장음표시 사용
261쪽
libus, de quam hereditas E uerosa, filii quidem praesumantur heredes parentum , adeo ut praeter filiationem nihil ulterius probare teneantur, minime vero in passivis, & ubi damnosa aut onerosi sutura iit hereditas, quo respectu praesumptio illa locum non habet , ad hoe ut aliorum contra ipsos agentium propter onera hereditaria intentio sit sindata. Quibus ad hoe non sisti- cit demonstras te silium, ergo heredemi sed praeterea inimissionem , aut aditionem hereditatis probare incumbit. Non enim conveniri potest tanquam heres. quin heres probetur. De quos dubitetur an se immiscuerit, an abstinuerit, ea praesumptio eapienda est quae favorabilior via detur, ut se abstinuisse eredatur, si hereditas onerosa sit , adeoque creditor patris desinctia libetis heredibus solutionem exigens, quum se in se sto aditionis &immixtionis fimdet, eam omnino probare teneatur, quia a parte liberorum abstinentiae probatio difficilior est, & in se contunet negativam implieitam, cujus per rerum naturam probatio nulla est.-L Io. Cod. nomι m. pecvn. junct. ι. 23. Od. De probat. Vt late Menoeli. Andr. Hail lib. 2. ουσν. I 28. Anton. Fab. ad Ced. lib. 6. tit. I a. de in. a. s. & Carpet v. 7ur 'rad. Forens Smaηο- Saxon. parr. I. conor. I . don. zo. Proposita quaestione an si quis ex consanguineis proximis ex asse fuerit institum, sub onere fideicommissi perpetui. institati nem repudiaverit, &sua parte contentus ab intestato succedere maluit , an eo easii fideicommis sum recidat Respondi, repudiare eum hereditatem sbi ex testamento relictam posse , eoque ipsani institutionem ad intestari causam recidere ι. I7. f. de ari. HI omiti. hered. I. 7 .f. eia Sed nihilominus fidei commissa deberi , & in iis ulteriorem testatoris voluntatem manere , quod
non tantum ita se habet, si elausilla Codicillaris fierit adjecta, ut communiter fieri solet, per L alia Cod. de Codicillis. Sed & si clausula Codicillaris adiecta non sit. idem dicendum esse putem per ι. 6. θι. i o. af A quis omissa cavs testam. Hereditate aut per expressam declarationem , aut per immixtionem adita. omne ius de- ymcti sive activum sive passivum in heredes transit , eoque ipso defuncti eredito tibus , etiam
ultra vires hereditarias obstringitur heres. l. s. f. de Acquir. vel emitt.bered. I. 2. Ced. De bere vel ast. vend. I. ult. Cod. De be ed. act. g. l. Instit. De per ei. o rem . action. Heres enim est
qui succedit in universunt jus defuncti. L et . 1s de Creb. Sitnquar. I. Instit. De berta. quasit. θdiser. t. 9. 9 L62. f. de Reg. 3ur. Quod fieri intelligitur . quibuscunque vel verbis vel factis heredis animum declarantibus i. 17. OLD're destiadeo ut vel solo animo hereditatis susceptio in heredum favorem facta intelligatur, & hereditas etiam non actualiter adri ad heredem transeat , nee fideicommissi transferendi ius vitiet, quod a fideicommissatio si perceptum. t. r'.
Cos. De Fa re de lib. Vt de I to et mr disputat Ioann. a Sande Decis Frisic. lib. 4. tu. fa. r. Et latius supra seo loco egimus. a. . . iad & hodie possessio bonorum defi1ncta in heredis pessima statim ab Ipsius obitu absque ulla sinterruptione retrotrahendo eontinuatur, eontra ι. 32. f. De acquir. vel mitt.bere ZIp. Notinia Aiat i Turis Aest. tit. Unde liberi, vers. Successio. Gudelin. De Iure Nori im. lib. 2. cap. 18. vers p .
Adeoque nee legitimus, nee testamentarius heres per iudicem in possessionem indueitur, sed
-- α sponte hereditatem adire potest, & selo possidendi animo possessor inteli itur , ab
que ulla alia bonorum apprehensione. Anton. Pere r. ad tu. Cει. de Edict. Diν. Adriaa. tollend. - Praeterquam quod in quibusdam Hollandiae Civitatibus, quando inter extraneos de acquirenda 7
hereditate vel possessione ex edicto Diui Adriani quaestio est , per iudiciariam immissionem
heredis, in domum mortuarum introducendi , perque eiusdem emissionem , ad instantiam adversarii eandem possessionem petentis , factam, super fiduciaria hereditatis possessione etiamnum disceptetur , teste Neoliad. Cur. Ηοllanc decis 3 s. in βη. Ut fiasius supra lib. a. ι p. 9.Cod. iv. Hereditas quaesita, etianis solvendo non sit, heredem obligat aditi alieno, qui eo nomine 2 er 8ditottaas hereditariis eonveniri potest, L l. 8. 1s de Acquir. vel emitt. hereditat. is plures ν--- sint, onmes tenentur pro portionibus hereditariis. I. a. Cec de hereditati act. I. 6. Cois micerciscun nisi obligatio indixidua si,quo easu quisque eorum in solidum tenetur. l. 2. . 2.gis Verbis Oblig. Pro Quo tamen duae competunt exceptiones , di remedia. Una , si heres actione peenali ex personali tacto defuncti eonveniatur, euiusnodi actiones in heredem non dantur. L crimen.
cedat, vide Iatius ad tit. Ex titia. defvacter. iis φωntimi beria. ceris. Altera,si deliberandi jure,sive D miti. inventarii beneficio utatur. Quo . iure veteri quidem non nisi intra deliberandi tempus gaude- ναζι . . bat, ut interim apud se expendat, utrum hereditatem adire , vel repudiare velit, F. 2. I t. de here . qualitat. o Lyr. ι. ff. Cia. De Iure Deliber. eui rei certum tempus legibus sonstitudina erat, ad minimum centum dierum, ad summum, si a Psine e anni, si a Iudicibus novem mensura
262쪽
sum spatio determinatuin. l. I. I. ult. l. a. i. q. .L9. ct siti. g. I . d. Deyure Desiis d. Quo tempore . de res hereditarias insipicere, inlitumentorum copiam petere , I. S. in n.L eia. rationes ab iis penes quos de politae sunt exigere f. de acquir. Hi miti. hered. omne que creditores hereditarios auctoritate magistratus , ut singuli nuncient quantum ipsis debeatur. e voeare, ex causa adininistrare, Ac distrahere quae servando servari non poterant, aut tractu temporis deteriora fierent, quae sunt sumptuosa , libere vendere , aedificia sarcienda reficere, Si familiam , aut si filius sit. se ipsuin ex hereditate alere sine praejudicio poterat. L s. F. 3. g. De 3ure Delib. junct. ι. 9. g. eod. quo tempore exacto , silentium , quo olim hereditas pro repudiata habebatur. L 69. f. de Acquir. Hi Omiit. bereditat. eos lieredes faciebat. L ult. p. pen. Cod. De He Deliberand. Ex quo duo resultabant incommoda , unum quod creditoribus in soludum teneantur, si inventarium conficere neglexerint, RIcidiae beneficium amittant, haud aliterae si aperte hereditatem adiissent. d. l. xli. g. pen. Cod. eod. io Iure vero novissimo , quum etiam post longissimam deliberationem homines gravissime saepe circumvenirentur , g. 6. Instit. De berM.qOlι t. o disser. Inventarii beneficium successit , quo hoc eonsequitur heres: l. Ne ultra vires hereditarias conveniri possit, riculi. d. De Pure Deliberaad. s. 6. Instit. De hered. qvilit. 9 diferi L Qt. ν. a. f. De iure. Deliberans. II. Quod quartani ex lege Fescidia de omnibus legatis Se fideicommissis detrahere possit , quam alias citra hoc solenne beneficium amitteret. L in. Cod. De Ture Deliberans. Norall. r. . a. judicatum memini. III. Quod primo omnium deducat impensas quas fecit, in descriptionem rerum , in consectionem, & isinuationem inventarii, ut di impensas funerum , aliaque necessaria , reliquo tantum inter creditores distribuendo : sic ut omnes tam privilegiati, quam alii aeque serane sumptus. d. I. ult. g. 9. Cod. eod. 1U. Qiuod actiones quas heres habuit adversus defiinctuin non confundantur , quum alioqui unus idemque non possit esse ereditor & debitor sui ipsi utid. Lult. .9. infn. V. Quod prius petentibus satisfacere, qui si priviliniati non sint, solummo
do actionem habent adversus eos quibus satisfactuni est, neque eo nomine heres inquietari possit. L est. A. q. Cod. eod. VI. Quod quaslibet res , ipiis etiam invitis creditoribus , in solutum dare possit. d. I. ult. g. 3 6. Col. eod. aliaque eiusmodi.ri Consciendi In .entarii solennitas, & ritus hic est: ut intra triginta dies, quo sibi delatam esse hereditatem sei metit, ineipiat, & intra sexaginta alios , si res in propinquo sint, s longius a sint, intra annum int re absolvat rerum omnium hereditariarum inventarium per tabularium, testibus non minus tribus, item ereditoribus, legatariisque, si qui adsint, praesentibus, eonfectum, sua manu , aut a trabulario, testibus praesentibus subscriptum. I. ult. Cod. De Dre Delibo LPlura ad inventarii confectionem pertinentia vide apud Schneiduiv. ad 4. L 1. Instit. De berec utit. θ disti de Iut Clar. lib. I. sentent. f. testamentum. q st. num. 66. Nostris x Gallorum moribus hoc inventarii beneficium non ipso jure , quemadmodum Iure Romano , sed ex solius Principis benescio ex praescripto Caroli V. I9. Μήι Is q. art. 39. indulgetur. t Cuius partes hae in re Suprema Curia tuetur: intra quadraginta dies ab impetrato dipIomate eoram magistratu loci interpolando . datis fideiutatibus consummandum e ut latius vide Isract. ejus . Cui ia , art. Is . ct a 29. jμ a. ampliari artis. Joann. a Sande lib. 4. rit. I 2. don. I. Z3 p. nuit. H. Bel g. sit. De Pure. lib. obem c. Inrentar. Christin. νοι. .
Ia Sed & ita demum conceditur, nisi quis alius ex cognatione defiancti pure , &simpliciter, omisso beneseio, hereditatem adire sit paratus: quod de mandato inseri solet. Vid. Christin. ad lat.
Nechlin. d. loco, o ML . decis 2IO. & Zyp. Nou. Turi Beli. d. loco insis. Papon. d. iit. a. lib. M. arrest. 2. Et quidem ex cognatione demat sint nectae est, sie ut extraneus veluti mariatus. uxor , &e. idem osserentes audiendi non sint. Chasan. ad Consuetud. Bur1 d. tit. des Saseces in pri rubr. 7. g. Is . num. I. Pece. De TUAEm. c.6u. lib. r. cap. 33. Et ita ab utraque Hollandiae Curii judicitum est, teste Neostad. Suprem. Car. decis. 7. Alii volunt eum in eodem, aut proximiori eum herede gradu desanctum contingere, Christin. ad Ieg. Mublin. tit. I 6.art. o. num. I. ct art. Io. num. s. Vall. De reb. dub. irra. 2 . num. I 6. Pece. Papon. & Neostad. ubi supra Rebuff. ad constit. reg. De liter. obligati art. s. glosi. a. num. 4. Sed verius , S n is receptum est, ut cognati, sive consanguinei remotiores , qui pure hereditatem adire volunt, etiam proximiori hoe beneseium impetranti praeserantur e Nisi & ipse iterum benescio renum clare , de pure heres esse maluerit', quod ei permittitur ne alioqui in odium ejus convertatur.
quod in eiusdem favorem introdustum est. Charond. lib. 6. Restans s s. Mascliot Restos jur. 3o. Oseq. Ioann. a Sande Decis Fri c. I. . tit. 12. desin. 3.
263쪽
α,6 CENSURA FORENSIS Lib. II s.
Quando alitem , aut intra quod tempus , illud beneficium impetrari debeat , dict. ordini istione aut alio statuto definitrum non est r quare Λ hoc , quandocunque ante aditain hereditatem peti posse , dicendum est e nisi ad instantiam ereditorum certum tempus si praefixum. Quum enim hic impetrandi beneficii modus Romanis Iegibus plane in crinitus sit , id tanquam casus omissus ex iure Romano. d. I. vlt. a. s. θν. M. Cor. Iura ιdib. decidi aut suppleri haud potest . sed jus dicentis potestati. dc arbitrio potius tribuendum , quantum tempus praestituat. arg. LI. ν. De Iure delib. Apud alios, in inventarii beneficio, ejusque Biennitate, &iure, ius scriptum obtinet : prae-rsrerquam in Germaniae quibusdam locis, ubi I ure Saxonico utuntur, secundum quod, ultra vites
hereditarias heredes non teneri volunt, etiamsi inventarium conficere omiserint, si modo res h reditarias jurato indicare veIint. Statur. Saxon lib. I. arr. 6. Quod quidem de generali co suetudine earundem Provinciarum observari testantur Henning. Godm. Confit. Ir. usim. 8.Matth. Coler. De Procus executi ν. pari. io . num. 317. &par . a. cv. s. scis I. Ejusidem Detis pari. I. Decis 68.mιm. 2. cybeil. Et post eos Carprov. Iuris, ad Ferens Roma Saxοη. put. s. constit. s. desin. 13. Sed tamen contra eosdem luris Saxotii et interpretes , in
Regali Poloniae Curia, secundum Ius scriptum, recte illud servati defendit Andri Lipshius a Lipe Regni Poloniae Cancellarius . & Episcopus Cracoviensis Pructic. Obsierv. lur. Ciris. O Saran.
Centur. 2. Observat. I9. num. Io. in fim ct num. II. Vbi jusseriptum hae in parte firmiter o servari testitur.
d. τ . omitii autem hereditas potest elabstinendo, vel repudiando. Nam liberum euique est etiam is
herid. Qui lieet abstinuerint, intra triennium eidem herediati se immiscere adhue possunt. ι. r. β. de Ture delib. l. ali. Cia. de repas. νeI a sn. hιred. Reptidiant extranei postquam iis delata fuerit hereditas L 7. I it. de , re q Lodisti Quod per solam animi voluntatem si mintelligitur . dunimodo de ea constet. l. 6. f. ad Serat. Trebell. de per procuratorem fieri posse constat ι. 6. d. de 3κνedaib Sed qui se repudia- . . vit, postea suo iure iterum adire non potest L q. Cia. de repad. νeι abstin. herea. Moribus vero, quibus suorum & necessariorum iura sublata esse diximus, etiam hane differen iam sublatam esse aleantus , adeoque haec jura esse eonfusa , ut quilibet abstinuisse & repudiasse hereditatem, intelligatur, ad hoc ut oneribus hereditariis liberetur, qui & donec se inmiscuisse,aut adiisse probetur. per ea quae latius se anum. q. Hereditate repudiata, ab eo cui desertur, testimentum ad eiusam intestati recidit&in totum corruit , ita ut nec legata nee fideicommissa aliave in eo disposta subsistant.ι. 13 Idida Dr. Ru.7ardi. s. g. de telam. M. i. ι7.1. Si quis omissa causa testament. nisi per elausulam Codicillarem sa-
stentetur, eujus ea vis est ut licet institutio deficiat, aut ex eo nemo heres existat, adeoque is hereditas ad intestari eausain recidat, legata tamen & reliqua in eo disposita firma maneant. I. ulti Cod. ιι Codicillis. DD. ad i. s. Cod. de testam. A Gabriel comm . conclus rit. de testam. comesus s. Joans. Dauth. De Testament. quo S. Mar nard. Dcis . ThaisIan. lib. s. decis. 9. Andro Gail lib. 2. obserν. 134. 3. Ioann. a Sande Id. q. tit. 1. de . a. O tit. q. ι in. IO. m m. q.
Sed in fideicommissariis hereditatibus id provisum erat: ut si scriptus heres nolit adire heria ditatem , jussu P. aetoris adeat &restituat d. I. r7. g. Si quis emit cassustam. quod Pegasan Senatusconsulto cavebatur. Cujus doctrinam vide l. 4. I. s. g. M Senat. Treberi Sed F reci sabat. Iloit. de M. iared. Quae mori is nostris virtute elausulae Codicillaris , erius eam vim esse diximus , ipse iure ad
heredes ab intestato transeunt ; adeo ut Praetoris interventus opus non sit. Quod& eum Galliae moribus convenire testatur Gromeweg. ad c ι. I 7. A. Si quis mio caus testam. v. in a. Si quis in fraudem eorum quibus aliquid i to vel fideicommisso relictum est , hereditatem. is: omiserit, ut ab intestato succederet, aeque tenebitur ad lπata vel fideicommissa ae s ex testamento adiisset. I. I. g. s. I. ct s. Ced. Si quis omise causa testament. Aut speeunia accepta, Praete I, miserit, ut sibstitutus adiret I. I. f. eod. vel simpliciter omisit eaus testamenti. dum pergratiam mr in is vult praestitum ei qui substitutus est, vel legitimo; tam in eum quam in possessorem dinum utilis I. I. in sis. f. rad. Ita tamen ut possessor hereditatis prior excutiatur si luerativam habeat possessionem. Idem obtinet in Codicillis ab intestam, id est nullo testamento neque ante nequo' post factionein eonfirmaris , quibus testator heredem ab intestato siecedentem legatis aut fidei
commissis gravat, hie si testaurausam omiserit, nihilominin cogendus est legata praestare , M
264쪽
mox dimissis Iegatis . si quid superfuerit, ex dodrante fideicomnissa praestare cogetur. I. 6. L. Si quis caus testament. . '
Uibus modis Testamenta infirmentur , Sc de ultimantinvoluntatum mutatione.
Abi adimere ρο ιι.7. An cr quando inter conjuges fimia testantes al
ter volautatem suam mutare aut revocare non
8. Revocatio testamenti quomodo fieri debeat, ejus uesolennitas, simpliciter per testes pria
9. An poterivi testamentum Iure perfectum sius sciat ad rumpemiuin prι- , fine expressa re-
ι . an per incisionem, sive cmcellationem at flaiore faciam, testamentum reνμarum ceu statur. x πN nandi Testamenti ratio duplex est, ipsius testationis vitium, & voluntas testa totis r loqui- Amur enim de testamento rite& solenniter factor nam testamentum non rite aut contra ius fa- c b. I, 'uin, per se nullum est, Sc perinde habetur ac ii factum non esset, de quo latius septa De Te mentis, ct quomodo ordiclemur. Imfirmatur testamentum, ex testationis vitio interno aut externo.
Vitium testameati internum est . quum ex causis praeteritionis , exheredationis e ipsius Uiun ia. a testa menti ius vitiatur . aut agnatione sui heredis ; nato scilicet posthuimo . I. i. q. s. f. De ι Iajusta rvt. o irrit. Dct. ιδamcnr. g. I. Iψιν. De exhered. lib. ct s. I. Insiit. Vuι b. Od. id ammt. infir m. aut alieno facto ; puta per inoffciosi querelam ex iisdem , id est piaeteriti nil aut exheredationis causis rescinditur. tot. sis. D. O Cod. De inscios restamenti Circa quae iterum monemur . quamlibet praeteritionem moribus pro exheredatione es e , nee ob id ipsius testamenti ius vitiari, nisi quatenus per inossiciosi querelata rescindatur. ut ussi pracv. s.
3 Quibus adde , quod jure scripto testamentum etiam non absistat propter institutionis dese ctum, &. si in eo nullus heres scriptus se. i. r. . s.f Dι instar. o Pupissi substit. I. . Instit. De Ierat. Cui vitio tamen adiecta clausula Codicillaris moribus nostris ustati sinua mederi solet, qua cavetur, ut valeat quod dispositum est omni meliori modo & se a. Cujus tanta vis atque e sic ela est, ut si non valeat ut persectum , valeat tamen ut imperfectum testamentum, adeoque & h reditatem directam, quae propter aliqua omissa subsistere non potest , trahat ad indirectam di fi- commissatiam. au. L 29. 3. I. . ηι tutam. fac. ys. Anci. Gia lib. I. Obserri I i . Ioann. a Sande ιιλ . t in a.don. a. Vitium testamenti externum est , aut a testatore, aut ab herede. Ipsus testatoris vitio & facto testamentum infirmatur, aut potius irritum seri dicitur: Si post factum testamentum sese arrogandum dederit. s. q. Instit. uιλ mad. testam. infirm. Si post comditum testamentum , suum heredem adoptaverit. L 1. Instit. rad. Denique, si mutato statu, capitis diminutionem patiatur , maximam , qua civitas simul & libertas amittitur. s. r. Instit. Dacapit. diminut. mediam, qua civitate amissa, libertaε retinetur. 3. 2. eod. di minimam , qua uir que , & civitate deliberate retenta , status hominis tantum mutatur , 1. 4. I. Iulit. Pi,. nucrestam. infirm. ι.ε. ν. s. 7. g. Dc Iriust. Rupi. o Irriι. Dct. testam. Excepto eo quod ante captu vitatem factum postliminii iure sustinetur. d. ι. 6. L pen. L. Do Injust. Rupi. θ irriti μα testam. Pro eapite minuto etiam habetur is qui reus postulatus , vel in scelere deprehensus, metu poenae F s a ἐmimia
265쪽
Imminentia mortem sibi conscivit. Cujus bona, quas danunti, tametsi
Sed quum moribus nostris, neque adrigatio, neque poenae servitus in usu sint, nee hodie ve- stet, quo minus testamentum facere possit iu hostibus captus, aut poena capitali damnatus, de his quae per sententiam fisco adjudicata non sunt, ut abunde supra cap. ad tit. qui restam. fac pes siniuris Romani fundamenta obiter attigisse hie suffecerit.
Ipsius autem testatoris voluntate testamenta infirmantur, aut potias rumpunturi si testat volu etatem suam mutaverit s. 2. Inst. Qui b. med. testament. ior m. Quod quandocunque in ejus potestate est, & manet: quum ambulatoria hominis sit voluntas usque ad extremum vitie sexitum, L Φ. g. De adimend. ct transferend. lagat. nihilque magis hominibus debetur , quam ut sipremae voluntatis liber sit stylus, i. r. Coi. De Sacros Eccles Ge hine Regula: Quod nemo sibi eam facultatem adiluere possit. desumpta ext. 12. mpr. f. de ιer 3. Vide tui. Clari lib. s. So-unt. F. testamentum. φειδ. 9q. 33 n. s. Pecc. De Testam. COMM. lib. I. cap. 4s. mim. I. Etiamsi per derogatorum clausulam testamento sim expresserit: se nunquam de eadem testata sita voluntate velle recedere, adeoque si quid ei contrarium factum apparuerit, ratum minime fore. Cuiuia incidi derogatione prospectum quidem intelligitur, eontra improvidas testationes sequentes , se ut si in posteriori contraria voluntate isti derogatoriae clausulae expresserenunciatum non sit, ad hoc vi, metu, aut persuasione, contra theram voluntatem seduam intelligatur; uti tradit Iul. Cur. s. testamentum, in . Somer. ad s. tiari. s. num. 92. Grass. F. testamentum, quast. 89. Menoch. lib. q. prasampl. 166. Pecc. De Testam. Conjug. ιι,. I. cap. q. Minime vero ut per hoc a priori voluntate recedendi facultas omnino illi adimeretur. Ut est text. is d. l. ha. g. de Ieg. s. Vide Geot. Introd. lib. r. ea . 2 .Hrs a Memno . Clausula derogatoria ad sequens
testamentum an & quomodo revocetur, vid. Ioann. Durant. tract. de arte te lautitit. Io. cavi. I. ns. J C. Bat. pari. a. cos. EI I. 8cyart. 3. Sec ι. parti cons. s. c-fil. 326. mm. 39.
Quae tamen regula limitatur praesertim inter conjuges casu quo duo simul testantes, alter alto κrum heredem instituit, sub ea conditione atque onere; ut omnia ea bono quae post mortem ullium 'morientis, ex mutua hereditate, upi data uiser senuel in boetuli supererunt, relinquantis huie aut illi. Quo ficto sit pervivens postquam hereditatem primo morientis adierit, pro sua etiam parte aliter, aut contra eandem voluntatem mut m de novo disponere haud potest . mutuo insiconsensu eorundem patrimonio consolidato, & ad unicum patrimonium redacto. Quo solo rasa impeditur libera testamentorum revocatio: quod alter cum consensit alterius, de utriusque bonis . de eorum parte testetur, eoque dispositio, quae alias ex parte testantis esset revocabilia, ex parta consentientis transit in contractum, defit irrev abilis. Ut late Pece. De Testam . coinu. lib. Iia cap. 4 . nam. per Bart. Barbat & Bald. ibid. Hlegat. fuit texti in eam rem sirentatis in L 'M Ms. νendulanis. II.= quib. mad. pign. NI 'orb. 1ηνerbis, siluare emtyis, rauat iisdemusit;
unde satis constat, quod alter de re altervis testari possit, ejusque consensu legare; idque altera noeere, ut per Bart. Se DD. ibid Quo pertinet etiam I. siem. s. Od. De Ob M. O actio. is ubi, intelligere debetis, inquit Imperator, voluntariae siligationi semel vos nexos , ab haeis non consentiente altera parte,cujus precibus seeistis mentionem, inime posse discedere. inois idem in testamenti factionem probante, de eoasentiente locum habere post Barbat argumentatur Pece. d. mo. mvn. Ubi quoque citat auctoritatem Praesidis Evethardi Cotu. .mm. 2. Aeper d. text. l. 8. g. II. f. est,. mia. pign. vel byrsi c. & DD. etiam eoncludi tr Quod consentie vel dans potestatem alicui de rebus suis disponendi vel testandi, praeiudieet sibi, de suis sucein ribus perinde ae si consentiret in eontractum di adeo quod ejusmodi legata debeamur in ipsus consentientis & suorum heredum praejudicium. Quod & indubitatum esse , inquit, quoad hoc, ut exceptionem sive actionem pariat. Ut in iisdem terminis eo ludit Baria ad ι. cum quis. I. f. M DI. I. Ubi eonsentientem testatori leganti rem suam ab herede conveniri posse tradit. Quam
rationem inter alia quoque adfert Iohann. Decheri lib. I. dii ret. I. num. 8. quare, conjuge
tuo qui res alterius consentientis letavit, aut pet fideicommissum teliquit, omni revocationi i terelusa sit via r quod stiliret altero rem suam legari, sive perfideicommissum relinqui, eamque voluntatem morte disponentis confirmati permittente, rei legatae, aut per fideicommissum datae dominium in i tarium aut fideiecimmissarium transeati ari ι. Titia. 6 . f. da sinis, dummodo sit adita hereditas. Lz6. s. cum s u. F. delegat. I. Nee solum actionem pariat personalem , quae pro legato adversus heredem, aut alium rei hereditariae possessotem eompetit, sed&i sena
surdo.I. ιιιιg. 2. Sed de aequitas,&bona fides omnem eiusnodi revocationem respuunt, ut nium
266쪽
nium elegantissime idem Iohann. Dechen dict. Disert. I. rvrm. 4. ins Et Iure id quidem meritis-- lum. Quid enim , inquit, conjim possit acerbius aut tristius contingere , quam irrita fieriquo-
n perpetua firmitate fretus laetior ex hac vis migravit , ut enim in elogiis ultra mortem ratis solatii non levis eausa, hamoeroris maxima est, in protina eorundem deceptione. Fatendum
, ergo multo melius, & ae prius sere, si superstiti eo usi non liceat voluntatem pratinortui conj
,, gis circumvenire revocato testamento, eo praesertim tempore quo suum revocare nequeat alter,
is qui iam in humanis esse desit. AEquius utique sit perstes prima voluntate legatur, quam ut menti tu ineonstantia revorando, suam & coniugis in nihilum redigat. Nec durum , cuiquam videri , , debet conjugem sibi testando legem dixisse , a qua post obitum conjugis recedere non liceat, , , suum ex altera parte multo durius sciret defunctae eoniugis voliantatem, quae morte semel omne,, s. um pondus 3c robur adepta est, a vivente, vel cocito vel rescindi. Quae . ut ita in praxi sine
re suo nimium dissidentes . inque ipsa circumstantiarum varietate haesitantes in ipsum ius inis te impingunt, quod ubi non satis aperte assequuntur , statim mutatum aut abrassiarum volunt. Quo ipsos alibi, eerte hae in re etiam a magni nominis Iurisconsiliis iub specie rei juruatae, cujus e
sum aut circumstantiarum rationem, quae vel mintina causam mutare solet, ne inspextant unq-,
perperam praeiudicatum sepissime pro comperto habeo. Qive ut probe distinguantur , notandum e hanc limitationem restringi debere ad eum tum casum , quo alter de alterius bonis eum consensu alterius,aut ambo de utriusque bonis reciproce per consolidationem, per substitutionem. sdeico innuisum, aut alio modo disponens, alterum heredem instituit . usumfructum, aut aliud commodum relinquit: quo casu quin alter, hereditate adita, aut relicti commodo pereepto,dis. positionem illam ne quidem pro parte sua mutare tequeat, quia unica tantum duorum reputatve dispositio de uni eo de communi patrimonio per mutuam confulionem conselidato facta, eorem
nis est DD. opinio e & receptior, praesertim inereoniis c testandi modus, quam ut ab eo j re quo quo modo recessumeenseatur. Si modo certum sat alterum de alterius bonis disposuisse. alterumque sub ea conditione instituisse. Quod vel in eo minorem habet dissicultatem. p Re ea , quod eo casu , non tam libera altenim dispositio in sata inhibeatur, Uram perfideiconi missio primi morientis hereditatem adeundo supervivens gravetur, etiam prolis sua bona post mortem suam in hune vel illum restituere , illudque de Iure subsistere nemo negabit , quum non solum proprias res testator per fideicommissum relinquere, sed de heredis, aut legat alii sive fidei comnusiarii, aut euiuiubet alterius, isque legatarias , seu fideicommissarius non solum de ea torogari potest, ut eam alicui restituat quae ei relicta sit, sed etiam de alia, si re ipsius, sive aliena sit
num. a . Si veto dubium sit, utrum alter dea rius bonis ex riusdem consensu disposuerit: -- uti, si quidem duo coniues senuitanee de utriusque eorund bonis in una massa dii fuerint.
alterque alterum fiduciarie institueris: ita tamen, ut quae -st mortem superviventis exstarent, pro dividenda medietate cujusque eorundem consanguineis obvenitent, quo casu, ut te in alio minimo dubio , ex libera voluntatis conjectitra , licet duo simul εcreeiproce ut una charta tenentur, tot reputantur testamenta quot sunt personae testantes , pro sua et que dispositione revocabilia. Ut late post oldiad. Pecci Gail. Myns Her. Anton. Fab. de innumeros alios, soto Maior --tidianar. φ ion. pari. a. cap. 1s. ηκω. II. Berlich. ΡΠ. I. iacis. 92.m m. q. de Sigismunia Fuichelthaus Practica,. obstrv. 9O. -in. T. Evethard. Ofil. 79.n m. r. per Iura de DD. ibid.aIlIat. Censetur enim in dubio unusquisque de parto sita , minime vero de parte alterius disposito, ut ibid. omon. se . Quomodo etiam Ioann. Decberi di sert. I. nam. a. versia Tmicalis, recte distinguis. per uri. in I. Servi electione. I. F. delegat. I. ct Leo quia a multis. Ioaubi Salicet. &DD. Cod. Sirari. petat. Λtque ita in easu supra proposto propter fictam posts perviventis mortem, separationem, eorum alterum pro suis tantum consanguineis, pro stra cuius
que parte, non alterum de alterius bonis disposuisse, ad que illud pto sua pute respectu suorum conlanguineorum, etiam post mortem dc post adstam primo morientu hereditatem i supervive mirari potuisse decisum memes, nec mirum.
267쪽
Quod de mutata testatoris voluntate diximus, ita intelligendum est, ut de ea mutatione sole, si itet etiam constet. Qiomodo haud sufficiet, si simplis iter declaret se voluntatem suam mutate. aut line testamento decedere velle, sed per seeundum aut posterius testimentum, aut aliud insit mentum aeclue perfectum , solennis revocatio fieri debet. 7. Instit. Qui ,. mos. testam. infirm. Lmilitu. D. . s. g. de Testam. muιt. nisi post eiulinodii implicem declarationem eoram iudice actilibus testibus fictam docennium effluxerit. l. sancim M. 27. Cod. detestam. Grol. Introd. lib. 2. cap. 2 . vers. indunt eluandi I quod tamen an in praxi sit receptum , non abs re meo iudicio dubitat Groene Neg. traliat. de legib. abrogat. ad 4. l. 27. Cos. De testament. x contrariunx obtinere refert lure Saxonico Carprov. Iurisprudent. Forens pari. s. constit. 3. Os t. 42. te istamentum scilicet etiam nullo alio eundito simpliciter revocati posse , modo id solenniter fati Vide Anton. I cssauci quast. Forens lib. I. qua'. 36. Jul. Clata lib. s. sententiar. F. testimensum.
e De Paci. antevxpt. obserν. 22. vers quos autem. Quidam addunt , non sellam aliud solenne is stamentum, sed S: insuper novam heredit institutionem, aliaque necessatia in testamento requista requiti, per ea quae tradunt Castrens. & Fulgos ad d Ls tam in a . Cod. De Testament. Battiad ι. Si jure Ii. m. s. g. deteg. . Fachin. a. Id . . controν. cap. . Quod tamen receptum non est , nec moribus convenit, quibus nuda & i implici revocatione coram Notatio & duobus testibus iacta, prius testamentum infirmatur , Se corruit , neque aliud testimentum, neque nova heredis i stitutio requiritur: quippe quod eadem solennitas externa ad hoc susticiati a V. L nihil tam natur Reg. Par. sive dixerit se sine testamento discedete velle , sire nasua heredibus ab inteliato relinquere. quo quo modo prioris voluntatis renunciationem, & mutationem expresso. Iit. l. I. g. I. f. Strab. testam. ν c. extrab. junctu. 2I. . s. Cor. De Testam. Atque ita iudicatum testantur Papon. exulion. Zoo. Anton. Fiu. ad C s. tib. 6.tio. 3. GD. 29. Maynard. M. . decis 2;. de post eos Groene Neg. abrog. in Hollandia ad . r. Instit. Qui med. te tam histrin. m. q. ctaad. ι. 27. Cod. de reflam. quem vide.
lure Romano quidem ad prioris testamenti revocationem . voluntatisque mutatilinem suffi-ν eiebat secundum aut ulterius testamentum iure perfectum esse, etiamsi in eo prioris teritoris nutula mentio facta sit. s. a. I it. Quib. mdid. isam. infirm. Sed quum moribus nostris Codicillo tum testamentorumque Iuta Ac solennitates plane sint confusa , duo, aut plura testamenta absque expressa alterius revocatione simul conlittere nihil vetat, nec prius per posterius, ulterius mutatum , aut revocatum reputatur, quam in eo directe eontrarium Aspoutum est, quasi is caeteris quae expresse mutata non sunt priores tabulas virtute clausulae Codicillatis tanquani fideicommissi iure obtinere etiam voluerit testator, ae ii illud expressisset, arg. s. s. mod. v m. in m. Quibus adde quod moribus nostris in praxi est receptum , ut ipsi testamento inseratur clausula reservatoria , qua testator sibi reservat jus ae potestatem eandem suam dispositionem in aliquo a npliare aut diminuere, aliave legata de novo relinquere. prout ei visum fuerit, ei tra ullam s Ieanitatem , modo de eo constet per privatam ejus alteriusve ab eo subsignatam scripturam , du bus, pluribusve testibus confirmatam, aut quovis alio modo de eo constare possit , addita clausula, i l quomodocunque constiterit , se ratum habere ae ii totidem verbis suo testamento fuerit insemiam. Quod quidem quoad legata , aliamve minorem testatoris voluntatem citra heredis institutionem aut revocationem consistere videtur receptum. Sed quum talis mutatio sua solemtate
deiiciat, eertius est adhibere Notarium cum duobus teli ibus, qui nobis pro omni solennitate est.
Neque revocationes generaIes o rhamanteriorum dispositionum semper suificiunt , sed&, quaedam nominatim revocari debere notandum est: veluti sunt illa . quibus derogatoria clausula luserta est , quaque testator protestatus sit se non velle , ut ea quae post , aut praeter ea disponeret,
rata sint. t alia non nisi expressa &nominata revocatione mutati posse , ejusque esse eis: istus supra demonstravimus . facit ι 22. f. de legat. 3. & ibi DD. Vide Evethard. Cosu. 16
num. I. 16. Fachin. tib. q. centrovers. cap. 92.& DD ubi pura ambu allegat. Quod utrobique fere receptum , & multis supremorum tribunalium sententiis firmatum. Guid. Pap. qit i. Ia Papon. ι,. v. tit. De Testam. arrest. q. s. Anton. Fab. ad Od. lib. 6. tit. s. desti. 9. 1 o. θρφJoann. a Sande lib. . tu. I. d . I O. Ita nee paruant enuptialia moribus nostris usitatissina , etiam ea, quae ultimae voluntatis vice a funguntur, per generalem revocationem omnium interiorum dispositionum mutata aut revocata lateti
268쪽
intelliguntur: nisi in quantum per posterius testamentum directe aliter A: contra disposum est, propter indubitatain tes latoris voluntatem, quae pro lege est servanda. I. 39. I. oti Demonstrat. caeteris omnibus inanentibus. Genetales enim clausulae reseruntur taniatum ad ea si unites, & quae ejusdem sunt naturae ac conduronis. Bartim l. tuateran . I. O l. Tiιia. 34. L Latii M. F. de DIM. r. atque ira decisum resin Neostia. De past. dat ut siser .as Sed, quod Iure civili testamentum patris inter liberos , in eorundem praeiudicium, non nisi expressa etiam revocatione mutari posti, vitis. Me inter liberes. Od. de restiment. de ab aliis in praxi servatur, Iul. Clar. s. restamentum. num. I. Grass. g. testamentum. quast. 86. mlin. s. Mantie. De Cenjectur. ultιniar. Folantat. lib. 6. tit. a. nam. 27. Et in Pallamento a tu, sanci secutum testatur Maynard. Iib. s. decis I9. Suprema Hollandiae Curia generali omnium praecedentiuin testamentorum revocatione satis uvitatum censuit: teste laeoc Coren o erralter. Tu M. 39. δε utrum vero per intercisionem, sive cancellationem a testatore factam , testamentum revocatum aut mutatum censeatur λ De Iure quidem scripto per cancellarionem testamentum corrumpi notant omnes , per ι. I. ctior. tit. I. De his quam testam. BLι. so. Cod. De Testam. quasi eo iplositis constet testatorem prioris suae voluntatis poenituisse. Ferd. Ua'. De Succes creat. lib. I. - . ι s. II. num. 6o. Oseqq. modo de intercisione, Accancellatione totali intelligatur, quia verbis silicin quibusdam cancellatis . non totum infirmatur testamentum, sed id tantum, quod deletum est ι. i. f. De his qua in testam. del. Quod ut ad mores de usum applicetur, locum non habet: nisi in testimento scripto, quod eo ipso quod a testatore ipso intercitum reperiatur, aut in ignem immissuin. flammis combustum sit, etiamnum satis revocatum censetur. Grol. Introd. lib. a. cap. 14. νersite. Rude Min. Minime autem intestamentis nuncupativis, aut iis, quae secundum mores omnium poene gentium eo ram Notario & testibus nuncupative quidem celebrata , in scriptis tamen rediguntur, actisque publicis inseruntur, ejusque var ia exemplaria eduntur , quae non nisi solenni revocatione mutari posse constat. arg.I. n. . De his qua in testam .dri. Vid. Iul. Clar. lib. I. Sement. F. testamentum quaest. 9 s. rrum. I. Mantis. De Conjectur. Ultimar voluntat tib. 32. tu. I. num. I. Atque ita decisum, Nevilia. Curi Hollanu. desista. Anton. Fab. ad cod. 6. tit. I. defin. so. reserunt.
De Successionibus & hereditatibus quae ab intestato deseruntur.
s. Uiu qua domicilium sitam habere mulligatur. Quandiu ex testamento aditi hereditas potest, intestatae, sive legitimae successioni I us non IasL iis: 39. Deviqinen hereditate. junct. t. 89. f. De ReguI. Iur. Ideoque percursis obiter supicinae voluntatis panibus, & quomodo hereditas ex defiuia iudicio deseratur, tequi. - tur, ut videamus quomodo ex ipsa Iege ab inestato defertur, quae siccessio legitima vocatur, &ipsi heredes legitimi. a Lege deserti hereditas dicitur,quum sola lege, absque desincti ordinatione desertur, east quo defianctus intestatus decessit. LI. a. tit. g. Desui Olegitim. 3.1. s. Instit. Dι heredi-- talibis qua ab imostat. do. r. unde & ab intestato deserti dicitur, L Io. σι. 77. De acquiro vel omitti. hereditat. Intellatus autem decessisse intelligitur, qui, aut omnino non fecit testamentim, aut non jure seeii, aut id luod fecit, ruptum irritumve fictum est, pr. Iημι. Debere uati qua ab riser. De Dis cta Haec alia est, quae ex lege xi I. tabularum iure veteri, alia, quae ex iure civili deserebatiuno
Lex duodecim tabularum ita se habebat: Si intestitus moritur . eui suus heres nee exstabit.' gnatus proximus similiam habeto. VIpian. in Frumttit. Instinu. tit. 26. I. pr-cinis. I9I.1.
269쪽
derreb. Significat. Quae habito respectu patriae potestatis, familiae, & agnationis , duos tantum ordines S gradus silc cessionis constituit , suorum scilicet , & agnatorum. Quorum sui etiam inviuti heredes erant. Nam quod postea abstinendi jure gauderent , erat ex iure praetorio , quibus d
scientibus, agnatis deferebatur hereditas , ante cognatos proximiores, qui si recusarent. locus erat fisco, non proximo gradui , aut ordini. Quod postea correctum per Senatusconsultum Temtullianuni, & Orphicianum, quo demum fiscus, nec suo agnato , aut cognato existente, admittebatur. Quibus psator supervenit, qui quatuor intestatae successionis gradus effecit, quibus sit nitatus legem duodecim tabularum , hisce deficientibus, virum & uxorem ad fisci exclusionein vocavit. 1. l. ct pr: L Unde cognat 3 . pr. itistit. de Succeis cognat. ι. unic. F. Unde νir ct uxoris. . Insit. De bonor. pusus. Unde etiam quadruplex bonorum pollessio introducta. I. unde liberi. 2. Unde agnati. s. Unde cognati. l. Unde vir & uxor. g. l. seq. De Succs. c gnat. pr. istor. se. Institui. De bonor. pes ion. Sed iure novissi ino una eademque agnatorum, & cognatorum ratio est, in tres ordines divi. εsar descendentes scilicet, adscendentes, & collaterales. Novell. 118. cap. I. rol. tit. De stradib. cognat. θ I. I. . eo . ab omnibus, licet pro Statutorum divertitate diversimode. reci pta. Quare de hic Iocus unus totam hanc partem occupat, ac proinde separato tractatu dignus est.
Quocirca pro praeliminari huius tractatus compendio notandum est , quum varia euiusque locili re in re fini Statuta. & diversae consuetudines: ante omnia cuiusque loci. statuta, sive Imes muniet pales esse attendendas. Ita ut mobilia, nomina&actiones personales sequantur personam, jus locius, i quis defunctus eli, quum ea ex personarum conditione legem accipiant, ab ea d peniteant, & domicilii sui legibus subjiciantur, ut late Argen tr. ad Consuetudin. Brittan. an. ais. Glag. 6. num. o. Chri itin. adiri. Mechlin. tit. 16. art. 39. Andr. Gail Iιb. 2. observ. 2 . num. I9. Pecc. De Testam. conjug. lib. 4. cap. s. num. 7. Nicol. Burgund. ad con uetw1m. Flandria ἔν-. I. num. 6. ct tract. a. num. I. 9 seqq. JOant'. a Sande Decis Frisic lib. q. tit 8.don. 7. versita. Aliadjam dicium. In bonis vero immobilibus vel solo cohaerentibus in divellis locis litis, ut 3e in annuis rediatibus , quos immobilium loco haberi diximus, ius successionis dignoscitur , secundum statuta eius Ioci , ubi hona sita sunt. Cuius rei fundamentum est, quod statuta de bonis & suceessione intestata disponentia, realia sint,& rem haud dubie assiciant: Omnes autem soli res. sive bona immobilia, tantum sub territorio ae iurisdictione ejus sunt loci, in quo sita sunt, etiamsi dominus eorum sibi habeat domicilium, I. I. infn. l. a. o Luit. C. . Ubi in rem acta. Lunu. Od. Ubi de hereditare agat. I. 4. I. a. β. Decensib. Quomodo aliquando , si quis forte in diversis provinetis bona immo bilia possideat, pro diversitate statutotum, diversimode etiam succeditur. ita tenent , & decisum reserunt Titaqueil. De Pure primogenitura, quast. M. num. i. isses Argent r. ad Colitet M.
ιib. I. Sem r. 29. Iohann. Κoppenticis 3I. ηum. 9. Et post eos Carptov. Puris M. Forens Romaηο- Saxon. para. 3. constit. 12. defin. I 2. & novissime Chiistophorus Philippus Riehterstract. de jureo ordine Successios ab intestat. innofrm. num. 33. 14. Vid. etiam Nicol. Evethardis Confit. 1o6. num. I. Iacob. Coten Rer. in suprem. Nollan . Cur. judicalari obser ν. Io. Jo niua Sande Decis Frificar. lib. q. tit. 8. don. I. od vero mobilia personain, ejusque existentiam sequantur, ad fixum eiusdem domicilium, subi larem, rerumque, & fortunarum sitarum summam constituit, restringendum est. Adeo ut nec sola habitatio, quae aliquando ad tempus saltem, Nuta maioris securitatis, vel curandae v Ietudinis, vel alia de causa in cereo Ioeo constituta, suinciat, sed fixa sedes, & deliberatua in eo loco perpetuo habitandi animus requiritur. Gloss. ad I. cises. I. in verb. larem. Cia. De Iucoli Goedd. & DD. MI. lege censoria. xo s.f. De δεν b. Signiscar. Vide find. Gail tib a. I.
ct seq. Unde etiam satis apparet error eorum, qui per hoc solum, quod quis in eiustate aliqua cum & ignem teneat, domicilium probari putanti ut eontra Matth. Coler. De Procesib. Fxoriri
270쪽
ur. 2. cap. I. nam. S. 9 36. argumento ι. 2. Cod. Ubi Senator. νel Clarissim. perperam saeto, recte notat Carpaov. Respons. Tur. Flactorat. lib. 2. Respons 2 r. num. as. θ seqq. Ita etiam si quis ob novam dignitatem teniporalem veluti, si sit castri praeiectus Reipublicae causa delegatus, vel Principi a contiliis , vel advocatus iactus alio se contulit, eo ipso domicilium non contrahit , praesertiui li alibi bona immobilia retineat. Non enim possidet ex persona propria, sed ratione officii, atque ita sedes , quae ibi est , non e Medes sua , sed officii , Rineam
lares potuiste , vel stimulam rerum suarum constituisse haud dicitur. Zanger. tract. De Excepti mb. part. 2. cap. I. Mum. 26. 9 num. 3 3. Colcr. De Praeess. Executiri pari. a. cap. I. num. 3 . Αlciat. lib. I. Restatis. Hinc etiam locus domicilii iotiti , inviduae successione at . tenditur e l. illi. Cod. de Iticolis. I. inulteras. I, Cod. Dedemtarib. CarpZov. Responsor. Eiectorat. ι; b. 2. Resp. 18. 2O. licet se in alium locum ad tempus contulerit, quum in ea domicilii mutatio non praesutnatur. Mascat d. voL i. conclus. 3s . num. 28. Grat. FOLI. discept. Forens cap. 69. m. quae magis peregrinata censetur , quam ut novum colistituerit domici- Iium; habitate enim dicitur quis iii loco, ubi reliquit familiam di bona, stante animo revertendi. Gratian. d. l. o. cap. I 6. Oseq. Et liberi studiorum , educationis , aut alterius causa alibi degentes, donec in potestate&laivilia parcntum sunt . eorundem etiam fixum domicilium sequuntur, & secundum eiusdem loci statuta, jus successionis dignoscitur. arg. l. muηiceps. I q. f. ad municipat. Vt in Gallia obtinere refert Momac. ad tit. Cos. Ubi de bered. V. oportet. in HOl-Iandia Gmene eg. in Not. ad Gror. lib. 2. cap. 26. num. q. SP in Brabantiae suprema Curia judieatum refert Christin. τοι. a. decisa 66. naim. 6. Quod derintverpiae Statutis expresse ca tum est tit. I. art. I 6.
Pati modo , & ratione , qui ex Hollandia in Indias Orientales tendunt , peregrini cesse tuta arg. ι. I. Cod. De Incalu. ct ι. aos. f. de Uerb. Signiscat. Eorumque mobilia , non secundum statuta loci , quo navim hic solverunt , vel etiam loci, sub cuius repartitione est insulaeontinens , vel etiam navis , in qua moriuntur , sed in quo domicilium suuin ultimo habuerunt. deferri , usus probat : nisi de eo haud constet, quo casu ejus loci statutum attenditur , quo hic navem solverint, & iter primo susceperint.
De Descendentiunt successione, ordine, ac gradu.
I. Descredentium nonitruqMνeniant: Et crismodo parantes eorum perceperum : quo precedat βccedant primio Alteraris gradus. Ec nutu. S.IIa. Necabimestiuo,sedct intestamentariasuccesa. Emancipationis jura , ct disserentia circa μι- sane cellationi locum O qmnido soci ac sines sublata apud vos , ct quid in Sartoria. Is . Qua lutioni subjectastit, avi nonsitu, θ. 3. AE qualitas sure u inter litares an, ct ubi num. 16. nservetur. I . Aurrupti rum seu 3pim Neg. 6. Liberi plures ex diνersis matrimois nati,io . Nec stuctiores ριaia , mutisera pecunia in quomodo Hreditatem di νidant. dotem data.
s. An θ qtialis disserenita inter Iegitimos O D- 16. An sumptin Morumcisa facti, via Digitimatos. tiatisfimplex Neg. 6. Adoptiνi vir. o qui θαμαι it. 17. Apud Zelandos, ct in Galliae plarisque istis T. NMMales ct spurii matri ta tam , ejusque simplex onario conferri debet. consanguineis succedirat,sed alimenta, I aliunde I 8. Aηθ quando sumptia in dignitate aut mos inon babiant, ex paterna substantia petere lunt. re aliquo eruati P Disting. s. An matrin i succedant , hie, 'I'. Collatio bonorum tantum indefendenti Hispania. cvin habet , nec ad adscendentes colus ιrales 9. Adulterini, nefarii, o incestiust, neque P. Mu atras extenditur. tri, neque matri succetam. 2O. In Saxonia, mater mWito cum oniis liberis Io. Collatio boorum inter liberos, quomodo, ct succedens, dotem conferre tenetur. de qui bin rebia facienda. at. An idem obtineri in Hollandia , Zesandia. II. Conferre teneruur , etiam nentes , ea, qlla apud Velavi enses, O Mechlinienses. Ρ Rima successionis emia est descendenti uiri. l. I. in V. g. De bon. damnMor. l. 7. f. ait. insu I. Si rabia. testam. I. eo. Nopcll. II 8. in .ct cap. I. eoque nomine veniunt omnes si