Simonis van Leeuwen J.C. ... Censura forensis theoreticopractica, id est, Totius juris civilis Romani, usuque recepti, & practici methodica collatio. Qua non tantum ipsa juris Romani fundamenta, ad rationis, & veritatis censuram, methodice reducuntur

발행: 1685년

분량: 629페이지

출처: archive.org

분류:

241쪽

Instit. I

9. Taciti fideis misi exempla.

dat.

I 6. Non extenditur ad ultimaι Poluntates.

i . Postia conditiane, si sine tiberis, ante tima j ii. aut naturales sideummissatim emisses dant.18. In liberi sui laconditione, etiam inius

i9. Liberi cum paramitiu simul ordine egessi iscath quomodo succedam. 1o. Utrum in Deumrasu reprastentariam locus fit. 2 r. Inter pIures DuI sis ituros , an o quareda juri accresceni fili Iosas. Fideleommissim est uisi e voluntaris dispositio, qua ei. eui aliquid ob venturian est, mandatur , ut id totum vel ejus partem alteri restituat , vel aliud quid praestet. Est aut univetiale. it quod ipsam hereditatem, ejusve partem continet: de quo agitur m. cy C d. ad Senat. Trebel o Insit. de Fideicommus hered. Aliud singulare , quod res singuIas : de quo agitur in tit.f. erCod. de Ierat. o Fid/icommisi. O institi De ιMars, o De SinguL reb. per Fideicommis νιlict. Sicue Universale hereditatibus, singulare imatis correspondeat, iisque per omnia adaequatum fit e de regulariter quicquid dicitur de heredibus institutis, potest etiam d es de fideicommissariis unire silibus, saltem in multis, & paucis exceptis. Prior speetes hae pertinet, de posteriori in arguane to de legatis videbimus.ls eui fideicoinmissaria hereditas restituitur, heredis loeo habetur, F. . o seqq. Inst. De Fia a deicommissa r. hιred. Quomodo etiam accipienda est ι. 2. Od. Commun. delegat. ct . . Iupiti de tigar.

De his qui fideieommissum relinquere, & quibus relinqui possit eadcinest doctrina, quae de stestatore & herede , ut is sbius relinquere possit, qui&testatuentum faecrepotest. ι. a. l. dei gat. I. ei vero relinqui possit, qui mere, &ex testunento capere potest. arg. ι.gat. I. o sa -delegat. fideicos iunisse gravari possunt omnes. qui modo aliquid ex judiario defuncti accipiunt. ν. a. o si. Io. Innit. de Fi icommisi hereditat. Res quae pet fidescommissoin relinquitur, est vel hereditas, sive pars ejus, quo east relictum dicitur universale fideleommissum, vel res singularis, quo casu dicitur fideicommissum singulare. . I. Instit desing. reb. per Fideicomnus nec solum res testatoris propria, sed etiam ipsus inedis .

I. 2I. Cod. de Fideicommus neque selivra res corporalis, sed & incorporalis. ι. II. campeq. Cod. recimo res plane aliena , per fideicommissum relinqui potest. l. Io. Ced. de luat. Modus relinquendi consistit in eo quod aut pure, aut sub conditione, ex die vel indiem relim squi possit fideicommissum. d. g. 2. Institi desu. reb. per. Fideicommis relict. In quo ab ipsi h redis institutione, cui dies adjectus pro supervacuo habetur. A. 9. Init. de hered. iure civili dita ferit sed moribus quibus pro parte testatus, is pro parte intestatus quisque decedere potest, convenit. Ut praecedenti titulo demonstravimus. Solennitas relinquendi fideicoinnum, Iure civili aIta est testamentaria, si testamento per he- sredem scriptum relinquatur, ν. a. Institi de Fideicommig. b. reta. Codicillatis . si ab intestato deferatur per heredem ab intestato proximum. l. ult. ν. ult. Cod. de Codicillis. A. uti. Instit. de Fidei commis hered. quomodo intelligenda I. 11. Od. de Fideisommis Sed motibus sublata testame torii in& Codieiliorum solennitatis disterentia , una eademque Aliud est fideicommissum expresum, per expressa verba relictum , aliud tacitum, quod ex te- Istatoris mente colligitur: nee resert qualia sint verba; modo sint significantia legirtanum testat tis sensum fideicommittere volentis; fixe sint praeceptiva. veluti jubeo , precipio: sive precaria, qualia sunt, rogo, volo, fidei tuae committo. l. a. Cod. commun. detegat. θι. 21. Cει. deIUM. junct. I. N. g. rogo. g. de ιes. 2. I. I9. I. I. g. ad Senat. Trebellian. l. 1 I. g. =delom fili ert. Quia in fideicommissis sola testatoris voluntas spectatur. t. i I. g. r9. F deis .iθι. 9 . f. e. I. p n. g. ιν tu. I. L 37. s. t.1 ad Senat. TrebelL Li6. Cos. De se irammi is. nec solum verbis expressa , LIao. F. de Uerbor. Significat. sed de tacita, &exeonjecturi; collem: l. 67.ssol gat. 2. juηa. i. . f. Glegat. I. Voluntas enisi testatoris licet non expressa, si tamen veniat in snecessariam seu manifestam consequentiam expretariam, habetur pro legitima, ad fidescommisissim inducendum. ι. . s. a. jaant. ι. q. g. at. f. Glegati a. ct . LII. g. I9. F. de Iet t. . NPro

242쪽

pro fideicommisso aeeipitur, quod non alia ratione videri potest expressum , nisi musa fideicommissi inducendit per Gloss& DD. ad L I3. Cod. de Hei minis. Vide hac de re Peregrin. Desseicommisi. art. I. num. seq. ct art. II. per Iet. Mantici De conjectur. IIIIx-. ratu Ianti, 3. tir. i. m . 2D Ita tamen, ut quotiescunque conjei iurat voluntatis ad fideicomui istunt i

ducendum locus est , nunquam melior sit condisio ejus personae,quae minus fuit dilecti. LL. De condit. θ demonstrat.' Proponitur tacitum fideicommissum in L I . in primip. L. ad Senatusconfixit. Trebellio. Ubi

testator heredi luo mandat ne Testamentum faciat: quibus verbis cavere intelligitur, ut hereditatem ad legitimos heredes devolvi sinat: &fideicomimissum tacitum est, si duo restinenta comdens, posteriore cavit, ut prius quoque valeat, quo casu prius testamenturii quidem tollitur, sed propter insertam clausulam, jure fideicommissi hereditatem ad illos pervenire Diacet, qui priore testamento scripti sunt. Ut est text. in I. 29. ad Senat. Tre Lo I. I. Inpit. Quib. ni M.t Ilain. in iis. Quod moribus nostris, propter clausulam Codicillatem , communiter testamentis ussertain, etiam procederet, licet prius testamentuin specialiter probatum non sit, in his, de quibus in secundo telumento specialiter, contra prius non disponitur. io Sed & an alienationis interdictione fideicoiiunis tum inducatur Z Non videtur, si simplieiter prohibitum sit, nec causam exprimat tellator, propter quam id fieri velit, nec persona inveni tur, ei jus respectu hoc a testatore dispositum sit, pertext. in hanc rem lingulata in L II . s. Iq. g. DI. I. Carteriam si prohibitionis causatu, aut rationem addiderit, veluti si dixerit: se prohibere alienationem bonorum , ut in fimilia conserventur, de remaneant: per hoc ipsa prohibitio constinari videtur , ut valeat. inducatur iideicommilium, eoque casu non valeret alienatio. quia familiam ad rem illam jure fideicommissi vocari certum est. ex Ll. 1Iq. i . f. de Ieg. I. I. 69. ss. U. d. a. de ibi DD. Bart. adi. I 22. g. s.f. De Veriti oblig. nam. s. vide super hae quaest. Petr. de Petra. Destiis misi. quaest. I. num. Mantic. De conjectar. Ultim

xi Posito autem ejusmodi fides mi milla, quo testator voluit , ne nasua extra familiana, aut singuinem suunt alienentur, neque nOininatim vocavit suos proximiores: sed tantum voluit , ite bona devolvetentur extra gradum cognatorum suorum, nullo certo addito succedendi ordine. aut

modo, ab intestito succedunt ultimi possessoris proximiores, qui etiam sunt ex consanguineis tos atolis: nee gravantis teliatoris, sed gravati ultiira possessoris proxinutas spectatur: quini eo ipso tantum egisse videatur testator, eoque duntaxat collimasse, ne bona sua per successionem quandoque extra cognatorum suoruin gradum in extraneos transmittantur: adeoque, quum de ordine , ae modo succedendi non fuit sollicitus, eum reliquisse videtur disi sitioni jutis comm nis. Hi l. 8. I. . F. o PMe duillstr. Ita tenent Perzgrin. de s c ιι ommi . arr. io. Jul Clar. lib. I. sentent. M. Testamentum. quali. 76. vers. Sed hic. Soto Major partiq. contrarer ις. i9. nam. Iεo. Quomodo Etiam in hisce terminia decisum resert Ioann. a Saade lib. . tit. 1. de in. s. 11 sed Amsselodami consuetudinarii iuris esse monet G tot. Ihitrodast. Ib. 2. ωρ. 2 o. versu. ejusmodi dispolitiones liberam testandi, aut inter vivos disponendi fac Italculia imitate impedire, iisque casu quo, aut quatenus inter vivos aut per ultimas voluntates de iis bonis dispositum non est , succedendi ordinein secundum Ius Scabiescum duntaxat demonstrati, quo paterna paternis. materna matonis ab intestato cedunt : iisque testanti uni verbis nihil aliud agi, quam ne Iuri. Monico locus sit, quo proximo cuique hereditates legitimae, omni tam pa te morum quam maternorum distinctione submota, deleruiatur. ut a Suprema Hollandue Curia probatum refert Neolla d. Ηοll. Curi decis. 78. 13 Quod tamen probe distinguetulam , quum alias regulariter insdeicommissis Testatoris tr vantis potius & noli gravati proxiliuias spectetur. arg. l. 32. s. . si detegat. a. juηct. I. I. s. 2.f. dei ust. θ Pupi P. Substit. Hanc quaestionem , quando scilicet testatori gravanti. aut heredista, at o si:ccedatur, variis facti speciebus, lac tractant Mamic. de Conjectior. Ultimari volantur. l. S. tit. 12. num. 38. ct seq. Testaur. Decis. Pedeuumtan. 6q. Gratian. Discest. Forens cap. 49 s. num. is .ct seq. Anton. Fab. ad Cod. lib. 6. tit. 39. O v. 6. Q rit. 2 a. δεμ. 27. Fachi lib.

centrovers. cap. 8S.

1 An veto eiusmodi sdeicommissunt perpetuum si aut certo tempore aut gradu exanestat λPro communi regula receptum est ; ejusmodi aut simile fidei coinmissunt in dubio, & in obscura prohibitione, perpetuum non esse, sau tantum ad quartum successionis gradum extendi, connuia

cc s inerando

243쪽

αos CENSURA FORENSIS Lib. III.

metando ab eo, ad quem post primi heredis mortem hereditas cum tali onere obvenerit, usque

ad quartum ulteriorem gradum iriesuli ver persona enim expressam & nominatim gravata, gradum non facit. sed ejus demum succestari iniquam rem est Norell. I 9. cap. 2. Pers. Quod auram. ι verb. post. quatuor generationes. Vide Peregrin. Desideicommissari. o. ason. i 1. O . 9. Alexand. val. I. Consu. F6.1npr. Leonin. Const. II. num. S. & dict. Alexandr. νοι. Dconsit. ia I. ntim. o. Quod apud Brabantos ad tertiuin gradum, de succedendi ordinem . connumerando etiam primam institutionem, resuingitur. perpet. 2. Tuni . 16ll. art. 16. Caeterum in aperta

Testato iis voluntate, qua perpetuum ac successivum si dei commissum scribitur, quin illud perpetuum inaneat. dubium non e st; quia in libera voluntate Testatoris positum est, eum modum aut gradum successioni suae apponere: quem voluerit: quum nullo iure hoc facere prohibeatur, possitque aliquem ex decimo, imo vel centesimo gradu vocare. Quomodo oliin pro Principe Auriaco judicatum suisse refert Carol. Molin. i. infin. Vide COvarruv. Vari Vesolat. tib. I.

Quemadmo/um alienandi potestas prohibetur ad inducendum fideicommissum: ita quand is quidem in ipso fidei commisso libera alienandi potestas conceditur: veluti, si quis instituatur hetes sub onere restituendi, quantum poli ejus mortem ex illa hei editate petetv: ut frequenteraecidere solet inter virum S uxorem, qui communiter sibi invicem non tantum Usumfluctuna omnium bonorum relinquunt, sed & omnimodam quandoque alienandi & consumendi potestatem concedunt. Quod tamen, licet superstes heres bona alienare possit, ad albittium boni vitit et tringitur: sic ut tantum procedat . in quantum bona fide alienatio facta fuerit, in fraudem ais iem subitituti fieri non ponit: adeone, ne intervertendi fideicomitiissi occasio capiatur,restringi debet ad causas necessarias. I. s . U. ad Senat. Trebellian. Neque ultra dodrantem alienatio perinlisa censetur, sic ut saltem quarta bonorum pars fideicommissatio salva maneat: proque ea inventarium conficere, & cautionem praestare heres tenetur, nisi & ejus a defuncto nominatim

data fuerit remissio. auth. contra itu maxumis, Ced. ad Senat. Trebell. Anton. Fab. ti,. 6. tu. 2

desin. 13. Andi. Gaulib. 2. συσν. I inlin. Neostad. Otr. Ηοiland. decis . ao. Ioann. a Sande lib. tit. 3. Sicut heres eodem modo institutus, usque ad dodrantem libere alienare possit; per Glost. & DD. ad d. auth. cimra quum rogat M. Nisi constare possit alienationem principaliter esse factam, evellendi fideicomimissi causa: veluti, si ab aegroto in vitae discrimine eo stitui . nulla eausa rationabili accedente alietratio fiat, quo casu nec insta dodrantem procedet. au. I. I. ν. dmique. f. de aqua pluν. arcend. ct l. t . A. ali. g. de damno infect. Mantie. δε --

Mart. Digest. Ner m. rom. ut.beres cap. t. ct cap. 66. Peregrin. De fideicommisi. art. ε .num. 46. onum. 3 . Alias si testator alienationem tantum permiserit, pro suis indigentiis, aut pro necessitatibus t quin ad alimentorum causam reducatur, dubium non est. per L pen. s. D. ct l. fili. g. De aliment. legat. neque locum habet, si & quousque alia bona supersunt, ex quibus alimenta, aliaque necessaria exhiberi possunt, arg. d. I. Turis. 1 .s ad Senat. Trebellian. Pere

Quae tamen alienandi potestas ad inter vivos dispositionem restringi placet, nee ad ultinias is voluntates eriendenda es t quum in prohibitis, certo tempore permissis, tempus permissum, aut modus excedi non possit. arg. l. 17. Cod. de Probat. Uart. Contil. 72. Inti' exsacto. Permissus enim in vita alienare, teitando alienare non potest . quia confert essectum alienatis in tempus, & modum prohibitum: negari enim non potest, non alienata in vita, licet per ultimam voluntatem de iis dispositum sit, poli mortem superesse. Cuman. Castrens. & Alexand. ad L ι. Titim. 3 . II ad Senat. Trebellian. Quod &consulendo pro communi opinione secuti sunt Roman. Confiι. 76. Paris. Consili. t. num. 18. in 1. & post eos Peregrin. De fideicommisi. Lart. O. mιm. . & a suprema Hollaiidiae Curia pro confirmatorio Senatus Provincialis iudicatum refert Iacob. Coren Oherr. re r. iudicatar. I i. Cujus etiam respectu omnis kaus dolusve removetur. arg. ι. 6o. F. 3.1f. Mandatι. ZOl. 6. L 1 . Cod. de Donat. in tar vir. ct uxor. iunct. aut i,. aqualitas. Cod. De pact. conpent. Quomodo etiam invalidam fuisse donationem ab Ulafructuario cui

interim libera alienandi te consumendi potestas erat relicta cuidam stib onere usus fluctus sibi reservati, sive annuatim pro reditu vitali restituendi, inter .vos quasi, velut in fraudem, restia tutionis ejus quod post mortem superesset, constitutam, Suprema Hollandiae Curia in contradictorio

244쪽

dce Biad Tipden. Atatue ita in limiti l 'eregrin. ι. art. U. nimi. 3 o. pro sua sententia adduxit deculonelii Corn. Con l. I O. in a. qua invalidam fuiste donationem reseti, omnium, vel majoris partis botrorum, cuin certo annuo onere concestam. Inter oenditiones sub quibus ii dei

cominissum relinqui solet, ulitatior sere est illa: Si sine liberis, circa quam in praxi quaeritur. II An posita conditione, sit line liberis, legit inasi aut naturales , fideiconmullarium, ineuincasum substitutum excludant λ De legitiinatis distin uendum est , ut in legitii natis per subsequens matrimonium absolute procedat, etiam in eum casein, quo de liberis legitimis, sive ex iusto matrimonio quatitis testator mentionem fecit. Eo quod in omnibus & per omnia legitime natis ad-

.equentur. s. s. Isu. de Nupt. l. Io. Cod. de Natur lib. auth uet. Cod. de Naturatib ib. Scibi DD. Covarruv. De Sponsalib. ct matrimoniis. pari. r. cap. 3. M. a. adsin. sub num. 3o. Mantic. De conject. Ultimo. voluntat. lib. II. tit. II. num. Iq. oseq. I 6. ubi DD. Pachin. lib. . coi tro P. cap. 34. Andr. Gail lib. r. Observ. Is 6. nnm. q. in medio. Menoch. lib. q. prasiumpt. St. Atque ita decisuin reserunt Anton. Fab. ad Od. lib. 6. iit. 23. desu. ι'. Surd. Deos sι9. I ensaur. Decis Pedemons. I96. Christin. νM. l. Decis sio. Sed in legitii irati, per rescriptuni Principis negandum videtur quunt illi pro imitiinis absolute non habeantur,sic ut liberi per subsequens matrimonium. di quasi ipso jure legitimari: sed tantum quoad successotietii patris, & ejus bona, de quibus potuit pro arbitrio disponere: non autem quum agitur de bonis alterius testatoris, etiam consanguinei, nisi & ipse ad legitimationein vocatus, in eam consenserit. Ut supra etiam suo Ioco satis ostendimus. inam dis linetione in etiam in legitimatis per subsequens matrimonium

admittere videtur Manti c. De conjectur. Ultimar. volucra I. d. lib. II. ιιt. la. num. II. junc L

m. 2I. Ubi, legit inratos per onmia legitimis adaequari, ad ea resti ingit, quae ab ipsa lege iis de- seruntur, inque iis, quae a Testatoris judico proveniunt, admitti posse negat: Cujus tamen subti- Iitateni juris ratio, quae nullibi hac in parte distinguit, admittere non Poteli. Hanc quaestioncm late etiam tractat Menoch. d. lib. q. prasumpi. 79. De Naturalibus tantum, an & illi eo casu substitutum excludant λ Ita indistincte tenent Gloss& DD. in I. i7. s. q. as Senat. Trabril. ct ad I. generaliter. 6. g. cum aurem. Cod. de Instit.

o Su t. Quod ex communi quasi opinione etiam de sendit Fusata de Substitui. qua l. εο λ& diversas DD. opiniones hac de re late resert Menoch. Lb. q. praesiumpr. 7 d. dc novis septo hae sententia concludit Andri Gail lib. 2. obserrit s. num. q. Quod tamen ad liberos succ-biles . eosque, qui & quatenus legitimorum loco haberi possunt, restringendum esse putem rquum liberorum appellatione solum veniant illi, qui ex justis nuptiis procreati sunt, aut eorundem iure gaudent, per text. S: DD.aέι ilium. 6. g. De his quisvi vel alien. jur. quo sensu illud in libetis legitimatis procedere diximus, quos legitimorum numero haberi constat. Et in matre sub conditione, Si sine liberis decedat, restituere gravata, quodammodo desendi posse videtur :ex eo, quod a matris successione minime excludantur, & earum respectu pro liberis iustis habeantur. l. 29. g. I. f. de Inosc. tolam. F. I. Instit. ad Sιnat. Orphisian. I. 2. l. q. F. Unde cunari. Quod tamen plerique negant. Ut latuis vide apud Menoch. lib. q. praesumi. 78. num se .

in caeteris vero qsioniam Naturales & Spurii sive vulgo quaesiti nobis uno eodemque nomine ac iure veniant, ut latius supra lib. I. cap. a. secundum diversos gentium mores & consuetudines ostendimus: per eos substitutum minime excludi verius est. per text. ιnNmll. 89. cap. ult. θ

lauri Decis Pedemonio. I96. num. 6. atque ita in Suprema Brabantiae Curia judicatum refert Christin. νοι. 1. decis I 8.18 An liberi in conditione positi, etiam sint in dispositione, id est , an & illi per tacitum quas Gdeicommissum ex testatoris dispositione ad hereditatem vocentur inter Do&res intricata vid tur quaestio: Sed quum conditio per se nihil disponat, aut aliquid inesse ponat, nequesta principalis ipsus voluntatis, ut est institutio, i atum, &α sed dispositioni tantum adjiciatur. Ut est text. in ι. 8.j. Si quis omisi. cos testam. l. I 6. insin. f de Iro pusu. ι. Io. f. debered. institutia. Lis. β. .nda Aestuatn. LI. CM. Brast. l. o. in . d. ad Seras. Trebe illan. L T. F. D

245쪽

α68 CENSURA FORENSIS Lib. III.

. f. eod. cum milib. Iiberos in conditione positos, non esse in disposition/, I. mb. 1 O. g. de lib. ct posthum. d. t. i6. F. ult. si de Uul. 9 Neque directo sint litutos esse

constat. Cujac. in ι.ε1. . de hered. instit. 9 d. ι. 19. Io. f. de lib. ct posthurn. Covarruv. in cap. Rainat. 6. F. s. num. a. De Testament. Andr. Gail tib a. obstrν. i s 6. num. i S. Sed an non salteiri ex tacita & eonjecturata mente testatoris per fideicominissum vocati videantur Z id quidem , quam ex eonte, turis sileicommissuin induci posse placuerit. ι. pen. g. de tu . . l. 6q. g DIQ. MisI. 37. I. cum ita. f. ad Senat. Trebell. in solis liseris. & nepoti : veluti si aυus filium n-dem feretit, eique ii line liberis decesserit, alium substituerit: in ex pietatis consideratione receptum esse quidam volunt. au. I. Ioa. 1 de Condit. O Demonibat. I. so. Cod. de fideicommisi. Iucoluieralibus autem aliis extraneis non utique: niti illam testatoris mentem tasse, ex evidentibus

eonjectutis, di necessaliis consequemiis probari possit: velutis ipsi liberi in conditione positi.

Qis tamei. di itinetio allia inertio displicuit. Qui non magis ipsos testatoris liberos &nepciates in conditione politos quam alio quoslibet extraneos vocatos censeri probant, nisi cenae Ecevidentissime conjecturae, & necessariae volimratu consequentiae concurrant, quum non alia si ratio voluntatis in descendentium quam extraneorum personis, quos si per fideicommissum vocasse voluisses testator, illud expressisse debuisset ; quum in dubiis semper pro herede & eontra fideicomimissum praesumatur neque eo casu liberos suos tellator magis onerasse praesumendus est quam suoiubet extraneos, qvr quum pendente tali conditione liberam teliandi & disponendi ha beant facultatem, praestita tantum cautione M una. de restituendo, ii quando conditio exta fit, illud stante eadem conditione ipsn Testitoris liberis denegari non debet. Facit etiam temnι. 81.L.M heredib. instit. tuact. I. 6. Coc de Instit. o Substit. Ubi si h lius sub hae conditione σμvatus ii ne liberis liberos sustulerit, si iret res possideti, imperator respondit, eoque exemplo dc aliis personis, licet extraneae sint . de quibus hujusmodi aliquid scriptum fuerit, mederi. Quo ipso satis e stat hae in causa descendentes eum extraneis ejusdem reputari conditionis. Vide quae late in hane tem Peregrin. δε fideicommissari. 3 l. num. a I. I 2. Posito vero ea se, quo liberi cum parentibus suis norinne collectivo simul voeati sunt: velutissis testator liberis, aut filiis de eorum heredibus, aut inter fratres & eorum liberos fideicommis. sum reliquerit: non illi simuItanee voeati censentur, sed eo ordine succedent, qui in successione ab intestato servatur. I. uIt. Cod. de Verri Signis. θι. sa. s ult. J. de leg. r. l. 3. I. .F. de 3πιε codicillor. Peregrin. De fideicommis ara. 2o. Manti c. De Cefestur. Ultimar. voluntat. lib. 8. liis. I sui . Io. Joann. a Sande lib. q. ur. . don. 6. in f . Nec in capita, sed in stirpes per repraese lationem vocati censentur. Λnton. Fab. ad Cod. lib. 6. tit. 11. OD. Io. II. Vt larius supra

Vtrum in fideleommissis reoraesentationi loeus sep xfirmativa opinio communiterestree icipia, neque diissiluin hes et si testator generaliter suos neque nominatim proximiores ex iis vocaverit, aut simpliciter voluerit, ne bona devolverentur extra pradum cognatorum suorum. quum testator non disponit renum succedendi ordinem, illum relinquere videtur dispostlocia juris eommunis, quo fideicommissarii ad modum, & formam successionis ab intestato succedunt. au . i. 8. I. s. F. de Ture Codicia. i. 37. s. a. . ad Senat. Trebell. t. 7. . o. g. lagat. 2. Vide Iohann. Castili. Soto Maior. lib. . . cοηινονres cap. 8 . vas. Decul. commvn. o nianis quast. 196. θ 762. Tessauri decis 63. Gomer. ad Ieg. Tauri 8. num. II. θI.qO. num. I. Anton. Fab. ad Od. lib. 6. tis. I9. GD. Io. & titia 2. de'. i . J-m. i Sande decis Frico . . tit. s. don..Carpetor. ι0n. Forens pari. I. constit. 3. OD. 26. virum vero idem o tineat a

246쪽

tineat, si v avem suos proximiotest mi damDD. negant per ea quae tradunt idem Solo M jor mi. s. ωρ. 19. nam. I . COvarruv. Vact. cap. 38. num. . Mame. de jectur. ιmar. volunt. lib. g. tit. 9. ram. I . Grass. F. famemm L II. n . s. Petria Petra a Fideicommisi qua'. Ir. nt . Loo. Afirmant Menoch. ιιb. q. praesumpr. 9 .mma I. Peregrin de Fideicommis. an. 21. num. II. Cali illo in Maiord. q. s. num so . 3II. cy s II. Hieronym. Qevest. Luco. Tessauri det ricis 6s. Et post eos Vincent. Fufati tract. deri ei comm Far. substitutione quast. 33. m. 37. Quod vocatis agnatis, descendentibus. milibus , proximiores vocari censeantur. Hi d. L sa. F. ulti dele 'ar. 2. Et quod nomine proximiorum collective sumpto proximiores in successione intelligatatur vocari, non in gradu proximi, per ea quae Peregrin. d. art. 2I. num. s. ct Ieqq. &SOto Major d. cap. I9. num so . Onam. Fusar. num. 3. Quorum opinio in praxi magis est recepta, praesertim moribus nostris, quibus inter proximiores naaste loomes fit multanee succedentes connumetari certum est. Sed Si illita communes repraesentationis gradus, nepotes in praemortuorum parentum locumpet tepraesentationei i admitti volunt, si quando tellator, aut expressis verbis repraesentationis mentionem fecit, aut ex praesumpta ejus voluntate ac dispositionis circuitistantii, cum id voluisse colligi potes . per ea quae tradit Petrus Zansi trast de div f . bonor. lib. i. cap. 6. num. 6 l. ita

ab Holi indiae curia iuxta consilium nostrum iudieatum in de salie van-bmider I I in Impetrant inta: possessotri contraditius uaniuga. In Decemb. I 66

Quoeuadatodum plures simul institui, ita di pluribus simul, aut in toto, aut ex certa parte fi- delaominissum relinqui posse. inibique jus acerescendi locum habere constat: per ea quae tradunt Gomea. t 3. I. Variar. Resilui. cap. IO. num. as. Grass. Recert. Sementi g. De Iure Aurescen quast. 22. num, 2. Mamie. De Conjectur. Ultim volaritat. lib. Io. tit. . num. I. a. s.

de post eos Iae . Coren Consid. a . quasi . i. Modo illi inter se aliquo modo lint conjunctii quomodo in substitutione fideicommissatia, citra eonjunctionem, Ius accrescendi obtinere negat Carprov. γανέρrud. Forens pari. constit. a. ιψα a'. Inter quos de conjunctis re tam tum, aut re Ae vetbis simul dubium millum est . quin inter eos juri acerescendi sit locus: per ea quae notant Batti& DD. ad L rec Iuncti sy. f. de legatis. Sed in coniuniis verbis tantum di stinguendum est i ut inter eos locum habeat jus accrescendi, si re prorsis disjunoe non sint,alias cesset, Bart. d. Iaco Mantis. d. M. Io. ir. 3. ηum. I. Grass. Receptari Sententiar. d. s. De Preaurescend. quast. 8. . . Anton. Fab. ad Cod. lib. 6. tit. s. don. a. Quod quibus argumentis procedat, late uinat Λmoles Varuti assi. 8. Instititi Iegat. Rum. II. Oseqq.

Car. VIII

De Legatis ἰ εe singulis rebus per fideicommissiun isti i

rerum nomine Fre r.

r . tapetisti Iis aut aurispe argent immine dmiat, o qumias ristinguantur. II. an auri, fra argenti tremine etiam petita

numerata veniat.

247쪽

dit ora quod debetur legari disu, ct quid si

29. Conditio qualis legatis inseri psit, ct qui

a. Qua sint conditi es mere Iuniaria , qua necessaria, qua θ quando transmisitemm impedrant. 3 3. Conditio in Ieritimam atatem, aut nuptiarans diem transata , an efficiat Iegatum pursim. I. Interpretario l. 26. i. -ndo dies le

gator.

7. Pus accrescendi in Iegatis , an o quanti obti

neat.

s8. cvanda legata deberi incipiant, ct usera

currant.

ctib. legat r. AO. Pro legato tractum temporis habente inνe rarium cresci debet, etiam a testatore remissa sit ejus consectis. I. An O quotentis adimi aut transfori Iuatnm deic missumpsit. hereditat Is ex voluntate de mcti delatae ratione, x iure, omisso tant legitimae i. e. ii. LI successionis modo, de quo commodius Boloeo, ad rerum singularium ex legatis &tideicommissis aequistionem aceedere restat: ut sic quod testamentaria substantiae reliquum est e xis. i. pleatur. Disterunt tamen in se legatum & fideicommissum licet ejusdem Iuris sint participes, I; ι, - eiusdem quidem sint juris . non tamen ejusdem naturae vid. l. 2. corumun. de legat. talis. exdon. a . tit. Fragi n. Vlpiani. Ad interpretationem quidem legum Pandectarum constituit J stinianus, ut quiequid non valeret vel bis directis, in legatis, quorum stricta natura erat, id ν leat verbis imprecativis, ubi notandun, verbum legatumst pro adiectivo semi, non pro Lialanti vor manlit enim differentia pro legatarii electione, si hereditemtor jusserit, ut restituat, P

aliis non competeret.

Legatum est donatio quaedam a destincto imperative relicta, ab herede praetanda. LI. Insuri

de luat. ι. 36. f. de legat. a. I. II 6.1 delegat. I. Olim Lit quadruplex, non vertrarum tantum formulis, sed 3c natura&jure, per vindicatiocnem, per damnationem . sinendi modo, de per praeceptionem, distinctum. 1.1. Iisit De Ierat Quorum priores Principes atque imperatores Constantilius, Constantius, & Constans solemo quidem formulas . I. 21. Cod. de legat. Iustinianus vero & ipsas species sustulit. ι. I. Ced. comm . d. terat. d. ρ. r. IV. de Iegat. bic ut jure novo, unum atque simplex sit . unius eiusdemque quare Iitatis, omniumque legatorum quibuscunque tiadem verbis concipiantur, una eademque sit ratio,

atque natura.

Fideicomi uisium hie est, quo res singulae precative relinquuntur tyr. θν. uls. Instit. DUM Lreb. per. bdeicomm. reIist. Quod licet verborum figura et Dinnum a legato differre videatur eum tamen utriusque natura, unus idemque effectus esse coepit, postquam omnia i ta fideicommissis sngul1tibus legatisque fideleominissa singularia ita adaequata fiterint, ut nulla amplius inter ea remanserit differentia. Inst.de Ieg. l. r. Ced. m. elegat. Sic ut quod de uno genere dictum eriti etiam ad alterum pertinere intelligatur, Eiquidem legare possunt omnes, qui testamento relinquere, a I. I. II 6. g. de Iet. I. θν. o. ΣInstit. De Fideicomm. bere . his, cum quibus testimenti fictio est passiva . d. . t. l. I l. f. de tegat. I. Etiam personis incertis, quibus olim neque hereditas. neque legatum relinqui poterat, postmodo valide legari posse, cautum est, . 23. Junct. . 27. IUst. detegat. DE quibus modo ulla ratione vel nunc, vel ex finuro eventu aliqua certitudo apparere possit. Sie SeReipublicae , Civitatibus, Municipiis . aliisque Collegiis publicis. quibus antea quoque legati non posse videbatur, licet certas Ac denominatas personas non habeant, Iegata ea pere pet praei ctas eorundem personas, admissum est, L sa. insu. L 7 . g. I. i. I T. l. I 22.1 delegar. r. l. a f. de Reb. dub. i. 26. 1 ad Senat. Trebell. I. 12. Od. De hered. iηstituend. Eademque ratione leg tum pauperibus relictunt quo nihil frequentius apud nosa firmum ratumque omnibus modis his tur, daturque ius &nomen heredis, Episcopis, Oeconomis. Xenoni, piochotriwho, aliisve rundem collegiorum comunitatumque praesectis, quo debita exigint, creditoribus heredat

248쪽

Histespondrant, pauperibus relicta dividine. t. 2q. L qv. g. Clerici&ibi Cyn. Bald.& Salicet. Barr. ad I. Reb. h. 3 Legit indistincte pauperibus relictum, an omibus pauperum collegiis competat, aliquando missitum est. Sed quum moribus nostris pro eleemosynas pauperibus erreandis, ubique iere diversa & distilicta collegia constituta sint, diversa ab his, quae speciali Xenodocliti, Ma oe inii, Orphanotrophi i aut ejus generis nomine venire solent, nihilque eommune eum iis habente hodie legatum simpliciter Winperibus relictum, non Xenodochio secundum L 49. f. svis o Curv. aut alterius generis collegio; sed generali pauperum communitati. eiusdemque collegio cedit: eo quod ex communi usu loquetidi, pauperum appellatione non veniant illi, qui in Xenodochiis, aut Milos miis, aliisque cialegiis, ut pauperes. aluntur, ars. I. I. ν. alti f. de Supellast. Iegat. I. Io. g. κθ. f. da lagat. s. t. I 8. s. i. s de instrua. vel Distrum legar. ζcit etiam d. s. s. s. s. GL de Episco' o Claric.&ibi Gottiostes. Vide Glossi ind. s. s. l. 9. COL

Neque falsa demonstratio perimit legatum, si de legato constet, ι. 7 . . I. insin. delerri. I. I. ar. f. de let. 2.9 I. 3s . g. de Credit. o Minon'. nec error in nomine legatarii, quum de Osona constat, legatum vitiat. ν. 29. Instit. Deiegat. Aliis enim rebus, quam per nomina petis-nas demonstrati posse constat, valetque legatum, ac si proprio nomine demonstratae essent, I. s.

s. s. f. debereob. instituend. t. 8. s. a. f. Dentur. His sec. M. t. q. Od. De TUlam. Et gene raliter, in omnibus iuris partibus, demonstratio nominis vice fungitur,l. 6. . Dereb. Δλι. l. T. De Condit. o Demostras. L 1. A. De lib. Op tam si vero error sit in nomine appellativo seu specie, ipsim dispositionem vitiat, ut si quis pro veste supellectilem adseripsit aut auri appellatione elebium ves aurichalcum contineri putaverit, ain si quis leget vaccam pro asino. l. 4. f. 'de Di 1. Vid. Stellata. ad ι.ε. Od. de Testam num. Io. Distinguendum etiam est inter legatust quod ad pondus,nunierum vel mensuram relinquitur,& inter legatum, quod ad corpus,& quod ad speciem si .e in specie relinquitur veluti pecunia quae in arca est vel vinum quod in Apotheeis est 1. 3 o. in pr. 9 1. 6. g. delegat. I. o circa etiam notandum in his quae ad eorpus sive speciem leganrur, per saltan sive erroneam demonitrationem non vitiari, veluti si testator diYerit deeem. quae in area habeo do lego, quum tantum quiuque in arca bineat. legatum pro quinque valebit, neque alia quinque quae deerunt peti possunt, quia ad sollam corpus dispeciem quae exstitit, te

garum videtur. LIo s. g. Io. 1 eod. Nam quintra quae pondere, numero vel mensurae stant, non simplieiter imantur, vel ceno quodam loco aut ludificatione concluduntur, non quantitati, sed species & emti emporis estimatum . aod pro resolutione communiter approbata post Bild. Decium, Parisium, Amietan, Sunonem de Praetis aliosque probat Ioann. des Castillo scito Maiot s Fotidiatiar. Contrarars de infest. Ustimari Volant. lib. q. cap. 14. mon. a 6. Ubi per L 11. 1. L ct ι. 9 .fiatur. distinguit disserentiam non versari in eo. quod legatum& designatum ut in una vel in diversa oratione, sed solum versm in eo, an dispositio peeuniae eo sistat in genere. vel in specie,& ceno corpore., mari possunt omnia ea, de quiuus modo disponi potest, nimi mea, quae sunt in eomme ela , quorumque possit esse Dominus: Quo faciunt tituli L. De antinis tegatis. De Useu, O URD-ctu. θ recta θ habitatisne, o veris per legat. vel Fidei mmis caris. De Serriture legata. De duenatigata. De optione, vetalectione Isiata. De Tritico, vino, νet oleo tu ito, De instructonitisti immo legato. De peculis legato. De penu lagata. Do Supellectile legata, De alimemis ni cibariis reli M. Desura, argemo, inundo, manetentis, uransmis, latuis tegatis. De Iiberatione luata, e

Circa quae ut plurimum dubia quaedam incidere solent, quid eorum nomine venire soleat, quae

ex voluntare praesumpta, ex verbis, rerumque circumstantus inducta interpretationem accipiunt.

De quibus supra . s. in genere egimus ad tit. g. Derebin dubiis, o d. Verbis. Silvis. t. Quibus hie remissis, de quibusdam harum specierum restat: Et quidem de annuo linato, quod minitia perplures annos praestandum est, quaeritur, utrum lFatum sit purum, an condition e De quo s quum tot reputentur legata, quot sunt anni, quibus ipsam lNatum est praestandum, L 4. iis 1 de ann. legat. I. i I. g. d. l. io. f. qaod. Heiugatari dicendum est, cujusque annit arum: C esse putum: ita ut si quando contingat legatarium mori. eo respectu quidem conditionale dicatur, 'ut mi quorum annorum nihil ad heredes transiuittat; quia matrum tantum est; respes ii vero praesentis vivii, lassiciat, quod ves uni momento supervixerit, ut i tum inrepti anni ad heredem transnittat. I. I a. f. a. i. servio ries Ierosor. j α ι. s. A. de ammis M. & iri Batti&DD. Quomodo in annuo legato cujusque anni initium spectari, &situm in vivis Rerit legatarius, totius anni pensionem ad nermum legatarii transiuitii Supremus Frisiae Sellatus eras , teste Ioann.

249쪽

a Sande lib. 4. q. . de=η. 8. Idem est in debitis de pensionibus annuis , veluti sunt Prosetamus

honoraria, Advocatorinn& Medicorum. Quando enim talarium annuum debetur ex dispositione legali. vel quae eius Ioeo succedit, puta si per stipulationem sit promissum, tunc tot sunt obligati nes quot sunt anni, & ideo si is cui debetur, initio moriatur aut alias se vivo per eum non stat quominus operas suas praestet, pro anno coepto totius anni salariuiti debetur per L i. g. DV K--rraer . cogniti O ibi GloK. & DD. deosc. assessor. I. 19. 3. 33.LIotati. nis aliter fuerit cautum: Ut in Lao. g. adtig. Rhod. dejuis. t. 8 f. de Vob. Obsig. Vide Berlich. para. r. conclus. 9. m. 78. Andr. Gail lib. I. ObserRqq. . Ia. MInsnser. Centi .e erv. 7. ct S. Usufiuctu omnium bonorum legato, quin de omnibus usque testatoris erant intelligatur, T dubium non est : quum nulla sit res quae in usum hietum non cadat. l. Falata. o L 29. f. de astust Quod tamen restringendum ad ea, de quibus testator disponere potest rq uum in his . quibus testitoris potestas delicit, voluntatis conjectura opus non uti Quare UB- bonorum omnium malo, seudalium bonorum, de quibus testator non potuit disponere, usus fructus non continebitur. arg. cap. I. in princ . De Saccestones si lib. I. v. F. Sed an Usu fructu omnium bonorum legato, legatus etiam censeatur Usus stultius eorum, quae fideicommissis subiecti sunt Distinguendum volunt; ut debeatur etiam eorum, quae testator debuit rellituere heredi a se instituto, non vero eorum, quae alteri, quam heredi post mortem testatoris veniunt restituenda. Vt late Mantica De conjectur. Ustim. 9. tit. . mi Peregrin. De Fideicommis arr. 6. num. s. Menoch. . . pratum t. I r. ruum Ia. Λtque ira. etiam decisum refert Joann. a Sande ti,. 4. rit. q. don. y. Utrum vero herede simpliciter instituto, is cui Iegatus est Vcia fructus omnium bonorum, ple- gnum, integrum Vomismum omnium bonorum consequatur, an vero heres institimas coneu rat in v fiuctu, di per e serium partes iaciant Z auod quidam volunt, stilicet I tarvnn pro parte tantum gimidia , Usumseuotum e sequi, sie ut limes alteram dimidiam per coneursum accipiar arg. f. de Uruct. legat. Quomodo ex doctrina Baldi ad s. ult. s. De Indi stridui rat. νοllend. & Covarruv. Vari Reselat. lib. 2. cap. a. nam. I. a Sabaudiae Senatu decisim reist Anton. Fab. a1 GL tib. I S. desiis. I. mam I gem tamen rectius alii restringunt ad eum scatim, quo testator uni fundum lHavit, non addito, detracto usustum, aut simili restrictione .

alteri ejusdem findi VsimHictum, quo easu secundum d. Dr. I9. ambo concurrunt in Visisse quia landi appellatio ex proprietate & Usustum consistit , quorum stero deficiente non dicit ut fandus , sed miti proprietas. vel nudus Vs fructus. L s s. g. OVerb. a Q. Sed quum testator instituit aliquem in omnibus bonis, & alteri relinsuit usammictum unius res, vel etiam omnim bonorum amfructum alieti relinquat. non constat eum voluisse, heredem instatutum ex usu cta luto aliquid consequi, sed nudam tantum proprietatem illi esse relictam. Ut pol

lat. t m. a. cap. I . num. S. Et haec quae ad intellectum L i i s. f. De Uua. legati adduia debebant. Caeteram si morum fimplicitatem spectemus: si alii fundum, alii visntactum eiusdem Lindi testator legaretis, ita contra iuris apides ex benigna interpretatione testatoris voluntatem eapiendam esse putem r iit non alio proposito id fecisse, quam ut alter nudam proprietatem habeat, alter vero plenum Vsum fiuctum: adeoque ipsum Vsumfructum I sisndi proprietate s parasse videatur: quare, ne, dum nimia circa huiusnodi sensus uti fit subtilitate, testantium judicia fraudentur, eatenus eundem texti recte abrogatum censesit Autumn.&Groenem. ibi LVide etiam fi ld. Vinn. selictati qua'. lib. 16. in D. Quid Bactuum nomine veniat vid. supra lib. 2.cq. Is . num. . A quo tempore vero debeantur postea videbitur, cujux disce piatio circa fructus adhuc pendentes in praesens occurrit, utrum & illi usui fratctui legato cedere,an vero ad proprietaritan peltare dieantur λ Qui nondum percepti quum dividi non possint ν. 36. Instit. de Rer. divis . a s. g. II. D. f. de uri licet adhue pendeant, ad fiuctuarium perinere dicuntur in text. ι. 1 . . de Usufracta. Vide Camalcan. der Iustua. mulieri relicto. . Gras de Evos o melioratio. ω' tr. num. G. &post eos Ioann. det Casillo solo Major tract. de mustis. lib. I. cap. 2. num. I s. v. -it . De dote praelegara videndum: primo an I atum pro dote aut nuptiarum causi relictum sitie 2 purum aut conditionale, ad hoe, ut defuncto legatario, antequam nuptias e traxerit,ad heredes transiliittatur Quod in dubio non purum, sed e disionale est. MI. L t. ν. de corino denisti grat. Quia promissio dotis causa ficta eam conditionem in se habet, si nuptiae sequantur. i. qt. in prss. Pre dat. quomodo eum se habet legatum in quo nuptiarum causa pii

250쪽

legitarius decedat . antequam mattinaonium vel nuptias coiitraxerit, legatum extinguitur, &hereditati accrescet, nec adlegarat ulteredes transiliittitur: eo quod legati conditio dc sece in , argue Lumc. s. 7. C. de caduc. tallit d. Q s. Decimo istrat. Praeter quani

in filia , cui pater dotis legatuin reliquit: quod liberorum favore ex tacita voluntatis coniectura pro puro, & ad heredes transimitabili habetur, quasi pro legitima sit reli istum. Unde cita in licet

filia legatorum non habeat actionem . si ea, quae ei in testamento reliquit vivus pater postea in do- teai dedit : I. ii. Coc de legat. ii tamen pater quadringenta ei dolis nomine reliquit, postea vivus ducenta tantum in dotem debit, nee testamentum mutavit , filiain ad residuum petendum, quasi non acceperit totam quantitatem a patre testamento relii u . contra Diniam ex Oldradi sententia placuit. Oldrad. ad ι. l. II. Cod. de Ierat. quem sequuntur Bald. Castrens. Iason&DD. Comm. Fachin. lib. s. centro rex s. cap. S . Grassi recepi. sentcnt. illlo. m. s.

Sed & eam limitationem recipit illa regula, quod legatum tale pro puro , & transerinsibili habeatur, quando ex coniecturis liquet testatorem magis de modo, quam conditione sensisse , veluti ii tempus certae aetatis, matrimonii, dotis , aut nuptiarum adjiciatur post praecedentem dispositionem puram et aut quando fit mentio nuptiarum in ea parte testatuenti, quae ad executionem legati, non vero dispositionem pertinet: quo casu non ad faciendam condi tionem, sed differendae saltem solutionis causa adiectum intelligitur: quod transinissionein impedita arg. l. 1. Cod. -mdo dus lagator. Vt in simili supra latius notavimus. Secundum quam distinctionem post Petr. Heig. quast. 3I. num. 1 s. o num. II. in foro Saxonico judicatum refert Carpeto v. definit. forens para. s. constit. 1 f. diu. 2 .ii De praelegatis illud quaeritur, utrum ille cui prael gatum est reli sit. legatum agnoscendo, hereditatem repudiare post ' Quod dissinguendo procedit,ut here a repudiare hereditatem possit, salvo sibi praelegato. arg. l. 87. cum seq. g. dele a. r. iunct. t. Ia. Cod. deleg,u. nisi non alias testator voluerit heredem habere legatum, quam ii hereditatem retinuerit: quo casu omittenti, vel repudianti hereditatem adversus coheredem legati petendi actio denegatur. l. 83. eod. De Ieg. r. Atque ita decisum resert Ioann. a Sande iis . q. tit. ψ. desin. I., 1 Quoad optionem vel electionem legatam, si quando equus, ager, tui nemum, aut quid D. - simile in genere fit relictum, data legatario electione . nec imum, nec pestimum, sed mediocre deberi eommuniter tradunt interpretes. Quod etiam locum habere volunt in legato generis ε γλ-. simplicitet relicto, cujus & legatarii electione est e constat; nisi testator aliud volueritas. Instit. deIMM. I. a. mpr. f. de ut. lagat. l. Iz8. F. 2. f. de Ieg. I. Idemque in herede, cui electio data. I. a. f. de vi. lagat. arg. l. I. g. lagas. I. ct L iro. .eec cui sententiae etiam adsti rutatur Orpetov. Turis ud. Foros pari. I. constit. II. defη. 3 o. in ρη. Quo tamen, si id absolute verum velint, electionis libertatem violati, de contra ejus naturam restringi triani sessum est. Quare quum electio definiatur ficultas capiendi quod velis, legatarium optimum eligere, heredem

vilissimum praestando liberati posta, nihil est .aod vetat: ex iis scilicet de quibus verisimiliter

testator cogitavit, quae solum Itinuatione omnes textus qui alioqui obstare viderentur, adeon cordiam vocari facillime posse cuique altius inquirenti constabit. Pro qua nostra opinione texta est iis d. l. a. in pr. o g. r. f. de vi. lagat. vlt. f. de Auro , argento , mundo , m. Drat.

Idem sentit rol. Introduct. lib. 2. cap. 22. vers. -OMq. Sed cui in dubio electio competat, heredi, an INatat Distinguendum mihi videtur ut legato in genere relicto, S de quo constat generaliter, legatatio electio competat, secundum L 22. Insu. de Drat. &ι. io 8. ρ. r. f. de DI. I. Sed si ita in genere sit relictum, ut de eo non constet, aut non satis aperta a testatote fuerit demonstratum, heredi electis competat, secundum L 37. A. de legat. I. quae aliam interpretationem non patitur, quam ut sub ea diuinctione intelligatur. Potest a testatore legati fundus simplicitet,vel cum instrumento. Potest etiam legari sendus im t. isti, rsi nictus, aut ut instructus est, quibuscunque tandem verbis testator uti velit, ist. tit. . De instructo, i vel instrum. lagato. Circa quae tamen notandum, plenius esse legatum iundi instructi, quam te um ' fundi eum instrumento, quum illud omne patris similias proprium instrumentum, quo landus instructus est, eaque omnia quae ibi habuit,ut instructior esset, contineat, ac proinde etiam supellectutem, mensas, scamna, vitra, aurum & argentum, vina quoque quae ibi filerunt, & oleum, I. ias. 27. O g. 9.f.De instruci. vel instrum. Ierat. ec non cibaria,& utensilia,mancipia,& alimenta ad alen da pecora & ministros necessatia. d. I. ia. .r8.3 32o in prisDe iubaa. O instrum. lagas. I. I. 2 Cod. De Vob. ct Rer. Sigiusc.late Jacob. Menoch. De Prassim . lib. q. Prasu t. is n. I Noe vero tantum ipsius agri instrimentum spectet necessarium a. t. Q. F. a. a. ct seq. f. eod.

SEARCH

MENU NAVIGATION