De Aristotelis in hominum educatione principiis [microform]

21쪽

eam quam Noster educationis gratia saei distributionem sequeremur es Pol. IV, 17 s.f.) Qua autem ex re id

haurire vix poteris, cujus tractatio nobis proposita est. Neque nunc de gradibus agitur, qui etsi ratione quadam illis supra commemoratis beatitudinis respondeant, ejusmodi discrimine commisso abhorrere hoc loco videantur

Nostri sententia, qui illas res τα τρία ita dispositas voluerit esse ἄσε δε ταυτα συμφωνεῖν ἀλλήλοις ut concinant inter se vel optimo ut alio loco dicitur concentu l. l. 1332 5 15. coss. 13344 10). aec quidem hactenus. 10. Sicut vero unius finis propositi rationi totum

tamquam parere debet, Sic singula quoque ad hoc unum, unde emanare videntur, principium redibunt') Natura quidem materiem praebet et in ea δυνάμει pro potentia omnia Eth. N. L 13. 13442 4 sqq.), vel potius,

re accuratius considerata, si in virtutem et scientiam respicimus, necessario nonnulla, nihil persectum ib. ΙΙ,1.

γειαr), in quo a parte naturae vis δυναμις et modus ιιδερον rationis ex parte insunt, exercitando eo quod absolute απλους honestum et bonum est l. l. 13324 11. coli. 21 sq. adsuefacere εθιστὰν αρετή debet ), ad normam verae animi probitatis ἐθικὴ ἔξις. th. VI, 2)'). Doctrina ac scientia denique εm ανιη efficitur, movendi

rationem ut intellegamus et causam, cur et unde omnia

quae sunt existendi naturam habeant c0ghoscendique praebeant veritatem Pol. IV, 15,'). Neque omnino praesari licet quae in sequentibus partibus clarius seri debet,

ut adpareant. antum vero jam nunc id pro certo potest haberi quod summa educandi nulla alia quam ea videmtur esse, quae omnino philosophiae Aristotelis esse principia habentur, una rei perficiundae cogitatione animo concepta. - Quapropter, ut jam supra dictum est ταυταγα δεῖ συμφωνεῖν προ αλληλα συmpωνίαν τὴν αριστ ν)natura, consuetudo, doctrina consentire inter se optimo

debent concentu es Pol. l. l. 1334 b 10). Neque enim

antiquorum ingenium cum natura nec Aristotelis, ut ita dicam, cum intellegentia d0ctrinaque ullo modo potest discrepare. Ubi omnium vita bonisque etiam singulicujusque ita et bona continentur; ubi homo a natura instructus, doctrina eruditus moribusque bene cons matu adparet, ne non indecore voluptate vel dolore adficiatur; ubi ad certam denique rationis normam, quae firmitatem habet et vim, omnium singulorumque Studia ac voluntate diriguntur: sore, censet Aristoteles, ut civitatis communitate contentus veram naturam Suam prae

Stare, Veram vivendi voluptatem ac libertatem percipere Veramque viam invenire possit homo, qua muneribus bene perfunctus ' ἀνὴρ σπουδαῖος et πολίτης ἀγαθος per virtutem perveniat ad beatitudinem es de viri et vit. c. ). Qualem ad finem nimirum etiam ea talia esse op0rtet, qu0rum usu τας χρησεις Vel optime eo pedi veniri possit κατασκεται ἀγαθων καὶ γενήσεις es. ΡOl. IV, 13. 13324 10 sqq.). Η0mines vero idcirco rem nom

22쪽

numquam pervertunt, et quoniam bonis carere non possunt ad optuma consequenda, bona externa sibi collaudant quasi beatitiidinis causam et sontem τῆς ευδαιμονίας Φα) mos Aristoteles similiter agere censet, ut si quis lucide et suaviter cithara canendi causam lyrae magis quam arti adscribere velit ib. 26: ἄσπερ εἰ

του κιθαρίζειν λαμπρον καὶ καλως αἰ ιυντο τὴν λυραν μαλλον τῆς τέχνης) Quod si minus placere potest et in arte exercenda potius quam in instrument harmoniae causam invenimus, dubitare quis poterit, quin n0ntam in externis, quam in interioribus, non tam in cor-p0ris quam in animi mentisque cultura vitae prosperitates consistant; neque ulla alia e causa, non tam sortis ortunae quam penes nos id est, quod studendo exercendoque exercendi et studendi fructum percipimus.

Et pariter sit quod ad 08trum unumquemque atque

communem attinet civitatem: το δε σπουδαίαν εἶναι ην

πολιν ουκέτι τυχης γον, ἀλλ' ἐπιστήριης καὶ προαιρέσεως l. l. all) Sciundo et volendo opus est ad exedicendam Virtutem nimirum, optimum, quod etiam est persectum, nisi optimo et summo quod est in hominum natura excolendo non paritur: ἄμ' εἴη αν νευδαιμονία θεωρία τις. th. N. X, 8 extr.) Beatitudo, contemplatio

quaedam, Summa virtute Xercenda continetur. Sic finem

habes nobis propositum et educationem tanquam viam qua id qu0 naturae deest progrediendi agendique rati0ne possit Supplere.

Hac quam typis exprimendam curavi dissertationis parte siversalia praecipue continentur. Totum libellum quam fieri poterit maturrime in publicum edere in animo est. Interim quae singula sint reliqua lectores spero ex argumento, quod dissertationi praemisi, aliquo modo vidisse.

Νatus sum, Salomon Lesmann , eiget Guestsalorum a. d. VII cal. Januarias anno h. s. XXXI. larentes . . Viventes eolo Fidem profiteor disraeliticam. Literarum elementis cum

domi imbuere ibidem praeterea scholam Vespertinam, progymnasii loco institutam usque ad quintum et decimum aetati amnum requentavi. Deinde parentum voluntate consilioque praeceptorum magister puerorum cum fieri vellem, tres per annos ejusmodi munere privatim unctus inter alumnos seminarii Monasteriensis receptus Sum. Biennio peracto, anno h. s. L probatione publice instituta ludi magister rite lactus sum, quod munuS duos annos Coesseidii Guestsalorum, iterum duos annos in vicinitate Hibernorum Regis KontgsWinter ad Rhenum, postremo per quattuor annos Lippstadii Guestsalorum sustinui Quo mimnere vacans id quod numquam animo miseram, ut totum meliterarum studiis traderem, efficere potui. maturitatis testimonio a Gymnasio, quo delegatus eram, aderbornensi instructus, Monasterium, ubi per semestre spatium praeparationis causa antea habitaveram, me retuli ibique per alterum par temporis spatium disserentes audivi rosessores doctissimos: Reitae, Rosspati, Schlueter Winlewski. Ium rebus familiaribus adductus eidelbergas prosectus praeceptoribus per duo spatia semestria usus sum: Baehrio Haeussero, Κaysero, de Reichlino, Starrio cum praeterea eodem illo anno ibidem seminarii philologici sodalis essem ordinarius auctumno anni h. s. LX hanc almam iterarum universitatem Berotinensem adii ejusque civibus a Westento Rectore adscriptus praeter alios audivi viros illustrissimos

Boeckh, Bopp, Friedericlis, Haupt,motho, Mommsen, vellen-hoss Roediger, Steinthes, rendelenburg, eber Muibus viris omnibus optime de me meritis, ac praecipue cum Roedigero et Webero; quorum societati orientali, tum rendelenburgo, cujus benevolentia philosophicis exercitationibus adhuc intersui, gra

tias ago quam maXimaS.

23쪽

1. Aristotelis quae leguntur: ol. IV VΙΙ), 15 1334bra:

μεν δε ριείζω τε ἀγαθα ταυτα καὶ τὴν ἀπολαασιν τὴν τουτων τηκ των όρεet 20ν καὶ OG δι αυτην, φανερὸν . . λ. mendosa esse et in eorum locumsere haec: επε δε . .. ἀπολαυσιν την τουτων ε την τῶν αλλυον, καὶ τι δι' ἀρετήν, φανερον τ λ. Substituenda Videntur.

2. Spinoeta cum dicit Ethic ΙV praes coss. ib. Des I)'per bonum intelligam id, quod certo scimus medium esse, ut ad exemplar humanae naturae, quod nobis prop0nimus, magis magisque accedamus' - a doctrinae suae rationibus ipse decedit. 3. antii definitionem Krit. d. Urth Ia 4 'Gut is das, Was vermittetsi de Vernuns dure den lostentegri getalli non esse accipiendam puto. 4. Recte Comenius Did. Magn. XVI. und. IXh Nihil doceatur nisi ad usum praesentem '5. Herbartii sententia, - qua fine proponendo homines educari vult, nec nisi bono quod laturum esse speremus, puerili animo quae inseratur injuriam excusari putat, Aligem Paedagog I, cap. 2 in opp. ed. Hartensi. X, p. 31 sqq. probari non potest.