장음표시 사용
231쪽
tit. I 8. f. tentacina. - Forens 9 r. mrm. a. l. . Mantie. De coniectur. Ultimar. --tat. lib. 8. tit. s. & Meno s. praesumpt. y l. Vbi plures referunt conje ras, ex quibus col- Iigitur sub dispositione de filiis facta, etiam nepotes contineri. Utrum vero in ultimis voluntatibus, filiorum appellatione etiam filiae includantur Dubium μnon est, quin masculinum genus suscipiat semininum et L si ita scriptum. I. I. de Drat. a. Pict L Seras. gr. 1. de lagat. 3. L qui quis. II 6. f. de , ob. Nisi testationis v Iunias refragetur, & ex legitimis conjecturis constare possit, testatorem de masculis tantum se sisse. De quibus vide Mantie. De cojectur. Uuim. θ lib.8. rit.7.ns . r. iam Ioann. a Sande lib. q. tit ιι sin. 9.mior autem dissicultas est, an & quando liberorum nomine veniant nepotes. Ac ulterioresiodestendentes t Quae quidem voluntatis&factiqivellioniihi esse videtur, adeoque generalem. 'L22 o. g. Deverb. Signis M. decisionem restringendam esse putem, ut non habeat locum, ita aut apertissimis verbis constet, aut probabilibus voluntatis conjecturis erui possit, testatorem hoc voluisset Ut post V Idaltieum talium recte notat Goedaeus ad i. 8 . f.- in In. Quomodo, sitellator Iiberos suos, & in propria familia existentes nominaverit, etiam ad ulteriores deste dentes suos intentionem suam extendisse praesuini debeti propterea, quod in rem linea pro asscendentium successione per repraesentationein, ut vocant, & ulteriores desceadentes in infinitum in parentum suorum locum subintrent et quod & postea III. I. ad fratrum filios . & moribus nostris ad fratrum nepotes, & patruorum avunculorumve filios extensum est. Politu. Hollod. ordit .art. 28. Particus SMωβοη. Placiti arr. I. s. inare & eousque di testatorum ulteriorum descendentium inclusionem. liberorum appellatione contineri, de moribus nostris consequens est: Caeterum si extranei cujusdam, & extra repraesentationis gradum
liberos quis vistituerit, ei ve aliquid simpliciteri gaverit, ad primi tantum gradus liberos, minime ad ulteriores eorundem descendentes posse extendi verius est: Ea enim quae expressae legis, aut constitutionis in intestatorum successionibus , eadem in ultimis voluntatunis, de verborum significatione iusta interpretatio esse debet. Quae quum in successionibus appellatione liberorum ultra fratrum & sororum nepotes, & patruorum, avunculoriainque liberos primi gradus, nullam retraesentationem in defunctorum locum admittat, nee hic admittendam sese, eonsequi' est
nili testator id palam expressisque verbis voluerit: Quo ipso adversantium alias DD. opinioni santis responsum putem.
Quo ficit quod nostra lingua prist gradus liberi, haud aliter quam liberorum appellatione exprimi possint, aut soleant , pciesertim quum de extraneonam libetis sermo est, quos filiorum aut filiarum appellatione denominari, ut nemo vero dixerit ita nee obtinere constat, ut filiorum n
mine alios quam proprios denotemus : quod quoad mores nostros decisorium mihi videtur: pe text. in hane rem singularem in L 7. f. De Supeltictile legar. ubi in iisdem terminis respondis I
risconsaltus: Quod sententia ejus qui legavit, aspici oporteat, in quam rationem eam solitus sit reserter eo quod nan ex opinionibus singulorum, sed ex communi usi nomina exaudiri sileant. Eoque pertinet, quod indatricitas consit. 7. ML s. de Germaniae motibus notat, in eadem lingua non exstare vulgare & generale nomen hiberorum,ideoque vetbum Ainti oderrespicere illud Latinum filium. aut filios, distinctum a nepotibus: contra quam Gota. ad L 1 f. De Herb. mim. .illud explicare voluit:Quod idem fere convenit eum Gallica dictione . quam, licet alii etiam collectivam& ulteriorum graduum voluerint, a Parisiensi tamen Senatu hoe sensit ad filios primi fradus eoarrulam refert Mortiae. ad i. 6. Ced. ad Senat.Macedo. Neque alio sensu Modestinus Pistori pari. a. qua'. confL- 3. censint. voeabulum limr ' ren comprehendere quidem utruinque sexum, hoe est, tam filios quam filias non tamen plures gradus quam primum: & ideo ad tollendas dubitationes dici solere milli' rari ιnsulitnaeis hind' rent id est liberos ulterioresee descendentes, nobis asti Iulingen i proue&a Frisiae Senatu iudicatum resere Ioann. a Sand. lib. tu. s. ι in. I P. Utilis etiam est discussio eorum, quae pertinentiano nomine, sive expresse, sive tacite venucI solenti veluti, si testator castrum, vel domum I vetit eum pertinentiis suis: Quo rasu verbum pertinere, sive pertinentiarum, latissimam habet signifieasionem, ut omne jus tam corporale, qu/m incorporale, Omniaque quae ad rem, de qua traciatur, ullo modo, sive de iure communi, sive consuetudine, vel statuto pertinent, comprehendat. Ut post ImoI. R Canonist. ad cap. cu 3 Hse m extr. De restitur. sipoliatur. S in. fallent. Per. Regula: Pertinentiarum, & late Card.Tuscia practi L cautiust m. 6. Isti. P. conclassas. Sie ut arpellatione castri eum suis pertinentiis v Inniant omnia pnedia, quae ad castium pertineat, molendina, jurisdictio s , di territorii jura.Cr
232쪽
veti. censi. s. . consili. 8ocοψil. 89 .vum. . Et dotrio legata cum suis pertinentiis, veniat apotheca, taberna, conclave, stabuli im, hortus, & alia domui secundum usini legantis annexa. text. in L diu. de lagat. I. Ridi M. 97.cti. qui habebat. ioi. Τ. eod. Alexaml. II b. a. cons. 22 .crrol. Pecc. De Testam. s. cap. 27. Quemadi dum si vel doinus legata fuerit, cum omnibus quae in ea reperiuntur, intelliguntur si item mobilia illa quae ad perpetuu in
domus usum dellinata sunt . non etiam ea quae ad tempus tantum suerunt duratura , are. I. C
jM. 86. Τ delegat. 2I. Si fundici. q. f. deleg r. 3. ι.s 2. s. a. ubi. G olis is de UIUrucI. legati nec ea legato eomprehendi intelligi intur . quae non proprie ad ipsius domus usuin i pectant. Ut Iate Menoch. De praesumpr. lib. q. praesumpt. I 29. nitrv. T. ct seq. O praesumpι. 4b I. num. q. Oseq. Matth. Coler. pari. 2. decis 2 3. Carpto v. Ferens . pari. 3. ι ivstitur. II. Un. 28. ae etiam locum habere videntur, etiamsi pertinentiarum mentio expressa non sit; in his scili-eet quae iure communi, statuto, vel consuetudine, ad ipsim rei existentiam A: usum quoquo modo pertinere intelliguntur. Ita legata domo, hortus, penus, & glanarium domui annexa, nec ab usu separata, continentur , licet pertinentiarum trientio tacta non sit, d. I. 9ι. g. 131. de legat. 3. l. si mercedem. Is . A. I. f. de Action. empl. Gloss. & Bart. ad I. Uxori s. F. de IC. I. Atque adeo legata domo , si testator nullam habeat. sed certam pecuniae summana destinaverit, ut domum emat , pecunia illa debebitur, S: ad legatum domus pertinere ii telligitur , au. L a Diνo II. F. final. 1 de Re judicat. quum illa de istinatio ex quantitate faciat corpus. I. si certos II. F. de Verb. Obligat. l. Sed si certos. g. Delegat. I. Vide Zac ad L catera , t. g. sed si Ieparavit. Il. g. de Ieg. i. n m. 18. Sic ad legata vestimentorum etiam pertinent , panni incisi, sed in formam vestium nondum redacti, apud sartorem existentes , alias parandis vestibus destinati. I. vestimemum. 22. ct seq. g. de avro argent erat. de ibi nartol. Vide Pece. de Testament. conjug. Iob. I. cap. a P. Sc Nicol. Evelliard. censi. Ii . Sed hae de re plura de Legatis. Modus heredem instituendi positus est in quantitate de qualitate. 'r. Quantitas hereditatis est, aut tota&integra, aut divisa. Integra hereditatis quantitas, ad heredem pertinet, ii unus tantum sit heres institutus,
universaliter institutus sit, sive ex parte tantum; dunimodo ei nullus coheres adjunctus sit: quia rita rnemo pro parte testatus, & pro parte intestatus decedere permittitur. s. s. I t. De heres. Institil. 7. F de Reg. 3κr. Quibus individua defuncti persona pro parte, & diversio successionis generer repraesentati prohibetur: Sie in instituto in re aut parie certa, nullo dato coherede, tota hereditas accrescat, ac si ex asse heres institutus esset, & quasi sine parte scriptus totam hereditatem c piet, exclusis ab intestato successuris. d. F. Instit. l. i. in fn. g. e Vala. ct pupill. pubiit. Lpen. f. a. sti Castrens pecui Ly. g. I s. f. de hered. I lit . di dies institutionibus adjectus pro supervaeuo habetur, , perinde est ac si pure heres inititutus sit. g. 9. Inst. eod. excepto solum milite, cui ex privilegio subvenitur, ut etiam ex parte testari permittatur. l. II. ρ. 4. I. 4 I. f. De Testam. milιt. Sed moribus hujusmodi Romani iuris subtilitate derogatum est: Quibus gen rati palli in consuetudine receptum eit, ut unicuique pro portione bonorum, & teliato Δ inten ato discedere liceat, praesertim virtute clausulae Codicillaris communiter testamentis adjectae equo ipsis reliqua pars heredi scripto non accrescit, sed quali jure fideicommissi ex praesumpta i statoris voluntate ad heredes ab intestato pertinere intelligitur: & porro ad tempus quisque here.
dem facere pol cit. & ex certo tempore, ut aut post tempus, aut antequam dies veniat, intestati hereditas deseratur. Grol. Inlrodab. lib. a. cap. I 8. vers. pen. Gudelia. de Ture Noris. Iib. 2. cap. s. vers. ac ex. o vers. posterior. Christin. velum. I. deris sos. ηιun. I 8. er 3I2. num. 2. θ vesunt. 4. decis Io. Zypata Notit. 3ur. Best. De Testament. in princip. Ioann. a Sande lib. a. tit. a. definit. 2. Autuitin. Cens Gallis. in L II. O I. 63. f. de heria. In itur. inn. ad Ly. 9. Instit. de heres. instit. nian. s. Λdeoque ius illud acerescendi, quod cxlegis potestate, nec ex mente , aut directa voluntate testatoris defertur, moribus receptum non est, ut variis facti speciebus emicleat Adrian. Basson in manipulo suorum consiliorum.
quibus de patrio jure hac in parte potissimum tespondit: Sed Germaniae moribus ius scriptum
etiamnum obtinere videtur ; ex eo quod in foro Saxossico decisum refert Carpetov. Prisi prud. Forens pari. s. conflix. 2. don. I.
Si vero duo vel plures simpliciter heredes instituti sint, dividenda hereditas est: tot enim ii redes instituere quis potest, quot voluerit. g. 4. Instit. de hered. instit. as Dividitur communiter in duodecim uncias sive paries, quae assis appellatione continentur,
233쪽
196 CENSURA FORENSIS Lib. III.
propiusque suis nominibus ab uncia ad assem distinguuntur, f. s. de hered. I. ro.
g. ust. f. eod. hoc modo: Assis numine tota hereditas, duodecim partium sive unciarum delatia iatur. Quomodo heres ex asse dicitur, qui integram hereditatem capite Decunx undecim uncias sive assis partes continet; Uextans decem: DOdrans novem: Bes isto: Septunx, septem: Semis
sex duodecimae, sive adis partibus valet, estque dimidia hereditatis pars: Quincunx quinquerTriens quatuor: drans tres: Sextans duas duodecimae uncias halbet. Quorum sextans sextam . quidrans quartam, triens tertiam, semis dimidiam,& d cans tres allis quartas, continent, iliaque nominibus promiscue etiam denominari solente quippe quod praeter hasce veteruincomputandi formulas. s de quibus vide Anton. Augustin. Ememiat lib. 2. cap. 8. & Duaren. lib. 2. distud. ι6.ὶ hereditas ctiam in patres naturales dividi soleat, veluti in duas dimidias. I. r. s. 7. f. De Gllat. in tres tertias , in quatuor quartas, s . . Instit. de herad. iiiii intnd. dem sex sextas.
ι. 76. g. de acquir. vel amittend. heud. Quod & moribus fere sequitur, quibus per easdem patres institutio vix frequentatur, di ratior in testimentis assis vel unciarum nieinio fieri solet. Hre hereditatis divisio tribus potissimulta ellibus locum habet: l. Si heredes plures. nullaic partium mentione facta in delinite instituti sint a testatore : quo casu aequaliter inter eos tota heri reditas diadito. g. 6. Inflit. debered. instit. ι. I .F. a. . . eod. I l. Si testator in quibusdam expresserit, in quibusdam non. Quo casu, etiam ii partes distributi infra assem sint, quiri assi de est . cedit iis qui sine partibus instituti sunt. d. s. 6.9 I. is. f. eod. si assem superant ad drivn- diuin, eodem modo quo supra . proceditur. g. g. Instit. d. l. I . g. vlt.L. est vel si partese prest, assem exaequent, sine patre scripti in novum aliam veniunt. Il1. Si testator solennem assis distributionem secutus. in omnibus quidem partes suas expressit, sed tamen pauciores vel plures fecerit quam duodecim, quo casu si infra assem denumeratio facta sit, quod usque ada si perest, non aequaliter aut in partes viriles, sed pro cujusque rata accrescit: sed si denumeratio assem ercedat, id quod excedit pro cujusque rata decrescit, vel accrescendo ad dupondium proceditur, ex verisimili mente leuatoris: quod eodem recidit, si turtan dupondius ad assem redigatur. Sie ut, si testator unum in duodecim, alium in sex unciis instituerit, horum, utraque computatione, alter bessem, alter trientem consequetur: quia testator duplo plus adiunxerae priori, quam secundo. F. 6. 7. 8. Instu. de hered. a. s. .grad.
Ceterum, extra hos casus testator pro suo arbittio eam distilbutionem sequi aut non sequi, Min partes duodecim vel in pauciores, vel in plures, pro cujuseis faciliori intellectu, distinguere.otest: LI3. g. I. a. s. θ=n. f. debere iis itura . Veluti . si tres heredes scripserit. lingu
Ios ex quincunce; hereditatem suam in quindecim uncias 3c partes naturalest vel si duos tantum, udum ex quadrante, alterum ex triente neredes scripserit: in septem partes natureses, quanitri unus tres, aliter quatuor partes accipiet: hereditatem suam divisisse videtvr, I. I . F. vit. I. Ir. Cda beret. instit. ι. II. in princip. L de lib. ct posthum. Quod & usu frequentissimum est, quibus assis
partes per uncias vix amplius seequentari diximus. Pluribus in re eerta aut tota hereditate simul institutis, si aliquis eorum ante obitum testatoris, aut aIio quovis modo desecerit, reliquis partem faeit habetque locum Ius accrescendi, de quo in I. Re conjuncti. 89. f. δε leg. . Litem. quos 17. 1 tiberedib. tulit. ι de Verb. Significat. I. Mic. s. His itaque. Coc. De Caduc restine. Utque Ius retinendae, vel acquirendae partis eius, qui non concurrit, aut concurrere destri prout17 definitur a Cujae. tra . ad African. F. ad ι. qui Usumhuctum. 6. A.ultd. De Usafruct. Sic ut non illud ex lege, sed ex testatoris arbitrio deseratur, cuius liberae voluntati relinquitur, unum vel plures coniunctim vel disjunctim instituere, quam lex tantum confirmat, &approbat, ut recte distinguit Corn. Sinanenburg. tractat. De Dre Accresecend. cap. 6. Quod ut statuatur, m ribus magis convenit, quibus quum pro parte testitus& pro parte intinatus decedere possit, illud Ius accrescendi quod ex legis potestate in eum casum defetii solebat, moribus abrog tum esse diximus.
Conjunctio illa quae Ius accrescendi reicit, alia est simplex, alia composita. d. i. qII. De Verb. Significat. Simplex est coniunctio quae verbis tantum, vel re tantum tam est.
Verbis tantum: veluti quum duobus vel pluribus una eademque res per partes relinquitur: ut siI sdixerit testator, Titius Se Seius ex aequis partibus heredes sunto: aut C o de Seio fundum Tuscu- Ianum ex aequis partibus do Iego: Non quod nullo modo sint re conjuncti, sed quod testator dederit panes a se invicem distinctas, non re ipsa, sed mente & eogitatione, ι. I 6. g. ult. f. de Ieg. r. Re tantum et quum duobus separatim res eadem datur di veluti, Titio sendum Cornelia-Isnum do lego. Titius heres esto, Sempronius heres esto. Qui etiam, quia verbis conjuncti
234쪽
non disiuncti appellantur: sicut verbis conjuncti disjuncti die untur, quia re coniuncti non sunt, d. I. unic. I. II. CH. De Caduci Tollend. ut & separati s. i. in n. θ ρ. a. f. de ust. Acmst.2o Conipolita conjunmo est , quando personae re & verbis simul coniunguntur, & pluribusdem res eonjunctim relicta est: Veluti, Caio & Srio landum Tusculanum do lego. Et quidem de re tantum . aut re, & verbis simul conjunctis dubium non est , quin inter eos i cum habeat jus accrescendi. s. v. Isiti de legar. ct d. s. Re conjuncti. Sed
tota dissicultas est in conjunctis vobis tantum, qui eadem oratione ad hereditatcin vocantur,
additis his verbist aequis partibus. Et quum hos nihilominus re conjunctos esse constet,& verbis tantum disjuncti lint , non quod nullo modo re coniuncti sint, sed quod testator dederit pa tes a se invicem distinita, non re ipsa, sed mente, de coguationc quum partes lingulis tr
butae, rem non magis dividant, quam si expressae non essent, quo sense recte Eguin. Baro ad g. 8. Inflιρ. de legat. non aliter dii serre inquit, verbis e junctos a conjunctis re & ver- his , .nisi quod in illis partes aequae exprimantur, in his non utique: au. I. I 6. in νη. f. da ιerat. a. qui tamen ab initio non minus voluntate defuncti partes habent: ι. rad. F. eod. Sicut inter eos quoad tae innitul dicterat: ι. 38. g. s. g. Dehreed. instit. Conseque est inter verbis conjunctos etiam accretioni locum esse, adeoque re conjunctis praeferri. Ut est texta in a. l. 89. f. de Ieg. 3. junct. d. I. I6. f. fη.f. de legat. I. Vide porro Duaren. De Pre Acae-scend. lib. r. cap. 9. & Goinet. ιι b. I. Rouut. cap. Io. Grass. Recepi. Sement. g. 3 accrescenLAnton. Fab. De Ermib. Pragmatio. Duas. 49. Io. Christin. rel. I. decis 3I2. seseq. Et post Omnes Arnold. Vinn. ad ν. 8. In it. De Ierat. Qualitas institu totus consistit in heredis existentia. qiue ostendit quomodo&quando heres n. Ere, ita seriptus fiat heres. Poeest enim heres institui non solum pure, sed etiam sub conditione, in alisti quem casuin delata. I. Io. g. I. g. de condit. instit. g. 9. Instit. de here instit. una, ves pluribus, i ibis
quae ii coniunctim institutioni adscriptae sint, veluti: s illud & illud factum Lerit, omnibus parendum est , si separatim , veluti si illud aut illud fictum fuerit, cuilibet obtemperare susticit,
.ri. Inst. de hered. instituens. L s. Cod. G Condit. Institution. Quod & in stipulationibus obtinet. per Lit 9.F. de Uer,. Oblig. plures enim conditiones conjunctim scriptae unius loco habentur , Min alternativis alterum adimpleri susticit, cap. in alternati νis. De Reg. 7ur. ia 6. L IIo. g. s.f.
de Reg. Tur. Quod ut plurimum locum habet in dispositione disjunctiva. ut si testator utatue alvocula stivo quae dictio ostendit alterum sincere instituto, Nicol. Evethard. in IegaLὸπι-
tura alternati νarum. Pe ius & Dynus ad L cap. in alternari νώ. De Reg. Par. in 6. late Cud.
Tusch. pris. conclus tom. I. concius 37. litia A ps Bald. cons 4io. uum. s. vers nam ista dictio. Si vero institutio ficta sit in casum. ad cujus adimpletionem plura copulative requirumtur , non susscit unum tantum intervenire, per d. t. s. Cod. de Ceniit. Insitat. θι. g. g. de Conidit. θ Demostrat.
Sed & quandoque eonjuncta pro disiunctis. dismcta pro coniunctis, & soluta pro separatis
haberi constat, per L 3 3. joct. ι. 29. 1. de Verbor. Signific. Qui textus tamen probe de secundum subiectam materiam tantum procedere intelligendi sunt. Nec adeo generaliter sumendi, ut ineuitasquc arbitrio, & potestate positum esse credatur conjuncta pro disjunctis accipere, vel dist .a a juncta pro conjunctis, sed tam demum locum habere dicendi sunt, si quando vel juris ratio,
vel testatoris, vel eontrahentium voluntas, aliam interpretationem admittere non potest: Ut in exemplo I. generaliter. 6. Od. De Instituti is Substitur. & ad eam Anton. Fab. in Conjectar. lib. I 7. cap. I 8. facit etiam I. II. g. I. ct seqq. De rab. b. Everhard. in laci Iegal. . Naturacenia. Io 9. Quomodo etiam quandoque oratio, quae nec coniunctionem, nec disjunctionem habet, ex pronuntiantis mente, vel conjuncta, vel disjuncta accipi debere, &eopulam etiam diversi copulare. textus est in L 28. f. de Verb. Significat. de ibi meis. de ad LI. s. feta. Conditio enim non ex figura verborum discernenda est, aulaei timenda; sed ex earum vi, aepotestate , quam sola testatoris aut contrahentium voluntas inducit. ι. I9. in pr. f. I. ct a. I. IOI. in priau. θ I. I. g. δε Condit. θ Demonstrat. Anton. Faber ad Coclib. 6. titia .d se. I. nimi. s. Quoties autem conjunctio aut disjunctio, a testatore, aut a contrahentibus palam facta est, nec quicquam prohibet, quo minus conjunctio pro conjunctione, Et disjunctio pro disiunctione accipiatur: perpetuo verum est, conjunctiva conjungere, disiunctiva disjun gere. Quod, si quis extra dictam limitationem vellet, sicuti rectam Latini sermonis rationem, propriamque verborum significationem eorrumperet, ita & testatoris everteret voluntatem rnon admittit, ut in perspisue& palam disputis a proprietate ver rum rec6atur. I. M.
235쪽
aliter. 69. f. De l. aut in non ambiguis ulla voluntatis quaestio admittatur. I. ille aut ille. 2s. in pr. θρ. D. rex'. 3. Diit inguitur porro inter conditiones possibiles, & impossibiles . quae institutionibus, legatis, aut fide leoni illis adjecta: pro non scriptis&pro non adjectis habentur. Io. Instit. de here 2 I. i. g. r. l. 6. ι. 28. g. de Condit. ct instit. Rursusque inter casiuales , quae a futuro casu ' dependent, & potestativas, quarum impletio dependet ab eo, cui injunctae sunt: propterea
quod filius filia, nepos neptis, & reliqui descendentes non aliter iustitui potuerint, quam subeonditione possibili & potestativa. d. t. f. de hered. instituend. l. q. Ced. De lib. ct r h. l. II.
De Condι t. ct Demonstrat. l. 2 o. s. q. vers. ex imo. f de Bon. liber t. nili in defectuva existentis conditionis lint exheredati. I. q. Cori de Instit. cr Subs itur. Sed moribus, quibus ulli iras voluntates secundum verit milem testatoris voluntatem inter-2spretati constat, arg. l. 47. f. de triar. I. quae a conditione imposita robur suum accipit, i. iv. g. de Condit. 9 Demonstrat. non tantum in filio, secundum ι. ι s. f. de condit. 1isit. sed quoliabet extraneo, conditio quae Per. se impossibilis est, ipsam dispolitionem vitiat, perindeque habetur ac si ridicule & ludendi animo nihil disposuisset testator: quemad odum ti in contractibuς ejus nodi elogio nihil actum intelligitur. s. it. Instit. de Inutil. stipulat. Ut recte notat G tot. Ietroduc . lib. 2. cap. i s ver c. ara at de si oonast de Aegiel . N post evni Groene Neg. delegi b. ab e M. ad Io. Illit. de heredib. instit. Sed & inlibesis& heredibus tuis, sin quibus
praeteritionein pro exheredatione elle diximus conditio quae in eorum potestate non est, ad Isgittitiai nusque reiiciebatur, valebatque testamenturia: arg. I. L 6. . cum Iem. Cod. de Inotitios testim. contra ι. q. Cod. de Instιt. o Subliι tui. Quam etiam hodie correctam, nee in praxi receptam else tellatur Glols. & Barta ibid. eainque opinionem elle communem defendunt Cothosted iis S Fac hin. lib. I. cap. 7 I.
Nec solum assi mrativa, sed & negativa conditio imponi potest, quo casu, ut id quod relictumi est interina pendente conditione possit persequi, cautio admittitur, per quam quis id quod sibin , conditione possibili negative concerta relictum est, sub onere restitutionis interim percipere
potest, vocaturque cautio Muciana. In quam rem est tex. int. ιη pr. I de Cendit. O Demestrar. l. II. I . ι. 79. g. a. g. eod.
Aliae iterum sunt conditiones certae, aliae incertae, quae institutionibus vel substitutionibus igadjieiuntur. Quarum ea potissimam dicturentia est, ut conditio certa in diem aut alique,ce tum eventum prolata pro pura habeatur, ac pet inde est ac si pure testator heredem instituisset, neque transivissionem imp diti A. 2. Instit. de singulu re,. per Ideicommisi. reli ilis. ι. 99. si de Credit. ct Demoηstrat. Adeo ut institutus sub tili conditione ab ipsa morte testatoris sit &fiat heres, & ius illud suum interim dum conditionis dies & eventus exspectatur non tantum ad horedes suos transmittat, sed in alium transferte S quovis modo alienare possit. Vide Peregrin. desideicommis art. 3I. yrum. 26. de lateruntie. deces ea. ultimar. voluntat. lib. . it. post Covarruv. τ . rejolui. lib. 2. cap. 2. num. . N alios. Conditio vero incerta, in diem aut eventum incertum prolata institutionem me ventui suspendit, neque debeti incipit ante quam dies venerit, neque interim ad heredes transuiittitur. I. I. s. a. l. 73. I. de condit. ct demanu rati
Adeo ut si pendente incerto conditionis eventu initi rutus aut substitutus heres moriatur, ipse i stitutio aut substitutio incidat in ea duci causam di succcssioin ab intellato locus fiat. I. unic. F. s. 9 4. Cod. de cadat. testens. Vide ad hanc materiam latius infra ad tit. de Iegat. lib. s. cap. S.
4 , . Conditio viduitatis, sive mari, sivesceminae imposita, quasi non adiecta remittitur. tot. tit. 29 Ce . De indict. viduit toll. Quod ad secundas tantum nuptias coercendas, in his solum correxisse Iustinianum in Noyeli. 22. O auth. cui relicstum, Cod. De indici. viduit. toll. recte notat Cujae. μ' Cod. eod. non in aliis. Cujus argumento & hodie viduitatis conditionem relici aut remitti
constati excepto quod superstiti conjugi ad tempus secundarum naptiarum aliquid testamento relinqui possit, quod post impletum secundatum nuptiarum tempus absque praeteriti teniporis
emolumento ad heredes remeare debet. Quo nillil frequentius apud nos: secundum ea quae tractat Pecc. De Testam. Cotiug. lib. I. cap. 2 . num. r. Quomodo intelligenduin quod Am. Robert. Rer. 7udicatar. lib. 2. cap. 7. in verbis , donations conditio , in sim: si deducit. Quod tamen stricte interpretandum ad casum, quo testator id explesse voluit: Pro ut & Hollandiae Curiacensuit, in Februar. I 637. in causi vati de Deir Utiad illi stati stir l en de antes ex Mila
236쪽
tuerat, cuin onere restitutionis, casu quo rarenum obierit, sto a * ber uitli lit anite stetbent quae, quum interim secundo fuerit nupta, secundo conjuge ante eae Ii mortuo, it rum vidua, adeoque irrenupta obiisse visa est , neque per hoc secundas interim nuptias prohibitu.3o Senatus censuit. Quare dc hanc Novellam contra Zyp. Notis. Pr. Best. it. de Secmη i. Nupt. msu. Autumn. add. auth. de Christin. Mam. 4. decis. 39. nam. 8. quos sequitur Groene eg. De legib. a rei rad. secundum dictim Criuii distin nem minime ab usu recessam, aut abru
st Ita etiam conditio nuptiarum in consilium vel arbitrium alterius collata. regulariter non te.. net, Ac pro non adjecta habetur. per texti in I. cum talara. . q. g. de condit. ct dem strat. Item quae sunt liberae demerae voluntatas in alterius arbitrium conserti non possunt, ut late Emanuel cista Mil. I. cum tiae 72. arbitrata. 4. f. eod. Grassi recepi. sementiar. g. legatum, qu63.3o.
num. 9. Ua'. allustri qua H. s. cap. 9 . num. 14. ficii l. Filia. et g. g. de Condit. θ Demostr. ι. Titia IOO. 3. 4. O ι. turpia. 3 . g. r. da DI. I. Nili quid a testatore in alterius arbitrium positum sit. in eum fi :am, ut indoles alioqui ad libidinem proclivis. ad honestiores nuptias certa lege invitetur. I. cam ita. 6. ct seq. f. de Condit. θ Demostr. ι. 47. in ρ .f. de Amini'. rater. Veluti si ab avo nepos instituatur, ea conditione, si ex consilio de voluntate patris matrimonium contraxerit, aut pater filiae amplius quid reliquerit, ea conditione, si nupserit ex patrui consilio de auctoritate ,quibus casibus non ficile serenuum est, testatoris voluutatem, quamvis dura vide tur, circumveniti. ι. F cui 92. f. de Condit. θ Demonstrat. ι. prospexit. Ir. g. r.1 uicta quilia mox F quae eo easu non dura . sed humana videtur, heredis favorem, de prudens pro i is
consilium respieiens. I. ult. Cod. Qui ct advers. qMs in integr. restit. Quo pertinet Cra vettae r spons c Uil. r. ct confit. So. Eoque inclinasse videtur Anton. Fab. ad L Itb. 6. tit. 2 s. d. . I Vbi contrariam sententiam, ex causa a facti specie aliquo modo alienaui, unico tantum voto in Senatu vicisse assirmat.
Si testator legaverit Seiae, sub conditione, si Titio nubat, valet eonditio, & si Seja declarae se nolle Titio nubere, radit i ato, ι. a. Cod. de Instit. θ Substiti de ibi DD. Va'. illustr. contra- vers. m. s. cap. qq. num. q. Sed hoc intelligendum quatenus per eam stetit: quum per animi nostri declarationem in his, quae voluntatis nostrae sunt, imis executio sequatur. L si is cui I s. g. deIeg. 1. Sed si per eam non steterit: veluti, si Titius eam in uxorem ducere recusaverit, aut interim deeesserit, Sejae respectu conditio pm impleta accipi debet. I. Uter ex fratrisin. as. g. domuit. θ Demonstrati j a. t. in emibin causi. 39. F. de Regia. Turis. Quo pertinet exemplum dieasterii Ienensis ab Mum. likI. detis. 8. nam. 6. relato. Q Titius jum omnium bonorum heredem institverat, hae lege, ut Beriam in uxorem duceret, aut si illa moreretur, ejusdem soro: rem Sejam: mortuo testatore, Berta se parum pudice gessit, quapropter Caius eius nuptias remis sciat, quas nee Beria urgebat, sed soror ejusdem Seja Caium ad eontrahendum eum ea matris nium cogi contendebat, quod detrectabat Caius, quem a Sejae petitione absolvit Senatus Ienetisse quia de natura eonditionis est, ut in sorma specifica impleatur. arit. Mariis 3 s. g. de C M. O Demostrat. Se , quum Beria adhuc vivit, locus Seiae factus dici non poterat, maxime quum per Cajum non steterit quo minus conditio impleta fherit, qui paratus filii Beriam ducere, sil non illa matrimonii legibus insultans spem eius vanam reddidisset. Plura de conditionibus institutionum
vide infra Deideicomm π.3 3 sed At sub modo institutio fieri solet, quae regulariter adjicitur ut aliquid fiat, his sue verbis, ea G1 . :lege, ita tamen, dum tamen, dummodo, de senilibus, respicitque futurum tempus, & eausia fi 'nalem, in quo ab ipsa conditione differt. l. 2. cytisi sit. Cec de hii quas.b modo. 3 Deinde modus institutionis etiam consistit in succedendi ordine quo plures simultanee aut se eessive sint vocati. Qui si a testatore non exprimatur, secundum statuta loci, aut dispositionem Iuris communis succeditur. au. ι. 69. g. s. in ναλ quid ergo.1 is tegat. s.ctibi DD. Quum enim testator non disponit certum succedendi ordinem, veluti si simpliciter vocaverit eonfinguineos suos, hi ad uiodum de Armam suecessionis ab intestato suceedunt, quia Iuris sile-ressio est ex mente defuncti, ι. 3. L s. i. de Dre dicissa r. l. ala. d de Ureb. Signi c. OmDD. l. cum ita. 33. g. in deicommisso. g. de tegat. Ita tenent Iul. Clar. m. s. sententiar. g. test nunt. Past. 76. trum. I s. Peregrin. trast. de fialammis art. 2 o. Ioann. a Sande. m. q.
Ar. 8. desin. 16. Ita in dubio si pater libem dc nepotes, aut fratres, de eorum ii ros sitia i
siluerit, hi non simultanee, sed ordiae Dessivo , nec in eapita, sed in stirpes succedent,
237쪽
per repraesentationem. Anton. Fab. Cod. lib. 6. M. &post eum CarpΣov. d. Dco. Quomodo in Hollandiae Curia altim. April. i 619. in causa heredum vati niuantnburg ubi testator simul vocaverat fratrum liberos & eorum nepotes, Senatus censuit, Testatorein, de his tantum nepotibus successorio ordine cogitaste, quorum parentes essen praemortui, non etiam de illis quorum parentes adhuc superessent, quos non amultanee eum parentibus suis admitti , sed ab his excludi placuit. Plura de modo &conditione
insta de linat. ct fideicommisi.
Et poenae servandis conditionibus apponi solent. Di. tit. Cod. De his qua poena nomine Testament. scrib. vel relinq. A quibus tamen heres ex justa& rationabili eausa excusari moribus' ex communi DD. sententia est receptum. l. 7. CH. Ut in possessinator. I. unis. Cod. debis qua poena nom. t. s. s. I. ct ι. pen. f. de his qui b. ut indigη L ,.st. de hered. Vtit. Cova ruv. ad eap. Ra inald. I. num. 7. ext r. De Testament. Balduin.&Cujac. ad N νell. I. Manitie. De tuit. ct ambig. conrent. lib. 2. tit. num. 96. Menoch. de prasum t. ιι,. q. pr sumpt. Peregrin. De Pre Fisis lib. s. ea . i8. xum. Io8. Vincent. Fusar. tractat. de Substitui. quast. O seq. Andr. Gaii lib. a. obser ν. I 6. num. s. 6. I. Ioam . a Sande lib. q.
tit. 6. defiu. r. Atque ita ab Hollandiae Curia decisum est. 2ndtrsa vianti in Trinciivan Tiber gooti contra sanning Uaest. 26. Septemb. 16is. vide etiam circa hae. --te1 iam latius infra cap. 8. insta. Ultra quas & haec tacita conditio, testamento relictis inest , si heres testatorem supervirat, salias si ante testatorem moriatur , id quod relictum est Iure acerescendi ad coheredes petetinet, aut alias ad intestati causam recidit. 1 M. tit. Cod. De caduc. t nd. F. 3. In . debere . institit. Is . Cod. eod. s. 1. I t. de legas.
Quod eo usque extendi volunt: ut si alicui quid relictum sit , prase ct heredibia suis , si tamenn
is cui relictum est ante testatorem moriatur , relictum fiat eaducum , neque heredita ejus debeti intelligatur, qui eo ipso nec limul vocati, neque ordine successivo substituri videntur, per ea quae tradunt Valla De reb. dub. tract. 2. m. 1 . Mortiac. obserν. ad ι. Si adum y. f. de prebatiis L s. g. profacio. Atque ita decisum referunt Gri vel l. decis I 8. num. I. ct seq. Ehoppin. morib. Parisiens lib. 3. num. Ioi. Munata. Decis Thelos . lib. s. iacis. 9 I. Et post eos Ioann. a Sande tib. 4. tit. 4. doin. II. De his etiam fusius talia De ad rad. o traηsferen . legat. od & in fideicommisti obtinet, ut si institutus heres aut i atatius fideicommisso gravatus ante testatorem deeedat, etiam ipsum fideicommissum corruat, & hereditas sive legatum ad intestati causam recidat. d. l. inici g. s. o. . Od. de caductollens. Esse enim debet a quo fid commisim sit restituendum, alias nullum est fidele unissum, inutile & pro non scripto habeatur. I. 63. s. q. ι. II. F. I. s. in D. f. ad Senat. Trebia. &ibi Bart. &DD. Vid. Simon. de Pratis Interpret. Ultim. voluntat. lib. 3. dabit. a. suas. s. nam. II. Ferdia. Va'. G Succus Ultim. νοluntat. ram. a. lib. s. s. so. num. 6O.
I. Substitutis quid θ quotvlix, ct quomodo di
6. Generalis casum, Si heres non erit, notiretatemo impotraiiamsub se complectitur. 7. An mum uno expres, tranfit visat ad casam
alterum' Neg. cum distin, 3. PIuribis substituti no Ingaia , sed omni,virast ultimam moriemem tinuun μιcessivit. Assirino Singuli in fingiamιm , aut lares his .int plurium licum redem mea uuiuui, pro qua par ιι μιcedantilo. Coherede ct substitina , alu duiliastasire substituta data , coheredis an pubstitvit -- potior site Assirin. l . 1 a codiri es stubstit Mimiis imputi
238쪽
quat u ad mares periim ι, in Belgio , ct verbu concepta , in furicommissariam tra se
NI Ee solum plures heredes. sed de plures heredum gradus constitui possunt, quotquot test , I tor voluerit. per substitutionem , id est . heredis institiationetia secundo vel ulteriori gradu factam, sive unius ia alterius locum surrogationem. Estque alia directa , Uia obliqua. sive fidei
Di recta est, quae recti via ad substitutum transit, line ullius restitutione. estque secundi vel ulterioris heredis in prioris delicientis locum institutio, I. I. in pr. f. de stario Pupita sub tit. Obliqua est, quae fit per fideicommissum requirens alicuius restitutionem, diciturque alio nomine fideicommissum universale. ι. f. M. Senatusconsuri. Trebellian. id est, in Ioeum heredis exilientis, cujus fidei committitur ut hereditatem acquisitam alteri restituat, subliitutio, s. vit. Infit. de Pupillar. Substit. De qua titulo sequenti. Quae in eo differunt , quod directe substitutus aeque sit heres ac institutus fuisset, I. I. f. r. ι. 36.1L De l. o Pupillar. L 29. finyr. de lib. Opsbum. princip. I itur. Δ, uls.ct Pupillar.
Lao. ρ. uti. f. da candit. ιψιt. ac propterea etiam Jus accrescendi ad eum pertineat: quod in substitutione liueicommissaria, citra coniunctionem re aut verbis factam Ioeum non habet , sed desicientis portio penes heredem remanet. Arg. L 8. g. iis pri junct. GloK1 De Vuls. ct Pupili. Substit. I. unici s. ari Iegasarii , Ced. de cadus. ι Pend. I. 6o. f. de Iegat. 2. Larptov. Puristrud. Forens
, Direm, de qua hoc loco agitur, est proprie escta substitutio , quomodo substitutionis nomen simpliciter positum in usu Iuris selum substitutioneni dilectim denotare. & fideicommissis opponi soler. I. 6. s. s. g. ad Senat. Dei αι. 9. s. s. θ' de administrat. tutor. l. 7'. g. ιβ. f. dcterat. Sie ut in dubio substitutio semper interpretanda sit direm, nunquem sideico inmissatia. pertext. in I. De Testament. in s. N Gloss. & DD. in ι. Verbis cirilibae.1 De Vulgari ct pupillari Substituti Q d & in praxi receptum esse tellantur Marula. δε Covectur. Ustimar. Volunt. ιιb. I. tit. I. vim. s. 9seq.cttit. 7. num. I. Men b. Iib. q. propum t. 66. O prasim . II. n m. 1 . Et late Mascard. rrain De probation. conclus Is & Vincent. Fusari tract. De substitutionib. quali si Permin. De Ioummiis arti num. I I7. Anton. Fab. ad Cas. lib. 6.1it. χχ. μώ. 8. Quo sundamento etiam CarpZov. Turistri Forens pari. 3. constit. 8. de=η. 8.
defendit , & in foro Saxonico deessum refert: liberos post mortem patris ordine uaccessivo a pattruo vocatos, non perfideicommissum, sed in casum vulgatis duntaxat substitutionis.. Di .iditur commaniter invulsarem, &pupillarem. Quibus addunt, militarena, si miles sit' rurui substituit: quasi pupillarem, si pater filio mente capto heredem substituat, quae N exemplatis icituri breviloquam, sive reciprocam, quum heredes instituti sibi in ricem substituuntur: &compendiosam, quae hoc quasi verborum compendio, quodecoque decisserit, plures sebstitutionis species casus, & tempora comprehendit. ---- ae omnes quasi substituendi modi, ut non verae sebstitutionis species , ab aliis rectius rejiciuntur : eo quod platea quam duo casus, in quos institutionum sibili tutiones fieri possunt, dati non queant: unus si institutus heres non erit, estque substitutionis vulgaris conditio, tot. tit. Instis. De Vulgari substitui. alter, si filius heres impubes, mente eaptus, aut alio modo intestibilis decesserit, estque substitutio pupillatis. I. q. t. 3. I. L8. Cod. De Valear. 93vid. . Substitui. Sive enim sit militatis, si νe exemplaris, sive breviloqua, sive compendiosa, aut quas alias substituendi
formulas comprehendat, semper in unum aut alterum horum, aut in utrumque easum incurrit; ut eleganter Arnold. Vinn. ad pr. Instit. De Vulgari Substitati post V L MInsinget.&Hotto- mann. eod. de Donesi. Cemment. Pr. Cire lib. 6. cap. 23.
ue Vulgaris substitutio est, quae fit in eisum non uouisitae hereditatis, eum hae clausillat si striaptus heres, heres non erit. pr. Instit. De Via r. Sabsitus. ι. I. g. I. g. De Uul g. ct pupill. Alia est expressi, quae expressis verbis fit; alia taetra, quae sub expressa continetur: ut . si pater filium heredem instituat, eidemque, sintra I annum moriatur, alium substimat, qui licet filius hereditatem non adierit, subistitutus tamen ex praesumpta patris voluntate vocatur. ι. q. f. De Val.
239쪽
Cenetasis casus substitutionis vulgaris s heres non erit) duos speciales casus sub se continet,
noli inlatis, ut vocant, di ista potentiae, si heres esse nolit , aut hereses le incn pGssit. I. 3. Cod. de hereditu Hine quaeritur utrum&uno speciali casu ex preta, transitus sat ad aherum, ut a casu nolun- Ttatis ad casein impotentiat, aut vice vel sa. od communis schola, ex benigna voluntatis interpretatione , ita distincte admittendum putat, quasi ptu. censeatur testator voluisse quasn expresesisse. Quos sequitur etiam Gomer. variar. resolui. lib. I. cap. 3. nam. io . Ut scilicet uno speciali exprelio , aut noluntatis duntaxat aut impotentiae , alter interpretatione sit supplendus , deperinde haberi debeat ac si uterque casus suis let expressus. Quod tamen absolute verum notieli, sed tum demum procedit, quando perspicuuin est, testatoris voluntatem eo esse intensam: quomodo procedit I. s. I. 22. ad Senat. Trebellian. Solet enim expressus casus trahi ad non expressum, si ad eundem finem tendat. Sed si voluntas tellatoris non adeo evidens sit, non expellum casunt pro omisso haberi conflat, pertext. I. Io. g. deliber. ct posthM LOL 2I. g. de Vulg. o Pupillar. Substitui. Ex quo Optime Gom eZiuuad. loco. reprehendit Arnold. Vin n. ad pr. Instit. De I u . InflιI. num. s.
Polliunt vel plures in unius locum substitui, vel unus in plurium, vel singuli in lingulorum, vel sibi invicem ipsi qui heredes sunt instituit. A. r. Instit. De Vult. Substitur. Ubi notar si unus in Splurium inititutorum locum sit substitutus , is non singulis partem, sed omnibus demum deficie tibus totum asscin ex substitutione feret, I. q. Cod. De Impub. θ al. Suhlit. Qui enim duos aut plures heredes scribit, aut si illi heredes non erunt, alium iis substituit, aperte significat se velle, omnes & lingulos institutos substituto praeferri, eumque non aliter admitti quam si neuter illorum heres fuerit , quod etiam locum habet in substitutionibus obliquis & fideico inmissariis: ut in his plurium defieientium conditio collective sumpta in omnium personis etiam puris eati de beat, prout a Sabaudiae Senatu iudieatum reset Anton. Fab. ad Cod. lib. 6. tit. a, desu. II. Gaando autem quis pluribus copulative, aut disjunctive substitutus videatur, late tractat Fusata
De singulis in singulorum, aut pluribus in unius, aut in plurium locum, eodem modo, aut 'pluribus sibi invicem, ex pati parte substitutis , dubiuna non est, quin singuloruni quisque eam partem habeat , quae illi adscripta erat cui substituitur , & plures in unius, aut plurium locum e dem modo substituti, ex aequalibus partibus heredes sint: licet inaequales partes heredibus i stitutis fiterint adscriptae: quia discemi non potest , quis cui substitutus et , nisi testator cuique suas panes, aut eas quas in institutione fecerat, nominariin expresserit, euius voluntas est servanda Sed tota dissicultas est in plurum institutione reciproca, criu quo testator heredes, ex disparibus partibus institutos , sibi invicem simplieiter substituerit, nulla in si initutione partium metitione tacta, utrum in partes virides, an in herditarias substituti vocentur. Quod ita interpretati placuit rut testator eos in hereditarias portiones vocasse videatur, hoc est, eas in substitutione dedisse H tes , quas in institutione cuiusque expresserat. t. s. I. 2q. F. de Vulg. ct Pupillar. I. I. Cod. eos. g. r. Instit. ead. quum verisimile non sit , testatorem eos pluris fecisse in secundo, quam in primo gradu: sed eas quas institutione secerat partes, in substitutione repetiisse videatur: nisi aliam testatoris fuisse mentem appareat. I. a . A. de o Pupillar. Ut si substituti propitis nominibus appellati iant: quo casu non hereditariae , sed viriles portiones erunt. l. I x .F. de Ieg. I. I. 23. ct ρε g ad Senat cons. Trebell. Aut si onus substitutis aequaliter impolitum sit. I. r. Cod. de Impub. ct al. substitui. & ibi Gloss. t. 8. I. LOL 1 o. f. de gust. O Pupillar. Sebneiduin. ad tu
Sed si instituto heredi coheres de substitutus datus fuerit , aut si quis duobus seorsim substitutus io sit, altero institutorum moriente, substituti quam coheredis causa potior erit, neque jure a
num. q. Gmene de Iegib. abrog. ad ι. so. f. De Vult. ct Pupist. Substit. Substitutionibus easdem quas institutionibus eonditiones apponi posse constat, praesertim obli-II quis; quarum aliae sunt expressae, quae nominatim in ipsis substitutionibus exprimuntur, aliae tui
tae, ex necessaria voluntatis consequentia provenientes. Pro quibus ex communi regula receptum est: ut clausula sive conditio in institutionibus apposita, eadem in sabstitinionibus repetita iα videatur, nisi ex dispari ratione contraria testatoris voluntas appareat. arg. I. Iε. Τ. deleg. I. ct
240쪽
Cap. VI. DE SUBSTITUTIONIBUI. xoa
rs Extinguitur, aut potius infirmatur substitutio vulgaris, si adita sit hereditas ab instituto. s. Cod. De ct Pupiu. Substit. juη t. L6. Cod. De ι at. Qua in parte dilecta substitutio et latii differt ab obliqua, live fideicoimui uaria , quae, adita hereditate ab herede instituto, denuo in se,
Substitutio pupillatis. qua patentes liberis suis impuberibus heredibus suis. casu quo intra pu. Inst. it.. t. bertatis annos morerentur, & exemplaris, sive quas pupillaris, qua liberis suis furiosis&menter: raptis heredes constituebant, ad mores nostros non pertinet. Grin. Introd. I. pari. 6. in orcole. 9 lib. a. pari. 19. insin. Gudelita. de Ture Noris lib. i. cap. la vers. did mors bin. O lib. 2. cap. s. vers. adjicio. Arnold. Vinn. ad s. ult. Instit. de Pupid. Substitui. Praetem quam ' uod in eundem sese est tum per pacta antenuptialia parentes in casum existentiae liberorum, liberis sui, Ius succedendi ab intestato squod nobis pro loci diversitate bipartitum est) deligere, . et novum ti velint, constituere possint. Cui parentum iudicio standum est, & adulti, si heredem ipsi non quaelierunt, eorundem voluntati obtemperasse creduntur: per ea quae tradit eostad. De pali. Anie privi. observ. 2. in Nat. Extra quod, in re, ab usu iudiciorum nosti rutra remotissi ina, plus operae collocare instituti nostri non elt. Quod & de Saxoniae moribus innuit Ncsenbec. Paratit. De o Pupist. Substitui. in . De quibus ut ut sit, matrein saltetna liberorum successione per pupillarem substitutionem a patre iactam in totum excludi expresta constitutio prohibet, Constit. Elector. Saxen. 8. pari. s. Is Substitutiones obli litae sive fideicommissariae nihil aliud sunt, quam ipsum fideicommissum quo scilicet testator heredem iustitutum rogat, ut hereditatem, partemve hereditatis, aut rem aliquam alteri restituat. l. 4t. . g. de Vulg. o Pupia . cum proponebatur. 6q. I. cum pater. 77.pen. l. Titia. 8 7. f. de legat. 2. t. heredes. 3 I. g. r. 2. g. ad Senatusco, uis. Treb I. I. i . Cod. de Fideicommis. t. o. Cod. de Insiit. 9 Substituti b. Et promiscue sive rubi titutionis, sive fideico inmissa nomine ab auctoribus iuris aprillati constat. I 6 Sed substit itio directis verbis concepta, post hereditatem aditam, ne quidem Iure fidei commissi subsistere . ex ν. ult. Insiι t. de Pupillar. Substitui. neque ad fideicominissarum causam trahi funquam pollet quidam indistincte volunt. Arg. ι. 39. g. heres de administrat. tutor. Quod tamen ira intelligendum est, si nilui sit ex quo contraria testatoris voluntas appareat. Caeterum si substitutio dilectis verbis concepta, talis sit, quae jure directo valere non possit, &tamen testa- totis voluntas certa sit . benigna interpretatione receptum est, ut saltem jure fideicommisit conservetur. arg. l. 76. A ad Senat. Trabe n. 9iHDD. Veluti, si ejusmodi verbis concepta sit, quae tractu in temporis habent, aut si in casum mortis heredis suspendaturi eiusmodi eisibus v
luntas testatoris jure fideiconinitis subsistit, ac substitutio vulgaris in fideicommittitiam rescitivitur, & ficta substitutione in ea sum mortis heredis, eo destincto hereditas iure fideicommissi ad
substitutum transit, Mantic. de Conjectur. Ultimo. voluntat. l. b. 8.tit. I. num. 2I. II. Hnton. Fab. ad Cod. lib. 6. ut. 8. de in. 6. num. I .ct desin. 8. msu. Dan. Moller ib. 19. num. 6. 7. Cirtaerae vos. de Iris,. abrogat. add. g. ult. Instu. de Pupill. Substit. Sic ut α ejusmodi
sublituitiones ab ipsis fideicommissis nihil prorsus di flerant, ejusdemque juris sint. I Cessat substitutio, non tantum per hoc quod institutus heres hereditatem adierit. L s. Cod. de Vulg. o Pupillar. Substit. junct. l. 6. Cod. ialet. Sed &evanescit si ipse substitia ante institi tum obierit, quum tacitam hanc conditionem continere videatur, quod substitutus post institutum vivere de existere debeat. l. 9. g. de suis ct legitim. L de acquir. hered. l. 3. in se. β de O Pupillo. Subriuri.
De Fidei commissariis Hereditatibus.
I. Fideicommisum quid, aut quot uplex. 2. Cui restituitur hereditas , heredis loco est. 3. Qui fideicommissum relinquere, quibin relinqui, ct qui eo gravari posιnt. q. Qua res ideicommisso relinqui possint. . Modin fideicommittendiqius, ct an Ab credi tione, ex die, vel in diem.