Iohannis Heumanni ... Commentarii de re diplomatica imperatorum ac regum Germanorum inde a Caroli M. temporibus adornati Iohannis Heumanni ... Commentarii de re diplomatica imperatorum ac regum Germanorum inde a Ludovici Germanici temporibus adornati

발행: 1753년

분량: 515페이지

출처: archive.org

분류: 역사 & 지리

311쪽

3. L in

Brixiensis. Saluat inris.

munitatis protectione illaesi iugiter permanentes, et pro nostri statu regni altissimum rogantes, omni nostra heredumque nostrorum ac successorum molestatione, inquietudine, uel subtractione remota. Volumus denique ut Plotienscunque uel undecunque opus habuerint, de rebus et famulis eiusdem monasterii tamquam de dominicatis nostris per publicos exactores inquisitio fiat. Illud quoque omnimodis interdicimus, ut in domibus et in cellulis eiusdem coenobii ex hoc nunc et in posterum nullus mansionaticum, teloneaticum, ripaticum, aut aliquas publicas functiones exquirere audeat; nullamque in commenditis eorum liberis ac seruis, massariis, libellariis, aldionibus contra legem uiolentiam inserat, aut eos potestative distringere aut pignorare praesumat. Quod qui fecerit, subiectam immuniti nis nostrae poenam componere cogatur. Quia uero supra laxatum monasterium cum sit aliis substantia in fame, et tamen hospitum et peregrinorum susceptioni paratissimum, ob hoc ad maiorem nostrae mercedis emolumentum conferimus atque donamus ad Dei seruorum inibi degentium supplementum partem terrae de maldo nostro quod Susinate dicitur, et pertinet de curte regia Salluciola, et est per mensuram legitimam ad iuges centum quinquaginta de terra permisona, habens fines ab ortu solis ipsum maldum Susimate, et massarius praedictae curtis Salutiolla a meridie et occidente uallem Guidam et Leia natum percurrentem ab Alapallone locum et gualdum Susmate. Ipsam terram per infras . praelato sanctuario mancipamus atque

largimur in perpetuum possidendam, omni publica repetitione sopita. In MARGARlNI bullario Casinensi t. II p. 34 monasterium S. Saluatoris Brixiae ab incommodis solitis liberatur: Ermen garda Abbatis Iaex Monasterio Domini Saluatoris in Urbe Brixia, quod dicitur nouum, per manus Venerabilis Episcopi Antonii eiusdem Civitatis, detulit obtutibus nostris praccepta immunitatis eiusdem praefati Monasterii, non solum Caroli Bisaui nostri, Magnique Augusti, sed et omnium antecesIorum nostrorum Uenerabilium Imperatorum, usque ad nos; postulans, ut ipsa praeeepta piissimorum Augustorum per nostram Regalem confirmaremus auctoritatem: Nos vero Ob amorem Domini, et dialuatoris nostri iussimus hoc praeceptum nostrae immunitatis fieri, per quod decernimus, atque omnino iubemus , ut nullus

Iudex publicus, uel quislibet de ludiciaria potestate, tam Curtes, quam res supradicti Monasterii, quae nunc tempore, legitimo ordine

312쪽

possidere uidetur, uel ea, quae diuina pietas adhuc ibi augere uolum l. Lli I. rit, ad causas audiendas uel foeda exigenda, seu mansiones, aut pa .ratas faciendas, uel fideiussores tollendos, neque ullas redhibitiones publicas requirendas, nullo umquam tempore ingredere, uel exercere ullatenus praesumat; sed sub immunitatis nomen, cum omnibus Dedis concessis, liceat Reetricibus ipsitus Monasterii quiete uiuere, et sedere, et pro remedio animarum nostrorum Parentum, ac pro nobis, Coniuge, et prole misericordiam Dei iugiter exorare. Insi per concessimus ad id Monasterium per hoc nostrum praeceptum, pro nostra aeterna mercede, Curtiuellas. quas ipse petiit praedicta Abbatissa, id est Canellas, Bogonago, Trepentio, et Piscaria de Sermione, et Curti cellas, quas Advocatus debet habere, id est campum Gumulfi, Perrem, Prato Capnoli. Haec enim omnia, cum omnibus integritatibus earundem rerum, et cum Omnibus pertine tiis, et adiacentiis suis mobilibus, et immobiIibus, quaesitis, et in quiastis ad id Monasterium tradimus, atque transfundimus, quatenus sine ulla molestatione, uel minoratione alicuius, sub nostrae imm nitatis nymen, illuc perpetualiter ad sustentationem Ancillarum ibiadem Deo militantium pertineant, et in aucmentum Proficiant.

q. LIII.

Res a CaroIomanno uiuente patre gestas iam exposuimus Reeni .S.I. XXII sq. Dum post obitum Ludovici Germanici Ludovicus filius ministotio cum CarOIo Caluo arma consereret, Carolomannus nec ad fratres, Pu ' 'nec ad patruum suum Carolum Imperatorem, sicut ei mandauera , uenit, occupatus in belligeratione contra Winidos. Ita ANNALESBERTiN. ad a. 816. ANNALES FVLDENSES addunt: Carlman - Ludovie nus et Hludovvicus atque Carolus Ludovici regis filii in pago Reciensi conuenientes, paternum inter se regnum diuiserunt, et sibi in- ees,m p. uicem fidelitatem seruaturos esse sacramento firmarunt, cuius sacra- ternum i menti textus theutonica lingua conscriptus in nonnullis locis habetur. ANNALES METENSES haec ita explicant: post haec conuenerunt tres supradicti fratres in loco, qui dicitur Sauli seli, ibi dia

uiserunt Paternum regnum: Carolomannus sortitus est Baio arianr. Pannoniam, et Carnuissum, quod corrupte Caranianum dicitur, ne

313쪽

L LIII.

mannus

regno ita

liae poli.

tura

orientalem Franciam, Thuringiam, Saxoniam et partem regni Lotharii: porro Carolus Alemanniam et aliquas ciuitates ex regno Lotharii. De loco Sauliseit sententiae diuersae. Alii eum in Thuringi a quaerunt, alii in regno Lothariensi. Α uero propius abesse uidentur, qui pagum Reciensem maioris pagi Nordgouiae partem, et Sualeseidam ad Almonam in dioecesi Et stetiensi sitam existimant. Conf. FAI KENSTE IN. in analect. Thuringo . Nordgauiens P. IlIN. 4 τω der a. 976, Con de s Nonis Ludovici I oder Germanici δεο nac gelassenen Shnen, Carolomamio, Ludovico und Carolo ausim Nor auvorge mmenen Reichs - und Lynder - Τ bellang. Carolomannus d inde de regno Italiae acquirendo cogitauit. Felices eius progressus ANNAL. FULD. ad a. 87 commemorant : Carolus Galliae tyrannus, aestiuo tempore cum exercitu Italiam petiit, et Ticini residens magnopere nisus est, qualiter Carini anno illuc aduentanti aditum denegaret in illam prouinciam. Carlmannus uero cum manu ualida Noricorum diuersorumque S clauorum Italiam ingreditur, contra Carolum dimicare uolens. Quod cum Carolus comperisset, ilico iuxta consuetudinem suam fugam iniit. omnibus enim diebus uitae suae ubicunque necesse erat aduersariis resistere; aut palam te ga uertere, aut clam militibus suis effugere solebat, et in eodetat itinere dysenteriae morbo correptus, cum magna periit tristitia Carlmannus optimates Italiae ad se uenientes suscepit, et disposita, Pro ut uoluit, regione, reuersus est in Baloariam. ANNALES BERTIN. in huius quoque rei narratione nimium indulgent Carolo in detrimentum ueritatis: se nunciatum est non incerta relatione, Carolo- mannum Hludovvici fratris sui filium cum maxima multitudine bellatorum super eos uenire. Quapropter relinquentes Papiam, uenerunt ad Tard unam. Et consecrata Richil dis a Papa Ioanne in Imperatricem, mox retrorsum fugam arripuit cum thesauro uersus Moriennam. Imperator autem aliquandiu una cum Ioanne Papa in eisdem locis immorans, expectauit Primores Regni sui, Hugonem Abbatem, Bosonem. Dcrnardum Aruernicum Comitem, itemque Bemardum Goliae Markionem, quos secum ire iusserat. Qui una cum aliis Regni Primoribus exceptis paucis, et Episcopis) aduersus eum conspirantes coniurauerant. Et comperiens eos non uenturos, ut audierunt ipse, et Papa loannes appropinquare Carolomannum, Imperator post Richildein fugam arripuit. et Papa Ioannes uersus Romam

concite

314쪽

C ARO LO MANNI. 273 eoncite festinauit. Per quem Carolus Imperator Imaginem Saluato- I. LIII.

ris in cruce fixi ex auro multi ponderis fabrefactam, et gemmis preciosis ornatam, Sanino direxit Petro Apostolo. Carolomannus uero mendaci nuncio audiens quod Imperator, et Papa Iohannes super eum cum multitudine maxima bellatorum uenirent, et ipse fugam a

ripuit per uiam, quam uenerat. - - - Carolomannus pene usque ad

mortem infirmatus, et lectica delatus ad propria. per annum ita iacuit, ut a multis fuerit desperatus.,, Turbatus Italiae status regi uii. que nostri fortuna describitur etiam in formulis uet. Allaticis. Nam uet. Aliat.

c. XXVl Brixiensis eccIesiae pastor c qui forte Antonius erat, ex Iohannis Vlli P. epistolis notus) dilactissimo et religiosissimo consa- itatae', ' cerdoti et firmissiino amico N. episcopo ita scribit: obsecro fidelit tem uestram, ut ueraciter mihi et diligenter demandare dignemini, quomodo se summa rerum habeat, quam pacati inter se Domini nostri Reges sint, id est filii HIudovici, qualemcunque pacem ad conis sobrinum situm filium Κ. conseruent: quis nos habitatores Italiae, et potius inquilini seu quod potissimum seritas ipsa testatar, praeda nunc horum, nunc illorum, aegre nimis expectamus, donee inter se concorditer ad- inueniant, cuinam prouinciam illam concedere uetat; ut illi, prout oportet, singulariter subiiciamur. Episcopus ille anonymus cap. XXU respondet: De perturbatione uero Italiae tum propter uestram et Ecclesiarum Christi inquietudinem et uastationem, tum etiam propter noωstra detrimenta nimium contristamur: quia pauperrima et arida proin uincia nostra quid amplius habitura est matre diuitiarum stiarum diarepta. Sed Dei misericordia confidimus hanc tempestatem in breuiserenandam; nam sicut demandastis mihi, ut de Regni pace et statu uobis certi aliquid significarem, et qualem pacem ad imuicem in P uarent, tres fratres filii nostri Domini Hludo uici, et utrum nepotem et consobrinum, immo compatruelem suum filium K. in cietatem suam asciuissent 7 notum facio dilectioni ucstras. quia tres illi fratres, ita se mutua charitate complactuntur, ut summam Trinitatem, mediam inter illos diuersari credamuso A Deo omnia,quae ad ilIos seu priuato, seu publice pertinere uidentur, humanas res uota supergrediuntur: et unusquisque eorum si posset. et potest fieri, plus alios

quam se ipsum diligit, et diligeret D Domnus quidem M. cum fratre III. HI Ouici iunioris, id est Galliam Lugdunen et Privisim cum omni Mosellana regione, nec non Agrippinensem Proui iam, et Burgundioniam

inter

315쪽

quae Car, inter se diuidendas acceperunt. Italiam uero et Dinciam, et mnem l .d.' Campaniam Domno V regendas commisierunt, qui etiam modo sanitate imcommitti. dulta, et indepta, quandocius uos per gratiam Dei uisit alit, et omnem ad- - uerjarium et praedonem de uestra prouincia fugabit. A. 878 Carl- artem Mannus partem regni Hlutharii, quam priori anno a fratribus sibi

regni Lο- retinendam acceperat, Hludouuico reddidit. - - - Lanibertus Widi c. . tonis iJlius, et Adalbertus Bonifacii filius Romam cum manu validalom. Fra- ingressi sunt, et Iohanne Romano Pontifice sub custodia retento, ., ὀμβρο optimates Romanorum fidelitatem Carlmanno sacramento firma- . re coegerunt. Quibus inde discedentibus idem Ponti sex do- L mberto mum sancti Petri ingreisus, omnes thesauros quos ibi reperit, aderi. . . Lateranis transtulit, et altare sancti Petri cilicio cooperuit, et cun-mliantibus, cta ostia eiusdem Ecclesiae clausit, nullumque ibi ossicium ad Dei

c. bur Oultum pertinens per plures dies celebratum est et quod dictu fie-mantio a. fas est omnibus undique illuc causa orationis conuenientibus nega-ς ni - . hatur introitus , erantque ibi omnia confusa. Memoratus autemtati. .,hlia Pontifex conscensis nauibus per mare Tyrrenum regnum Caroli inbere co- trauit, ibique per totum pene moratus est annum. Tandem assum-

ιη'xv pto Bosone Comite, qui propria uxore ueneno extincta, filiam Hlu-κόοῦ. douuici Imperatoris de Italia per uim rapuerat, cum magna ambitioeomiti t. ne in Italiam rediit, et cum eo machinari studuit, quo modo regnum gnuin ita Italicum de potestate Carlmanni auserre, et ei tuendum committerere .. . . ' potuisset. PETRUS bibliothecarius 'in hist. Franc. ad a. 8 8 mens Ianuar. inquit: Lantlibertus, widhonis filius, et Adalberthus, Boni- facii filius, ualida manu Romam uenerunt Pontificem uinculis redes. gerunt. Primores populi Romani coegerunt, ut Carlomannus pro Carolo' Caesare haberetur. ANNA L. FULD. ad a. 87y: Hludouuicus Rex molibu natale Domini celebrauit in Forahheim, inde in Baio ariam prosectusdus te- est inuisere Cari mannum, qui graui detinebatur infirmitate. Nam pax ralysi morbo correptus usum loquendi amisit. Ibique optimates eius-Ludouleo dem regionis ad se uenientes suscepit, ea uidet. ratione, ut post obi- ratri com- tum Cari manni nullum alium super se regem susciperent, uel regnare '' ' consentirent. Carlmannus autem tandem Hludouuicum ad se accersivit, et quoniam loqui non poterat, ei seipsum et uxorem et filium uniuersumque regnum scripto commendauit. Cui Rex Episcopatus et Abbatias et Comitatus ad seruitium delegauit; et disposita, prout uoluit, regione, rediit in Franciam.

S. LIIII.

316쪽

I. LIIII. l. LII L

Quisquis Carolomanni diplomata accuratius intueri haud grauatur: is uaria, quae ad statum cum publicum, tum priuatum illustrandum ualeant. deprehendet. Multa iam in re diplomatica Ludovici Germanici delibauimus. Nunc digitum tantummodo ad aliqua loca intendere liceat. Saepissitne reges emolumenta sisci concedunt iura fise . ecclesiis. Charta Carolomanni in MURATOR. c. l. t. t p. 92 commoda ista speciatim enumerat: annonam, uinum, caseum, pullos, oua,

casanearum fructus que messis que sentibus gignitur plusiotis obscura .calcem, uenationes. Huiusmodi bona fisci interdum dicuntur ius pubi, tu. ν bincum. In VGΗΚLL. t. II p. i s rex largitur Nibodo, episcopo par- m. mensi, omne ius publicum et teloneum, atque diserictum eiusdem ciuitatis et ambilum murorum in circuitu nec non et pratum regis non longe ab ipsa eadem ciuitate in integrum scut nos e publicae ac regiae pertine: μιρ- sati. Terram iuris publici in comitatu Placentino accipit monasterium S. Resurrectionis, in MURATOR. c. l. t. I p. 929. Munde- burdium regium in coenobio Bobiensi id essiciebat, ut monachi nullas publicas excubias, nullas paratas uel angarias facere De persoluere cogantur, nullas pontium nouas uel ueteres pructiones seu reseruta es cogere ueι remuare compellantur. A terris ac reditibus fisci, quae quidem Rea prois ad imperium, non autem ad dominium regis, pertinent, discernuntur Priςraxi bona hereditaria ac res proprietatis regis, de quibus rex, ut liber rς- rum suarum arbiter, statuit. Sic et loca hereditatis siuae monasterio Chremi sensi tradidit. RETTEN PACHER p. 3:. Territorii in loca Deo dicata translati termini diligenter signabantur, accitis comitibus, qui illud uel circumequitarent, uel circumirent. RETTEN PACHER. c. l. viii Seruos dono datos missa, notissimurn. Barichalcim unum cum huba Batsehalci. sua acquirit monasteriunt Chremi sense apud RETTEN PACHER. p. 34. Schale seruum significat; bar uero liberum. Hinc conficitur, MDUchalcos melioris conditionis reliquis seruis fuisse. Quum serui ac liberi simul esse nequeant, medium genus hominum libertorum scit. constituere uidentur. vid. SCHILTER l glossar. h. v.

q. LV.

Minarum atque poenarum formidinem non omittunt tabulae poenarum

317쪽

274 CAP. II DE DI PLO MATI Bus . L VI. ceptum donationis nosrae infringere di*suerit: primum iram Dei μα-

rumue eius incurrat, et in die iudicii tremendi, pro hac ipsa temeritate redditurus rationem ante Dominum fiat. DACHER. t. II spici leg. p. 938: Si quis uero, quod minime credimus, ipse siua loca, eorumque pertinentia, seu seruos Dei inibi supernae famulantes Maiestati laedere aut inquietare, seu ex collatis minuere uel auferre praesumserit, duplum eis resiluat, in super componat pro praesumptione pendera auri probatissimi libras duodecim. MURATOR. t. V antiquit. ltat. p. soa: Si quis autem, quod non credimus, ex heredibus uel successoribus nostris hane nostram in diuino famulatu donationem atque muniscentiam infringere aut uiolare temptauerit, centum libras auri probatissimi componere compellatur, medietatem Palatis nostro, et medietatem Iura taxato uenerabili loco , et quod repetit,

irritum fit. IBID. t. V p. 946. MURATOR. c. t t. I p. 93o: quod Aquis contemptor, aut Molator extiterit huius Praecepti, et res easiam imiuste inuadere presumpserit, aut Seruos uel Ancillas iniuste conserinxerit, seu et Liberos homines res illas possedentes, trecentos Manculos auri rectis i ponderis exsoluat , medietatem Palatio nosero etc. Mancuses siue mancusos a marcis haud differre, docere conatur DV FRESNΕ inglossario hac voce. Charta UGHELLIANA t. I p.7y' utitur etiam uocabulo marcae, quod tabulis nostris reliquis obscurum. ln diplomate BALVZIANO capitular. append. p. isos et in UGHELLI Α-NO t. II p. a 46 mulcta dimidia Camerae regis inserri iubetur, quae in aliis tabulis palatio regio uindicatur.

q. LVI.

p.reei. Pro beneficiis in collegia religiosa collatis Rex , ritu antiquo, preces piorum pollulat atque exspectat. In DACHER lt t. li Spiei- leg. p. 398: Sed liceat eis quiete uiuere, et pro nobis ac pro nostris ante- . resoribus semper ipsam exorare sanctam Irinitatem, in cuius honore haec ipsa eorum Ecclesia consat esse dicata. MVRATOR. t. V antiq. Ital. p. soa: adsimum Dominum iugiter morantes tam pro nostre anime βω- te, quam et pro diue memoris genuoris, fratris, ae consebrim nostri piifi

morum Principum eterna requis. IBID. t. Ul p. 3os: quae nos uniuerse idcirco concessimus et perdonauimus pro nostra et Coniugis nostrae, nec non

m morum Ante Frum i prorum siluta, totitiique regni nostri augmen- . te ei sabilimento, deuotius et delecIaAlius omnia eack9u necesitati causa

318쪽

LIM Congregationi perpetualiter quiere et securiter sine ulla molesta et in- L VIll quietudine pro nobis ac coniuge nostra, diuinam exorare clementiam. MARGARINI bullis. Casin. t. II p. 34: Sed sub immunitatis nomen, cum omnibus f edis concessis. liceat Rinricibus ipsius Mo Drii quiete vivere, et sedere, et pro remedio animarum nostrorum parentum, ac pro nobis, Coniuge, et prole misericordiam Dei iugiter exorare.

In calce tabularum mentio fit, ut moris est, subscriptionis et an- sub M. nul Vocabulum si illare nunc frequentius adhibetur: Et ut Dreptionis et auctoritas nosyrae confirmationis crinationis, largitatis, complacitationis' semiorem in Dei vimi he habeat tenorem uigorem , manu propria nostra lubter eam confirmauimus et annulo nostro sigillari cossigillari) iusimus. In MURATOR. t. I antiquit. Ital. p. yra legimus: Et ut verius credatur, diligensiusque ab omnibus observetur, manu 'opria subter confirmauimus et annuli viseri impressione insigniri praecepimus. In BALVZ. append. t. II cap. p. lso4: . Et ut haec nostra promulgatio siue largitio perenni sabilia in robore, manus nostrae monogrammate subter illam adnotamus at ex annulo misero insigniri iusimus. In MURATOR. c. l. t. Vp. sor: Hi autem hoc noserae auctoritatis atque largitatis praeceptum planiori robore cumuletur, manus proprie adnotatione insignitum annulo nostro sigillari praecepimus. VGHELLIANA charta l. V Ital. Sacrip. 699 ut in reliquis, ita etiam in hac formula nonnihil habet insueti:

sigilis nostro sigillari ius M.

I. LVIII.

Subscriptio regis his uerbis plerumque concepta reper tur: SASubserio gnum domini Uarlomamn Sereni fimi regis. In DACHERII spicit. t. li pyions re- p. 938 exstat: signum manus Domni Carlamanni Serenissimi regis. Vox H. Domini interdum omittitur aut certe desideratur. Serenissimi elogium aliquando commutatur cum uocabulis inuictissimi et piissim. ,. Quod ad ipsum signum siue monogramma attinet, MURATOR. Non l. I antiquit. Ital. p. 928 memorat. PANU INIVM in libro de Roman. principibus duplex Carlomanni monogramma attulisse. Haud rarum, diuersa unius eiusdemque regis reperiri monogrammata; sed

319쪽

I. LVIII.

tram te uetustae alicuius pucturae.

unum uerum, reliqua salsa. At in chartis Carolomanni, quod utique singulare, duas saltem monogrammatum figuras inter se dissimi les admittere necesse habemus, nisi codicillos unceros in discrimen perperam uelimus adducere. Alterum scilicet et frequentius sche

ma, fundamenti instar habet literam M , literis reliquis uel affris uel appositis. uid. n. 4. Exhibetur istud in MVRATOR. t. I antiq. ltat. p. 929 et t. U P. y S. HVND. Metrop. Salisb. t. III p. 4a. Ab hac forma non recedunt exempla in MURATOR. c. l. t. I p. 93i et t. U p. so I allata, nisi quod prius sustentaculum literae M oblique

positum conspiciatur ac litera N alio charactere signetur. uid. n. s. Alterum uero monogrammatum Karlomanni genus literis Κ et N iuxta sepositis ac linea transuersa connexis constat; reliquae literae adduntur, ut essigies n. 6 Ostendit, quam in MVRATOR. c. I p. 'a pictam deprehendimus. Sed, ut uerum fateamur, GHomannus inde uix potest colligi, ac litera I superflua uidetur. Chartae UGHΕLLIANAE t. I ltat. sec. p. 14s , non extra omnem teli critici iactum

positae, monogramma adiicitur ad priorem speciem minus accurate delinearum. uia. n. 7. In Archivo ecclesiae Romanae S. Paulli asseruatur codex bibliorum ab Ingoberto Carolo Regi oblatus. Praefigitur codici imago regis in solio sedentis. Sinistra globum imperii

monogrammate signatum tenet. Reliqua exhibet figura in MABILLONil Itinere Italico cernenda, unde eam ECCARD. Commentarirer. Franc. t. II p. 623 indidit. Adscripti sunt uersus: Rex Coeli dominus solita pietate redundans, Hunc Carolum Regem terrae dilexit herilem.

Tanti ergo ossicii ut compos ualuisset haberi, . Tetrasti impleuit uirtutum quatuor almo, Imminet hic capiti de uertice cuncta refundens. Denique se primum , tunc omnia rite gubernat, Prudenter, iuste, moderate, fortiter atque Hinc inde angelico septus tutamine sacro, Hostibus ut cunctis exultet pace repulsis. Ad dextram armigeri praetendunt arma ministri, Ecelesiam Christi inuimas defensor in aeuum, Armipotens magnis quis ornet saepe triumphis. Nobilis ad laeuam coniux de more uenustat, Qua insignis proles in regnum rite paretur.

320쪽

CAROLOMANNI. v Sequitur deinde Prologus libri, a MARGARINO integer relatus, in s. LRII.

quo inter caetera haec leguntur:

Haec namque inuenies praesenti pagina libro, Quem tibi quemque tuis Rex Carolus ore serenus offert, Christe, tuisque cliens et corde fidelis. Eius ad imperium deuoti pectoris artus

Ingobertus eram referons et scriba fidelis, Graphidas Ausonios aequans superansque tenore Mentis, ut auri comum decus illi crescat in aeuum:

Quem fecit priscos Christus transire Monarchas, Et sibi cognouit, duce Christo, sceptra tenere.

CORNELIUS MARGARIN. in inscriptionibus antiquis basilicae S. Pauli, NICO L. A LEMANNUS in libro de parietinis Lateranensi-hus, et PAPEBROCHlUS in hac pictura Carolum M. sibi uidere ubdentur. MABILLONIVS nihil hic certi pro Carolo M. neque pro

Caluo elici posse putat. ECCARDUS cit. Ioc. ostendere conatur, certi quid pro Carolomanno Rege concludi posse. se Nomen eius is in Monogrammate clare satis extat. Carolomannus prole carebat, is eam tamen ex Regina, Ernem Ducis filia, sperabat. Hinc conue- nit in eam uersus votivus: Quia insignis proles in regnum rite paretur. Hoc uero uoto neque Carolo M , neque Caluo Opus erat, qui prosilem habebant. Conuenit etiam Carolomanno, quod hostes pace si repulerit; ii enim, qui aduersi erant, Carolo Imp. mortuo, in pace ,, ad ipsum Papiam uenerant. Cognouit Carolomannus duce Chrisio, ceptra tenere, qui in Diplomate Casauriens dicit, Deo duce se regnum Attalicum obtinuisse et Papiam uenisse. Nec turbare nos debet, se quod Carolomannus in uersibus Carolus appellatur, Carolomannus is enim diminutivum est nominis CGroli; et ΕVTROPIUS Presbyter,

se uetus scriptor, eundem Carolomannum Carolum uocat. Assumenis dum Ingoberto hoc nomen suit, quia illud Carolomanni uersum comis mode non ingrederetur. ,, Monogramma, quod uid. n. 8, Ecca

do haec uerba exprimere uidetur: CAROLOMANNUS REX BA

ioariae. BA illud quidem inserius in monogrammate eXtans ceteris obscurius est.

SEARCH

MENU NAVIGATION