLXXIll et CLXXIX ad Carolomannuin regem et Carolum fratrem tractentur eius mittit, mandatque, si Carolunt mannuin polle incunctanter agnodis, uis scitis, apud illum; sin autem apud germanum et aequivocum eius, aut ira- Carolum uidelicet gloriosuin Regem, causias et utilitates sanchae Se- e. bi. dis Apostolicae prudenti dumtaxat consilio agere: et, Deo auxilian-' 'φ' te, ad persectum deducere satagatis; quatenus pristinum eius honos . rem, atque uigorein ipsius, regia maiestas, more uidelicet parentum ontis' suorum, conseruet incolumem. Ita epist. ad Anton. episc. Brixiens. . uri ..irii et Berengar. glorios comitem, CCXXXVII, Pontifex se a Carolo-ltalici a reo manno rege uicarium in regno Italico constitutum assirmat: quia due ....'l' lectus ae spiritualis filius noster Carolomannus gloriosus Rex suis re-eotistit galibus litteris, et Mistariun nostrorum uerbo, nostro praesulatuitam alti pio mentis affectu conimisit . ut nos curam huius Italici regni haberemus, tam pro diuinitus nobis commissa pastorali solicitudine omnium

Christi

292쪽

CAROLOMANNI. 24 Christi ounam, quam etiam pro praefati Regis uice cura concessa, s. X illa quae contra Deum, et iura legis alicubi cognoscimus praesum-XXVII

ptione commissa, omni uolumus conamine compescere, et unam ouem morbidam gladio percutere spirituali, ut ad salutem quoquo modo anima uulnerata perueniat, antequam totus greX unius conta-gjone maculetur. Audientes igitur etc.

Quod ad episcopos attinet, Carolomannus, sine duhio , morem regium seruauit. Memorabile exemplum suppeditat ipsius Pontificis ἐIohannis VIII epist. CLXXI, qua Pontifex Regem rogat, ut GOS- Rex Cos. pertum diaconum constituat episcopum Uercellensem; quas preces pcrtum Papa primarias uult censeri. lta autem habet epistola: si dilecto ac ta a.. spiritali filio Carolomanno glorioso Regi. Multorum relatione didi- stituit epi. cimus, quod Ecclesia Vercellentis nunc ualde turbata, ut quotidianis commota scandalis consistat, dum in duas partes populus pro Epi- ωm , stopi electione diuisus, alii unum, alii uero altorum eligere, habereque contendant, et cupiant; electumque enormiter defendere uterque procuret. Sed quia iuxta nostri ministerii Apostolicum ossicium et solicitudinem omnium Ecclesiarum Dei, nobis in ipso Apostolorum principe commissam, iuxta canonicam, etiam lanchorum Patrum regulam dicentem: Si diuisio clericorum, uel populi extiterit, et defuturi electione Pontificis contentio fuerit oborta, nullum ex his duobus in throno Episcopali essio aliquatenus consecrandum, sed alterius electionem fieri debere sacerdotis Ecclesiae proprio destitutae rectore, et ob id perturbatae iura pacis serentes, subuenire debemus. Itegiam excellentiam uestram rogamus, ut pro amore Dei, et sancti rogiste Petri, ac nostrae paternitatis dilectione, ipsum Uercellensem Episco. Pontifice, patum huic nobilissimo uiro Gosiperto uidelicet uenerabili Diacono, uobis bene cognito, communique fideli nostro ac uestro, quem pro Ecclesiasticis utilitatibus in seruitium uestrum direximus, placido depraesentia modo tribuatis. Quoniam uero cognoscimus hunc in omnibus, tam ciuilibus, quam etiam Ecclesiasticis causis strenuum atque utilissimum fore, nobisque non mediocriter fidelissimum. quapropter ad uestrae praesentis, et futurae gloriae augmentum, hoc uos nobis condere petimus, hanc primam nostri Pontificii iustam petitionem, uestra regalis alacriter perficiat magnitudo, ut nos et uestram libenti possimus perficere uoluntatem. Charissime fili, quoniam sic uerae dilectionis unanimitate, pio que amoris affectu uide-

293쪽

xXVII.

π Te praecesso. -m rem eum et imperatoin

himur manere coniuncti, si nos ea, quae cupitis, Apostolica duntaxat perfecerimus auctoritate; et uos item uestro regali iure nostri desiderii preces audire cum iucunditate procul dubio studueritis. Talem namque progenitores uestros inuictissimos Imperatores Augustos circa praedece res nostros, sanctos uidelicet Romanae sedis Antistites, habuisse dilectionem, reeolimus, ut quicquid ab alterutra parte petebatur, omni postposita occasione, mox emcaciter compleretur. Ita uero, et nostra nunc Pontificalis a Deo conseruata Maiestas, et uestra Regia magnitudo, sibimet debent placide fauere uicissim. - Eadem strictim in epist. CLXXXVII repetuntur. In epist. CCXXIII praecipit Pontifex Vercellensibus, ut hunc Conspertum episcopum recipiant, Iosephi autem inuasoris acta irrita esse iubet: siquoniam dilectus, ac spiritalis filius noster Carolomannus gloriosus Rex illius Italici regni, ipsum Vercellensem Episcopatum, more praeces, sorum suorum Regum, et Imperatorum Concessit huic Consiperto usero nobilissimo, praesentibus Missis nostris, nostramque Apostoli eam elementiam suis est literis deprecatus, ut eum uobis Episcopum consecraremus. Nos autem eius precibus inclinati, nolentes uos diu sine proprii ac legitimi esse cura pastoris, hunc ipsum sanctae Vercellensi Ecclesiae uestrae, Apostolica duntaxat auctoritate, Episcopum consecra imus, dedimusque uobis pro inuasiore illo istum pastorem, pro mercenario ignavo prouidum satis Rectorem, qui scilicet nostris uos Apostolicis doctrinis admonitus, quasi populum Domini sibi commissum more ueri pastoris pabulo uitae, perpetuaeque salutis paPere, atque in uirga aequitatis, et mansuetudinis regere uigi- Ianti semper cura, et solicitudine solerter procuret. Quem itaque uos omnes uno uoto, et pio affectu quasi patrem, et Rectorem animarum uestrarum, utpote charissimi filii, ut recipiatis praesenti statuto nostro iubemus; et abiecto ac reprobato supradicto inuasore, hunc, quem ordinauimus, uobis habetote Episcopum. ,, In episto-Ia CIII in HARDUIN. act. concit. T. VI p. l. declarat Pontifex, se seeundum uoluntatem et petitionem dilecti filii sui Carolomanni gloriosi regis hunc Conspertum antistitem consecrasse.

f. XXX TUI H.

294쪽

I. XXXXVIII. XXHIL

Eecies anim salutem sibi, maiorum more, cordi habuit Rex noster et antiqua iura confirmando et noua antiquis addendo. Im- immunita. munitatis literarum exemplum , ad ecclesias pertinens, exstat in xς obo-MURATOR.. t. I Antiqv. Ital. p. 'a , ubi pro Nouariens ecclesia Ieses ita statuit Rex: adiens serenitatem culminis nostri Notingus Noua- No rientiensis Ecclesiae Episcopus detulit obtutibus nostris quandam aucto . si 'ritatem, in qua continebatur, qualiter piae recordationis 1 ludo uicus Imperator Consobrinus noster confirinauerat Praecepta Aut nostri

Hludovici serenissimi Augusti, nec non et auctoritatem Patrui nostri Hlotharii piissimi Imperatoris genitoris sui, qualiter beatam Sedem, quae est constructa in honore Sanctae Dei Genitricis semperque Uirginis Mariae, cui etiam auctore Deo idem Episcopus praeesse dignoscitur, cum rebus et hominibus ad eandem Sedem legaliter pertinentibus uel aspicientibus, sub sua suscepisse tuitione, atque immunitatis defensione. Idcirco iam dictus Episcopus nostram deprecatus est

celsitudinem, ut secundum supradictorum Imperatorum auctoritates, parentum nostroruni morem sequentes, nostram adderemus. Cuius petitione ob amorem Dei, et reuerentiam Sanctae Mariae Uirginis, et Sancti Gaudentii precibus annuentes, hane nostrae auctoritatis,

immunitatis, et defensionis gratiam pro diuini cultus amore etc. Otit in se a descripto Ludovici Diplomateo exorare delectet. in luper etiam uolumus atque omnimodis praecipimus, ut Ecclesia beati Clementis Matyris Christi, quae iniuste inde ablata suit, et malo ingenio subtracta, ad supra dictam Sedem pertineat cum omnibus adiacentiis et pertinentiis suis. Volumus ergo, ut quidquid de praefatis Ecclesiis, rebus Ius Fisci exigere poterat, id est annona, uinum, caseum, pulli, oua, castanearum, fructusque messis que lentibus que gignitur

plustatica, calcem, uenationes, uel ceterorum talia, in integrum Ecclesiis concedimus, scilicet ut perpetuo tempore ad peragendum etc. Ecclesia Cremonensis etiam tabulas immunitatis nacta est, quas crem prosert MURATOR. c. l. t. VI pag. 63: uir uenerabilis Benedictus Cremonensis Ecclesiae Episcopus, missa petitione petiit, ut Precepta piissimorum Augustorum parentum nostrorum per nostre Celsitudinis auctoritatem roboraremus atque confirmaremus. Cuius petitioni libenter ob amorem Domini nostri Iesu Christi libenter annuentes, I i a preci-Diuili do by Corale

295쪽

am . XX- precipimus atque iubemus, ut omnes res supra dicte Ecclesie, que est

XXVLI. constructa in honore Sancte Marte Virginis Matris Domini nostri tela Christi, et Sancti Stephani Martiris Christi, scut in piissimorum A

gustorum parentum nostrorum tuitione fuerant, ita et in nostra desensione atque immunitate firmiter permaneant. hibemus ergo, atque supra dicte Ecclesie confirmamus, ut omnia loca ibidem pertinentia, que a longo tempore usque nunc ad launc locum pertinere uidentur,

tam Monas eria, quamque Synodochia, seu et Ecclesias Baptisinales, et reliquas possessiones, que ad hunc Episcopatum iuste et rationabili ter pertinent, uel que deinceps diuina pietas ad ea loca augeri uolue iit, ut supra nominatus Episcopus, Successis resque sui, perpetualiterea teneant atque possideant. Insuper adiunximus, sicut in supradictis Preceptis inuenimus, locum, qui dicitur Teoledo, cum Briuisolis, et Cocullo, cum omnibus ad ipsum locum pertinentibus, et pol tu Vulpariolo, et transitorio, cum molitura usque ad Caput Addue, eum molitura de Molendinis, et portoris usque in Caput Adduae Omnia enim hec supramemorate Ecclesie per hoc presens Precmptum nostrum confirmamus, ut iure firmissimo perpetuis temporibus, possideat.. at mensi Ecclesiae Parmens Rex non solum antiqua iura ac priuilegia 46.4Edi confirmat, sed et nollis ista munificentiae regiae documentis cumulat.bbati.m in UGHELLI Italia sacr. t. II pag. 34s r Wibodus sanctae Parmensis de Berce- Εeclesiae uenerabilis Episcopus, dilectus fidelis noster, nostram pertiuiu, . Em ardum fidelem nostrum deprecatus est clementiam, ut paupercu- fiscia lae Parmensi suae Ecclusae pro amore Dei, animaeque nostrae, parentumque nostrorum mercede subuenire dignaremur. Cuius petitionibus pietatis nostrae aures misericorditer accommodantes, et eius

erga nostrum obsequiunt curiosis limam fidelitatem attendentes concedimus, atque donamus ei, et Ecclesiae suae Abbatiam de Bercodo sitam in monte Isardone cum omnibus adiacentiis, et pertinentiis eius in integrum tam in finibus Tusciae, quamque Longobardiae cum omni integritate, et soliditate sua iure perpetuo. Insuper etiam confirmamus, et corroboramus, quod ei, et Ecclesiae suae per aliud nostrum edictum nuper concessum est, id est curtem regiam exstructam insta ciuitatem Parmam cum omni ossicio suo, seruis et ancillis niasculini sexus, et foemini, seu etiam largimur, et perdonamus, atque nuper concessum confirmamus praedicto Wibodo, et praelib

296쪽

iae Ecclesiae siuae Omne ius publicum, et teloneum, atque districtum . XXX. eiusdem ciuitatis, et ambitum murorum in circuitu, nec non et pra- XVI. u. tum regis non longe ab ipsa eadem ciuitate in integrum sicut nostraeia publicae, ac regiae pertinet potestati. Corroboramus, quin potius et confirmamus per huius nostri edicti paginam omnes auctoritates quascunque praedicta Parinensis Ecclesia in honorem sanctae Dei Genitricis, semperque Uirginis Mariae dicata dignoscitur a tempora omnium Regum Longobardorum se et Francorum, Caroli uidelicet Magni, Lotharii, et Ludovici piissimorum Regum, et Imperatorum nostrorum scilicet praedecessorum, usque in praesens tempus praecipientes, ut nullus saepe nominatam Parmensem Ecclesiam de uniuersis, quae inibi ab antecessbribus nostris pia deuotione collata sunt, et de sis, quae nostra regalis munificentia illi consert, absque legali iudicio exspoliare audeaι, et idcirco hoc nostrae donationis, concessionis, seir confirmationis iustitnus sieri praeceptum, per quod

praedicto Nibodo uenerabili Episcopo fideli nostro, eiusque succosi foribus ad partem Ecclesiae suae praedictam Abbatiam de Bercedo,

cum omni, ut iam dirimus . integritate sua, tam quod modo habet, aut in antea Deo propitio per fideles animas adeptura est, et praefatam Curtem, quae regia dicitur, infra denominatam ciuitatem Pariamam , et omne ius publicum, et teloneum et districtum ciuitatis, seu et ambitum murorum in circuitu, et pratumst quod regium nominatur, in integrum concedimus, perdonamus, atque largimur, et donostro iure in eius ius, et dominium transfundimus, ut habeat, teneat, possideat, atque fruatur perenniter tam ipse Wibodus Episopus fidelis noster, quamque et successores eius ad partem Ecclesiae iam dicta a iure proprietario in aeternum omni nostra, nostrorumque haeredum, . ac prohaeredum, et posterorum repetitione sopita, atqMe extincta.

I. XXXXVIIII.

Quemadmodum coenobia semper sibi uigilaband, ut, regis auis Rex eon. ctoritate, non solum parta tuerentur,' sed et opes ampliores aequi. 2 rerent: ita etiam ex regis nostri largitate proficere contendebaran sessionis Documentum primum praebet monasterium Chremisiense, cui, quam *ψςR0.3 Ludovicus constituerat, donationem confirmat Carolomannus filius . in RETTEN PACI IER. Annal. Cremifan. p. 32: compuncti amore cremis, ' I. i 1 - - diuino neniis 3, i

297쪽

as CAP. II DE DI PLO MATI Bus . XXX. diuino quaedam loca nostrae haereditatis ad Monasterium, quod uo-

Vilii. catur Chremisa, tradimus. Quae quamuis nobili stimus Pater nosterdiuste memoriae Ludvvicus Rex ad id Monalterium donaret, tamen nullo auctoritatis suae praecepto confirmauerat, idcirco complacuit regalitati nostrae, pro remedio animae praefati beatissimi Genitoris nostri et Genitricis nostrae hanc ipsam donationem per praesentem auctoritatem nostram confirmare, quatenus perpetualiter firma et inconuulsa permaneat. Tradimus ad praelatum Monasterium per hoc praesens praeceptum nostrum territorium quoddam iuxta fluuium, qui dicitur Spraga, quod a capite ab eo loco incipit, ubi unus sons in loco, qui Benninuvanch dicitur, intrat in SpraZam, et sic inter duas SpraZas, usque in eum locum, ubi ipsae duae Spraetae simul unum decursum conficiunt. Hoc igitur totum, scut iam a duobus Comitibus Arathoto. et Ernulto circumequitatuin suerat, cum omni inte-

ritate ad praelatum Monasterium Chremissi, quod est in honoreiomini et Saluatoris nostri Iesu Christi constructum, tradimus atque donamus, et de nostro iure in ius et dominationem eiusdem Monasterii transfundimus; ita uidelicet, ut quis quid de praefatis rebus ob utilitatem et prosectum praescripti Monasterii Rectores et ministri eius facere uel iudicare uoluerint, libero in omnibus potiantur arbitrio faciendi quidquid elegerint. Aliud uero territorium tradimus ad ipsum praefatum Monasterium sub simili confirmatione in loco,

qui dicitur Smidalia, cuius terminus a Danubio, ubi unus fons emanat, ex una parte incipit, et sic vadit usque in eum locum, qui dicitur W-chrein. Hoc ergo totum, sicut diximus, et sicut hoc Vilhelmus Comes quondam ad id Monasterium circuivit, atque signauit ex nostra potestate in potestatem eiusdem praenominati Monasterii securiter tradimus, quatenus Rectores, sicut iam diximus, eiusdem Ecclesiae, liberam potestatem ad utilitatem eiusdem loci, sanctaeque congregationis in omnibus habeant, inde facere, quidquid elegerint, nullo unquam successore nostro irrumpente, uel inquietante, . . bis Deo auSiliante Perpetuis temporibus firma, inuiolabilisque haec moiamo. donatio Permaneat. lBID. p. 3 s complacitationem in usus huius Cre- monasterii approbat: quidam uenerabilis Diaconus noster, nomine. ἡ ,.., Chunibertus ad Monasteria principum nostrorum nobiscum compla-mut.i in citauit. Tradidit itaque praefatus Chunibertus ad Monasterium 3 vpρος- Chremisae, quod est constructum in honore Saluatoris, Praeter agros,

298쪽

inthaes, quatenus ipsa huba cum duobus mancipiis, et decem ar-XVilis. mentis, cum porcis uiginti, et ovibus totidem post finem uitae suae securiter ad iam memoratum Monasterium transeat, ea siquidem ratione, ut illi praeceptum nostrae auctoritatis usque in finem uitae

suae in proprietatem donaremus, quidquid in nostrum beneficium do ipso Monasterio Chremisiae in iam dicto loco , qui dicitur Linthard ,

habere uidetur, id est, hubae duae cum curte et aedificiis, cum mancipiis utriusque sexus, cum agris, sylvis, pratis, pascuis, aquis, uiis et inutis, et cum 'omnibus, quast in eodem loco ad saepedictum Monasterium iuste et legaliter pertinerent. Nos autem eius petitiones iustas, et uti Ies ex utraque parte cognoscentes, dedimus illi cunctas praefatas res, eum omnibus , quae ibi in beneficium prius habebat, quatenus ea omnia in proprietatem uitae suae tantum habeat, atque possideat cum omnibus quaesitis et inquisitis earundem rerum pertinentiis: post finem uero uitae suae Pleniter, ac securiter cum edicta complacitatione non solum sua traditio, uerum etiam ipsa nostra largitio iis uerbis, sicut praedictum est, ad praefatum Monasterium et locum Sanctum redeat. Haud parui pendenda charta, in DACHE-RlI spici legit t. II p. 937 prolata, qua Rex Ludovici Imp. consobrini sui donationem in monasterium Casauriense effusam roborat, n*uaque largitate amplificat. Dahimus ipsam CHRONICI CASAR Ri ENSIS narrationem, ex qua Carolomanno in Ludovici Imp. II testamento successionem in regno Italico destinatam fuisse discimus: . - - - Defuncto itaque piae semperque celebrandae memoriae Ludo- ca, Iluico Augusto, testamento post eum consobrinus eius Cario mannus sis opes 'Rex, Ludovici Regis filius, regnum Italicum obtinuit. Quo audito, Romanus Abbas deposito ingenti fletu atque tristitia. quam habebat de morte ipsius Caesaris sui Coenobii constructoris, statim direXit ad mento Lu eum Domnum Celsium Praepositum cum augustalibus praeceptis, ut douici uomne bonum quod de Piscariente Monasterio antecessor eius ipse δ''P'

beatae recordationis Ludovicus Imperator effecerat, ipla Rex ratum haberet, ct omni modo confirmaret, suoque nouo regio praecepto corroboraret. Illo autem abeunte Romanus Abbas interim regiminiae profectibus sui Coenobii ualidius insistebat. Vir potens et lacuples supra scriptus Rimo, largitus est pro anima sua domos, agros, uitineas , et omia quae habebad de catae suprascripto Bectorita, Mon sterio

299쪽

2.ς CAP. II DE DI PLUMATI Buss. xxv sterio Piscariensi. Indeque duos de fratribus,midelicet Domnum

tui. Beatum, et Dariem Leonem ipsius Rimonis filium, solemniter inuestiuit, et in tenimine posuit coram testibus.

Eodem siquidem J tempore Carlomanno piissimo Imperatore

mandante, iubentibus etiam Lamberto et Widone Comitibus, uenit Grimbaldus, Pinnensis Episcopus, una cum Anserio et Adalberto atque Arterio Castaldionibus, et inuestierunt Domnum Romanum primum Piscariensem Abbatem apud sanetiim Desiderium, ubi propterea conuenerant per ipsam curtem de uillis, castellis, et omnibus praediis et rebus per totam Italiam aequisitis, et Piscariensi Monasterio collatis, et de libertate, et omnium dignitatum excellentiis, sicut ei a quondam beatae memoriae Ludovico glorioso Imperatore per praeceptatia scripta fuerunt concessa. Faeta nimirum est haec inuestit ra in manibus Romani primi Abbatis, ad profectum et corroborationem sanctae Calauriensis Ecclesiae, anno ab Incarnatione Domini oetingentesimo septuagesimo sexto, indictione nona, praedicto Carolo Imperante anno primo, mense Iunio, feliciter. Prosectus itaque Domnus Celsus Praepositus ad Imperatorem

Papiae commorantem, benigne receptus, et in petitionibus et negotiis Monasterii Piscariensis alacriter est exauditus, accepitque ab msacrum praeceptum confirmationis, et tuitionis omnium rerum, et

dignitatum, quas Calauriense Coenobium a Domno Ludovico suo Fundatore per praeceptates paginas habebat; addiditque ei gualdum Corni cum caeteris rebus eidem pertinentibus, sicut in eodem sacro

praecepto continetur.

Praeceptum Carlamanni Regis de libertate Monasterii Pificariensis, ἄconfirmatione omnium rerum et dignitatum eius, Acut habuit a Ludovico Augusto. In nomine sanctae et indiuiduae Trinitatis, Carlomannus diuina fauente gratia Rex. Omnium uidelicet sanctae Dei Ecclesiae fide

lium nostrorumque tam praesentium quam et futurorum cognoscat industria, quia cum gratia auxiliante diuina regnum Italicum obtinui mus primum Deo que duce Papiam uenimus ciuitatem, adiit serenita tem nostram quidam Monachus, nomine Celsus. Praepositus Monasterii quod Casa - aurea uocatur, et quod beatissimae memoriae antecessor ac consobrinus noster Ludo uuleus Imperator Augustus a funa

res uae Italiae o tiniat.

300쪽

CAROLOMΛNNI. as damentis in honore stinae et Indiuiduae Trinitatis construxit, affe- L XXX-rens quoddam praeceptum, in quo continebatur qualiter praelatus XVIII LImperator pro amore ipsius sanctae et Indiuiduae Trinitatis, nec non et pro remedio animae suae, omnes res suas, quas iusto et Iegali tenore acquisiuit, tam infra urbem Romam, quam extra ipsam Romuleam urbem, per totam stilicet Campaniam, et etiam per omnem. Romaniam, necnon et ambos Spoletanos Ducatus, seu et per totam Tusciam, ad praenominatum monasterium contulit. Ea uidelicet ratione, ut liceat Fratribus ibidem regulariter uiuentibus easdem res . tam interius, quam exterius perpetualiter sine aliqua inquietudine

possidere. Et si Abbas eiusdem Monasterii obisset, ex propria Congregatione Abbatem sibi eligere licentiam haberent. Et ut id Monasterium perpetuis temporibus sub immunitate ac tuitione Imperiali

persisteret. Haec nos cognoscentes, decrevimus Per hoc praesens praeceptum nostrae mansuetudinis omnia praefata ita ut scripta sunt, confirmare. Volumusque, atque omnimodis praecipimus, ut Abbas eiusdem praedicti Monasterii semper cum omnibus illuc pertinentibus sub nostra Regali immunitate ac defensione maneat. Et omnes praenominatas res, id est, siue infra urbem Romam, siue extra, siue per totam Campaniam, seu per Tusciam, et ambos Spoletanos Du-eatus, sicut in priori praecepto habebantur, Monachis ibidem Deo militantibus concedimus. Nec non ut et in eligendis Abbatibus de propria Congregatione perpetualiter potestatem habeant. insuper ergo placuit nostrae Serenitati ad id praedictum Monasterium quemdam gualdum prope ibidem situm, nomine Cornie, tradere, cum seruis et molendinis de Balneolo ad id gualdum pertinentibus. habitantibusque in uilla, quae dicitur Alanne, cum aquis, pascuis, pratis ad id gualdum pertinentibus. Ea uidelicet ratione, ut haec omnia ob amorem Domini nostri Iesu - Christi, et pro remedio animarum nostrarum, id est, Ludovici praefati Imperatoris ac consobrini, qui nobis regnum istud disposuerat: nec non et piissimi Genitoris nostri Ludovici Regis, ac Patrui nostri Caroli, nostraeque qui hanc secimus traditionem, ad id Monasterium sine ulla inquietudine, perpetuis temporibus pertineant, quatenus Abbas et Monachi eiusdem Ioci easdem res habeant atque possideant, et iuxta id quod opus eis sit ad seruitium Dei potenter disponant, uitamque iugiter Regularem ducant, nullo unquam succestare nostro hoc irrumpente:

SEARCH

MENU NAVIGATION