장음표시 사용
61쪽
εὐθὴς ἄνω και ἐπὶ τα μετέωρα της πολεως τράπετο, βουλό
ὁμιλος κατα πάντα μοίως σκεδάννυντο.
11, Tiai δε ορωναίων γιγνομένης της ἁλώσεως το μεν πολυοὐδεν 4no. ἐθορυβειτο ob δε πράσσοὶπες και οἶς ταυτα et ρεσκε μετα των σελθόντων - δεσαν οἱ δε θροαλι ἔτυχον γαρ ἐν τῆ αγορα ὁπλῖται καθεύδοντες, πεντήκοντα)ἐπειδ, ησθοντο οι μέν τινες ὀλίγοι ιαφθAρονται ἐν χερσιν αὐτῶν, ὼν δε λοιπῶν οἱ μεν πεζὴ οι δε ες α ναυς, et ἐφρούρουν δύο, καταφυγόντες διασέοντα ες την Ληκυθον Io τὸ φρούριον εῖχον αυτοὶ καταλαβόντες, ἄκρον της πόλεως ες Θην θάλασσαν ἰπειλημμένον 'ν 'τεν- ισθμω κατε- φυγον δε καὶ των ορωναίων ε αυτους σοι σαν σφίσιν Π επιτήδειοι γεγενημo ης de μέρας ἔδη και β βαίως της πολεως ἐχομένης ο Βρασίδας τοῖς μὲν μετα των Αθηναίων 3Tορωναίοις καταπεφευγόσι κηρυγμα ποιησατο τον βουλόμενον επὶ τ εαυτου ξελθόντα ἰδεῶς πολιτευειν, τοῖς δὲ Ἀθηναιοις κηρυκα προσπέμψας ἐξιέναι κελευεν κύης Ληκύθου 4ποσπόνδους και τα ψαυτῶν ἔχοντας v οἴσης et αλκὰέων. o δε ἐκλείψειν μεν οὐκ ἔφασαν, σπείσασθαι oδὲ σφίσιν κελευον μέραν του νεκρους νελέσθαι. de ἐσπἐίσατο δύο. εν ταύταις δε αυτος τε τὰς ἐγγυς οἰκίας ἐκρατύνατο καὶ Ἀθηναῖοι τα σφέτερα και ξύλλογον των Τορωναίων ποιήσας ἔλα- τοῖς ἐν I 'Aκάνθω παραπλέὶσια, gri ου δίκαιον εἴη οἴ τε του πράξαντας προ αυτὸν την 5ληψιν της πόλεως χείρους οὐδε προδότας ηγἐῖσθαι οὐ γαρ ἐπὶ δουλεια ουδε χρημασι πεισθέντας δρασαι τουτο, λλ' ἐπὶ Ταγαθὼ καὶ λευθερία της πόλεως οἴτε του μη μετα σχόντας οἴεσθαι μη των αὐτῶν τεύξεσθαι ὰφῖχθαι γαρ υ διαφθερῶν ἴτε πόλιν ἴτε ἰδιώτην ουδένα de κήρυγμα ο
γόσιν ως ηγούμενος ουδεν χείρους ij κείνων φιλια ουδ' αν σφῶν πεῬασaμένους αυτους των Λακεδαιμονίων δοκεῖν ῆσσον ὰλλα πολλω μὰλλον, σω δικαιότερα πράσσουσιν, ευνους αν σφίσι γενέσθαι, ὰπειρία δε νυν πεφοβησθαι τους 5 τε πάντας παρασκευάζεσθαι κελευεν ως βεβαίους τε σο μένους ξυμμάχους καὶ τ ὰπ τουδε γ δγὶ τι ν μαρτάνωσιν αἰτίαν ξοντας τα δε πρότερα ου σφεῖς δικεῖσθαι, λλ' ἐκείνους - ον υ ἄλλων κρεισσόνων, και ξυγγνώμηνεῖναι ει τι ναντιουντο AEa O μὲν τοιαυτα πω και παρα- II5io θαρσύνας διελθουσῶν τῶν σπονδῶν τα προσβολὰς ποιειτο τη Ληκυθω - δε Αθηναῖοι μύνοντό τε ε φαύλου τειχίσματος καὶ ἀπ' οικιῶν Ἀπάλξεις εχουσῶν, Ἀαὐ μιαν φεν ημεραν Ἀπεκρούσαντο τῆ δ' στεραία μηχανης μελλούσης προσάξεσθαι αυτοῖς πο τῶν ἐναντίων, αφ' ς πῖρ- ήσειν i5 διε νοουντ ες α ξύλιν παραφράγματa, και προσιόντος γ δη του στρατεύματος, ' ωοντο μάλιστα αυτους προσκομι ν την μηχανην και ην επιμαχώτατον, πύργον ξύλινον ἐπ οικημα ἰντέστησαν, και δατος,μφορέας πολλους και πίθους ανεφόρησαν και λίθους μεγάλους, ἄνθρωποί τε πολλοι νεβησαν. a τ δε οἴκημα λαβον μεῖζον ἄχθος - απίνης κατερράγη και ψόφου πολλοῖ γενομενου τους με εγγυς και ὁρῶντα τῶν
62쪽
τω επιβάντι πρώτω του τείχους τριάκοντα μνὰς αργυρίου δώσειν νομίσας αλλω ut τρόπω Ἀνθρωπείω την ἄλωσιν γενέσθαι, τάς τε τριάκοντα μνὰς γη θεω ἀπεδωκεν ς τοἱερον και την Ληκυθον καθελων και ἀνασκευάσας τέμενος
3 ίνηκεν παν. καὶ ὁ μὲν το λοιπον του χειμωνος α τε εἶχε των χωρίων καθίστατο και τοῖς πιλλοις 'πεβουλευεν καιτο χειμῶνος διελθόντος γδοον τος τελευτα τω πολεμω.
ει καλῶς σφίσιν Ἀχοι. και ξυμβῆναι τα πλείω, Λακεδαιμόνιοι δε ταῖτα τοῖς Ἀθηναίους γούμενοι ἄπερ δεδι αν φοβεῖσθαι, και γενομένης ἰνοκωχῆς κακῶν καὶ ταλαιπωρίας μαλλον πιθυμήσειν αυτους πειρασαμένους ξυναλλαγηναί τε εκα τους ἄνδρας σφίσιν ἀποδόντας σπονδας ποιησασθa και ε τον πλείω χρόν0P. 0υς γαρ δ' ἄνδρας περι πλέ0P0ς
εποιουντο κομίσασθαι, οῦς ἔτι Βρασιδας ηυτυχει κά εμελλον επι μεῖζον χωρησαντος αυτου καὶ αντίπαλα καταστησαντος των με στερεσθαι, τοις δ εκ ου ἴσου μυνόμενοι κινδυ- ro νευσειν και κρατήσειν γίγνεται Ουν κεχειρια υτοις τε και
IV. I 8 δικαιως τοῖς πατρίοις νόμοις χρώμενοι και μεῖς και μεῖς και τῶν ἄλλων ο βουλόμενοι, τοῖς πατρίοις νόμοις χρώμενοι πάντες. περ μεν ουν τουτων δοξε Λακεδαιμοὶ λις και τοῖς ἄλλοις ξυμμάχοις κατὰ ταυτα τάδε δε δοξε Λακεδαιμονιοις και τοῖς ἄλλοις ξυμμάχοις εὰν σπονδας ποιῶνται οἱ 'Aθηναῖοι, επι της υτῶν μένειν κατέρους εχοντας περ νυν ἔχομεν, τους μὲν ν τω Κορυφaσίω ἐντὸς της Βουφράδος καιτου ομέως μένοντας, τους δε εν Κυθηροις μ' ἐπιμισγομένους ες την ξυμμαχίαν, μητε μὰς προ αυτους μητε αυτους io προ ηι ς, τους δ' εν ισαι και ινω μη περβαίνοντας την ὁδ0ν την πο τῶν πυλῶν τῶν παρὰ του Νισο επὶ το Ποσειδώνιον ὰπο δε του Ποσειδωνίου ευθυς επι την γέφυραντην ες ινωαν μηδε 'Mεγαρέας και τους ξυμμάχους περβαίνειν την δὸν ταύτην και την νησον, νπερ ελαβον οι 15 Αθηναῖοι, Ἀχοντας, μηδε ἐπιμισγομένους μηδετέρους μηδε τέρωσε και τὰ iam ροιζηνι σαπερ νυν Ἀχουσι. καθ' αξυνεθεντο προς Αθηναίους καὶ 3 θαλάσσ)ὶ χρωμένους, σα Ἀαν κατὰ την εαυτῶν και κατὰ την ξυμμαχίαν, Λακεδαιμονίους και τους ξυμμάχους πλGP μη μακρα νηί, αλλω δε κωπὶ ρει
ειτε κάλλιον ιτε δικαιότερον τούτων δοκε ειναι, ιόντες ες ao Λακεδαίμονα διδάσκετε ουδενος γὰρ ἀποστησονται, σα αν
63쪽
64쪽
μονίων τα πεπραγμένα. Αριστώνυμος δε τοῖς μὲν ἄλλοις κατήνει, Σκιωναίους δε αἰσθόμενος εκ λογισμ0 των μερων ὁτι ἴστερον ἀφεστηκοιεν, ου ἔφη ἐνσπόνδους μεσθαι. Βρασίδας δε ἰντέλεγε πολλά, ως πρότερον, καὶ οὐκ φίει την πόλιν. ως δ' πί γγελλεν ες τὰς Ἀθήνας ὁ Ἀριστώ is νυμος περι αυτῶν, οἱ Ἀθηναῖοι ευθυς ἐτο μοι δεσαν στρατεύειν ἐπι se Σκιώνην. o δὲ Λακεδαιμόνιοι πρέσβεις πέμψαντες παραβησεσθαι φασαν Proυς a σπονδάς, και της πόλεως ὰντεποιουντο Ἐρασίδα πιστεύοντες. δίκ) 'ταμοι Ἀσαν περι αὐτῆς κρίνεσθαι. o δε δίκ)ν μεν ου - θελον 'u'δυ- Or)εύειi , στρατεύειν δε ς τάχιστα ὀργυ ποιούμενοι εἰ καὶ οἱ εν ταῖς νήσοις μη ντες ξιοῖσι σφῶν φίστασθαι, ij κατα γῆν Λακέδαιμονίων ἰσχύι ὰνωφελεῖ πιστεύοντες. . . e εδε και η αληθεια περὶ της ποστάσεως μαλλον η οἱ Ἀθη ναῖοι δικαίουν δύο γαρ μεραις στερον πέστησαν οἱ 5 Σκιωναιοι. 3μ φισμά τ ευθὴς ποιί σαντο, Κλέωνος γνώμ)ν
πεισθεντες, Σκιωναίους ξελεῖν τε και ποκτεῖναι καὶ ταλλα ησυχάζοντες ε τουτο παρεσκευάζοντο.
a5 λλος μιλος τῶν βαρβίρων πολύς. 'σβαλόντες δε ες την Αρραβαίου καὶ υρόντες δεντεστρατοπεδευμενους αὐτοῖς τους Λυγκηστὰς ντεκαθεύοντο και αὐτοι και χοὰπων τῶν μεν περῶν λόφον - κατερωθεν. πεδίου δε του μεσου ἄντος. οἱ ἱππης εὐαυτο καταδραμόντες ἱππομάχησαν πρῶτα Gμφοτερων,3 επειτα δε μαι - Ἐρασιδας και ὁ Περδικκας, προελθόντων προτερων πο ου λόφου μετὰ τῶν ιππεων τῶν Λυγκηστῶν
65쪽
IV. I 26ωπλιτων καὶ τοίμων οντων μάχεσθαι, δντεπαγαγόντες καὶ αυτοὶ ξυνέβαλον καὶ ἔτρεψαν τους Λυγκηστύς, και πολλους μεν διεφθειραν, οἱ δε λοιποὶ διαφυγόr τε πρὸς τα μετέωρα ησυχαζον μετα δε τοῖτο τροπαῖον στησαντε. δυο μὲν iτρεῖς μέρας πεσχον, τους Ἱλλυριοῖς μενοντες, ob ἔτυχον
τω IΠερδίκκα μισθου μέλλοντες ὐων- ἔπειτα ὁ Περδικκας ἐβούλετο προῖλαι ἐπὶ τὰς του Ἀρραβαλυ κώμας καὶ μὴ
καθησθaι Βρασίδας δὲ τῆς τε ἐνδης περιορώμενος, μὴ των 'Aθηναίων πρότερον Ἀποτλευσάντων τι πύθ, καὶ ἄμα των Ἱλλυριων Ῥυ παρόντων, ου πρόθυμος γ ν 4λλὰ ἀναχωρεῖν oIa μαλλον. 'α εν τούτω διαφερομένων υτῶν ὴγγελθη τι ι Ἱλλυριοι μετ' Ἀρραβαίου προδόντες Περδίκκαν γεγενηνται' ιυστε et δη ψμφοτέροις μὲν δοκουν πιναχωρ διω τὶ δεος αυτῶν οντων ανθρώπων μαχίμων, κυρωθεν δε υδὲν ἐκ της διαφορὰς ὁπηνίκα χρὴ ὁρμὼσθαι, νυκτός τε επιγενομενης, οἱ μεν ακεδόνες και το πληθος τῶν βαρβάρων ευθυς φοβη - θεντες, περ φιλεῖ μεγάλα στρατόπἐδα σαφῶς ἐκπληγνυσθαι, και νομίσαντες πολλαπλασίους μὲν η γ λθον Ἀπιεναι,οσον δε οἴπω παρ μαι καταστύιτ ες ἐς αἰφνίδιον φυγὴν ἐχωρουν π οἴκου, και τον Περδίκκαν το πρῶτον υ αισθα - ονόμενον, ως ἔγνω, νάγκασαν πριν τον Βρασίδαν ἰδεῖν ἄπωθεν γαρ πολυ αλληλων στρατοπεδεύοντο)προaπελθεῖν Βρασίδaς δε μα τῆ ω ς εῖδε του Maκεδόνa προκεχωρηκότας τούς τε Ἱλλυριοῖς καὶ τὸν Ἀρραβαῖον μέλλοντας πιεναι, ξυνα - γαγ ν και in ὁ ἐς τετράγωνον τάξιν τοῖς ὁπλίτας καὶ τὸν dis φιλον ὁμιλον ἐς μέσον λαβὼν διενοεῖτο ὰναχωρεῖν ἐκδρόμους ' προσβάλλοιεν αυτοῖς, ἔτaξε τοῖς νεωτάτους, καὶ αυτος λογάδας ἔχων τριακοσίους τελευταῖος γνώμην εἶχε
υποχωρῶν τοῖς τῶν ναντίων πρώτοις προσκεισομένοις ἰνθ- ιστάμενος ἀμύνεσθaι καὶ πρὶν τοῖς πολεμίους ἐγγῖς εἶναι, 3 oως δια ταχέων raρεκελεύσατο τοῖς στρατιώταις τοιάδε.
διαφυγόντες ei nolim διαφεύγοντες codd. σαφῶς Cit.
a μελλησιν μεν εχουσι τοῖς ἀπείροις φοβερόν και γαρ πλήθει-εως δεινοὶ καὶ βοῆς μεγεθει φόρητ0ι, η τε δια κενῆς
επανασεισις τῶν ὁπλων χει τινὰ δηλωσιν ὰπειλῆς προσ- μεῖξαι δε τοῖς πομενουσιν - οὐχ ὁμοιοι οἴτε γαρ
τάξιν χοντες αἰσχυνθεῖεν ν λιπεῖν τινὰ χώραν βιαρύμενοι aDη τε φυγι καὶ η ψοδος αυτῶν ἴσην χουσα δόξαν του καλοῖ νεξελεγκτον και το νδρεῖον εχει αυτοκράτωρ δε
66쪽
67쪽
προειρημένου τινος αυτοῖς την επιχείρησιν γενεσθαι. και O
68쪽
τελευτῶντος Ἀαι προς 'as' Ἱδη Ποτε Aaίας. προσελθων γαρ νυκτος και κλίμακα προσθεὶς μέχρι μεν τούτου λαθεν του as κώδωνος παρενεχθέντος ουτως ες το διάκενον, πρὶν επανελθεῖν τον aραδιδόντα αυτόν, πρόσθεσις εγένετο 'Io πειτα μέντοι ευθυς αἰσθομένων, πριν προσβηναι, πήγαγε πάλιν κατα τάχος την στρατιaν και ῬυHένέμεινεν Ἱμέραν γενέσθαι. και χειμων Ἀτελεύτα, Ἀαι Ἀνατον Ἀτος τω πολεμω τελεύτα τωδε ον Θουκυδίδης ξυνέγραψεν.
In sine libri quarti των ε νγ ταο τη si C
69쪽
70쪽
adjective se speciali the vecta in τέος is osten ut in lae pluralinstea of ille singular. The tisage is rare in Atti prose parthona Thucydides.
μελλου αὐτόσε εγκαθορμισύμεν it.
ing lae vitile in ne pol aster another. Note the presentiariiCiple, viaicia denotes the coinciderace of lae xv actions Cp. ἀναδούμενοι