장음표시 사용
421쪽
ω ω σίδηρος , φασὶν, εἰαγεται ὁ προν τα στόμα τα παινούμενος τοι προς ἁ στο3χυ ματα ' θεν καὶ καλυβικος κνωδων, καί πλεονα σμω του Ἀαλυβῖκος παρα τῶ Λυκόφυν o ελωρίστου σιδηρου. II . Ἐπεί με, πεύκης πρέμνον, η στύπος δρυος etc. ISOpliocle in hei expressit Lycoptiron apud quem de Anamemnone dicitur, in Electr. V. 97. - et κως ρῖν λοτόμοι
Simili metaphora dixit Seneca a ut demetere, A amena 'V. 962. Demetere Ad Cassandra in quod attinet, eam cum Agamemnone cisci sani fuisse testantur, praeter Homerum, et Iagicos, alii etiam Scriptores Philostratus: Tην τε του Ιψιααου Θυγατέρα, καλλι στην νομισGεῖσαν - γαμέμνονι , χρησμου τε απιστουμένους μορυσαν , ποκτείνει Θερμῶ συν πελέκει. Item Pinda.
xiis Pythion. XI. ἰκότε Δαρδανίδα κορην Πρικμου
III 6. ς κλε ίνυμφον , κου δορίκτητον γέρα. Praedicit Cassandra, se a Clytaemnestra occidem ac esse, tamquam concubina esset, aut nox gamemnonis, non bello Capta liget enim moris interdum fuerit apio prisci enili Oinines, plures Xores ducere, mulieri bus in Hie συγγα- μοι erant odiosissimae. Euripides Androm. Ἐπίφθονον τω χρημα Θηλειων ἔφυ, Και ξυγγάμοι δυσμενἐ μαλιστ πιεν. III 8. Δεσπότον τίσιν Dominum, nempe, quod captiua esset; maritum, quod Concubina.
et εχιδναν appellat, ratione a naturali ΙΙistoria suinta unde et in Aegypti hi uni Hieroglupliscis mulierem viro insidia stimenteni designare volentcs, 'κιν pingebant, ut ait Ho-xus in Hieroglyph. lib. II. cuius verba Aplicationis loco
422쪽
as 34 I. Pol ita contiuentarius
ad Donam Γυναῖκα Gmluit μεαrουσαν τον διον ανσρα, και επι-Wουλεύουσα αυτ εἰ Θάνατον, μονον μεια μίξιν κολακευουσα αυ- τον βουλόμενοι σημηναι, ε χι ζωγραφουσιν αυτ γαρ , ταν συγγίνηται τα ἄρρενς, στομα στοματι εμβαλλει, καὶ μετα το α ποθυ-κ3φαι, ποδακοῖσα την κεφαλὴν τοῖ ἐρενος κναιρει. Similiter otia in Aeschylus Clytaemnestram meram vocavit, Xοηφόρ. V. 994-
Σήπειν θου αε αλλον ου δεδηγμένον. Orestem item φιν, quod in atra sit instillatus una specie pro alia , Vel genere pro specie posito, tropo Poetis familiari. II id. V. 23. - τεκοῖσα τόνδ' ἴφιν ἐυειαμ , ait ipsa Clytaemnestra Iliam ob causa in eundem Euripides vocat δράκοντα . Oreste '. 43O. μητροφόντης Go προ Ῥωματων Oρακων. Vbi Scholiastes haec labet in re in ostram : ρύκω ' εἶδος
αντὶ του γένους ἔλαβεν ' γένος ἐν γ QM, ει sos o o ρακων, και εχις , και τα λοι πω τὸ ἴφε v. υν o ορακων αντὶ του Σις, Ουτοι γαρ υκ λαύων γεννῶνται, αλλα μοτοκοῖνται, και τικτομενοι διαρρηγνύουσι τα των μητερων γαστέρας cus φησι ἱκανορος , Γα-στέπων lege γαστέρ' αναβρωσαντε αμ τορες ξεγένοντο σι ἔχιναυτον, ως μητροκτόνον, uris. Idem in eadem Tragoedia: 1 ουτ λα το λεγόμενον περὶ τῶν χιδνων , ότι μετα την συνουσίαν φονευε τον αρρενα χιον ' ο οε γεννωμενοι, ωςπερ τιμωρουμενοι τον του πατρο φόνον, σι Ῥὶσαντυ ἡ κοιλίαν της μητρος, και φονεύσαντες αυτην , γεννανται, Γ φησι is λανυος δμοιόν εστι καὶ τοκα τα 'Oρέστην καὶ Κλυταιμνηστραν.
Ibit Aυνόχειρ α ει ξίφος J Sintilis Io lueniti formula occurrit in Sophoclis Aiace v. 3.
Δισσοῖς Ἀτρείδας αυτ ει κτε νειν χων. II Ex Κακον μίασμ εμφυλον λθαίνων κακοῦ, I Hanc rem expressit Euripides, Orest. V. 539. Ο μητροφοντη επὶ φονε πρασσει φόνον. Et paullo latius v. Io U. eius dein Tragoe liae,
423쪽
Καπειν ω κείνου γενόμενος φόνω φόνον
Simile est illud Sophoclis, Medip. Tyr. v. o O.
Cui affine est tritu in illud prouerbium, Κακα - κακον ιωμενος II 24. Σπαρτιαται αιαύλοις Αἱμύλος vel denota τον
νουργιλ , Ut aiunt LeNico graphi. Vtrouis modo accipias, Pariam refert primo enim Lia coniam argute licta apud omnes fere Scriptores celebrantur; Vnde Λακωνισμον, eluti prouerbio, a rotata in breviloquentiam appellanta et Λακωνίζειν, paucis, siue o Inpendio dicere, seu affectare breviloquentiam. Et apud Homeriani Menelaus fingitur di-Cere παῖξα χεν , αλλα μάλα λιγέως Secundo porro, Spartani fraude, et dolis erant omni uim fere Graecoruui maXime iii fames; unde de illis Euripides in Andromache v. 45. -πασιν ἀνθρωποισιν ἔχθι et τοι βροτῶν, Σπαρτης 4 νοικοι, , δολια βουλευτήρια.
Et Aristoph. Equit Act. Π. c. I de iisdem,
Et solet pleriamque haec vox hoc sensu accipi Vt apud Aristophaiae in loco citato,
Et apud Aeschylum , Prometheo,
a. e. dolosas et fraudulentas artes, generoso animo freti, Teiecerunt; nam τιμαχειν, quod proprie est dedecorare, inter duui significat reiicere reiici enim dedecus est maximum unde idem Auctor postea dixit, Μηδ' ἀτιμάση λο -
Ουs, i. e. neque vota mea reiicias.
Ira Σάλκης παs χθα uJ Salpina palus erat in xi' Salpiam, vel Salapiam, Apuliae urbem Hannibalis mero.
424쪽
tricio ira Ie Celebrem, Iae a Liliato me in oratur. Hau ἀprocul erat Dardanus vrs , dicta a Darilis, eiusdem regionis populis , quos a Dioni ede deletos referiant. III1. Κοῖροι etc. J Praedicit statuae suae Asyli ius fore Iibuemluna, Uo Virgines a nuptiis liberae praesi ahantur. Nam varia fueriint Asyloriam genera de quibus vid Archaeologiae nostrae L. II. 1155. Ἐκτορείαις κόμαις Celebratur rapti l . veteres Scriptores Hectoris coma, non quod aurei esset coloris, quale in alniit cli illes; sed quod humeros esset Orc Um- fusa , ut ait Eustathitis, Iliad. f. p. II 3ο Κυανότριχα τον
Ἐκτορα ἱστορησεν ου γαρ ἡ χρυσοκομης , κατά τον χιλλεα, Os ξανθὴν ε φερε κομην' ουδε κατο τον ἀδελφον Ια ριν κόμην εικενεπαφρόδιτον και μω περιμ δεται κίμη Eκτόρειος, ἡ περικεχυμέν φασίν ' ης καὶ Aυκόφρων μέμνηται. Idem tradit Hesychius,
additque Daunios, et icentinos hac conia sos fuisse; nec adeo mendolia est, ut putauit me ursius: Ἐκτόρειοι
Ἐλ.ου, ut habet Ueursius τοῖς ίμοις περικεχυμένην πρίχα.Abaicles etiarn conias in occipitio nutriebant; sed errat Scitoliastes, cum Abantum et Hectoris tonsuram eandem prorsus fuisse tradit Abantes enim anteriorem capitis partem tondebant, ut idem Scholiastes refert; ΙΙectoris autem formiam qui imitabantur, caesariena in Dotate, quantum poterant, erigebaIit, ut e Polluce discimus. Utio uia si lib. II cap. III. καλε το δε τις κουρος, και κτο - ρειος κουρω, κει Εκτορειος κόμη ' περὶ ης φησίν 'Λναξίλασος lege
Ἀναξιλαρε , d ἐν Ἐκτόρειον τη, ἐφήμερον malam Ἀφίμερον ' κόμην. Tίμαιος τὴν κουοήν ταύτην προ στάλθαι με AD πιρὶ το μέτωπον λεγει, περικεχύσθαι δ του τραχήλου. 1154. Σίφλον obiter hei emendo Hesycnium: Σιφλος, inquit μωμος Lege, mutato accentu, σίφλος, et σώλος ' nam σίφλος est μωμος ' σιφλος Butena, μωμητο , ut idem tradit. Ibid. Μωμα γένουs Huc respexit Eustat latus Iliad.
425쪽
Et , Ei ullo clarius in Eumenidibus. Vbi liorus Furiariim ait, V. 72.
Aia grae, etiam Furiarum cmilibus implicari soliti, mirerie si credebat, rii P virile uidius et alti. IV. 454.
Desue ars atros Pectebant crinibus angues. ir sanias in Arcadicis θ fert eas Dior liabiti Or, si seo ita esse: αυτ α τα Θεῶs Ευμενίου ας , iis, τον ξέστην ἔκφοοια ε ..Zλλον οι σειν, φασιν αυτ φανῆναι μελαAM etc. Ibi tamentiri lit o. ea ipsi candidas apparuisse, eaque sub forma hono 1εε, litii nos habuisse; sed prior habitus fitatior erat, uri de pullatis Diti vestibus pingebaritur. Et Enedemum Cynio : ni, qui l urias Vestitu iurata batur, thinica talari . et atrata itic Utuna fuisse refert in eius Vita Laertius Osfod
ρα δο εν ῆ χειρι μειλίνη. Cassat eridum etiam insulatum incolas, Furias liabitu referentes pullatas vestes emisse narrat Strabo lib. III. α ο αλλα οἰκοῖσιν oc Θρωποι μελάγχλαινοι, ποδήρεις ενδεδυκότε χιτωνας, ζασμένοι περι τα στέρνα, μετὰ ραβδων περιπατοῖντες, δμοιοι ται τραγικαῖς Ποιναῖς. Et ouid mi inani, si Furiariam vestes atrBe sint, cum omnia,
quae ad Inferos pertinent, nigra esse solerent In locisteri Ebrosis sacrificia illis factari nigris etiam victiniis de lectabantur; et pullatis vestibus ministrabant sacerdotes; quae inini eleganti descriptione complerius est Seneca, Oem p. 48. Hue AEt facerdos intulit fenior gradiarn, Hai ιd es moratus, Praesiti noctem locus: Tu ue fossa tellus, et super rapti rogis Iaciuntur ignea i ci e senes integit
Plates a in ictu corpus et jλOnde si quatit; Lugubi is ramos alla perfundit Pedes: Ss ualente M ltu moesus ingreditur senex, Mortifer cana in uia aeus frangit Ornain:
426쪽
Nigro Oidentes ellere atque atra boues
xisio. 'Pαβδηφόροις γυναιξὶν J Iic etiam illidit ad Eriti-nyii in sabitum, vitae baculos gestare Iedebautur, Ut ex descriptioniblis iam allatis putet. 115o. λέοι i. e. 'Oιλέος, de inta Per pliae resinatiori syllaba, Vt apud IIesioduni, Honnemini, aliosque ieri consueuit, obserit ante Ea ista thio Iliad. . p. 76. Ω το 'Oι
Idem postea tradit Vocem primae uana esse λεις, ab Oaute1n duci 'Oιλε iis, Iliad. p. III. ον παροι τοῖς αλλοι s
ευαι μιν 'Hσίοδος His adde ριμω Dβριμω etc. 1152. 'Aγρίσκω θεῆ i. e. Mineruae; quae quod olei iri uentes esset, inter agrestia numina recenseri tolethar. Vnde Virgilius, initio Georgicorii in inter caeteros Deos, cli tibia ara tu Curae sunt, Hinermam inuocauit, V. B. Adj o Tegeaee faue ιs, i leaeque mine mainuentrix Et v. I. addit, Diaque, Deaeque omnes , sudium quibus arua tueri. II 59. ραριονοι Columbae, qua voce designat Poeta puellam Locrensem familiare enim est ab antimalibus omnibus, praesertim ver inno X iis , desumere ευφημισμα ις, eorumque appellationibus homines filice te hinc toties
Zeniis colitur, nomen id sortita, quod, cua lis institueretur de eius loci tutela, imperante Troeaeniis Althepo, illa Neptuni viribtu se opposuerit, Θέιος eniim est robur. Pausanias Corinthiiacis Ἐπι τουτου Ἀλθήπου βασιλείοντος,
427쪽
117 o m μῆτερ ι δύσμητερ Elegans est haec Graeco Tuni compositio, qua Oininum in sortunia et calamitates ex priuiere volentes, eorum Domini bli particulas δυσ*Oh, - νικα praefigunt; Vt in Homeris versu, quem Lycophron noster eri pressiat, Odyss. 4, .
Homerus Tali dic infelicitatem em modo repraesentat, Iliad. γ
Aesestylo etiam naues Persicae, quas Graeci victas perdia dissent, ναε α ναε dicuntur in Persis, 'Mi φθινθ' αἱ τρίσκαλμοι
1175. Περσεως δ παρῖDos, i. e. Hecate V qua in Ophetis in Argonauticis facit Tartara filia in o alibi Iouis et Celeris Musaeus Iouis et Asteriae . Bacchylides Noetis; Pherecydes Aristaei. Paeonis filii. etc. Hesioduni vero se qautus est Itaycophron , Hecaten enim ille ex Perse otii Coei, vel Solis fili a dicitur et Asteria natam tradit:
Unde ipsa Perseis dicta Apollonius Argonaut III. Io34.
Μουνογενῆ δ' κατην Περσο δα μειλίσσοι o. Et pol eum Ouidius, Ibat ad tantiquas Hecates Perseidos aras. 1176 Τριμω Prosei pina, docuit eursius eam saepe Pro Hecate accipi obseruauit, praeter scholiasten
428쪽
nostrum, Triclinius in scholiis ad Sophoclis Antigonen
p. 265. d. Steph. 'Eνοδίαν δ την ΙΠερσεφόνην λεγε τὴν εν ταῖς τριόδοις πορευομένην ' η αυτη γαρ ἐστι τη κάτη , ως αλλοις τε πολλοῖς δοκεῖ καὶ Λυκόφρονι.
Ibid. Θησεται ἔπωπιδα i. e. in canem te mutabit; quam loquendi forinulam , quod Donnia luaui in Sacris xiteris reperiatur, Hellenisticae fautores Hebraeoruni esse putant sed horum error vel ex thoc loco redarnia posset; simili tamen sensu apud alios etiam Occurrit verbum τίθημι. Aeschyliis Eumenid. 727. Μοίρας Ἀκεισαὶ ἁφθίτους θεῖνα, βροτους.
Apud Sophoclem Philoctetes, in cognominis Tragoediae V. 655. it,
i. e. Θησοι εἰ νουν ταυτον γαρ ἐν πολλοῖς το θεῖναι καὶ το ποιῆσαι.
Nec ab hio loquendi genere abliorrent Latini Scriptores. Ouidius ela in VI.
- iiivi infaλέα fecerat. Horum Verboriana loco κτίσαι esctiylo peculiare est; vi Eumenid. V. 17. ἀκαρποίτους κτίσαι . i. e. infructuosa reddere Et Choepta. V. 1ΟΟ6. Ελεύθεροι σε τῶνδε πημάτων κτίσει. Eius Echoliastes Eumenid. I7. Ἐτίσας' ποιησαs. Ἀλωμα ἐτουτο Αἰσχύλου. 1179. Σέβουσι λαμπαδουχίαις Ideo Hecatae, siue Proserpinae solent enim haec omnia a Poetis confundi fiebant cum lampadibus sacra ciuod Ceres , ita illam n Plutone raptam quaereret, facem Aetnae lanantis accensam praeferens, orbem peragrasset.
1 IBO. Φεραίαν Θεαν i. e. Hecaten quae ita dicta est, quod in Pheris, Thessaliae urbe, coleretur. Vel quod exposita fuerat, et a pastoribus Pheretis inuenta, atque educata Vel quod Pheraeae filia esset. II 83. ' Αιδ, κελαινῶν ματων πάρξεταί i. e. Pluto ri, Agr sacra aut icabitur, hoc est, ramus erat in occidenda Hecuba nam defuncti Plutoni, inferorum regi, sacri esse Credebantur. Halbuit porro L. ycophron prae oculis Aeschyli illud, in quo Clytaemnestra , occis A amemnone, dicitur Orci via ita sacra fecisse, Agamemn. V. 1244.
429쪽
ii Lycophronis Cassani ain. Is i
ctu ουσαν in ιδου μητέρ', Ἀσπονδον ἄροῦν
In citius loci interpretatione errauit Stante itis: Furentem Orci matrem odium implacabile Anticis spirante δ.
Quasi θυουσα pro in fano et furente esset accipienda, Ut Ιupra apud I ycophronem Θυας. Ego vero eripon , sacris cantem Orci matri et c. ut hic locus ei fibus, qui paullo post occurrunt, coinpar sit. Nam postquam occidisset Agamemnonem. ipsa Clytae inii estra sic loquitur . 1595.
Saturnum ophion, cum Eurytioine uxore, Oceani alia, coeli inperium habuit Apollonius,
Vnde apud Aeschylum Proni ethieus . in cognomine fabula, Mercurio narrat se tres It Ouisse coelorum reges. Opilio
Vbi Scholiastes Λέγει τον Οὐίωνα, κώ τον lege την Eυρυνόμην, κού τον Κρόνον ον ιιεν ο Ζευς Paullo post Ἐβασίλευσε πρωτον με 'Oφίων καὶ υρυνόμυ , eg Ευρυνομη 'πειτα Κρονος κ Ρεοι. dena tra sit ut caeteros missos faciam Aristophanis Scholiastes vetus in Nub addit clii Deos veteres sub Saturni imperio ουρανίωνας dictos fuisse recentiore S sub Ioue 'Ολυμπίους. IIρωτον μὲν ii Hluit τοὐ κατα φίωνα
I 196. Σφε I flm i. e. Iouem, ut vult Canterus. Pro αυτου per alitiptosin poni existimat Zelges. Verum exponi debet f. ut σφε δῖνα εξέλυσε it, se dolore artus exsolicit Amat enim Lycoptiro duplicem acculatiuum iungere, Vid. v. III O ibiqhi Canteti notas.
430쪽
x3qa L potiori Coiuis tentarius
12oo. Κένταυρος i. e. Saturnus, qu lailyrae, Oceani filiae a in ore aptus , ut ab Ope se Rhea uxore furta sua occultaret, in equum se conuertit ex eo igitur Con
cubitu natus est Chiron Centaurus. Huc allusit Virgil. Georgic. III. Talis et i e iubam ceruice est udit equina
coniugis aduentu emetiae Saturnus ' et altum Pelion hinnitu fugiens imple t acuto. 12o4. ατροῖ, Αειίου, ερμινθεως Apollini tribuuntur haec nomina. ατρος ore dicitur, quod . Ut norunt Pueri, Inedicinae praesit. Nec aliam ob causam ερμι- Θεως nomen ill tributum; τέρπινθον enim herbam in variosvius applicabant veteres medici. havorinus : ερμινθός,
πω τέρμινθον, ἐμφερῆ λίν φυτον, ξ ου πλέκειν φασὶν Ἀθηναίους ορμι- χρειώσει εἰ τὼ πάντα, και εἰς λεξιφάρμακα Λειιευς Mena dicitur, a inaes corte X PIO enim more CorieN
lignum tegit, et a visu abscondit, eodem Apollo oracula sua obscuris vel horum inuolucris tegit, ut non possint intelligi, ut 1 Scholiastes in fine huius libelli. Irao 3. φρυνείων Ophrynium erat agri Troiani op-
αδος Strabo alarrat lucum ibi esse Mectoris . lib. XIII.
2II. ηνέρου τ' νύκτορα Tene rus ii erat Apollinis filius ex Μelia, a quo etiam diuinctiionem accepit Pausanias Boeoticis Ἀπόλλωνι δἐ καῖδα εκ ελία γενέσθαι λέγουσι Tηνερον, κοει σμήνιον. ηνέρω μεν Ἀπόλλων μαντικην δεδωσι, etc. deni tradit Strabo additque Teneriam praefuis oraculo Apollinis tot, lib. IX. TO D Tmερικον πεδίον απὸ Τηνέρου προσηγόρευται ' μυθεύεται ἡ Ἀπόλλωνος Io ἐκ Mελίαι