Histories. [microform]

31쪽

IV. 7 παθεῖν χυτους 4 πω πλήθους βιασθέντας κρατηθηναι, ἔδοξεν χυτοῖς προς 'ους στρατηγους των Ἀθηναίων, 'ν ἐθελωσι, σπονδας ποιησαμένους τα περὶ Πυλον αποστῶλαι ἐς τα 'Mηνας πρέσβεις περὶ ξυμβάσεως καὶ τους 'νδρας 16 ως τάχιστα πεῬασθαι κομίσασθαι. δεξαμένων δε των στρα - . τηγων τον λόγον ἐγι γνοντο σπονδαὶ τοιαιδε, Λακεδαιμονίους μεν τὰς ναυς εν αἶς ναυμάχησαν και τα 'ν τὶ Λακωνικῶ πάσας, ἴσαι σαν μακραί, παραδουναι κομίσαντας ε Πύλον 'Aθηναίοις, και ὁπλα μη επιφερειν τω τειχίσματι μήτε κατὰ γην μήτε κατὰ θάλασσαν, Ἀθηναίους δὲ τοῖς Pησω Ioὰνδράσι σῖτον εὰν τους εν ῆ ηπείρω Λακεδαιμονίους 'κπέμπειν τακτον και μεμαγμένον, δυο χοίνικας κάστω Αττικὰς ὰλφίτων καὶ δυο κοτυλας οἴνου και κρέας, θεράποντι δε τού - των μίσεα a υτ δε ορωντων ων xθηναίων ε σπεμπειν και πλοῖον μηδεν ἐσπλ. λάθρα φυλάσσειν δε μαι i5νησον Ἀθηναίους μηδεν ησσον, σα μη αποβαίνοντας, καὶοπλα μη επιφερειν τω Πελοποννησίων στρατω μήτε κατὰ γην μητε κατὰ θάλασσαν. gri δ' civ τούτων παραβαίνωσιν ἀκάτεροι καὶ ὁτιοῖν, τότε λελύσθαι τὰς σπονδάς. σπεισθαι δε υτὰς μεχρι ολ ανέλθωσιν οι εὐ των Αθηνῶν Λακε- οδαιμονίων πρέσβεις δεποστεῖλαι δε αυτους τριηρει Ἀθηναίους καὶ πάλιν κομίσαι ελθόντων δὲ τάς τε σπονδῖα λελύσθαι ταύτας και τα ναυς ποδουva Ἀθηναίους μοίας οιασπερ αν παραλάβωσιν. in Ῥεὶ σπονδαι επι τούτοις γενοντο, καὶ ι γ ς παρέδόθησαν ουσαι περι ε κοντα, καὶ οι πρε- 5σὶβει ὰπεστάλησαν. ὰφικόμενοι δε ες τας Ἀθήνας λεξαν τοιάδε. 1 'Ἐπεμψαν ημὰς Λακεδαιμ ιοι, ω Ἀθηναιοι, περι τωνεν τῆ νήσω ὰνδρων πράξοντας ὁτι αν μῖν τε - φέλιμον ντ αυτ, et ειθωμεν ,αι ἡμῖν - vij ξυμφορὰν μς τῶι' ὀφ παρόντων κόσμον μάλιστα μελλ) Ῥισειν τους δε λόγους

μακροτερους οὐ παρὰ το εἰωθὸς μηκυνουμεν, λλ' ἐπιχώριο ῖν μῖν ου μεν βραχεῖς ὀρκωσι μη πολλοῖς χρησθαι, πλέοσι δε εν αν καιρος ἡ διδάσκοντάς τι των προύργου λόγοις τοδεον τορύσσειν λάβετε χε αὐτοῖς ah πολεμίως μηδ' ς 3 αξ ετοι διδασκομενοι, πόμνησιν δε του καλῶς βουλεύσασθαι

προς ειδοτας γησάμενοι.

σωφρόνων δε ανδρῶν οἰτινες τὰγαθα ες-μφίβολον σφαλῶς αε εθεντο και ταῖς ξυμφοραῖς οἱ αὐτοὶ υξυνετώτερον ν προσφεροιντο), τόν τε πόλεμον νομίσωσι μη καθ' ὁσον ν τις uinos μέρος βούληται μεταχειρι ζειν, τούτω ξυνειναι, Gλλ' ὼς αν αἱ τυχα αυτῶν ηγήσωνται καὶ λάχιστ αν οἱ

32쪽

ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ

καὶ μή ποτε στερον, ην ἄρα μη πειθόμεὶ ι σφαλλὶτε, πολλα ενδεχεται, νομισθηναι τυχ' καὶ τα νυν προχωρησαντα κρατησαι, ξον-κίνδυνον δόκησιν ἰσχυος καὶ ξυνέσεως ες το

διάλυσιν πολέμου, διδοντες μεν εἰρηνην καὶ ξυμμαχίαν καὶ ἄλλην φιλίαν πολλην καὶ οἰκειότητα ες αλλήλους πάρχειν,

ἀνταιτουντες δε τους εκ γὶς νήσου P δρας, και ἄμεινον ηγουμενοι ἀμφοτέροις μη διακινδυνευεσθαι, ειτε βία διαφυγοιεν παρατυχουσης τινος σωτηρίας ειτε καὶ εκπολιορκη Io

διακινδυνεύειν.

2 ' μῖν δε καλῶς, εἴπερ ποτε ἔχει ὰμφοτέροις η ξυναλλαγη, πρίν τι ἀνήκεστον δια μεσου γενόμενον μὰς καταλαβεῖν, ν 5ω νάγκη ἀίδιον μῖν ἔχθραν προς τῆ κοινη καὶ ἰδίαν ἔχειὶ ,2 μὰς δε στερηθηναι ν νιν προκαλούμεθa. ετι δ οντωνὰκριτων και μῖν μὲν δοξ)ὶς και ἡμετερας φιλίας προσγιγν0μένης, μιν δε προ αισχρου τινος ξυμφορGς μετρίως κατοπιθεμένης διαλλαγῶμεν, και αυτοι τε ἀντι πολεμου 3o εἰρήνην λώμεθα και τοῖς ἄλλοις Ἐλλησιν ἰνάπαυσιν κακων

πολεμουνται μεν aρ σαφῶς ποτέρων ρξάντων κατa- λύσεως δε γενομενης, ης νυν μεῖς το πλεον κύριοι στε, την χάριν μῖν προσθήσουσιν. ην τε γνῶτε, Λακεδαιμονίοις f ξεστιν μῖν φίλους γενεσθαι βεβαίως, αυτῶν τε προκαλεσα - μενων χαρισαμενοι τε μὰλλον η βιασαμενοις. a εν τούτω τα νύντα γαθὰ σκοπεῖτε ὁσα εικος ειναι ημῶν cis καιυμῶν ταὐτὰ λεγόντων τό γε ἄλλο Ἐλληνικον ἴστε τι

υποδεεστερον ον τα μεγιστα τιμησει. io O μεν ουν Λακεδαιμόνιοι τοσαυτα εἶπον, νομίζοντες τους I

33쪽

IV. 2 2

24 Ἐν τούτω δε o εν τῆ Σικελία Συρaκόσιοι καὶ οι ξύμ

ῆπείρου πεχει και εστιν ἡ Νάρυβδις κληθεῖσα τοῖτο, γ 'Οδυσσευς λεγεται διαπλευσαι δια στενότητα δε καὶ 4κ μεγάλων πελαγῶν, του τε υρσηνικοῖ καὶ του Σικελικου,εσπίπτουσα ἡ θάλασσα ες υτο a ροώδης ουσα εἰκότως 15 χαλεπὴ νομίσθη 'ν τουτω ουν τω μετas οἱ Συρaκόσιοι 25και ι ξυμμαχοι ναυσὶν ὀλίγω πλεοσιν ἡ τριάκοντα ναγκασθησαν Ἀψει τῆς Ἀμερας ναυμαχῆσαι περι πλοίου Τια πλεοντος, ἀντεπαναγόμενοι πρός τε Ἀθηναίων vas εκκαίδεκα και 'Pηγίνας κτώ. καὶ νικηθεντες υπὸ τῶν Ἀθηναίων δια

34쪽

IV. 25

δίδοσθαι αυρακοσίοις U Ἀρχιου και των φετ αυτου, ετ λευσαν Ἀκεῖσε Mεσσήνιοι χ' έν πουτω πιανδ)ὶμει κατὰ γην καὶ ταις ναυσὶν ἄμα ἐστράτευσαν επι Νάξον την αλ- κιδικη ὁμορον ουσαν. καὶ si πρώτr Ἱμέρα τειχηρεις ποιη- σαντες του Ναξιλυς ἐδηιουν την γην τῆ δ' στεραία ταῖς Io μὲν ναυσὶ περιπλευσαντες κατὰ τον Ακεσινην ποταμον την γην δννυν, ω δε πεζω προς την πόλιν σεβaλλον εν τούτω δε οἱ Σικελοι περ των ἄκρων πολλοι κατέβαινον βοηθουντες επι τοῖς εσσηνίους. καὶ οἱ Νάξιοι ς ειδον, θαρσήσαντες και παρακελευόμενοι ἐν ε αυτοῖς ς οἱ Λεοντῖνοι 5 σφίσι και ι λλοι Ἐλληνες ξυμμαχοι ες τιμωρίαν περ- χονται, εκδραμόντες ἄφνω εκ της πολεως προσπίπτουσιτοις εσσηνίοις, καὶ τρέψαντες ὰπέκτεινάν τε περ χιλίους και οἱ λοιποι χαλεπῶς ἰπεχώρησαν Ἀπ' οἴκου 'a γὰρ ob βάρβαροι Ἀν ται. ὁδοῖς Ἀπιπεσόντες τους πλείστους oio διέφθειραν. AEa αἱ si ς σχου ra ες την 'Mεσσηνην στερονεστ' οἴκου καστa διεκρίθqσαν. Λεοντῖνοι δε ευθυς καὶ οἱ ξυμμαχοι μετὰ Ἀθηναίων ε την εσσηνην ς κεκακωμενηνεστράτευον, και προσβάλλοντες οἱ μὲν Ἀθηναῖοι κατὰ τον λιμεν ταῖς ναυσὶν Ἀπείρων, ὁ δε πεζος πρὸς την πόλιν. 5II Ἀπεκδρομην δε ποιησάμενοι ι εσσὶ νιοι και Λοκρων τιI'ες μετὰ του Δημοτελους, et μετὰ το πάθος Ἀγκατελείφθησαν

πόντου - ἄπορον γὰρ γίγνετο περιορμεῖν, τοῖς δε ἀφελὴς

35쪽

IV. 26

ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ

ὴπόρουν καὶ δεδοίκεσαν μη σφῶν χειμων την φυλακηνεπιλάβοι, ὁρῶντες των τε ἐπιτηδείων την περὶ την Πελοπόννησον κομῶην δυνατον ἐσομένην, ἄμα εν χωρίω ρημω Qxαι υδ εν θέρει ἰοί τε δντες ἱκανὰ περιπέμπειν, τόν τε εφορμον χωρίων λιμένων οντων υ εσόμενον, αλλ σφῶν ανέντων την φυλακην περιγενησεσθαι του ανδρας η τοῖς πλοιοι α τον σῖτον αυτοῖς γε χειμῶνα τηρησαντας εκπλεύσεσθαι. πάντων τε φοβουντο μάλιστα τους Λακε- 5δαιμονιους, ὁτι εχοντάς τι ἰσχυρὸν αυτους νόμιον ουκέτι σφίσιν Ἀπικηρυκεύεσθαι καὶ μετεμέλοντο τὰς σπονδὰς Ου δεξάμενοι. Κλέων δε νους αυτῶν την 'ς αυτον ποψίαν

περι της κωλυμης της ξυμβάσεως ου τἀληθη ἔφη λέγειν

υποθορυβησάντων - τὸν Κλεωνα, τι Ῥυ καὶ ire πλεῖ, ειμάδιόν γε υτ φαίνεται, καὶ ἄμα ορῶν αυτὸν Ἀπιτιμῶντα,

ἀποκτενεῖν. τοῖς δε Ἀθηναίοις νεπεσε μεν τι και γελωτος Ἀ

τὴ κουφολογία χυτου, σμενοι δ' ὁμως γίγνετο τοῖς σώφροσι τῶν avθρώπων, λογιζομενοι δυοῖνίγαθοῖν του τερου τεύξεσθαι, ἡ Κλεωνος απαλλαγήσεσθαι, ὁ μὰλλον λπιον, a i σφαλεῖσι γνώμης Λακεδαιμονίους σφίσι χειρώσεσθaι. Και πάντα Qιa aξάμενος Ἀν τῆ Ἀκκλησία καὶ ψη - 29φισαμενων Ἀθηναίων ἰυτῶ τὸν πλουν, τῶν τε εν Πύλωστρατηγῶν Ἀνα προσελόμενος Δημοσθενη, την Hναγωγὴν δι τάχους Ἀποιεῖτο. τὸν δε Δημοσθενη προσελαβε πυν- 3 θανόμενος την πόβασιν αυτὸν - την νῆσον διανοεῖσθαι. οἱ as στρατιῶται κακοπαθοῖντες του χωρίου τὴ ὰπορία και

36쪽

πολυ καὶ τρωους δια την αἰῶ ρημίαν ἐφοβεῖτο καὶ προς

των πολεμίων τουτο νόμιρε μὰλλον εἶναι πολλω γαρ ανἈστρατοπέδω ποβύντι εξ φανους χωρίου προσβάλλοντας αυτους βλάπτειν σφίσι μεν γαρ τὰς κείνων μαρτίας καὶ raρασκευ ιν υπο της λης ου a ομοίως λιλα ινaι, του δε υτῶν στρατοπέδου καταφανη ν εῖναι πάντα τὰ αμαρτηματα, στε προσπίπτειν ν αυτους προσδοκητως on βουλοιντο 'πι 'κείνοις γαρ χῖναι πιν την ἐπιχείρησιν. ει δ' υ ες δασὶ χωρίον βιάζοιτο μόσε ἰέναι, τους ἐλύσ- σους, εμπείρους δε της χώρας, κρείσσους νόμιζε των πλεόνων ἀπείρων λανθάνειν τε ν τ εαυτῶν στρατόπαον πολυ ν

ἴλην μέρος τι γένετο, ου ηκιστα αυτον ταυτα σροι. τῶνδε στρατιωτῶν ἀναγκασθέντων Τια την στενοχωρίαν πης I 'ησου τοῖς Ἀσχάτοιν προσίσχοντας ἰριστοποιεῖσθαι. διαπροφυλακης καὶ ἐμπρησαντός τινος κατὰ μικρον της ἴλης oiaxoντος καὶ π τούτου πνεύματος ἐπιγενομενου το πολυ αυτης λαθε κατaκαυθεν. ἴτω ij τους τε Ιακ δαιμονίους μὰλλον κατιδὼν πλείους ἄντας, πονοῶν πρότερον ἐλάσσοσιτον σῖτον υτοῖ σπέμπειν, την τε νησον ευαποβατωτέραν

Ουσαν, τότε ς ε ἰξιόχρεων του Ἀθηναίους μὰλλον εσπουδην ποιεῖσθαι την επιχείρησιν raρεσκευάρετο, στρατιάν τε μεταπεμπων κ τῶν γρος ξυμμάχων και τὰ ἄλλαετοιμάρων. Κλεων δε κείνω τε προπεμψa ἄγγελον ς ξων καιέχων στρατιὰν PQ τησατο, ὰφικνεῖται ες Πύλον καὶ ἄμα 3o

γενόμενοι πεμπουσι πρῶτον ἐς το ἐν τῆ ηπε ρω στρατόπέδον κηρυκα, προκαλούμενοι, Ῥούλοιντο, ἄνευ κινδύνου τους vτη νησω ἄνδρας σφίσι τά τε πλα και σφὰς υτους κελεύειν παραδουναι, φ ω φυλακ' τῆ μετρία τηρησονται, εως ν τι περὶ του πλέονος ξυμβαθI προσδεξαμενων δε αυτῶν Iμων μεν μεραν Ἀπεσχον, ii δ' στεραία Ἀνηγάγοντο μεν νυκτος π λίγας ναῖς τους ὁπλίτας πάντας επιβιβάσαντες, προ δε της -ολίγον ὰπεβαινον της νήσου κατερωθεν, κτε του πελάγους καὶ προς του λιμενος, κτακόσιοι μάλιστα

io ἄντε. ὁπλῖται, καὶ εχώρουν χρόμω 'πὶ το πρῶτον φυλακτήριον της νήσου ἰδε γὰρ διετετάχατο εν ταύτ3 μεν τῆ πρώτη φυλακὶ ἰς τριάκοντα δεσαν ὁπλῖται, μεσον χει καιομαλώτατόν τε και περὶ το ἴδωρ οι πλεῖστοι αυτῶν καιἘπιτάδα. ὁ ἄρχων εἶχε, φερος Τε tW πολυ πιυτο τογε σχατον φύλασσε της νήσου το προς την ΙΠύλον, ο ν κτε θαλάσσης ὐπόκρημνον καὶ κ της γης κιστα επίμαχον ' καὶ γάρ τι καὶ ρυμ αυτόθι ην παλαιὸν λίθων λογάδην πεποιημενον, ο νόμιον σφίσιν φελιμον ν εῖνοι, εἰ καταλαμβάνοι ἀναχώρησις βιαιοτερα Osτω με τεταγμενοια δεσαν.O δε Ἀθηναῖοι τους μεν πρώτους φύλακας, οἶς επεδρα- aμον, εὐθυς διαφθείρουσιν ν τε ταῖς ευναῖς τι καὶ αναλαμβάνοντας τὰ πλα, λαθόντες λὶν ὰπόβασιν, οἰομενων αυτῶν τὰς vas κατὰ τ εθος ες φορμον της νυκτος πλεῖν. ἄμα ρε δε ε γιγνομενν και ὁ ἄλλος στρατος ἀπεβαινον, ε μεν νεῶν βδομήκοντα και ὀλίγω πλεόνων πάντες πλην θαλαμιῶν, ὼς καστοι σκευασμενοι, τοξόται δε κτακόσιοικα πελτασταὶ ου ελάσσους τούτων, εσσηνίων τε ι βεβοηθηκότες και ι λλοι σοι περὶ Πυλον κατεῖχον πάντες

37쪽

ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ

τος διεστησαν κατ διακοσίους τε και πλείους, εστι δ' ηελασσους των χωρίων τα μετεωρότατα λαβόντες, πως τι πλείστη πορία ν τοῖς πολεμίοις παντaχόθεν κεκυκλω -

μένοις καὶ μη ἔχωσι προς τι ντιτάξωνται ἰλλ'Ἀμφίβολοι

γίγνωνται τω πληθει, ει με τοῖς πρόσθεν πιοιεν, υπο των κατόπιν βαλλόμει οι, ε δε τοῖς πλαγίοις, πο των κaτέ- ρωθεν παρατεταγμενων κατὰ νώτου τε αιε ἔμελλον αυτοῖς,

προσκεοιντο, ετρεπον, καὶ οι ποστρεφοντες μύνοντο, ἄνθρωποι κούφως τε 'σκευaσμενοι καὶ προλαμβάνοντες ραδιως της φυγη χ ρίων τε χαλεπότητι και πω της πρὶν ερημίας ς τραχεων ἄντων, εν οἶς οἱ Λακεδαιμόνιοι υκ δύναντο διώκειν 34 πλα εχοντες. χρόνον μεν ουν τινὰ λίγον ἴτω προς ἀλληλους κροβολίσαντο των δε Λακεδaιμονίων ουκετιοζεως πεκθεῖν γ προσπίπτοιεν δυνaμενων, γνόντες αυτους

τοι Λακεδαιμονιοις καθίστaτο οἴτε γὰρ οἱ πῖλοι ἔστεγον

15 τὰ τοξεύματα, δοράτιά τε ἐναπεκέκλαστο βαλλομένων, εἶχόν τε οὐδεν σφίσιν αὐτοῖς χρή σασθαι ποκεκλημένοι μεν τηοψει του προοραν π δε τῆς μείρονος on ζῶν πολεμίωντα P υτοις παραγγελλόμενα οὐκ ἐσακούοντες, κινδύνου τε πανταχόθεν περιεστῶτος καὶ Οὐκ ἔχοντες ἐλπίδα καθ' ὁτι et χρη μυνομένους σωθηναι. τέλος δε τραυματι ρομένων ὐδη 5

ἐνταυθ ήδη πολλω ἔτι πλεον βοὴ τεθaρσηκότες οἱ φιλοὶ p επέκειντο, καὶ τῶν ἰακεδαιμονίων ἰσοι μεν υποχωρουντες ἐγκατελαμβάνοντο, ὰπεθνpσκον, οἱ δε πολλοι διaφυγόντες ες τ ἔρυμα μετὰ τῶν ταύτγὶ φυλάκων ἐτάξαντο παρὰ πὰν ως ὐμυνούμενοι Dερ γῆν ἐπίμαχον καὶ οἱ Ἀθηναῖοι ἐπισπόμενοι περίοδον μεν υτῶν καὶ κύκλωσιν χωρίου ἰσχύι οὐκ εἶχον,3 προσι τε ' δε ἐξ ἐναντίας ἄσασθαι πειρῶντο. και χρόνον μει πολῖν και τῆς ἡμέρας τὶ πλεῖστον 'aλαιπωρούμενοι 28 ἀμυνόμενοι A B ET M

38쪽

IV. 35

ἀμφότεροι πό τε της μάχης καὶ oίψης καὶ λίου r τειχοὶ ,πε ρώμενοι οἱ μὲν ξελάσασθαι εκ του μετεώρου, O δε ηενδουναι paον δ' οἱ Λακεδαιμονιοι μυνοντο - τω πρίν,ου οἴσης σφων της κυκλώσεως ς τ πλάγια.

36 Ἐπειδ δε απεραντον ην, προσελθων ὁ ων εσσηνίων στρατηγος Κλέωνι καὶ Δημοσθενει ἄλλως ἔφη πονεο σφὰς

ε δε βούλονται αυτ δουναι, των τοξοτῶν μέρος τι καὶ των ψιλῶν περαεναι κατα νώτου αυτοῖς ὁδω ' αν αυτος νη,

ωκειν βιάσεσθαι την ἔφοδον λαβων δε α τήσατο, κτου φανους ορμησας στε μ' ἰδεῖν ἐκείνους, κατα το ἰδε io παρεῖκον του κρημνώδους της νήσου προσβαίνων, καὶ οἱ Λακεδαιμόνιοι χωρίου ἰσχύι πιστεύσαντες υκ φύλασσον, χαλεπῶς τε καὶ μόλις περιελθων λαθε, καὶ επὶ του μετεώρουεξαπίνης ναφανεὶς κατ νώτου αυτῶν του μεν τὼ ἰδοκήτωεξεπληξε, τους δε α προσεδεχοντο 4δόντας πολλῶ μὰλλον is ἐπερρωσεν. καὶ οἱ Λακεδαιμόνιοι aλλόμενοι τε μφοτερωθεν ήδη καὶ γιγνόμενοι ν τ αυτ ξυμπτώματι, ως μικρὸν μεγάλω εἰκάσαι, τω ν Θερμοπυλαις, κεῖνοί τε γαρτὴ τραπω περιελθόντων των Περσῶν διεφθάρησaν, ουτοί τε αμφίβολοι δ' ἄντες ουκετι ἀντεῖχον, ἀλλα πολλοῖς τε οολίγοι μαχόμενοι καὶ σθενεία σωμάτων δι την σιτοδείανυπεχώρουν, και ι Αθηναῖοι κράτουν δη τῶν ψόδων.

37 Γνους δε ὁ Κλεων καὶ ὁ Δημοσθενης μιJ, εἰ καὶ ὁπο

οἱ δε ἰκούσαντες παρηκαν τὰς ὰσπίδας οἱ πλεῖστοι καὶ τὰς 38 χεῖρας νε σεισαν, δηλουντες προσίεσθαι τα κεκηρυγμε Pa. μετὰ δε ταυτα γενομενης της ἀνοκωχῆς ξυνηλθον ε λόγους

ὁ τε Κλεων καὶ ὁ Δημοσθενης καὶ κείνων Στύφων ὁ

Φάρακος, τῶν πρότερον ρχόντων του μεν πρώτου τεθνηκότος Ἐπιτάδου του δε με αυτὸν 'Iππαγρετου φηρημενουεν τοῖς νεκροῖς τι ζῶντος κειμενου ς τεθνεῶτος, αυτὸς τρίτος φνρημενος αρχειν κατὰ νόμον ει τι κεῖνοι πάσχοιεν.

io ελεγε δε ὁ Στύφων και οἱ μετ λολλι βούλονται διaκηρυκεύσασθαι πρὸς τους εν γ ῆπείρω Λακεδαιμονίους ὁτι χρησφὰς ποιεῖν. καὶ κείνων μεν Οὐδενα φεντων, υτῶν δε τῶν Αθηναίων καλούντων ε της πείρου κήρυκας και γενO-

2 εν φυλακι εἶχον υτους οἱ 'Aθηναῖοι τὶ δ' ἡστεραία ἱμεν θηναῖοι τροπαῖον στήσαντες εν γ νήσω ὰλλα διεσκευάροντο; ες πλουν, και τους ἄνδρας τοι τριηράρχοις διεδίδοσαν ες φυλακήν, οἱ δε Λακεδαιμόνιοι κήρυκα πεμψαντες τους νεκρους διεκομίσαντο. ὰπεθaνον δ' εν τη νήσω a και ζῶντες ελήφθησαν τοσοίδε εἴκοσι μεν ὁπλῖτa διεβησavxa τετρακόσιοι OP πάντες τούτων ζῶντες Ἀκομίσθησαν ὀκτω ἀποδεοντες πριακόσιοι. οἱ QP ἄλλοι ἰπεθανον. και Σπαρτιὼται τούτων δεσαν τῶν ρώντων περ εικοσι καὶ ε κατόν.

39쪽

IV. 39

ἀποθνὴ σκειν ἀπιστουντες τε μ' εἶναι τους παραδόντας τοῖς τεθνεωσιν ὁμοίους, καί EG ερομένου ποτε στερον των

'Aθηναίων ξυμμάχων δι' ἀχθηδόνα ν των ε τῆς νήσου αἰχμαλώτων, οἱ τεθνεῶτες υτῶν καλοὶ κἀγαθοί, ἀπεκρίνατο αυτ πολλο αν ἄξιον εῖναι τον ἄτρακτον, λέγων τον Poἰστόν, ει τους γαθους διεγίγνωσκε, δήλωσιν ποιούμενος

οτι ὁ εντυγχάνων τοῖς τε λίθοις καὶ τοξευμασι διεφθείρετο.4 Κομισθέντων ε των ανδρῶν οἱ Ἀθηναῖοι βουλευσαν δεσμοῖς μεν αυτους φυλάσσειν με ι ου τι ξυμβωσιν, νδ' οἱ Πελοποννησιοι προ τουτου ες την γῆν Ἀσβάλωσιν, acta ξαγαγόντες ποκτεῖναι. της δε Πυλου φυλακην κατεστη - σαντο, καὶ οἱ εκ της Ναυπάκτου εσσηνιοι ἰς ες πατρίδα ταυτην εστι γαρ η Πυλος της εσσηνίδος ποτὲ ουσης ηψπέμψαντες 'φῶν αυτων του επιτηδειοτάτους Ἀλγίζοντό τε

την Λακωνικρο καὶ πλ στα r λαπτον μόφωνοι οντες. οἱ δε Λακεδαιμονιο ἶμαθεῖς ἄντες ἐν τω πριν χρόνω ληστείας

καὶ του τοιούτου πολέμου, των τε Εἱλώτων αυτομολουντων

και φοβούμενοι μη και επὶ μακρότερ0ν σφίσι τι νεωτερισθps τῶν κατὰ την χώραν, ου Ῥαδίως ἔφερ0ν ὰλλα καίπερ ου βουλόμενοι ἔνδηλοι εἶναι τοῖς Ἀθηναίοις ἐπρεσβεύοντο a 'a ους και ἐπειρῶντο την τε Πυλον και τους ἄνδρας κομίζεσθαι. o δε μειζόνων τε Δρέγοντο και πολλάκις φοιτώντων ψ

Toi δ' ino θερους μετὰ ταυτα ευθυς Ἀθηναῖοι ες την 2Κορινθίαν ἐστράτευσαν Ῥαυσιν ὀγδοήκοντα 'αι δισχιλιο ις ὁπλίταις εαυτῶν και εν ἱππαγωγοῖς ναυσι διακοσιλις ἱππευσιν 'γ κολούθουν δε a των ξυμμάχων ιλ)ὶσιοι H Ἀνδριοι καὶ i5 Καρύστιοι, στρατήγει δε Νικιας ὁ Νικηράτου τρίτος αυτός. πλεοντες δε ἄμα - ἔσxον μετaξυ ερσονησου τε και Pείτου εὐτον αἰγιαλον του χωρίου υπὲρ οῖ ὁ Σολύγειος λοφος ἐστίν, ἐφ' hi Δωριm τὸ πάλαι ἱδρυθεντες τοῖς ν γ πολε Κορινθίοις πολέμουν οἰ σιi Αἰολευσιν Ἀαι κώμη νυν ' αἰτουa Σολύγεια καλουμενη ἐστίν. ἰπν δε του αἰγιαλου τούτου ἔνθα αἱ νηες κατέσχον η μεν κώμη αἴτη δώδεκα σταδίους ὰπεχει, η δε Κορινθίων πολις ξηκοντα, ὁ δε σθμος εἴκοσι. Κορίνθιοι δε προπυθόμενοι ἐξ Ἀργους τι η στρατιὰ ξει των Ἀθηναίων, ἐκ πλείονος οήθησαν 'ς σθμὸν πάντες α πλην των ἔξω Ἱσθμου και ἐν Ἀμπρακία καὶ ἐν Λευκάδι. ὰπησαν υτῶν πεντακόσιοι φρουροί οἱ δ' ἄλλοι πανδημεὶ ἐπετέM0υν του Ἀθηναιους οἷ κατασχ ὶσουσιν. - δε αυτους

ἔλαθον νυκτος καταπλεύσαντες και τα σημεῖα αυτοῖ Ἱρθη

καταλιπόντες τοῖς μίσεις αὐτῶν χν Κεγχρεια, ν ἄρα οἱ a Ἀθηναῖοι is τὸν Κρομμυῶνα ωσιν, οήθουν κατὰ τάχος. και Βάττος με ὁ ἐτερος των στρατηγῶν δύο γὰρ δεσαν ἐν 3

40쪽

τi μάχ)ὶ οἱ παρόντες λαβων λόχον λθεi επὶ την Σολύγειαν κώμην φυλάξων τείχιστον ουσαν, Λυκόφρων δε τοῖς ἄλλοις ξυνέβαλεν. ad πρῶτα με τω δεξιω κερ των Αθηναίων

ποννησίων βοήθειαν πιέναι, ἀνεχώρουν κατα ταx0 'πι τ ta, ἔχοντες - σκυλευ-- καὶ - αυτῶν νεκρους πλην

μερὸν ς Κρομμυῶνα τῆς Κορινθίας ὰπεχε δε της πολεω

δαύρου και ροιζηνος, και ὰπολαβόντες τὸν της χερσονησου

ἐ Σικελίαν ναυσὶν Αθηναίων, ὰφικομενοι ες Κερκυραν so στράτευσαν μετὰ τῶν ἐκ τῆς πόλεως επι τους ν τω ρει

lacunana Statuit ruger