Iohannis Heumanni ... Commentarii de re diplomatica imperatorum ac regum Germanorum inde a Caroli M. temporibus adornati Iohannis Heumanni ... Commentarii de re diplomatica imperatorum ac regum Germanorum inde a Ludovici Germanici temporibus adornati

발행: 1753년

분량: 515페이지

출처: archive.org

분류: 역사 & 지리

301쪽

CAP. II DE DI PLOMATIBUS

XXX. sed liceat eis quiete uiuere, et pro nobis ac pro nostris antecessor, Illi. bus semper ipsam exorare senetam Trinitatem, in cuius honore haec ipsa eorum Ecclesia constat esse dicata. Et ut haec auctoritas nostrae confirmationis atque donationis firmiorem in Dei nomine habeat tenorem, annuli nostri impressione iussimus sigillari, et manu propria nostra subtus confirmauimus. Si quis uero , quod minime credimus, ipssi sua loca, eorumque pertinentia, seu seruos Dei inibi supernae famulantes Maiestati laedere aut inquietare, seu ex collatis minuere uel auferre praesumserit, duplum eis restituat,. insuper comis

ponat pro praesumptione pondera auri probatissimi libras duodecim. Signum manus Domni Carlomanni Serenissimi Regis. Baldo Cancellarius Regis, ad uicem Theogmari Archicapellani recognoui et subscripsi. Data decimo septimo Calendas Muembris, anno Christo propitio secundo regni Domni Carlomanni Serenissimi Regis, Indictione decima. Actum Papia ciuitate Regia in Dei nomina felieiter, Amen. Post mortem piissimae recordationis Ludovici Serenissimi Augusti, Domno Romano primo Abbate, in augmentis et prosectibus sa- ero . sanctae Calauriensis Ecclesiae fortius et sollicitius insistente, plures iniquae et prauae mentis homines in Iurrexerund coeperuntque

ipsum Regale Monasterium querimoniis conturbaro, Abbatem nimiis uexationibus fatigare; quia non fuit postea Rex uel imperator, qui

tanta deuotione uel sollicitudine ipsum et res eius tueretur et custodiret, sicut imperator Ludovicus qui eum a fundamentis Construxerat. Nam erant eo tempore tres fratres, uidelicet Amethodus, Wa.

ningo, et Petrus, silii quondam Iustonis Franci, qui contendebant aduersus Romanum Abbatem res ci possessi nos Gundi genitricis eorum, quae legibus et dono ipsius Caesaris Piscariensi Alonasterio erant addictae seu confirmatae sicut in sit perioribus scriptis continetur. Vnde cum apud ciuitatent. Teatinam i ldobrando, et Elione et Singolso Castaldionibus, Supponis Comitis uicariis, generalis curia celebraretur. Romanus Abbas est eos prudenter aggressus, et de eisdem rebus cum Advocato suo contra iplos sapienter agens et causidicans, ueris assertionibus eos deuicit et consutauit. Qualiter autem, et quibus rationibus, eos deuicerit, in Notitia Iudicati, mandato Iudicum descripta, et testibus roborata, plenius reperitur et legitur. JPost-Di ''ir o by e

302쪽

Postquam igitur supradictus Imperator Carlom annus Imperii gu-XVIIII. bernacula in duobus annis expleuit, Carolus, qui tertius est dictus, ei in Imperiatu successit. Monachis S. Columbani Hobiens confirmat Rex portionem bonorum, ad ipsorum usum destinatam, quum sta ista reliqua in beneficium potenti cuipiam concussa fuissent . in MURATOR. t. UI p. 3o3: quidam uir uenerabilis Ebobiensis Monasterii

Abbas nomine Umnobaldus adiit elementiam nostrain, auferens se- , cuna quoddam praeceptum concessionis nostrae mansuetudinis Monachis praenominati Monasterii divae memoriae Η ludo uicus Imperator Augustus recognouerat et confirmauerat, uociserans ad - - -- pietatis hoc atque omnino compertum fore. Nos

uero amore - - Praeceptum iam dicti Imperatoris Augusti, statris et Consubrini nostri, relegentes inuenimus in eo subnotata eorum diuisionis loca singula nominatim, quae ad usum Monachorum perpetualiter habenda, atque Monasterio id quod utilitatis eorum foret ordinanda ab eorum Abbate, qui pro tempore fuerit nostra largitione et eorum electione sancto eodem Joco substitutus, dignum duximus, haec omnia loca, ut in dicto Praecepto scripta uidentur, nostra Regali auctoritate renouare atque roborare. Unde hoc praesens Praeceptum nostrae restaurationis inscribi iussita . Per quod decernimus, aut modis omnibus praecipimus, ut Omnia haec, quae in priori eorum Praecepto, quod a piissimo Imperatore Augusto et Consobrino nostro scripta sunt, habeant, sicut ad eundem locum delegata et tradita noscuntur. Ita ipsis praenominati Monalterii Monachis cum omni integritate, tam Manestibus, Seruis, quam aliis familiis, aedificiis seu casis, adiacentiis, mobilibus et immobilibus, tradimus atque consirmamus, quae temporibus iam saepe dicti Imperatoris sub praeceptis sui confirmatione ubique habuerunt, et quae

deinceps ipsi sua industria, uel quorumlibet Christianorum legitima

collatione adquirere potuerint, inconuulsa et perpetua stabilitate concedimus habere, possidero, et ad uotum ipsorum religiose ac rationabiliter et Deo placite ordinare. Igitur quia pro summa Reipublicae necessitate, pacisque tranquillitate, eamdem diuisionem de rebus iam sati Monasterii iactam cognoscimus, iubemus, atque omnimodis ut de illa parte, quae in usus Monachorum per hoc praesens praeceptum nostrae renouationis et confirmationis delegauimus, interim dum Deo opitulante ad pristinum reuocetur statum, nullus

303쪽

TORu an notatio dehonis coe. nobiorum diuitia et m Deis

culares ut ros trans titiss

aso CAP. II DE DI PLO MATI BusIudex publicus, nullus Missus discurrens aliquam saepe satis Monachis , corumque familiis uiolentiam uel inquietudinem iniuste inferre praesumat. quos cum omnibus rebus et familiis sub nostra nos constat recepisse tuitionem et moneburdo, nullas quoque - - aut publicas excubias, nullas paratas uel angarias facere siue persoluere cogantur, nullas pontium nouas uel ueteres structiones seu restructiones cogere uel renouare compellantur. MURATORIVS hane addit annotationem: iam uides, Francos Imperatores, contemta Monachorum disciplina, eorumque priuilegiis abiectis , Monasteria in Italia quoque pro libito in suos fideles Ecclesiasticos, interdum etiam et in Saeculares, fuisse partitos. Quo uero pinguioribus reditibus Monasteria fruebantur, eo studiosius ad ea inuadenda Regum et Augustorum ope, Episcopi conuolabant. Et profecto imperante Linclovico II, Augusto Lotharii l filio, peruersa eadem consuetudo perseuerauit; sed potissimum cupiditati lora laxata sunt, ubi post eiusdem Augusti mortem funestissimae Principum inhiantium ad Regnum

turbae, et Saracenorum, atque Ungrorum frequentillimae incursi nes, Italiam paene uniuersam di Iacerarunt. Et quando egimus de Bobiensi Monasterio , nulla mihi dubitatio est, quin eius fortuna in peius deinde ruerit, praediorum portione non modica in Saecularem quempiam uirum sub nomine Beneficii translata. Est mihi Diploma Carlomanni Italiae Regis, ex tabulario eiusdem nobilissimi Monasterii descriptum atque utinam accuratius ex quo constabit, diuisionem bonorum faetam fuiste inter Monachos, eorumque Abbatem legitimum ex una parte, et Commendatarium, ut ita dicam, Abbatem illegitimum , atque, ut suspicor, militarem uirum, ex altera;

idque iam contigisse sub Ludovico si Augusto. Inquit autem Rex. ut huiusmodi uiolentiam aliqua ex parte excuset: Quia pro siumma Reipublicae necessitate, pacisque tranquillitate eamdem diuisionem de rebus iam fati Monasterii factam cognostimas. Tum huic rapinae finem suturum sperare iubet, sabdens: interim, dum Deo opitulante adpristinum reuocetur statum. - - Ita uero in consuetudmem abiit diuisio haec bonorum Bobiensis coenobii, quorum portio a regibus in beneficium concedebatur cuipiam ecclesiastico, aut uni e saecularibus magnatibus qui propterea Abba- comites apud nonnullos appellari consueuerunt ut subsequentium regum nemo sibi religioni duxerit uestigia in hoc antecedentium constantissime sequi.

f. L.

304쪽

suppetunt alia documenta, quibus Rex monasseriis se liberalem pertitus est. Angilbergae sorori, Imperatrici uiduae ad utilitatem monasterii monialium Placentiae ab ipsa fundati, concedit cellam 2 νi. Ti.

eum ecclesia in loco nuncupato caput Trebiae in MURATOR. an- eoneedittiq. Ital. t. V p. Oi : cognitum fieri uolumus, Angilbergam diuem do: memorie Hludovvici piissimi Imperatoris fratris nostri et con brini a. . nostri Coniugem Augustam, dilectam rorem nostram, quoddam nouiter Coenobium Ancillarum Dei ad laudem et gloriam Dominice Resurrectionis infra muros Vrbis Placentinae in sbio proprio pia deuotione fundasseo Ad cuius operis supplementum nos quoque ad honorem Dei, et eiusdem Fratris et Consobrini nostri amorem et nostrae mercedis augmentum , Cellulam quamdam haud procul ab e dem Urbe Placentina sitam loco, qui Caput Trebie uocatur, in qua et Ecclesia Apostolorum principis honori dicata consistit, et ut fertur, Monasticis quondam habitationibus adtributa, cum omni integritate sua ad famularum Christi usus praefato Monasterio clementi liberalitate conserimus, donamus atque largimur. et per hanc nostre auctoritatis paginam in ius et potestatem praenominati loci sollemniter transfundimus, confirmamus, roboramus, stabilimus cum uniuer-ss intritasecis et extrinsecis, appendiciis, casis, et rebus mobilibus

et immobilibus, ac promiscui sexus familiis ad ipsam Cellulam respieientibus, ut habeant illam famule Christi inibi militantes, et hoc

nunc et deinceps, et possideant iure quieto ac pacifico absque ullius in posterum repetitione uel subtractione ete. IR EI P. 929 eidem terram tu. monasterio bona quaedam tradit: Angilberga soror nostra amanti m publici , sima, humiliter nostram petiit clementiam , quatenus terram iuris publici de Comitatu placentino habentem iugas tredecim secus uiam lino. publicam, quae ab urbe Placentia ad Placentinum portum ducit quaeque cohaeret ex parte orientali conferto pomorum Monasterii sanctae resurrectionis, quod eadem Angilberga Augusta nostra a fund mentis construxit, atque molendinum unum iuXta Baselicam Sanctae Brigidae cum solo et decursu aquae a uia fluentis usque in follam Augustam, simulque cum terra iuxta eundem molendinum sita et de praedicto Cometatu attinentem, habente scilicet per mensuram tabulas quadringenta , cui ab Oriente terra eiusdem Comitatis adiacet,

305쪽

asa CAP. II DE DI PLO MATI Bus, L. ab Aquilone murus praescriptae ciuitatis adhaeret, ab oecidente umro et Meridie uiae publicae cohaerent, Causa aeternae mercedis eidem Coenobio beatae resurrectionis propter sui commoditatem concederemus. Cuius deprecationi aurem clementiae nostrae inclinantes, praescriptam terram usque ad iuges tredecim, nec non etiam praenominatum molendinum simul cum terra sibi cohaerente, scut per mensuram ct fines atque cohaerentias habente tabulas quadringenta, uidelicet usque ad terram eiusdem comitatus, et murum ipsius ciuitatis, atque uias publicas decernitur, una cum ripa et alveo riuia uia decurrentis usque in iam dictam Fossam Auguitam, saepe dig. ctum Monasterium iure proprietario habendam concedimus ac perno e Eri Petuo deternae remunerationis gratia confirmamus. Monasterios ensi γε, Chremi sens, cuius, ut ostendimus, fortunas firmauit, noua adiicit tradix pro. piae largitatis documenta. Rex in RETTEN PACHER. c. l. 2 b. P. 34: nos pro diuini cultus amore, et reuerentia Sanctorum illius, go Tunata cogitauimus quasdam res proprietatis nostrae tradere ad Mona- ε' sterium, quod dicitur Chremisia, quod esse cernitur constructum

in honore Saluatoris Domini nostri Iesu Christi, in pago, qui dicitur Trungovve. Et hoc est, quod illuc tradimus: id est

hubas quinque iacentes in pago nuncupato Tunahgovve, in uilla, quae uacatur Alburch, et Harschalcum unum cum Huba sua in loco, qui dicitur Epilinga, cum terris cultis et inevitis, agris, Pratis, pa- suis, sylvis, aquis, aquarumve decursibus, et omnibus adiacentiis, et pertinentiis suis. Haec autem omnia ex integro ad praefatum Monasterium per praesentem auctoritatem nostram tradidimus, atque de iure nostro, in ius et dominationem eius ea transfundimus, ut ab hodierna die et deinceps ob redemptionem animae nostrae et animarum genit is et genitricis nostrae, nec non et animae dulcissimae coniugis meae, illuc perpetualiter pertineant, et Rectores et Praepositi Monasterii illius inde taciant, atque disponant ad utilitatem

eius, secundum quod eis placeat, nullo unquam successore nostro hanc traditionem nostram irrumpente, uel inquietante, sed Deo au- m. h.stea xiliante perpetuis temporibus firma et inuiolabilis permaneat. Subrio Ottin- uenit praeterea ecclesiae Ottingensi regis munificentia apud HUND. y opi P. P-4a pro redemptione animae nostrae ac coniugis parentum tis in par que nostrorum, quaSdam res proprietatis nostrae in partibus Carentibu C - tantae, Selaviniaeque regionis sitas. Ad sanctum Maximilianum con-

' μ ' sessorem christi, nec non et ad sanctam Felicitatem, septem filiorum

306쪽

martyrum er matrem, tradidimus, quorum corpora, in nouam nostrae . Laedificationis basilicam ad otingas collocare in timore et amore Dei P 'omnimodis curauimns; cui uenerabilis abbas Werinolphus praeesse dinoscitur, quatenus in luminaribus eiusdem ecclesiae et in alimoniis pauperum, seruorumque Dei ibidem degentium perpetualiter proficiant in augmentum. Dedimus namque ad praefatas Sanctorum Dei reliquias, locumque nominatum,..euriem illam ad Trebinam cum domibus et uniuersis aedificiis, cum mancipiis infra curtem moranti bus utriusque sexus nouendecim, cum mansis LXX, cum agris cultis, incultis, pratis, pascuis, sylvis, aquis aquarumque decursibus, mobialibus , immobilibus, et cum omnibus pertinentiis et adiacentiis. Termini uero eiusdem nostrae donationis ita se concludunt. Tenia dunt in partes occidemales sursum per fluvium Traun usque in eum locum', qui uulgo dicitur ad Buochun: in aquilone inter duos laeus,c qui ibi sunt 1 ser continent. Et in orientem iuxta' illum lacum si mulque cum lacu usque in eum locum ubi rubea petra e regione eiusdem loci prominet. Et in meridiem usque in rivulum, qui dieitur Durrenpacti se et sic usque ad pontem Villach insuper et montem Sikkovvna. Ad eundem locum praescriptum dedimus , quatenus haec omnia cum omnibus integritatibuS suis, ad praefatos sanctos Dei, per hoc praesens praeceptum munificentiae nostrae, sine ulla diminura tione seu molestatione pertineat. Liceatque praenominato abbati suisque' successhribus, easdem res ordinare, disponere per omnia, iuxta id quod ipsis fratribusque sub eis degentibus complaceat. Apud P . c. l. p. 27 Rex presbytero cuidam iob res proprietatis Mori . s. suae hae lege donat, ut post obitum illius ad monasterium S. Emera- merami mi redeant: quidam si&lis ae dilectus presbyter noster, Iob nomine, . culmen Serenitatis nostrae adiit, deprecans ἰ ut ei quasdam res pro- pato vi prietatis in pago, qui dicitur Tonogeuue, in comitatu Engildeonis, n0squue, in proprietatem donaremus. Nos uero libentissime petitionibus ita 'di .- Αlius satisfacientes propter nimiam seruitutem illius, in nos exhibitam, datas. per hoc praesens praeceptum nostrum in praedicto pago , et in uilla, quae uocatur Samutesbaesa, donauimus ei duas hobas in proprieta tem cum oecto mancipiis, cum terris cultis et incultis, agris, pratis, pascuis, siluis, aquis, aquarumque decursibus. Omnia haec praedicto Iobo, dilecto presbytero nostro in proprietatem dedimus, atque de nostro iure in ius et dominationem eius transfundimus, ea uidelicet ratione, ut ab hodierna die, et deinceps hanc ipsam proprietatem Omnibus

307쪽

aM CAP. II DE DI PLO MATI Bus

omnibus diebus uitae suae habeat, teneat atque possideat. Post obitum autem illius iubemus; ut res praedictae redeant in potestatem s. Emmerammi martyris Cheslli. Deo et sancto Bonifacio uillam proprietatis suae Gerstungen cum omnibus suis appendiciis et familia tradidisse dicitur Karolomannus in Sin NAT. tradit. Fuid.

P. 29 L.

Piarum caussarum opes distrahere non sinunt leges; quare ne Re ἰῶ- permutatio quidem iniussu regis fieri poterat, ut omnis damni suspi- i. v xi' QO aumeretur. Sic Rex noster complaeitationem quamdam inter h.ω t Bitionem, Abbatem Lunaeiacens et monachos eiusdeni monasterii balem L ratam esse iussit iu PM. c. l. t. I P. Ill p. a8. CHRON. LUNAE- ιζ.. .L LAC. p. 86: quidam uenerabilis ac dilectus Abbas noster. nominees,duo . Uitto pellit culmen serenitatis nostrae, ut sibi liceret quandam com-ram eius- placitationem agere cum Monachis in Coenobio, quod Maninsio di- .X hi ' citur, consistentibus: quod etiam eonstructum esse uidetur in honore B. Michaelis Archangeli Domini nostri Iesu Christi. Nos autem petitionibus libenter ii sus aurem accommodantes , permisimus ita fieri, sicut rogauit. Et ideo praefatus Abbas cum manu Aduocaci siti tradidit ad supradictum Monasterium proprietatem suam, qualem uisus est habere in loco, qui dicitur Sulgibach cum mancipiis V, cum domibus et caeteris aedificiis, cum terris, agris, pratis. viis et inutis. pascuis, siluis, aquis, aquarumve decursibus et cum omnibus integritatibus suis. Econtra uero tradidit Advocatus S. Michaelis Aio. memorato Abbati eum consensu et licentia omnium fratrum in eodem coenobio consistentium, omnia beneficia, quae Perlitrammus Presbyter cum sua proprietate complacitauit, usque ad finem uitae suae haberet. id est, ad Kehingon et ad Erlata, et Chauinga, et steringa cum omnibus locis illuc pertinentibus, et cum omnibus integritatibus suis, id est: cum mancipiis utriusque sexus, cum domihus et caeteris aedificiis, cum terris, cultis et ineviris, agris, pratis, pascuis, siluis . aquis, aquarumque decursibus. Omnia uero haee praedictus Advocatus Ilitioni Abbati tradidit ea ratione, ut post obitum memorati Presbyteri usque ad finem uitae suae in proprietatem haberet atque possideret, et post discessum eius omnia cum integritate ad praelatum Coenobium conuerterentur meliora. Sed pro

firmita

tena

308쪽

CAROLO MΛNNI. a is firmitatis gratia idem Abbas poposcit serenitatem nostram, ut prae- l. LI.

ceptum nostrum superadderemus, ut illius complacitatio firma et inconcussa persistere potuitset. Nos uero uoluntarie petitionem illius suscipientes per hoc praesens praeceptum nostrum sancimus, atque iubemus, ut quod ille ad iam dictum Monasterium tradidit, ut hoc deinceps illuc perpetualiter aspiciat, et quod ipse Abbas ab eodem Coenobio suscipit, hoc omnibus diebus uitae suae habeat, teneat, atque possideat in proprietatem cum omni integritate sua, ea uidelicet ratione, ut post obitum illius redeant cum omnibus adiacentiis suis meliorata ad praefatum Monasterium, nullo umquam successore nostro hanc traditionem inrumpente: sed Deo auxiliante perpetuis ,

temporibus salua et inconcussa permaneat. Addamus aliam COm- inter Amis placitationem inter Ambrichonem, episcopum Ratisbon. et I litto- hDς nem abbatem Lunaeia c. a rege corroboratam in PEZ. c. l. p. 26: quidam uir uenerabilis Embricho Reginae Urbis episcopus, nepos- Ratisbon.

que illius Hylto, Abbas Monasterii ad Lunae Lacum nostram adierunt excellentiam unacuta aduocatis atque primatibus S. Emmeram- ten, Luismi, martyris Christi, postulantes, ut ipsis per nostrae Iscentiae con- ς sensum quandam aptam, utilemque complacitationem facere licoret. Tradidit itaque idem praelatus Abbas Hitto per consensum nostrum atque Episcopi praefatae sedis, totiusque familiae ipsius Ecclesiae ad Sanctum Dei martyrem Emmeramnium proprietates suas, quales habuit ad Pergen iuxta Humusan et Adalbrichinchnuan iuxta Rocchin-gan in manuin praedicti antistitis aduocatique illius Gund perti cum curtibus, aedificiis, mancipiis utriusque sexus, pecudibus, domibus, agris cultis et incultis, siluis, aquis, aquarumque decursibus, pratis, pascuis, quaesitis et inquirendis, mobilibus et inmobilibus, et quae in posterum in ipsis locis adaugeri potuerint, omnia illuc transsundebat atque donabat, ea namque ratione, quatenus beneficia, quae

prius habuit de practatae sedis Episcopo iam iamque dicto , id est: Lentinctio uan, Rodratinchoua, Aregis ne oua, Hardhelm, Elcin-bach, Ergollesbach, Coginbach. Benninchoua, Pitenchoua cum

uniuersis pertinentiis atque adiacentiis eorundem locorum firmiter in propnetatem teneat . atque possideat, unacum supra nominatis atque traditis proprietatibus usque in finem uitae suae sine ulla diminoratione uel mutatione. Post obitum uero suum integriter cuncta maneant in potestate S. Emmeramini, et prouisoris eiusdem Ecclesiae.

309쪽

2ες CAP. II DE DI PLOMATIBUS 3. LII. Cuius rei gratia hoc praesens praeceptum nostrae auctoritatis scribs.. re iussimus, per quod decernimus, atque omnino iubemus, ut haec inter eun ipsa complacitatio per cuncta tempora inuioIabilis permaneat. Nee 6,uhres eam taceamus complacitationem, quam apud PEZ. c. l. p. 247 Adaliri- permittente Rege deprehendimus peractam: comperiat plurimorum4M. - sagacitas fidelium, qualiter quidam Regis uassus, uir quoque uenerabilis nomine Adalfridus tradidit ad S. Emmerammum portiones haereditatis suae exinde conplacitando beneficium quoddam. Tradidit igitur paulo superius commemoratus nobilis ad praelatum sanctum Dei martyrem proprietates suas, quales habuit ad Gimundin et ad Adin-hard. Cum areis namque ac domibus, territoriis, pascuis, aquis, aquarumve decursibus, et mancipiis VIII. id est, Ditolf, Uiltipire, Rihhili, et filii eius duo, Liuito, Gerhoh, Perehiman. Omnia integriter illuc transfudit in manum reuerentissimi Praesulis Ambricho- eis, aduocatique eius Gundberti. Ea uideIicet ratione; quatinus beneficium ad Utilinga firmiter in proprio obtineat usque ad finem suum. Post obitum uero suum ex integro resaxetur in pristinam potestatem. Hoc autem actum est cum consensu praedicti prouisoris sanctae Dei Ecclesiae, strenuissimo Rege Karlom anno permittente iam anno secundo regnante in Bauuariorum regione, in Longobardorumque primo. Et isti sunt, qui hoc per aures tracti testifica

tur et

Mundi. Religiosa collegia tutelae regis se commendare ualde studebant;

quum uarias cum illa coniunctas nossent immunitates. Praeceptum

i , t.buu: immunitatis Ticinensi Parthenoni S. Mariae Theodotae concessum indulgeo' promit MVRATOR. t. V p. 94s et quidam uenerabilis uir Heimo Episcopus Bellonensis Ecclesiae adiit celsitudinem nostram, postu- .iuia Ians, ut quoddam Immunitatis praeceptum sorori suae Rili sitiindae uenfis. Abbatissae Monasterii Sanctae Mariae Dei Genitricis, quod dicituri, bdia Theodotae, situm in Urbe Ticinensi, pro diuersis utilitatibus eius-ia.. dem Monasterii fieri iuberemus. Nos uero eius petitiones rationabiles seri consipicientes. hoc Immunitatis Praeceptum praelatae sorori suae conscribere iussimus. Per qt: d omnino determinantes iubemus, ut eadem Abbatissa praenominata, soror uidelicet iam dicti

Episcopi, et dilecti sidelis nostri, degens sub Regula Sancti Bene-dieti, Diuili od by Coral

310쪽

as dicti, id Monasterium cum omnibus adiacentiis, iure ae legaliter,

adquisitis, usque in finem uitae suae teneat atque possideat. Insuper ergo omnes res quascumque Monasterium idem longo tempore possedit, aut postea iuste ae legaliter tam emptione, donatione, quam fidelium oblatione adquisiuit, ae deinceps iuste et legaliter adquirere potuerit, tranquillo iure per hoc nostrae auctoritatis Praeceptum teneat. Et ut liceat eidem Cenobio secundum Regulam Sancti Benedicti de propria Congregatione Abbatissam eligere: sintque cunctas res eiusdem Monasterii tam homines quam cetera pertinentia sub Regali seu Imperiali immunitate defensae. Et si necensitas fuerit, de rebus et familiis ipsius per inquisitionem Regalem rei

ueritas approbatur. Haec uero omnia, quae praelibauimus, et quaecumque antecellares nostri felicissimi Imperatorcs Ηlutharius uidelicet Patruus noster, et Hludovicus Consobrinus noster, per praecepta Immunitatis, atque illorum confirmationis eidem sancto loco Contulerunt, pleniter atque securiter, salua omni iustitia eiusdem Monasterii, per praesentem auctoritatem nostram ob amorem Dei, Deique genitricis Mariae , nec non et uenerabilem petitionem di- ,. lecti fidelis nostri Helmonis, concedimus atque confirmamus. Ad- S. Christiadimus huic chartae praeceptum regis nostri tutelare monasterio sanet. φης,

Christinae concessum in BAL . t. II Capitul. pag. Iso4: quod

nos tam diuino tacti instinctu quam sempiternae retributionis compulsi intuitu ad repropitiandum nobis nostrisque parentibus coelestem Regem et dominatorem omnium, beatae uirginis et martyris Christinae coenobium in Italico regno constructum haud procula curte regia, quae ollona dicitur, ubi uenerabilis Abba Tramaldus praeesse uidetur, cum omnibus qui sub cura et ditione ipsius sunt famulis Christi, cunctisque rebus ac familiis ad eundem locum respicientibus, sub nostrum mundeburdum et perennem tuitionem suscepimus. Confirmamus quoque solemniter et per hanc nostrae auctoritatis paginam corroboramus quicquid eidem uenerabili monasterio in rebus mobilibus et immobilibus a tempore constitutionis suae usque in praesens ex dono priscorum Regum Reginarumque tam antecessorum quam propinquorum nostrorum seu aliorum quorumlibet fidelium largitione, collatione, uel qualicunque oblatione diuina pimias contulit aut largiri dignabitur in posterum, ut habeant illud atque possideant famuli Christi iure quieto ac pacifico sub nostrae im-

SEARCH

MENU NAVIGATION