Histories. [microform]

51쪽

IV. 78

των Θεσσαλῶν αγωγοὶ πάλιν πηλθον, οἱ δε Περραιβ0ιαυτόν, πηκοοι ἄντες Θεσσαλῶν, κατέστησαν ς Δῖον 3ὶ 5Περδικκου ρχiὶς, ὁ υπὸ τω λυμπω ακεδονιας πρὸς

εισιν.

ri θ)li ala πυθόμενοι τόν τε Περδίκκαν πολεμων ποιουνται, νομίσαντες αἴτιον εῖναι της aρόδου, και τῶν ταύτ) ξυμμάχων φυλακην πλεονα κατεστησαντο. IΠερδίκκας δε Βρασίδαν και 3την στρατιὰν ευθὴς λαβὼν μετὰ της εαυτο δυνάμεως στρα-a τευε επι Ἀρραβαῖον τον Βρομερο Λυγκηστῶν ακεδόνων βασιλεα ὁμορον ἄντα διαφορὰς τε αὐτῶ ἴσης και βουλο-

52쪽

IV. 83

γίγνεται, καὶ πεισθεις τοῖς λόγοις ἰπι γαγε την στρατιὰν πρὶν Ἀσβαλεῖν ες την χωραν Περδίκκας δε μετὰ τουτοτρίτον μερος νθ' ημισεος της τροφης δίδ0υ, νομίζων ἰδι-

κεῖσθαι.

- στράτευσεν. οἱ δε περὶ του δέχεσθαι αυτον κατ' αλλ λου , ἐστασίαρον, οι τε μετὰ των Xaλκιδεων ξυνεπάγοντες και ὁ δημος. μως δε δια του καρπου το δέος ἔτι ἔξω οντος πεισθεν το πληθος πο ου Βρασίδου δέξασθa τε αυτον εμ ον και ἀκουσαντας βουλευσασθαι, δέχεται και καταστὰς επι το πλῆθος ῆν δε οὐδε δύνατος, ως Λακεδαιμόνιος, εἰπεῖν ελεγε τοιάδε. 85 ' H μεν εκπεμφίς μου καὶ της στρατιὰς π Aaκέδαιμονιων Ἀκάνθιοι, γεγένηται την αἰτίαν παληθευουσα ν Qαρχόμενοι του πολεμου προείπομεν, Αθηναίοις ελευθερουντες την Ελλαδα πολεμησε ιν χι δε χρόνω πηλθομεν, σφαλέντες

της τοῦ του κεῖ πολέμου δόξης θ δια τάχους αυτοὶ ἄνευ του μετερου κινδυνου ηλπίσαμεν Αθηναίους καθα φησειν, μηδεὶς μεμφθ)j νυν γάρ, τε παρεσχεν, φιγμένοι και μετὰ υμῶν πειρασόμεθα κατεργάζεσθαι αυτους. θαυμάζω δε τ, 35 τε ἀποκλγησει μου των πυλῶν καὶ - φη ψσμένοις 'μῖν ὰφῖγμαι ημεῖς μὲν γαρ ι Λακεδαιμόνιοι οιόμενοί τε raρα ξυμμάχους, και πρὶν εργω ἰφικέσθαι, τὶ γουν γνώμn ξεινκαι βουλομένοις ἔσεσθαι, κίνδυνόν τε τοσόνδε νερρίψαμενδια της ἀλλοτρίας πολλῶν χμερῶν ὁδον ἰόντες καὶ πὰν το

πλεονες ντες προσμεῖξαι, στε ου εἰκος νηίτη γε υτους

τω Ἀν Νισαία στρατῶ ἴσον πιλῆθος 'φ' μὰς ὰποστεῖλαι. αὐτός τε υς επὶ κακὼ ε Ἀλευθερώσει δε τῶν Ἐλλήνων si παρελήλυθα, ὁρκοις τε Λακεδαιμονίων καταλαβων τ τεληa τοῖς μεγίστοις ἡ μην ους αν εγωγε προσαγάγωμαι ξυμμάχους ε σεσθαι αυτονόμους, και αμα οὐχ Da ξυμμάχους μὰς χωμεν ἡ βία λαπάτη προσλαβόντες, ἀλλα τουναντίον μῖν δεδου - λωμενοις π Ἀθηναίων ξυμμαχήσοντες. οἴκουν ἀξιῶ ου' oaυτὸς υποπτεύεσθαι, πίστεις γε διδους τὰς μεγίστας, ουδεῖ τιμωρὸς αδύνατος νομισθῆναι, προσχωρεῖν τε υμὰς θαρση -

53쪽

ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ

προσθῶ την πόλιν ὰπρόθυμός εστι, πάντων μαλιστα πιστευ- σάτω. o γαρ ξυστασιάσων κω οὐδε αν σαφη την λευθερίαν νομίζω επιφερε ιν ει το πάτρων παρεὶς το πλέον τοῖς ὀλίγοις το λασσον τοῖς πασι δουλώσαιμι χαλεπωτέρα γαρ ν της αλλοφυλου αρχη in εἴη καὶ Ἱμῖν τοις Λακεδαι- ,

μονίοις υκ ν ἀντὶ πόνων χάρις καθίσταιτο, ἀντὶ δε τιμης καὶ δόξης αἰτία μὰλλ0w iῖς τε του Ἀθηναίους ἐγκλημασι καταπολεμοῖμεν αυτοὶ αν φαινοίμεθα χθίονα η ὁ μη πο- δειξας ρετοὶ κατακτώμενοι. ἰπύτa γαρ ευπρεπεῖ ἴσχων τοῖς γε ἐν αξιώματι πλεονεκτησαι η βία ἐμφανA το μὲν Io γαρ ἰσχύος δικαιώσει, ν η τύχη Ἀδωκεν, ἐπέρχεται, το δε8 γνώμης δίκου πιβουλ)j Oύτω πολλην περιωπην των μῖνες τ μεγιστα διαφόρων ποιούμεθα, καὶ Ου αν μείζω προς τοῖς ορκοις βεβαίωσιν λάβοιτε ὶ οἶς τα ἔργα κ των λόγo νὰναθρούμενα δόκησιν ναγκαίαν παρεχεται καὶ ξυμφέρει 3

Ε δ' εμο ταῖτα προiσχομενου δύνατοι με φησετε εἶναι, υνο δ' ἄντες ἰξιώσετε μη κακούμενοι διωθ σθαι καὶ την λευθερίαν η κίνδυνον μῖν φαίνεσθαι, δίκαιον τεειναι, οἶς και δυνατον δέχεσθαι αυτήν, τούτοις καὶ επι- ο φερειν, ἄκοντα δε μηδένα προσαναγκάζειν, μάρτυρας μενθεους καὶ ρως τους εγχωρίους ποιήσομαι ς επ' γαθωηκων ου πείθω, γῆν δε την μετερα δ)ὶων πεῬάσομαι βια- ζεσθαι, και Ῥυκ ἰδικεῖν Ἀτι νομιω, προσεῖναι δε τί μοι καὶ κατὰ δυο ὰνάγκας το εἴλογον των μεν Λακεδαιμονίων, πως εμη τω μετερω εἴνω, εἰ μη προσαχθήσεσθε, τοῖς πο μων

θίδιον δόξαν καταθεσθαι, και αὐτοὶ τά τε ἴδια μὴ βλαφθηναι

κα ξυμπάση τη πόλει το κάλλιστον νομα περιθεῖναι. Ο μεν Βρασίδας τοσαῖτα εἶπεν. o δε 'Aκάνθιοι, πολλῶν 88 λεχθεντων πρότερον επι αμφότερα, κρύφα διαψηφισάμενοι, io δι τε το παγωγὰ ειπεῖν τον Βρασίδaν καὶ περὶ του καρποῖφόβω γνωσαν οἱ πλείους ὰφίστασθαι 'Aθηναίων, και πιστώ- σαντες αυτον τοῖς ρκοις Ους τὰ τελη των Λακεδαιμονίων ὀμόσαντα αυτον ξεπεμψαν ἡ μην σεσθαι ξυμμάχους αυτο νόμους Oυς αν προσαγάγηται, ἴτω δεχονται τον στρατόν. I 5 και υ πολυ στερον κα Στάγειρος 'Aνδρίων ποικία et

To δ επιγιγνομενου χειμῶνος εὐθυς αρχομενου, ως τω s'Iπποκράτει και Δημοσθενει στρατηγοῖς ουσιν Αθηναίων τὰ εν τοῖς Βοιωτοῖς Ἀνεδίδοτο καὶ εδει τον μεν Δημοσθενη et ταῖς ναυσὶν ε τὰς Σίφα ὰπαντῆσαι τον δ' πὶ τ Δήλιον, γενομενης διαμαρτία των μερῶν ς ς δε αμφοτερους στρατεύειν, ὁ μεν Δημοσθενης πρότερον πλεύσας προς τὰς Σίφας και χων ε ταῖς ναυσὶν Ακαρνὰνας και τῶν κειπολλοῖς ξυμμάχων, ἄπρακτος γίγνεται μηνυθεντος του πι- et βουλεύματος τοῦ Νικομάχου ανδρος Φωκεως ε Φανοτεως, ο Λακεδαιμονίοις εἶπεν, κεῖνοι δε Βοιωτοῖς και βοηθείας

THUC.

54쪽

καὶ τον νεων σκαπτον, ε δε του ρυγματος νέβαλλον ὰντὶ τείχους τον χουν, καὶ σταυρους παρακαταπηγνυντες, 5 ἄμπελον κόπτοντες την περὶ το ἱερον σέβαλλον καὶ λίθους ἄμα καὶ πλίνθον κ των οι κοπεδωὶ των εγγυς καθaιρOυντες, καὶ παντὶ τρόπω μετεώριον το ἔρυμα πυργους τε ξυλίνους κατέστησaν οι καιρος ην καὶ του ιερου οἰκοδόμημα ουδεν υπηρχεν χπεμ γαρ ην στοα κατεπεπτώκει ' μέρα δὲ o ξάμενοι τρίτ)ὶ ως οἴκοθεν ωρμησαν ταυτην τει εἰργάζοντο και την τετάρτην καὶ της πέμπτης μεχρι αρίστου. πειτα, ὼς α πλεῖστα πετετέλεστο, το μεν στρατόπεδον προαπεχώρησεν απὸ o Δηλίου otii δέκα σταδίους ως π οικουπορευόμενον, και ι μεν ψιλοὶ οἱ πλειστοι ευθυς χωρουν, 5οι δ' ὁπλιται θέμενοι τα ὁπλα ησυχαρον Ἱπποκράτης ευπομένων τι καθίστατο φυλακάς τε και τα περὶ το προτείχισμα, σα ην πόλοιπα, ὼς χρην πιτελεσσι. si ι δε Βοιωτοι εν ταῖς μέραις ταυται ξυνελέγοντο ς την άναγραν καὶ πειδ) ἀπο πασωὶ των πόλεων paρησαν oxa ὴσθάνοντο τους Ἀθηναίους προχωρουντας επ' ικου, των ἄλλων βοιωταρχων, οι εἰσιν ενδεκα, ο ξυνε αινουντων

βουλόμενος την μάχην ποιησαι και νομίζων ἄμεινον ιi a ικινδυι εῖσαι, προσκαλῶν κάστους κατὰ λόχους, πως μηαθρόοι κλίποιεν τα πλα, πειθε τοῖς Βοιωτοῖς ἰεναι πιτους Αθηναίους και τον αγῶνα ποιεισθαι, λέγων τοιάδε. Io

15 ἀλλα και τους ἄπωθεν πειρῶIπa δουλουσθαι, πῶς υ χρηκα επι το ἔσχατον αγῶνος ελθεῖν παράδειγμα δε εχομεν τούς τε ντιπέρας υβοέας καὶ της ἄλλης Ἐλλάδος τοπολ ως αὐτοῖς διάκειται , και γνῶναι τι τοῖς μὲν ἄλλοις οἱ πλησιόχωροι περὶ γης ρων τὰς μάχας ποιουὶ παι, μῖν δε

55쪽

ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ

καλῶς αυτοῖς εἶχεν, υπερεφάνησαν του λόφου και χθεντοτα πλα τεταγμενοι σπερ μελλον, ὁπλῖται πτακισχιλιοι

μαλιστα καὶ ψιλοὶ περ μυριους, ἱππης δε χίλιοι και πελ- τασταὶ πεντακόσιοι. εῖχον δε δεξι0ν με κερας Θηβαῖοι και ι ξύμμ0ρο αυτοῖς με σοι δε λιάρτιοι καὶ Κορωναῖοι 5

s καὶ διάκοσμος ην- Ἀθηναῖοι δε οἱ μεν ὁπλῖται επι ὀκτω

παν το στρατόπεδον τάξαντο οντες πλήθει ἰσοπαλεῖς τοις εναντίοις, ἱππης δε εφ' κατερω τω κερα. ψιλοὶ δε κπαρασκευης μεν πλισμενοι οἴτε τότε aρησαν ἴτε γενοντο τη πόλει οἴπερ δε ξυνεσε βαλον οντες πολλαπλάσιοι 5 των νaντίων, οπλοι τε πολλοι γ κολουθησa1', τε aν στρατιὰς ξενων ων παρόντων καὶ στῶν γενομενης, καὶ ως το πρῶτον ωρμησaν επ' οἴκου, ου aρεγε νοντο τι μη

γλίγοι καθεστώτων δε ες την τάξιν καὶ δη μελλόντων ξυνιεvaι, 'Iπποκράτης ὁ στρατηγο επιπaριὼν το στρατόπεδον 1 τῶν Αθηναίων aρεκελεύετό τε καὶ λεγε τοιάδε. 's 'Aθηναῖοι, δι χλίγου με ἡ πaραίνεσις γίγνεται, το 95ἴσον δε πρός γε τους γαθοῖς ἄνδρας δύναται καὶ υπόμνησιν λλον χει η πικελευσιν 'aραστῶ δε μηδενὶ μῶν ἰς

et εχων πρώτην εν τοῖς Ἐλλ)ὶσιν ἀγάλλετaι, και τῶν πατερων, οι τούσδε μάχλη κρατυυντες μετὰ Mυρωνίδου εν Οἰνοφύτοις

εμειξαν δρόμω και κατερων τῶν στρατοπεδων τα σχατα

56쪽

IV. 96

ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ

μέσου ἡσσατο πο των Ἀθηναίων, και πίεσαν τούς τε ἄλλους ταύτ3 καὶ οὐχ ηκι α τοῖς Θεσπιας. ποχωρησάντων γαρ αυτοῖς των παρaτετaγμένων, καὶ κυκλωθέντωνεν ὀλίγω, ἴπερ διεφθάρησαν Θεσπιῶν, ἐν χερσὶν ἀμυνό

λους τὸ μὲν οἶν ταύτ=ὶ ἡσσατο τῶν Βοιωτῶν καὶ πρὸς τὸ μαχόμενον κατέφυγε, τὸ δ δεξιόν, οἱ Θηβαιοι δεσαν,εκράτει των Αθηναίων, καὶ ὐσύμενοι κατα βραχυ το πρῶτον ἐπηκολούθουν. καὶ ξυνέβη, Παγώνδου περιπέμψαντος δύο Io τέλη των ππέων ε του φανους περὶ τον λόφον, ὼς ἐπόνει τὸ eu νυμον αυτῶν, καὶ περφανεντων αιφνιδίως, το νικῶντων 'Aθηναίων κέρας. νομίσαν πιλλε στράτευμα ἐπιένaι,6 ες φόβον καταστηναι καὶ ὀμφοτέρωθεν δ' ὐπό τε του τοιούτου καὶ ὐπὸ των 'βaίων ἐφεπομένων καὶ πaραρρη- 5γνύντων, φυγη καθειστηκε πaντος του στρατου τῶν Ἀθη- ναίων. και ι μεν προς τὸ Δὶ λιόν τε καὶ την θάλασσαν

ωρμησαν, οἱ δὲ ἐπὶ του 'Laρωπου, ἄλλοι δε προς Πάρνηθατ- δρος, οἱ με M. ἔκαστοί τινα εἶχον ἐλπίδα σωτηρίας. Βοιωτοὶ δὲ ἐφεπόμενοι ἔκτεινον, και μάλιστα οἱ ἱππης Orcio

. Ἐκ δε τῶν Ἀθηναίων κηρυξ πορευόμενος ἐπι τους νεκρους ὰπαντα κηρυκι Βοιωτῶ, o αὐτὸν ἀποστρέψας καὶ εἰπὼν ἔτι Ουδεν πράξει πρὶν ν υτος ναχωρησὶ πάλιν, aτaστὰς ἐπι

τους Ἀθηνaλυς ελεγε τα aρὰ τῶν Βοιωτῶν, τι υ δικαίως δράσειαν aραβαίνοντες τα νόμιμα τῶν Ἐλλήνων πὰσι γὰρ εἶναι καθεστηκος ἰόντας ἐπι την λλήλων ιερῶν τῶνενόντων ἀπέχεσθαι, Ἀθηναίους δε Δγηλιον τειχίσaντας ἐνοι - κεῖν, καὶ σα ἄνθρωποι εν βεβήλω δρῶσι πάντα γίγνεσθαι αυτόθι, δωρ τε ο ν ἄψαυστον σφίσι πλην προς α ιερὰ χέρνιβι χρῆσθαι, ἀνασπάσαντας δρεύεσθaι ἄστε πέρ τε του θεοῖ-a εαυτῶν Βοιωτούς, πικαλουμένους του ὁμωχέτας δαίμονας και τον Απόλλω, προαγορεύειν αυτοῖς κ του ἱεροῖι ἀπιόντας ὰποφέρεσθαι πω σφέτερα αυτῶν τοσαῖτα του 8κήρυκος εἰπόντος οἱ Ἀθηναῖοι πέμψαντες παρὰ τους Βοιω

57쪽

ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ

νεκρους πολυ μειζόνως κείνους ἀντὶ ἱερῶν μυντας πο-

διδόναι σωεῖν ἡ τοῖς μὴ ἐθέλοντας ἱεροῖς τὰ πρέποντα

IO . Και οἱ Βοιωτοὶ εὐθὴς μεταπεμψάμενοι ἔκ τε του ηλιῶς κόλπου κοντιστὰς καὶ σφενδονήτας, και β βοηθηκότων αυ-τ0ῖς μετὰ την μάχην Κορινθίων τε δισχιλίων ὁπλιτῶν καιτῶν ἐκ Νισαίας ξεληλυθότων Πελοποννησίων φρουρῶν καιMεγαρέων ἄμα, ἐστράτευσαν ἐπὶ τὸ Δήλιον και προσοαλον ao τῆ τειχίσματι, ἄλλω σε πρόπω πειράσαντες ,αι μηχανην προσηγαγον ήπερ εἴλει Ῥυτό, τοιάνδε κεραὶν μεγάλην διχ' πρίσαντες Ἀκοίλανaν ἄπασαν καὶ ξυνηρμοσαν πάλιν

δε φρουρῶν οἱ μεν ἀπέθανον, διακόσιοι δε ελήφθησam τῶνδε ἄλλων το πλῆθος ες τὰς ναῖς Ἀσβὰν ὰπεκομίσθη Ἀπ' οικου OP δε ἰηλίου Ἀπτακαιδεκάτ' ὴμέρα ληφθέντος 1o1 μετὰ την μάχην και του πο τῶν Αθηναίων κήρυκος ουδενεπισταμένου τῶν γεγενημένων Ἀλθόντος ου πολυ ἴστερον αυθις περι τῶν νεκρῶν, ἰπέδοσαν οἱ Βοιωτοι ,αι οὐκέτι ταυτὰ πεκρίναντο. dπέθανον δε Βοιωτῶν μεν εν ῆ μάχη et Io ὀλίγω λίσσους πεντακοσίων, Ἀθηναίων δ ὀλίγω λύσσους χιλίων κα Iπποκράτης ὁ στρατηγός, ψιλῶν δε και σκευοφόρων πολυς ριθμός.

Mετὰ δε την μάχην ταύτην καὶ ὁ Δημοσθένης ὀλίγω

υστερον, ως υτ τότε πλεύσαντι τὰ περι τὰς Σίφας τῆς I προδοσίας πέρι Ῥυ προυχώρησεν. ἔχων norm στρατον επὶ τῶν νεῶν τῶν τε Ἀκαρνάνων καὶ Ἀγραίων και Ἀθηναίων τετρακοσίους ὁπλίτας. ὰπόβασιν Ἀποιήσατο Ἀ την Σικυωνίαν. 'a πριν πάσας τὰς af καταπλεῖσa βοηθήσαντες ο Σικυώνιοι τους ἀποβεβηκότας τρεψαν καὶ κατεδίωξαν ςὸ τὰς ναῖς, και τους μεν ἀπέκτειναν, τους δε ζῶντας ἔλaβον. τροπαῖον δε στήσαντες τους νεκρους ποσπόνδους ὰπέδοσαν.

Ἀπέθανε δε και Σιτάλκης δρυσῶν βασιλευς υπο τὰς θαυτὰς ἡμέρας τοῖς επὶ Δηλίω στρατεύσας επὶ ριβαλλους και νικηθεις μάχ= Σεύθης δε ὁ παραδόκου ἀδελφιδοῖς ων υτο εβασίλευσεν δρυσῶν τε καὶ τῆς ἄλλης Θράκης

ησπερ καὶ ἐκεῖνος. Tos δ' aυτο χειμῶνος Βρασίδας χων τους ἐπὶ Θράκης Ioaξυμμάχους ' στράτευσεν - 'Aμφίπολιν την Ἀπι Στρυμόνι ποταμῶ 'Aθηναίων έποικίαν. o δε χωρίον τοῖτο Ἀφ' O a 3 νῖν η πόλις εστὶν πείρασε μεν πρότερον και Ἀρισταγόρας ο ιλήσι0ς φεύγων βασιλέα aρελν κατοικίσαι, αλλὰ πο'Hδώνων ξεκρούσθη, πειτα δε και οἱ Αθηναῖοι τεσι δύο

Ἀμβαν πεκομίσθησαν M 5 ἐβδόμη καὶ δεκάτη Kruger

58쪽

IV. Ioa

ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ

καὶ τριάκοντα υστερον, 'ποίκους μυρίου σφῶν τε χυτῶν κα των ἄλλων τον βουλόμενον πεμψαντες, et διεφθάρησαν ἐν Δραβὶ σκω πὸ Θρακῶν. καὶ aῖθις ἐνος δε οὶ τι τριακοστῶ ἔτει ελθόντες οἱ Ἀθqναῖοι, Aγνωνος του Νικίου οικιστου

του ποταμου ἐπιθαλάσσιον, πέντε καὶ κοσι σταδίους ὰπεχον

ὰπὸ της νυν πολεως, ἡ Ἀμφίπολιν Ἀγνων νόμασεν, ὁτι ' 'μφύτ α περιρρέοντος του Στρυμόνος δια το περιέχειν Io αυτην τείχει φακρὴ ἀπολαβὼν iac ποταμου iam ποταμὸν περιφαν ἐς θάλασσάν τε καὶ την πειρον κισεν.

δικῆς ἐπορεύετο τω στρατω. καὶ ἰφικόμενος περὶ δειλην

ἐπὶ τὸν Αὐλῶνα καὶ Βορμίσκον,4 ἡ Βόλβη λίμνη ἐξίησιν

καθειστήκει h βιασάμενος Ῥαδίως ὁ Βρασίδας, ἄμα μεν

IV. IO3την προδοσίας Ῥύσης. ἄμα ὰ και χειμῶνος έντος καὶ ὰπροσδοκητοις προσπεσών, διεβη την γεφυραν, και τα ξω τῶν Ἀμφιπολιτῶν οἰκούντων κατὰ πὰν πω χωρίον χυθὴς εῖχε in Jν διαβάσεως αὐτου ἄφνω ποις χν π1, πόλει IO45 γεγεr Ἱμενης, καὶ τῶν 'ξ- πολλῶν μεν ἰλισκομενων. τῶνδε μαι καταφευγόντων 'ς πω τεῖχος, οἱ Ἀμφιπολῖτa ες θόρυβον μεγαν κατεστησaν, ἄλλως τε καὶ ἰλληλοις ποπτοι ἄντες. καὶ λεγεται Βρασίδαν ει θελησε μη Ἀφ' ἁρπαγην τῶ στρατῶ τραπεσθat, λλ' υθῖς χωρησαι προς την πόλιν, io δοκεῖν ἄν ελεῖν. νυν δε ὁ μεν ἱδρύσας τον στρατόν, πει τα ζω πεδραμε καὶ οὐδεν αὐτῶ πο τῶν ενδον ἁ προσεδεχετ ὰπέβαινεν, σύχαίεν οἱ δε εναντίοι τοῖς προδιδοῖσι, κρατοῖντες τῶ πλήθει στε μηχυτίκα τὰς πύλας ἰνοίγεσθαι, πεμπουσι μετὰ Ευκλεους του στρατηγου, ς ε τῶν 'Aθηνῶνι παρθν αυτοῖς φύλαξ του χωρίου, επι τὸν τερον στρατηγὸν τῶν επὶ Θράκης, Θουκυδίδην τὸν 'Oλόρου, ς τάδε ξυνεγραψεν, ἄντα περὶ Θάσον εστ δε η νησος Παρίων αποικία, a χουσα της μφιπόλεως ἡμίσεος μερας μάλιστα πλουν), κελεύοντες σφισι βοηθεῖν. AEa ὁ μελὰκούσας κατὰ τάχος επτὰ ναυσὶν a Get τυχον ποῖσαι πλει, και βούλετο φθάσαι μάλιστα μενοῖν την Αμφίπολιν, πρίν τι ενδοῖναι, εἰ δε η, την Ῥιόνα προκαταλαβών. Ἐν τούτω δε ὁ Βρασίδας δεδιὼς και την απὸ της Θάσου IO5 τῶν νεῶν βοηθειaν καὶ πυνθανόμενος τὸν Θουκυδίδην κτησίν a5 τε χειν τῶν χρυσείων μετάλλων εργaσίας εν ν περὶ ταυτα Θρακὶ και ὰπ' αὐτου δύνασθa εν τοῖς πρώτοις τῶν ηπειρωτῶν, ῆπehcτο προκατασχεῖν, ε δύναιτο, την πόλιν, μη φικνου - μενου αυτο τ πληθος τῶν Ἀμφιπολιτῶν, ελπίσavo θαλασσης ξυμμαχικὸν και π της Θράκης γείραντα αυτὸν 3 περιποιησειν σφὼς, οὐκετι προσχωροίη και την ξύμβασιν a

59쪽

μετρίαν ποιεῖτο, κηρυγμα τόδε νειπών, 'Aμφιπολιτῶν καὶ 'Aθηναίων των νόντων τον μὲν βουλόμενον επὶ τοῖς aυτουτης ἴσης καὶ μοίας μετεχοντα μενειν, τον δε η θέλοντα Io απιέναι τα αυτου εκφερόμενον πεντε μερῶm οἱ δε πολλοι ἀκουσαντες ἰλλοιότεροι γένοντο τὰς γνώμας, αλλως τε καὶ 5βραχυ μὲν Αθηναίων εμπολιτευον, τὸ δε πλέον ξυμμεικτον, καὶ των ξ ληφθέντων συχνοῖς οἰκεῖοι ενδον ησam καὶ τοκήρυγμα πρὸς τον φόβον δίκαιον εῖναι πελάμβaνον, οι μὲν

'Aθηναῖοι δια το σμενοι ν εξελθεῖν, γουμενοι Ουκ νομοι σφίσι τα δειν εἶναι καὶ ἄμα ου προσδεχόμενοι Ιοβοήθειαν εν τάχει, ὁ δε αλλος μιλος πολεύς τε ε τω ἔσω ου στερισκόμενοι καὶ κινδυνου παρα δόξαν ἀφιέμενοι. ωστε των πρασσόντων ω Βρασίδα δη καὶ κ του φανερου διαδικαιουντων αυτά, επειδ' και το πληθος ἐώρων τετραμμένον και του παρόντος Αθηναίων στρατηγο ουκέτι ἀκροώμενον, 53 γενετ η μολογία καὶ προσεδεξαντο ἐφ' οἶς κήρυξεν καιοι μεν την πόλιν τοιουτω τρόπω paρέδοσaν, ὁ δὲ Θουκυδιδης και ι ηες ταυτ' Tri μερα ψε κατέπλεον - πην ι a.

και την μὲν 'Aμφίπολιν Βρασίδας ἄρτι ειχε την δε πιι α παρα νυκτα γένετο λαβεῖν' in γαρ μη βοήθησαν αι νῆες ο

εἰσι δε υται Θασίων ποικίαι παρων δ καὶ ΙΠερδίκκας ευθυς μετὰ την ἄλωσιν ξυγκαθίστη ταυτ 'Εχομένης δε θ' Ἀμφιπολεως ο 'Aθηναῖοι, μέγα δεος Io8

κατέστησaν, ἄλλως τε και τι et πόλις αυτοῖς ν φέλιμος ξύλων τε ναυπηγησίμων πομπὴ και χρημάτων προσόδω, καιοτ μεχρι μεν του Στρυμόνος ην πάροδος Θεσσαλῶν διαγό των επι τους ξυμμάχους σφων τοις Λακεδαιμονίοις της δε γεφύρας η κρατούντων, ἄνωθεν μὲν μεγάλης ἴσης επι πολυio λίμνης του ποταμου, τα δε προς ιοὶ τριήρεσι τηρουμένων,

γεγενῆσθαι. και τους ξυμμάχους ἐφοβουντο μη ὰποστῶσιν. ὁ γαρ Βρασίδας ἔν τε τοι αλλοις μέτριον γαυτον Gρειχε, και εν τοις λόγοις πανταχου ἐδήλου ελευθερώσων την is Ἐλλάδα εκπεμφθείη και αἱ πολεις πυνθaνόμεναι αἱ των 'Aθηναίων πήκοοι της τε Ἀμφιπολεως την ἄλωσιν και απαρεχεται, τήν τε κείνου πραότητα, μάλιστα δ επήρθησαν

ἴστερον διεφάνη, το δε πλέον βουλήσει κρίνοντες ἰσαφia προνοία ὰσφαλεῖ, εἰωθότες οι ἄνθρωποι υ μὲν πιθυμουσιν ελπιδι περισκεπτω διδ αι, ὁ δε μη προσίενται λογισμωα αὐτοκράτορι ξιωθεῖσθαι. ἄμα Τε πων 'Aθηναίων χν τοῖς

60쪽

ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ

οι μὲν Ἀθηναῖοι φυλακάς, ῶς - ὀλίγου καὶ Ἀν χειμῶνι,