Libanii Opera;

531쪽

εστὶ δὲ τοῖς συναχθύμενον, καὶ παρ' ἐκεινων της σης ἀντιδόσεως τυχεῖν καὶ μυρία πρις τούτοις ἐν τω πλησιάζειν αλλήλοις Ἀστιν. 215. Ῥὶς μεν ουν ους εἰσινεκταδον υτ στοαὶ των οἰκιον προκείμεναι, τούτους

χερι δε διοικίζει, καὶ λύγω μὲν μίαν οἰκουσιν, ργω Ἀδk διεστήκασιν αλλήλων Ῥυχ ήττον GL των χν ταῖς αλλαις πόλεσι καὶ πυνθάνονται περὶ των ἐγγυς οἰκούντων, σπερ αποδημοέντων. καὶ γαρ ὁμβρω καὶ χαλάζηκαὶ χιόνι καὶ πνεύμασιν οἴκοι κατέχονται τοι δεδεμένοις παραπλησίως, φύλι. δε πων οἰκετον οὐ πάλαι 10 ταλαιπωρεῖσθαι μεμαθηκύτες εἰς ἀγορὰν παρακέψαντες ἀποπηδῖσιν ' στε πότε ἀπαιθριάσειεν, σπερ ε μακρου πλου σεσωσμένοι, περιβάλλοντες αλλήλους ἀσπάζονται πολλὰ φεν ἐκλελοιπότες εἰς αλλήλους -- ὁ φιλίας νομος ταξε, μεμφόμενοι δε ἀνθ' εαυτον κεινα 15 ὐφ' ἰν κεκώλυνται 216. παρ' μιν δε οὐχ msτως ὁ ευ οἴτε χάλαζαν εμβάλλει χαλεπὴν ἴτε χιώνα R 344 συχνὴν mi τε ὁμβρον πολέν. δι α τη συνουσίας το

532쪽

512 LIBANU ORATIO XI

συνεχε διασπασθήσεται, ἀλλα το μεν το εκ των

ωρον τὰς μεταβολὰς λαμβάνει, το δε των συνουσιον κατ' ουδεμίαν ἀλλοιουται, ἀλλ' ὁ με diu βρος νοχλεῖ ταῖς χροφαῖς, ημεῖς δὲ ε αυταῖς ταῖς στοαῖς μετὰ ραστώνης βαδιζοντες ου καιρος συγκαθίζομεν. 217. καὶ

γὰρ σοι τὰ των στενωπον οἰκουσιν σχατα, τούτους

οἱ καθ' κάτερον τοῖχον προβεβλημένοι δρυφρακτοιτων ὁμβρων ρυόμενοι προς τὰς στοὰς ἀβρύχως εἰσάγουσιν. Ῥυκουν τοῖς μεν ἁλλοις καθ' ὁσον διίστανται,10 τ της συνηθείας ἀμβλύνεται, παρ' μῖν δε τω της ὁμιλίας ἀπαυστω ο της φιλίας ἀκμάζει, καὶ σον πο- δίδωσιν κει, ηδε προσλαμβάνει. 218 Ουτωσὶ μεν ου τι προς δονὴν μῆλλον η τὰ μέγιστα των ν ἀνθρώποις το των τοῖν μηκος συμ- 15 βέβληται, αἷς ἱπποδρομός τε προσέφανται καὶ θέαμ

533쪽

ἐμπλησαι θέοντας καὶ τω της πόλεως χλω παρασχειν θάκους τη των ναβαθμον ἀφθονία, το δὲ συνηχοον καὶ συναγωνιζόμενον καὶ αυλῶ καὶ κιθάρα καὶ φωνηὶ καὶ τοῖς πολλοῖς των ἀπ της σκηνης τερπώντων. 219. τίς δ' αν ἐφίκοιτο διεξιον τερα θεάτρων εἴδη, τα μεν ἀθληταῖς ἐναγωνίσασθαι πεποιημένα, τὰ δε ἀνδράσι πρ0 θηρία, πάντα εν μέση τη πύλει και υκ ἀναγκάζοντα προλυπηθῆναι των ηδέων τω μηκε της ἐπ' αυτ πορείας - 220. ἀλλα τὰ λουτρὰ τίς ου αν 10

συνηχεῖ Or Ι συνηχ cum rasura duarum litteramam 4 συναγωνι cum rasura se litterariimi συναγωνίζεται

in quo ι postis erasum est ἀναγκάζονται reli tui liniri dil

534쪽

ἀγασθείη τα μεν γὰρ ἁρμόδια χειμονι, τα δε συμβαίνοντα θερει, τὰ μεν ἔξω πνευμάτων σφοδρον, ταδ' σπερ μετέωρα καὶ ου κοινωνοῖντα της γης 221. οἰκίαι δε α με ἀνιστάμεναι της παροώσης φαιδροτη- τος, αἱ δε των εμπροσθεν χρόνων ε τω μετρίω τρύπφ τό τε περηφανον διαφεύγουσαι και το ἀνελεύθερον. 222. Et δε δει μη σιγησαι το νυν πελθόν, ὁ ε R 346 φυρές μοι δοκεῖ πεῖσαι τους αρ ιαίους οἰκητορας μηπάντα πόνον εἰσενέγκασθαι περὶ του τοίχους. ἰς 10 οοις μεν τα των έρων υ ευ ἔστηκε, την ἀπ' ἐκεί νων ψυχαγωγίαν μηχανονται, μῖν δε τον διστονανεμον καρπουμένοις καὶ ἐσθλον ταῖρον, ως φησιν

πιμηρος, κεκτημένοις τον Ζέφυρον οὐδὲν δεῖ περιεργίας του θεον παρέχοντος τρυφὰν 223. Ἀθηναί ιις φεν 15 γαρ ο Βορέας συνεναυμάχησε μισθον, ως φασιν, ςηρπασε κύρης διδοὐ την δωρεὰν αὐτοῖς, ν ου σφόδρα καθίστησι μετρίαν ο κηδεστης, μας δε ὁ Ζέφυρος οὐ

προαδικησας ἐτα ευ ποιεῖ, ἀλλ' ἐρα μέν, ἐρα δε υκύρης, πιλλ' ίλης 'η πόλεως χρωτὶ ἀθάνατον και 20 κατασχων αυτον του χερμονος, νίκα οἶδεν, εἰ προσίοι, λυπήσων, συνεισέρχεται τω θέρει το καυμα ἐπισχησων. 224. και Ῥυτε ετέρα προ ημῖν ὁμιλεῖ πέλει οἴτε διημον Ἀφ' ἐτέραν ερχεται, αλλ' Ἀφ' μῖν τε αρχεται

535쪽

καὶ περὶ μῆς ἀποπαυεται κατὰ τους προ εν κάλλος κεκινημένους, ων τους φθαλμους σῖμα ἔτερον παραφανεν ου μεθιστησιν. 225. G δε διαρρει τε πασαν καὶ περιρρεῖ και ουδεν αμοιρον της επικουρίας ἀφιησιν' ου γαμ εἰς μεν τὰς Ἀων χυδαιμύνων οἰκίας καὶ, 347 τριωροφου εἰσχεῖται των χει χαμαιζήλων καὶ ῶσαι πενήτων υπεραιωρεῖται, ὴλΓ ἰσπεμ εν δημοκρατία των νέμων cibo μέτεστιν, ουτω παρ' μῖν ἰσομοιρία τις Λων ζεφυρου καλων καὶ οὐδεὶς πώποτε χιψον

αν λάβηται, τοOτο δις αυτω. 226. και της μεν ἀκτινος δη τινες ἀπεστερηθησαν ἐπισκοτουσης οἰκίας ἐγγυθεν. ζέφυρος χε οὐδενὶ κεκώλυται το μη ου κοινὰ χαρίζεσθαι, ἀλλὰ βαδιζόντων τε τους χιτονας αἰωρεῖ 15

536쪽

516 LIBANU ORATIO XI καὶ την νύκτα διπλην ἀνάπαυλαν ὁ ζεφυρος ἀπεργάζεται μιγνυμένης τω πνω της αυρας.

227. Ου αρα μάτην εν οἰκοδομίαις ὴ πόλις ἀει, καὶ τὰ μεν ἐρέπτεται, ' δὲ προς μέσον νεισι, τὰ δ' αρτι θεμέλιον δεδεκται, τὰ δὲ προς τοOτο ρυσσεται,

καὶ των οὐ τεκτονας ἐπειγόντων αἱ φωναὶ πανταχου, καὶ το πέρυσιν εἰς λαχάνων φορὰν καοττομενον τητες ωκισται ἴσασι γάρ, ως σα τοῖς δικαίοις πισχνουνται τετελευτηκόσιν οἱ ποιηταί, ταυτα ωσι ενταυθα ἔστι

228. καὶ δη σκοπομεν, Δ τετραπλασια της νυνουσης ν ν η πολις, εἰ μη τρισὶν δη προτερον καιρίοις ἐβέβλητο. σπερ γὰρ ὁ του Πυθίου νεως πολ- λαις χἰξε τυχαιοῦ και τέταρτος ὁ νυν Ἀστηκώς Ἀστιν 15 ἐπὶ τοῖς εμ et ροσθεν οἰχομένοις, ουτως ημῖν η πήλις, B 348 ως μεν ἀνθρώπων οὐσα πόλις, πληγη, ως δὲ θεοφιλής. ἀνέστη ταὐτον καὶ παθυοσα καὶ ποιησασα τὶ

της Ἀθηνὰς ἐλαία. καὶ γὰρ Ἀκείνην ἐπηλθε μεν τω πυρὶ βέρξης, τ' Ἀφθειρε την Ἀθηναίων ἀκροπολιν, ad δευτέρα δε μέρα βλαστος ἀνέδραμεν εἰς πηχυν ἐκ

537쪽

LIBANU ORATIO XI

ανήρχετο 229 καὶ νυν ὀρυσσοντι σοι την γην ἐπὶ τω κρηπῖδα βαλέσθαι πάντως ἴχνος τι των ἀρχαίων απαντὰ, καὶ πολλοὶ τοῖς ουσιν ἀνθ' ων διενοουντο χρησάμενοι ταλλα προσφεροντες Ἀπωκοδύμουν. εἰ χυν των φενου ηπτο λώβη, τα δε προσεγεγύνει, καὶ σι νον προς τω ἀνορθουν, τοσαυτα εἰς προσθήκην Ἀσπουδαστο, πολλοὶ πολλον αν αγρον ἐστέρηντο της γεωργουμενης. 230. Ου τοίνυν μεν πόλις ουτὶ δια πάντων θαυμαστή, τα δὲ Ἀξα τοιαυτα, mi αν τινα ἀξιοσαι βελτίω τῖν οντων εἶναι δεῖν, ἀλλ' ακριβος τι ταυτη 10εστί, δηλοοντα. Oυτο μεν κωμαι 1ιεγαλαι καὶ πολυάνθρωποι πύλεων ουκ λίγων πλεον πολυανδρουμεναι και χειροτέχναις, σπερ ε αστεσι χρώμεναι, κοινου-

και καλούμεναι καὶ τοῖς αὐτοῖς εὐθυμούμεναί τε και χαριζύμεναι καὶ κερδαίνουσαι, ὴν μεν περίεστι μεταδιδοfσαι, δε δε ἐνδεῖ προσλαμβάνουσαι, α με διατιθέμεναι, τα δε νουμεναι, μακρήτον κατὰ θάλατταν

538쪽

518 LIBANI ORATIO XIεμπόρων ευδα μονέστεραι, ἀντὶ ροθίου καὶ κυμάτων συν γέλωτι κῶ κρύτω χρήματα εργαζύμεναι, μικρὰ της πολεως χρηζουσαι διὰ την ξ ἀλλήλων ἀντίδοσιν.

231. ἀθρείτω δή τις και τα προ των πυλων οὐ γαρ ἀξιώσει γε πανδοκεῖ προσειπεῖν, αλλὰ φυλὰς πόλεως, αλλ' o ταύτης εἶναι μόνης ουτως κρίβωται πρ0ς τον εἴσω ζηλον τα ἐξω καὶ τρυφὴ καὶ λουτροῖς καὶ

τεχναις καὶ τω συνοικεῖσθαι ' - εἴ τις το τρίχα διηρημενον εις να τύπον συνήγαγεν, ξήρκεσεν αν τὰ 10 Θν πρ της πολεως εἶναι πόλις. 232. σπερ γαρ τὰ προ των βασιλείων μετεῖχε της ἐνδον σεμνότητος λειπόμενα με των ενδον, παρέχοντα δε τεκμαίρεσθαιτοις λάττοσι τὰ μείζω, ουτως ἀπ της πόλεως ἐρρυητις επι τὰ προ των τειχον ὁμοιοτης ,στε ἐξελαυνων 15 φήσεις ἐν βραχυτέρω τέπω θεωρεῖν re ἀπολέλοιπας,

και εἰσελαύνοντι προμεμήνυται τοι εξω τὰ εἴσω.233. πάντα μεν οὐ της αυτης ἰδέας, τὰ δὲ δὴ πρ0ς

δυσμάς, Ἐράκλεις, - πάντα με τἄλλα, πάντα δε 1 λύγον νικὰ και μόνα ταοτα δειν αξιον, ἀκούσας δε B 350 διστα ουτωλα- ουνοσον ἄξιον ακούσαις. 234 ευθ0ς μεν περβάλλοντι τὰς πύλας ἐν εὐωνύμοις κήπων τε

539쪽

ποικιλια καὶ καταγωγον χάριτες καὶ κρηνον ἀφθονία καὶ δένδρεσιν οἰκίαι κρυπτύμεναι καὶ δένδρα περαίροντες θάλαμοι καὶ λουτρον πολυτέλεια, χορος Ἀφροδίτη πρεπων καὶ τω ταύτης υἱεῖ τω τοξότη. προΓύντιδε σοι καθ' ἐκατέραν της ὁδου πλευρὰν αμπελουργιον τε πλη ς οραται και οικιον κάλλη και Ῥοδωνια καὶ φυτὰ παντοῖα καὶ νάματα, καὶ 40 μὲν ελκει, το δὲ ἀνθελκει καὶ δια τοιαυτης ηδονης Dia την παγκάλην

ἀξίαν οὐδεν ἴτε εἰρησεται, πλην εἰ τω θεῶ σὐν ταῖς 10 Μούσαις δειν ἐπέλθοι τ0ν χορον 236. ταύτην γοτὴν διν την απι της πολεως ἐπὶ το προάστειον διστα αν προσειπον της αἰγίδος θέσανον, η περιβάλλει τηνυθηνὰν 'Dμηρος. ουτως ἄπασα χρυση, καὶ τελευτὰ B 351γει εἰς χρυσον Κολοφώνιον et άφνην. 236. ν 15iδύντι μη βοὰν ου ἔστι καὶ σκιρτὰν καὶ ἀνάττειν καὶ κροτειν και μακαρίζειν αὐτον της θέας και οἱον πιτης ηδονης πτερο0σθαι. ἄλλο γαρ ἄλλοθεν το μεν

Cypr. Lieid. III 8 cum nota Leuiselati. inter κρη et νων rasura 2 litterariam in I a πολυτέλεια scripsi praeeunte Re Anim ,,leg. aut πολυτεχνία aut πολυτοιχία aut potius πολυτέλεια πολυτειχία - πολυτειχέω πολυστοιχία - unde Iacob Philostr. 648 πολυστειχια Ca πολυτειχία

540쪽

θελγει, το δε εκπλήττει, καὶ το μεν κατεχει, τ δε ἐπισπαται καὶ περικεχυτια τοι ὀφθαλμοῖς αυγὴ περιστρεφουσα τον θεατήν, Απύλλωνος ερον, se ἱερήν, στάδιον λυμπικόν, θεατρον ἁπάσης τέρψεως, κυπα- ρίττων πληθος και πάχος καὶ ψος, ἀτραποὶ σκιερα χοροὶ μουσικον ορνίθων, πνευμα συμμετρον, αρωμάτων δίους δομαί, καταγωγαὶ σεμναί, μερίδες εἰς ἀνδρονας ερπουσαι, Ἀλκίνου κηποι τράπεζα Σικελική, κερας Ἀμαλθείας, πανδαισία, Συβαρις λουτρ0 δε 10 τι αν προκρίνας λουστὶ τι χαριέστερον σοι παροπται. 237. υτ δε ὁ χορος ἀμυνε σώμασιν, στ et μικρον ἐνδιατριψας ἀπέλθης, ευχροώτερος ἄπει ἐρωτηθεὶς δέ, οτω μάλιστα εγανώθης, ἀπορήσαις αν ουτω πάντα εφάμιλλα πάθυς δε υδεν ουτως ἰσχυρον ουδε αμαχον 15 οὐδ ει μονον, περ υκ αν ἐξελάσειεν Λάφνη, ἀλλ' αμα τε προσῆλθες τω τύπω καὶ το λυποῖν ἀπελήλυθε. R 352 θεοὶ δ' εἴπερ οντως οὐρι νον ἀφεντες εἰς γην ἔρχον-

Od. η 114 Sq. Tos ἱ αἶγά φασι θρέψαι Ἀμαλθείαν λεγομένην, ταυτης δὲ τ δεξιιν κέρας βρυειν την παγκαρπίαν τοι ταν αἰσθητον ἀγαθον φθονον ἔχειW ὰπ τούτου πάντα τι ευδαιμόνως διάγοντα το της μαλbείας ἔχειν κέρας φασίν ἶ απιγη scripsi ex UI sed in hoc mi in rasura, fore liueramam ἀλλαγη reliqui libri ed L Ἀλλαχη lan, ut coni

τερι